‫》مترجم: فائزه《
‫آخ!
شما افتخار اینو دارین که
اخرین شهری باشین که زیر پرچم اژدهای سیاه نباشین
‫و برخلاف اون چه که شنیدین
‫اژدهای سیاه اینجاست ‫ تا از شما مراقبت کنه
‫تا شما رو ایمن نگه داره
‫همه‌ی بهای این فقط یه تعهدِ وفاداریه
‫و یک مالیات کوچیک
‫من می‌تونم شک شما رو برای همراهی ببینم
‫بنابراین، اجازه بدید مردی رو ‫ به شما معرفی کنم که شما رو متقاعد کنه
‫رهبر اژدهای سیاه.
‫فرمانروای سرزمین "وِیست‌لند"
‫همه زانو بزنن در برابر... پادشاه کانو.
‫استاد...
‫کارت عالی بود، شانگ سونگ.
‫چرا امشب دو نفر رو برای ‫ شام انتخاب نمی‌کنی؟
‫مرسی...
‫سرورم.
‫روز همگی بخیر.
‫فکر کنم همه‌تون یه داستان ‫ کوچیک رو دوست داشته باشید
‫روزی روزگاری، قبل از سرزمین ویست‌لند، ‫قبل از بازماندگان،
‫همه با هم در جعبه‌های ‫ کوچیک زندگی می‌کردید
‫چاق بودین و بی‌حوصله و بی‌هدف.
‫بعدش، جنگ‌ها شروع شدن
‫و شماها به گوشه‌های کوچیکتون ‫ از جهان فرار کردین
‫اما بازمانده‌ها همین‌طور می‌اومدن
‫و حالا، منابع شما کم شده
‫شماها واسه زندگی کردن ترسیدید
‫اما زیر پرچم من...
‫همه شما دوباره هدف خواهید داشت
‫زندگی رقت‌انگیز شما معنا پیدا می‌کنه
‫وقتشه که سرزمین ویست‌لند رو ‫ یک بار برای همیشه پس بگیریم.
‫همه کاری که باید بکنید
‫تعهد وفاداری شماست ‫ و من بقیه کار رو انجام می‌دم
‫خیلی خوبه
‫به سرزمین اژدهای سیاه خوش آمدید!
‫ها؟!
‫نه! برادر، نه!
‫هی، تایمر پیر ‫داری کجا میری؟
‫تا کیلومترها اینجا چیزی نیست.
‫ها؟ هی!
‫کبری، کبال، به این نگاه کنید، ‫ همه‌شون تازه‌ان
‫از کجا آوردیشون، ها؟
‫کری چیزی هستی؟ ‫دارم با تو صحبت میکنم
‫به‌خاطر این می‌کشمت
‫نه، بذار منطقی باهاش حرف بزنم
‫ما نمی‌خوایم بهت صدمه بزنیم، پیرمرد
‫فقط بگو غذا رو از کجا تهیه کردی
‫و داری کجا می‌بریش
‫و بعد ولت می‌کنیم بری
‫خیلی‌خب، روش خودت رو داشته باش
‫هنوزم خیلی دیر نشده. داشتی کجا میرفتی؟
‫چه‌جور مردی هستی که مبارزه نمی‌کنی؟
‫هر چی می‌خواید بردارید
‫اون داشت جایی می‌رفت
‫و هدف من اینه که بفهمم کجا.
‫بیخیال، داره دیگه دیر میشه
‫نه هنوز.
‫اون پیرمرد داشت جایی می‌رفت
‫شاید اون دیوونه بود، ‫کویر این‌کار رو با توئم می‌کنه
‫خودت می‌دونی، بیا برگردیم ‫ قبل اینکه پادشاه کانو بیاد
‫وقتی آماده بودم برمی گردیم.
‫لعنت به پادشاه کانو!
‫من حواسم بهش هست، کابال
‫اون از یه چیزی ساخته شده
‫یک چیز بد، یک چیز قدرتمند.
‫عاقلانه‌ست که این یادت بمونه
‫میشه اینو ببینید؟
‫جکپات.
‫بهشون نگاه کنید، ‫اون‌ها نمی‌دونن ما کی هستیم
‫غذا، برق، آره
‫کانو اینو دوست داره
‫اگه تصمیم بگیریم که بهش بگیم
‫هی باید پول بدی...
‫می‌دونید، ‫این ممکنه شانس ما باشه
‫ما قبلا درباره‌اش‌ حرف زدیم
‫کار خودمون رو انجام میدیم
‫بدون اینکه کانو، نفس ما رو بگیره
‫و ببینین...
‫خوب قایم شده، خوب انبار شده
‫بهتر از ضایعاتیه که توی ‫ شهر "کی" به دست میاوردیم
‫فکر نمی‌کنم که به ما اجازه بدن که ‫ وارد بشیم و اداره‌اش رو به دست بگیریم
‫اون‌ها اصلا چه حق انتخابی دارن؟
‫فکر میکنی کسی اینجا قراره دعوا کنه؟
‫من فکر می‌کنم که یک مرد ممکنه این‌کار رو کنه
‫اوه، به نظر میاد ما یک قهرمان داریم.
‫قهرمان؟ نه، من فقط به دنبال چالش‌ام
‫و خب،
‫شما بچه‌ها باید بذارید من یکی رو پیدا کنم
‫یه بچه موش می‌خواد حساب من رو برسه
‫من نمی‌خوام حساب تو رو برسم
‫من می‌خوام حساب هر سه‌تاتون رو برسم
‫کبری، بهش رسیدگی کن
‫باشه حتما.
‫تاوانش رو میدی!
‫می‌کشمت!
‫تو الان اشتباه بزرگی مرتکب شدی
‫آخرین اشتباهم نمیشه!
‫فکر نکنم!
‫میدونی چیکار کردی؟
‫گوش کن، من این‌کار رو ‫ برای کمک به تو انجام ندادم.
‫من امیدوار بودم که این شهر به من ‫رقیبی بده که ارزش مبارزه رو داشته باشه
‫نه، تو اصلا می‌دونی اون‌ها کی هستن؟
‫اون‌ها اعضای اژدهای سیاه هستن
‫مرگ‌بارترین فاجعه توی سرزمین ویست‌لند
‫بعد از کاری که تو کردی، اون‌ها برمی‌گردن
‫و این‌بار هیچ‌کدوم از ما در امان نخواهیم بود.
‫برمی‌گردن؟ هوم
‫شایدم خواستم کمی بمونم اینجا
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫این‌قدر الکی این‌ اطراف نرو
‫نگاش کن، کارت تمومه دیگه!
‫بیخیال!
‫نه اون صدمه دیده، من قصد کشتنش رو ندار...
مرسی، پادشاه کانو.
‫اوه، اون مرده
‫خب، سرگرم‌کننده بود
‫اوه بچه‌ها برگشتن
‫شما عوضی‌های کوچولو کجا بودین؟
‫ما قلمرو دیگه‌ای رو پیدا کردیم
‫خیلی خوب ازش دفاع کردن
‫ما برمی‌گردیم و می‌گیرمشون!
‫تا آخرین نفر رو می‌کشیم فقط بذارید ما...
‫ساکت!
‫تِرِمِر!
‫چطوره با این سه نفر برگردی؟
‫ببین کی جرئت کرده که ‫ نگهبان‌های نخبه‌ی من رو
‫به گودال ضعف بکشونه
‫چشم، پادشاه کانو
‫شانگ سونگ؟
‫تو کجا رفتی؟
‫بووم!
‫قربان من همین الان داشتم ‫ ظرف شما رو پُر می‌کردم!
‫میدونم که دوست دارید پر باشه
‫آره آره، دوست دارم پر باشه
‫آه
‫اوه ببخشید
‫اگر همه‌اش همین بود...
‫می‌خوام یه کاری برام بکنی
‫- هر کاری بگید می‌کنم ‫ - دنبال تِرِمر برو
‫او به شهر کوچکی می‌ره ‫که بین تپه‌های شنی مخفی شده
‫قربان اینجا کارهای زیادی ‫ برای انجام دادن هست...
‫تو کاری رو انجام میدی که پادشاهت میگه
‫آره؟ آره.
‫اون و بقیه مدتیه که قصد جدایی دارن
‫و می‌دونی چه احساسی دارم نسبت به کسایی ‫که قدرت من رو می‌خوان تصاحب کنن؟
‫بله، قربان.
‫آره. برو
‫حقیقت اون چیزی رو که می‌بینی، ‫به من گزارش بده
‫هر چی شما بگید قربان
‫خیلی دووم نمیاره
‫آها!
‫کوای، دیروز ندیدمت.
‫نتونستم بیام!
‫دختره رینولدز دوباره راجع‌بهت پرسیده
‫بهش گفتم تو خواجه‌ای
‫می‌ترسم که قانعش نکنه
‫خانم‌ها...
‫نمی‌تونه اون باشه
‫هی، پیرمرد، تو خیلی محصول داری.
‫من سراسر سرزمین ویست‌لند رو گشته‌ام،
‫و تا حالا نشده که این‌قدر میوه رو یه جا ببینم
‫برای همچین چیزی به آب زیادی احتیاج داری یا...
‫شاید لین کوای چیزی بیشتر از ‫ جنگیدن بهت یاد داده؟
‫خالکوبیت رو دیدم، ‫چیزی که میگن درسته؟
‫اینکه لین کوای‌ها مرگ‌بارترین ‫ جنگجویان تاریخ بودن؟
‫تا حالا درباره‌شون چیزی نشنیدم، متاسفم
‫این بچه داره اذیتت می‌کنه؟
‫نه نه نه نه. ببخشید، ‫ من فکر می‌کردم اون آدم دیگه‌ایه.
‫تا حالا چیزی درباره‌شون نشنیدی، ها؟
‫کوای، می‌خوای من...
‫چی می‌خوای؟
‫من چی می‌خوام؟
‫من، کنشی تاکاهاشی، می‌خوام بهترین ‫ مبارزی باشم که تا حالا وجود داشته
‫پس ازت می‌خوام که هر چی ‫ که میدونی رو بهم آموزش بدی
‫من می‌دونم که کسی که می‌خواد ‫ خودش رو بهترین نشون بده
‫- فقط یه چیز رو می‌دونه ‫- آره، خب اون چیه؟
‫اینکه چیزی نمی‌دونه
‫گوش کن پیرمرد، من می‌تونم بهت پول بدم
‫من با مبارزه کردن تو شهرهای مختلف ‫ثروت زیادی به دست آوردم و...
‫من پولت رو نمی‌خوام
‫من فقط می‌خوام تو آرامش تنها باشم
‫آرامش؟
‫تنها راه برقراری آرامش اینه که ‫پادشاه کانو به این سرزمین حکومت کنه
‫اوه ببین
‫دوستای دیگه‌ای آوردی که می‌تونم داغونش کنم
‫میدونی،
‫پادشاه کانو همیشه دنبال جنگجویان قدرتمنده
‫که به اژدهای سیاه بپیوندن
‫تو چی فکر می‌کنی؟ ‫می‌خوای با سگ‌های بزرگ بجنگی؟
‫بیشتر شبیه توله‌های کوچیک هستین
‫همیشه گزینه‌ی دیگه‌‌ای وجود داره
‫برای برگشتن به حرفی که داشتم میزدم؟
‫معذرت‌خواهی و زانو زدن.
‫از اینجا برید بیرون! ‫ ما مثل شما رو نمی‌خوایم...
‫اژدهای سیاه، الوات و بزدل هستن
‫اگه می‌خوای کنشی تاکاهاشی معذرت‌خواهی کنه
‫باید اول از من رد شی
‫تاکاهاشی؟
‫اینجا نه.
‫از سر راه برو کنار، تایمرِ پیر
‫اینجا جای دعوا نیست.
‫هر جایی، جایی برای دعوا کردنه
‫الان بهت میگم چیه، ما می‌ریم
‫دقیقا بعد اینکه یکی جلومون زانو بزنه!
‫ها!
‫بیا کوای بذار کمک کنم
‫دوست دارین پیرمردها رو انتخاب کنین؟ ‫من رو چطور؟
‫اشکالی نداره!
‫بسه!
‫- داغونش کن! ‫ - آره!
‫این بهش درس میده
‫من معتقدم که تو به من ‫یه معذرت‌خواهی بدهکار هستی
‫هوم، روش خودت رو داشته باش
‫بذار این یه درس عبرت باشه
‫هیچ‌کس در برابر پادشاه کانو ‫و اژدهای سیاه شانسی نداره
حاضر باشید
‫چون پادشاه به زودی میاد ‫ و همه شما در برابر او تعظیم می‌کنید
‫وگرنه،
‫اتفاقی که برای این کودن افتاد ‫ برای شما هم میفته
‫ترمر، ترمر
‫ترمر!
‫خواهش میکنم بذار کمکت کنم
‫مرسی... مرسی.
‫سانگ، اسم من سانگه
‫ممنونم که کمک کردی
‫بیا، بشین
‫میدونی من قبلا تو موقعیتت بودم
‫تو جنگجوی خوبی هستی
‫اما در برابر کسایی که قدرت دارن، ‫هیچ‌کس شانسی نداره
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه چی؟
‫خیلی خطرناکه
‫- فراموش کن چی گفتم... ‫- خواهش میکنم بگو چی؟
‫یک شمشیر هست
‫گفته میشه که قدرت اعجاب‌انگیزی داره
‫قدرتی بیشتر از مردی که باهاش جنگیدی.
‫قدرتی بیشتر از پادشاه کانو
‫منو ببر اونجا
‫اگر... اگر مردایی با همچین ‫ توانایی‌هایی وجود دارن
‫من هرگز نمی‌تونم قهرمانی ‫ باشم که قرار بود باشم.
‫و اگر همچین سلاحی رو می‌شناسی...
‫یک شمشیره
‫آره. یک شمشیر.
‫لطفا. کمکم کن
‫البته که کمکت می‌کنم
‫بیا.
‫برات ابزار پیدا می‌کنم
‫و اون وقت توام قدرت ‫خودت رو می‌گیری
‫و همچنین انتقامت رو
‫اونجا
‫این... این علامت‌گذاری‌ها...
‫این زبون...
‫من می‌تونم... من می‌تونم اینو بخونم
‫«اینجا در چاه ارواح،
‫قدرت تاکاهاشی ساکنه."
‫این... این توسط اجداد من ساخته شده
‫حتما تقدیره
‫لعنتی! باز نمیشه
‫جادوی خون
‫بیا
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫دستت رو روی مهر بذار
‫چی میبینی؟
‫هیچی، خالیه
‫نه نه نه. صبر کن.
‫یه نور هست
‫داره... داره روشن‌تر میشه.
‫آره.
‫آره، بالاخره!
‫سانگ، سانگ!
‫چشمام! سانگ کمکم کن
‫سانگ
‫نه
‫اسم من...
‫شانگ سونگه
‫شانگ سونگ.
‫من این اسم رو می‌شناسم
‫من زمانی نیرومندترین نیروی جهان بودم.
‫قبل از کانو
‫اما حالا با این ارواح
‫ حقم رو پس می‌گیرم
‫ارواحتون مال منه!
‫آره!
‫قدرت.
‫قدرت!
‫حالا کانو می‌بینه که برده بودن چه‌جوریه
‫همه‌شون می‌بینن
‫و تو، کنشی.
‫من با تو چیکار کنم؟
‫فقط... منو بکش
‫من نمیخوام عین اون زندگی کنم...
‫هر طور دوست داری.
‫کنشی
‫کی هستی...
‫چی... چی هستی؟
‫سِنتو
‫من مال توئم
‫من رو تو دستت بگیر و ببین
‫امکان نداره
‫پاشو
‫یک... جادوگر
‫سِنتو
‫من... میتونم ببینم.
‫من میتونم... میتونم ببینم.
‫آره
‫چطور جرئت میکنی؟
‫صبر کن.
‫میدونی، داشتم فکر میکردم کجا رفتی
‫شانگ سونگ.
‫من رفتم...
‫تا راهی پیدا کنم تا تو رو به ‫جای خودت برگردونم
‫اوه
‫پس چاه ارواح رو پیدا کردی.
‫غافلگیر شدی؟
‫بیخیال
‫فکر می‌کنی چرا تو رو به اونجا فرستادم؟
‫ما قبلا این بازی رو کردیم
‫اما فکر کردم این بار
‫این بار ممکنه کمی چالش به من بدی
‫تو چالش می‌خوای؟
‫خوبه
‫نه!
‫اوه، متاسفم، رفیق.
‫تو حق نداشتی حکومت کنی
‫ها، بدک نیست
‫حاضرم قسم بخورم تو هر بار ‫ تو این یه خورده بهتر میشی
‫بسه این چرت و پرت لعنتی رو گفتی
‫روح تو مال منه
‫آها!
‫اوه! ای، اوه، آه، آه، اوه، آه
‫امکان نداره، ‫ روح تو...
‫آه، رفیق
‫من دیگه کارم از داشتن روح گذشته
‫من همچنان امیدوارم که تو کار متفاوتی بکنی
‫فکر کردم که اگه قراره کسی ‫ من رو به چالش بکشه
‫این تویی
‫ولی نوچ
‫دوباره سر خونه‌ی اولمون برگشتیم
‫تو
‫تو همونی...
‫دستکاری، جادوگر خفن که
‫اطرافیانش رو دست کم می‌گیره
‫تو نمی‌تونی من رو شکست بدی!
‫هیچ‌کس نمی‌تونه
‫من این دنیا رو ساختم
‫و من می‌سازمش...
‫دوباره و دوباره و دوباره.
‫دفعه بعد بهتره موفق بشی
‫هیچ‌کس کانو رو شکست نمیده
‫هیچ‌کس!
‫کانو! کانو! کانو!
‫نه، نه... ش... شانگ سونگ...
‫چشمام...
‫تمومش کن!
‫پاشو!
‫آروم باش!
‫کجا... من کجام؟
‫تو خونه‌ی من
‫بیا، این رو بخور
‫آروم‌تر، هنوزم دارم
مرسی
‫کی... هر کی که هستی.
‫اسم من کوای لیانگه
ولی می تونی من رو "پیرمرد" صدا کنی
‫همون‌طور که توی بازار این‌کار رو کردی
‫کوآی، لین کوای
‫من... متاسفم. راجع‌به قبل.
‫مرسی از اینکه به من کمک کردی...
‫من بهت کمک نمی‌کنم
‫اگه توی سرزمین من بمیری، امکان داره که بازجوی‌ها بیان اینجا
‫تا زمانی که بتونی وایستی، ‫ می‌تونی اینجا استراحت کنی
‫اما بعد، من می‌خوام که بری
‫چرا صبر کنیم؟
‫من با شمشیر اومدم. کجا... کجاست؟
‫مشخصاً هنوز به‌قدر کافی قوی نیستی
‫- میتونی... ‫- نه.
‫من نمی‌خوام با حضورم تو رو ‫ معذب و ناراحت کنم
‫مراقب باش. یه...
‫میز هست...
‫شمشیر من!
‫اهمیتی نداره.
‫هیچی‌ مهم نیست
‫دیگه نه
‫حتی با این شمشیر،
‫من نصف مردی هستم که قبلا بودم.
‫وقتی برای اولین‌بار باهات آشنا شدم، ‫تو پر از غرور بودی
‫و به دنبال این بودی که بهترین جنگجو بشی
‫این چیزی نیست که به من گفتی؟
‫اون قبلاً بود
‫-قبل از اینکه کور باشی ‫ - قبل از اینکه کتک بخورم.
‫قبل از اینکه توسط شانگ سونگ گول بخورم.
‫پس بدون بینایی، تو به درد نخوری؟
‫پس همونه که قبلاً گفتم
‫تو هیچی نمیدونی
‫تو فقط یک بچه‌ای
‫اگه می‌خوای خودت رو بکشی، ‫زود باش
‫تا قبل از طلوع خورشید، دفنت کنم
‫اون افتخار من رو گرفت
‫زندگی چیزی بیشتر از افتخاره
‫- مثل چی؟ ‫- مثل زندگی کردن
‫مثل زنده موندن
‫- کجا میری؟ ‫- داخل.
‫بیا، اگه می‌تونی
‫فردا بهت یاد میدم که از ‫هوشت استفاده کنی.
‫که بتونم شانگ سونگ رو پیدا کنم
‫نه من فقط زندگی کردن رو بهت یاد میدم
‫نه مُردن رو.
‫می‌فهمی؟
‫ استراحت کن فعلا
‫فردا تمرین می‌کنیم
‫مرغ رو بگیر
‫- چه‌جوری بگیرم... آخ! ‫ - با حرف نزدن!
‫گوش کن
‫صدای باد رو بشنو
‫صدای خش‌خش ساقه‌های ذرت رو بشنو
‫آره.
‫اینا مهم نیستن
‫تنها چیزی که مهمه
‫این مرغه
‫چی روی اون دیوار اونجا آویزونه؟
‫برق میزنه
‫قدرتمنده
‫یه تعهده
‫همون‌طور که فکر می‌کردم، ‫ شمشیر، بهت اجازه میده که ببینی
‫تو چطوری...
‫این اولین جادویی نیست ‫ که بهش بر می‌خورم
‫اسمش سِنتوئه
‫اون... اون با من صحبت نمیکنه
‫زمزمه می‌کنه
‫وقتی نگه‌اش میدارم، می‌تونم ببینم
‫یه‌جورایی.
‫توضیح بده
‫سخته. ‫اون...
‫مثل اینه که وقتی به یک شعله خیره می‌شی ‫ و بعد به این‌ور اون‌ور نگاه می‌کنی،
‫تو نور شعله رو می‌بینی، ‫ هر چند که رفته
‫این‌جوریه ولی یه چیز دیگه‌ هم هست
‫که یعنی واقعا هست
‫آره. فکر کنم...
‫من می‌تونم...
‫هی تو این سوپ چی ریختی؟
‫یک اکسیر خواب.
‫باید از بینی خودت استفاده می‌کردی
‫نه! برادر، نه!
‫برادر؟
‫من برادرت نیستم
‫من، توئم!
‫نه!
‫آره.
‫کوای!
‫حتما خواب می‌دیدی
‫فکر کردم شاید...
‫خوبه، پاشدی
بیا یا من
حاضری؟
‫نه! دارم چیکار می‌کنم؟
‫هندونه رو قاچ می‌کنم
‫شمشیر رو احضار می‌کنی و ‫ هندونه رو تیکه‌تیکه می‌کنه
‫قبل اینکه به صورتت بخوره
‫و جواب نده چی؟
‫بیا با هم بفهمیم، چطوره؟
‫بیشتر سعی کن
‫فقط تمومش کن، این جواب نمیده
‫جواب نمیده چون تو خودت رو باور نداری
‫خودم رو باور کنم؟
‫چیزی برای باور کردن وجود نداره
‫یک زمانی، من یک جنگجوی بزرگ بودم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونست منو شکست بده، ‫ هیچ‌کس.
‫با وجود وحشت‌های جهان، من اون‌جوری بودم
‫و حالا...
‫حالا من یک مرد کوری‌ام ‫ که تمام روز جوجه‌ها رو تعقیب می‌کنم.
‫و این چیزیه که تو همیشه می‌مونی
‫به‌خاطر همینه که شکست می‌خوری
‫میدونی چرا قبول کردم بهت آموزش بدم؟
‫تو به من ترحم کردی
‫نه
‫چون من قبلا جایی بودم که تو الان هستی
‫اون‌قدر پست و خاری که تنها چیزی ‫ که آرزوش رو می‌کنی، مرگته
‫ولی یاد گرفتم که فقط بچه‌هان که ‫ شرایط خودشون رو مقصر می‌دونن
‫مردها شرایط خودشون رو عوض میکنن
‫شمشیر رو بردار
‫- نمی‌تونم ‫- انجامش بده
‫موقعیت‌یابی کن
‫موقعیت خودت رو مشخص کن!
‫یا من شمشیر محبوبت رو می‌گیرم ‫ و همین الان تمومش می‌کنم!
‫صدای پام رو بشنو
‫بوی من رو احساس کن
‫حرکت هوا رو اطرافت احساس کن
‫صدای مرغ بلندتر از من نیست؟
‫این کشاورز بوی بدتری از ‫ یه کیسه سرکه نمیده؟
‫به چیزی که هستی فکر نکن، ‫به چیزی که می‌تونی باشی فکر کن
‫هیچ چیزی بدتر از "نمی‌تونم" نیست
‫تو می‌تونی، اگه باور داشته باشی
‫حتی اگر همه دنیا ‫ علیه‌ات متحد باشن،
‫تو می‌تونی
‫فهمیدی؟
‫نه تو این یکی رو مسموم کردی
‫نه ولی می‌تونه بدتر باشه
‫یه چیز خونگیه
‫باید یه چیزی ازت بپرسم
‫من دیدم چه جوری حرکت می‌کنی ‫قدرتت رو... قدرتت رو دیدم
‫پس چرا...
‫در برابر اژدهای سیاه زانو زدی؟
‫آره.
‫تو لین کوای هستی، تو می‌تونستی...
‫من لین کوای بودم.
‫خیلی وقت پیش، قبل از سرزمین ویست‌لند...
‫قبل از...
‫همه چيز...
‫من به یکی از ترسناک‌ترین و با افتخارترین ‫ جنگجویان قبیله‌مون تبدیل شده بودم.
‫و بعد، بازماندگان اومدن
‫شهرها، کشورها رو گرفتن
‫کسایی بودن که فکر می کردن ‫ این یک دلیل گمشده‌ست
‫ولی من سرا پا غرور بودم.
‫فکر نمیکردم لین کوای رو ‫کسی بتونه شکست بده
‫ما به شهری رفتیم تا اون رو ‫ از وجود بازماندگان پاکسازی کنیم.
‫اما اون‌ها همه جا بودن
‫مثل کندوی زنبور عسل.
‫میدونستم قراره بمیریم
‫اما من فکر کردم...
‫می‌دونی کرایومانسی چیه؟
‫نه
‫یک نوع قدرته
‫یه قدرتی که من دارم
‫و در اون‌موقع از ترس جونم،
‫طوفانی از یخ رو احضار کردم.
‫اما کنترلم رو از دست دادم.
‫کابوس‌ها.
‫برای زمان طولانی،
‫فکر میکردم بدترین چیزی که ‫ میتونستم بهش تبدیل بشم، برادرم بود.
‫من اشتباه میکردم.
‫طوفان شهر داغون کرد ‫و بازماندگان رو کشت.
‫بی‌گناهان رو کشت
‫قبیله‌ی من رو کشت
‫وقتی همه چیز تموم شد، ‫ من تنها کسی بودم که زنده موندم
‫و من فهمیدم
‫که مرگ زاینده مرگه
‫و چرخه خشونت ادامه داره،
‫مانند نماد اژدهای سیاه،
‫مثل همون ماری که دم خودش رو می‌خوره
‫قسم خوردم که دیگه از قدرتم استفاده نکنم
‫که دیگه کنترلم رو از دست ندم
‫حتی اگر دلیل گران‌بها باشه؟
‫چی "گران‌بهاست"؟ اگر شروع به مبارزه کنم، ‫دیگه عقب نمیکشم.
‫و بعد طوفان برمی‌گرده
‫پس برای اینکه به سوالت جواب بدم
‫اگر زانو زدن به اطرافیانم رحم کنه،
‫من روی زانوهام حاضرم زندگی کنم.
‫متاسفم
‫من هم همین‌طور.
‫آره!
‫پیروزی از آن منه!
‫من مرغ رو گرفتم!
‫خب حالا برای شام تمیزش کن
‫چی؟ نه! نه سیمون!
‫اگه قراره غذا بخوریم، ‫باید دوباره پیداش کنی
‫دود. چی‌شده؟
‫چیزی شده
‫خب اینم از این
‫اوه یه‌کم مشکله، ‫زیادین و پنهان شدین
تلاش می‌‌کنید از من و ‫ اژدهای سیاهم دور بمونید
‫اما حالا،
‫شما دیگر مجبور نیستید پنهان بشید
‫شما لذت مطلق رو
‫از حمایت و اختیار من می‌گیرید
‫و تنها چیزی که من از شما می‌خوام اینه که ‫ برای احترام به پادشاه جدید خود زانو بزنید.
‫اون ما رو می‌کشه!
‫اوه! شجاع! ‫این جدیده!
‫میدونی اگه زانو نزنی چی میشه پیرمرد؟
‫من در برابر هیچ مردی زانو نمی‌زنم.
‫ادامه بده، من رو بکش پس
‫اما بدونید که من به‌عنوان ‫ یک انسان آزاد خواهم مرد.
‫روی پاهایم، به جای روی زانو، مثل یک ترسو.
‫اوه، ازت خوشم میاد
‫ازت خوشم میاد پیرمرد، آره
‫بنگ!
‫بهتون میگم که
‫خیلی به مفهوم آزادی اهمیت داده شده!
‫چی؟ چی شد؟
‫اژدهای سیاه اونجا هستن. ‫ اون‌ها مردم رو مجبور به قسم وفاداری کردن
‫بیا.
‫ما نمی‌تونیم ولشون کنیم! نه این‌طوری!
‫ما می‌تونیم و می‌کنیم!
‫نه این درست نیست
‫نه وقتی که ما قدرت انجام ‫ کاری درباره‌اش داریم
‫اگه بری اون پایین، می‌میری
‫من به تو آموزش دادم تا بتونی زندگی کنی. ‫ یادته؟
‫تو به من یاد دادی که به فقرا کمک کنم.
‫- نه. این چیزی نیست... ‫ - البته که کردی!
‫من کجا بودم اگر منو انتخاب نمی کردی؟
‫اگر به من یاد نمیدادی؟
‫این مثل اون نیست، من نمی‌تونم...
‫هیچ چیز سمی‌تر از "نمی‌تونم" نیست
‫مردها شرایط خودشون رو عوض نمیکنن؟
‫یا هرچی گفتی دروغه؟
‫نمیتونم بذارم بری
‫تو نمیتونی جلوی من رو بگیری!
‫من لین کوای نیستم، یادته؟
‫و این شهری نیست که تو نتونستی ‫ از دست بازمونده‌ها نجات بدی
‫من... نمی‌خواستم...
‫باشه، برو
‫بسه!
‫به مزرعه برگرد. ما می تونیم ازشون دوری کنیم، ‫ زندگی خوبی داشته باشیم.
‫زندگی خوبی داشته باشیم؟
‫قبل از اینکه چشمام رو از دست بدم، ‫ می‌گفتم آره
‫اما تو راه بهتری به من یاد دادی
‫نه، نه من نمی تونم زندگی خوبی داشته باشم
‫با اینکه بدونم که می‌تونستم کاری ‫ برای کمک به بقیه بکنم و نکردم!
‫من اون‌ها رو ول نمی‌کنم که کشته بشن، ‫زندانی بشن یا بدتر از اون
‫غرور تو، میشه از بین رفتن تو.
‫انجام کاری که درسته غرور نیست.
‫افتخاره، ‫تو اینو بهم نشون دادی
‫و حتی اگه تو مال خودت رو از دست دادی، ‫من مال خودم رو از دست نمی‌دم
‫این چه کوفتیه؟
‫انگار یک مهمان ناخونده داریم.
‫خب، خجالتی نباش! ‫بیا بیرون و خودت رو نشون بده
‫این‌ها رو ول کنین وگرنه من تا ‫آخرین نفرتون رو می‌کشم!
‫خب جرئتش رو بررسی کنین
‫هی، آشغال
‫بکشش
‫خب یعنی میگم همین‌جوری اونجا نشینین!
‫بلند شید مردم!
‫وقت مردنه، مرد کور!
‫نه! اون رو نکش!
‫نه هنوز.
‫خب حالا این...
‫جدید بود، منتظره نبود
‫میدونی چقدر کمیابه؟
‫فکر کنم دوست دارم داستانت رو بدونم پسر
‫اونو با خودتون به شهر کی ببرید
‫شاید اونجا خوب باشه که درس عبرت بشه
‫می‌دونین، برای الهام بخشیدن به مردم.
‫طبق قولی که داده بودم، اومدم
‫دوباره کنترلت رو از دست دادی؟
‫نه هنوز.
‫اوه! شمشیر تیز لعنتی کنشی
وقتی که چیزی توی دندونام ‫ گیر کنه، به کار میاد
‫چی تو سرته؟
‫تو لایق دست زدن به سنتو نیستی، خوک!
‫لایق؟ تنها چیزی که توی زندگی ‫ لایقش هستیم، مرگه.
‫حرف از اون شد،
‫می‌ترسی که ماجراجوییت ‫ تموم شده باشه، شجاع
‫- آخ! ‫- یک فرصت دیگه
‫از کجا یاد گرفتی چطور از ‫ شمشیر استفاده کنی؟
‫خب، راحت باش کودن!
‫پسره رو بکش!
‫ولی آروم آروم این‌کار رو کن!
‫آخ!
‫اوه
‫فقط منم یا اینجا یه‌کم بد شده...؟
‫طوفان شن؟
‫نه...
‫طوفان یخ...
‫یک طوفان یخ کنترل نشدنی
‫از من پرسیدی کی شمشیر زدن رو بهم آموزش داد؟
‫اون اینجاست.
‫و حتی اگه تو
‫با بهشت ​​و جهنم هم متحد باشی
‫هیچ‌کاری نمی‌تونی کنی که جلوی اونو بگیری!
‫آه خب خب خب.
‫خیلی وقت می‌گذره
‫کجا پنهان شده بودی؟
‫خب پس بیا!
‫آره! آره، آره!
‫این همون چیزیه که من دنبالش بودم!
‫اون گفت تو از بقیه‌اش بر میای!
‫ها؟ این چیه دیگه؟
‫خب الان اوضاع خوب نشده؟
‫وقت مردنه!
‫آخ!
‫نمی‌خوام!
‫بیا اینجا.
‫به اندازه کافی معطل شدم
‫ببخشید، من رو بسته بودن
‫هیچ‌کس کانو رو شکست نمیده
‫هیچ‌کس کانو رو شکست نمیده!
‫نه، این مبارزه با منه!
‫کارش رو تموم کن...
‫کانو!
‫بدون اون شمشیر تو کی هستی؟
‫درسته، تو هیچی نیستی.
‫هیچی!
‫من کنشی تاکاهاشی هستم.
‫و تو...
‫مُرده‌ای.
‫اوه، اینم از این
‫اوه، فکر میکنی میتونی منو شکست بدی؟
‫خب وقتی برمیگردم
‫بهت نشون میدم که خونسردی چیه
‫این چه کوفتیه؟
‫گیج شدی نه؟
‫خب راستش منم همین‌طور شده بودم ‫ اولین بار که دیدمش.
‫به اون ساعت شنی کرونیکا میگن
‫و با اون، می تونم تاریخ و ‫ زمان رو بازنویسی کنم
‫تو... تو این‌کار رو کردی؟
‫آره، من کردم
‫من اون‌ها رو عین شانگ سونگ مجبور کردم ‫ که زیر پای من بچرخن
‫همون‌جوری که لیاقتش رو دارن
‫ویست‌لند؟ بازمانده‌ها؟
‫خب چه بهتر که توده‌ها رو کنترل کنیم
‫ولی همچینان از یه چیزی بذاریم بترسن!
‫ولی راستشو بگم،
‫همه چیز کمی کسل‌کننده شده بود، می‌دونی؟
‫و بعد تو ظاهر شدی
‫هی، چی شد که حاضر شدی گلوله‌ها برفیت ‫ رو برداری و اون‌کار رو کنی؟
‫بالاخره فهمیدم
‫هیچ افتخاری توی یه گوشه وایستادن نیست
‫وقتی که جهان اطرافت داره از بین میره
‫من "ساخته شده در تصویرم"رو ترجیح میدم
‫به هر حال دفعه بعد موفق باشی
‫رفیق.
‫پس ما این‌کار رو به روش سختش انجام میدیم
‫آخ!
‫ازت خوشم میاد، هی ازت خوشم میاد
‫بهت میگم چیه
‫در مقابل من زانو بزن و به وفاداریت قسم بخور
‫و من تو رو به‌عنوان ‫ پادشاه توی... اوه، نمی‌دونم
‫آنتارکتیکا میذارم!
‫من در مقابل هیچ مردی زانو نمی‌زنم
‫اوه، کودن!
‫- کانو کجاست؟ ‫ - تموم شد
‫حالا که کانو از بین رفته، ‫ سرزمین ویست‌لند می‌تونه آزاد بشه.
‫من و تو می‌تونیم بازمانده‌ها رو ‫ ریشه کن کنیم و می‌تونیم...
‫- نه ‫- نه؟
‫درست میگفتی.
‫از اونچه که می‌دونی ‫برای کمک به دیگران استفاده کن
‫چیزی که در طول راه فراموش کردم.
‫به خاطر تو، من دوباره احساس افتخار دارم.
مرسی
‫پس با من همکاری کن ‫ تا به مردم سرزمین ویست‌لند کمک کنم.
‫یادت هست در مورد قدرتم چی گفتم؟
‫الان هم میتونم احساسش کنم
‫نمیشه کنترلش کرد
‫من یه قول دادم،
‫و اگه من پاش نمونم، اون می‌مونه
‫چه قولی؟ راجع‌به چی صحبت میکنی؟؟
‫می‌تونیم از اول شروع کنیم
‫ما می‌تونیم لین کوای رو ‫دوباره سازیم و می‌تونیم‌...
‫من اینو به تو تحویل بدیم
‫وقتشه.
‫من نمی‌فهمم، ‫لین کوای، میراثت...
‫حالا دیگه تو لین کوای هستی
‫بقیه رو پیدا کن، ‫بهشون یاد بده
‫از قلمرو حفاظت کن
‫چون تهدیدات دیگه‌ای هم وجود خواهد داشت.
‫و من اطمینان دارم که تو ‫می‌تونی از پسشون بر بیای. ‫
《مترجم: فائزه》