روز هفدهم آگوست...
سال 1835.
من
«چارلز داروین».
امروز صبح برای ماجراجوییِ بزرگ بعدیمون ‫
به«گالاپیگوس»، عازم سفر شدیم
و می خوام ببینم چه موجوداتِ فوق العاده ای ‫
توی این جزیره منتظر من هستن.
الان یه دونه اینجاست
«موجود عجیب پا آبی».
آبی
‫«اِد»، خجالت می کشم اینو بگم ولی یه...
آره، همونجاست. فهمیدی دیگه
«آپ»، خودم می دونم! کمکم کن
حالش خوبه خیلی خب، یالا داداش
بقیه منتظرمونن
حالا دیر کنیم. ‫بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته چیه؟
انقراض
گرفتمش.
گوش کنید فلامل ها!
شمارش معکوسِ جشنوارۀ گل ها شروع شده.
پس رسماً وقت کاره!
سلام «مالی». ما اومدیم.
تقریباً سر وقت اومدیم.
حالا می دونم خیلی گل با خودمون نیاوردیم
ولی گلهامون متفاوت و شاداب هستن
و عجیب
گل ها، خودت، برادرت، همه ـتون عجیبید.
به خاطر همین کسی تحویلتون نمی گیره.
عجیب، عجیب، عجیب، همه عجیب!
خب اِد، ما تلاشمون رو کردیم.
کر می کردم گل های قشنگی باشن
اشکالی نداره. برام مهم نیست مالی نظرش چیه.
چی میگی؟
نظر همه برات مهمه
الان برام مهم نیست. چون یه سورپرایز بزرگ برات دارم.
یه چیزِ کلاهی!
«چیز کلاهی» نیست.
یه تاج گلِ رسمی برای شغل جدیدمه.
وقتی همگی برای جشنوارۀ گل ها ‫از کوه بالا می ریم...
من در یکی از مهمترین جاها می ایستم:
عقب ترین جا
چون من برگزیده شدم تا...
بهترین دوست بشم
ولی پشت گروه
تازه اولشه نه برعکس آخرشه
بازم یه افتخاره چطوری انتخاب شدی؟
تصادفی. خب، برات خوشحالم
می دونی چی این قضیه رو بهتر می کنه؟
آپ، دوستت دارم
ولی این آخرین فرصت من برای اینه که نظر فلامل ها رو در مورد خودم عوض کنم.
یه موقع برداشتِ بدی از این حرفم نکنی ‫ولی خواهشاً
فقط این یکی رو برام خراب نکن
الان منظورت چی بود؟
هر وقت کمک می کنی، اوضاع
قاطی پاطی میشه من؟
تو! هیچوقت!
یه مثال بزن
سقوط از آبشار، بهمنِ انبه،
سنگ داخل سوراخ، آتیشِ بزرگ،
آتیشِ بزرگتر، شامِ گِل و لای،
اسکیِ درختی، آروغ زنون،
دست های ماهی ای، مسابقه،
طوفان زنبوری، طوفان زنبوری در گلۀ زنبورهای گرمسیری!
و البته، گروه موسیقیِ چارلیِ نارگیلی و جک میوه ای
خب حالا یه سری فراز و نشیب ها داشتیم.
بیشتر نشیب بوده.
ولی به اون فرازهای قشنگی که ‫هر از گاهی داشتیم فکر کن.
در ضمن، نباید انقدر توی گذشته ها زندگی کنی
و به آینده نگاه کنی.
سلام، آپ.
فقط می خواستم بگم از اون حرکت چرخشیت خوشم میاد.
عه، ممنون. ‫اسمش رو گذاشتم «چرخشِ آپی».
اگه بخوای می تونم بهت یاد بدم می شه؟
معلومه. فقط هر کاری من می کنم تکرار کن.
«بو»، در مورد پرسه زنی بهت چی گفته بودم؟
اینکه نزنم!
درسته.مخصوصاً در این مسیر..
فِرد، خوبی؟ موفق شدی؟
گل هات رو عوض کردی؟
همه روشون به این طرف باشه.
باشه. بله
آماده باشید تا شش دنگ حواستون... به گِردترین فرد اینجا باشه.
پادشاه دستۀ حلقه ای های ما...
جـــ...جـــ...جپسن!
سلام، ممنونم مالی. خیلی ممنون. حرفای قشنگی زدی.
سلام به همگی. ‫خیلی خب، یه قصۀ کوچولو قبل از شروع کار.
دیشب داشتم فکر می کردم، داشتم محاسبه می کردم،
و فهمیدم که این صدمین جشنواره گل هاست
چه عدد رندی! نکته ـش رو گرفتید؟
اون یارو فهمید. از اون یارو خوشم میاد.
خب بگذریم. تصمیم گرفتم موضوع مراسم امسالمون... مثل سالهای قبل
گل باشه
بوووم!
خیلی خب، خوشحالی بسه
بسیار خب
و مثل همیشه
من و فلاملِ گُلیِ بزرگ
شما رو تا بالای کوه می بریم،
تا جشن بگیریم.
و همه ـمون اونجا خواهیم بود،
فلامل های پیر و جوان،
فلامل های بزرگ و کوچک،
فلامل هایی که عاشق ساحل هستن،
مخصوصاً اونجاهایی که ‫شن دریا یه کم محکم تره...
بهت گفته بودم اون شاخه نگهمون نمی داره.
یادم نمیاد همچین چیزی گفته باشی.
بهش فکر کرده بودم!
لازم نیست بهم بگید. کار عجیب غریب ها بود!
عالی شد. به «سیخونک زدن به خرچنگ ها» تنزل درجه پیدا کردیم.
خب، حداقل هنوز شغلِ «رفیقِ عقبی» رو داری
رفیق عقبی
«دوستِ پایانی».
و با اون تاج گل
ازت می خوان کلی برقصی.
نمی تونم
با هر دختری بجز تو حرف می زنم ‫دستپاچه می شم.
حتی نمی تونم با «وینی» صحبت کنم. ‫چون موهاش رو بلند کرده.
چه خبرا؟
سلام، چـ...چیـ... خـبـ... خوشتیپ شدی.
عه، ببین. والی ـه.
والی؟ خداییش؟
سلام والی
باید به خرچنگ ها سیخونک بزنیم.
بیا اینجا رفیق.
می خوام بهم بگی چه اتفاقاتی افتاده.
ها؟
آهای آپ، دارم میام. نگران نباش.
از دیروز تا حالا حرف نزدیم. خیلی چیزا هست که باید بهت بگم
اول از همه خیلی هم سریع داره میاد.
از سمت ساحل درسته؟ ساحلی که فلامل ها دارن توش کار می کنن
راست می گی. بهتره یه کم دورش کنم.
ولی بیاید روراست باشیم. ‫همه ـش به خاطر شنا کردنه.
نمی شه کلاس گذاشت ‫و انتظار داشت بچه ها به خاطرش هیجان زده بشن.
این که مثل همونه
نه، اون حالت دست تکون دادن بود
نه، نیست
این علامت «دور کردن» هستش. اینجوری!
کار تموم
کار همگی عالی بود.
مدلِ معرکه ای بودی، کیم.
اگه گفتی چی شده؟ ‫آقای اسب دریایی داره بچه دار می شه.
علامت «دور کردن» اینه منم دارم همین کار رو می کنم
نه، اون حالتِ دست تکون دادنه.
خوردنِ آب دریا دیوونه ـت می کنه، ‫ولی آخه چی می تونم بخورم؟
دست تکون دادن دور کردن!
تکون دادن
دور کردن. دست تکون دادن
نمی خوام وراجی کنم که بهش چی میگن
ولی بازم دردناکه.
فلاملِ گلیِ بزرگ رو نجات بدید!
یه سؤالی داشتم: ‫شماها داشتید دست تکون می دادید یا می گفتید نیام؟
سلام، بذارید توضیح بدم.
شما دوتا این باردیگه بد گندی زدین.
بد گندی زدین.
داداشت کجاست؟
واقعاً امیدوارم جپسن این صحنه رو ندیده باشه.
جپسن!
می دونید، من صبورم. معلومه که هستم
ولی بعضی وقتا رهبرها باید رهبری بکنن
و به خاطر همین، آپ و اِد...
اجازۀ اومدن به جشنوارۀ گل ها رو ندارید.
موقعی که ما داریم می ریم بالای کوه...
شما دوتا بشینید و یه کم به کاری که کردید فکر کنید
روی «صخرۀ تنهایی»
عه، برای همین اسمش اینه.
همگی راه بیفتید.
اینم از آخرین فرصت من برای همرنگ جماعت شدن!
گوش کن اِد، می دونم... می دونم که به نظر بد میاد،
ولی می تونیم به خودت زحمت نده
اشکالی نداره. عصبانی نیستم، دیگه... فقط...
بهش عادت کردم.
الان وقتش نیست.
یه فکری دارم.
چطوری اینجور فکرها به سرت می زنه؟
بالاخره فهمیدم چرا بهش میگن «پرتگاه ممنوعه». ‫
منطقۀ خیلی خطرناکیه.
ببین، ما گل ها رو نابود کردیم. درسته؟
پس گل های بیشتری پیدا می کنیم ‫که هیچکس تا حالا ندیده
اونوقت چاره ای ندارن جز اینکه ببخشنمون
حالا زود باش. یه کم دیگه می رسیـم...
آپ، وای نه!
می دونستم! حالا ترسیدم، گیر افتادم، تنهام
و یه کم اضافه وزن دارم. چی شده؟
عه، زنده ای
خیلی خب، داشتم سر صحبت رو باز می کردم.
انگار هوا بارونیه. نه نیست.
این یکی رو ببین آروم!
این یکی هم همینطور. آروم آروم
آخ، تا حالا اصلاً این گل رو ندیده بودم
از پسش بر میام
پس یعنی می تونم براش اسم بذارم نه، از پسش بر نمیام
آپادیل». نه چرته.
«آپارونیم».«مگنولیا»
اینا خیلی خوشگلن
می دونی چیه؟ جداً شاید کارمون نتیجه بده.
معلومه. مطمئناً این کار نتیجه می ده.
حتی فکرش هم نکن.
فقط یه کم دیگه، اِد
بیشتر از این نمی شه
باشه، باشه، بیخیال. ‫فکر کنم دستم بهش برسه.
زندگی منو ببین!
اون چیه؟
تو هم داری اون چیزی که ‫من دارم می بینم رو می بینی؟
آره. فوق العاده ـست
واقعاً فوق العاده ـست
به نظرت چیه؟
نمی دونم تا حالا چیزی مثل اون رو ندیدم
ه نظرت یه جور نهنگ جدیده؟
نهنگ؟
چی میگی؟ چی میگی؟
تو چی میگی؟ آپ
از چی حرف می زنی؟
من دارم از این چیزِ خوشگل و درخشان و چرخون
اوه، باشه... اصلاً خوب نیست. ‫اِد کمک! منو بکش بالا.
دست هام از سیخونک زدن به خرچنگ ها خسته ان.
وای پسر
این چیه؟
کمکم کن
وای، این چی بود؟
خیلی خب! خونسرد باش اد
بهش فکر کن توی جزیرۀ فلامل ها رفتیم داخل یه گل...
و اینجا از اون گل در اومدیم
می دونی این یعنی چی؟
آره. آره.
نه، نمی دونم. تو می دونی؟
نه، ولی بازم خیلی خفنه!
همینجا منتظر بمون.
یه چیزی گیر کرده
عینک دو دیدِ دوربینِ من کجاست؟
سرعت عمل بالایی داری!
آخی، چه بانمک
بانمک نیست!
یه دقیقه صبر کن. یه دقیقه صبر کن. وایستا!
چه خبره؟ گُل چینی چه جوری تبدیل به این...
به این چیزی که نمی دونم چی هست شد؟
نگران نباش. خودم درستش می کنم
‫- جدی؟ اینا رو درست کن!
درستشون کنم؟
فوق العاده ـست
فوق العاده؟
داری کجا می ری؟
چیزی که سوارش شدی داره حرکت می کنه.
اِد؟
آپ
آ آپ
انگار مشکلی نیست
ممنون که منو رسوندی.
هی
اینجا عالیه، مگه نه؟
ما از اولش نباید از صخرۀ تنهایی می اومدیم بیرون.
بیا بریم.
ایده های تو بجز دردسر چیزی برامون نداشتن،
پس از این به بعد به روش من پیش می ریم.
به روش اِد!
شماها چی هستید؟
بانمک ترین چیزهایی هستید که به عمرم دیدم.
می خوای بیای خونه و با عروسکم ازدواج کنی؟
تو هم می تونی با گربه ام باشی.
چرا گربه به تو برسه؟
من گربه رو می خوام
عه، دوباره که تویی
اشتباه متوجه شدید
اومدم کمکتون کنم.
ببخشید که توی خونه خیلی بی ادب بودم
ما سگ ها خیلی روی قلمروی خودمون حساسیم. می دونید؟
نه، نمی دونیم
ما هیچی نمی دونیم
خب پس بیاید از پایه شروع کنیم.
من کلرنس هستم و یه سگم!
هاپ هاپ
سلام کلرنس من آپ هستم و این اِده و ما.
فلامل ها!
نجاتتون می دیم.
بچه ها؟ صبر کنید، صبر کنید. نه، نه، متوجه نیستید.
بذارید نشونتون بدم.
سگ کوچولو بانمک. بفرما
وای! می خواد یه فلامل رو بخوره.
ای هیولا!نمی ذاریم بمیری، برادر!
ضربانش نمی زنه.
بچه ها، بچه ها، بچه ها، اون فقط یه دونات ساده ـست.
غذایی با شکر تصفیه شده و چربی ترانس!
باید اعتراف کنم.
که ما خیلی خوشمزه اییم
مگه نه؟
به گمونم یه سری سؤال داشته باشید
آره. الان ما کجاییم؟
شاید بهتر باشه بپرسین، «توی چه زمانی هستیم؟».
نه، همون کجاییم بهتره.
آره، کجا؟
جداً بهتره بپرسید چه زمانی! جدی می گم.
نه، کجا!
آره، منم با «کجا» مشکلی ندارم
این یه کمک تصویری می خواد.
می دونم کجا می تونید به جواب هاتون برسید. ‫دنبالم بیاید.
از اینطرف.
اِد وایستا.
قبل از اینکه دیر بشه عضو شو
نمی دونم اینا چی هستن
ولی احساس می کنم بالاخره جای خودمون رو پیدا کردیم.
عضو
اینجا یه جورایی ترسناکه.
مثل خزنده های ترسو شدم.
بهت برنخوره.
از گروه جدا نشو
خودمون!
اینجا چی داریم؟ خودمون رو پیدا کردیم.
فلامل!
و مثل همیشه، دارن بهمون بی محلی می کنن.
ببین، چارلی ـه. ‫چطوری؟
‫- حالا اینجا چه خبره؟
بچه ها، بچه ها، خونسرد باشید. اونا فقط مانکن هستن
واقعی نیستن.
اینجا سالن موجودات منقرض شده ا ست.
یعنی سالن موجودات منقرض شده
منقرض یعنی چی؟
نمی دونم..
تازه عضو اینجا شدم خب...
خب، می دونید. از اونجا شروع شد که
به گمونم... می دونید چیه؟ ‫می ذارم این چیزه بهتون بگه.
«داستان کامل فلامل ها».
یک کِشتی به سمت مقصدهایی نامعلوم ‫در دریا حرکت می کرد.
اون همون چیزیه که ‫قبل از اینکه بیفتیم توی گل دیدیم.
ما نیروهای ناوگان سلطنتی اعلی حضرت هستیم.
اون چارلز داروینه.
نویسندۀ کتاب «خاستگاه گونه ها».
خب هنوز ننوشتمش. الان دارم روی «گالاپیگوس» تحقیقات انجام می دم.
اینجا جزیره ای رو پیدا کردم که ‫قبلاً کشف نشده بوده.
خونه!
متأسفانه...
قبل از اینکه آن ها به آن جا برسند ‫آتش فشان جزیره فوران کرد.
خونه بی خونه
تنها چیزی که باقی مونده بود، ‫باریکه ای از ساحل بود.
اون حتی بخشِ خوبِ ساحل نیست.
در جزیره
داروین در جزیره، ‫بقایای حیوان غیرعادیِ حلقه ای شکلی را پیدا کرد.
اسم آن را «فلامیلیوس هیدیلیا» گذاشت،
یا به عبارتی «فلامل».
او فرضیه پردازی کرد که کل گونۀ فلامل ها ‫به واسطۀ آتش فشان از بین رفته است.
فلامیلیوس هیدیلیا دیگر وجود نداشت.
مُرده بودند، از بین رفته بودند،
منقرض شده بودند.
منقرض؟
صبرکن
همۀ فلامل ها از بین رفتند؟
چطور این اتفاق افتاد؟ با عقل جور در نمیاد.
حال همه خوب بود. ما تازگی اونجا بودیم.
مگر اینکه...
تازگی اونجا نبوده باشیم.
خیلی خب کلرنس، من می پرسم. ما توی...
چه..
ما توی چه زمانی هستیم؟
پس ما در آینده، توی یه جایی به اسم شانگهای هستیم،
و همۀ فلامل های دیگه مُرده ان؟
دیگه جپسنی نیست؟
دیگه «بو» کوچولویی نیست
دیگه اون یارو که اسمش رو نمی دونستیم نیست.
در حالت عادی ذوق زده می شدم که ‫الان شعر ساختیم.
نگران نباشید. خب، یه ذره نگران باشید ‫
ولی در هر صورت...پیش سگ بمونید.
اون سان، همسر دکتر چانگ ـه.
خانم خوبیه. خوب بلده شکم رو بِخارونه..
دکتر چانگ این گل ها رو کشف کرد ‫و ازشون استفاده کرد تا در زمان سفر کنه،
تا اینکه یه جوری و یه جایی...
گُم شد
بگذریم. جواب همۀ مشکلاتتون ‫رد شدن از اینجاست! پس زود باشید.
وایستا، وایستا!
من دوباره از اون چیزه رد نمی شم
اگه عاقبتمون مثل دکتر چانگ بشه چی؟
ببین، الان دستِ خوب کسی هستید.
باشه، پنجه! ولی پنجۀ خوب کسی هستید!!!
نکته ـش رو گرفتید؟ به لطف من، سان هنوز حتی متوجه نشده که ‫دکتر چانگ نیستش.
من قانع شدم. بریم!
به ایستگاه زمانی خوش اومدید.
جایی که نه گذشته است نه آینده
دکتر چانگ کشف کرد که هر کدوم از این دروازه ها...
به یه گلِ زمانیِ متفاوت، ‫یه جایی توی تاریخ ختم می شه.
بذارید نشونتون بدم.
بیاید اینو امتحان کنیم. ‫اتریش سال 1787.
اون موتسارت، نابغۀ موسیقیه
حالا اینجا رو داشته باشید.
این چیه؟
حالا داره خودنمایی می کنه.
فقط باید دانه ای که دروازۀ ‫«گالاپیگوس» رو فعال می کنه رو پیدا کنیم...
و بعدش می تونید برید خونتون.
خونه؟ وسط یه انفجار آتش فشانی؟
نه، خونه قبل از انفجار آتش فشانی... تا بتونیم به همه هشدار بدیم.
بهشون هشدار بدیم؟
چطور فلامل ها می خوان ‫جونشون رو به ما بسپارن
وقتی که حتی گل هاشون رو هم به ما نمی سپارن.
اونموقع رو یادته که بهت گفتم: «به آینده نگاه کن»؟
این همون آینده ـست،
چون ما تنها کسانی هستیم ‫که می تونیم فلامل ها رو از انقراض نجات بدیم.
پس همرنگ جماعت شدن رو بیخیال شو. قراره بدرخشیم!
در قالب دوتا قهرمان
باشه.
باشه ولی اگه می خوایم این کار رو بکنیم
باید درست انجامش بدیم.
بیا تمرکز کنیم
عجله نکنیم و ‫با دقت به تک تک حرکاتمون فکر کنیم
حتماً! تمرکز از همه چیز مهم تره.
مطمئناً این نیست.
این نیست. اینم نیست.
کلاً داری اشتباه پیش میری.
نه اتفاقاً دارم درست پیش میرم.
آهان ایناهاش گالاپیگوس، سال 1835.
گوش کن، من...
خب پس...
پیداش کردم. دانه ای که...
شاید ما باید منقرض می شدیم
اصلاً خوب نیست. اصلاً خوب نیست.
کمک کلرنس!
من کجام؟ افتضاح شد.
باید از اینجا برم.
تو دیگه کی هستی؟ من «ارنست شکلتون» هستم. سردستۀ سفر اکتشافیِ ارنست شکلتون!
حالا نگران نباش، تو دوست پیدا کردی.
عضوی از یه تیم هستی.. تیمِ ارنست شکلتون..
اسم تیم رو از روی من، ارنست شکلتون گذاشتن.
‫- سگِ خوب!
ارنست شکلتون
سلام. من کلرنس هستم. شما چی؟
ما فقط برای خدمت به ارباب اینجاییم.
خیلی خب، شاید بعداً اسم هاتون رو بهم گفتید.
مزاحم اومده ضدعفونیشون کن
ضد عفونی کننده قابل تحمل
شما دوتا چی هستید؟ هیولایید؟ فضایی هستین؟
اِلف؟
شما دوتا اِلف هستید؟ ما هیچ کدوم از اینا نیستیم
ما آپ و اِد هستیم. ما...
به نظر میاد یه جفت فلامل باشن.
دقیق تر بخواید: فلامیلیوس هیدیلیا.
آلمانی ها بهشون میگن: «خانوادۀ کوکو آیخانخیم».
همه شون در اوایل قرن 19 منقرض شدن.
اسم من «داتی» ـه. ‫یه پرندۀ دودو هستم
این دوست نگرانم «برنی» ـه ‫و اون یه ببر تاسمانی ـه.
«آلما» هم یه مورچه خواره.
همون آلما صدام کنید. عیبی نداره.
اینا دیگه کی هستن؟
اونا جدید و کوچیک و جدید!
و جدیدن
اون از دورۀ کرتاسه ـست. ‫پس مال میلیون ها سال پیشه.
ولی از طرفی فقط 5 سالشه.
اینا منقرضیونِ جدیدن؟
منقرضیون دیگه چیه؟
ماییم رفیق
خوشحال می شیم که همه چیز رو بهتون بگیم
یه بروشور قشنگ داریم یا
می تونیم با آواز براتون بگیم.
بروشور به نظر عالی میاد. ‫بروشور!
پس میریم سراغ آواز.
پس براتون سؤال شده که منقرضیون بودن یعنی چی؟
آره.
خب متأسفانه جوابتون ‫ با یه چیز غیرقابل تصور شروع میشه.
سال ها پیش، نزدیک بود بمیریم ‫ ولی شانس آوردیم که دکتر چانگ رسید
آوردمون اینجا که امن و گرمه و در برابر طبیعت و طوفان بهمون سرپناه داد
فکر کنم منظورش انقراض باشه.
فکر کنم منظورش انقراض باشه احتمالاً!
حالا ما اینجا رو خونه می دونیم ‫ و راستش مثل خونه می مونه
می دونیم اینجا موندن، حس جُرم میده
در حالیکه می تونستیم توی مکان و زمان سفر کنیم
قبل از میلاد مسیح یا توی نیویورک توکیو، یونان یا هر جای دیگه
شاید قبل از به فنا رفتن ‫ یه فورانی شده باشه
نه اینجا ارزش خطر کردن نداره
وقتی دنیا پر از خطره و زندگی منصف نیست
می تونید اینجا وقت کُشی بکنید یا اینکه اون بیرون، به مرور زمان کُشته می شید
آفت و خشکسالی و میکروب هست
آتیش سوزی و بیماری می کُشن ‫ ولی قسر در میرن
اسلحه و شمشیر و سلطان ظالم هست
فضایی ها و هیولاها هم هستن و زمین گرد است
برنی!
سقوط یا انفجار یا مرگ با مریض شدن
یا اینکه میشه اینجا بمونید که ‫زمان حرکت نمی کنه
چون دنیا پر از خطره و زندگی منصف نیست
می تونید اینجا وقت کُشی بکنید
یا اینکه اون بیرون، به مرور زمان کُشته می شید موش بولداگ
گوزن شاخ بزرگ لمور بزرگ
‫ سگ راشن ریتریوال
چون با اینکه اسمشون هست ‫ ولی خودشون نیستن
‫ یه دریای ژاپنی داره با افسوس گریه می کنه
‫ چون انقراض هر سال و در هر مکانی اتفاق میفته
اگه می خواید جاتون امن باشه ‫ بهتره همینجا بمونید
چون زندگی پر از خطره و زندگی منصف نیست
می تونید اینجا وقت کُشی بکنید یا اینکه اون بیرون، به مرور زمان کُشته می شید
به به، خیلی هم بد نبود.
می دونید، حس می کنم کلرنس اگه بود خیلی خوشش میومد
صبر کن ببینم، خودِ کلرنس؟
چیکار کردین؟
همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد. دروازه ها یهویی به هم ریختن و...
بعدش کلرنس پرواز کرد رفت.
مثل سگ ها!
یه رکورد جدید ثبت کردیم، آپ
کلاً ده دقیقه اینجا بودیم، ‫اونوقت همه به این زودی ازمون متنفر شدن.
نه، تنفر که نمیشه گفت.
اشکالی نداره. همه چیز درست میشه.
من و اِد می ریم کلرنس و دانه رو برمی گردونیم.
دوست ندارم اینو به روت بیارم ‫ولی معلوم نیست کلرنس کجا یا چه زمانیه.
تازه احتمالش هست که «مُرده دزدها»، ‫«لولوخورخوره» یا «سیکلوپ ها» گرفته باشنش.
برنی! موضوع اینه که کلرنس هر جایی ممکنه باشه.
خب، هر جایی که نه, مگه نباید توی یکی از اون جاها باشه؟
بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
حرفت اینه که به صورت تصادفی ‫
به این ده ها مکانِ خطرناک و ناشناخته سفر کنید...
تا صرفاً با خوش شانسیِ محض، پیداش کنید؟
به نظر من که نقشۀ خوبیه بیا بریم اون سگه رو پیدا کنیم.
ببینم، اون گفت خطرناک؟ گفتی خطرناک؟
خطرناک میشه معادل کلمۀ قهرمانانه!
خب، مرگشون حتمیه.
سلام آقا. یه سگ بانمکِ کوچولو این اطراف ندیدین؟
خیلی پشمالوئه. انقدر قدشه.
خیلی خب، اینجا دیگه کاری نداریم.
نمُردین!
شرطم رو بده.
اثری از کلرنس نبود و نزدیک بود کُشته بشیم.
برای همینه که دوست ندارم سفر کنم.
بیا بریم، اِد. کلی جای دیگه هست که باید بگردیمشون
پس بیا تمرکزمون رو از دست ندیم.
صورتم!
سلام.عه، ببین منم! سلام، من!
وای نه، یه سوراخ توی بدنم هست.
داشتم شوخی می کردم. ‫می دونم همین شکلی ام.
عجب! خواهرت واقعاً.
آخرش باعث مرگ من میشه؟
می خواستم بگم، واقعاً پر انرژیه.
خیلی خب اِد، یه حس خیلی خوبی ‫به دروازۀ بعدی دارم.
‫- بهم اعتماد داری؟ نه!
[اُرویل رایت]
تایتانیک لندن
[اقیانوس آرام]
[منلو پارک] 1876
[کوپرتینو] 1976
کوتووو
اون خانمه اصلاً خوشش نیومد ‫که کلاهش رو گذاشتیم سرمون.
واقعا؟
وای! تاج «کلئوپاترا».
تاریخ حتماً یه ماجراجوییِ بی وقفه ـست
اون بیرون چه شکلیه؟
محشره! هر جا میریم از جای قبلی هیجان انگیزتره.
خطرناک تر هم هست
گوش کن چی میگم، هاس.
همونطور که قبلاً بهت گفتم...همون بهتره که از اینجا بیرون نری.اینجا امنه!
آپ هم هنوز بچه ـست.
نباید انقدر فکر و خیال توی سرش بندازید.
ولی می خوام فکر و خیال توی سرم باشه. اینجا خیلی احساس خفگی می کنم.
من می دونم چطوری سر حال بیارمت.
پخش زنده از گلخانۀ سیارِ دکتر چانگ!
برنی، شگفتی استرالیایی اومده.
ما دانه های خوبی داریم.
اول از همه یه شیء معمولی خانگی لازم دارم.
حالا، این شیء رو بین دو گلِ زمانی قرار می دم،
و کلمات جادویی رو به زبون میارم:
عجی مجی تغییر بده لاترجی!
کجا رفت؟ کجا رفت؟ جادوی آسونی بود. ‫
با سه شماره بر می گرده: ‫سه، دو، یک.
و...
چطور این کار رو کردی؟
شعبده بازها هیچوقت ترفندهاشون رو لو نمی دن.
ادغام دوتا گلِ زمانی، ‫انرژی به شدت قدرتمندی ایجاد می کنه...
که اتم های اشیاء رو از هم جدا می کنه، می فرستتشون به حلقۀ زمانی...
بعدش در یه زمان دیگه، ‫اتم های اشیاء رو سر هم می کنه.
جادو!
ممنون
چیه؟ چیه؟ چی شده؟
نگران نباشید.
آهای، شما دوتا!
بیدار شید.
ما فقط برای ارباب بیدار می شیم. هر کاری می کنیم برای ارباب می کنیم.
درسته، درسته. ارباب!
خب، فکر کنم شنیدم که ارباب داشت می گفت... شما دوتا باید افسارم رو باز کنیدتا من آزاد بشم ‫
هر چی ارباب بخواد.
وایستید! ارباب می گه وایستید
اونطوری که انتظار داشتم پیش نرفت.
کلرنس، کجایی؟
من که نمی بینمش، آپ. منم همینطور.!
ولی یه دیوار تقریباً خوب می بینم
نظرم عوض شد، یه دیوار عالی!
اونا چی ان؟
گل های آسمونی ان.
فرض کن اینا رو برمی گردوندیم پیش فلامل ها.
میگما، داری لبخند می زنی.
واقعاً داری از این لحظه لذت می بری.
نه، اینطور نیست.
هنوز کلی بدبختی در پیش داریم، و تو یه سره بدبختی هامون رو بیشتر می کنی.
تو «بدبختی ساز» هستی.
می دونم.شرمنده.
آخه چه مرگمه؟
هیچ مرگت نیست. فقط... به جوانب چیزهای مختلف فکر نمی کنی.
تا الان شانس آوردیم...
ولی یکی از این روزا، به یکی آسیب می رسونی.
احتمالاً به من!
راست می گی. ولی... بهتر می شم.
از الان به بعد کاری نمی کنیم، ‫مگر اینکه جفتمون باهاش موافق باشیم.
قول می دی؟ قول می دم.
خیلی خب، خیلی خب.
پس روی حرفت بمون.
می دونی، لحظۀ قشنگیه. بالاخره فرصتی برای آرامش گرفتن داریم.
زود قضاوت کردم!
خیلی وقته نیومدن. به نظرتون حالشون خوبه دیگه؟
مطمئنم چیزیشون نشده.
[روحتان شاد، فلامل ها]
پس زنده اید!
به زور زنده موندیم. ‫اون گل های آسمونی می خواستن بکُشنمون.
اینا آتیش بازی ان. چینی ها اختراعشون کردن.
باروتی که داخلشون هست هم خودشون اختراع کردن.
اونا از مراسم تاج گذاری «چیان لونگ» اومدن.
حتماً رفته بودید چین.سال 1736.
خب، حالا شما دوتا بعدش کجا می رید؟
نظرت با این یکی چیه؟
اگه تو اونو می خوای، پس من عاشقشم!
ممنونم.
بیا امیدوار باشیم که همین باشه، به خاطر نسل فلامل ها میگم.
اونا روحشون هم خبر نداره که کل گونمون محکوم به فناست.
ما محکوم به فناییم.
دی جی ـمون رو از دست دادیم. ‫پس این وینی کجاست؟
سلام بچه ها. ببخشید دیر کردم.
جلوی بحران گرفته شد.
صورتم!
[سفر اکتشافیِ ارنست شکلتون؛ سال 1915]
کلرنس!
باورم نمی شه پیدام کردین.
شماها از این یارو «شکلتون» ‫اکتشاف کننده های بهتری هستید.
ارنست شکلتون.اَه!
حتماً خوشحال می شید که بدونید ‫مواظب این بودم.
فقط یه مشکل کوچولو هست.
که اینطور
یه نقشه دارم
آپ نقشه داره خوبه، نقشه چیه؟
آره، نقشه چیه؟
و به همین سرعت رفتش!
الان ما رو ول کرد؟
‫ما رو ول نمی کنه. نه، نه، نه تازگی در موردش صحبت کردیم
و آپ بهم قول داد... که دیگه از اینجور کارها نمی کنه، پس نه!
برمی گرده. احتمالاً فقط...
خیلی خب، شاید هم ولمون کرده باشه.
آپ گذاشت رفت، اونوقت من باید با سنگ بکوبم.
باید می دونستم!
این اینجا چیکار می کنه؟
وای نه! میریم برای نجات!
داره میاد اسباب بازی رو بگیره.
همه چیز سرده.
خیلی باحاله!
آپ، چیکار می کنی؟
هاس، اون گردنبندِ براق ‫که روی گردن کلرنسه رو می بینی؟
گازش بگیر.
شما زنجیرهای ارباب رو شکستید. هیچکس به ارباب خیانت نمی کنه.
دیگه باحال نیست.
باید فرار کنیم. بیا بریم، هاس.
کلرنس، نه!
دانه!
بدون اون دانه نمی تونیم بریم خونه. هاس، دور بزن
نه، خیلی خطرناکه
می ترسم.
همین الان برگرد، هاس.
دارمت.
یالا!
گرفتمش. .‫برمی گردیم به گلِ زمانی، هاس تندتر برو
داریم می رسیم.
رفیق، این بازی رو بلدی؟
داریم بازی می کنیم؟
آهای، هاس رو ندیدین؟
کلرنسه کلرنس!
به نفعتونه برید کنار.
این چیه؟
نه، نه!
خیلی خب. ما کلرنس رو برگردوندیم. ‫دانه رو برگردوندیم. ما...
وای نه.حالت خوبه، هاس؟
نه، خوب نیست نزدیک بود به انقراضش بدی!
بقیه مون رو هم همینطور.
ولی فکر نمی کردم
فکر نکردی، گوش هم ندادی.
حتی با اینکه توی چشم هام نگاه کردی...
و بهم قول دادی که تا وقتی جفتمون ‫روی یه چیزی توافق نکردیم، کاری نمی کنی.
این همه وقت فکر می کردم چون من یه مشکلی دارم ‫نمی تونم با فلامل ها کنار بیام.
ولی الان معلوم شد.
مشکل از توئه.
چی...
منظورت چیه؟ منظورم اینه که
زندگیم بدونِ تو بهتر می شد
ببین، ببین، درست می شه. مطمئنم یه ذره بگذره، اونم آروم میشه.
چیکار می کنی؟
راست میگه، مشکل از منه..
و زندگی اون بدونِ من بهتر میشه.
زندگی همتون بهتر میشه!
ولی هنوز یه کاری از دستم برمیاد.
برمی گردم تا به فلامل ها هشدار بدم. وایستا، وایستا
به نظرم نباید بدون اِد بری
آخرش فقط براش دردسر درست می کنم ‫و همین الانش هم که کلی دردسر براش درست کردم.
اگه موفق بشم، اونموقع اِد هم جامعه ای پیدا می کنه ‫که می تونه بره پیششون.
و اگه موفق نشم،
حداقل دیگه نمی تونم اذیتش کنم.
لطفاً اگه میشه دانه رو بده.
بیا دیگه!
اصلاً خوب نیست.
راستش رو بخوای تو یک رقاص حرفه ای هستی
ممنونم مالی ولی 5 بار دیگه هم اینو گفته بودی
اون اینجا چیکار میکنه؟
سلام، آپ.بهت یادآوری می کنم: این جشنوارۀ گل هاست..
یه یادآوری دیگه: ‫تو از حضور در جشنوارۀ گل ها محروم شدی.
وقت ندارم کل قضیه رو تعریف کنم ‫ولی می خوام همه توجه کنن.
آهای، اجازه می دی؟ دارم بچه هام رو می خوابونم.
ای بابا، حالا تا صبح نمی تونم بخوابم.
من همین الان از آینده برگشتم. و فهمیدم که در گذشته...
و منظورم از گذشته، الانه.
فهمیدم که هستیِ گونۀ ما در آستانۀ از بین رفتنه.
پس اگه می خوایم زنده بمونیم و آینده رو ببینیم، باید الان دست به کار بشیم،
که میشه گذشته.
ببخشید... چی گفتی؟
همه ـمون قراره منقرض بشیم.
یعنی مرگ!
آروم باشید. آروم باشید. چیزی نیست، بهتون قول می دم.
آپ داری مسخره بازی در میاری.
برای همین قیافه ام اینجوری شده. ‫چون تو مسخره ای!
باور کن دارم راست می گم. به این صدفِ حلزونی قسم!
نه پای منو وسط نکش
نگاه کنید، اینم مدرک از اینکه توی آینده بودم.
اینو چی می گید؟
دوستان دوستان
چرا فکر کردم این کار جواب می ده؟
وای، بدجوری بهش توپیدی
یادم باشه که هیچوقت اون روی سگت رو بالا نیارم.
فکر نمی کنی که شاید ‫یه کم زیادی بهش سخت گرفته باشی؟
هر چی نباشه اون خواهرته
نه، کل عمرمون همینطور بوده.
شاید نباید بلند بلند می گفتم. ولی راست گفتم.
زندگیم بدونِ اون خیلی بهتر می شد.
اِد، این حرف رو نزن.
اینجا، جای «بدونِ»هاست.
ما همه ـمون بدونِ خانواده هامون زندگی می کنیم. بدونِ دوست هامون.
بعضی وقتا فکر می کنم... بدونِ اینکه اصلاً زندگی کنیم اینجاییم
ولی اینو باید بهت بگم:
وقتی تنها باشی، زندگی خیلی سخت میشه
شوخی کردم. می دونم همین شکلی ام.
آهای اِد. ‫اِد، داری اینو می بینی؟
میشه یه نفر یه کمکی بهم بکنه؟ کسی نبود؟
آهای، اینجا رو داشته باش. من دوست همیشگی ام
خب، به من چه؟
والی! والی!
آهای والی. بیا اینجا رفیق.
والی، داری کجا می ری؟
اِد؟ اِد، اِد.
خوبی؟
باید با آپ صحبت کنم.
آپ؟ آپ!
آهای اِد، اینجا رو داشته باش می خوای گچ پام رو امضا کنی؟
خیلی مَردی، هاس
می خواستم از آپ هم بخوام امضاش کنه... ولی یه جورایی با عجله رفت.
رفت؟ کجا رفت؟
فکر کنم یه چیزایی در مورد رفتن به خونه گفت.
رفتن به خونه؟
خیلی خب، اجرای خیلی جالبی بود.
به جزئیات زیادی فکر کرده بودی
ولی بیا روراست باشیم، حقیقتش، واقعاً حقیقتش:
تو هیچوقت نرفتی آینده.
چرا رفته
و من می تونم شهادت بدم.
اون جونور دیگه چیه؟ نمی دونم ولی ورود خفنی داشت.
اسمم کلرنس ـه.من یه سگ دورگه ام.
یه رگه پودل و یه رگه... درست معلوم نیست. از بچگی بابا نداشتم.
تو هم اومدی؟ باید به فلامل ها بگی که در خطرن.
آره، مطمئناً توی خطرن. از جانب من!
آهای، وایستا، کجا می ری؟
خیلی خب، پس احتمالاً داشته راست می گفته.
سلام.
چرا این کار رو کردی؟ چرا این کار رو کردی؟
چون من ازتون متنفرم.
من از همۀ فلامل ها متنفرم.تنفر، تنفر،
فلامل ها زندگیم رو خراب کردن.
من یه زمان، توله سگی پر انرژی و دوست داشتنی بودم.
منتظر بودم یه خانواده بیاد ببرتم خونه.
ولی متأسفانه... توی دنیایی پر از فلامل زندگی می کردم.
و فلامل ها، ‫محبوب ترین حیوانات دست آموزِ دنیا بودند.
همه دنبال اون گِردهای مزخرف بودند
می گفتن: «آخی، چقدر بانمکن.»
«می تونم اون طرفت رو ببینم.» می فهمم، هیچکس سگی که شکم داره رو نمی خواست.
ولی بعدش، یه روز...زندگیم عوض شد
اون حرف نداره برش می دارم.
باورم نمی شد.این مَرده منو می خواست.
و حتی اونقدر دوستم داشت که روم اسم گذاشت.
با من میای خونه، کلرنس.
من انتظار یه جای خوابِ گرم و ‫روزنامۀ نو داشتم.
بشین. ولی بجاش
یه چیز بهتر نصیبم شد پسر خوب.
اونموقع بود که فهمیدم ‫من صرفاً یه حیوون دست آموز نیستم.
بخشی از علوم بودم.
[بیب روث ضربات را تعیین می کند در سِت پنجم، «بامبینو» دست به کار میشه.
داره ضربۀ «هوم ران» رو نشون می ده.
داره یه سگ که توی یه ماشین کوچولوئه رو نشون میده.
کار کرد!
حالا بیا با هم بریم.
عاشق اون مرد بودم. بالاخره حس می کردم که متعلق به یه جایی بودم.
دقیقاً در کنارش، با همدیگه ‫ماجراجویی های تاریخی و زمانی داشتیم.
ولی بعد، یه روز به سال 1835 سفر کردیم.
و اونجا شما دستمال های حلقه ایِ مزخرف رو ‫پیدا کردیم.
دکتر چانگ بهم گفت این زمانیه که ‫داروین اولین بار فلامل ها رو کشف کرده،
و به مابقی دنیا معرفیشون کرده.
وای خدا، اینو ببین
خیلی بانمکه، مگه نه کلرنس؟
عاشقشون بود. اینجوری فلامل ها رو بیشتر از من دوست می داشت.
بعدش به این فکر افتادم که... مجبور نبودم سیر تاریخ رو بپذیرم.
می تونستم عوضش کنم.
به نظرم همه چی حاضره. برای ماجراجوییِ بعدیمون آماده ای،
کلرنس؟
کمکم کن!
آره درسته، به اربابم پشت کردم.
من آدم بدی ام. کارم همینه!
هولش دادم داخل یه دروازه... و خاطر جمع شدم که هیچوقت نتونه برگرده.
بعد از اون، هیچی جلودارم نبود...
که برگردم اینجا و کل گونه ـتون رو نابود کنم.
کار آتش فشان نبود.کار من بود.
دستگاه انفجار عظیم فعال شد. حالا یک آهنگ جازگوش می دهیم.
سفر مختصری بود، ولی اون روز خیلی کارها کردم.
سه، دو، یک. ‫دیگه فلاملی وجود نداره.
مأموریت مؤفقیت آمیز بود.
و همه چیز تموم شده بود، ‫تا اینکه شما دوتا حلقۀ لاغری پیداتون شد.
ولی همه چیز قراره درست بشه،
چون داداشت برگشته پیش بقیۀ بزدل هایی که...
هیچوقت ایستگاه زمانیِ کوچولوی ‫باارزششون رو ول نمی کنن.
تو هم زنده از این جزیره بیرون نمی ری.
انقراض فلامل ها تا سی دقیقه.
سی دقیقه؟ از اونی که فکر می کردم بیشتره. یعنی زمانِ زیادی نیست ولی...
آره، می خواستم سه دقیقه بذارمش ‫ولی این پنجه های دست پاچلفتیِ مزخرف نذاشتن.
می دونی چیه؟ فرقی نمی کنه
صندلی ردیف اول ‫برای تماشای انقراض گونۀ خودت نصیبت شده.
بای بای
اون باحال تر از اونیه که بشه از دستش عصبانی موند
ببینید، ببینید، دکتر چانگ رو پیدا کردم.
چی؟
همین الان با آخرین ببر تاسمانیِ روی زمین برگشتم.
پشتم رو هم قشنگ خراش کاری کرد.
چیه؟ من سوار ماشین غریبه ها نمی شم.
و ضبط رو شروع می کنیم.
من لی چانگ هستم و الان 20 ژوئن ـه.
این همون روزیه که گُم شد.
امروز می خوام به یکی از قهرمان هام، ‫مکتشف بزرگ یعنی «چنگ هه» سر بزنم.
اون یکی از اولین نقشه های کاغذی دنیا رو ساخت.
خدا می دونه، شاید اصلاً فرصت شد ‫موقع کشیدنش ببینمش.
حالا باید برم سال 1470.
سال 1470 ـه. دیگه می دونیم کجا رفته.
برای ماجراجوییِ بعدیمون آماده ای، کلرنس؟
کلرنس؟
کمکم کن!
کلرنس این کار رو کرد؟
این چه جور توطئه ای بود؟ ‫انتظارش رو نداشتم.
ولی هنوزم می تونیم دکتر چانگ رو نجات بدیم، ‫فقط باید اون دانه ای که...
یا اینکه نمی تونیم!
باورم نمی شه بالاخره فهمیدیم دکتر چانگ کجاست
ولی هیچ راهی برای برگردوندنش نیست.
مگر اینکه...
سال 1480.
نه، نه، دکتر چانگ گفت داره میره سال 1470. یادته؟
ره، رفته به چنگ هه سر بزنه
پس یعنی احتمالاً به سفر علمیش ‫به مقصد «ملاکا» ملحق شده.
میشه سال 1480 که یه گلِ زمانی دیگه داره.
فقط یه جور فانوس دریایی لازم داریم ‫تا به سمتش بکشونیمش.
باشه ولی چی؟
عالیه!
باید بروشور رو هم بهش بدیم.
ما فلامل بودیم
اد؟ آپ
واقعاً شرمنده ام. نمی خواستم انقراض فلامل ها تا پانزده دقیقه
وایستا ببینم، اون چیه؟
چه خبره؟
علت انقراض ما، یه آتش فشان نبود. کلرنس با اون بمب این کار رو کرد.
الان هم که بقیه رو توی غار گیر انداخته، ‫منم اینجا کنار این درخت گیر انداخته و...
خب، دیگه همه چی تمومه.
نه، تموم نیست. چون جفتمون قبول نکردیم که تمومه.
خیلی اشتباه کردم که اون حرفا رو زدم
و می خواستم بدونی که منظوری نداشتم.
تنها کاری که همیشه کردی، حمایت از من بوده.
و زندگیم بدونِ تو هیچی نبود.
چی میگی؟ من هیچ کاری رو نمی تونم درست بکنم.
هم من می دونم، هم تو می دونی، ‫هم مطمئناً بقیۀ فلامل ها می دونن و...
کی براش مهمه که فلامل ها چه فکری می کنن؟
جدی میگم!
انقدر درگیر این بودم که فلامل های دیگه منو ‫بین خودشون جا بدن...
که هیچوقت حتی متوجه نشدم ‫اینجا جای اصلیِ منه.
همینجا کنارِ تو!
بیخیال، من دائماً گند می زنم.
ولی اگه به خاطر گند زدن های تو نبود...
هیچوقت اصلاً توی اون گل نمی افتادیم.
و به لطف تو... فرصت اینو داریم که گونه ـمون رو ‫از انقراض نجات بدیم
خب، حالا چی؟
بهت میگم حالا چی.
فلامل ها رو نجات می دیم...
چون اگه قضیه برعکس بود، ‫ اونا هم همین کار رو برامون می کردن.
احتمالاً!
به نظرت می تونی منو از این خلاص کنی؟
مشکلی نداره. رمزش فقط یه میلیون احتمال داره.
نخیر.
ممنون، بچه ها.
دفعۀ بعدی خیلی آروم تر بهتون سیخونک می زنم.
بیا بریم، آپ. ‫نمی ذاریم اون روانیِ دوست داشتنی قسر در بره.
سلام؟
سگ ها بهترین دوست انسان ها
فلامل ها بهترین دوست انسان ها
وای، نه، نه، نه، امکان نداره.
سگ ها
فلامل ها
چرا این فلامل ها نمی میرن؟
ظاهراً باید کمک بگیرم.
کمک اساسی
چقدر تا منفجر شدنِ بمب وقت داریم؟
انقراض فلامل ها در 9 دقیقه.
می دونم اون دستگاه می خواد بکُشتمون، ولی از حق نگذریم به درد بخوره.
نگران نباشین، شما قبل از انفجار می میرید.
می خوای چیکار کنی، «توپ پُرز دار»؟ تو یه نفری ولی ما دو نفریم.
جالبه که به این موضوع اشاره کردی.
اون چیه؟
با سیکلوپِ من آشنا بشین..
و اگه براتون سؤاله که ‫هیولاهای باستانی یونانی واقعی ان یا نه،
آره واقعی بودن
خیلی خب «گِرِگ»، خودت می دونی باید چیکار کنی.
نه!
منقرضیون، آماده برای انجام وظیفه!
برنی!
هاس!
آلما!
و داتی
الان برای اولین بار ماشین سواری کردم ‫و تا حالا فقط یه پستاندار رو زیر گرفتم.
بچه ها از ایستگاه اومدی بیرون
این بهترین تصمیمی بود که بعد از مدت ها گرفتم.
شایدم بدترین تصمیم بوده
همگی برگردین داخل ماشین.
بهتون گفته بودم سیکلوپ ها واقعی ان
اون داره دنبالمون میاد.
عجب! اون یارو نشونه گیریش خیلی افتضاحه.
می تونست به قسمت عریضِ بدنِ «هاس» بزنه.
بهتون برنخوره، هاس. نه اشکالی نداره
راست می گی! هر کاری می گم بکنید
آهای سیکلوپ، شرط می بندم نمی تونی بهم بزنی. شرط می بندم نمی تونی بهم بزنی!
دنبالِ هدف می گردی؟ اگه بتونی بزنی به خال، 100 امتیاز می گیری.
آهای، یه کم سُس روی اون کوفته گوشی بریز.
دارم با تو حرف می زنما، سیکلوپ.
احمق جون! احمق، احمق، احمق!
مثل احمق ها سنگ پرت می کنی.
وای گِرِگ!
داره جواب می ده
نه، بس کن.کودنِ تک چشم
خجالت آوره.!
از همتون متنفرم
اون یه سگ خیلی خیلی زشته
خب...
اون مدتی که توی غار بودم، ‫کلی داشتم به شما دوتا فکر می کردم...
و اینکه اگه از اونجا زنده بیایم بیرون ‫چیکار کنم.
به این نتیجه رسیدم.
به نظرت می شه این کار رو بعداً بکنیم؟
الانه که کل جزیره منفجر بشه.
درسته. انقراض فلامل ها تا 7 دقیقۀ دیگر.نه!
چی... چیکار کنیم، جپسن؟
تنها کاری که می تونیم بکنیم:
از آپ و اِد می پرسیم... هر کاری اونا بگن می کنیم
اِد، نظر تو چیه؟
آپ، خب... هممم.
‫کِشتی! اون چارلز داروینه همون مَردی که توی فیلم موزه بود.
اگه بتونیم خودمون رو به ساحل برسونیم، ‫شاید بتونه نجاتمون بده.
فیلم؟ مَرد؟
نجات؟
نمی دونیم یعنی چی و همین خوبه!
اونا چی هستن؟
جپسن، با کسایی که قراره منقرض بشن آشنا بشو.
خوش اومدید.
اونا مشکل خاصی دارن؟ آخه شکمشون سوراخ نیست.
همینجا بمون، هاس. ‫بشین!
جپسن، تو همه رو ببر لب ساحل.
ما بعد از اینکه توجه این یارو داروین رو ‫با گل های آسمونی جلب کردیم، میایم پیشتون.
گل های آسمونی؟
بزن، برنی!
خیلی خب، برید، برید، برید
ولی این فلامل ها، ضدعفونی نشدن. بهشون نگو برو
این کابوس منه!
صبر کن.
فقط می خواستم بابت همه چیز ازت تشکر کنم. و سعی کن نیفتی پایین و بمیری.
معلومه که نمی افتم. ‫فکر کردی چی هستم؟
یه دودو؟
برو بریم!
او نه نه
آها، چون توی آسمون شبیهِ گل می شن.
باید به کسی که اون اسم به ذهنش رسیده ‫ بگم کارِت عالی بوده.
نورافشانی چیه؟
خدای من یه عالمه جونور شگفت انگیز هست.
میشه بریم؟ لطفاً لطفاً!
باشه. ولی این آخرین باره.
اون ما رو دید. ‫آپ و اِد موفق شدن.
گفتن این حرف، حس عجیبی داشت.
این آپ و اِدیه که من می شناسم.
اوخ!
آره، کی فکرش رو می کرد که ‫نشونه گیریمون بیش از حد خوب باشه؟
سلام رفیقِ گُنده بک. تو که نمی خوای ما رو بخوری؟
فقط منو بخور. بذار اِد زنده بمونه.
حرفی که اون بیرون زدی خیلی قشنگ بود می دونی، منظورم بیرون از دهنه.
جدی گفتم.
امیدوارم اول منو قورت بده، ‫تا تو یه کم بیشتر زنده بمونی.
امیدوارم اول منو قورت بده.
نمی خوام قورت داده شدنِ تو رو ببینم.
اِد! آخی... آپ
ما زنده ایم! و بوی نفس سیکلوپ ها رو می دیم.
پشت اون چشم بزرگ، یه قلب بزرگتر هستt.
در ضمن، کرم خوردگی داری.
آپ، فکر نکنم کِشتی ـشون به موقع برای نجاتمون بیاد.
یه فکری دارم.
می دونستم یه فکری به سرت می زنه
پس سیکلوپ ما رو پرت می کنه داخل گلِ زمانی،
گُله رو می بریمش ساحل،
و قبل از منفجر شدنِ بمب، همه رو ازش رد می کنیم
درسته.
نقشه رو عالی تکرار کردی، اِد.
تو از پسش بر میای، گنده بک! بهت اعتماد داریم.
صبر کن، صبر کن.
شاید بهتر باشه از زیر پرتمون کنی.
نشونه گیری خوبی بود، گِرِگ. توی این کار استعداد داری.
خیلی چشمگیره.
اگه از همه چیز بی خبر بودم،
می گفتم این موجودات دارن سعی می کنن ‫که باهامون ارتباط برقرار کنن.
شاید دارن با تحولات اطرافشون تطابق پیدا می کنن ‫تا بتونن زنده بمونن.
تقریباً مثل اینکه... چه می دونم، دارن تکاملی چیزی پیدا می کنن.
چرنده!
تکامل یافتن.
از اینطرف!
بندازیدش، حلقه های میوه ای!
این جزیره الانه که منفجر بشه و فقط یه بازمانده قراره باقی بمونه
و اون منم! پس اون گلِ زمانی رو بدید من.
گفتم بدیدش به من
آپ
هی
لعنتی
قشنگ بود از خوب کسی یاد گرفتم
برگردین اینجا
آپ ببین، ساحله!
گندش بزنن. همیشه این پرتگاه رو یادم می ره.
اینجا آخر خطه، بی خاصیت ها.
حالا اون گل رو رد کنید بیاد.
دیگه فکری ندارم.
من شاید یه فکری داشته باشم، ‫و یه جورایی از اون فکرای آپی ـه.
دیوونه ای؟ نزدیک بود به کُشتنمون بدی، اِد.
عه!
همیشه باعث می شم همین حس رو پیدا کنی.
تقریباً!
خیلی شرمنده ام
بیخیالش
حالا می ریم سراغ گل های زمانی
گل های زمانی
توی راهِ پایین اومدن، چند بار سرت به سنگ خورد؟
پنج شش بار.
خیلی خب، عالیه. ‫حالا سه تا گل زمانی داریم.چه فایده ای...
شعبدۀ برنی
انقراض فلامل ها تا 2 دقیقۀ دیگر
میشه خفه بشی؟ فرآیند خفه شدن شروع می شود
تا چهار دقیقۀ دیگر خفه شدن انجام می شود.
اونا موفق نمی شن.
ما هم همینطور.
خیلی خب اِد، یه کار دیگه بکن.
کاری بجز آتیش زدنِ کِشتی.
به نظرت جواب می ده؟ واقعاً نمی دونم
نه، دست نگه دارید.
انقراض فلامل ها تا 30 ثانیۀ دیگر.
باید این بمب رو از خودم دور کنم.
نه، برو بالا. بالا!
نه
عجی... مجی...
تغییر بده لاترجی
پنج چهار سه دو
یک
پادشاه کسرول - میتلوف عجیب
می دونی، تقریباً 200 سال پیش...
پدرِ پدرِ پدربزرگم با چارلز داروینِ مشهور به اینجا سفر کرد.
اون ادعا کرد که جزیره ای اینجا بوده ‫که منفجر شده...
و کاملاً ناپدید شده.
آره، فکر کنم منم یه خویشاوند داشتم ‫که همچین چیزی گفته بود.
پادشاه کسرول - میتلوف عجیب
ما زنده ایم! یا حداقل من زنده ام.
اد زنده ای؟
فکر کنم!
بقیه چی؟
اِد؟ داتی؟
اِد، اِد داتی!
هاس و بقیه زنده ان.همتون زنده اید.
همـتون زنده اید.
نجات یافتیم
آره، به لطف آپ و اِد... ما انقراض زُدایی شدیم.
به گمونم همچین کلمه ای باشه.
آره!خب، نگرانم شده بودی؟
شاید فقط یه کم!
هی! من موذبم
موفق شدین.
دقیقاً چیکار کردین؟
شعبدۀ برنی در مقیاس بزرگتر.
از هر چی گلِ زمانی داشتیم استفاده کردیم
تا قبل از انفجارِ بمب، کل جزیره رو ناپدید کنیم.
شعبدۀ من؟
در مورد گل ها حق با من بود. در مورد سیکلوپ ها هم همینطور.
دیگه در مورد چی حق با منه؟
وحشتناکه.
هنوز تموم نشده.
الان برمی گردم توی اون گُله...
و اونقدر تلاش می کنم... تا همتون منقرض بشین.
بشین! نِشستم.
نقشه جواب داد
دکتر چانگ تونست برگرده
این مدت سگِ خیلی بدی بودی، کلرنس.
تازه هنوز شروع نکردم! بخواب!
وقتی کارم تموم بشه بلند شو
خشم منو حس می کنی ادای مُرده ها رو در بیار
با حرف شنوی نفرین شدیم.
فلامیلیوس هیدیلیا! مثل همیشه دوست داشتنی هستید.
منقرضیونِ من؟!
خیلی خوشحالم که می بینمت. تو هم همینطور
تو؟!
توی چه زمانی هستیم؟
فکر کنم بهتر باشه بپرسی چه زمانی
نه خودت درست گفتی.
امروز، سالگرد یک سالگیِ...
بزرگترین کشف قرن 21 رو جشن می گیریم.
گونه ای که زمانی تصور می شد منقرض شده...
فلامل ها!بله، فلامل های بغل کردنی، دوست داشتنی و دلنشین.
که گیاه شناس و متخصص فیزیک نجومیِ مشهور ‫دکتر «لی چانگ» برامون آوردتشون.
خیلی بهت افتخار می کنم، لی.
تازه از بعد از کشفت، خیلی بیشتر حرف می زنی.
بالاخره اون برگشت!
چه خبرا، آجی؟
عه، نگاش کن! دوباره دوست همیشگی شدی؟
نخیر!یارِ روبرویی شدم
اونم بدونِ کمکِ من!
تو و دکتر چانگ اخیراً به جای باحالی سر نزدین؟
معلومه که زدیم. پشت سر هم ماجراجویی های فوق العاده می کنیم..
آخرش با کلرنس چیکار کردین؟
اون داره خونسردتر می شه.
هیچ سگی نباید ارباب داشته باشه.
پس بعد از شماره سه می گم دست و پای شکلتون رو ببندیم،
کِشتیش رو برداریم...و بریم یه جای گرم
مثل «کابو
باشه، باشه، می تونیم عوضش کنیم.
فیجی؟ سن دیگو؟
رُم؟ پاریس؟ اونجا رستوران های خوبی هست.
آهای هاس، من دارم میام!
کار همگی عالیه، و ممنون که دارید کمک می کنید، رفقا.
سلام، آپ و اِد.
نظرتون با این دوتا مجسمۀ گُلیِ امسال چیه؟
عالیه! من یه کم خپل طراحی شدم
ببخشید که دندون هات رو زرد کردیم، آخه گل سفید تموم کردیم.
آهای اِد، یه سورپرایز کوچولو برات دارم. دنبالم بیا
آخ جون، عاشق سورپرایزم.
ولی الان یادم اومد که عاشق سورپرایز نیستم.
پس بهم بگو چیه که خیلی سورپرایز نشم.
نگران نباش، اِد.. مطمئنم کلی وقت داری تا برای پدر شدن آماده بشی.
فیلم بعد از تیتراژ ادامه دارد مترجم:مریم یوسف زاده
آپ، واقعاً فکر نمی کنم امروز بتونم ‫یه سورپرایز دیگه رو تحمل کنم.
بهم اعتماد کن. عاشقش میشی.
سلام، از کِی میشه ندیدمتون؟ از سال 1835؟
خیلی چیزا هست که میخوام بهتون بگم.
شما دوتا ادامه بدید. ‫من میرم یه لیوان آب براش بیارم.