.
[خانواده‌ی بتمن]
[قسمت هشتم: مصاحبه‌ با بتمن]
‫بالأخره.
‫سربند باستانی... بتمن!
‫- اندازه‌ی من نیست، تات. ‫- منظورم این نبود.
‫ویکی وِیل هستم، زنده ‌از موزه‌ی گاتهام،
‫جایی که بتمن، تبهکار بزرگ، پادشاه تات، رو به زانو درآورد
‫من یه تبهکار ساده نیستم. ‫من یه اسطوره‌ی تجسم‌یافته‌ام.
‫بنگرید! به توانایی‌های باشکوه و اسطوره‌وار من
‫بیچاره.
‫اوف!
‫کسی یه دست ردا و لباس اضافه نداره؟
‫خبر فوری: مجموعه‌ی خصوصی پادشاه تات ‫در معرض نمایش عمومی قرار گرفت.
‫این و اخبار بیشتر در رأس ساعت آینده.
[...شش ماه بعد]
‫و به دست بتمن، ‫شگرد من تبدیل به نقطه‌ی سقوطم شد.
‫آره، یادمه.
‫تا هفته‌ها همه فقط ‫داشتن در مورد تو حرف می‌زدن.
‫آره، «میم» شدی.
[تات بوگندو]
‫فقط یه بار، دلم می‌خواد ببینم بتمن ‫همچین خجالتی رو تحمل می‌کنه.
‫من یه قدم فراتر میرم!
‫فقط برای یه بار، ‫دلم می‌خواد یه اردنگی به اون هیکل گنده‌ی بتمنیش بزنم!
‫بهترین راه گفتنش اینه که تو روش بگی. ‫بزن به من!
‫من بتمنم.
‫باور نکردی؟
‫نه واقعاً. ‫پایدار بمونید، برادران و خواهران.
‫چون به لطف «ایویل»، ‫روزهای تحقیر ما دیگه پشت سرمون قرار گرفتن.
‫اما اون‌ها روی ما قرار گرفتن.
‫این قراره اولین مصاحبه‌ی ‫خانوادگی وِین برای هردوتون باشه.
‫خب، ویکی وِیل قراره بخواد ‫با شماها تک به تک صحبت کنه.
‫می‌دونید، تا به دنیا یه حس خودمونی و ‫یهویی از اینکه کی هستید بده.
‫پس بیاین اون جواب‌هایی که بهتون دادم رو تمرین کنیم
‫باشه. سوال خوبیه، خانم وِیل.
‫علایق من شامل ‫یه شهروند... شریف بودن،
‫وقت گذروندن با خانواده، ‫و حفظ یه «جیپا»ـی قوی تو مدرسه می‌شه.
‫خوبه. شاید بهتره برای مصاحبه، ‫از رو دستت نخونی.
‫و اون «جی‌پی‌اِی» هست، نه «جیپا».
‫فکر نمی‌کنی ما باید تصمیم بگیریم ‫دنیا چطور ما رو ببینه؟
‫می‌تونی. می‌تونی تصمیم بگیری ‫چی می‌خوای با ویولن بزنی.
‫می‌تونم «ترش متال» بزنم؟
‫- «پاگانینی» چطور؟ ‫- «پاگا-نه» چطوره.
‫فکر کردم ‫می‌خواد ویولن رو بسوزونه،
‫اما تو رو با کلماتش سوزوند.
‫ببینید، از وقتی من بچه بودم ‫اصلاً خانواده‌ی وِینی برای مصاحبه وجود نداشته.
‫اون موقع، ‫والدین من همه‌چیز رو تحت کنترل داشتن.
‫حتی یه تار مو هم بی‌جا نبود.
‫اون‌ها مطمئن می‌شدن همه‌چیز بی‌نقصه.
[خانواده‌ی بی‌نقص گاتهام]
‫حالا، نوبت منه که مطمئن بشم ‫این روز برای شماها بی‌نقصه.
‫- آخی! ‫- اه.
‫آلیشیا کجاست؟ ‫ویکی می‌خواد با کل خانواده مصاحبه کنه.
‫پس پاپ‌پاپ ‫و دکتر لنگسترام کجان؟
‫آره، من نمی‌دونم.
‫پس اون فکر می‌کنه می‌تونه بهمون رشوه بده ‫تا با هله‌هوله اینجا بمونیم؟
‫خب، حالا ببینید کی گفتم.
‫راس‌الغول با ویکی مصاحبه خواهد کرد! ‫و دنیا از ابهت به لرزه خواهد افتاد!
‫یه‌کم سس شکلات برام بریز، باباجون.
‫باباجون؟ با اون اصطلاحات ‫کوچه‌بازاری و تاریخ‌مصرف‌گذشته‌ت به من توهین نکن.
‫ادب، لطفاً.
‫پایین نمی‌مونه.
‫آلفرد، چسب رو بیار.
‫ویکی زود اومد.
‫سریع، ریلکس و خوشحال به نظر بیاین، ‫اما نه خیلی عرق‌کرده یا غیرطبیعی.
‫اومدم.
‫به خانواده‌ی وِین ما خوش...
‫ما اینجاییم!
‫- سلام، بروسی. ‫- سلام بروسی! چطوری؟
‫شماها اینجا چی کار می‌کنید؟
‫خونه‌ی سنگ‌فرشی‌شون یه‌کم ‫مشکل لوله‌کشی داشت.
‫من بهشون گفتم می‌تونن اینجا بمونن.
‫صحبت از لوله‌کشی شد، ‫اون سوراخ مار قدیمی کجاست؟
‫آلیشیا، یه لحظه؟
‫داری زیاده‌روی می‌کنی، بروس.
‫مگه چی می‌تونه اشتباه پیش بره؟
‫کی اینجا دیوار می‌ذاره؟
‫یه مرد بالغ تو اتاق نشیمن ما ‫لباس یه حشره‌ی غول‌پیکر رو پوشیده.
‫آره، خب، ریختن سقف ‫تو خونه‌ی «ایویل» تقصیر تو بود.
‫- تقصیر من؟ ‫- یادت رفته؟
‫سعی کردی نقش آقای همه‌فن‌حریف رو بازی کنی.
‫درستش کردیم؟
‫آب‌گرفتگی منجر به کپک شد. ‫کپک منجر به...
‫- باشه. می‌تونن بمونن. ‫- هورا! ممنون.
‫این برای «ایویل» خوبه. ‫اون‌ها اخیراً خیلی پکر بودن.
‫آره، آره، البته. ‫فقط نباید نزدیک ویکی بشن.
‫من می‌خوام این مصاحبه بی‌نقص پیش بره.
‫نگران نباش، بروس. ‫آخرین چیزی که اون‌ها می‌خوان اینه که تو تلویزیون باشن.
‫ما خوشحال می‌شیم مصاحبه کنیم.
‫- آره، ما الان بخشی از خانواده‌ی وِین هستیم. ‫- هی، از مار خوشت میاد، آبجی؟
‫هی، آقای فیلمبردار. عکس ما رو بگیر.
‫سیب!
‫برای یادگاری!
‫این بچه‌بازی‌ها دیگه بسه، دکتر.
‫ما باید برای ‫مصاحبه‌ی بزرگ من آماده بشیم.
‫خیلی‌خب. این چطوره؟ ‫«به خونه‌ی من خوش اومدی، ویکی وِیل.»
‫اونجا در واقع ‫خونه‌ی بروسه، پس این یه دروغه.
‫ساکت شو، کک‌مکی. این مصاحبه‌ی منه.
‫باید بگم، ‫خیلی کنجکاوم، آقای وِین،
‫هرکسی ‫چنین رابطه‌ی خوبی با «ایویل» نداره.
‫خب، می‌دونید، واقعاً یه رابطه نیست.
‫اشکالی نداره از اون‌ها چندتا سوال بپرسم؟
‫نه! یعنی... یه لحظه ببخشید.
‫دیگه تمومه. همین الان می‌رسونمشون خونه.
‫چرا، بی-دبلیو؟ نگرانی که «ایویل» ‫تصویر بی‌نقص خانواده‌مون رو خراب کنه؟
‫خانم وِیل، عکس من رو ‫با این گلدون مصری گران‌بها بگیرید.
‫شایدم نه.
‫- داشتی می‌گفتی. ‫- باحاله.
‫- یه مشورت خانوادگی. ‫- این مشورت نیست، دیمین.
‫حالا، یالا. ویکی داره نگاه می‌کنه.
‫بابات فکر نمی‌کنه ‫«ایویل» ظاهر خوبی برای خانواده‌ی ما باشه.
‫اگه انقدر نگران ظاهرمونیم، چرا ‫من و دیمین لباس بچه‌مثبت‌ها رو پوشیدیم؟
‫«کاپرهد» مار داره، ‫می‌شه ما هم یه مار داشته باشیم؟
‫اولاً، اون ظاهر خوبی نیست.
‫دوماً، ما قرار نیست مار بگیریم. ‫و سوماً، می‌شه دیگه مشورت نکنیم؟
‫ببخشید قربان.
‫آیا باید پنج تا جای جدید ‫به میز شام‌مون اضافه کنیم؟
‫آره. نه، بیاین متمرکز بمونیم. ‫وقت مصاحبه‌های تک به تک ماست
‫و به ویکی نشون بدیم ‫که خانواده‌ی بی‌نقص ما چیه.
‫می‌دونی، بروس، اگه نمی‌دونستم،
‫- تقریباً فکر می‌کردم از «ایویل» خوشت نمیاد. ‫- چی؟
‫خوشم نیاد از «ایویل»، من؟ ‫نه، منظورم اینه که، از «ایویل» بدمم نمیاد.
‫- فقط... ‫- اون عاشق «ایویل» هست، مگه نه، بی-دبلیو؟
‫اون حتی بعضی‌ وقت‌ها تو جلسات ‫گروه‌درمانی ما کمک می‌کنه.
‫- شرکت می‌کنم؟ ‫- بیننده‌ها عاشق این می‌شن.
‫می‌شن؟
‫در واقع، ما ده دقیقه‌ی دیگه یک جلسه داریم، ‫و بروس داوطلب شد که کمک کنه.
‫داوطلب شدم؟ البته که شدم.
‫بروس وِین می‌خواد شما فکر کنید
‫اون این خونه رو جوری اداره می‌کنه ‫انگار همه‌چیز گل و بلبله.
‫اما این یه دروغه. من این خونه رو اداره می‌کنم
‫- مواظب باش تو میکروفون داد نزنی، باباجون. ‫- ویکی وِیل نمی‌گه «باباجون».
‫ببخشید. ویکی وِیل کیه؟
‫بفرمایید، جنگجوی شنل‌پوش، ‫شکارچی نقاب‌دار،
‫خودِ منبع تحقیر شما.
‫شوالیه‌ی تاریکی.
‫- خب، این شبیه بتمنه. ‫- ولی کمتر ترسناک.
‫الان فرصت‌تونه. ‫همون بلایی که بتمن سرتون آورد رو سرش بیارید.
‫آره، من شروع می‌کنم. ‫تو حتی نمی‌تونی پرواز کنی، رفیق.
‫جایگانتا! جایگانتا! جایگانتا!
‫«نگاهم کنید. ‫من یه خفاش عبوس و افسرده‌ام.»
‫خب، مارها هم باحالن.
‫و اون ریش مسخره‌ست.
‫ببخشید قربان. من فقط جوگیر شدم.
‫فکر کنم چیزی که سعی می‌کنیم بگیم اینه که
‫ما قبول کردیم ‫که دنیا ما رو جنایتکار تلقی کرده،
‫اما نباید همین قضاوت ‫در مورد تو هم انجام بشه؟
‫چون بتمن ‫یه چیز گرانبها رو از ما دزدیده، وقارمون رو.
‫و منم می‌تونم یه اردنگی ‫به اون هیکل گنده‌ی بتمنیت بزنم.
‫پس تقصیر بتمنه ‫که دنیا شما رو جنایتکار می‌بینه؟
‫عمراً. فقط خودتون تصمیم می‌گیرید ‫که دنیا چطور شما رو ببینه.
‫نصیحت من رو می‌خواید؟ ‫شاید یه‌کم از وقارتون رو پس می‌گرفتید
‫اگه دست از گریه‌زاری برمی‌داشتید و ‫مسئولیت کارهاتون رو قبول می‌کردید...
‫...این چیزی‌ـه که بتمن می‌گفت.
‫حداقل فکر می‌کنم این رو می‌گفت.
‫من بتمن نیستم.
‫نصیحت حکیمانه‌ای بود، قربان. خوب گفتید.
‫جداً؟ ‫بزرگسال‌ها چقدر راحت گول می‌خورن.
‫اول، در خونه‌ش رو باز می‌کنه، ‫و حالا، ذهن ما رو باز می‌کنه.
‫- بد نبود، وِین. ‫- گمونم «ایویل» یه عضو افتخاری جدید داره.
‫لطف دارید.
‫جایگانتا!
‫یه بغل خانوادگی برای عضو جدید.
‫- بغل خانوادگی! ‫- نه، نه، نه.
‫نه. نه، با پا نه. با پا نه.
‫اون پا بود.
‫بروس، تو واقعاً به «ایویل» اهمیت میدی.
‫البته. ‫یعنی، من بدون شماها چی کار می‌کردم؟
‫بیاین همگی با هم شام بخوریم.
‫بازم غذای مجانی؟ تو حرف نداری، جیوز.
‫اوه، متشکرم، آقای ماث. ‫گمونم شما هم حرف ندارید.
‫صبر کنید، «ایویل». ‫شام امشب فقط برای خانواده‌ست.
‫چی؟
‫اون الان چی گفت؟
‫- که شما هم جزوش هستید. خانواده. ‫- بسیار سپاسگزارم.
‫راس! می‌خوام از شر «ایویل» خلاص بشی.
‫بالأخره نظرت ‫در مورد قتل عوض شد.
‫- عاشق این تفاهم‌مون ام. ‫- چی؟ نه.
‫فقط می‌خوام سرشون گرم باشه ‫و دور از چشم باشن تا وقتی ویکی اینجاست.
‫- زنده و سرگرم. ‫- باشه.
‫- اما چی به من می‌رسه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫منظورم اینه که، من نیاز ‫خواهم داشت به یه 30 دقیقه‌ی...
‫...مصاحبه‌ی نزدیک و شخصی ‫با ویکی وِیل.
‫چرا تو به مصاحبه نیاز داری؟
‫می‌دونی، «ایویل» همین الان که حرف می‌زنیم رها شده. معامله می‌کنیم یا نه؟
‫آره، باشه. ولی پنج دقیقه.
‫- هفت. ‫- قبوله.
‫ولی جدی می‌گم. به «ایویل» آسیب نزن.
‫بریم، دکتر؟
‫اوه!
‫وای. چه شام خانوادگی بی‌نقصی.
‫آره، فقط ناراحتم که «ایویل» نظرشون ‫در مورد شام خوردن با ما عوض شد.
‫تعجب کردم، اون‌ها خیلی هیجان‌زده به نظر می‌رسیدن
‫منم تعجب کردم.
‫آره، گمونم کلی چیز برای هضم کردن داشتن ‫بعد از اون پیشرفت.
‫اما، هی، مهم اینه ‫که اون‌ها اینجا نیستن.
‫هی، آلفرد، اوضاع ‫اون دسر چطوره؟
‫ما دزدیده شدیم؟
‫- کی ما رو می‌خواد؟ ‫- شاید فقط می‌خوان ما دست و پا گیر نباشیم.
‫به نوک «مونتو» قسم! وِین‌ها در خطرن!
‫بابا! سریع! دست ما رو باز کن!
‫کدوم احمقی یه مار رو می‌بنده؟
‫ای بابا. مار چطوری آزاد شد؟ ‫اون یه گره «قلاب میخکی» بی‌نقص بود!
‫- دور شو، هیولای زشت. ‫- اوناهاشش!
‫بروس وِین می‌خواد شما باور کنید
‫خانواده‌ی وِین ‫همه‌ش گل و بلبله.
‫اما اون هر شب به من التماس می‌کنه، ‫«خواهشاً، راس، خانواده‌م رو نجات بده!»
‫- راس‌الغول. ‫- لنگسترام، ای احمق!
‫تو نتونستی ‫حتی پنج دقیقه مواظبشون باشی.
‫اون‌ها یه مار دارن!
‫مجبورم نکن با این بکوبم تو سرت. ‫من حتی می‌تونم به هیکل گنده‌ی بتمن اردنگی بزنم.
‫کارت رو کردی دیگه، ابله.
‫هرکسی در حالی که «گوی اسکاراتاتا» ‫رو دستش گرفته دروغ بگه،
‫خشم اون رو برمی‌انگیزه.
‫من بازگشته‌ام!
‫- تِیتر-تاتا! ‫- اسم من اون نیست!
‫آروم باش. فقط باید ‫دوباره تو توپش زندانیش کنیم.
‫- این توپ؟ ‫- لعنتی.
‫می‌خوام از ویکی پیشاپیش تشکر کنم
‫که نشون داد خانواده‌ی ما چقدر بی‌نقصه.
‫وای. وای. وای.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫اینجا اعضای «ایویل» رو داریم که دارن ‫از ترس فرار می‌کنن از دست... یه کایجوی غول‌پیکر؟
‫وای. ‫اون باید با «ایویل» دوست باشه.
‫حتماً برای همینه که ‫برای شام پیداشون نشد.
‫«اسکر-ماما-لا» چطوری دوباره اومد بیرون؟
‫تو اسم اون چیزه رو می‌دونی؟
‫آره. من «جی‌اِی‌پی» خیلی بالایی دارم.
‫دروغگوی من کجاست؟
‫تا انتهای زمین ‫دنبال دروغگوم خواهم گشت.
‫اون احمقی که خودش رو جای فرعون جا زده!
‫تو جرأت... جرأت می‌کنی ‫میراث فرعونی من رو زیر سوال ببری؟
‫ای کله‌پوک!
‫چه خواب‌آور بود، مگه نه؟
‫حالا برای یه‌کم هیجان واقعی، ‫یه نگاهی به باغ فرانسوی آلفرد بندازید.
‫- یالا دنبالم بیاید. ‫- اما ما یه تصویر واضح از «اسکارا-وا-وا» می‌خوایم.
‫- راس! ‫- تو جیغ زدی؟
‫- من ازت یه کار خواستم. ‫- تو اون‌ها رو مجبور به این کار کردی.
‫من بهش التماس کردم نکنه، ‫اما اون مجبورم کرد بدزدمشون.
‫- «سرگرم کردن.» من هیچوقت نگفتم دزدیدن. ‫- حالا هرچی.
‫آره، تصمیم بدی بود، ‫اما من فقط می‌خواستم همه‌چیز...
‫بی‌نقص. تو می‌خواستی همه‌چیز ‫بی‌نقص باشه. درسته؟
‫اوضاع چطور برات پیش میره؟
‫متأسفم، بچه‌ها. ‫من سعی کردم همه‌چیز رو کنترل کنم،
‫و فراموش کردم ‫چی خانواده‌ی ما رو خاص می‌کنه.
‫- بی-دبلیو، هیچ‌کس بی‌نقص نیست. ‫- اشکالی نداره، بابا.
‫- می‌دونیم فقط مراقب ما بودی. ‫- به اون شیوه‌ی زیادی وسواسی خودت.
‫- ممنون، بچه‌ها. ‫- بله-بیدی-بله!
‫می‌تونم توجه شما رو ‫به اون دیو افسارگسیخته‌ی واضح جلب کنم؟
‫حق با توئه. باید «اسکالاراتاکا» رو ‫برگردونیم به گوی نگهدارنده‌ش.
‫منظورت این گوی هست؟
‫بدون گوی، حتی طلسم منم ‫علیه «اسکاراتاتا» بی‌فایده‌ست.
‫پس، کار تات تمومه؟
‫- دروغ تات چی بود؟ ‫- اینکه می‌تونه اردنگی بهت بزنه.
‫«اسکاراتاتا» رو سرگرم کنید تا من برگردم.
‫چشم!
‫باشه. الان دیگه گوشه‌ی رینگه.
‫هی، صورت‌زشت.
‫من یه غولم، تو احمقی.
‫جایگانتا!
‫پادشاه تات رو ول کن.
‫اگه با یکی از ما دربیفتی، ‫با همه‌ی ما درافتادی.
‫- آره، ما خانواده‌ایم. ‫- آره.
‫باشه، پس همه‌تون رو می‌کشم.
‫لعنتی!
‫همه‌تون عذاب خواهید کشید ‫تا وقتی که دروغگوم رو پیدا کنم!
‫جایگانتا!
‫کافیه!
‫من همین‌جام برای تو، وحشی.
‫یه مرد دانا یه بار بهم گفت باید ‫مسئولیت کارهای خودم رو بپذیرم.
‫من دروغگوی تو هستم!
‫و یاد گرفتم که زیرشلواری بپوشم.
‫همینه! به خندوندنش ادامه بده، تات!
‫کیلر ماث! کاپرهد!
‫کافیه!
‫بالأخره دروغگوم رو پیدا کردم.
‫- نه! ‫- هی، اسکالاپالا!
‫اسم من...
‫- بتمن. تو اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- اومدم کمک کنم.
‫در مورد اون دروغ کوچولویی که گفتی شنیدم.
‫- بیا این قضیه رو تموم کنیم. عجله کن. ‫- ببخشید.
‫عجله کن و اون اردنگی رو به هیکل گنده‌ی بتمنی من بزن ‫قبل از اینکه «اسکاراتاتا» تو رو بگیره.
‫های-یا!
‫نه! دروغی که گفتی الان حقیقت داره!
‫خیلی‌خب، دیگه کافیه.
‫من دیگه نمی‌تونم ادعایی ‫روی جسم و روح تو داشته باشم.
‫اما از اونجایی که گوی نگهدارنده‌ی من ‫دیگه وجود نداره، من آزادم
‫تا هرج‌ومرج و نابودی به پا کنم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بعد از آخرین بازدیدت، ‫من یه پشتیبان از این گوی ساختم.
‫نگاه کن، اون‌ها موفق شدن!
‫ازتون متنفرم!
‫خدای بزرگ! ‫این‌ها همه‌ش برای چی بود؟
‫خیلی خوشحالم که همه‌تون حالتون خوبه.
‫و اینکه ویکی وِیل ‫هیچ‌کدوم از این‌ها رو ضبط نکرد.
‫متأسفم، ارباب بروس.
‫همه‌ی ما خانواده‌ی وِین بی‌نقص و رویایی سال‌های گذشته رو به یاد داریم
‫پس وقتی اومدم تا امسال ‫باهاشون مصاحبه کنم،
‫فکر می‌کردم می‌دونم باید منتظر چی باشم.
‫وای، که چقدر اشتباه می‌کردم.
‫خانواده‌ی وِین ‫همه‌ش گل و بلبله.
‫ناگفته نماند که یه عالمه هم بامزه‌ن، باباجون
‫اون کاملاً خارج از چارچوب بود. ‫و قضیه‌ی این «باباجون» چیه؟
‫نمی‌شه انکار کرد که خانواده‌ی وِین ‫چیزهای عالی زیادی...
‫...در جریان داره، ‫اما بی‌نقص بودن یکیشون نیست.
‫کاملاً ارزشش رو داشت که لباس بچه‌مثبت‌ها رو بپوشم
‫نمی‌دونم. ‫به نظر من که خیلی بی‌نقص میاد.