.
[خانواده‌ی بتمن] [فصل اول]
[قسمت اول: شوالیه بازی]
‫نمی‌تونی از دست بتمن فرار کنی.
‫فکر کردی می‌تونی من رو تو این میدون گدازه گم کنی؟
‫خب، دوباره فکر کن.
‫نه. حالت توربو رو فعال کرد!
‫به نیروی کمکی احتیاج دارم.
‫خب نظرت در مورد ‫خونه‌ی جدید چیه، شعله؟
‫وای، شعله. ‫منم هیجان‌زده‌ام، ولی مواظب حرف زدنت باش.
‫می‌دونم بروس قول داد من رو به فرزندی قبول کنه ‫و مثل بچه‌ی خودش بزرگم کنه،
‫ولی کل این ماجرای اومدن پیش بتمن ‫هنوز یه‌کم زیادی خوبه که واقعی باشه.
‫کلر! کلر!
‫وضعیت قرمز تو میدون گدازه‌ها!
‫دیمین. قانون من در مورد در زدن چی بود؟
‫- بعد از اینکه در زدم، وایسم تا تو... ‫- نه، هیچوقت در نزن.
‫و این قانونه چون...؟
‫چون من هیچوقت دلیلی ندارم ‫که مزاحمت بشم.
‫ولی این یه وضعیت اضطراریه!
‫باید سلینا رو بگیریم قبل از اینکه...
‫اگه همین الان تنهام نذاری، ‫یه وضعیت اضطراری بزرگتر پیش میاد.
‫تقریباً... تقریباً، فقط یه‌کم بالاتر. [شوالیه بازی]
‫باشه، همون‌جا، همون‌جا! وایسا، وایسا.
‫عالیه. دقیقاً طبق برنامه، آلفرد.
‫این شب بازی قراره یه راه عالی ‫برای خوشامدگویی...
‫به همه‌ی اعضای جدید خانواده باشه.
‫اگه هم نباشه، ‫از کمبود برنامه نیست.
‫وقتی برای بیمارستان نیست، آلفرد. ‫امروز برنامه‌ی فشرده‌ای داریم.
‫هی، این تقلبه!
‫داری از آتیش واقعی استفاده می‌کنی!
‫وقتی کارم باهات تموم بشه، ‫تبدیل به گدازه می‌شی، دیمین!
‫خدای من. به نظر می‌رسه بتمن کوچولوی ما ‫داره دوباره تلاش می‌کنه یه شریک پیدا کنه.
‫می‌دونم دیمین می‌تونه یه‌کم زیادی باشه،
‫ولی امیدوار بودم کلر ‫تا الان احساس راحتی بیشتری می‌کرد.
‫تازه یه هفته گذشته، قربان.
‫اون اولین جوون دردسرسازی نیست ‫که ورودش رو به خونه‌مون خوشامد گفتیم.
‫آره، ولی چندتاشون ‫تبهکارهای اصلاح‌شده بودن
‫که به طور جادویی برگشتن ‫به 12 سالگیشون؟
‫وای، بچه! چی شده؟
‫می‌خواستم با کلر ‫«زمین گدازه‌ست» بازی کنم.
‫- ما در مورد مزاحم کلر شدن چی گفتیم؟ ‫- آره، دیمین.
‫و من در مورد گلوله‌های آتیش ‫تو خونه به تو چی گفتم؟
‫حالا، بیاین آروم باشیم، باشه؟ ‫آسیبی وارد نشده.
‫خدای من!
‫اگه اجازه بدید، ‫من یه رُست‌بیف تو فر دارم.
‫کلر؟
‫تقصیر من نبود. ‫این خنگول کوچولو هی مزاحمم می‌شه.
‫خیلی‌خب، کلر، آروم باش. ‫بعداً در مورد این حرف می‌زنیم.
‫قسم می‌خورم تمیز کردن گاتهام راحت‌تر بود.
‫بابا، کلر از من متنفره؟
‫چی؟ دیمین، معلومه که نه.
‫فکر کردم اومدن اون ‫مثل اینه که یه خواهر بزرگتر جدید پیدا کردم، ولی...
‫ولی اون فقط به زمان احتیاج داره. ‫نباید بهش سخت بگیری.
‫- کلر هیچوقت خانواده نداشته. ‫- ولی الان که داره.
‫داره. ‫فقط باید یاد بگیره به ما اعتماد کنه، همین.
‫باشه؟
‫باشه.
‫خب، حالا که حرف از خانواده شد،
‫مگه امشب یه جور ‫رویداد خانوادگی پر از خوشی نداریم؟
‫شب بازی! هورا!
‫راس‌‌الغول حس می‌کنه که وُلکینا ‫اون مردک رو عصبانی کرده.
‫من دیگه وُلکینا نیستم. ‫من کلرم، ای ابرِ... سخنگو.
‫اگه یادت رفته، ‫پس بذار بهت یادآوری کنم.
‫از وقتی اون اتفاق توی چاه لازاروس من ‫تو رو به یه بچه تبدیل کرد،
‫تو حافظه‌ت رو از دست دادی.
‫فلش‌بک من رو پخش نکن، راس.
‫ولی شرط می‌بندم می‌دونم کی یادش نرفته.
‫نذار نقش بابای دلسوز بروس ‫گولت بزنه.
‫اون هنوز بتمنه، ‫بلای جان تبهکاران در همه‌جا.
‫برای قرن‌ها، ‫هرچیزی که راس‌‌الغول می‌خواست، به دست میاورد!
‫ولی حالا که تو این ‫شکل شبح‌وار گیر افتادم،
‫حتی نمی‌تونم از یه کیک شکلاتی ‫از انبار مخفیش لذت ببرم
‫فقط چون اون گفته بود مال خودشه!
‫نفرین بر تو، بتمن!
‫- و بر انبار مخفی کیک‌های شکلاتیت. ‫- کیک شکلاتی، آره، آره.
‫تو اصلاً غذا برا چیته؟ ‫تو یه روحی.
‫نکته اون نیست.
‫اگه بروس نزدیک بود من رو، ‫پدربزرگ تنها پسرش، رو بیرون کنه،
‫فقط به خاطر لذت بردن ‫از یکی از خوراکی‌های باارزشش،
‫فکر می‌کنی چقدر یه تبهکار ‫بدون هیچ نسبت خانوادگی رو تحمل می‌کنه؟
‫اگه من جای تو بودم، مطمئن نبودم ‫که چمدون‌هام رو کامل باز می‌کردم.
‫وُلکینا...
‫هشدار نفوذ. هشدار نفوذ.
‫- آلیشیا؟ ‫- بی-دبلیو! (مخفف بروس وین)
‫- وایسا، وایسا. الان درت میارم. ‫- ببخشید. باید از در جلو میومدم.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منتظر نبودم امروز زودتر بیای.
‫گفتم زودتر شروع کنم ‫به اسباب‌کشی.
‫می‌بینم سیستم امنیتی از آخرین باری ‫که اینجا بودم آپدیت شده.
‫آره، کریسمس گذشته یه ماجرایی داشتیم.
‫ها! همون بروس محتاط و دوست‌داشتنی ‫که 40 سال پیش می‌شناختم.
‫ولی الان با یه صورت پشمالو.
‫ریش، ابهت ترسناکش رو بیشتر می‌کنه!
‫تو باید دیمین باشی. ‫من و بابات با هم بزرگ شدیم.
‫ما رفیق‌های جون‌جونی بودیم ‫قبل اینکه «رفیق جون‌جونی» اصلاً مد بشه.
‫وای. واقعاً؟
‫- من اصلاً نمی‌دونم معنیش چیه. ‫- عمو آلفرد!
‫آلیشیای شیرین من، تو اومدی.
‫مواظب باش، آلیشیا! آلفرد دیگه ‫اون پیرمرد 70 ساله‌ی سرحال قدیم نیست.
‫اون دوست داره.
‫فقط نمی‌خوام قبل از شب بازی ‫آسیب ببینه.
‫خوشگذرونی تا سه ساعت و ‫‏47 دقیقه و 52 ثانیه‌ی دیگه شروع می‌شه.
‫تو کلر هستی، درسته؟
‫آلفرد گفت تو هم تازه اومدی. ‫تا الان اینجا رو دوست داشتی؟
‫اوه! تو خماری نگه‌م می‌داره.
‫اونم دلش نمی‌خواد با من بگرده.
‫«زمین گدازه‌ست» و «زمین اسپاگتیه» رو امتحان کردم
‫اون حتی «زمین لاک‌پشت‌های بچه‌ست» رو ‫هم باهام بازی نکرد!
‫بیشتر نوجوون‌هایی که می‌شناسم ‫اهل بازی‌های تخیلی روی زمین نیستن.
‫شاید بتونی سعی کنی یه‌کم بزرگونه‌ترش کنی.
‫بزرگونه‌ترش کنم. ‫فکر خوبیه. ممنون، آلیشیا.
‫وای، دیمین، ما در مورد ‫فضا دادن به کلر چی گفتیم؟
‫و اون رفت.
‫هی، کلر، چه خبر؟
‫رفیق، قانون در نزدن چی شد؟
‫- ولی من که در نزدم. ‫- منظورم این...
‫همینطور که داشتم تو اتاقم ‫بازی‌های زمینی بیشتری رو بررسی می‌کردم،
‫به «زمین شعره»، «زمین کت‌جینه»،
‫«زمین تا دیروقت بیدار موندن ‫تو شب‌های مدرسه» رسیدم.
‫پس داشتم فکر می‌کردم، ‫و این فقط یه پیشنهاده،
‫- اگه یه‌وقت خواستی... ‫- ببُر صدات رو، خنگول.
‫شاید یه کاری باشه ‫که بتونیم با هم انجام بدیم.
‫واقعاً؟
‫بتمن کوچولو تو گرفتن ‫آدم بدها خوبه، درسته؟
‫نمی‌خوام پز بدم، ولی تو یه شب،
‫من جوکر، پنگوئن، ‫بِین، و پویزن آیوی رو گرفتم.
‫البته، بابام اونجا بود، ‫ولی اون شب من کاملاً هواش رو داشتم.
‫چطور مگه؟
‫چون من و تو یه آدم بد داریم ‫که باید بگیریمش.
‫آلیشیا پنی‌ورث...
‫یعنی آلیشیا یه آدم بده؟
‫باشه، پس تو در مورد ‫ویلیام مک‌الروی شنیدی، درسته؟
‫ابرتبهکار پادشاه تات ‫که فرستاده شد به آرکهام
‫به خاطر کلاهبرداری هرمی پست‌فطرتانه‌ش؟
‫معلومه که می‌دونی ‫پادشاه تات کیه، تویی دیگه.
‫حالا، وقتی قسمت بعد رو شنیدی ‫جیغ نزن.
‫ولی آلیشیا داره 20 دقیقه‌ی دیگه ‫تو این انبار باهاش قرار می‌ذاره.
‫فقط باید برم سر یه قرار کاری سریع.
‫- قول میدم برای شب بازی برگردم. ‫- باشه. یادت باشه، رأس ساعت شیش.
‫رفیق. رفیق. ‫باید به بابا بگیم. اون کمک‌مون می‌کنه.
‫نه، دیمین، من باید این کار رو بکنم تا ثابت کنم ‫فقط یه مزاحم آتیشی نیستم.
‫ببین، این خونه پر از کارآگاهه.
‫چه راهی بهتر از این برای اینکه ‫بروس فکر کنه ارزش نگه داشتن دارم
‫که دست آلیشیا رو رو کنم، ‫حالا هر نقشه‌ای که داره؟
‫ولی کلر، تو ارزش نگه داشتن داری.
‫- باشه، خنگول. چطوری بریم اونجا؟ ‫- کلر، اون رو بسپر به من.
‫تقریباً رسیدیم.
‫تقریباً...
‫تقریباً!
‫- بفرما! ‫- وای...
‫اونی که اونجاست، ‫«بت‌کامپیوتر» منه.
‫اون سکه‌ی بزرگ منه. [ما به خدا ایمان داریم، آزادی 1947]
‫اون کارت بازی جوکرِ منه. ‫اون فایدوئه، دایناسور من.
‫اون‌ها ماشین‌های منن.
‫سعی کن رو سکو بمونی، کلر، ‫کف زمین اینجا یه پرتگاه پر از تیغه.
‫به نظر نمیاد آلیشیا از بچگی ‫خیلی عوض شده باشه.
‫هنوزم یه گردباد آزاده.
‫ما تو اون روحیه و سرسختی ‫پنی‌ورثی مشترکیم.
‫دکتر لنگسترام! ‫دارید از چندتا زیتون لذت می‌برید، هان؟
‫ببخشید، آلفرد.
‫- ولی فکر می‌کنی مشکلی پیش نمیاد، نه؟ ‫- ما کلی زیتون داریم.
‫نه، منظورم زندگی کردن آلیشیا اینجاست.
‫نگرانی که اون ‫یه راز خاصی از شما رو بفهمه؟
‫آره، می‌تونه اون باشه.
‫دقیقاً اون نیست، آلفرد.
‫مدیریت کردن دیمین، تمریناتش، و حالا هم .که کلر اومده، به اندازه‌ی کافی سخته
‫و شما فکر می‌کنید آلیشیا آشوب به پا می‌کنه؟
‫آره. بیشتر شبیه یه آشوب بی‌سروصدا.
‫- آشوب؟ ‫- مواظب باشید، بروس.
‫ببین، من آلیشیا رو دوست دارم،
‫ولی بعضی‌ وقت‌ها اون مدل روحیه‌ی ‫ماجراجوی پنی‌ورثی‌ش نظم رو به هم می‌زنه.
‫وای، وقت تنظیم مجدد سوراخ‌های هوای ‫میز ایرهاکی‌ـه.
‫- عجله کن، آلفرد. ‫- همین الان به اون مورد اضطراری رسیدگی می‌کنم.
‫چه فاجعه‌ای می‌شد اگه آلیشیا ‫باعث می‌شد این خونه نظم کمتری داشته باشه،
‫مگه نه؟
‫می‌دونی، فکر کنم اون داشت ‫کنایه می‌زد.
‫می‌دونم داشت چی کار می‌کرد.
‫باورم نمی‌شه بابات ‫واقعاً می‌ذاره از همه‌ی این‌ها استفاده کنی.
‫خب، اون موافقت کرد من رو آموزش بده تا بتمن بشم تا زمانی که مسئولانه تمرین کنم
‫و دقیقاً کاری که همین الان دارم می‌کنم ‫رو انجام ندم.
‫ولی ارزش ریسکش رو داره، شریک.
‫نظرت چیه بهت نشون بدم ‫این خوشگله چی کارها می‌تونه بکنه؟
‫می‌دونم به کار احتیاج داره،
‫ولی می‌تونیم کل عملیات شرورانه‌مون رو ‫تو کمترین زمان راه بندازیم.
‫هوشمندانه‌ست، اینجا جای بی‌نقصی ‫برای «ایویل» می‌شه.
‫خدای من.
‫- اون یه تبهکاره! ‫- بهت گفتم.
‫بیا فقط چندتا مدرک جمع کنیم ‫و از اینجا بریم.
‫بقیه قراره خیلی خوشحال بشن.
‫بقیه؟
‫آره.
‫این عالیه.
‫کیلر ماث، کاپرهد؟
‫جایگانتا؟ آلیشیا داره ‫با همه‌ی این تبهکارها چی کار می‌کنه؟
‫- تا بعد! ‫- نمی‌دونم.
‫ولی ما همه‌ی چیزی که براش اومدیم رو داریم. ‫بیا از اینجا بریم قبل از اینکه...
‫ببین! یه بتمن کوچولو ‫و یکی با موهای قرمز.
‫- ...این اتفاق بیفته. ‫- وقتشه تو سایه‌ها ناپدید بشیم.
‫دوربینم!
‫وای، اون ماسک رو از کجا آوردی؟
‫- وای لعنتی، نمی‌تونم ببینم! ‫- نه به این زودی، کیلر ماث!
‫هی، مواظب لباس باش، ‫اجاره‌ایه!
‫دوربین رو بنداز، کاپرهد.
‫ببین، من نمی‌خوام با بچه‌ها بجنگم!
‫حواست باشه، شریک!
‫همین الان تو ماسکم بالا آوردم.
‫وای!
‫کل ساختمون داره می‌ریزه.
‫- عجب! ‫- یالا، کلر، باید بریم.
‫بدون دوربینم نه. نه.
‫رفیق.
‫یالا، کلر، ‫ساختمون الانه که آوار بشه.
‫جداً، کلر، انقدرهام بد نیست.
‫انقدرهام بد نیست؟ ما یه ساختمون رو با خاک یکسان کردیم
‫باورت بشه یا نه، من کارهای خیلی بدتری هم کردم
‫نمی‌فهمی؟ ‫تو پسرشی، دیمین.
‫تا همین چند ماه پیش، ‫تمام چیزی که من بودم یه ابرتبهکار بود.
‫ببین، می‌دونم بابا می‌تونه بابا باشه، ‫ولی اون فقط می‌خواد بهت کمک کنه.
‫منم همینطور.
‫پادشاه تات داره به آلیشیا پیام میده.
‫«ساختمون داغون شد. می‌دونی این کیه؟»
‫من دیگه مُرده‌ام!
‫فقط مسئله‌ی زمانه تا ‫آلیشیا این رو ببینه.
‫واقعاً فکر می‌کنم باید به بابا بگیم.
‫- بهم اعتماد کن، اون قراره... ‫- نه.
‫ببین، دیمین، من می‌خوام به همه‌تون اعتماد کنم
‫ولی حقیقت اینه که، ‫با اینکه خیلیش مه‌آلوده،
‫یه چیزی که کاملاً از زندگی گذشته‌م یادمه اینه که هیچوقت به هیچ‌کس اعتماد نکنم
‫باشه، کلر.
‫پس باید دست آلیشیا رو، رو کنیم ‫قبل از اینکه این عکس پخش بشه؟
‫آره، ولی نمی‌دونم چطوری.
‫مگه اینکه بتونی یه جوری ‫جادویی مجبورش کنی اعتراف کنه.
‫من نمی‌تونم، ولی شاید یکی رو بشناسم که بتونه
‫خب، خب، خب.
‫داری از من می‌خوای که قانون اکید پدرت ‫در مورد جادوی سیاه رو زیر پا بذارم
‫تا ثابت کنی دوست دوران بچگیش یه تبهکاره ‫و احتمالاً روحش رو تیکه‌پاره کنی؟
‫- شاید؟ ‫- البته.
‫می‌دونی که پاپ‌پاپ هرکاری ‫برای نوه‌ش می‌کنه.
‫بنگر، گوی مرگبار اسکاراتاتا!
‫- اسکارا-بارا؟ ‫- اون گفت اسکالابالا.
‫نه، اسکاراتاتا!
‫هرکسی در حالی که این گوی رو نگه داشته دروغ بگه
‫خشم اهریمن درونش رو ‫برانگیخته می‌کنه.
‫وای!
‫پس اگه بتونیم بروس رو راضی کنیم ‫با ما با این توپ بازی کنه،
‫اون‌وقت می‌تونیم مچ آلیشیا رو موقع دروغ گفتن بگیریم
‫یه عذاب ابدی در انتظارش خواهد بود!
‫بردن بت‌موبیل یه چیزه، ‫ولی آزاد کردن خشم یه اهریمن شیطانی؟
‫یه‌کم خشن به نظر می‌رسه.
‫دینگ، دینگ، دینگ. همه بیان ‫تو اتاق نشیمن، ساعتِ شب بازیه.
‫خواهش می‌کنم، دیمین.
‫من به این احتیاج دارم.
‫پس گمونم... منم احتیاج دارم.
‫اگه با اون گیر افتادی، ‫فقط بگو آلفرد بهت دادتش.
‫آره!
[پینت‌بال]
[بولینگ]
‫آره! آره!
‫برنامه‌ی من!
‫دقیق افتاد تو سبد!
‫هی، بروس.
‫اگه یه‌کم از برنامه‌ت منحرف بشی ‫کسی رو می‌کشه؟ فقط همین یه بار.
‫باشه، بچه‌ها، بعدی چی انتخاب می‌کنیم؟
‫سیب‌زمینی داغ!
‫این خونه یه سالن بازی کامل داره، ‫و تو می‌خوای سیب‌زمینی داغ بازی کنی؟
‫این یه نسخه‌ی ویژه‌ی سیب‌زمینی داغه.
‫یکی توپ رو برات می‌ندازه، بعد یه سوال می‌پرسه و تو جوابش رو میدی
‫مثل این. آلیشیا، امروز بعدازظهر کجا رفتی؟
‫وای! رفتم سر کار.
‫بستنی مورد علاقه‌ت چیه؟
‫کیک تولد! و خمیر کوکی. ‫و...
‫کارت چیه؟
‫من مشاورم.
‫باشه. خواهرزاده‌ی مورد علاقه‌ت کیه؟
‫مشاور بودن ‫چه ربطی به پادشاه تات داره؟
‫کلر، نوبت آلفرد بود.
‫مشکلی نیست، بی-دبلیو. من یه گروه مشاوره ‫به اسم «ایویل» رو می‌چرخونم،
‫تا به ابرتبهکارهای سابق کمک کنم ‫شهروندان شریف بشن.
‫«ای» برای «سابق» (Ex)، ‫و «ویل» برای «تبهکارها» (Villains).
‫خودم اسمش رو در آوردم.
‫امروز، براشون یه ساختمون خریدم ‫تا تعمیرش کنن و تبدیل به خونه‌ش کنن.
‫پس تو یه ابرتبهکار نیستی؟
‫نه.
‫باشه، ترجیح میدی کی باشی؟ ‫بتمن یا سوپرمن؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫این بازی واقعاً در مورد چیه؟ ‫کلر؟ دیمین؟
‫- خب، راستش... ‫- حقیقت اینه که...
‫من فکر کردم آلیشیا یه آدم بده، ‫پس به دوستم بتمن کوچولو گفتم،
‫و اون وارد یه دعوایی شد که ممکنه منجر ‫به یه خسارت جزئی به اموال شده باشه.
‫ضمناً، من تنها کار کردم.
‫درسته. ‫به‌جز با بتمن کوچولو.
‫دیمین!
‫- اسکارا-تار-تار. ‫- اسکابار-بار-آر!
‫خواهشاً بهم بگید اون بخشی از بازیه.
‫خیلی‌خب، کی دروغگوئه!؟
‫محض اطلاع، آلیشیا، برای همینه که ‫نباید از برنامه منحرف بشیم.
‫یکی از شماها ‫با من به منطقه‌ی جهنمی میاد.
‫- من بچه‌ها رو به جای امن می‌برم. ‫- درسته.
‫- و من و آلیشیا می‌ریم کمک خبر کنیم. ‫- وایسا، عمو.
‫هیچوقت ارزش گفتمان دلسوزانه ‫رو دست کم نگیر.
‫سلام، رفیق گنده! می‌دونی، ‫من واقعاً اون خشمت رو درک می‌کنم.
‫دروغگوی من کجاست؟
‫گفتی تلفن کجاست؟
‫نترس، آلیشیا، عمو آلفرد اینجاست.
‫- آره! ‫- ببخشید، دیمین. تو نیمکت‌نشینی.
‫اسکلاراشاتا، دارم می‌فرستمت ‫برگردی به هرجایی که ازش اومدی.
‫اسمم اسکاراتاتا! و بدون دروغگوم نمی‌رم!
‫برو، بابا، تو می‌تونی!
‫دیمین، تو به خاطر من دروغ گفتی.
‫خب، یه‌کم تو دردسر میفتم.
‫شایدم دردسر بزرگ.
‫وای!
‫ولی اگه تو نیمکت‌نشین بشی، یعنی ‫دیگه نمی‌تونی بتمن باشی؟
‫این مثل هویت توئه، درسته؟
‫آره، ولی چیزهای مهم‌تری ‫از بتمن بودن هم هست.
‫- آره. مثل چی؟ ‫- مثل اینکه کاری کنم تو بهم اعتماد کنی.
‫و چرا اینکه من بهت اعتماد کنم انقدر مهمه؟
‫چون خانواده‌ها این کار رو می‌کنن، کلر.
‫می‌دونی که قرار نیست قانون در نزدنم رو ‫بردارم، درسته؟
‫وایسا، پس تو می‌خوای در بزنم یا نه؟ ‫من خیلی گیج شدم!
‫بی‌خیال. ‫خیلی‌خب، وقتشه حقیقت رو بگم.
‫میرم پیش بروس اعتراف کنم.
‫تو همین الانم اعتراف کردی. ‫حق با دیمین‌ـه، کلر.
‫تو الان بخشی از این خانواده‌ای. ‫قرار نیست جایی بری.
‫- دیدی، کلر؟ بهت گفتم. ‫- ولی شما دوتا تو دردسر بزرگی افتادین.
‫باشه، لو بدید. ‫اون چیز شبح‌مانند رو از کجا آوردید؟
‫- پاپ‌پاپ بهمون دادش. ‫- راس‌، بیا اینجا.
‫خدای بزرگ. این چه جور آشوبیه ‫که آلفرد این دفعه به پا کرده؟
‫- مگه نه، بچه‌ها؟ ‫- تمومش کن، راس‌.
‫اهریمنی که تو آزادش کردی ‫می‌خواد نوه‌ت رو
‫تو شب بازی به دنیای زیرین ببره.
‫دنیای زیرین؟ ‫کوچولوی من نه.
‫فقط باید این طلسم رو ‫بذاریم رو پیشونیش
‫همزمان که گوی زندانی‌کننده‌ش رو باز می‌کنیم
‫من و کلر می‌تونیم ‫کاغذ چسب‌دار رو بذاریم رو کله‌ش.
‫- از پسش برمیایم، شریک. ‫- قبوله. من و راس‌ گوی رو باز می‌کنیم.
‫هی، دیمین. ‫هنوز می‌خوای «زمین گدازه‌ست» بازی کنی؟
‫- این چه... ‫- وای!
‫هی، آره!
‫دیمین، حالا!
‫ووهو!
‫این رو تو کله‌ت فرو کن، اسکارا-بازنده!
‫اون اسم من نیست!
‫اسمم اسکاراتاتاست!
‫آلفرد، اینجا بهت احتیاج داریم.
‫- من رو دیدی؟ ‫- عالی بودی.
‫- گمونم چمدون‌هام رو می‌بندم. ‫- شوخی می‌کنی؟ بیا اینجا ببینم.
‫اینه.
‫چمدون‌های بیشتری دارم.
‫دیمین. دیمین.
‫به نظر من میاد، یا این خونه ‫از وقتی بچه بودم یه‌کم عجیب‌تر شده؟
‫متأسفم که فکر کردم تبهکاری.
‫اشکالی نداره. آسیبی نرسید. ‫یعنی، نه واقعاً.
‫شانس آوردی، ‫من می‌دونم احساس غریبه بودن
‫می‌تونه آدم رو مجبور به کارهای احمقانه‌ای کنه
‫- هنوز بهم اعتماد نداری، نه؟ ‫- کار من همینه.
‫به دل نگیر.
‫خوبه. من عاشق چالشم.
‫گل! آره.
‫بعضی‌ وقت‌ها یاد نگرفتن خوشگذرونی، خوش می‌گذره
‫و بعضی‌ وقت‌های دیگه، اهریمن‌های مرگبارِ بین‌بُعدی رو آزاد می‌کنه
‫پوف. باشه. چقدر احتمالش هست که ‫یه چیزی مثل اون دوباره اتفاق بیفته؟
‫راستش، آلیشیا، احتمالش ‫بیشتر از چیزی‌ـه که فکر می‌کنی.