‫- پرفوسور، میخواستین منو ببینین!؟ ‫- بیا تو ،جیس..!
‫تو باور میکنی که ..
‫چند وقت دیگه، شهرمون 200 سالش می‌شه؟
‫در واقع دو قرنِ می‌شه..!
‫همه چی داره ردیف میشه ‫که یه <روز پیشرفت> بی نظیر داشته باشیم..!
‫استنویک پدیدلی؟؟
‫زیاد در موردش نمی‌دونم!!
‫همه چیزایی که درست کرده، ‫ یا ترکیدن، یا ذوب شدن، یا از هم پاشیدن.
‫اونوقت بازم مجسمه ا‌ش اینجاس
‫استنویک خودخواهیش رو کنار گذاشته..
‫و تمرکز کرده رو یه چیزِ خیلی مهم‌تر
‫آینده‌مون!
‫اون به این نتیجه رسید که کل دستاوردهایی که داشته..
‫نمی‌تونن به پای تأثیری که دانشجوها روش می‌ذارن برسه
‫نمی‌دونستم!
‫این، از خودگذشتگی‌ای بود که اون کرد
‫یه دوست عزیز!
‫شورا پیشنهاد کرده که امسال ‫تو، سخنرانی <روز پیشرفت> رو انجام بدی!
‫چی..!؟ ولی همیشه خودت سخنرانی رو انجام میدادی
‫من...! من هیچوقت نمی‌تونم جای تو رو بگیرم!
‫منم باهاشون موافقم!
‫هکس‌گیت‌های تو برای شهرمون ‫کلی شگفتی داشتند!
‫محقق‌ها رو از سرزمینای خیلی دوری کشوندنشون اینجا
‫دوباره آتیشِ شور و اشتیاق ‫به علم و هنرُ شعله ور کردن
‫تو لیاقت این افتخار رو داری
‫من... همه ی تلاشم رو می‌کنم تا ‫مایۀ افتخارِ پیلتاور بشم، پروفسور!
‫می‌دونم یهویی بهت گفتیم، ولی..
‫احیاناً چیزی تو این آزمایشگاه هست که ‫بتونی به بقیه نشونش بدی..!؟
‫مردم عاشق نمایش های بزرگ هستند.
‫من و ویکتور مورد مناسبش رو داریم. ‫فاز بعدیِ هکستک!
‫امروز بعد از ظهر بیا آزمایشگاه تا بهت نشونش بدم!
‫خیلی هیجان دارم واسه دیدنش!
‫قطعا این می‌شه هدف زندگیه تو، پسرم!
‫
‫ <روز پیشرفت مبارک > ‫< روز پیشرفت مبارک >
‫محبوب ترین شاگرده تحت حمایتمون، جیس تالیس!
‫چشم‌اندازِ آینده ی هکس‌گیت‌ها...
‫یه مشعلِ تجارت و رونق ‫برای شهر بی نظیرمون، یعنی «شهر پیشرفت‌» هستش
‫معذرت می‌خوام
‫ببخشید، ببخشید. عذر می‌خوام
‫اون مرد پُر مشغله‌ایه
‫- کیت! ‫- حقته!
‫هنوز ازش دوری می‌کنی!!؟
‫الان سرِ کارم
‫آره، دارم می‌بینم
‫آخه اینجا غرق در جرم و جنایته ‫ تو نباید بذاری به چادرِ خانواده ات برسه
‫باورم نمی‌شه مامانم چقدر از نفوذش استفاده کرده ‫تا منو اینجا سر پُست بذاره
‫واقعاً مقصر خودتی..!
‫چونکه مثل اون، حرفه‌ای انتخاب نکردی که ‫بیشتر درخورِ شأنِ مقامت باشه ‫
‫اون حاضره هرکاری بکنه، که نذاره من دنیای واقعی رو ببینم
‫خب، حداقلش صندلی ردیف اولِ سخنرانی رو داری
‫سخنرانی..!؟
‫اوهوم ‫امشب، سخنرانی اصلی رو من می‌کنم
‫هم..! واقعاً داریم توی یه منجلاب فرو می‌ریم
دست گرفتن جمع آدمای مست
‫روز پیشرفت مبارک..!
‫فهرست محموله‌ها..؟
‫از طرف دوستت! مرکز شهر!
‫بریم..
‫لعنت بهش، فایرلایت‌ها اومدن!
‫تا پنج دقیقۀ دیگه که اونا ‫اون تو گیر افتادن، وقت داریم.
‫تا حالا این همه درخشش دیده بودی؟
‫دارن تکثیر می‌شن.
‫ببینید اون پایین بیشتر هست یا نه؟! ‫همه‌شون رو آتیش بزنین..
‫نه، نه، نه، نه، نه. بازش کن!
‫درو باز کن!
‫وای نه! اون اینجاست.
‫" بوووم "
‫چه کثافتی..
‫سلام..
‫وای؟
‫نمی‌تونم تو رو از دست بدم
‫چرا منو ول کردی؟
‫چون تو نحسی..! ‫
‫- می‌خوام بجنگم ‫- آماده نیستی
‫نه!
‫قرار بود از محموله محافظت کنی
‫به نظرت قبول می‌کنه؟
‫هایمردینگر هم مثل ما اعتقاد داره ‫که علم، باید برای بهتر کردنِ زندگی‌ها استفاده بشه
‫فقط باید نشونش بدیم که خطرناک نیست
‫اونوقت شورا چی میشه؟
‫همونطور که خواستن، ‫کریستال رو با ثبات کردیم
‫همونطور که میخواستن هکس‌گیت‌ها رو ساختیم
‫الان نوبت ماست تا برای آیندۀ ی هکستک تصمیم بگیریم
‫پروفسور. خیلی خوشحالم که تونستین بیاید
‫هرجوری شده بود می‌اومدم، پسرم
‫خلاصۀ داستانو برام بگید
‫همه‌چی با این شروع شد
‫یه کریستال، که انرژی جادویی داره..
‫و بی‌ثبات‌تر از اونه که ‫بشه بُردش بیرون از کارگاه‌هامون.
‫قرار بود هکستک، جادو رو ‫به زندگی آدمای عادی وارد کنه
‫و حالا، بالاخره می‌تونه این کارو انجام بده
‫یه سنگ جواهرِ هکستک!
‫ ص.. صبر کن!
‫یا خدای چرخ‌دنده‌!
‫ما راه تقویت کردنِ کریستال‌ها رو پیدا کردیم
‫این نسخۀ جدید ثبات داره، کاملاً هم بی‌خطره
‫معرفی می‌کنیم ‫فاز بعدی، هکستک!
‫حالا می‌تونیم دستگاه‌های قابل حمل رو طراحی کنیم
‫اوه...
‫سنگ جواهر تقریبا می‌تونه به هر چیزی انرژی بده
‫دستکش‌های اطلس
‫مردمِ معدن‌ نشین می‌تونن توی معادن ‫سریعتر و بدون خستگی کار کنن!
‫دستکش پنجه دارِ هکس
‫یه بازوی مکانیکی که مجهز به اشعۀ قدرتمند نوریه
‫فرض کن هنرمندهامون با همچین وسیله‌ای ‫می‌تونن چه‌کارهایی بکنن.
‫من می‌خوام هکستک برامون ابزاری باشه ‫که باهاش دنیایی جدید بسازیم.
‫و حالا، بالاخره این کار ممکن شد!
‫بگذریم، این بود سخنرانی ‌مون.
‫خیلی عالی بود، آقایون
‫خیلی باید به خودتون افتخار کنید
‫ قطعا یه سری ریزه‌کاری‌ها هستن که باید درست بشن ‫و یه سری پیچ‌ها هستن که باید سفت بشن،
‫ولی اگه یه ده سالی بررسی دقیق روش انجام بشه ‫اونوقت آماده می‌شیم
‫ده سال.. !؟
‫نگران نباشید، پسرانِ من! ‫چشم به هم بزنید می‌بینید ده سال گذشته!
‫پروفسور، جسارتاً..
‫همین الان می‌تونیم با هکستک ‫زندگی مردم رو راحت‌تر کنیم
‫همچین دستاوردی زمان میبره، ویکتور!
‫این‌ که همچین قدرتی به دست همه برسه، خطرناکه!
‫همین‌ جور ادامه بدید..! ‫مطمئنم یه راهی پیدا می‌کنید..
‫تا جلوی سوء استفاده از هکستک رو بگیرید
‫فکر می‌کنم چهار پنج‌تا بودن
‫نمی‌دونم چه‌جوری اومدن داخل
‫تو از شهرِ پایین اومدی!
‫من هیچ‌کاری نکردم. اون دختره دیوونه‌ست!
‫آروم باش..
‫دختره بهم شلیک کرد..
‫کی بهت شلیک کرد؟ ‫برای کی کار می‌کردی؟
‫- نمی‌تونم بگم، منو می‌کُشه! ‫- کی؟
‫می‌تونم ازت محافظت کنم!
‫کیلتین کرامین! ‫چرا از دیدنت تعجب نکردم؟
‫دوباره داری توی یه پرونده دیگه دخالت می‌کنی..
‫قرار بود از چادر مادرت محافظت کنی..
‫داشتم می‌کردم، کلانتر، ولی مادرم نیازی نداره.. ‫و واضحه که اهمیت این کار بالاتره..
‫می‌دونم که عادت داری ‫به روش خودت کارها رو انجام بدی، کرامین!
‫ولی بیخود که سلسله مراتبِ فرماندهی نداریم!
‫می‌فهمم..
‫ولی توی این ماجرا فقط قضیه قاچاق مطرح نیست..
‫- اگه بشه ازش بازجویی کنم، می‌تونم.. ‫- از اینجا به بعدش رو بسپار به من..
‫حالا که دنبالِ کار بیشتر می‌گردی،
‫امشب توی مراسم، ‫می‌تونی شیفتِ قبرستون رو برداری..
‫- چشم قربان.. ‫- خوبه..!
‫می‌خوام این یارو با قایق ‫به زندانِ استیل‌واتر منتقل شه...
‫چشم قربان..
‫اون به خودمون شلیک کرد
‫توی نبردها، همیشه اتفاقاتِ بد می‌افته
‫هدفش فایرلایت‌ها بودن و بیشترشون مُرده ا‌ن
‫اتفاق نبود، یهویی خشکش زد و ‫زد به سرش!
‫خودم از پسِ اون بچه ننه‌ها بر می‌اومدم..
‫- اون مشکل‌سازه و ما همه می‌دونیم.. ‫- ما؟
‫ما یعنی کی؟
‫انتظارم از تو، بیشتر از بهانه‌گیریه..
‫وظیفه ا‌ت این بود که ‫حواست باشه مشکلی پیش نیاد..
‫ناموفق بودی، دوباره ناامیدم نکن!
‫به لطفِ هکس‌گیت‌ها، ‫دنیا هر روز داره کوچیک‌تر می‌شه..
‫الان هم که دیگه به حال خودمون رها شدیم!
‫شهر بالایی‌ها دارن روز به روز ‫بیشتر بیخیالمون می‌شن..
‫قضیه چی بود؟
‫اون بهت گفت دیگه..
‫دارم از تو می‌پرسم..
‫یکی از اون دیوونه ‌های فایرلایتی، یه دختره بود.
‫مو صورتی بود.
‫خواهرت دیگه نیستش.
‫جفتمون اینو خوب می‌دونیم.
‫می‌دونم، می‌دونم. از دستِ خواهرها! مگه نه؟
‫نه می‌شه باهاشون زندگی کرد، ‫نه می‌شه برشون گردوند توی شکم مادر!
‫گندی که امروز زدی، چند هفته کارمون رو عقب میندازه
‫شرمنده.
‫باید بدونم می‌تونم روت حساب کنم یا نه.
‫این کار رو دارم برای همه می‌کنم. ‫همه‌مون!
‫پسرها و دخترهای «زان» ‫لیاقتشون بیشتر از این چیزیه که الان دارن.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫می‌دونم.
‫سویکا گَند امروز رو تمیز می‌کنه.
‫سویکا؟ اون گنده بک حتی نمی‌تونه با ‫چراغِ جوشکاری، گرد‌گیری کنه.
‫از پس این کار برمیاد.
‫تو باید تمرکزت رو بذاری روی ابزار مکانیکیت.
‫اَه!
‫یه مدت برو استراحت کن.
‫نیازی به استراحت ندارم.
‫به هر حال قبول کن.
‫مراسم گلریزان داره خوب پیش می‌ره.
‫اگه مادرت بود، بهت افتخار می‌کرد.
‫هممم... مطمئنی؟
‫از جمعیت خسته شدی؟
‫این آدما چیز جدیدی ندارن که توجهم رو جلب کنن.
‫تنها کسی که واقعاً ارزش وقتم رو داره، اونه!
‫پسر محبوب!
‫خب، مردم پیلتاوور دوستش دارن.
‫حلال زاده رو ببین!
‫می‌شه یه لحظه همراهم بیای؟
‫چی شده که این افتخار نصیبم شده؟
‫موضوع هایمردینگره.
‫همیشه همینه!
‫پروژه‌مون رو بهش نشون دادیم.
‫فکر می‌کنه باید بیشتر وقت بذاریم.
‫روز پیشرفته!
‫از سرتاسر دنیا یه سری نماینده اومدن...
‫تا ببینن که شگفتی‌های جدیدِ شهر پیشرفت ‫چی برای گفتن داره!
‫هیچ‌وقتی بهتر از الان، ‫برای معرفی کردنِ یه اختراع جدید پیدا نمی‌شه!
‫عالی شد!
‫هایمردینگر دانشمند بزرگیه.
‫ولی اون پیره، فقط گذشته رو می‌بینه.
‫پیلتاور به رهبری نیاز داره ‫که نگاهش رو به آینده باشه.
‫یکی مثل تو!
‫واقعاً اعتقادت اینه؟
‫هکستک ظرفیتِ اینو داره که ‫همه چی رو متحول کنه.
‫دنیا حاضره
‫منم تا الان با چند تا ‫سرمایه‌گذارِ بالقوه صحبت کردم.
‫سرمایه‌گذار؟
‫معلومه!
‫همه می‌خوان هکستک مال خودشون باشه.
‫سخنرانیت مهمه!
‫به مردم یه کورسویی از آینده نشون بده.
‫خواهرم نبود.
‫نبود!
‫می‌دونم. فقط... ‫از اینا بود که دلش می‌خواد آشغالِ خیابونی باشه.
‫یه لحظه گیج شدم، همین!
‫حالا اون فکر می‌کنه من ضعیفم.
‫سویکا گَندت رو تمیز می‌کنه.
‫سویکا آچار فرانسۀ همیشگیه.
‫من ضعیف نیستم.
‫بهش ثابت می‌کنم.
‫نشونش می‌دم. حالا می‌بینی.
‫کجا بودی؟
‫اومدن پرسیدن که ‫من می‌تونم بجات سخنرانی کنم یا نه.
‫تو هم باید باهام بیای روی صحنه. ‫ما شریکیم!
‫نه، نه. جلوی این همه آدم نه...
‫سخنرانیت رو آماده کردی؟
‫اوهوم.
‫فردی الهام برانگیز برای آیندۀ پیلتاوور...
‫و برای همۀ بشریت!
‫لطفاً به همراه من، ‫برای ورود به صحنه بهش خوش‌آمد بگید:
‫- جیس تالیس! ‫- فک کنم وقتشه.
‫عصر بخیر.
‫می‌دونم خیلی‌هاتون احتمالاً انتظار نداشتید ‫که امروز، منو اینجا ببینید.
‫باور کنید منم به اندازۀ شما، تو شوکم.
‫من و خانواده‌م، آدمای ساده‌ای هستیم. ‫توی کارخونه‌مون، چکش می‌ساختیم.
‫احتمالاً با همون چکش‌ها ‫این سنگ‌هایی که الان روشون نشستید، بُرش داده شدن.
‫توی زندگیم، هیچکس ازم انتظارِ خاصی نداشت.
‫و دقیقاً همین موضوعه که این لحظه رو ‫خیلی فوق‌العاده می‌کنه.
‫چند سال پیش، هکس‌گیت‌ها درهاشون رو ‫به روی دنیا باز کردند...
‫و باعث شدند که پیلتاوور فراتر از ‫تمام انتظاراتی که تابه حال داشتیم، رونق پیدا کنه.
‫ولی... هنوز کارمون تموم نشده.
‫امسال، ما یه چیز جدید براتون ساختیم.
‫چیزی که... هممم...
‫که بهتون نشونش می‌دیم...
‫البته وقتی‌که زمانش برسه!
‫چیزهایی که سختی‌هاتون رو تموم می‌کنن.
‫چه از نوادگان خاندان‌های بلند رتبه‌ باشید،
‫چه یه کارگرِ درستکارِ شهر زیرزمینی!
‫ما قسم می‌خوریم که رو به جلو پیش بریم، ‫چرا که ما شهر پیشرفت هستیم...
‫و آیندۀ ما روشنه!
‫کلاً همین؟
‫فکر می‌کردم اون پسره تالیس، یه جور نابغه ‌ست.
‫مگه پارسال یه بالون نفرستاد اون‌طرفِ قارّه؟
‫در واقع، کِشتی هوایی بود.
‫کِشتی هوایی، بدنۀ فلزیِ محکمی داره. ‫بالون نیست!
‫بالونه دیگه، خب؟
‫واقعاً که شبیه بالونه.
‫ببخشید که اگه مثل شما تحصیل‌کرده نیستیم، بانوی من!
‫اصلاً اینجا چی‌کار می‌کنی، کرامین؟
‫نباید جایی مهمونیِ کوکتیل‌خوری بری؟
‫آتیش!
‫- چه خبره؟ ‫- گروه آتش‌نشانی رو بیار.
‫کمک! من اینجام! خواهش می‌کنم... ‫کمک کنید!
‫کمک! خیلی داغه، خواهش می‌کنم! گیر افتادم.
‫من یه دختر کوچولوی بیچاره‌ا‌م و ‫این ساختمون رو به آتیش کشیدم.
‫ولی اتفاقی بود! کاملاً اتفاقی!
‫برید بیرون! فوراً!
‫در ضمن، این دینامیت رو هم آوردم. ‫خداحافظ!
‫[روز پیشرفت مبارک]
‫سنگ جواهر رو برداشتن.
‫یه سری از برگه‌های پروژه‌مون هم همینطور.
‫وضعیت هنوز در حال بررسیه.
‫هیچکس از اهالی شهر پایین ‫مسئولیت این قضیه رو قبول نکرده.
‫چه‌طور کار به اینجا کشیده شد؟
‫خیلی وقته که شهر زیرزمینی رو به حال خودش گذاشتیم.
‫دیگه با هم در ارتباط نیستیم.
‫اونا شاید رأی‌دهنده‌های مورد پسندتون باشن ‫ولی بازم مردممون هستن.
‫شهر پایین رو نمی‌شه کنترل کرد. ‫یعنی ما نمی‌تونیم.
‫پس ما چه‌کاره‌شون می‌شیم؟
‫آقای تالیس؟
‫اون اراذل می‌تونن با کریستال دزدی شده ‫یه اسلحه بسازن؟
‫تلألؤ، جابجاییِ بَدن...
‫توی این سال‌ها، نبوغشون رو دیدیم. ‫معلومه که می‌تونن.
‫اگه دست آدم کاربلد بیفته،
‫امکانش هست که بتونن از انرژیش استفاده کنن.
‫باید فوراً به این مسئله رسیدگی کنیم.
‫موافقم.
‫این مسئولیت من بود که امنیت این فناوری رو ‫تضمین کنم ولی نتونستم.
‫اشتباه من به قیمت جون مردم تموم شد.
‫اومدم در محضرتون تا پیشنهاد بدم که ‫تا وقتی این وضعیت درست نشده...
‫همۀ فعالیت‌های هکستکی رو متوقف کنیم.
‫آزمایشگاه‌هامون، پالایشگاه و هکس‌گیت‌ها.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫هکس‌گیت‌ها باید باز بمونه
‫اعتبار پیلتاور برای مسیر ترابریِ جهانی ‫به این موضوع بستگی داره.
‫هزاران نفر درآمدشون رو از دست می‌دن.
‫ولی مگه امنیت پیلتاور نباید اولویت اولمون باشه؟
‫حاضری ثمرۀ زندگیت رو فدا کنی؟
‫بدون هکس‌گیت‌ها، کالاهای من تا ‫زمستون نمی‌تونن به بازارهای خارجی برسن.
‫به ناکسیون‌ها باید بگم...
‫محمولۀ بعدی مشروبشون، سر‌کست؟
‫نمایندگان شورا..! ‫ظاهراً به بن‌بست رسیدیم..
‫اگه هکس‌گیت‌ها رو ببندیم، ‫شهر عذاب می‌کشه.
‫ولی اگه کاری نکنیم...
‫در برابر جانی‌ها آسیب‌پذیریم
‫ممکنه افراد بیشتری جونشونو از دست بدن
‫شاید وقتش باشه تا ‫روش‌های افراطی‌تری رو بررسی کنیم.
‫پیشنهادت چیه؟
‫آقای تالیس تعهدش به امنیت ما رو نشون داد..
‫حاضره پروژۀ ی خودشو فدا کنه
‫و به نظر من، فقط آقای تالیس...
‫علمِ لازم برای امن کردن هکس‌گیت‌ها رو داره
‫پیشنهاد می‌کنم یه صندلی جدید قرار بدیم...
‫و خاندان تالیس هم به این گروهِ بزرگان اضافه بشه.
‫- چی؟ ‫- اگه نمایندۀ شورا باشه...
‫منابع کافی برای محافظت از ‫همۀ سرمایه‌هامون رو داره.
‫نماینده مداردا، این حرکت خیلی غیرعادیه
‫این شورا چندین نسله که فقط هفت صندلی داشته.
‫این پسر، هیچ تجربه‌ای در این رابطه داره؟
‫به اندازه‌ای که یه دانشمند می‌تونه داشته باشه! ‫مثل هایمردینگر
‫به نظرم نماینده ی مداردا درست می‌گه
‫امنیت هکستک باید به دست یه دانشمند تأمین بشه.
‫منم همین پیشنهاد رو می‌دم.
‫خب پس، رأی بگیریم؟
‫جینکس!
‫جینکس! جینکس!
‫جینکس!
‫خودمم!
‫پنج شش‌تا مأمور مُردن! ‫مأمورها..! مُرد‌ن!
‫- آره... ‫- یه ساختمون منفجر شده..!
‫آهان، آره.
‫اصلاً می‌دونی چی‌کار کردی؟
‫راستش، آره.
‫روز پیشرفت مبارک!
‫سلام..
‫حالت چطوره؟
‫یه سرنخی توی پرونده پیدا کردم..
‫مگه الان نباید استراحت کنی؟
‫الان که انقدر نزدیک شدم؟
‫گوش کن، می‌دونی که حدس زده بودم...
‫یه نفر پشت این خشونت‌های شهر پایین باشه؟
‫توطئۀ بزرگ!
‫فکر می‌کنم کسی که به میدون حمله کرد ‫همون مظنونمون باشه..
‫همون نمادها توی عملیات قاچاقِ نامؤفقِ ‫ توی هکس‌گیت‌ها، دیده شد.
‫هکس‌گیت‌ها؟
‫این همه وقت، معاملاتشون رو ‫به صورت بومی فقط توی شهر پایین انجام می‌دادن.
‫براشون خیلی مهم نبود. ‫حملۀ توی میدون، یه سری چیزا رو عوض می‌کنه.
‫پاشون رو از گلیمشون درازتر کردن.
‫اگه بتونم بفهمم کی این نماد رو ساخته،
‫شاید مستقیم به کسی که دستش تو این قضایاس برسم
‫جواب همینجاست، ‫درست جلوی چشمامه..
‫حسش می‌کنم.
‫چه‌طوری می‌خوای اینا رو ثابت کنی؟
‫اگه بتونم به یه نتیجه‌ی منطقی برسم، ‫مارکوس مجبوره گوش کنه.
‫اگه یه چیزی رو در مورد شورا خوب فهمیده باشم...
‫اینه که به حدس و گمان راضی نمی‌شن.
‫از کِی تا حالا نظر شورا برات مهم شده؟
‫از وقتی که..
‫یه نماینده شدم!
‫شوخی نکردی!
‫کِی؟ چرا؟
‫یاد گرفتن با روغن و آچار حکمرانی کنن؟ ‫
‫هاها! راستش امیدوار بودم که ‫اگه می‌شه به عضویت در تیمم فکر کنی..
‫تیمِ حراستِ خاندانه تالیس
‫این یه پُست تشریفاتیه.. ‫باید پشتِ یه میز وقتم رو بگذرونم..
‫نزدیک بود بمیری، کیت!
‫فقط... فقط می‌خوام در امان باشی..
‫ممنون، ولی خودم شاغلم..
‫نه، نداری..!
‫بعد از حمله، پدر و مادرت با کلانتر حرف زدن..
‫این بهترین کاریه که می‌تونستم برات بکنم..
‫من نیازی به دلسوزی تو ندارم، نماینده! ‫نه دلسوزیه تو، نه دلسوزیه پدر و مادرم!
‫- کیت! ‫- برو بیرون.
زندانه استیل واتر
‫باید با یکی از زندانی‌ها صحبت کنم..
‫آدمایی که اینجان، ‫معمولاً خیلی اهل حرف زدن نیستن..
‫این یکی، یکی از خودی‌هاشون رو زده..
‫برای حرف زدن دلیل داره!
‫باید امروز فرستاده باشنش اینجا..
‫آها، زندانیه 2135
‫خب، متأسفانه نمی‌شه..
‫- چرا نمی‌شه؟ ‫- خب، یه داستانی...
‫- پیش اومد.. ‫- چه‌جور اتفاقی..!؟
‫از اون..
!.‫اتفاقایی که خیلی قشنگ نیستن.
!.‫متوجه نیستی. ‫باید باهاش صحبت کنم..
‫خب، به محض اینکه بتونه دوباره لباشو تکون بده ‫می‌تونی باهاش صحبت کنی..
‫کی بهش حمله کرده؟
‫تو کدوم خری هستی؟