‫گفتی مقام شریک مدیریت رو نمی‌خوای.
‫چی می‌خوای؟
‫هفتاد میلیارد وان.
‫چی؟
‫انتخاب کن.
‫می‌خوای تصویر خوبی که این همه مدت...
‫با تلاش زیاد نقاشی کردی رو نابود کنی؟
‫یا کارمزد فروش هانسو بایو رو بهم بدید،
‫هفتاد میلیارد وان.
‫پس اگه هزینه استفاده از اسمت رو بدم، ‫نقشه‌های منو بهم نمی‌ریزی؟
‫و گفتی هفتاد میلیارد وون می‌خوای؟
‫ولی چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫داری میگی می‌تونی همه‌ی ما رو نابود کنی،
‫پس بگو چطور می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫نمی‌خوام همه‌تون نابود بشین.
‫درحقیقت می‌خوام هر سه‌تون ‫موفقیت‌های آینده‌تون رو جشن بگیرین.
‫رئیس هان از طریق فروش هانسو بایو ‫پول زیادی بدست میاره.
‫نماینده لی از اون پول برای پیروزی در ‫انتخابات ریاست جمهوری استفاده می‌کنه.
‫و شما.
‫و شما ازشون برای شروع قدم بعدی ‫کارهاتون استفاده می‌کنین.
‫«کسانی که منافع شخصی خودشون رو ‫در اولویت می‌ذارن،
‫قابل اعتمادتر از کسانی هستن ‫که اینکارو نمی‌کنن.»
‫داری حرف خودم رو بهم می‌زنی.
‫بخاطر منافع شخصی خودم،
‫مطمئن میشم که اطلاعات اون فلش درایو ‫به بیرون درز نکنه.
‫پس درست بعد اینکه فروش نهایی شد،
‫بهتون برش می‌گردونم.
‫لحظه‌ای که دستتون رسید،
‫نقاط ضعف رئیس هان و نماینده لی...
‫تو دستای شماست، کسی که قراره ‫رئیس‌جمهور آینده بشه.
‫این چیزی نیست که می‌خواین؟
‫ولی چطور می‌خوای بهم اطمینان بدی ‫که هیچ کپی ازش گرفته نشده؟
‫اعتماد، اعتماد میاره.
‫بهم قول بدید که برای استفاده از اسمم...
‫اون پولو پرداخت می‌کنین ‫و منم ازش کپی نمی‌گیرم.
‫باشه. بنظر اون فلش کوچولو...
‫قراره برام هفتاد میلیارد آب بخوره.
‫فکر می‌کردم تو رو تبدیل به ‫سگ مطیعی کردم
‫که می‌تونم واسه شکار ازش استفاده کنم،
‫ولی تو ازم یه معامله دیوونه‌وار می‌خوای، سو جائه.
‫معامله...
‫فقط پشیمونم که تا الان به تعویق انداختم.
‫و محض اطلاع شما،
‫من هیچوقت سک شگاری شما نبودم.
‫اگه سگ مطیع بودم،
‫خیلی وقت پیش از شرم خلاص شده بودین.
‫بابت قضیه جو وان، می‌تونی فورا مشکل ‫طلاقش رو حل کنی؟
‫قراره هفتاد میلیارد گیرت بیاد، ‫پس اینم مطمئنا می‌تونی انجام بدی.
‫[قسمت ششم]
‫بهت گفتم حواست به سو جائه باشه، ‫بعد تو رفتی عصبانیش کردی.
‫متاسفم، قربان.
‫تمام خواسته‌هاش درباره فروش رو قبول کنین.
‫- متوجه شدی؟ ‫- چی؟ منظورتون اینکه...
‫از حساب‌های بانکی باهاما که به نام ‫اون هستن، خبر داره.
‫گوش کن. اگه هنوزم اون 27 میلیارد رو می‌خوای،
‫هرچی بهت میگم انجام بده.
‫دقیقا همونی که بهت گفته میشه.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫بله، قربان.
‫پس تو داشتی چیکار می‌کردی، آقای ها؟
‫اون فلش آخرش دست سو جائه افتاد.
‫وقتی تمام این اتفاقات داشت می‌افتاد، ‫تو داشتی چیکار می‌کردی؟
‫عذر می‌خوام، قربان.
‫متوجه شدم که پرونده‌ها به خونه‌ی گونگ چان...
‫ انتقال داده شده بودن که دوباره به خونه‌ی ‫خانم اوه برگردوندن، ولی...
‫لطفا منو ببخشید، قربان.
‫این بچه، گونگ چان کیه؟
‫با دوتا از دوست‌هاش...
‫که مثل برادر هستن، یه غذافروشی دارن.
‫شنیدم مدت خیلی زیادی توی ‫بازار ماهی‌فروشان کار می‌کرده.
‫اون و خانم اوه نزدیک هم زندگی می‌کنن،
‫ولی بنظر یه تفاهم‌هایی هم باهم دارن.
‫ولی بازم بیشتر سر و گوش آب میدم.
‫چرا خودتو به زحمت بندازی؟
‫نیازی نیست.
‫احتمالا یکی از بچه دانشجوهای حقوقه...
‫که سعی داره توجه سو جائه رو جلب کنه، ‫چون می‌دونه که در تی کی وکیله.
‫احمق‌ها.
‫[در زمان حادثه 18 ساله]
‫[جئونگ نا جونگ، چهارم سپتامبر 2012]
‫[نوجوانی در اونگجو خواهر ناتنی خود را کُشت]
‫[کیم به قتل در اونگجو اعتراف کرد]
‫[کیم دانگ گو، در زمان حادثه 18 ساله بود]
‫[پلیس و دادستان حرفم رو باور ندارن]
‫[دادستان ارشد: چویی تائه گوک ‫دادستان : سئو جون میونگ]
‫[تنها وکیل تسخیری که منو باور داره]
‫[اوه سو جائه]
‫پس پروفسور اوه بود.
‫خدایا. همش می‌گفتم این همه ‫جار و جنجال برای چیه.
‫آوردیش اینجا، براش غذا پُختی،
‫و نیمه شب ما رو مجبور کردی ‫به خونه‌اش بریم...
‫و تمام جعبه‌ها رو بیاریم. ‫عجب جار و جنجالی راه انداختی.
‫از کِی فهمیدی...
‫که اون همون وکیل تسخیری بود؟
‫روز اول کلاسم، وقتی وارد دانشگاه حقوق شدم.
‫قبلش اصلا خبر نداشتی؟
‫نه.
‫می‌دونی که...
‫من به ندرت روزنامه می‌خونم یا ‫اخبار گوش میدم...
‫چون می‌ترسم که اسم خودم رو ببینم، کیم دانگ گو.
‫وای، پسر.
‫می‌دونی، خیلی دلتنگ زندگی خودم ‫به عنوان کیم دانگ گو نیستم.
‫بعنوان گونگ چان خیلی بیشتر خوشحال‌ترم.
‫لازم نیست وقتی کسی اسمم رو ‫صدا می‌زنه، نگران بشم.
‫وقتی اسمم رو عوض کردم...
‫زندگیم راحت‌تر شد.
‫خدای من.
‫اینا رو میگی ولی بازم نمی‌تونی بیخیال بشی.
‫پسر، این آدما الان از قبل هم آدمای موفق‌تری شدن.
‫اون دادستان ارشد الان رئیس موسسه حقوقیه.
‫دادستانی که باهات مثل آشغال برخورد کرد...
‫همون پروفسوریه که توی رسوایی تعرض بود.
‫و پروفسور اوه...
‫حتی اون زمان هم زیرنظر رئیس کار می‌کرد؟
‫همه‌شون بهم ربط دارن. ‫عجب آشفته بازاری.
‫می‌دونی، دنیای کوچیکیه.
‫و دنیای حقوق هم کوچک‌تره.
‫فراموشش کن.
‫هی! از شرشون خلاص شو دیگه.
‫ببین.
‫نو بیونگ چول قاتله.
‫به کارش اعتراف کرد.
‫گفت که اون جئونگ نا جونگ رو کُشته...
‫و جسدش رو توی دریا انداخته ‫تا کسی نتونه پیداش کنه.
‫به اینا اعتراف کرد و الان 9 ساله که توی زندانه.
‫ای احمق، تو تنها کسی هستی که ‫این همه مدت تو فاز انکار بودی.
‫فقط از شر اینا خلاص شو.
‫نه!
‫گفتم نه.
‫اون قاتل نیست.
‫می‌دونم. می‌دونم که اون نبود.
‫می‌دونم کار اون نبود.
‫باشه.
‫بذار بگیم حق با توئه...
‫و اون قاتل نبود.
‫تو تبرئه شدی، پس دیگه ولش کن بره.
‫فقط بی سر و صدا بعنوان ‫گونک چان به زندگیت رو بکن.
‫خودت گفتی با گونگ چان زندگی شادتری داری.
‫بعدشم، مگه برای همین به پروفسور دروغ نمیگی؟
‫کیم دانگ گو بودن رو ازش مخفی می‌کنی.
‫ولی می‌دونی چیه، چان؟
‫اگه کسی رو دوست داشته باشی،
‫نباید خیلی زیاد گول‌اش بزنی.
‫باز زیاد نخوری.
‫هیچی نشده داره بیهوش میشه.
‫می‌دونم.
‫لوس ننر.
‫من حواسم هست.
‫هی، سو جائه.
‫خدایا، ازدست تو.
‫چی؟ چیکار کردم؟
‫هی، هفتاد میلیارد که پول خرد نیست.
‫رئیس گفته بهت این پول رو میده...
‫چون الان کارش بهت گیره،
‫ولی واقعا فکر کردی این پولو بهت میده؟
‫احمق، ممکنه تلاش برای گرفتن این بود، ‫به قیمت زندگیت تموم بشه.
‫هی.
‫می‌دونی اسمم توی زبان چینی چی معنی میده؟
‫احتمالا «سو» به معنی «برجسته» ‫و «جائه» به معنی «استعداد» باشه.
‫اسم برادرهاتم می‌دونم.
‫چون جائه، یونگ جائه، سو جائه. ‫اسم هر سه‌تون رو پدرت گذاشته.
‫پدرم...
‫تو اسم برادرهام از «جائه» ‫به عنوان «استعداد» استفاده کرد،
‫نه تو اسم من.
‫واقعا؟ پس یعنی چی؟
‫«سو» یعنی «برجسته» و «جائه» یعنی «پاک».
‫می‌خواست آدم برجسته‌ای با قلب پاک بشی.
‫چقدر قشنگ.
‫ولی اونا به خودشون جرات استفاده از اسم منو دادن،
‫تا پولی که اختلاس کردن رو پول‌شویی کنن.
‫یه لحظه خواستم لو بدم‌شون.
‫ولی اگه اینکارو بکنم، آخرش خودمم ‫سر از زندان درمیارم...
‫چون دقیقا به همین خاطر اسم من روی اوناس.
‫راحت میشه همه چی رو گردن من انداخت.
‫پس لو دادن اونا راه چاره نیست.
‫نمی‌تونم آینده خودم رو خراب کنم.
‫تکون‌شون میدم...
‫و زنده زنده می‌خورمشون.
‫خدایش دیگه نمی‌فهمم چی داری میگی.
‫بگیر بخواب.
‫سریع خوابش می‌گیره. ‫الان نمی‌تونم بیدارش کنم.
‫حدود یه ربع میشه.
‫یه پنج دقیقه دیگه می‌ذارم بخوابه.
‫باشه، آتش رو روشن نگه دار.
‫خاموشش نکن.
‫باشه.
‫متاسفم.
‫خدای من.
‫سو جائه. یکی داره بهت زنگ می‌زنه. ‫کیه؟
‫[گونگ چان]
‫گونگ چان؟
‫هیچی نشده کلی چیز میز ازم می‌دونه.
‫فکر کنم بزودی همه چی رو می‌فهمه.
‫که فوق‌العاده شرم‌آوره.
‫خیلی دوست داشتم بگم بیاد و تو رو ببره.
‫ولی اونوقت اینطوری می‌بینه و بیشتر شرمسار میشی.
‫نمی‌تونم اینکارو باهات بکنم.
‫خداحافظ، گونگ چان. متاسفم.
‫- مگه اون... ‫- خدای من.
‫موبایل پروفسور اوه نیست؟
‫آهان، تو گونگ چان هستی؟
‫خدای من.
‫- چه خبر شده؟ ‫- چیزه...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫هی، وقتی خواب بودی، بهت زنگ زد.
‫تو هم گفتی بیاد اینجا؟
‫واقعا نمی‌خواستم امروز ببینم‌اش.
‫هی، گفتن این حرفا تو روی آدم کار درستی نیست.
‫باشه. متاسفم که تو روت میگم،
‫ولی باعث میشه معذب بشم، ‫برای همین می‌خوام بری پی کارت.
‫مخصوصا امروز و الان.
‫برو دیگه.
‫این احساس دو طرفه‌اس.
‫منم معذب شدم که امروز بهت برخوردم.
‫امروز،
‫منم نمی‌خواستم تو رو ببینم.
‫خب، از اونجا که هیچکدوم دوست نداشتیم ‫امروز همدیگه رو ببینیم،
‫پس بیا بیخیال بشیم و غذامون رو بخوریم.
‫و دوستت ازم نخواست که اینجا بیام.
‫و من واسه این اومدم چون خاله بهم زنگ زد ‫و گفت مارماهی آوردن.
‫خاله، من مارماهی‌ رو می‌خورم.
‫دارم سرخ‌اش می‌کنم. ‫عجله نکن.
‫من بجات خجالت کشیدم.
‫می‌دونی که الکی واکنش نشون دادی، درسته؟
‫همون گونگ چانی نیست که ازت خوشش میاد؟
‫آره.
‫همون گونگ چان هستم.
‫فهمیدم.
‫- خوش‌قیافه‌اس. ‫- ساکت باش.
‫- من چائه جون هی هستم. ‫- خفه شو.
‫خدای من.
‫- به سلامت. ‫- بریم.
‫گفتم که پیاز رو ریز خرد کن.
‫من هیچوقت بهت نگفتم همچین کاری بکنی.
‫خدایا، بلای جون منی.
‫راستشو بخوام بگم، می‌خواستم ببینمت.
‫یکم پیش دروغ گفتم.
‫دوستت اینجا بود
‫و گفتی که برم پی کارم.
‫ناراحتم کردی.
‫ولی باید بگم،
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫خدایا. وقتی پیش تو هستم، ‫حتی غرور له‌ شده‌ام هم مهم نیست.
‫وقتی از دختر بستنی‌فروش خوشم می‌اومد، اینطور نبودم.
‫دختر بستنی‌فروش؟
‫توی بازار ماهی.
‫دختر جوان بستنی‌فروش خیلی محبوب بود.
‫همه شاهدخت یخی صداش می‌زدن.
‫یه صورت کوچک و بانمک داشت.
‫پس برو پیش شاهدخت یخی جونت. ‫برای چی اینجا اومدی؟
‫هفتاد تریلیون وون؟ همینه؟
‫هفتاد تریلیون؟
‫بگذریم پروفسور.
‫چرا گفتین امروز دوست نداشتین منو ببینین؟
‫بنظر ناراحت میاین.
‫احساس می‌کنم که اسمم مثل یه تکه زباله...
‫دست این و اون می‌چرخه. ‫می‌دونی چه حسی داره؟
‫هی، این کیم دانگ گو نیست؟ ‫کِی آزاد شد؟
‫نگاش نکن. ‫چشماش منو می‌ترسونه.
‫کیم دانگ گو؟
‫حتی اسمشم نیار. ‫بدشانسی میاره.
‫تو بودی که اینو بهم گفتی.
‫اسناد شرکت در باهاما.
‫پول توسط اسناد شرکتی پول‌شویی شده.
‫و حساب بانکی به نام توئه.
‫اوه سو جائه.
‫از فهمیدنش خوشحال شدم،
‫ولی حس می‌کنم...
‫الان بازم یه چیز دیگه ازم می‌دونی...
‫و باز دوباره شرمسار شدم.
‫برای همین نمی‌خواستم ببینمت.
‫منم یه همچین حسی دارم.
‫یجورایی میگم باید همه‌چی رو بریزم بیرون،
‫ولی درعین حال می‌خوام ‫برای همیشه مخفی بمونه.
‫فقط تو نیستی که همچین احساسی داری.
‫پس بازم این به اون در.
‫بعضی وقتا توی زندگی احساس می‌کنی ‫که اتفاقات بد فقط برای تو می‌افته،
‫ولی اگه یکم صبر کنی و دور و اطرافت رو ببینی،
‫می‌بینی که اتفاقات خوب هم می‌افته.
‫و آدمای خوب دور و اطرافت رو می‌بینی.
‫اتفاقات خوب...
‫و آدمای خوب.
‫[سونگ می ریم]
‫هی.
‫آقای یون سه پیل نتونسته باهاتون ‫تماس بگیره، برای همین به من زنگ زد.
‫گفت می‌خواد جلسه ساعت 9 صبح رو ‫به ساعت 8 صبح ببره.
‫می‌خواد برای صبحانه شما رو ببینه.
‫باشه.
‫[تنقلات و نان تست]
‫خانم اوه.
‫خدای من. خیلی سرتون شلوغه.
‫- بفرمایید. ‫- لطفا یه ساندویچ ژامبون و پنیر دیگه بدید.
‫چشم.
‫- غذای اینجا خوبه؟ ‫- خودت بخور تا ببینی.
‫- عالی، مرسی. ‫نوش جان.
‫خدای من. چه خوشمزه‌اس.
‫وقتی واسه آزمون وکالت درس می‌خوندم، ‫هر دو روز یکبار اینجا می‌اومدم.
‫هر دو روز؟
‫پولم نمی‌رسید هر روز ساندویچ بخورم.
‫امروز مهمون من. ‫هرچقدر خواستی، بخور.
‫اصلا دونه‌ای چنده؟
‫حداقل 1.8 تریلیون وان.
‫بی‌شوخی، دو تریلیون.
‫و درعوض چی گیر من میاد؟
‫اطلاعات طبقه‌بندی شده از فاز سوم آزمایش بالینی...
‫داروی جدید هانسو بایو که موفقیت‌آمیز خواهد بود
‫و دقیقا بعد از ادغام...
‫اعلام خواهد شد.
‫بنظر خوشت اومد، پس یه شرط دیگه می‌ذارم.
‫حق الوکاله 25 درصد از کل مبلغ خواهد بود.
‫ببخشید.
‫همچین حق الوکاله بی‌سابقه‌اس.
‫اگه بقیه بشنون که با این شرط موافقت کردم، ‫همه بهم دیوونه میگن.
‫اگه مایل نیستی، قبول نکن.
‫ولی اگه شایعات دیوونه بودنت پخش بشه...
‫خدای من. برای بازاریابی خوب میشه.
‫باشه. قبوله.
‫می‌تونم با 20 درصد موافقت کنم.
‫اگه در حین بررسی‌های اولیه ما...
‫مشکل جدی مثل اختلاس برملا بشه،
‫هانسو بایو باید دو برابر مبلغ رو به ‫اس‌پی پارتنرز بپردازه
‫و قرارداد لغو میشه.
‫- قبوله. ‫- قبل زمان مورد نظر...
‫اگه به هر دلیلی قیمت سهام هانسو بایو...
‫هشت درصد پایین بیاد،
‫هانسو بایو باید دو برابر اون مقدار رو ‫به اس‌پی پارتنرز برگردونه،
‫و قرارداد هم لغو میشه. ‫این شرط منه.
‫بکنیم پانزده درصد.
‫- نه، ده درصد. ‫- بکن 16 درصد.
‫یازده.
‫بکن 17 درصد.
‫تو می‌خوای هانسو ورشکست بشه.
‫پایین آوردن قیمت سهام در حد 10 درصد ‫برای تو مثل آب خوردنه.
‫برنامه‌ات اینکه...
‫که ریزش قیمت سهام، دو برابر بهت بپردازن؟
‫بخش ساخت و ساز هانسو بایو...
‫باید فورا 400 میلیارد وون پرداخت کنه.
‫با اینحال نسبت بدهی هانسو بالای 500 درصده،
‫برای همین نمی‌تونن بانکی پیدا کنن ‫که اینقدر بهشون وام بده.
‫شرکت واقعا به پیش‌پرداخت نیاز داره.
‫پیشنهادم رو قبول کن.
‫بکن 13 درصد.
‫قبوله.
‫و شرط آخر.
‫اجرای قرارداد فروش هانسو باید...
‫باید توسط وکیل اوه سو جائه مدیریت بشه.
‫پس این معامله بدون تو نمی‌تونه انجام نمیشه؟
‫نمی‌تونم بذارم یکی دیگه چیزی ‫که متعلق به منه رو بگیره.
‫من گفتم که موسسه تی کی...
‫بعد به سرانجام رسیدن معامله، ‫حداقل هفتاد میلیارد وون می‌گیره،
‫که برای تی کی پول خیلی خوبیه.
‫برای نظارت بر اجرای کل فروش چقدر می‌گیری؟
‫من میگم که... ده درصد؟
‫هفت درصد؟
‫چرا به جاش طرف ما نمیاین؟
‫بهت قول میدم، با ما می‌تونی بیست درصد گیر بیاری.
‫نیازی نیست، چون بهرحال همه‌اش به من می‌رسه.
‫- مرسی، خانم. ‫- نوش جان.
‫- روز خوبی داشته باشین. ‫- مرسی.
‫آقای کیم.
‫وام کوتاه مدت دویست میلیارد وون...
‫در بخش ساخت و ساز هانسو...
‫قراره براش چیکار کنی؟
‫سه سال پیش،
‫گفتی که وقتی ما...
‫شرکت رو تصاحب کنیم، به شرکت اول ‫ساخت و ساز در کره تبدیلش می‌کنی.
‫ساخت و ساز دائنسونگ.
‫ساخت و ساز در منطقه یونگ پیونگ شروع شده،
‫و قیمت سهام هم در حال افزایشه، قربان.
‫ولی برای وام کوتاه مدت،
‫اُمیدوارم بعد فروش خوب هانسو بایو...
‫بتونیم سرمایه مازاد داشته باشیم.
‫هی، فروش هانسو بایو چه ربطی به شما داره؟
‫داری میگی واسه حل مشکل کسری بودجه، ‫باید هانسو بایو رو بفروشم؟
‫حالا که پروژه ساخت و ساز منطقه یونگ پیونگ شروع شده،
‫شما به عنوان مدیرعامل شرکت باید جریان ‫نقدی درست کنین.
‫چطور جرات می‌کنی که بگی ‫من لقمه رو بجوم و بذارم توی دهنت؟
‫- عذر می‌خوام، قربان. ‫- بی‌مصرف‌های عوضی.
‫- هی، هان کی تایک. ‫- بله، قربان.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫سعی کن یکم از مخت کار بکشی.
‫کار کشیدم، قربان.
‫وقتی خودمون داریم پیشنهاد‌ دهنده رو انتخاب می‌کنیم،
‫پس چرا با اونی که بهترین پیشنهاد رو داره، ‫قرارداد نبندیم؟
‫تا الان اینا رو تونستم جمع کنم. ‫گروه نائون، 1.1 تریلیون وون.
‫اچ اند تی، 1.3 تریلیون.
‫اس‌پی پارتنرز 1.8 میلیارد بعلاوه سایر مشوق‌ها.
‫من که میگم 2 میلیارد میشه.
‫ما اس‌پی پارتنرز رو بعنوان پیشنهاد دهنده انتخاب می‌کنیم
‫و ازشون درخواست می‌کنیم که بیست درصد ‫مبلغ رو بعنوان یپش‌پرداخت بدن.
‫چی؟ بیست درصد؟
‫یکی از شرایط قبول این کار، موفقیت‌آمیز بودن ‫فاز سوم آزمایش بالینی هست
‫که باید بعد از فروش اعلام بشه.
‫دیوونه شدی؟ ‫چرا اجازه بدیم تمام مزایاش به اونا برسه؟
‫این احمقانه‌اس. ‫با خودت چی فکر کردی؟
‫این چیه؟
‫«اگه مشکلی پیش بیاد، هانسو باید ‫دو برابر مقدار رو پرداخت کند»
‫«و توافق لغو خواهد شد»؟
‫خدای من. ‫بگیر اینو بخون.
‫داری پیشنهاد میدی که از خیر هفتصد میلیارد بگذریم؟
‫پدر، ممکنه تا 800 میلیارد وون ازدست بدیم.
‫کی تایک، این دیوونگیه محضه.
‫مگه شوخیه؟ ‫مخت تاب داره یا خیلی ساده‌لوحی؟
‫این خیلی خطریه.
‫خطری درکار نیست.
‫بهرحال خطری وجود نداره.
‫ولی رئیس چویی با شرایط تو مشکلی نداره؟
‫حالا که درباره حساب بانکی به نام خودم خبر دارم،
‫رئیس انتخاب دیگه‌ای نداره.
‫وکیل سو جائه با پشتوانه تی کی انجامش میده.
‫اگه مشکلی پیش بیاد، ما تی کی رو مسئول می‌دونیم.
‫استخدام حسابدارها برعهده‌ی اوناس،
‫پس عملا هفتاد میلیارد به تی کی می‌رسه.
‫اگه مشکلی پیش بیاد، تی کی سه برابر ‫این کمیسیون رو باید پرداخت کنه.
‫پس هفتاد میلیارد ضربدر سه ‫میشه 210 میلیارد وون.
‫تی کی باید 210 میلیارد وون بهمون بپردازه.
‫خب، خوشم اومد.
‫این این شرایط بازم زیادیه.
‫رئیس چویی شرایط رو قبول داره؟
‫اون مَردک حیله‌گر با دونستن اینکه...
‫ممکنه 210 میلیارد ضرر کنه، ‫این شرایط رو قبول می‌کنه؟
‫قربان، شما کافیه تصمیم خودتون رو بگیرید.
‫خانم اوه ترتیب تی کی و اس‌پی پارتنرز رو میده.
‫از قبل با خانم اوه حرف زدی؟
‫بله، قربان.
‫خدای من.
‫این شرایط بی‌سابقه‌اس.
‫کی تایک، می‌بینم که واسه تنوع هم شده، ‫از اون مغزت استفاده کردی.
‫با اینحال، خانم اوه...
‫باید به عنوان نماینده حقوقی هانسو بایو ‫برا تمام پروژه فروش نظارت کنه.
‫کی اینو خواسته؟ خانم اوه؟
‫بله.
‫بهش گفتم یکم درخواست زیادیه، ولی...
‫خب، اون که از قبل با شرایط کنار اومده. ‫چرا که نه؟
‫حتما. بهش بگو اینم توی توافقنامه اضافه می‌کنیم.
‫بله، قربان.
‫خدای من.
‫فقط بهش بگو که هونگ سوک پال اومده.
‫باید با منشی تماس بگیرین و برای قرار ملاقات وقت بگیرین.
‫به دبیر اجرایی ، ها ایل گو بگو که...
‫هونگ سوک پال برای حرف زدن ‫در مورد پارک سو یانگ...
‫با رئیس اینجا اومده.
‫بله، مَردی بنام هونگ سوک پال اینجاس.
‫بله.
‫دیدی؟ چرا الکی وقتم رو تلف کردی؟
‫سلام، روز خوش.
‫نمی‌دونی من کی هستم؟
‫امروز بزنم به تخته سرحال هستین.
‫اشکال نداره. مثل قبل عبوس باشین.
‫تلفن پارک سو یانگ.
‫کسی بهت دستور داده که براشون ببری؟
‫یا فقط دزدیدی تا بعنوان بیمه ازش استفاده کنی؟
‫این مزخرفات چیه دیگه؟
‫با دست و پایی که برای اومدن به اینجا زدی،
‫حدس می‌زنم که در شرایط خوبی به سر نمی‌بری.
‫اگه به کمکم نیاز داشتی، ‫می‌تونی باهام تماس بگیری.
‫راستی، هزینه دوا درمون رو هم بهش اضافه می‌کنم، ‫پس آمادگیش رو داشته باش.
‫[سونگ می ریم]
‫گفتی که با خانم آن در دفتر منشی دوست نزدیک هستی.
‫آره. هرزگاهی دور هم جمع میشیم.
‫فورا برو اونجا. وانمود کن که باهاش حرف می‌‎زنی ‫و شرایط رو زیر نظر داشته باش.
‫دفعه قبل تو منو مهمون کردی. ‫امروز دیگه نوبت منه.
‫- امروز چی دوست داری بخوری؟ ‫- گوپچانگ چطوره؟
‫بریم توی دفترت حرف بزنیم.
‫مگه ما بچه‌ایم؟ ‫چرا باید توی دستشویی حرف بزنیم؟
‫الان که خانم اوه توی دانشگاه تدریس می‌کنه، ‫سرعت شلوغ نشده؟
‫بیخیال. هنوزم اونقدری وقت دارم ‫که یه دور مهمونت کنم.
‫فکر کردی می‌تونی با این حرفا منو بترسونی؟
‫قسم می‌خورم که همه چی رو افشا می‌کنم.
‫پس بهتره منو نادیده نگیری.
‫شما به چی نگاه می‌کنین؟
‫خانم اوه، اون مَرد از کوره در رفت. ‫داشت داد و هوار می‌کرد.
‫هنوزم نتونستی با آقای کو تماس بگیری؟
‫نه، چند روزی میشه.
‫می‌خوام این مَرد رو بررسی کنین.
‫این ویدیو به دادستانی تحویل داده شده،
‫ولی تحقیقات به جایی نرسیده.
‫ولی شما ازمون می‌خواین دنبالش بگردیم؟
‫چطور؟
‫مگه تو کنجکاو نیستی؟ ‫من که کنجکاوم.
‫دلیل شخصی برای اینکار دارین؟
‫دلیلی که وسوسه‌تون کرده...
‫بخواین پیداش کنین؟
‫- معلومه که دلیل دارم. ‫- دلیلش چیه؟
‫- نمی‌تونم بهتون بگم. ‫- چی؟
‫پس فقط می‌خوای دهن‌مون رو ببندیم ‫و کارمونو بکنیم؟
‫نه، اینطور نیست. ‫براتون یه پیشنهادی دارم.
‫اگه دوست نداشتین، می‌تونین رد کنین.
‫اگه پایه بودین، نوبتی بگین که چی می‌خواین.
‫بعد اینکه فارغ‌التصحیل شدم،
‫می‌خوام در تی کی کار کنم.
‫در تیم شما.
‫باشه، اگه توی آزمون امتیاز بالای 1200 بیاری، قبوله.
‫چی؟ این که خیلی زیاده.
‫- هزار قبوله؟ ‫- پس 1300 شد.
‫باشه. 1200 قبوله.
‫طبق این قرارداد عدم افشا شما باید ‫تمام موارد مربوط به این قضیه رو...
‫کاملا مخفی نگه دارین.
‫شرط خودت رو پایین صفحه بنویس و امضاء کن.
‫باشه.
‫[امتیاز بالای 1200 در آزمون وکالت]
‫اگه هر زمان به وکیل نیاز داشتم، ‫لطفا حداقل یکبار کمکم کنین.
‫مگه قصد درست کردن دردسر داری؟
‫نه، البته که نه.
‫عمرا. آرزوی من رئیس‌جمهور شدنه.
‫- عجب آرزویی هم داری. ‫- آرزوی خوب و بزرگیه، نه؟
‫به نظر من همه باید رویای بزرگی داشته باشن.
‫[نام چون پونگ]
‫برای حل یه پرونده به کمک‌تون نیاز دارم.
‫پرونده قراره به دادگاه بره. ‫لطفا کمکم کنین.
‫ولی قرار نیست هیچی از پرونده بهم بگی؟
‫به وقت مناسب همه چی رو بهتون میگم.
‫یعنی خودتون هم گفتین درباره قاتل پارک سو یانگ...
‫کنجکاو هستین...
‫ولی بهمون نگفتین دنبال چی هستین.
‫اگه بتونم بفهمم که قاتل کیه،
‫شما هم باید درخواست منو انجام بدید.
‫میشه یه فنجان قهوه برام بیاری؟
‫البته.
‫نمی‌خوام بخشی از این قضیه باشی.
‫- چرا؟ ‫- اینطوری بهتره.
‫چرا؟
‫یکی از آشناهام توی لیست مظنونین توئه؟
‫می‌خوام بدونم کی توی لیستت هست، ‫ولی می‌دونم که بهم نمیگی.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫بخاطر مرگ پارک سو یانگ احساس گناه می‌کنی؟
‫احساس گناه می‌کنم؟
‫- نه. ‫- پس چرا داری اینکارو می‌کنی؟
‫چرا زحمت اینکارو به جون می‌خری؟
‫می‌خوان لاپوشونی کنن،
‫برای همین بنظرم اطلاعاتش بدردم می‌خوره.
‫اگه شخصی که بهش مظنون هستم، مجرم واقعی باشه،
‫خیلی به کارم میاد.
‫گاهی اوقات،
‫خیلی بی‌احساس میشی، سو جائه.
‫برام سواله که همیشه اینطوری بودی...
‫یا کار کردن برای پدرم تو رو تغییر داد.
‫ولی اینو می‌دونم سو جائه که برام ‫تدریس خصوصی می‌داد،
‫با شخصی که الان جلومه، کاملا فرق داشت.
‫اون برای خیلی وقت پیشه.
‫آدما عوض میشن.
‫درسته.
‫ولی همیشه دارم دنبال سو جائه می‌گردم ‫که اون زمانا می‌شناختم.
‫هنوزم اونجاس. ‫سو جائه گذشته هنوزم درون وجودته.
‫نباید توی این قضیه درگیر باشی. ‫اینطوری بهتره.
‫با چان قرار نذار. ‫این تنها شرط منه.
‫چی؟
‫شما دو تا رو دیدم.
‫- عذر می‌خوام؟ ‫- بله.
‫- یدونه نوشابه بدید، لطفا. ‫- باشه.
‫تا حالا ندیده بودم...
‫اونطور بخندی.
‫فکر نکنم در گذشته هم اونطوری خندیده باشی.
‫اصلا نمی‌دونستم می‌تونی اونطور بخندی.
‫چان...
‫پسر خیلی جالبیه.
‫همیشه ازش خوشم اومده.
‫با خودم می‌گفتم، خدایا، چه پسر خوبی.
‫واقعا دوست داشتم با این پسر رفیق بشم.
‫ولی از یه نقطه به بعد فقط رو مخم رفت.
‫سو جائه.
‫از چان خوشت میاد؟
‫واقعا اونو شریک زندگیت می‌بینی؟
‫اگه می‌خوای درباره این چرت پرتا حرف بزنی، پاشو برو.
‫گمونم هنوز مطمئن نیستی.
‫خیالم راحت شد.
‫چیزی که گفتم رو یادت نره.
‫با چان قرار نذار.
‫یون سانگ.
‫هی.
‫واسه مذاکره تنهایی با پروفسور مضطربم.
‫چطور بود؟
‫همه باهاش حرف زدن، ‫ولی کسی نمیگه چطور شد.
‫تو که تنهایی باهاش خیلی راحتی، مگه نه؟
‫می‌بینمت.
‫توی این پرونده تحت فشاری...
‫یا مشکلی برات پیش اومده؟
‫در رابطه با این پرونده...
‫می‌خوای از نقطه‌ضعف یکی،
‫مثلا مظنون استفاده کنی؟
‫چرا اینطور فکر می‌کنی؟
‫چونکه...
‫نگرانم.
‫شرط تو چیه؟
‫[اوه سو جائه - گونگ چان]
‫شرطی ندارم.
‫[توافقنامه عدم افشا]
‫هرطور بشه، دهنم قرصه.
‫چی شد؟
‫چرا «هر طور بشه» گفتنش رمانتیک‌طور بود؟
‫[توافقنامه عدم افشا]
‫واسه همین بیمه شدم. ‫وقتی بمیرم، 300 میلیون وون میدن.
‫بهم گفت تا وقتی خودمو بیمه نکنم، ‫بهم پول قرض نمیده.
‫سو جائه عجب دختر بدیه.
‫متاسفم، مادر.
‫نه، حق با توئه.
‫اون دختر منه ولی باورم نمیشه که اینطور بار اومده.
‫سلام خانم سونگ. سو جائه داخله؟
‫بله خانم یانگ. چی شده که اینجا...
‫خانم سونگ؟
‫شما وکیل سونگ می ریم از موسسه تی کی هستین؟
‫بله. ولی شما کی...
‫من؟
‫من همسر وکیل مین یانگ بائه هستم.
‫کسی که در دقایق آخر بخاطر خیانت تو...
‫فرصت شریک مدیریت شدن رو ازدست داد.
‫همینطور معاون اینجا هستم. ‫اسمم جونگ هی یانگه.
‫چه خوب.
‫من بهش خیانت نکردم.
‫جایگاه خودش رو توی موسسه ندونست ‫و انتظار زیادی داشت...
‫خودت بهم گفتی بیمه بشم. ‫چی داری میگی؟
‫بیمه‌نامه گرفتم.
‫دختره نمک‌نشناس. برادرهات توی خونه ‫قشنگت هستن،
‫و تا براشون مغازه رو باز نکنی، ‫از جاشون تکون نمی‌خورن.
‫انگار به خانواده‌اش هم کم توجهی می‌کنه.
‫خواهش می‌کنم. ‫نمی‌تونین اینجا داد بزنین.
‫ولم کن. آخه کدوم وکیلی ‫خانواده‌اش رو نادیده می‌گیره؟
‫تو چجور پروفسوری هستی؟
‫چطور شخصی مثل تو می‌تونه تدریس کنه؟
‫خانم سونگ. ولم کن. ‫همینجا قضیه رو تموم می‌کنم.
‫من این اطراف رو خوب می‌شناسم چون ‫همین نزدیکیا یه غذافروشی دارم.
‫من یه تجزیه و تحلیل کامل...
‫از نوع فروشگاهی که برای اون منطقه ‫بدرد می‌خوره، انجام دادم.
‫تو کی هستی؟
‫ایشون دانشجوی پروفسور هستن.
‫استعداد ذاتی برای کسب و کار داره.
‫همین نزدیکیا خودش مغازه داره،
‫و صاحب ساختمونم هست.
‫- که اینطور؟ ‫- لطفا باهام بیاین.
‫ممکنه یکی به پلیس خبر داده باشه.
‫اساتید اینجا از قاضی و دادستان‌های سابق هستن.
‫باشه. بریم.
‫- سلام قربان. ‫- سلام.
‫گونگ چان خیلی خوش‌برخورده.
‫میخواستم خودم مداخله کنم،
‫ولی خوب شد که اون تونست در کمال آرامش ‫مادرت رو بیرون ببره.
‫متاسفم، قربان.
‫چی داری میگی؟ ‫تو که خطایی نکردی.
‫راستی،
‫چرا می‌خوای سر و ته قضیه رو دربیاری؟
‫راستی،
‫چرا می‌خوای بگی که گناهکار نیست؟
‫چون جواب درست همینه.
‫فقط می‌خوام برای رسیدن ‫به جواب درست تلاش کنم.
‫چون جواب درست همینه.
‫فقط می‌خوام برای رسیدن ‫به جواب درست تلاش کنم.
‫رسیدن به جواب درست؟
‫می‌خوای با کمک دانشجوهای کلینیک حقوقی،
‫مَردی که پارک سو یانگ رو کُشت، بگیری،
‫تا بتونی به جواب درست برسی؟
‫ارزشش رو داره؟
‫کیم دانگ گو گناهکار نیست. ‫جواب درست اینه؟
‫ارزشش رو داره؟
‫فقط بذار به روال خودش پیش بره.
‫دادستان کل، چویی...
‫به محض اینکه این پرونده رو ببنده، بازنشست میشه.
‫و وقتی بازنشست بشه، ‫می‌خواد موسسه حقوقی باز کنه.
‫بذار به روال خودش پیش بره ‫و پرونده رو جمع و جور کن،
‫و به موسسه حقوقی اون ملحق شو.
‫ازت یه وکیل موفق می‌سازه.
‫اگه الان برخلاف...
‫روال عادی کاری نکنم،
‫پس کِی باید انجام بدم؟
‫جز این دلیل دیگه‌ای نداری؟
‫دلیل دیگه‌ای نیاز دارم؟
‫خب، اگه اینطور باشه...
‫خدایا. هنوز این عادت رو ‫از زمان دادستان بودن ترک نکردم.
‫همش فکر می‌کنم مَردم نیت پنهانی دارن.
‫شگفت‌انگیزه، خانم اوه.
‫مهارت گونگ چان حرف نداره.
‫مادرتون مثل یه بَرّه آروم شد.
‫تا حالا اینقدر آروم و بی سر و صدا ندیده بودمش.
‫کاملا محو حرفای چان شده و فقط ‫سرشو تکون میده.
‫خدایا، چان.
‫دارن میان بیرون. ‫دیگه قطع می‌کنم.
‫سلام، مادر.
‫خانم سونگ. تو کِی اینجا اومدی؟ ‫کاش می‌اومدی داخل.
‫خدای من. آقای چان حرف نداره.
‫هم صاحب مغازه‌اس و هم صاحب کسب و کار.
‫خیلی آدم موفقیه.
‫می‌دونی چی بیشتر از این شگفت‌انگیزه؟
‫قراره اجازه بده پسرهای من یه شعبه ‫از مغازه‌‍اش باز کنن.
‫قراره همه چی رو بهشون یاد بده. ‫توصیه‌های کاری، دستور پخت، همه چی.
‫فقط اول باید مطمئن بشید که پسرهاتون...
‫شش ماه در بازار ماهی تجربه کاری کسب کنن.
‫هیچ مشکلی نیست. ‫هر طور بشه، حتما تجربه کسب می‌کنن.
‫قبلا ده ماه زندان هم رفتن. ‫دیگه شش ماه که چیزی نیست.
‫وای. وانمود کنین چیزی نشنیدین.
‫ممنون که اومدین.
‫چه عالی.
‫اگه سو جائه یه ده سال جوون‌تر بود،
‫همینو با آغوش باز به عنوان داماد می‌پذیرفتم.
‫با به تعویق افتاد فروش...
‫شرکت به مشکلات سختی برخورد کرد.
‫گروه اس‌پی پارتنرز...
‫بالاترین قیمت خرید برای هانسو بایو پیشنهاد دادن
‫و در نهایت بعنوان خریدار انتخاب شدند.
‫گزارشگر هان.
‫تصاحب هانسو بایو به شدت جذابه.
‫نظر شما چیه؟
‫مناقصه‌گر ترجیحی به شرکتی اطلاق میشه...
‫که در برابر سایر شرکت‌ها، پیشنهاد بالاتر و...
‫شرایط بهتری اعلام کنه.
‫- اینطوری قبل از سایر شرکت‌ها... ‫- دار میاد بیرون.
‫بهشون حق مذاکره داده میشه.
‫براساس منابع من در این صنعت،
‫اس‌پی پارتنرز مبلغ 2.1 تریلیون وون پیشنهاد داده.
‫با این معامله،
‫ارزش خالص هانسو بایو به بالای 3 تریلیون وون میرسه.
‫درحال حاضر نسبت بدهی اونا بالای 550 درصده،
‫ولی تا نصف کاهش پیدا می‌کنه.
‫این خبر خوبی برای گروه هانسو بایو هست.
‫که اینطور، خانم شین.
‫در این فروش موسسه حقوقی تی کی هم دستی داشت.
‫پس میشه گفت که موسسه حقوقی هم ‫از این معامله سود خوبی کرده؟
‫بله. کاملا درسته. ‫موسسه حقوقی تی کی ناظر این معامله بود.
‫و این مثال خوبی از قدرت این موسسه هست.
‫بسیاری از موسسات حقوقی سخت تلاش کردن ‫که این مزایده رو برنده بشن.
‫ولی تی کی برنده شد. ‫و جوش دادن این معامله،
‫موسسه حقوقی کارمزدی بیش از ‫هفتاد میلیارد وون دریافت خواهد کرد.
‫این یعنی...
‫دیدینش؟ بعد اینکه 70 میلیارد وون ‫به جیب زد، بنظر آروم می‌رسه.
‫ممکن نیست آدم باشه.
‫بهرحال آدم تحسین‌برانگیزیه.
‫خدای من. اینجا فرمانروایی می‌کنه. ‫احترام منم کسب کرد.
‫ولی چویی جو وان مشاور ارشد این فروش بود.
‫این فقط لقبشه. ‫تمام کارها رو خانم اوه انجام داد.
‫فکر می‌کردم بعد ازدست دادن مقامش، ‫به بیرون پرت بشه.
‫ولی توی این پرونده حسابی سود کرد.
‫زودباشید. برید سر کارتون.
‫آفرین.
‫اگه مشکلی پیش بیاد، باید سه برابر ‫کارمزد بهشون برگردونیم.
‫مطمئن هستین که این شرط خطرناک نیست؟
‫سو جائه...
‫درباره حساب بانکی باهاما که ‫بنام اون هست، فهمیده.
‫وقتی اسناد رو بُرد، همین منو بیشتر نگران کرد.
‫در نهایت هم فهمید.
‫متاسفم. باید بدستش می‌آوردم.
‫اگه اونا رو افشا کنه، بزرگ‌ترین خائن میشه.
‫ولی اگه بین خودمون نگه‌اش داریم، ‫مجبوره با هزار دشمن بجنگه.
‫پس باید پیش خودمون نگه داریم. ‫جواب درست همینه، آره؟
‫طلاق خودت رو نهایی کن و باهاش ازدواج کن.
‫- پدر. ‫- حرف گوش بده.
‫خبر گروه هانسو بایو داره اعلام میشه.
‫رهبری جسورانه رئیس هان سونگ بام ‫در کانون توجه همگان قرار گرفته.
‫رئیس هان سونگ بام...
‫از تصمیم گروه هانسو بایو برای ادامه فروش...
‫اگه این سو رئیس‌جمهور بشه،
‫بنظرت کی به کشور حکومت می‌کنه؟
‫[نماینده لی این سو در نظرسنجی‌ها رتبه اول را دارد]
‫[تصمیم جسورانه رئیس هان سونگ بام ‫برای فروش هانسو بایو]
‫خانم اوه.
‫خیلی درباره‌ات کنجکاو بودم، ‫برای همین همیشه دوست داشتم ببینمت.
‫و الان باهم همدیگه رو دیدیم.
‫شرایط‌ تون رو بهم بگین.
‫وظیفه‌ی من رسیدگی به اوناس.
‫چطوره بعد کارتون حرف بزنیم؟
‫بالاترین نفقه‌ای که می‌تونن بهم بدن.
‫و یه عذرخواهی عمومی از چویی جو وان.
‫برای طلاق گرفتن کمکش کن.
‫عروسم می‌خواد حضانت بچه رو بگیره.
‫نمی‌تونم همچین اجازه‌ای بدم.
‫شنیدم دنبال گرفتن حضانت و سرپرستی بچه بودی.
‫اشتباه بهم خبر رسوندن؟
‫خدایا. پدر حتی متوجه شوخی کردنم نمیشه.
‫چرا باید دنبال گرفتن حق حضانت باشم؟
‫اون حتی بچه‌ی من نیست. ‫چرا باید اونا رو بخوام؟
‫هی، جائه یی.
‫مامان. سر قبر مادربزرگ رفتم.
‫خوب کردی. حتما مادربزرگ از دیدنت خوشحال شده.
‫مامان. امشب قراره پیش تو بمونم، آره؟
‫تو دنبالم میای، درسته؟
‫آره، معلومه. ‫می‌بینمت.
‫اونقدر دختر باهوش و قشنگیه...
‫که میگم کاش من بدنیا آورده بودمش.
‫ولی حتما بهش وابسته شدین.
‫حتما فکر می‌کنه تو مادرش هستی.
‫من بخاطر جائه یی بچه‌ام رو ازدست دادم.
‫توانا.
‫این اسم رو روی بچه‌ام گذاشتم تا ‫توی شکمم صحیح و سالم باشه.
‫ولی یه روز، دکتر بهم گفت که قلب توانای من نمی‌تپه.
‫وقتی درباره جائه یی فهمیدم،
‫کل روز گریه می‌کردم و بالا می‌آوردم.
‫حتی نمی‌تونستم بخوابم.
‫بعد اینکه دو ماه اونطور گذروندم...
‫بچه‌ام بخاطر جائه یی مُرد.
‫ولی پدر شوهرم اینو بهم گفت.
‫«به همه میگم تو جائه یی رو بدنیا آوردی»
‫«برای تو هم بهتر نمیشه؟»
‫هرزگاهی پدر شوهرم...
‫مثل روانی‌ها رفتار می‌کنه.
‫موافق نیستی؟
‫خون اون تو رگ‌های چویی جو وانه، ‫اونم مثل پدرشه.
‫کل زندگیم رو وانمود کردم که با اون ‫هیولاها خوشحالم.
‫دیگه می‌خوام تمومش کنم.
‫زندگیم با ارزش‌تر از اونه که هدرش بدم.
‫بهرحال واقعا کنجکاو شدم.
‫چطور آدمی مثل چویی جو وان رو قبول کردی؟
‫می‌دونم که الان باهم آشنا شدیم.
‫ولی با اطمینان می‌گم راحت نمیشه دل تو رو بُرد.
‫جایگاهش چشمم رو گرفت.
‫تو چطور؟
‫تو هم طنازی خودت رو داری.
‫الان می‌فهمم چرا پدر شوهرم ازت خوشش میاد.
‫روز اول‌مون بود، همینجا بحث رو خاتمه بدیم.
‫دفعه بعد بهتره درباره شرایط واقعی حرف بزنیم.
‫البته. حتما.
‫تو اول بری اونجا، جو وان هم دنبالت میاد.
‫یه عروسی قشنگ بگیر، ‫و بچه‌ات رو بدنیا بیار.
‫قشنگ من...
‫آسمانم
‫خانم سو جائه.
‫بله.
‫[پذیرش]
‫لقب بچه‌تون چیه؟
‫- چی؟ ‫- هنوز انتخاب نکردین؟
‫پس دفعه بعد می‌تونین بهمون بگین.
‫آسمان.
‫آسمان؟ اسم قشنگیه.
‫بله.
‫این اسم قشنگ رو...
‫از فکر و ذهنم پاک کردم.
‫اگه پاک نمی‌کردم، نمی‌تونستم زنده بمونم.
‫به کسی چیزی نگفتم.
‫دوست نداشتم کسی چیزی بدونه.
‫[بوسونگ - دفتر فروش فولاد]
‫- خداحافظ. ‫- کارت خوب بود.
‫- حتما خیلی خسته‌ای. ‫- آره.
‫کارت خوب بود.
‫[مظنون]
‫[کاراگاه]
‫دانگ گو، بازم نوشابه می‌خوری؟
‫زودباش. باهاش مهربون باش.
‫خدای من. اینقدر منو پیش این زن نیار.
‫یکم خجالت نمی‌کشی؟
‫خانم، به پدرم اعتماد نکنین. ‫زندگی‌تون خراب میشه.
‫هی. گستاخ. کجا میری؟
‫هی.
‫چرا قبل رفتن یکم غذا نمی‌خوری؟
‫اُمیدوارم...
‫برای دخترم، نا جونگ برادر خوبی باشی.
‫یه چیزی هست که...
‫ بهت نگفتم.
‫باید بهت می‌گفتم.
‫چندین بار می‌خواستم بهت بگم.
‫سعی کردم بگم.
‫ولی نتونستم.
‫ولی بچه موقع زایمان فوت کرد.
‫وقتی مَردی که قرار بود پیشش بیاد، ‫سراغی ازش نگرفت،
‫حتی سعی کرد زندگی خودشو بگیره.
‫اون عوضی بدردنخور. ‫چیزی جز ناراحتی و غم نداره.
‫پسرم بی‌ملاحضگی کرد و سرت اون بلاها اومد.
‫و تو از اون مشکلات برای رسیدن به...
‫اهداف شخصی استفاده کردی.
‫ازش چشم‌پوشی کردم.
‫از این حقیقت که...
‫فقط آدمایی که سعی در کنترل من داشتن
‫از ماجرا خبر دارن، بیزارم.
‫می‌خوام یه آدم خوب اینا رو بدونه.
‫چیه؟ اتفاقی برات افتاده؟ ‫چی شده؟
‫فقط می‌خواستم یه آدم از اینا خبردار بشه.
‫یهویی دلم خواست اینا رو بهت بگم.
‫جون هی.
‫می‌تونم این راز رو با کَس دیگه‌ای درمیون بذارم؟
‫تو رو نمیگم.
‫آره، می‌تونی. ‫حتما که می‌تونی.
‫منم خیلی چیزا رو بهت نگفتم.
‫فکر کنم فقط بهم بگه...
‫اشکال نداره.
‫فکر کنم یکاری می‌کنه که انگار ‫اتفاق خاصی نیفتاده.
‫می‌تونم به اونم بگم؟
‫اگه هیچوقت بهم نمی‌گفتی هم مشکلی نبود.
‫ولی به گونگ چان بگو.
‫حتما باید بهش بگی. باشه؟
‫کی اونجاس؟
‫اوه سو جائه هستم.
‫هونگ سوک پال هستم.
‫بهتره همدیگه رو ببینیم.
‫هی. خبر داری ساعت چنده؟
‫پارک سو یانگ.
‫چی میشه اگه من اونو کُشته باشم؟
‫چی؟
‫چیه؟ حرفی زدم که توجهت جلب شد؟
‫درک می‌کنم. تو هم تا حدودی...
‫مسئول مرگ اون هستی.
‫چی داری میگی؟
‫تو محل ماهیگیری سئوکپو بیا به دیدنم.
‫[منطقه ماهیگیری سئوکپو]
‫[مرکز کلینیک حقوقی]
‫از منشی کلینیک مامایی که پارک سو یانگ می‌رفت، شنیدم.
‫گفت که پدر بچه خیلی پولداره.
‫پارک سو یانگ از جلوی کافه تاکسی گرفت.
‫و من تایید می‌کنم که...
‫هونگ سوک پال سوار ماشینش شد و اونو تعقیب کرد.
‫از الان هونگ سوک پال مظنون اصلیه.
‫هونگ سوک پال؟
‫[قایق‌های تفریحی]
‫[گونگ چان]
‫کجایی؟
‫چی شده؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫می‌خواستم...
‫چی؟
‫می‌خواستم...
‫بیام پیشت.
‫اتفاقی افتاده، درسته؟
‫- الان کجایی؟ ‫- چان، کجا میری؟
‫اگه نمی‌دونی کجا هستی، ‫بهم بگو چی می‌بینی.
‫می‌تونم پیدا کنم. ‫فقط بهم بگو چی می‌بینی.
‫[چرا او؟]
‫هونگ سوک پال کیه؟
‫صاحب کافه‌ای که پارک سو یانگ ‫اونجا کار می‌کرد.
‫اگه اونم مثل پارک سو یانگ ‫خودکشی نکرده باشه، چی؟
‫اگه قاتل کاری کرده که بنظر خودکشی برسه، چی؟
‫فکر کردی فقط تو نگران سو جائه هستی؟
‫منو عصبانی می‌کنه...
‫که دیشب موقع این اتفاق تک و تنها بود.
‫نه، یون سئو.
‫بیاین اینجا. ‫کمک لازم دارم.
‫اون بخاطر تو مُرد.
‫فکر کردی تا کِی می‌تونی از خودت محافظت کنی؟
‫کاراگاهان اینجا بودن.
‫چون نتونستن باهات تماس بگیرن، اینجا اومدن.
‫فورا بیارش بیرون.
‫برای همین اینجام.
‫چون قراره بزودی اتفاق بدی برام بیفته.