[آنچه گذشت]
‫یه همچین مدت زیادیو نبودی
‫۵ تا اژدهای احتمالی رو
‫تو یه روستا پیداشون کردم
‫- ناینیو ‫- اگوین
‫چه یه اژدها باشه چه پنج‌تا، ‫چه زن باشه چه مرد...
‫ذات همه پیش‌ گویی ها یکیه:
‫اژدها یا ارباب تاریکیو شکستش میده،
‫یا بهش ملحق میشه
‫باید مواظب باشی
‫باید حواست بهش باشه
‫خیلی آشغالی پادان فین
‫ممنون
‫تصمیممو گرفتم
‫از این برج تبعید میشی
‫ارباب تاریکی توی چشم جهان
‫میتونیم نابودش کنیم
‫نمیدونیم کدومشون اژدهاست
‫- همشون رو ببر ‫- اینجوری که
‫اون چهارتای دیگه رو به ‫مرگ حتمی محکوم میکنیم
‫هممون درمورد گذرگاها ‫تو داستان ‌ها شنیدیم
‫ولی هیچکدوممون نمیدونیم چی هستن
‫سریعترین مسیر به چشم جهان
‫- مت ‫- مت
‫مت!
‫آخ
‫- مت! یالا! ‫- مت
‫- مت! عجله کن! ‫- مت، نه!
‫- مت! ‫- وایسا
‫باید دوباره بازش کنی
‫ما بدونه اون نمیریم
‫تصمیم خودشو گرفت
‫واقعاً؟ ‫یا اینکه تو به جاش تصمیم گرفتی؟
‫خودت میدونی تاریکی تو وجودشه
‫خودت بهتر از هرکسی میدونی
‫واقعاً فکر میکنی واسه ‫چیزی که پیش رو داریم آماد‌ست؟
‫البته که هست
‫همین الانشم کلی زمان رو هدر دادیم
‫نزدیک من بمونید
‫باید در گذرگاه رو باز کنیم
‫- چطور؟ به‌زور میتونیم احضارِ... ‫- متأسفانه باز کردن مجدد درِ گذرگاه
‫غیر ممکنه
‫نباید هیچگونه
‫استفاده ‌ای از قدرت واحد ‫تو گذرگاه بشه... و اگرنه
‫خودتونو دو دستی تقدیم ‫"ماچین شین" میکنین
‫و رسما اجازه میدین روحتون رو بخوره
‫ماچین شین چیه دیگه؟
‫مورین سدای خیلی سریع حرکت میکنه
‫و ما اوگیرها زیاد
‫موجودات پر سرعتی‌ نیستیم
‫- با اجازه ‫- گوش کن
‫داریم راجع به مت حرف میزنیم
‫نمیتونیم ولش کنیم
‫ما که ولش نکردیم
‫اون ما رو ول کرد
واقعا همچین باوری نداری، داری؟
‫خب اصلاً چکار باید کنیم؟
‫نمیتونیم در گذرگاه رو باز کنیم
‫نمیتونیم بدون اونا از اینجا خارج بشیم
‫دست رو دست بذاریم و بمیریم؟
‫وقتی این قضایا تموم بشه ‫پیداش میکنیم
‫بهت قول میدم
‫- اگه اون باشه چی؟ ‫- مت؟
‫یه تاریکیه ذاتی تو وجودشه
‫مجذوب خنجر شده بود، ‫و هرچقدر همراهش بود
‫داشت ازش تغذیه میکرد
‫اگه اون باشه چی؟
‫پس اونوقت نمیتونم بذارم
‫به صد فرسخیِه ارباب تاریکیم نزدیک شه
‫از قبل میدونستم چه تصمیمی میگیره
‫و چیزی که نمیتونیم بذاریم اتفاق بیفته
‫اینه که اژدها تبدیل به سایه بشه
‫فکرشو بکنید
‫اون درختای میوه وقتی توی
‫هر جزیره ‌ای رشد میکردن،
‫که این مسیرای سنگیِ ترک خورده
‫یه زمانی نرم و سرسبز بودن
‫پُره گل و گیاه،
‫اما حالا... یه قدم اشتباه بردارید
‫و یه راست سر از ‫پوچی و خلا بی‌نهایت درمیارید
‫- یا بدتر... ‫- یعنی بدتر از افتادن
‫تو یه گودالِ بی‌ انتهاست؟
‫بله که هست! ‫حداقل میتونم به...
‫حله لویال
‫- فهمیدیم ‫- هومم
‫سه تا سکهٔ نقره به مورین بدهکارم
‫عصبانی بودی
‫من شرط بسته بودم که دلخوری
‫مت، به جاش اونجا امن تر از اینجاست
‫بهت قول میدم
‫صبر کنید
‫یه چیزی اون بالاست
‫- یکی از سنگای راهنماست ‫- چی؟
‫چقدر عجیب
‫هیچ اوگیری نمیزنه سنگ راهنمارو بشکنه
‫انگار یکی سعی کرده نابودش کنه
‫که بقیه نتونن راهشونو پیدا کنن
‫- ولی خب بازم میتونی بخونیش؟ ‫- خب...
‫بی ‌زحمت یکم دندون رو جگر بذارین
‫اگه داره میگه صبر کنیم
‫- پس دیگه قراره بمیریم ‫- همین جا استراحت میکنیم
‫و لویال هم ببینه راه درست کدوم سمته
‫حداقل یه روز تا رسیدن به ‫خروجیمون راهه... پس...
‫حالا که میتونید یکم استراحت کنید
‫چجوری اونو دیدی؟
‫نمیدونم
‫میدونی چی اون بلا رو سرش آورده؟ ‫سر سنگ راهنما؟
‫یه چیزی تعقیبمون میکنه
‫رند
‫رند... تو...
‫چیشده؟
‫نه!
‫برگرد
‫یه ترالاک تو گذرگاه
‫- محاله ‫- حالا معلوم شد چجوری بدونه اینکه شناسایی شن به دو رود رسیدن
‫و بلایی که سر راهنما اومده
‫اینجا سردتر نشد؟
‫یا خدا ‫من نمیخواستم احضارش کنم
‫- ماچین شین چیه؟ ‫- از زبان کهن ترجمه شده
‫به معنی "بادِ سیاه"
‫و دقیقاً باد سیاه چی هست؟
‫ماچین شین باهاتون حرف میزنه... ‫بهش گوش ندین
‫امکان نداره بتونیم برسیم به خروجیمون
‫چقد از دروازه ی "فال دارا" دوریم؟
‫- نزدیکتره، ولی انگار میخواد... ‫- ببرمون اونجا
‫- برید! ‫- سریعتر
‫این‌ سمت...! بجنبین!
‫سریع باشین...!
‫- برو ‫- بجنب
‫دروازه همین بالاست
‫داری در مورده همچی اشتباه میکنی
‫این بچه ‌هارو به کشتن میدی ‫بعدم میذاریش پای دلیر بودنت
‫تو هیچی نیستی!! ‫یه شیادی... یه دروغ گویی
‫اگوین هیچوقت اونقدری که ‫تو اونو دوستش داری دوستت نداره
‫یه ‌بار ترکت کرده، ‫دوبارم اینکارو میکنه
‫خودت میخواستی لیلا بمیره... ‫از سر راهت بره کنار
‫بخاطره همینم کشتیش
‫چون یه زن دیگه رو بیشتر از همسرت دوست داشتی
‫نمیتونی ازش محافظت کنی ‫به جاش مُردنشو نگاه میکنی
‫صدای جیغشون رو وقتی که میمیرن میشنوی؟
‫همونطوری که صدای مادر و پدرت رو شنیدی
‫و هیچکاری برای نجاتشون نکردی
‫مت رو از دست دادی، ‫و حالا هم بقیه رو
‫یکی یکی از دستشون میدی، ‫تا وقتی که هیچ کسی برات باقی نمونه
‫- نه! ‫- نمیتونی ازشون محافظت کنی
...‫نمیتونی
‫لطفا عجله کن
‫زود باشید
‫باز شده
‫ناینیو
‫خدایا
‫آفرین ‫به‌ همتون
‫کجاییم؟
‫دژ ...شهرِ فال دارا
‫آخرین دژ بر علیه آفت
‫فاصلهٔ چشم جهان با این شهر ‫یک روزه
‫اما میتونیم استراحت کنیم
‫ما دوستانی رو تو این سرزمین‌ ها داریم
‫هرچی که تو باد شنیدین...
‫از سرتون بیرون کنید!
‫از آخرین باری که از این ‫دروازه عبور کردی چقدر گذشته؟
‫دای شان
‫از طرفِ "لرد. آگلمار" ‫برگشتنت رو به
‫فال دارا خوشامد میگم
‫به خونه خوش اومدی...
‫احمقِ عوضی
‫حضورت مایه آرامشه دای شان
‫و تو...‌ مورین سدای
‫حضورتون رو مدیون چی هستیم؟
‫اومدم بهتون هشدار بدم که...
‫بذار حدس بزنم
‫این خواهرِ دائما نگرانه من
‫به برج سفید در مورده
‫داستانای اغراق ‌آمیزِ هجومِ آفت
‫و حمله های متعدد ترالاک نامه نوشته
‫با اینکه از نگرانیتون ممنونم
‫ولی فال دارا، همیشه تونسته و میتونه ‫از خودش محافظت کنه
‫بهتون قول میدم که نه من، ‫نه هیچ "آی ‌سدای" دیگه‌ ای
‫در مورده تواناییتون ‫برای دور نگه داشتنه آفت تردیدی نداره
‫امیدوارم که نداشته باشید
‫ما هزاران ساله که از ‫"شکافِ تاروین" حفاظت کردیم
‫و با ارتش‌ ترالاک ها جنگیدیم
‫که حتی باعث از پا در اومدن "آی سدای" میشدن
‫لطف کردی که به سرزمین ‌های مرزی اومدی
‫ولی متاسفانه کارت بی فایده بود
‫لرد آگلمار... اگر لطف کنید ‫اجازه بدید حرفمو تمومش کنم
‫من قصد نصحیت کردن شمارو ندارم
‫یه لرد هرطوری که صلاح میدونه ‫باید از سرزمین خودش حفاظت بکنه
‫من فقط اومدم که یه هشدار بدم
‫ارباب تاریکی داره از گذرگاه برای ‫جا به ‌جایی لشکریانش استفاده میکنه
‫حالا با اینکه لازمه از شکاف حفاظت کنید،
‫همونطور که خونواد‌تون ‫همیشه این کارو کرده... عاقلانست که
‫یه گروه رو هم بذارید ‫برای حفاظت از درِب گذرگاه
‫همون کاری که گفتو بکنید
‫ناراحتت کردم
‫تو و همراهات تا هرموقع خواستید میتونید بمونید
‫قدمتون به روی چشم ماست
‫سرزمین های مرزی سابقه دور و درازی
‫از همکاری دوطرفه با برج سفید داره
‫و بودنِ "شاهین سیاه" هم ‫چیزیو عوض نمیکنه
‫متشکرم سرورم
‫استراحت‌ گا‌هت از این طرفه
‫اتاقی در خورِ برای یه آی سدای
‫تا اینجام گفتم شاید یه سر برم پیش "مین"
‫فکر میکنم هنوزم تو شهر زندگی کنه؟
‫"پیشگو"...؟ چرا میخوای باهاش حرف بزنی؟
‫چرا که نه؟
‫فلسفه ی منم همینه
‫- برادرم مخالفه ‫- معلومه که هست
‫اون چرا باید بخواد ازش سوال بپرسه
‫وقتی خودش از قبل همه جوابا رو میدونه؟
‫ما کاملا بی ‌اطلاع بودیم
‫که یه خواهر از شهرای ‫جنوبی میخواد بیاد به اینجا
‫اگر بپرسم چرا تو گذرگاه بودی
‫اونقدری برات محترم هستم که جوابمو بدی؟
‫سالای زیادی رو صرف
‫تمرین کردن با خواهرام تو برج سفید کردی
‫و با اینکه شاید قدرتت اونقدری
‫زیاد نبوده که بتونی یکی از ماها بشی
‫امیدوارم که بتونم رو رازداریت حساب باز کنم
‫هرچقدرم رازدار باشم
‫وفاداری و تعهدِ من به این شهره
‫نه به "امرلین سیتِ" شما
‫میخوام یه پیام به برج فرستاده بشه
‫یه مردی هست که باید پیداش کنن
‫یعنی در واقع یه پسر...
‫مت کاثن
‫و باید به کی این پیامو بفرستم؟
‫آجای قرمز
‫چیشده؟
‫مت؟
‫بخاطر حرفِ باده
‫بیخیال نجواها بشو
‫هیچ کدومشون حقیقت ندارن
...‫هیچکدوم
‫تو چت شده؟
‫میتونم قسم بخورم که همین الان ‫دیدم که "پادان فین" از کنارمون رد شد
‫همون دست ‌فروشه؟
‫پرین...
‫پادان فین مرده
‫وقتی ترالاک ‌ها اومدن توی بل تاین بود
‫انگار یه دنیای دیگست... نه؟ ‫بل تاین
‫اینجا چکار میکنه؟
‫اونا مرغ یا...
‫گوشت قرمز نمیخورن؟
‫مسلکِ برگ ساد‌ست
‫از خشونت استفاده نکن
‫اگه کل دنیا پیروش بودن، ‫الان وضعیتمون خیلی بهتر بود
‫حتی ماهی؟
‫بذار تا بهت بگم، ‫غذاهای مسافرا
‫خیلی بهتر از چیزایی بود ‫که تو تاحالا برام درست کردی
‫هیس
‫همتون
‫چی تو سرشه؟
‫هر جزئیاتی کمک میکنه
‫فرقی نمیکنه چقدر کم ‌اهمیت بنظر بیاد
‫یجورایی تعرض به حریم شخصیشونه
‫- میدونن چی هستم؟ ‫- هیچکس نمیدونه
‫به لطف "آی سدای"
‫یعنی اگه این رو فاش میکردیم که تو چی بودی
‫هر دقیقه دنبالت بودن
‫یا بدتر
‫اون بزرگ عصبانیه...
‫هر دو بزرگن و هر دوتا عصبانی
‫اون سمت چپی...
‫چشمای زردی داره
‫ از چونش خون میچکه
‫و مو قرمزه یه بچه رو بغل گرفته
‫بچه کیه؟
‫نمیدونم
‫شبیه بچه ‌های معمولیه
‫و دخترا؟
‫شعلهٔ سفید...
‫و یه حلقه طلا
‫ نمیدونم
‫ولی همشون به هم وصل هستن، ‫هر چهارتاشون
‫این غیره طبیعیه؟
‫خیلی...
‫ذرات نوری رو میبینم که سعی دارن ‫سایه ‌هارو بپوشونن
‫و سایه ‌ها سعی دارن که ذرات نور رو ببلعن
‫ولی خب... حداقل همشون به وضوح دیده میشن
‫معمولاً هرچی فرد برای "الگو" مهمتر باشه
‫واضح تر دیده میشه
‫الهامه ‌کسی از بقیه قویتر نیست؟
‫هوم... خیلی نه!
‫چیزی از من دیدی؟
‫اینطوری بهم نگاه نکن
‫امرلین سیت رو میبینم
‫لباس سلطنتی پوشیده و...
‫قراره دلیله نابودیت باشه
‫چرا اینقدر طولش میدن؟
‫هیس... داره میاد
‫فردا صبح اول وقت حرکت میکنیم
‫اون کی بود؟
‫همون متصدیِ کافه
‫زنی که از جوونیش میشناختمش
‫اینقدر بهمون دروغ نگو
‫یادت رفته دختر جون،‌ ‫که نمیتونم دروغ بگم
‫فرقیم نداره چقدر دلم بخواد...! ای کاش میتونستم
‫لحظاتی از الگو رو ببینم... ‫از آینده
‫و امیدوار بودم بهم بگه کدومتون اژدها هستید
‫که بتونم بقیه رو نجات بدم
‫نمیخوام بمیرید... هیچکدوم ازتون
‫اما هرکدومتون که برید به چشم جهان
‫و اژدها نباشه...
‫اون جا میمیرید...
‫بین دو نیروی طبیعت به خاکستر تبدیل میشید
‫خب... کدوممونه؟
‫نمیدونست
‫برای همین فردا، من
‫همتون رو میبرم به چشم جهان ‫با این آگاهی که سه ‌تاتون
‫بر نمیگردین
‫از کجا میتونی اینقدر مطمئن باشی؟
‫ببین... یعنی امکانش نیست که مت اژدها باشه؟
‫که زنده بمونیم؟
‫که اشتباه کنی؟
‫راحته که دست به دامن شک و تردید بشی
‫ولی..... شک اولین قدم ‫تو تسلیمه تاریکی شدنه
‫ببین! منم درست مثل شماها
‫این راهو برای خودم انتخاب نکردم
‫ولی دنبالش میکنم... چون باید اینکارو بکنم
‫چون میدونم چی درسته
‫تو تصمیمت رو گرفتی
‫ولی مام تصمیم خودمون رو میگیریم
‫فکر نکنم بتونی هر چهارتامون رو
‫برخلاف میلمون بکشونی اونجا
‫فرار کردن... پنهان شدن
‫تو رو از چیزی که الگو ‫برات تعیین کرده نجات نمیده
‫پس همین امشب، تصمیمتون رو بگیرید
‫سحر حرکت میکنیم
‫هیچکدوم از حرفای "آی سدا" اختیاری نیست
‫اگه بخواد، به زورم شده مارو میبره
‫بذار زورش رو بزنه
‫ما دورود رو ترک کردیم
‫که از مردمی که دوسشون داریم حفاظت کنیم
‫از خانواده ‌هامون
‫و الانم داریم همین کارو میکنیم
‫بهاش هم هرچی باشه مهم نیست
طبق گفته مورین
‫تو همه حرفاشو وحی منزل تصور میکنی
‫کلِ...این قضیه پیشگویی
‫که اژدهای دوباره متولد شده یکی از ماست
‫فقط باورش داریم چون اون گفته حقیقت داره
‫اون نمیتونه دروغ بگه
‫به این معنی نیست که نمیتونه فریب بده
‫فکر کردی تازه امروز فهمیده که
‫بقیمون اونجا میمیریم؟
‫و حتی اگه فکر میکنه داره حقیقتو میگه هم
‫باز امکان داره که اشتباه کنه
‫درباره ما... درباره همه چیز
‫من اینکارو بخاطر ‫اینکه مورین گفته انجام نمیدم
‫یا چونکه قانع شدم که اصلا میدونه...
‫دقیقا داره از چی حرف میزنه
‫میخوام برم چشم جهان
‫چون اگه حتی یک درصد درست بگه...
‫پس ارزشش رو داره
‫تو یه فرزانه ‌ای
‫اگه مورین جزوی از این ماجرا نبود
‫یه لحظم شک نمیکردی
‫انجامش میدادی
‫نذار غرورت جلوی انجام کاری
‫که میدونی درسته رو بگیره
‫همین الانشم آدمای زیادیو از دست دادیم
‫دیگه نمیتونم یکی دیگه از ‫شماهارو هم از دست بدم
‫اگه جونمون رو برای هیچی دادیم بره چی؟
‫اگه اصلا هیچ‌ کدوممون اژدها نباشیم...اون وقت چی؟
‫اگه مت باشه چی؟
‫بیخیال.....
‫چی؟
‫چرا اون نباشه؟
‫تو از اولشم اونو آدم حسابش نمیکردی ‫مگه نه...؟
‫- رند... ‫- هیچوقت بهش فرصتی ندادی
‫هیچوقت واقعا نشناختیش
‫و اگر میشناختیش... پس اینم میدونستی
‫که داره چقدر بهش سخت میگذره ‫که داره چقدر سخت میجنگه که بتونه ادامه بده
‫درسته...چیزه زیادی نداره
‫ولی هرچی داره رو پای رفیقاش گذاشته... ‫پای خواهراش... پای ماها...
‫- بس کنید دیگه ‫- اون ترکمون کرد... رند
‫توام درست مثل من قیافش رو دیدی
‫احتمالا برای اون
‫- خنجر دزدیه لعنتی برگشته تار والون ‫- نه... تو هیچی دربارش
‫ نمیدونی... ‫- اون مارو ترک کرد
‫خب...! فکر میکنم خودت دیگه ‫استاد این داستانی مگه نه؟
الان... این یعنی چی؟
‫فقط تو بودی که واقعا ترکم کردی و برات مهم نبود
باهاش اینجوری حرف نزن
‫- تمومش کنید دیگه ‫- بله؟
‫- باید ازش عذرخواهی کنی... ‫- برای چی...؟ برای گفتنه حقیقت؟
‫بسه...تمومش کنید! دیگه خسته شدم ‫از اینکه یه طوری سرش میجنگید
انگار اون جایزه‌ای برای برنده شدنه
‫ببخشید.! چی... ‫الان چی گفتی؟
‫بگو ما هم بخندیم
‫همین
‫این همه مدت جلو چشمم بوده
‫حتی نفهمیدم
‫روزی که از لیلا خواستگاری کردی
‫اولین روزه باهم بودنه من و اگوین بود
‫تنها زنی که تاحالا دوستش داشتم ‫زنم بوده
‫منظوری...
‫فقط...
‫میان
‫به میله خودشون؟
‫بهشون یه اختیاره ساختگی میدی
‫همین رو لازم دارن
‫چی شده؟
‫هیچی...
‫فکر کنم حس دلتنگی گذشته است
‫هوای این سرزمینای مرزی یه‌ جوریه
‫بویی که میاد... یاده اون شبی که دیدمت میندازتم
‫ از تو بعیده که گذشته رو مرور کنی
‫احساس میکنم همه‌ چیزو ازت گرفتم
‫و بیشتر...
‫تو هیچی از من نگرفتی
‫زندگی خیلی بیشتر از من، ‫و این ماموریته
‫قبل تو، ‫هیچ دلیلی برای زندگی کردنم نداشتم
‫و هیچی برای مردن
‫تو دلیل جفتش رو بهم دادی
‫قبل رفتنمون توی شهر
‫نمیخوای از کسی خدافظی کنی؟
‫ازش خوشم میاد... میدونی؟
‫فرزانه
‫بیا ببینم
‫بذار ببینمت
‫- همونه...؟ ‫- همون...
‫حالت چطوره؟ خوبی...؟
‫- بله... لطفا ‫- آماده هستی؟
‫متشکرم...
‫هی
‫سلام...
‫- سلام... فقط داشتم... ‫- داشتی دنبالم میکردی؟
‫فکر نمیکنم که بشه اسمش رو تعقیب گذاشت!
‫همم...
‫میخوای همینطوری اونجا وایستی؟
‫یا اینکه میخوای...
‫بیای داخل؟
‫همگی
‫ناینیو
ناینیو، با همه آشنا شو
‫عذر میخوام...! قصد مزاحمت ندارم
‫لطفا بشین... بشین...
‫گرسنه ‌ای ناینیو سدای؟
‫من "آی سدای" نیستم
‫ولی اگر چیزی باشه که بخورم عالی میشه... مرسی
‫بشین
‫خوشگله
‫نمیدونستم
‫بیا بچه جون... بذار ناینیو بشینه
‫بشین لطفا
‫- لن... بیا بشین پیش من ‫- مرسی
‫- بوش دلپذیره ‫- تاحالا با ترالاک‌ ها تو جنگ بودی؟
‫مرسی که مراقب دای شانم هستی...
‫و آوردیش خونه پیش من‌
‫ترالاک چقد بزرگ بود؟
‫- ترالاکه خیلی بزرگ بود ‫- بزرگتر از تو؟
‫خیلی بزرگتر
‫با دندون و نیش بزرگ
‫خیلی عزیزه
‫خیلی خوش ‌ذوقه
‫و خیلی هم از تو خوشش میاد
‫چون همیشه هدیه میارم
‫همیشه
‫خب...
‫ممنون که امشب منو راه دادی
‫همینطورم راه دیگه‌ ای برام نذاشتی
‫شب بخیر
‫یه ساعت توی اتاقم منتظر موندم
‫که بیای و عذرخواهی کنی
‫تجربه های سختیو بهم یاد دادن که
‫وقتی آماده حرف زدن باشی، ‫خودت پیدام میکنی
‫ببخشید
‫میدونم چیزی بین تو و پرین نیست
‫معلومه که نیست
‫واسه این از دستت عصبانی نیستم
‫چجوری حتی یه ثانیه ‫به خودت اجازه میدی فکر کنی
‫که مت واسم اهمیتی نداره؟
‫که وا‌ش نمیجنگیدم، ‫واسش نمیمردم
‫من فقط ترسیده بودم
‫هنوزم میترسم
‫نمیخوام از دستت بدم
‫و نمیدی
‫مورین یه چیزی رو اشتباه میکنه
‫ما برمیگردیم
‫هممون
‫گوش کن
‫هر اتفاقی که تو چشم جهان بیفته...
‫این قدرتی که درونته ‫رو نمیتونی نادیده بگیری
‫چون خودش اجازه نمیده
‫باید بری برج سفید
‫و چیزی که همیشه میخواستی بشی
‫نه... نه بدون تو
‫قبلاً یک ‌بار مرتکب اون اشتباه شدم
‫منم باهات میام برج سفید
‫هر "آی سدای" ‌ای یه محافظ میخواد
‫فکر کردی میذارم یکی دیگه محافظت باشه؟
‫میری؟
‫چرا بهت میگفت دای شان؟
‫متنفرم وقتی به این اسم صدام میکنه
‫یه لقبه...
‫به پادشاه آینده "مالکیر" دادن
‫نه که مهم باشه
‫آفت مالکیر رو خیلی وقته از پا درآورده
‫اون کیه؟
‫مثل پسرش باهات برخورد میکنه
‫یکی از جنگجو های پدرم بود
‫و شبی که آفت مالکیر رو
‫نیست و نابود کرد
‫خانواد‌م به‌ قتل رسیدن
‫اونا...
‫منو از کاخ قایمکی فراری دادن
‫و آوردنت اینجا؟
‫میدونی...
‫هیچوقت کاملا درک نکردم ‫چرا با مورین یه پیوند تشکیل دادی
‫حالا میدونی؟
‫تو یه شاه بی سلطنتی
‫یه پسر... بدونه خانواده
‫و حالا بالاخره به اون...
‫تعلق داری
‫اون صاحب من نیست
‫نیست؟
‫همونطوری که اون بچه‌ ها صاحب تو هستن... نه؟
‫یه فرزانه هیچوقت ازدواج نمیکنه
‫ببین
‫بمون
!اینجا
‫میرسونمت
‫میبرمت پیش ناینیو
‫کری
‫خیلی داغ بود
‫نمیخواستم
‫اونجا پیداش کنم
‫ولی باید دور میشدم
‫تو کوه... توی برف
‫گریه میکرد
‫- بابا... ‫- خیلی کوچیک بود
‫چی داری میگی؟
‫اون در از چوب‌ و آهن درست شده
‫کسی سه برابر توام باشه نمیتونه بشکنتش
‫اون کوه، ‫قبلا دید‌مش
‫تویی
‫همیشه ته دلت میدونستی که تویی
‫فرقی نداره چقدر سریع و تا کجا فرار کنی
‫نمیتونی از سرنوشتت فرار کنی
‫تو اژدهای دوباره متولد شده ‌ای
‫نه!
‫تعطیله
‫میخوای بهم بگی
‫که من اژدهای دوباره متولد شده نیستم
‫خیله ‌خب... تو اژدهای دوباره متولد شده نیستی
‫نیاز نیست از احساساتم مواظبت بکنی
‫قطعا برام مهم نیست که چه حسی داری
‫توام فقط یه مردی تو یه کافه
‫که یه ‌چیزی ازم میخواد
‫فکر کنم زیاد جالب باهم آشنا نشدیم
‫ببخشید... حتی خودمو معرفی نکردم
‫میدونم کی هستی
‫تو چشمام نگاه کن و بهم بگو
‫که چیزی که میخوام بگم رو میخوای بدونی
‫چون وقتی بدونی... دیگه راهِ برگشتی نیست
‫اولین الهامی بود که داشتم
‫یه بچه بودم...
‫داشتم از یه کوچه بارون زده ‫تو تار والون رد میشدم
‫و وقتی که چرخیدم، ‫یه مرد زره ‌پوشو دیدم
‫که شمشیره حواصیل‌‌ نشانه تورو تو دستش داشت
‫و وقتی بهش نگاه کردم...
‫خون و برفو دیدم
‫یه بچه رو دیدم که رو دامنه ‫کوه اژدها به دنیا اومد
‫اون مرد تو یه کلبه
‫کنار مزرعه گوسفنداش اونو بزرگ کرد،
‫تو یه روستای بی سرو صدا... کنار دو رود
‫و اون بچه...
‫اون بچه... یه چیزه غیر ممکن بود
‫الان چی میبینی...
‫وقتی به من نگاه میکنی...؟
‫رنگین‌ کمان...! جشن ‫و سه تا زنِ زیبا
‫تو...
‫چشم جهانو میبینی؟
‫- ای کاش نمیدیدم ‫- چرا...؟
‫خب... آدم خوبی بنظر میای
‫میتونم برگردم؟
‫فکر نمیکردم
‫ناینیو؟
‫کجا بودی خانوم...؟
‫- هیچ جا ‫- خب... یه ‌جایی بودی که
‫ با توجه به همچین تخت مرتب و منظمی
‫تو اتاق تو نبودین
‫خوابم نمیبرد
‫هوم
‫یه معذرت خواهی بهت بدهکارم
‫حرف احمقانه‌ ای زدم
‫نمیخواستم شر به پا بشه
‫خب... تصمیمتون چیه؟
‫من میخوام برم
‫رند کجاست؟
‫فکر کردم پیشه تو باید باشه
‫چیشد؟
‫منم
‫مورین پیوندمون رو مخفی کرده
‫متوجه نمیشم...
‫اون رفته...
‫تنها...؟
‫رند
‫اون چیه؟
‫آفت
‫برای رسیدن به چشم جهان... باید ازش عبور کنیم