‫من آقای برت نیستم.
‫من هارولد بیدل هستم.
‫[مورمور شدن] ‫آنچه گذشت...
‫صبح بخیر خرس کوچولو.
‫می‌دونم امسال سال سختی بوده
‫فقط امتحانش کن باشه؟
‫آدانا مینو سانارا
‫بچه‌ها اون داره پاره میشه.
‫- سلام. ‫- اون خیلی عالی بود.
‫- هارولد. ‫- همین حالا پسش بده!
‫هی!
‫آیا چیزی درباره نورا هست ‫که من نمی‌دونم؟
‫یه ساک سفری داره
‫که تعدادی اجزای عروسک توشه. ‫توی یه کلبه است.
‫اون پایین نیستش.
‫[لوکاس]
‫سلام عزیزم، مامانتم.
‫یه کاری هست ‫که باید انجام بدی
‫ولی هر چقدر بتونم ‫زود بر می‌گردم.
‫تو جیمز نیستی.
‫درد باعث میشه برگردم به بدنم.
‫آقای برت می‌تونه دفتر رو بیاره ‫ و توش یه راهی بنویسه که بریم بیرون.
‫- راستی، من نورا رو دیدم. ‫- صبر کن، مامانم؟
‫که از یه فروشگاه بیرون میومد.
‫فکر کنم اونجا رو بشناسم ‫نزدیک کلبه‌مون
‫توی کوهستانه.
‫آخ.
‫خودشه، درسته.
‫هارولد.
‫خیلی خب، فکر کنم اون دفتر
‫خیس شده باشه.
‫فکر کنم الان توی یه صفحه دیگه باشیم.
‫این بده، خیلی خیلی بده.
‫آره.
‫بذار برم.
‫از بدنم بیا بیرون
‫خودت از بدنت بیا بیرون.
‫این اصلا چه معنی‌ای داره؟
‫بیا بیرون.
‫من قراره پشیمون بشم.
‫همینه!
‫احمق تو داری یه بچه ‫زیر سن قانونی رو کتک می‌زنی.
‫اه! از من بیا بیرون!
‫از من بیا بیرون!
‫دیگه بدون اون دست راست عزیزت
‫اونقدرها هم قوی نیستی نه؟
‫هی، اگه دیگه هیچ‌وقت دوباره نبینمتون
‫- شما بهترین دوست‌های من هستید. ‫- من خیلی عذر می‌خوام
‫که توی اینترنت درباره شما ‫چیزهای نفرت‌انگیزی گفتم.
‫من خیلی آدم خوش‌شانسی بودم.
‫من یکی از لیف‌های حمام پدرت رو ‫به عنوان دستمال توالت استفاده کردم.
‫هی مارگو؟
‫این باید یکی از صفحه‌های ‫اول اون دفتر باشه.
‫این زیرزمین بیدله.
‫هی خوبی؟ تو چیزی که می‌خواستی بگی رو
‫- تموم نکردی. ‫- زمانش گذشت دیگه.
‫- نترسید. ‫- ما پدر و مادر هارولدیم.
‫ما منتظرشیم که بتونیم با هم ‫از اینجا رد شیم.
‫بچه‌ها؟ بچه‌ها داره چه اتفاقی میوفته؟
‫من نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم با دست چپم نقاشی بکشم.
‫نمی‌تونم!
‫نمی‌تونی جلوم رو بگیری.
‫بچه‌ها ببینید.
‫برت انجامش داد، ‫راه خروج همینه.
‫برو! همه برید!
‫بهش بگید...
‫که ما بخشیدیمش.
‫و اون همیشه خرس کوچولوی ما باقی می‌مونه.
‫سعی می‌کنیم.
‫بیا، بریم.
‫بچه‌ها، باید مامانم رو پیدا کنیم.
‫پس آقای برت چی؟
‫- ایزابلا! عجله کن! ‫- ایزابلا، باید بریم.
‫بچه‌ها؟
‫مارگو؟
‫آیزایا؟
‫آه، عالی شد.
‫عالیه.
‫خیلی خب.
‫[مور مور شدن] ‫[قسمت 8]
‫لعنت بهش!
‫ بچه خرخون!
‫دارم میام اسلپی! میام پیدات می‌کنم.
‫ببخشید، من فقط اطراف ‫کلبه‌های اینجا گشت می‌زنم
‫و مطمئن میشم همه می‌دونن ‫که یک طوفان قراره بیاد
‫اون خیلی شدیده، ‫شاید 6 فوت برف باشه.
‫جمله جالبی نبود.
‫می‌فهمم.
‫فقط سعی دارم بگم ‫قراره زیادی برف بباره.
‫باشه، ممنونم.
‫زیاد اینجا نمی‌مونم، پس...
‫همه چیز مرتبه؟ ‫به نظر نگران میای.
‫آره، خوبم. من خوبم آره.
‫- بله البته. ‫- آره.
‫خیلی خب پس بهتره من برم. ‫چندتا کلبه دیگه مونده
‫که قبل از اینکه جاده رو ‫ببندیم، بهشون سر بزنم.
‫باشه، ممنونم که سر زدی.
‫میشه لطفا بهم بگی توی اون کیف چیه؟
‫یه جسد توش قایم کردی؟
‫اوه، نه نه.
‫اون، عروسکمه.
‫پس تو اینجا تنهایی با یه عروسک
‫توی یه کیف؟
‫آره.
‫ولی جدی، ‫باید یه نگاه بندازم.
‫خیلی خب باشه.
‫بفرمایید.
‫این بزرگ‌تر از چیزیه که انتظار داشتم.
‫آره، اون سنگین هم هست.
‫خیلی خب، ببخشید بابت مزاحم شدن.
‫من مجبورم این چیزها رو چک کنم.
‫- درسته. ‫- که یهو
‫سر از یه قسمتِ دیتلاین در نیارم.
‫البته، همسرم درباره این ‫خیلی هیجان زده میشه.
‫خیلی اون برنامه رو دوست داره، ‫یه قسمتش رو هم از دست نمیده.
‫آره، هیچ‌کس از دست نمیده.
‫چیزهای شر اون بیرون خیلی زیاده.
‫درسته.
‫فکر کردم هیچ‌وقت اینجا رو ترک نمی‌کنه.
‫هی، سلام جناب پلیس.
‫داری کجا میری؟
‫من دنبال یکی از دوست‌ها بودم ‫ولی گمش کردم.
‫موهاش بلوند بود و سوار یه استیشن واگن بود.
‫اوه!
‫- آره، همین الان دیدمش. ‫- واقعا؟
‫اون صاحب کلبه توی خیابان تیمبرلینه.
‫- اوه... ‫- مستقیم از این جاده میری
‫و در اولین سه راهی می‌پیچی سمت چپ.
‫گمش نکن.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- ولی نمی‌تونی بری. ‫- چرا؟
‫جاده خیلی لغزانه، ‫باید زنجیر چرخ داشته باشی.
‫من وقت ندارم زنجیر ببندم.
‫همه برای امنیتشون وقت دارن.
‫اون‌ها رو توی فروشگاه وسط شهر می‌فروشن.
‫دلم نمی‌خواد امشب یه جسد
‫- از وسط برف بکشم بیرون. ‫- خیلی خب.
‫- تولد همسرمه. ‫- عالیه.
‫فکر می‌کنی تا الان برت ‫چندتا پاکت کاکائو خورده؟
‫چی؟
‫نمی‌دونم، واقعا دلم می‌خواد ‫مامانم رو پیدا کنم.
‫نگران نباش، ما به موقع می‌رسیم، باشه؟
‫برت سرعتش رو خیلی کم کرده.
‫آره، درسته، ‫می‌دونی، امیدوارم حق با تو باشه.
‫خیلی خب، اجازه می‌دید که جوری رانندگی کنم ‫که به مامانم قول داده بودم نرونم؟
‫آره.
‫تو همیشه خاص بودی.
‫چطور داری حرف می‌زنی؟
‫می‌خوام بهت کمک کنم من رو ‫باز سر هم کنی.
‫من بهت اجازه نمیدم به کسی کمک کنی.
‫تو من رو نمی‌ترسونی.
‫من تو رو توی کوهستان قایم می‌کنم
‫و هیچ‌کس هیچ‌وقت پیدات نمی‌کنه.
‫تو نمی‌تونی جلوی من رو بگیری.
‫من دارم میام دوست عزیزم.
‫می‌خواستی توی
‫دفتر به من چی بگی؟
‫مهم نیست.
‫فکر کردم قراره بمیریم.
‫هنوز هم ممکنه بمیریم. ‫بهم بگو.
‫نمی‌خواد نامزدت بیاد سراغم.
‫لوکاس نامزدم نیست.
‫پس چیه؟
‫کسیه که مثل نامزدمه.
‫خیلی بامزه هستی.
‫چرا برات مهمه چی صداش بزنم؟
‫دارید به هم پیام میدید؟
‫نه.
‫خیلی خب.
‫صبر کن، وایسا، وایسا، وایسا.
‫چرا داریم می‌ایستیم؟
‫اون ماشین برته.
‫آره، مطمئنا خودشه.
‫اوه بچه‌ها این طرف رو ببینید.
‫اون داره پیاده میره به سمت کلبه.
‫لوکاس، طوفان! ‫وایسا!
‫وقتی برای ایستادن نیست. ‫من باید برم مامانم رو پیدا کنم.
‫مارگو، وایسا. ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- امن نیست. ‫- برای اون یا تو؟
‫من نمی‌ذارم تنهایی بره اونجا.
‫خیلی خب باشه، پس من هم باهات میام.
‫اگه برت با نورا برگرده چی؟
‫نکته خوبی بود.
‫می‌دونید چیه؟ ‫شما اینجا با هم بمونید.
‫بیخیال، جاتون امن‌تره.
‫آره، اگه برنگرده.
‫توی ماشین بمون باشه؟
‫بیاید، باید بریم.
‫خیلی خب.
‫مشکلی نیست.
‫اگه چیزی که ازمون می‌خوان ‫موندن توی ماشین گرمم
‫با گرم‌کن صندلیه،
‫فکر کنم بتونیم انجامش بدیم.
‫باید وارد گود بشیم.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫موفق باشید!
‫اون در رو باز کن!
‫نمی‌تونی ازم بگیریش هارولد.
‫تو همیشه چیزی که دیگران ‫نمی‌تونستن ببینن رو دیدی.
‫بدش به من، ما به هم تعلق داریم.
‫- اون بدجنسه، تو رو شرور کرده. ‫- نه.
‫اون من رو خاص کرده.
‫- نه اون تو رو یه هیولا کرده. ‫- اون این کار رو با من نکرده
‫تو و دوستات کردید!
‫نه، نه!
‫عجله کن.
‫نورا!
‫می‌خوای کجا بری؟
‫تو وسط ناکجا آبادی.
‫نقشه‌ات چیه نورا؟
‫درباره سرمازدگی چیزی شنیدی؟
‫وقتی که بدنت گرمای کافی ‫تولید نمی‌کنه
‫و اجزای بدنت شروع می‌کنن به از کار افتادن.
‫برام مهم نیست، من الان هم مرده‌ام.
‫نورا! می‌خوای کجا بری؟
‫نورا!
‫عجله کن!
‫نورا!
‫می‌دونی که آیزایا و مارگو ‫ هیچ‌وقت به هم نمی‌رسن؟
‫- چی؟ ‫- اون‌ها یک "تقریبا زوج" هستن.
‫- یه چی؟ ‫- "تقریبا زوج"
‫اون‌ها واقعا نمی‌تونن با هم باشن
‫چون جادوی بینشون از بین میره.
‫ فقط علاقه الکی دارن به هم
‫و هیچ‌وقت جواب نمیده.
‫انگار یک ناخونک زدن احساسیه.
‫- این واقعیه؟ ‫- معلومه که هست.
‫اوه.
‫فقط دارم میگم، ‫اون‌ها هیچ‌وقت به اون حد نمی‌رسن.
‫پس، مشکلی برات پیش نمیاد.
‫پس بذار درست بگم،
‫من می‌تونم به آیزایا علاقه داشته باشم
‫اگه مشکل نداشته باشم با این موضوع که
‫اون یه علاقه عمیقِ بر طرف نشده
‫به همسایه خوشگلش داره؟
‫دقیقا.
‫من گرسنه‌ام. تو گرسنه نیستی؟
‫به نظرت پیک تا اینجا غذا میاره؟
‫مامان!
‫- این بده. ‫- آره، آره.
‫مامان!
‫اون اینجا نیست. ‫فکر کنم به سمت درخت‌ها دوید.
‫چیزی نیست لوکاس. ‫ما پیداش می‌کنیم، باشه؟
‫اگه دستش بهش رسیده باشه چی؟
‫هی، وایسا باید نزدیک هم بمونیم.
‫نباید جدا بشیم از هم.
‫نورا!
‫نورای ماجراجو!
‫نورا!
‫بیخیال نورا!
‫نورا! جایی برای قایم شدن نداری.
‫فقط اینجوری داری میری روی مخم.
‫نورا! نورا!
‫نورا!
‫بیخیال نورا!
‫بیا بیرون، بیا بیرون!
‫گرفتمت.
‫- بدش به من! ‫- نه.
‫- اسلپی گرفتمت. ‫- نه، نه.
‫اه! اسلپی.
‫باید تا الان بر می‌گشتن.
‫می‌دونم.
‫اون مامانت نیست؟
‫- جیمز؟ ‫- مامان.
‫وایسا، تو واقعا جیمزی؟
‫- حالت خوب نیست؟ ‫- خودتی پس.
‫من متلک‌هات رو می‌شناسم.
‫ایزابلا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، داستانش طولانیه.
‫شماها اینجا چیکار می‌کنید؟
‫داستان ما هم طولانیه.
‫- آیزایا کجاست؟ ‫- توی کلبه نورا.
‫با لوکاس و مارگو رفت.
‫- اوه. ‫- از کدوم طرف؟
‫- بیاید بریم. ‫- باشه.
‫وایسا. ‫نورا با اسلپی رفت اونجا.
‫وایسا ببینم. ‫شما اسلپی رو می‌شناسید؟
‫ما همه چیز رو می‌دونیم.
‫مشکلی نیست، خب چیز خوبی هم نیست
‫ولی خب حس می‌کنم ‫ما حالا شما رو بهتر می‌شناسیم.
‫و باید یه چیزی بهتون بگیم
‫- درباره آقای برت. ‫- خب توی مسیر بهمون بگو.
‫- مامان! ‫- نورا!
‫مامان!
‫لوکاس!
‫لوکاس من اینجام.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- من رو می‌بینی؟
‫نمی‌تونم ببینمت.
‫صدام رو دنبال کن.
‫خیلی خب عزیزم، دارم میام.
‫- من این سمتم. ‫- حالا می‌تونم ببینمت.
‫دارم میام عزیزم.
‫اوه مامان،
‫فکر کردم نمی‌تونم پیدات کنم، ‫ولی تو اومدی سمتم.
‫نه!
‫بیا اینجا.
‫دیگه دوستم نداری؟
‫اوه اوه
‫حالا اگه می‌تونی همونجا بمون و بمیر
‫عالی میشه.
‫همینه، خودشه!
‫- سلام دوست قدیمی. ‫- سلام.
‫واو.
‫مراقب باش، اینجا شیبش تنده.
‫نورا!
‫مامان!
‫- وای. ‫- مراقب باش.
‫- وای. ‫- نورا.
‫مامان!
‫خب.
‫نورا!
‫- نورا! ‫- مامان.
‫نورا! وایسا.
‫صبر کن، آیزایا کجاست؟
‫اون یه ثانیه پیش همینجا بود.
‫این از کجا اومد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی خب، هی.
‫هی، داره نا امن میشه
‫و من نمی‌خوام آسیب ببینی.
‫باید برگردی، و من پیداش می‌کنم، باشه؟
‫برگردم کجا؟
‫هی، لوکاس! مارگو!
‫آیزایا
‫لوکاس من دارم نگران میشم.
‫اولش مامانت و حالا هم آیزایا، ‫چی میشه اگه...
‫چی؟
‫مامان.
‫اوه خدای من.
‫- اوه خدا. ‫- مامان، مامان، مامان.
‫- من مرده‌ام؟ ‫- امیدوارم اینطور نباشه.
‫چون اینجوری من هم می‌میرم.
‫حالش خوبه.
‫هی، هی. وقتی برای گریه کردن نداریم.
‫باید بیدل رو متوقف کنیم.
‫تو درباره هارولد می‌دونی؟
‫نمی‌خواستم هیچکدوم از این‌ها ‫تو رو درگیر کنه.
‫مامان، هر چیزی که تو رو ‫درگیر کنه، من رو هم درگیر می‌کنه.
‫این که تموم شده
‫دیگه رازی نگه نمی‌داریم.
‫باشه.
‫راز بی راز عزیزم.
‫اوه، اوه پسر.
‫خیلی خب
‫سلام
‫ببخشید، ترسوندیمت؟
‫صبر کن.
‫اوه خدایا، همین الان یه چیزی رو فهمیدم.
‫اوه این عجیبه.
‫پدرت آخرین کسی بود ‫که قبل از مرگم دیدمش.
‫انگار داریم کار خوبش رو جبران می‌کنیم.
‫صبر کن، تو اشتباه متوجه همه چیز شدی.
‫نه، نه، نه! وایسا، وایسا! ‫وایسا، وایسا!
‫هی، هی، اوه، هی
‫از من دور شو.
‫هارولد انجامش نده. ‫تو همچین آدمی نیستی.
‫هارولد تو همچین آدمی هستی.
‫اون داره سعی می‌کنه ‫زندگی همه‌مون رو خراب کنه.
‫تو این رو بهتر از هر کسی می‌دونی.
‫- ما با پدر و مادرت حرف زدیم. ‫- پدر و مادرم مردن.
‫- تو هم مردی هارولد. ‫- به لطف اون‌ها.
‫تو... تو من رو نابود کردی
‫و حالا من تو رو نابود می‌کنم.
‫با دوست‌ها شروع می‌کنم.
‫خرس کوچولو!
‫- مارگو. ‫- اون آیزایا رو گرفته.
‫اوه خدای من.
‫اون خودشه، بیدله.
‫شما هم می‌تونید ببینیدش؟
‫هارولد!
‫ما معذرت می‌خوایم.
‫تو فقط یه بچه بودی.
‫همه ما متاسفیم.
‫تو دوست من بودی. ‫دوست عزیز و با استعدادم.
‫و ما سعی کردیم نجاتت بدیم.
‫بهشون گوش نکن.
‫چرا گفتی "خرس کوچولو"؟
‫چون پدر و مادرت رو دیدیم.
‫توی دفتر.
‫و اون‌ها نمی‌خواستن بدون تو رد بشن.
‫اون‌ها بهت نیاز دارن... و تو رو بخشیدن.
‫همونطور که ما امیدواریم ما رو ببخشی. ‫لطفا، اون پسرمه.
‫نباید به چیزی که میگن اعتماد کنی.
‫همونطور که پدر و مادرت رو کشتی، ‫اون‌ها رو بکش.
‫نه، نه. انجامش نده.
‫- نه! ‫- نه نه! آیزایا!
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫پدر!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫من به پدر و مادرم آسیب نزدم.
‫- نه! برو کنار! ‫- تو آسیب زدی.
‫داری اشتباه می‌کنی.
‫نه!
‫خرس کوچولو!
‫نیتن! نیتن!
‫- اشکال نداره، چیزیت نیست. ‫- سرده. ما کجاییم؟
‫این واقعیه؟
‫سلام مارگو. ‫من احساس عجیبی دارم.
‫آره، می‌دونم.
‫- اوه خیلی خب، حواسمون بهت هست. ‫- ببخشید.
‫هی، همه اینجان.
‫همه‌تون جمع شدید؟
‫داره چه اتفاقی میوفته؟ واو.
‫- وای، نمی‌تونم پاهام رو حس کنم. ‫- اوه خدایا.
‫- هیچ چیز رو حس نمی‌کنم. ‫- عجیبه آره.
‫انگار تمام بدنم میگه دردی نیست.
‫تموم شد. ‫بالاخره تموم شد.
‫با تشکر از تو نورا.
‫من متاسفم، ‫همه ما متاسفیم.
‫آنچه خواهید دید...
‫بیدل رفته.
‫باید از این موضوع بگذریم.
‫این دیوانه کننده است.
چرا انقدر لفتش دادی؟