‫ممنون.
‫خیلی بهتون میاد.
‫-این هم از کاتالوگ معارفه‌تون. ‫- باشه.
‫-راهنماتون. ‫-باشه.
‫اینم از این.
‫یادتون باشه، جلسه همکارها ‫ امشب ساعت 7 برگزار می‌شه.
‫جلسه «آخ جون شنبه»؟
‫دختر، عالی‌ان این جلسات. ‫رسماً بهترین قسمت هر هفته‌امه.
‫چند وقته اینجا کار می‌کنین؟
‫چهار هفته؟
‫نه، پنج.
‫خوش اومدید! خوش اومدید! ممنون! ‫ ممنون که تشریف آوردید.
‫بله. خوش اومدید!
‫اون تابلو رو می‌بینی اون پشت؟ ‫چی نوشته روش؟
‫- بیشتر کار کن! ‫- بیشتر کار کن!
‫حالا برای همه ‫تازه‌واردها می‌گم که
‫بذاریم بقیه مردم ‫ جمعه‌ها خوشحال باشن.
‫اینجا تو «وی‌ورک» ما می‌گیم...
‫«آخ جون شنبه!»
‫بله! آخ جون شنبه!
‫من می‌گم "ما"، ‫شما بگین "کار می‌کنیم."
‫- ما! ‫- کار می‌کنیم!
‫- یالله! ‫- کار می‌کنیم!
‫هی!
‫من می‌گم "ما"، ‫شما بگین "کار می‌کنیم."
‫- ما! ‫- کار می‌کنیم!
‫دفعه قبل یه‌کم شکمش سخت کار کرد،
‫- پس بهتره شکمش رو ‫ جهت عکس عقربه‌های ساعت ماساژ بدی.
‫آروم. خوبه.
‫مامانی دوستت داره. ‫مامانی دوستت داره.
‫آدام، واقعاً ببخشید، اما ما ‫سه ساعت تأخیر داریم
‫و حوصله جمعیت ‫دیگه داره سر می‌ره.
‫گل‌ها همیشه تو فصل بهار ‫ شکوفا می‌شن. بزن بریم!
‫بریم! بدوییم!
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫-ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫-بابام هی زنگ می‌زنه. همه‌چی مرتبه. ‫-بابات؟
‫خب ایشون دامیان سایتو هستن.
‫- همون گزارشگری هستن که ‫روی اون مطلب دارن کار می‌کنن. ‫- سلام.
‫-سلام. ‫-دامیان!
‫دامیان، داداش، این بهترین مطلبی ‫ می‌شه که خواهی نوشت!
‫جایزه پولیتزر رو می‌گیری براش، خب؟
‫کافیه فقط بهم بگی به چی نیاز داری.
‫- ونسا! هرچی می‌خوادا. ‫- بله. هرچی لازم دارین.
‫- ممنون. ‫- نیویورک تایمز.
‫تایمز لغو کرد.
‫شاید امشب بتونیم قرار بذاریم.
‫آدام نیومن!
‫آره، آره، آره!
‫آره! خوش اومدین!
‫به کمپ تابستونی خوش اومدین!
‫بابایی؟
‫- به اطراتون نگاه کنین. ‫- باید بعداً بهتون زنگ بزنم.
‫خارق العاده‌ترین چیز ممکن داره اتفا...
‫فردا این شکلیه.
‫دیگه چشم‌انتظار ‫جمعه‌ها رو نمی‌کشیم.
‫- وقتی کاری که دوست دارین رو انجام بدین... ‫- چی؟
‫کار کردن تفریحه...
‫ما هم دوستتون داریم. واقعاً.
‫سال فوق‌العاده‌ای بود.
‫می‌تونم وقتی برگشتم ‫شهر بهتون زنگ بزنم؟
‫باشه، اما این کار رو ‫می‌کنم. من...
‫می‌نویسمش به محض اینکه...
‫و سرمایه‌گذاری‌های بسیار هوشمندانه‌ای ‫ از طرف شرکامون در «بِنچ‌مارک کاپیتال»،
‫ما الان بیش از 1.5 میلیون فوت مربع
‫فضای «وی‌ورک» داریم!
‫و بیش از ده هزار عضو.
‫پس فکر کنم لیاقت کمی ‫جشن و سرور رو داشته باشیم، نه؟
‫شاید هم خیلی!
‫بابایی، درستش می‌کنیم.
‫باشه؟ از پسش برمیایم. ‫قول می‌دم.
‫صحبت از شرکا شد،
‫این مکان فوق‌العاده مال خانواده ‫همسر زیبام، ربکاست
‫پس بیایم همگی یه ‫ تشکری بکنیم ازش.
‫ربکا!
‫ربکا! بیا، بیا!
‫کاری می‌کنه که من برم بیارمش.
‫-نه. آدام. ‫- ربکا، بیا، بیا، بیا!
‫- بابایی باید بعداً بهت زنگ بزنم، باشه؟ ‫- بیا.
‫ایناهاش.
‫سلام!
‫به این... جای... زیبا... خوش اومدین
‫منظورم اینه که در واقع ‫اینجا یه کمپ تابستونیه.
‫متعلق به خانواده ‫ پسرعموم مارکه.
‫مارک!
‫مارک اینجاس؟
‫مارک، تو...
‫آیا... اوه، خب...
‫آدی؟ آدی!
‫من خیلی ممنونتم که ‫هواش رو داشتی.
‫تو بهش کمک کردی بزرگ‌ترین ‫خانواده دنیا رو تشکیل بده.
‫یه بخش بزرگ زن‌بودن، ‫کمک به مردهاست.
‫چی؟
‫یه بخش بزرگ زن‌بودن، کمک به ‫مردهاست تا به هدفشون برسن.
‫- این کاریه که من سعی کردم برا آدام انجام بدم. ‫- لعنتی.
‫و این کار رو هم کردی.
‫خب بگذریم، ‫ من خاطرات زیادی اینجا داشتم...
‫شوخی می‌کنی.
‫خانم بنیان‌گذار می‌گوید: ‫ "نقش یک زن، کمک به مردهاست.
‫تا به هدفشون برسن."
‫ممنون.
‫شوخیت گرفته؟ اون به تازگی ‫مادر شده. کم‌خوابی داره.
‫- نامردی نکن. ‫- خودش گفت.
‫آره، ولی ماجرای اصلی این نیست.
‫- ماجرا چیه؟ ‫- ماجرا اینه... نگاه کن!
‫اتفاق خیلی خاصی ‫ داره میفته تو «وی‌ورک».
‫بابا تو خواستی کمپ تابستونی رو ‫ پوشش بدی، پس همین کار رو بکن.
‫کلبه کوچیک قشنگیه.
‫اوه، مرسی.
‫می‌تونی کیف کوچیکه رو بذاری تو اتاق بچه ‫و کیف بزرگا رو تو اتاق مَستر.
‫کیٍث، نکن. نه.
‫- آهای! ‫- نه!
‫می‌دونی، گریه کردن عیبی نداره.
‫ریوکا!
‫- اون بالایی؟ ‫- من این بالام. آره. این بالام.
‫سلام کشک بادمجون من!
‫عالیه.
‫عالیه. بیا لباس بپوش.
‫شب بزرگی رو در پیش داریم.
‫عزیزم من نمیام امشب.
‫- میای. ‫- نه واقعاً نمی‌تونم.
‫- چرا میای. ‫- نه.
‫ما یه پرستار شب داریم، ‫یه پرستار روز داریم...
‫- نمی‌تونم. ‫- ... یخچال هم که پره از شیر.
‫- میای. ‫- نه جانم. نمی‌تونم.
‫میای.
‫نمی‌خوام نه بشنوم.
‫چطور می‌تونی مقاومت کنی؟
‫تا طلوع خورشید زیر ستاره‌ها باشیم.
‫- سلام ربکا. ‫- ونسا. خداروشکر.
‫تو قسمت اغذیه غذاهای وگان ‫ بیشتری باید بذاریم. من گوشت نمی‌خورم.
‫- دستور می‌دم که... ‫- این یه انتخاب نیست. یه سبک زندگیه.
‫اصلاً بوی گوشت هم حالم رو به هم می‌زنه.
‫البته. این کار من نیست، ولی...
‫درسته، این چیزیه که می‌خوام بهت بگم. ‫هیچ‌کس نمیاد.
‫چرا؟
‫چون دارن تحریم می‌کنن.
‫یوگا رو؟
‫نه. ‫«یک قسمت بزرگ از زن بودن
‫کمک به مردها برای رسیدن به اهدافشونه.»
‫حالا امور حقوقی گفته یه جلسه بذاریم. ‫باید برگردیم خونه.
‫من سعی کردم بهت پیام بدم. من... ‫باشه.
‫من گفتم از شوهرم حمایت می‌کنم. ‫ جرم که نکردم.
‫با شکایات حقوقی نمی‌شه شوخی کرد.
‫این خیلی جدیه ربکا.
‫تو کی هستی؟
‫جِن دیگه نیست. ‫من مشاور داخلی جانشینم.
‫باشه. فکر کنم بهتره منتظر آدام بمونیم. ‫کی میاد اینجا؟
‫نه. اون‌ها من رو فرستادن به جاش.
‫من اومدم.
‫- داره نیزه‌بازی با جت‌اسکی می‌کنه. ‫- یکی به چالش کشیدش.
‫خب تو خون این دهه هفتادی‌ها ‫ رو به جوش آوردی.
‫والله این‌ها رو همه‌چی حساسن.
‫بهش می‌گن ریزپرخاشگری. ‫براشون تحریک‌آمیزه.
‫- یه مشت بچه. ‫- با حساب‌های شبکه‌های اجتماعی. حالا...
‫من اینو نمی‌گم. فکر کنم ‫می‌خوان کسایی رو که
‫دقیقاً شکل خودشونن، بیارن رو کار. پس...
‫همدردی براشون ارزشه.
‫همدردی؟ همدردی؟
‫- این همدردیه؟ جدی می‌گی... ‫- نگاه، ربکا،
‫به عنوان زن بنیان‌گذار،
‫تو باید خیلی بادقت ‫کلماتت رو انتخاب کنی.
‫این دهه هفتادی‌ها همیشه آنلاینن. ‫همچین چیزی می‌تونه قشنگ پخش بشه.
‫همه‌جا می‌ره.
‫آره، باید خیلی حواسمون باشه، ‫ وگرنه کارمون تمومه.
‫اونا خیلی چیزها ‫بهم یاد می‌دن.
‫این می‌تونه به اسم و رسممون ‫خیلی آسیب‌زننده باشه.
‫آخه می‌فهمی؟ ‫نمی‌تونیم این دهه‌هفتادی‌ها رو از دست بدیم.
‫- بهشون نیاز داریم. ‫- چرا؟
‫چون 80 ساعت در هفته کار می‌کنن ‫اونم برا نوشیدنی و تیشرت.
‫نه، این...
‫من... من معذرت می‌خوام.
‫کلاً این ماجرا مسخره‌س. نمی...
‫چه مسخره، چه نه، اینجور مسئله‌ای ‫می‌تونه بزرگ‌تر بشه.
‫یه چند تا نظر شیطنت‌آمیز، ‫یه چند تا سوء برداشت،
‫بعد یکهو می‌بینی از یه کاه کوه ساختن.
‫هیچی نشده، ‫تبعیض جنسیتی قائل می‌شیم،
‫محیط کار ناامن داریم،
‫اذیت و آزار محیط کاری داریم.
‫باید این رو تو نطفه خفه‌ کنیم. همین الان.
‫اون داستان رو پیگیری کردی؟
‫سعی کردم.
‫خب ما ازت می‌خوایم ‫که یه بیانه بدی.
‫«ما»؟
‫بله.
‫آدام از من می‌خواد که بیانه بدم؟
‫آره.
‫بچه‌ها، ما در این مورد تو پیش‌جلسه صحبت کردیم.
‫نه.
‫- اوه، بی‌خیال. لطفاً. ‫- بیانیه نوشته شده از قبل.
‫نه! گوش کن...
‫نه، نمی‌خوام حرف بزنم.
‫می‌خوام بشنوم. ‫می‌خوام حقیقتشون رو بشنوم، باشه؟
‫می‌تونی ترتیبش رو بدی؟ ‫می‌تونی؟
‫اگه مشکلی نداره، ‫من باید برم با مسائلی که واقعاً مهمن سروکله بزنم.
‫اون می‌خواد «حقیقتشون رو بشنوه.»
‫خیلی خوب پیش رفت.
‫ببخشید. ببخشید.
‫هی.
‫این فقط... به نظر می‌رسید که کار درست باشه.
‫تمام دوستام داشتن تو وال‌ استریت ‫کار پیدا می‌کردن و ...
‫- من فکر کردم... ‫- هی. هی.
‫بعضی مردم کل زندگی‌شون رو ‫ برای کاری که ازش متنفرن هدر می‌دن.
‫بی‌خیال.
‫خب می‌خوای بعدش چی‌کار کنی؟
‫چی خوشحالت می‌کنه؟
‫می‌خوام بازیگری کنم.
‫مثل گوینی؟
‫می‌دونم. احمقانه‌س نه؟
‫کی گفته؟ نه‌خیرم. هی، ‫تو توو نمایش‌های مدرسه‌تون عالی بود.
‫تو همیشه استعداد داشتی. بیشتر از گوینی.
‫- دروغ. ‫- حقیقت.
‫من هیچ‌وقت واقعاً باور نکردم ‫که سرش تو اون جعبه‌س.
‫نکته اینجاس که مجبور می‌شم ‫برم لس‌آنجلس زندگی کنم.
‫و باید برم رزومه بسازم. ‫ یه مدرس فوق‌العاده بازیگری هم وجود داره.
‫اما...
‫- اما گرونه، پس... ‫- پس؟
‫می‌دونم دستمون از بعد ‫جدایی یه‌کم تنگ شده.
‫تا حالا شده برات فراهم نکنم؟
‫- من فقط نمی‌خوام... ‫- تاحالا شده برات فراهم نکنم؟
‫معذرت می‌خوام که گفتمش.
‫کی تو و تمام دوست‌هات رو ‫ برا تولدت برد آمستردام؟
‫پدر کی این کار رو کرد؟
‫گفتم ببخشید!
‫- هی، فرن؟ ‫- بابا...
‫برو یه نوشیدنی بخر.
‫دخترم می‌خواد اسکار رو ببره.
‫آرون؟
‫آرون! آرون، من نمی‌فهمم...
‫گفتم که بهت، نمی‌تونم این همه ‫فشار رو تحمل کنم. بارش خیلی سنگینه!
‫- کدوم فشار؟ کدوم بار؟ ‫- فشار و بار تو!
‫فقط بمون! نه! نه! نـ...
‫لعنت.
‫خوبی؟
‫نه، نه، نه. نه! ‫آرون! نه!
‫لطفاً. نه. نه. ‫من...
‫قوری گل قرمزی.
‫هر وقت خودت آماده‌ بودی.
‫یه آهنگی بذاریم.
‫من باید برم.
‫آرون! چرا؟ چی شد؟
‫گفتم که بهت، ‫نمی‌تونم این همه فشار رو تحمل کنم.
‫- بارش... ‫- چـ...
‫چه فشاری؟ چه باری؟
‫فشار و بار تو.
‫دوستت دارم!
‫شبیه دوست داشتن نیست.
‫یه لحظه وایستیم.
‫فکر می‌کنی چرا متوقفت کردم؟
‫چون بد بود.
‫درسته. آره.
‫و چرا بد بود؟
‫چون اجرای کریس به‌نظر خشک میومد؟
‫هدف این تمرین چیه؟
‫تا یه بحران قدیمی رو ‫دوباره ملاقات کنیم.
‫نه، تا یه بحران قدیمی رو تغییرشکل ‫بدیم تا به دردمون بخوره.
‫بحران چیه اینجا اصلاً؟
‫آرون با من تموم کرد.
‫- عشق زندگیت بود؟ ‫- اِ... نه.
‫بیا یه بحران دیگه پیدا کنیم.
‫من زندگی خیلی خوبی داشتم.
‫رابطه‌ت با والدینت چطور بود؟ با خانواده‌ت؟
‫تا حالا هرچی خواستم رو ‫برام فراهم کردن.
‫خب بعد اینکه با آرون تموم کردی چی شد؟
‫اتفاق خاصی نیفتاد. ما...
‫ما خیلی صحبت نکردیم باهم چون ‫ شروع کرد به دیدن یکی از دوستام...
‫- واستا. با دوستت دوست شد؟ ‫- ... خب یه‌جورایی...
‫دوست نزدیکت بود؟
‫آره.
‫بهترین دوستت بود؟
‫- آره. ‫- حتماً احساس خیانت بهت دست داد.
‫من...
‫فکر کنم یه... یه کمی.
‫خب بیایم این تجربه رو تغییرشکل بدیم!
‫آرون عشق زندگیت بود. ‫با بهترین دوستت بهت خیانت کرد.
‫هردوشون بهت خیانت کردن!
‫حالا بگو ببینم حست چی بود ‫وقتی آرون ازت جدا شد؟
‫ناراحت شدم و ...
‫احساس تنهایی کردم.
‫چرا حست رو داری مخفی می‌کنی؟ ‫می‌خوام حسش کنی!
‫من...
‫ناراحتم کرد.
‫تو قلبم. بهم فشار اومد!
‫اما گریه نکردم، چون زیادی ‫عصبانی بودم ازشون که ترکم کردن
‫و... و... و برای اون خیانت،
‫و برای همه دروغ‌ها... برا همه اون دروغ‌های لعنتی!
‫خب! حالا این حقیقت رو از آن ‫خودت کن. توش زندگیش کن.
‫تو بهترین دوست من رو ازم دزدیدی!
‫فکر می‌کردی نمی‌فهمم؟ ‫فکر کردی خنگم؟
‫ربکا، معذرت می‌خوام برا اون کارم!
‫اوه خـ...
‫چرا مردها اینقدر ناامیدکننده‌ان؟
‫حالا این واقعیته.
‫می‌دونم چیزی که همیشه بهم کمک کرده، ‫این بوده که انتخاب کنم تو چه حقیقتی زندگی کنم.
‫درسته؟ من مسئول عصبانیت ‫ و ناراحتی خودمم.
‫تو نباید بذاری توسط احساسات ‫منفی شناخته بشی.
‫واستا، پس داری می‌گی که اگه یه چی گفتی ‫ که حس بدی بهمون دست بده،
‫تقصیر ماست؟
‫- بله. این... ‫- چی؟
‫اوه خدای من.
‫متوجه نمی‌شی این ‫چقدر احمقانه‌ست؟
‫خب. خب. تو حرف بزن، ‫من گوش می‌دم.
‫ببین، من از ازدست‌دادن ‫کارم نمی‌ترسم،
‫پس چیزی که تو دل ‫همه هست رو می‌گم.
‫«وی‌ورک» خیلی محل کار بدیه.
‫- آره. ‫- مخصوصاً برا زن‌ها.
‫پس چرا... چرا ...
‫چرا باید همچین چیزی رو بگی؟
‫خب باید تا ساعت 3 ‫ صبح بمونیم و بنوشیم
‫فقط برا اینکه عضوی از ‫گروه به حساب بیایم.
‫خب من مطمئنم که...
‫و دریافتیمون جوریه که انگار یه استارت‌آپیم، ‫اما ما که دیگه استارت‌آپ نیستیم.
‫شما با یه هلی‌کوپتر اومدین اینجا.
‫ما حقوق درست‌وحسابی می‌خوایم.
‫همیشه گزینه‌های سهام رو میزه. ‫هی «سهام فلان، سهـ...»
‫آره، و سهام هم یعنی ‫ شما یه مالک هستین تو شرکت.
‫شما باید سرنوشت ‫خودتون رو رقم بزنین.
‫اگه شرکت مال من باشه، ‫اضافه‌حقوق می‌دم به افراد.
‫دوستم گفت تو مصاحبه‌ ازش پرسیدن که ‫آیا قصد باردارشدن رو داره یا نه
‫- منم این رو شنیدم. ‫- جدی ...
‫خب، باشه، قبول، این افتصاحه.
‫باید بلافاصله می‌رفتی ‫ قسمت منابع انسانی، و مطمئنم...
‫برا یه مدت طولانی اصلاً هیچ ‫منابع انسانی‌ای درکار نبود.
‫بله و حالا یه واحد کاملاً ‫اختصاصی داره، خب؟
‫منظورم از تمرکز ‫رو نکات منفی همینه.
‫«وی‌ورک» یه شرکت نوپاس،
‫و ما مدام داریم رشد و تغییر می‌کنیم ‫و می‌خوایم که بهتر عمل کنیم.
‫اما به‌نظر میاد تو ‫نمی‌خواین این رو ببینین.
‫خب، نگاه، نگاه،
‫من شنیدم یکی گفت
‫نمی‌تونن هیچ‌کسی رو ببینن ‫ چون همیشه سر کار گرفتارن.
‫خب شما در کنار این همه ‫ آدم فوق‌العاده هستین
‫پس ملاقات‌هاتون رو سر کار انجام بدین.
‫همه با هم بَدَن.
‫خیلی ممنونم از همگی‌تون...
‫می‌دونین، من زیر میزم یه آدامس ‫ جویده‌شده پیدا کردم.
‫ربکا، یه اتاق هست
‫که بهش می‌گن «آشغال‌دونی». ‫فکر کن چه خبره اون تو!
‫خب به‌نظرم همه موافقیم که ‫ همچین اتاقی نباید وجود داشته باشه.
‫خیلی‌خب، فکر می‌کنم باید به رئیستون بگین. ‫ و من هم می‌گم...
‫فکر می‌کنی کی اون ‫ آشغال‌ها رو می‌ریزه؟
‫مدام می‌گی ما یه خونواده‌ایم ‫ و این شرکت ماست
‫اما هیچ‌کدوم حقیقت نداره.
‫پس خواهشاً دیگه نگو اینو.
‫- آره! ‫- آره!
‫ممنونم از همه‌تون!
‫کی دیگه هلی‌کوپتر داره؟
‫چطور گذاشتی این بلا سرم بیاد؟
‫- چطور گذاشتی این اتفاق بیفته؟ ‫- من کاری نکردم.
‫ما فقط باید این رو تحت کنترل قرار بدیم. ‫چی کار کنیم؟
‫چطور تحت کنترل قرارش بدیم؟ ‫نمی‌تونیم در توئیتر رو تخته کنیم که.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نه، این...
‫خیلی بده!
‫بعد من یه حرف اشتباه می‌زنم و یکهو
‫مقصرم برا وجود یه اتاق آشغال‌دونی!
‫عالیه. آشغال‌دونی. ‫عمراً که خبرش بپیچه.
‫کجا هست این آشغال‌دونیه؟
‫- ونسا داره یه بیانیه می‌نویسه برات... ‫- بیانه لازم ندارم.
‫- چرا، داری. چرا، داری. ‫- ندارم. من...
‫چرا، داری. داری.
‫مشاور بیرون از شرکت ‫هم استخدام کردیم.
‫ریوکا، مشکلی نیست. مشکلی نیست. ‫اینا فقط حرفه.
‫می‌شه فقط بیای سلام کنی؟
‫سلام عزیزم!
‫سلام بابایی.
‫اینو تو یه مزایده خریدم.
‫دقیقاً مال ساتبیز نبود.
‫ندادم ارزیابیش کنن.
‫و؟
‫به‌نظر اصل جنسه.
‫پس تا تهش می‌ریم.
‫شام آخر من.
‫چندوقته درگیری؟
‫دو سال.
‫خب.
‫نمی‌خواستم نگرانت کنم.
‫وکیل‌ها تمام مدت اصرار داشتن که ‫قضیه فیصله پیدا می‌کنه.
‫«وکیل‌ها.»
‫می‌دونی کجا می‌خوای بری ‫یا برا چه مدت می‌خوای بری؟
‫یه جا هست بهش می‌گن «آلن‌وود».
‫شش ماه، شایدم یه سال.
‫همه‌ش بستگی به قاضی داره. ‫برا همین به نامه‌ت نیاز دارم.
‫می‌خوام بدونه خود خود واقعیم کیه.
‫قول می‌دم امشب انجامش بدم. ‫امشب می‌نویسمش.
‫باشه.
‫بیایم درمورد یه چیز قشنگ حرف بزنیم.
‫- باشه. آره. ‫- آره.
‫هارلو چطوره؟
‫عشقه، عشق.
‫دختر خیلی بابایی‌ایه.
‫عاشق آدامه.
‫خب همه عاشقشن.
‫انگار ابرقدرتشه.
‫این نوشیدنی کنار یه ‫استیک نیویورکی می‌چسبه
‫و همین‌طور کوکتل ‫میگوی پیتر لوگر.
‫ازت می‌خوام من رو اینجا ‫ببری برا آخرین شامم.
‫من از زمان کیث گوشت قرمز نخوردم.
‫مخلفات خوبی دارن. ‫مخلفات خوبی دارن.
‫تو قبلاً اسفناج خامه‌ایشون رو دوست داشتی.
‫بشه که یه هفته قبل اعلام ‫مجازاتم خلاف دیگه‌ای نکنم.
‫مشکلی نیست اگه امشب ‫برم تو اتاق مهمون؟
‫حتماً. البته.
‫اون‌طوری می‌تونم کمکت بکنم ‫تو نوشتن نامه، اگه نیاز داشته باشی.
‫- بابایی... ‫- و واقعاً...
‫می‌دونم چی‌کار باید بکنم. مشکلی نیست. ‫اون باید بدونه تو واقعاً کی هستی.
‫اون فقط باید بدونه تو واقعاً کی هستی. ‫فقط باید بنویسم چه ارزشی داری برام.
‫این ابرقدرت توئه.
‫- من ابرقدرتی ندارم. ‫- خیلی هم داری.
‫تو همیشه همیشه می‌دونی ‫دقیقاً مردم چی می‌خوان بشنون.
‫همان‌طور که می‌دانید، ‫این بار اول نیست که
‫پدرم اشتباهی مرتکب شده است.
‫پدر من یک مؤسسه خیریه را احداث کرد.
‫صندوق تحقیقات سرطان آمریکا؟
‫مادر من از سرطان ‫سینه فوت کرد.
‫من خیلی متأسفم.
‫بابات یه فرشته‌س.
‫قربانی‌های از همه‌جا بی‌خبر، از شرکت شما، صندوق تحقیقات ‫سرطان آمریکا، بیش از یک میلیون دلار ضرر دیدند
‫جناب پالترو، شما شخصاً ‫مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته‌اید.
‫اما اِی‌سی‌آر‌اِف به جرم کلاهبرداری ‫مقصر شناخته شده.
‫و در محضر این دادگاه، شما مسئول
‫اقدامات شرکتتان هستید.
‫شما شرکتی را اداره کردید ‫که در کلاهبرداری شریک بود.
‫پس این یعنی شما ‫چه‌نوع فردی هستید؟
‫نمی‌دونم جناب.
‫شما یک کلاهبردار هستید.
‫بله اعلی حضرت.
‫اقرار کن.
‫من یه کلاهبردارم.
‫پایان جلسه.
‫به طور غم‌انگیزی ‫چند سال بعد
‫برادرم سرطان گرفت
‫و فوت کرد.
‫بریم یه‌کم استیک بخوریم.
‫مرگ کیث پدرم را دگرگون کرد.
‫او مرد خوبی‌ست.
‫گاهی اوقات فقط متوجه اعمالش نیست.
‫چون عذاب زیادی می‌کشد.
‫کمتر می‌خندد. بیشتر نگران است.
‫از لحظات کوچک زندگی لذت نمی‌برد.
‫از روزی که برادرم فوت کرد، ‫ من دیگر گوشت قرمز نخوردم.
‫پدرم دیگر زندگی نکرد.
‫او مردی نیست که شما فکر می‌کنید.
‫او مردی‌ست که به من یاد داد ‫خانواده مهم‌ترین چیز است.
‫به من یاد داد تا برای باورهایم بجنگم.
‫و این کاری‌ست که من الان انجام می‌دهم. ‫برای نگه‌داشتن خانواده‌ام می‌جنگم.
‫ارادتمند شما، ‫ ربکا پالترو نیومن.
‫- خیلی معذرت می‌خوام. ‫- سلام ربکا.
‫من... من... من... ‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫من خیلی معذرت می‌خوام. ‫آدام کجاست؟
‫اوه اینجا نیـ... ‫ فک نکنم اینجا باشه.
‫من خیلی... من معذرت می‌خوام. ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫هی، مشکلی نیست.
‫اون مقاله رو نباید منتشر کنی.
‫- اما خیلی خوب شده. ‫- واقعاً؟
‫نمی‌دونم، حس می‌کنم داری ‫به یه شرکت نوپا گیر می‌دی
‫که فقط می‌خواد خدمت کنه ‫و پیشرفت می‌کنه. فقط...
‫خب آخه این مقاله همه این‌ها رو پوشش داده.
‫من فقط... می‌خوام بدونم ‫راه دیگه‌ای هم هست یا نه.
‫پیشنهادی داری؟
‫شنیدم گوینث و کریس زندگی ‫ مشترک جالبی دارن.
‫این هم داستان جذابی می‌شه.
‫اگه موبه‌مو اجراش کنی ‫می‌تونیم به‌راحتی ازش گذر کنیم.
‫و واقعاً ممنون می‌شیم به‌خاطر کمکت.
‫- و... ‫- چطور بود؟
‫از پسش بر اومد.
‫چون تو نتونستی.
‫بی‌خیال پسر. ‫این منصفانه نیست.
‫بیا حرف دارم باهات.
‫کی اینجا داره بهش خوش می‌گذره؟
‫خیلی‌خب، منم. منم. ‫منم داره بهم خوش می‌گذره.
‫- چند نفر اینجا دارن حال می‌کنن؟ ‫- آره. میگل!
‫آها. خب. منم.
‫یادت باشه، اون‌ها گفتن نباید منحرف بشی.
‫مرسی.
‫وکیل‌هامون با یه مشاور خارجی ‫ تک‌تک کلمات رو بررسی کردن.
‫اون‌ها فقط می‌خوان معذرت‌خواهی تو رو بشنون.
‫می‌دونم چی بگم.
‫آره، آره...
‫به افتخار آدام نیومن!
‫ممنون!
‫ممنونم از همگی‌تون که ‫این آخرهفته رو ممکن ساختین!
‫آره!
‫به افتخار گارسن‌هایی که ‫ همه‌ش به فکر نوشیدنی‌ها بودن!
‫به افتخار ساندویچی‌هامون که تا صبح ‫ لقمه دادن دستمون!
‫ممنون!
‫گلوم هنوز داره می‌سوزه راستی.
‫این یه جامعه‌ست، ‫این حسی که همه‌مون داریم،
‫این حس، این... شادی،
‫این حس وی‌ورکه.
‫پس بیایم این حس و انرژی رو بگیریم
‫و همه‌ش رو برگردونیم به شغل‌هامون
‫و بترکونیم!
‫حالا قبل از اینکه بریم،
‫ربکا می‌خواد یه چیزی ‫رو به همه‌تون بگه.
‫ربکا. ‫به افتخارش.
‫مرسی.
‫این آخرهفته درمورد ‫نقش‌ها صحبت زیادی شد.
‫نقش‌هایی که ما برا ‫همدیگه ایفا می‌کنیم،
‫نقش‌هایی که برا ‫خودمون ایفا می‌کنیم.
‫من گفتم زن‌ها مردها رو حمایت می‌کنن ‫و هنوز هم پاش هستم.
‫این یه واقعیته.
‫اما کل حقیقت نیست.
‫این حقوق پایه و پاداشتونه، ‫اما ارزش واقعی تو سهامه.
‫شما بعد یه سال 2000تا می‌گیرین. ‫بعد دو سال 2500 تا.
‫کل حقیقت اینه که ما نیاز داریم ‫که همدیگه رو حمایت کنیم.
‫آره!
‫حالا این می‌تونه یه مرد باشه.
‫می‌تونه یه زن باشه. ‫می‌تونه یه دوست باشه. مهم نیست.
‫مهم اینه که به دیگران قدرت بدیم.
‫کافیه این پیمان‌نامه عدم ‫افشا رو امضا کنی.
‫به «وی‌ورک» خوش اومدی.
‫برا همینه که آدام و میگل «وی‌ورک» رو ‫تأسیس کردن تا به همه شما قدرت بدن.
‫تا به اعضاءمون قدرت بدن که نوآوری ‫ داشته باشن و خلق کنن.
‫تا به کارکنانمون قدرت ‫ بدیم جامعه‌ای بسازن
‫و عضو گروه بزرگ‌تری از خودشون بشن.
‫پس اگه نقش ما،
‫پس... نقش شرکت چیه؟
‫نقش «وی‌ورک» تو دنیا چیه؟
‫نقش «وی‌ورک» چیزی جز این نیست که ‫هوشیاری جهان رو بیشتر کنه.
‫و با این کار، با همدیگه دنیای بهتری می‌سازیم!
‫همه ما! باهمدیگه!
‫- ما! ‫- کار می‌کنیم!
‫خیلی‌خب.
‫مرسی.