به‫ POINTE-CLAIRE خوش اومدین
‫ اینجا ساعت 8 صبح با شما هستیم در اخبار WKP
زمان مرور مشروح اخبار صبحگاهیه
‫ همراه دنیل و کارول.
‫ صبح بخیر. ‫ امروز صبح یه ویژه برنامه داریم که
به طور کامل دربآره‌ی این پدیده ی عجیبه که پیش اومده
‫ حدود ساعت 3 صبح, شئ ای که از آسمان پدید اومد
‫ روی مزرعه‌ی جان کالین سقوط کرد.
این کشاورز 52 ساله از این صدا وحشت زده از خواب پرید
هیچ دسترسی به مزرعه ی این مرد فرسوده
که معمولا بخاطر رعایت نکردن بهداشت شخصی و مصرف نوشیدنی مضر سرزنش میشد نیست
کلانتر شهر و افرادش تیم ویژه‌ای
‫برای مراقبت های اولیه ترتیب دادن. ‫
‫ کالین حالا خودش رو بی خانمان میدونه. ‫
کلانتر کواچ مارو با نگاه ویژه‌ی خودش به این قضیه همراه میکنه
اون چیزی که تا الان بهش رسیدیم نشون میده تانک آب منفجر شده
‫ همسایه ها از یه یک شئ که از آسمان افتاده صحبت میکنند ‫جواب شما چیه؟
‫ اگر چیزی سقوط کرده بود ‫ الان هم باید اینجا میبود.
‫ متلاشی شده، اما باز هم دیده میشد.
‫ مگر اینکه رفته باشه.
‫ خانوم ها و آقایون، لطفا ‫ عقب وایستید.
‫ ما اطلاعات بیشتری نداریم, ‫ اما همین‌جا میمونیم
.تا شما رو در جریان جدیدترین اطلاعت بزاریم
‫ لعنتی، دوبار گفتم "اطلاعات"
‫ ممنونم,ممنونم ازت ویلی، ‫ اولویت اخبار در WKP.
...عقب لعنتی اروم باش - ‫ ویلی؟ ویلی، چیز جدیدی بدست اوردی؟ ‫-
‫ نه، فقط دارم آب میخورم.
‫ آهان...
اخبآرهای سریع شما رو به اینجا کشونده تا با
‫ آژانس املاکی ژاکلین همراه باشین.
‫ یه خونه؟ یا یه آپارتمان؟
‫ ماموریت ما؟ اینکه تو رو راضی کنه.
در نزدیکی ساختمان قدیمی ارتش
آژانس معاملات املاکی ما دورترین رویاهای شما رو به واقعیت تبدیل میکند
‫ عزیزم، دیرت میشه!
‫ تو اولین روزت، اصلا خوب نیست!
‫این اصلا بهت نمیاد.
‫ در این باره مطمئنی ریچارد؟ ‫
‫ پلیس شدن؟
‫ مطمئنی این کار رو با دلایل خوبی انجام میدی؟ ‫
‫ خب...
‫ تیم ما امشب دورکاره ‫ میتونی دیر بیای خونه.
‫- ولی برنامه ای ندارم. ‫- بفرما.
‫- خیلی دیر اگه اینجوری بخوای البته. ‫- من برنامه ای ندارم.
عالیه فوق‌العاده‌ست
‫ این هنوز اینجا چیکار میکنه؟
‫ جدی.
‫ در ضمن، بهشون گفتی؟
‫ نه دیگه باهم حرف نزدیم.
‫ براشون خیلی تعجب‌آور میشه.
برای فروش
‫- چرا هیچ‌کس اینجا نیست؟ ‫-هیچ‌وقت همچین جمعیتی نبوده
‫هفته هاست هیچی نفروختیم. ‫
‫ فکر کنم از وقتی ریچارد رفته اینجوریه.
اون یجورایی روح این مغازه بود
‫ درسته. و حالا مغازه‌ات بی‌روحه
این مردم رو جذب نمیکنه خیلی انرژی منفی داره که بی‌روح باشه
سلام نانسی؟ آره همه چیز مرتبه, من پوستر هارو چسبوندم
،‫ نه ‫ اون احمقا هیچی ندیدن.
وقتی احمق باشی، کمتر میبینی
‫ چون تو یه احمقی ‫ درسته. ‫ دارم میام.
برای فروش
‫- کسی هست؟ ‫- اینجا چه غلطی میکنی؟
‫ کسی هست؟
‫- تو داری از من پول میکشی؟ ‫- صبر کن. ببخشید، دارم حرف میزنم.
‫ من اصلا نمیتونم بشنوم. ‫ بهتره بعدا بهت زنگ بزنم.
‫ ما بهت اجازه نمیدیم با این بزنی به چاک!
و به ریچارد بگو که دیگه برای من مرده
‫واقعا، خیلی سخته که همزمان ‫ دوتا مکالمه داشته باشی.
‫ اینجوری بهتره، ساکت‌تره.
تو این حقو نداری که بدون درمیون گذاشتن ما این کار رو کنی
‫ نه, این قطعا کار نمیکنه.
‫ بعدا بهت زنگ میزنم.
‫- سلام بچه ها! ‫- چیه؟
‫ داری بازیZOMBIE CRASH رو میخری؟
‫- راجع‌بهش فکر میکنیم. ‫- شوخی میکنی؟
‫ تو یه ماه صبر کرده بودی اون بیاد.
‫ و تمام صبح رو رایگان بازی کردی.
‫ ببین یه مسئله‌ای هست.
،‫ با تمام صبر کردن هام ‫ ما دیگه بهش علاقه‌ای نداریم.
‫ درسته. و ما واقعا اینکه زامبی‌ها چقدر میتونن مضطربمون کنن رو دست کم گرفته بودیم
اون تیشرت‌ها رو از کجا پیدا کردین؟
‫ اونا چاپ محدود نیستن؟
‫ بیا با تو همراه باشیم با اخبار روز. درسته، ‫ کارول؟
شئ ای که به‌نظر میاد از آسمون افتاده
روی مزرعه جان کالین سقوط کرد
پیرمردی شلخته و عصبانی
‫ من شلخته نیستم!
‫ جان تو تاحالا دندونات رو جلو آینه دیدی؟
‫ گمشو ‫
‫ اینم دفترت.
‫ خوش اومدی.
‫ لعنتی، احمق نباش!
‫ ببخشید .
کلانتر همین الان زنگ زد بهت نیاز داره
‫ منو؟
‫ سلام.
‫- اینجا داری چه غلطی میکنی عوضی؟ ‫- من ریچارد گارسیا هستم.
‫چه زری زدی؟
‫- جواب منو بده عوضی! ‫- من تازه واردم.
‫ اونا بهم گفتن بهم نیاز داری.
‫ ببخشید مرد.
‫- عوضی. ‫-هی هی!
‫ من یونیفورم دارما!.
هیچ‌وقت نمیتونی خیلی دقیق باشی
‫ چیکار باید بکنم؟
همه‌ی مخروط پلاستیکی‌های کنار جاده رو جمع کن
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫از اونجایی که هیچ‌کس نمیخواد ‫ انجامش بده ما تو رو صدا زدیم. ‫
تا تقاطع برو جاده از این طرف بسته است.
‫ هیچ دسترسی به مزرعه نیست. ‫ دستورات از اول.
دیشب چه بلایی سر مزرعه اومده؟
‫ اگه کسی پرسید بگو نمیدونی. ‫
‫ حقیقتم همینه به هرحال.
‫ عوضی.
‫ لعنتی!
‫ تو خوبی؟
‫ باید بررسی بشی.
‫ من داشتم اون یارو عجیبه که هودی تنش بود و دنبال میکردم
‫رد پاشو تو جنگل گم کردم. اینو پیدا کردم.
‫ واقعا عجیبه، نه؟
‫ نه نیست.
‫- نه فکر نمیکنم. ‫ آره منم همین‌طور.
‫- مطمعن نیستم. ‫- دیگه چی میتونه باشه؟
‫ آره اون نیست.
‫ نه، واقعا...
‫ دردسر تو راهه...
‫- داری به من میگی کارمو چطور انجام بدم؟ ‫- نه.
‫- تو جزو پلیسی؟ ‫- نه.
به عنوان یه پلیس از مدرسه راهنمایی پلیس ها فارق‌التحصیل شدی؟
یه جیب کوچولو که روش ارم پلیس حک شده داری؟
‫ نه.
‫ تو تازه رسیدی اینجا بچه.
،‫ شاید دلت بخواد پلیس بازی دربیاری
اما میدونی که باید راه بندها رو جمع کنی و این‌کار رو سکوت انجام بدی
و دلت میخواد به آدمایی که هودی میپوشن مشکوک بشی در حالی که کاری نکردن
اونی که هودی پوشیده احتمالا پارکور کاره
‫- این عجیب نیست. ‫- این چیزی نیست که عجیب بود
‫ گوش کن.
‫ من پدربزرگت رو خیلی خوب میشناختم.
و قلبم شکست وقتی فهمیدم مرمرهاشو از دست داده
اگه اینجایی که خانواده‌تو آزاد کنی و یه طلسم لعنتی رو تیم من بخونی
بهت توصیه میکنم که همین الان وسایلتو برداری و بری
‫- من برای این اینجا نیستم. ‫- پس همین‌جا میمونی
که به صداهای ضبط شده گوش بدی و گزارش تهیه کنی
برنامه‌ای داری امشب؟
نه ولی چرا از من میخوای که این‌کار رو انمجام بدم؟
عجله کن واقعا میخوای راجع‌به همه چیز با من جر و بحث کنی؟
اگه من جای تو بودم فقط اطاعت میکردم و ساکت میموندم
میخوای راجع‌به اون اسلحه که به یکی از افرادم کشیدی بحث کنیم؟
‫- چی؟ ‫- راجر همه چیز رو بهم گفت
‫ بهش تروما دست داده...
‫ تو قاتل پلیسایی؟
‫- همینه? ‫-نه.
‫ ما اینجا آزمایشگاه نداریم.
‫ شهر کوچیکیه.
بررسی کردن همه چیز ماه‌ها زمان میبره
‫ اما میتونی بری جک رو ببینی، ‫ اون معلم علومه،
‫ که معمولا بهمون کمک میکنه.
‫ اینم آدرسشه.
‫ ممنون.
‫ هی.
‫ نمیخوام از حدم فراتر برم ‫ ولی فکر کنم میدونم این چیه.
اسنوت؟
‫- لعنتی. ‫- آره لعنتی.
‫ البته، جک ژاکلین
‫ آره خودشه.
فامیلیش رو نتونستم تشخیص بدم
این فامیلیه شوهرمه، شوهر سابقم ما تازه جدا شدیم
‫- لعنتی. ‫- آره.
باید کلی کاغذ بازی کنم تا فامیلیم رو پس بگیم
این که هیچ مشکلی نداره
در واقع قصد نداشتم اینجا بمونم
‫ درسته.
‫- و تو? تو الان یه پلیسی؟ ‫- آره. ‫
‫ آره.
‫- خیلی وقت بود همدیگه رو ندیده بودیم. ‫- 12رسال.
‫- زندگی چطوره؟ ‫- تو بهم نیاز داری؟
‫- البته. ‫- این چیه؟
‫ تو جنگل پیداش کردم.
‫ تو رو سر پست نگه میدارم.
‫ عالیه.
خونه ی من رو تپه های نزدیک مزرعه کالینه
‫ من انفجار رو شنیدم...
جنگل برای چند لحظه روشن شد انگار ک وسط روز باشه
‫ بعد صدای نفس کشیدن شنیدم.
‫ صدادی زوزه تو باد شنیدم.
هوا خیلی سرد بود
ما یه صدای بلند تو آسمون شنیدیم
بیرون رفتیم و یه‌سری نور دیدیم
‫ بعد یه حجم بزرگ دیدم، ‫ و یه جور بازو ازش بیرون اومد
یه‌چیز شاخک‌دار عظیم مثل عروس دریایی
‫ باهم آشنا نشدیم...
‫ ریچارد.
‫- داره ضبط میکنه؟ ‫- نمیدونم نمیدونم چطور کار میکنه
‫ میدونستی نوه ی گراسیا امروز شروع به کار کرده؟
امیدوارم شبیه پدربزرگش نباشه؟
‫ عمولا این چیزا ارثیه.
‫- اون پیرمرده چی گفت؟ ‫- مزخرفات...
‫ هیچ برنامه‌ای برای پلیس بودن نداره ‫ باید یه‌روز بهش یاد بدیم.
‫- به چی داری فکر میکنی؟ ‫- ما کثیفی رو تو چاییش ریختیم.
‫ اون قطعا متوجه میشه.
نه فقط یه‌کم ریختیم قطعا نمیفهمه
‫- تو منو ترسوندی. ‫- تو از یه پلیس میترسی؟
‫ نه.
‫ من میتونم...
‫ بپرسی چه کسی هستی؟
‫- من زمان ندارم... ‫- ما ازینجا میبریمش، قربان. ‫
‫- اما من... ‫- اما چی؟
‫ نه، اما...
‫ فقط اینکه رییسم ازم خواست...
‫ و چون اون رییسمه...
‫ یه‌کم...
من تو رو نمیشناسم تو حدود 10:30سر و کلت پیدا شد
،‫ تو داری بهم دستور میدی ‫ این یه‌کم عجیبه.
‫- من تو رو باهاش تنها میزارم. ‫- کجا داری میری؟
‫- به دفترم. ‫- دفترت کجاست؟
‫ اونجا.
‫- کنار آزمایشگاه؟ ‫- بله.
‫ در واقع، دارم میر خونه.
باشه
اوه ریچارد
‫ تو دیر اومدی خونه.
‫- مگه قرار مون همین نبود؟ ‫- تو باید با دوستتات حرف بزنی
این همه چیو برای من امروز صبح مسخره کرد
‫ نمیتونست بیشتر از این صادق باشه؟
‫ اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫- چی شده؟ داریم کار میکنیم. ‫- دائم شکستش میدیم.
‫تازه واردا سردرگم‌ان.
‫ یه خونه با این قیمت؟ ‫ واقعیه؟
ما بهت قوانین بولینگو گفتیم
مستقیم منصفانه و همراه لذت
استفانی روببین داره با توپ مورد علاقه‌اش میره
یه توپ قشنگ آبی
‫ چه انتخاب خوبی استفانی!
‫ حساسه، یه شوت مستقیم برای استفانی ‫ مثل همیشه،
‫ و استفانی میره، ‫ همراه با افتخار
گفته بودم بهت که تو بولینگ ما 3 تا شوت مستقیم کنی یه نوشیدنی رایگان میگیری
‫ بازی خوبه؟
‫ دو ماه طول کشید تا بیاد، ‫ چه‌جوری گرفتیش؟
اون توپ برگ خوشگل آبیه
‫ ببین.
‫ بیا به جاده‌ی عشق بزنیم...
‫ چی میتونم برات بگیرم؟
‫ بزار ببینم، من چیز میخوام...
‫ 4 تا نوشیدنی.
‫ خب گراسیا. ‫ تو از دیوونه‌ها به چی رسیدی؟
‫ تای ما دیگه دبیرستانی نیستیم. ‫ تو نمیتونی با من این‌شکلی حرف بزنی.
‫ تو؟
‫ تو داری بهم میگی چیکار میتونم بکنم؟
‫ همم؟
‫- درسته؟ ‫- نه.
‫ نه.
‫ بفرمایید.
‫ این قضیه راجع‌به سقوط چیه؟
‫ تو مغازه رو بدون اخطار به ما برای فروش گذاشتی؟
‫- چه‌خبره؟ ‫- میکشتت اگه درست انجامش بدی؟
‫ هی!
‫- چه‌خبره ریچارد؟ ‫- تو این‌جوری نمیزاری بری!
‫ ریچارد این جکه. ‫ اون چیزی که تو برام اوردی...
‫ من هیچ چیزی رو شبیه این ندیدم ‫ از کجا پیداش کردی؟
‫- تو جنگل. ‫- فرار نکن!
‫- اون کی بود ریچارد؟
‫- ما چرا اینجاییم؟ ‫- ساکت.
‫- چرا ما توقف کنیم؟ ‫- ساکت.
‫- و چرا؟ ‫- حرف نزن
‫- دلم برات تنگ شده ریچارد. .‫- من نشده. ساکت
‫- دیشب چه اتفاقی افتاد؟ ‫- ساکت!
‫ انقدر بد عنق نباش.
‫ واو عالیه!
اوه لعنتی
‫ اولین قرار داد.
‫ یادته وقتی بچه بودیم چیکار میکردیم؟
ما آدرسمونو همراه بادکنکا به اسمون میفرستادیم
تا آدم فضایی ها بتونن به مهمونی تولدمون بیان
‫ حالا، داریم میفهمیم که اون فقط یه فانتزی نبود.
‫ همش واقعی بود.
‫ داره جور در میاد.
‫ زندگی هامون داره معنی میده.
‫ لعنتی، تولدتون مباک بچه‌ها.
‫ هیچ‌کس تکون نخوره!
‫- واقعا؟ ‫- تو میخوای بگیش؟
‫ تو این حقو داری که سکوت کنی ‫ یا وکیل داشته باشی.
‫- خفه شو! ‫- این مهمه که اینو بگی.
رفقا آروم باشین، باشه؟
‫- این اصلا اون چیزی نیست که فکر میکنین. ‫- خب درواقع یه‌جورایی هست.
‫ این غیرقانونیه میدونی دیگه؟!
‫ آره اونا همه مشتری‌های ما هستن!
‫ چطور تونستی؟
‫ کار گارسیا بود رییس اونه.
‫ نمیتونم صورتت رو مستقیم بگیرم
‫- تو همین‌جا میمونی... ‫- برای راهبند ها؟
‫ دیدی چه سریع یاد گرفتی.
‫- تخلیه کنید! ‫- چشم رییس!