‫تو مُرده بودی.
‫جسدت رو دیدم.
‫با این وجود...
‫الان صحیح و سالم، اینجا وایستادم.
‫چطور ممکنه؟
‫فورس‌های منفی...
‫منو برگردوندن،
‫چون بدونِ نفرِ چهارمِ...
‫گروه شادابشون، خیلی ضعیف بودن.
‫مگه بهت نگفته بودم...
‫که پیدا کردنِ راه‌هایی برای کُشتنت...
‫ثمرۀ زندگیِ منه؟
‫نکتۀ جالبش اینجاست: ‫کُشتنِ مادرت...
‫به تولدِ فلش ختم شد و...
‫کُشتنِ آیریس...
‫به تولد دوبارۀ من ختم شد.
‫پس به گمونم میشه گفت، مادرت...
‫و آیریس...
‫به یه دردهایی می‌خوردن.
‫بابا، بس کن! ‫اون ارزشش رو نداره!
‫اون مادرت رو کُشت!
‫هاهاها!
‫بابا، اگه این کار رو بکنی ‫تو هم به اندازۀ اون بد میشی.
‫چی شده، فلش؟
‫نمی‌تونی کارمو تموم کنی؟
‫به نفعته کارمو تموم کنی.
‫چون اگه نکنی...
‫بعدش نوبت اونا میشه.
‫بابا! لطفاً به حرفای اون گوش نکن.
‫حتی اگه الان توی سال ۲۰۲۲ ‫مامان رو کُشته باشه، ما هنوز اینجاییم.
‫نمی‌بینی؟ ما هنوز زنده‌ایم.
‫راست میگه. ما هنوز از خط زمانی...
‫پاک نشدیم، ‫پس یعنی مامان هنوز نمُرده.
‫جفتشون خیلی درد دارن.
‫خیلی خب، حالا چیکار کنیم؟
‫آیریس رو پیدا می‌کنیم و میاریمش خونه.
‫بعدش یه راهی برای شکست دادنِ ‫فورس‌های منفی پیدا می‌کنیم.
‫چون اگه برگردن و بخوان دوباره بجنگن...
‫فکر نکنم برگردن.
‫دیگه به چیزی که براش اومده بودن رسیدن:
‫آخرین ثاون در هستی!
‫اصلاً برای چی لازمش دارن؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫باید یه راهی به اسپید فورسِ منفی پیدا کنم.
‫بابا، توهین نباشه ولی این دیوونگی ـه.
‫چاره‌ای ندارم! ‫تا وقتی ثاون برای خودش آزاده،
‫همه در خطرن. ‫چستر همین تازگی...
‫یه جستجوی ماهواره‌ای انجام داد. ‫ثاون هیچ‌کجای سیاره نیست.
‫تنها جایی که برای قایم‌شدن مونده، ‫اسپید فورس منفی ـه.
‫- اگه بتونم یه جوری برم تو... ‫- نه، ببین.
‫درک می‌کنم که از درون خیلی عصبانی هستی،
‫درک می‌کنم و می‌دونم که...
‫امروز خیلی سختی کشیدی ‫ولی باید قشنگ به حرکت بعدی‌مون...
‫فکر کنیم.
‫اون آیریس رو کُشت!
‫بری، چطور می‌تونی انقدر مطمئن باشی؟
‫چون مطمئنم.
‫بچه‌ها، باید با بابامون صحبت کنیم.
‫باشه.
‫به جو زنگ می‌زنم ‫و میگم که حال همه‌مون خوبه.
‫ببین، با فرض اینکه بتونیم یه راهی...
‫برای ورود به اسپید فورس منفی پیدا کنیم، ‫بذار ما انجامش بدیم.
‫هر کاری لازم باشه می‌کنیم ‫تا ثاون برگرده آیرون هایتس.
‫بابا، قول می‌دیم.
‫شما اونجا نبودید.
‫چیزی که من دیدم رو ندیدید.
‫آیریس توی بغلِ من مُرد،
‫بعدش هم جسدش ناپدید شد.
‫می‌گید هنوز زنده‌ست ‫ولی ما که نمی‌دونیم،
‫شاید همین الانش از این خط زمانی ‫پاک شده، فقط تغییرات...
‫هنوز به ما نرسیده. ‫قبلاً هم مشابهش رو داشتیم.
‫بازم دلت می‌خواد بکُشیش،
‫مگه نه؟
‫سلام؟
‫کسی اینجا هست؟
‫سلام، آیریس.
‫دیمین؟
‫اگه تو اینجایی، یعنی منم مُرده‌ام؟
‫نه، به این معنی نیست.
‫اتفاقی که برای تو افتاده، ‫خیلی جالب‌تر از این حرفاست.
‫باید در مورد خیلی چیزا صحبت کنیم.
‫ورود به اونجا، ‫تنها راه خاتمه دادن به این ماجراست.
‫بری، به نظر خطرناک میاد.
‫چون خطرناکه دیگه.
‫باشه، حالا دقیقاً...
‫چطور وارد اسپید فورس منفی میشی؟
‫اولین باری که وارد اسپید فورس مثبت شدم،
‫هری یه انفجار متمرکز از مادۀ سیاه...
‫و آذرخش بهم زد...
‫که یه واکنش تاکیون درست کرد.
‫می‌تونم کنترل تاکیون رو جوری تنظیم کنم ‫که همین کار رو بکنه.
‫فقط اینکه، اگه بخوای وارد یه مکان منفی بشی،
‫یه منبع منفی آذرخش هم لازم داری.
‫مثل من!
‫هوم...
‫مینا، فکر نمی‌کنم الان ‫این ایدۀ خوبی باشه.
‫باید یه راهی برای ورود پیدا کنیم.
‫من کلیدشم!
‫چستر، برو شروع کن.
‫بهم نمی‌گی اون همه عصبانیت رو...
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بری،
‫حس می‌کنم که داره ازت فوران می‌کنه.
‫برنامه‌ات چیه؟
‫وای خدا.
‫دنبال انتقامی.
‫ولی چرا؟ بارت و نورا گفتن...
‫- که آیریس زنده‌ست. ‫- ولی من می‌دونم که زنده نیست.
‫سیسیل، سیسیل...
‫- چی شده؟ ‫- یه نفر داره اسمم رو صدا می‌زنه.
‫الان دارم درموندگیت رو حس می‌کنم.
‫باید پیدامون کنی.
‫فقط تو می‌تونی کمکمون کنی.
‫- کیه؟ ‫- بشیر، چه اتفاقی براتون افتاد؟
‫بقیۀ فورس‌ها کجان؟
‫- رفت. ‫- بشیر خودمون بود؟
‫آره، توی وضعیت نسبتاً بدی هم هست.
‫گفتش من تنها کسی‌ام که می‌تونه ‫کمکشون کنه.
‫فکر کنم می‌خواد کمکش کنم...
‫تا بقیۀ فورس‌های مثبت رو برگردونیم.
‫این خط زمانی از بین رفته.
‫دوستت دارم.
‫تو... می‌دونی ما کی هستیم؟
‫موجوداتی که می‌تونن ‫همۀ این چیزا رو محقق کنن.
‫حدسم اینه که شماها فورس‌های منفی هستید.
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫تا حالا برات سؤال نشده که سرعتت ‫واقعاً از کجا میاد؟
‫یه دستگاه ساختم...
‫که از اسپید فورس منفی استفاده می‌کنه
‫و میذاره تا برای مصارف شخصیم ‫ازش تخلیۀ انرژی کنم.
‫هوشمندانه‌ست.
‫تو ازش استفاده نکردی.
‫نه، نه، اون ازت استفاده کرد.
‫راست میگه.
‫اسپید فورس منفی همیشه وجود داشته.
‫تو رو در مقام یه آواتار انتخاب کرد،
‫چون از نفرتت به بری آلن، بهره می‌بره.
‫اون یکی ثاون، اینو فراموش کرد.
‫اگه نفرتی نباشه، ‫آواتارِ اسپید فورسِ منفی‌ای هم در کار نیست.
‫برای همین رفتنی بود.
‫نمی‌دونم نقشه‌تون چیه،
‫ولی اگه فکر می‌کنید، ‫همین‌جوری وایمیستم اینجا...
‫و بازی‌های احمقانه‌تون رو بازی می‌کنم...
‫آروم باش، ‫نمی‌خوایم بهت آسیب بزنیم.
‫فقط می‌خوایم تبدیلت کنیم.
‫خب، بذار حدس بزنم:
‫آخرین چیزی که یادت میاد...
‫اینه که فهمیدی فورس‌های منفی...
‫از بیماری زمانی‌ات استفاده کردن ‫تا یه آواتار جدید متولد بشه.
‫باشه، ولی اگه چندین ماه بود ‫که این بیماری زمانی رو داشتم...
‫- پس... ‫- چرا الان؟
‫فورس‌های منفی از بدنت...
‫بجای یه دستگاه انکوباتور استفاده کردن.
‫و بله، خیلی نقشۀ شرورانه‌ایه.
‫یاد روزهای بدِ قدیمی‌ام افتادم.
‫خیلی خب، پس اگه زنده‌ام ‫الان کجا هستم؟
‫اینجا درونِ سنگ زمان من هستی.
‫طلسمی که تو و بری...
‫برای از بین بردنِ مخربین زمانی ‫توی آرماگدون استفاده کردین.
‫دیگه ارتباطم رو با بری حس نمی‌کنم،
‫و اگه اونم همینطور باشه،
‫پس دیمین، باید از اینجا برم بیرون.
‫به کمکت نیاز دارم. ‫حتی اگه...
‫بقایای ضمیرخودآگاهِ قدیمی‌ام باشم...
‫که روی یه سنگ حک شده؟
‫که تا ابد شاهد همۀ خطوط زمانی ـه؟
‫یوهو!
‫یعنی میگی منم تا ابد اینجا گیر افتادم؟
‫نه، نه، نه. ‫نه، اینش به خودت بستگی داره.
‫ببین، برعکس من، تو قرار نبود بمیری.
‫برای همین در لحظه‌ای که فورس‌های منفی...
‫بدنت رو از بین بردن، ‫سنگ از جونت گذشت.
‫حس می‌کنه که هنوز یه کار مهمی داری.
‫سؤال اینجاست که آماده‌ای انجامش بدی؟
‫خیلی خب، همه حاضرید؟
‫کنترل‌ها برای شروع آماده‌ان.
‫چه خبره؟
‫- وای خدا. ‫- احتراق از راه دور رو خاموش می‌کنم.
‫مال من رو روشن بذار.
‫- ولی بری... ‫- گوش کن!
‫نه، نه، قطعش می‌کنم.
‫بابا!
‫- چرا کار نکرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اگه این روش کار نکنه،
‫- نمی‌تونیم وارد اسپید فورس منفی بشیم. ‫- پس باید یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫اگه ایوبارد بود، می‌دونست باید چیکار کنیم.
‫ولی دیگه مُرده.
‫به‌خاطر من...
‫و اون دستگاه لعنتی!
‫بابا.
‫مینا، می‌دونم که نمی‌خوای این کار رو بکنی.
‫چرا، می‌خوام!
‫این دستگاه زندگیم رو نابود کرد.
‫نه، کار اون نبود.
‫کار ثاون بود.
‫ما هم هیچ کاریش نمی‌تونیم بکنیم.
‫دیگه نمی‌تونیم.
‫چرا، می‌تونیم.
‫ببین، مینا...
‫دقیقاً می‌دونم چه حسی داری.
‫تو تنها کسی هستی که درک می‌کنه و می‌دونه...
‫که این قضیه باید تموم بشه.
‫برای همین نباید اختراعت رو نابود کنی.
‫بهش نیاز داریم.
‫برای چی؟
‫تا بتونیم شارژت کنیم...
‫و دوباره سرعتت رو با من به اشتراک بذاری.
‫سرعتت روی صد درصده.
‫قول بده وقتی اون حرومزاده رو پیدا کردی،
‫دیگه هیچ‌وقت نذاری به هیچ‌کس آسیب بزنه.
‫یادته وقتی سرعتت رو با ایوبارد ‫به اشتراک گذاشتی...
‫چیکار کردی؟
‫بهم گفت باید مهم‌ترین بخش‌های وجودم رو ‫باهاش به اشتراک بذارم.
‫جِی، جوآن، اینجا چیکار می‌کنید؟
‫داشتیم رد پای ذراتیِ آیریس رو...
‫توی جریان زمانی دنبال می‌کردیم ‫که به اینجا رسوندمون.
‫وقتی سیسیل زنگ زد، ‫گفت آیریس هنوز پیداش نشده.
‫دیگه نه!
‫از این طرف بیا.
‫- اون چیه؟ ‫- یه سنگ زمان ـه.
‫توی سفرهام در موردش یه چیزایی شنیدم.
‫از کجا آوردیش؟
‫دیمین دارک بهم داد.
‫گفتش شاید یه روز به دردم خورد.
‫ولی چرا الان داره می‌درخشه؟
‫اون ذراتی که بجا مونده بودن...
‫ضمیرخودآگاهِ آیریس هستن.
‫و الان فکر کنم یه جوری سر از...
‫داخلِ اون سنگ در آوردن.
‫چطور از اونجا بیاریمش بیرون؟
‫باورم نمیشه داریم این کار رو می‌کنیم.
‫ببین آلگرا، ‫باید فورس‌های مثبت رو برگردونیم.
‫این تنها راهیه که می‌تونیم ‫به فلش کمک کنیم این کار رو بکنه.
‫کی به اون اهمیت میده؟
‫آره، ما فقط می‌خوایم ‫قدرت‌هامون رو پس بگیریم.
‫خیلی خب، ببینید، ‫جفتتون قبلاً قدرت ذهنی داشتید.
‫ولی دقیقاً می‌دونید روال کار چیه.
‫حالا شروع کنید به تمرکز کردن ‫و کمکم کنید توجهم رو متمرکز کنم.
‫همۀ کارهای سختش با خودم.
‫پیدام کردی!
‫اوه.
‫وای خدا. حالت خوبه؟
‫به‌به، چه دفتر قشنگی.
‫چی شد؟
‫بیماری زمانیِ آیریس، به ما منتقل شد.
‫برای همین باید خودمون رو...
‫به یکی توی این واقعیت متصل می‌کردیم.
‫- من سیسیل رو انتخاب کردم. ‫- چرا؟
‫به‌خاطر ظرفیت‌های نامحدودت.
‫من دریچه‌های ذهنت رو باز کردم.
‫اینجوری بود که تونستی ‫موهبت‌های دیگران رو جذب کنی.
‫عه، عه، عه، وایستا.
‫صبر کن، صبر کن. پس تو بودی که...
‫- همۀ قدرت‌های ما رو بهش دادی؟ ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫حالا قدرت اینو داری ‫که فورس‌ها رو برگردونی.
‫البته اگه مایل باشی بهمون کمک کنی.
‫معلومه که کمک می‌کنم.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫شاخص‌های زیستی‌تون داره میره بالا.
‫فکر می‌کردیم فورس‌های بد برگشتن،
‫ولی الان داری بدونِ ما وارد ‫اسپید فورس منفی میشی.
‫خیلی دیر اومدیم.
‫ثاون.
‫چِش شده؟
‫ایوبارد در حال حاضر ‫قادر به پاسخگویی نمی‌باشد.
‫داره یه سری تغییرات روش اِعمال میشه.
‫دارید باهاش چیکار می‌کنید؟
‫کمکش می‌کنیم تا به ظرفیت کاملش برسه.
‫اگه دنبال ثاون بودید، ‫چرا به ما حمله کردین؟
‫پسر! تو اول اومدی سراغ ما.
‫برای آرماگدون، ‫اون‌موقع که اسپید فورسِ منفی رو...
‫از آواتارش قطع کردی.
‫حالا ما...
‫از اون‌موقع به بعد قدرت رو به دست گرفتیم.
‫بالاخره دیگه آماده‌ایم.
‫همه‌ش تقصیر توئه، فلش. ‫تو توازن رو به هم زدی.
‫ما فقط داریم شرایط رو ‫به حالت عادی برمی‌گردونیم...
‫با یه کم چاشنیِ اضافی!
‫همۀ اینا روزی شروع شد ‫که سرعت ثاون رو ازش جدا کردی.
‫روزی که تعادل کیهانی رو خراب کردی.
‫چیزی بود که نمی‌دونستیم شدنیه،
‫تا اینکه تو راهش رو نشونمون دادی.
‫در ضمن، اون روز بود که متوجه شدیم...
‫ما هم می‌تونیم همین کار رو بکنیم.
‫وقتشه توازن رو به هم بزنیم.
‫بابا! حالت خوبه؟
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫- ثاون چی شد؟ ‫- فورس‌های منفی...
‫داشتن یه جوری تبدیلش می‌کردن.
‫پس هنوز زنده‌ست.
‫ولی اونا که سرعتش رو بهش پس داده بودن.
‫دیگه چی می‌خوان؟
‫بچه‌ها،
‫دارم هجوم خیلی بالایی ‫از تاکیون‌های جنبشیِ منفی دریافت می‌کنم.
‫کجا؟
‫دقیقاً مرکز شهر.
‫فرار کردن فایده‌ای نداره.
‫همه‌تون می‌میرید.
‫یا خدا! اون ثاون ـه.
‫خیاط جدیدش کیه؟
‫اهریمن؟
‫بچه‌ها، دارم سیگنال‌های...
‫ایزوتوپ‌های جنبشی منفی دریافت می‌کنم. ‫شاخص‌های زمانی و زمین‌گرمایی...
‫و برقی-شیمیایی هم دریافت می‌کنم.
‫الان قدرت هر چهار فورس منفی رو داره.
‫چرا؟
‫تا توازنِ قدرت رو به نفع خودشون به هم بزنن.
‫کل دنیا رو به جهنمی زنده تبدیل کنن.
‫گفتی کار نیمه تموم دارم.
‫چه کاری؟
‫بری ـه، مگه نه؟
‫کجاست؟ چه خبره؟
‫اگه می‌خوای بفهمی،
‫باید خودت از اینجا بری بیرون.
‫چطور؟ گندت بزنن!
‫بیخیال، آیریس.
‫یه نگاه به زندگیت بنداز.
‫به همۀ اتفاقاتی فکر کن ‫که از وقتی بری...
‫رفت توی کُما، سرت اومد.
‫مقدّر شده بود که بمیری.
‫توی یه بُعد دیگه گروگان گرفته شدی.
‫بارها و بارها و بارها ‫با مرگ حتمی مواجه شدی.
‫هر بار هم باید می‌مردی ولی نمُردی.
‫چرا؟
‫چون همیشه کمکم می‌کردن؟
‫ممنون که بازی کردی!
‫جوابت اشتباه بود.
‫یالا!
‫جوابش خیلی مشخصه.
‫تو از این آدمای بازمانده‌ای.
‫همیشه هم همینطور می‌مونی.
‫هنوز به محدودیت‌هام نرسیدم.
‫نه، نرسیدی.
‫ولی حس درونیِ بین من و بری چی؟
‫خب...
‫صرفاً چون نمی‌تونی حسش کنی،
‫دلیل نمیشه که اونجا نباشه.
‫پس حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫تا آخر دنیا، لحظاتت رو ‫کنار دیمین دارک بگذرونی؟
‫نه.
‫آفرین دختر.
‫دوباره شعله‌ور می‌کنمش.
‫سلام منو به بابات برسون.
‫تعدادمون ازت بیشتره. ‫چهار به یک!
‫بابت تمام کسانی که بهشون آسیب زدی ‫تقاص پس میدی.
‫مخصوصاً ایوبارد!
‫بارت؟
‫بابا.
‫حالش خوب میشه؟
‫اگه اون ایمپالسه، پس ثاون کجاست؟
‫همینجام.
‫چیکار کردی؟
‫فرستادمشون به زمان‌های قبل.
‫دقیق بخوام بگم، یک میلیارد سال پیش.
‫فقط یه فرصت داریم.
‫خیلی خب. می‌خوای چیکار کنم؟
‫بذارش روی صورتت.
‫یه دلیلی داشت که این قدرت‌ها ‫بهت داده شد، سیسیل.
‫قدرت‌هایی که جذب کردی،
‫با یه چیزی که من ندارمش، تقویت شدند:
‫«تواناییت برای اهمیت دادن به دیگران».
‫برای همین برگزیده شدی.
‫پس برش دار.
‫این ماسک، قدرت‌های ذهنی‌ات رو ‫ دوباره جذب می‌کنه...
‫و به من منتقلشون می‌کنه.
‫حتی فکرش رو هم نکنید.
‫صبر کن.
‫باید این فرآیند رو طی کنه.
‫سیسیل، حالت خوبه؟
‫کار کرد؟
‫واقعاً امیدوارم که کار کرده باشه.
‫اوف!
‫خب، خب، خب.
‫الان کی سریعتره، فلش؟
‫آخی...
‫چه حسی داره فلش؟
‫چه حسی داره که می‌دونی ‫می‌تونستی جلوی این اتفاقات رو بگیری؟
‫فقط باید اون‌موقع که فرصتش رو داشتی...
‫منو می‌کُشتی.
‫باور کن...
‫من این اشتباه رو نمی‌کنم.
‫کی داره این کار رو می‌کنه؟
‫من!
‫خیلی دیر اومدین، چون...
‫آواتارِ رقت‌انگیزتون قدرتی نداره.
‫اسم اونو قدرت می‌ذاری؟
‫به این میگن قدرت.
‫غیرممکنه.
‫نه، این آخر خطه.
‫دیگه با هم برابریم، ثاون.
‫برابر؟
‫هرگز!
‫من همیشه از تو بهتر بودم...
‫و همیشه هم بهتر می‌مونم.
‫این به‌خاطر آیریسه.
‫به‌خاطر همۀ کسانی که کُشتی!
‫چی شد؟
‫یه جور اختلال زمانی...
‫داره از درونِ سنگ میاد بیرون.
‫بابا؟
‫دختر کوچولوم!
‫شبیه یه زلزله بود.
‫یا یه چیز خیلی بدتر!
‫دوباره، مهم‌ترین خبر ما اینه: ‫اسپیدستر جدیدِ مرگبار...
‫که تا الان ده‌ها نفر رو کُشته،
‫با فلش درگیر شده.
‫ولی خرابی‌های ناشی از این درگیری...
‫شهر رو به منطقه‌ای جنگی تبدیل کرده.
‫به شهروندان پیشنهاد می‌کنیم...
‫بری داره بیشتر از کار خِیر، ‫خرابی به بار میاره.
‫آرماگدون رو شروع کردن.
‫جِی، باید منو برسونی مرکز شهر. ‫سریع!
‫بری!
‫آیریس؟
‫- بری، دیگه بس کن. ‫- نه، باید کارشو تموم کنم.
‫نه بری، گوش کن.
‫شهر دیگه نمی‌تونه جنگ رو تحمل کنه.
‫برای همین باید تمومش کنم.
‫نمی‌تونی!
‫راست میگه.
‫تا وقتی یکی‌مون نَمیره، دست‌بردار نیستیم.
‫وقتشه توازن رو به هم بزنیم.
‫آیریس رو ببر یه جای امن.
‫موفق باشی.
‫من دیگه باهات نمی‌جنگم.
‫فکر کردی نمی‌کُشمت؟
‫همونجا که نِشستی سلاخیت می‌کنم.
‫فقط قدرت بیشتری لازم دارم.
‫می‌شنوی؟
‫فقط قدرت بیشتری لازم دارم.
‫برامون مقدر نشده که توازن رو به هم بزنیم.
‫جون سالم به در نمی‌بری، ثاون!
‫داری دروغ میگی، فلش!
‫الان وقتشه!
‫نه.
‫نباید اینجوری تموم بشه.
‫آه! آه!
‫آآآآآآه!
‫بابا؟
‫اون چیه؟
‫کائنات داره خودشو راه‌اندازیِ مجدد می‌کنه.
‫بری، ذرات فورست دیگه نیستن.
‫آیریس، تو هم...
‫دیگه هیچ اثری از بیماریِ زمانیت نیست.
‫کاملاً درمان شدی.
‫گیدیون میگه هیچ کجای خط زمانی...
‫ثاون وجود نداره.
‫پس واقعاً تموم شده.
‫کاملاً!
‫بارت، نورا، بابت رفتارِ امروزم...
‫نه!
‫بعد از همۀ چیزایی که توشون کمکمون کردی ‫نیازی به این حرفا نیست.
‫آره، درست میگه، بابا.
‫آخر آخرش، تنها چیزی که مهمه...
‫اینه که کار درست رو کردی.
‫با این حساب، فکر کنم بهتر باشه ‫برگردیم سراغ زندگی‌هامون...
‫توی سال ۲۰۴۹.
‫- امروز مثل همیشه کارِت عالی بود، فلش. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫- خیلی خب، دوستتون دارم، بابا، مامان. ‫- می‌بینمتون.
‫دوستتون دارم.
‫در چه حالی؟
‫حس می‌کنم خیلی چیزا هستن که نمی‌دونم.
‫ولی از اون مهم‌تر،
‫بلاک دیگه کار نمی‌کنه.
‫از اولش هم ایدۀ من نبود، مگه نه؟
‫نه، نبود.
‫اسپید فورس منفی ‫از اون دستگاه استفاده کرد...
‫تا آواتارهاش رو انتخاب کنه.
‫تو فقط وسیلۀ رسیدنش به هدف بودی.
‫متأسفم که سرعتت رو از دست دادی.
‫متأسف نباش.
‫هیچ‌وقت آرزوی من نبود ‫که اسپیدستر بشم.
‫می‌دونم هیچ‌وقت فرصت نشد ‫ایوبارد رو ببینم، ولی...
‫به نظر آدم خیلی خاصی میاد.
‫همینطور بود.
‫می‌خواستم اینو بهت بدم.
‫توی استارلبز پیداش کردیم.
‫ممنونم...
‫بابت همه چی!
‫دیگه باید برم.
‫مینا، ببین، اگه چیزی لازم داشتی ‫فقط بهمون زنگ بزن. باشه؟
‫- ما هواتو داریم. ‫- می‌دونم.
‫راستی، اگه تیم فلش یه موقع ‫به کمک نیاز داشت...
‫یعنی توی مسائل فنی،
‫می‌دونید کجا پیدام کنید.
‫خبر خوب: مغزت به ظرفیتِ ‫همدلانۀ قدیمیش برگشت.
‫دیلیون قدرت‌هاش رو پس گرفت.
‫کویین هم همین‌طور. ‫که برگشته آیرون هایتس.
‫دلم برای ارتقا پیدا کردن تنگ میشه.
‫فقط خوشحالم از این ماجرا ‫جون سالم به در بردیم.
‫آره، آره، به گمونم باید شاد باشم.
‫آخه فورس‌های مثبت رو برگردوندیم...
‫و بعدش کل شهر نجات پیدا کرد.
‫همین باید به اندازۀ کافی خوب باشه.
‫یه تعریف از خودِ ریز کردی؟
‫آفرین دختر. من حواسم جمع ـه.
‫ببینید، این نوشیدنی رو به افتخارِ...
‫نجات دادن دنیا، دوستان و تیم فلش می‌خوریم. ‫یا... یا...
‫دوست دارم این‌طور خطابش کنم: ‫تیم خفن‌ها!
‫هوم! اوه اوه!
‫هوم.
‫خیلی خب، این لاتۀ بدون کافئین نیست.
‫اینم سه قاشق شکر نداره.
‫سیسیل، شرمنده. ‫فکر کنم قهوه‌هامون جابجا شده.
‫- من دهن زدم... ‫- مهم نیست. عیبی نداره.
‫عه...
‫سیسیل، تو این کار رو کردی؟
‫آره؟!
‫ولی... ‫خیلی خب، تنها کاری که کردم این بود که...
‫با خودم گفتم کاش قهوۀ درست دستم بود ‫و بعد یه جورایی...
‫توی ذهنم تصورش کردم ‫و یهویی دیدم که...
‫اوه! فورس برای این یکی قوی ـه.
‫خب... جدید بود!
‫خب، هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم دوباره ببینمت.
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم یا هر چی...
‫ولی چرا گفتی بیام اینجا؟
‫تینیا!
‫مامان؟ ‫واقعاً خودتی؟
‫نمی‌دونستم هیچ‌وقت ‫ می‌تونم از اونجا بیام بیرون یا نه.
‫فقط می‌دونستم باید دوباره ببینمت.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫وقتی آیریس از پسِ بیماری زمانیش بر اومد،
‫استیل فورس هم درمان شد،
‫بعدش سر و کلۀ رنه توی شهرتون ‫یعنی کوست سیتی پیدا شد.
‫کلی حرف باهات دارم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫نقص فنیِ اتاق؟
‫یعنی چی که اتاق نقص فنی پیدا کرده؟
‫فراست، حالت خوبه؟
‫فراست؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫یه دوست!
‫البته فکر کنم.
‫چون مهم‌ترین چیز توی دنیا، توازن ـه.
‫پس یعنی یه روز...
‫فورس‌های منفی مجبورن یکی رو انتخاب کنن.
‫موندم کیو انتخاب می‌کنن.
‫تا وقتی اتفاق نیفته، چیزی نمی‌دونیم.
‫ولی هر وقت اون روز برسه،
‫و اون آواتار هر کی که باشه...
‫آمادگیِ رویارویی باهاش رو داریم.