‫[سنترال سیتی - سال 2049]
‫خیلی خب.
‫آماده‌ی مرگ شو، ‫کلامولون بدجنس!
‫یو‌اس‌اس اینگیجر اومده که بزنه
‫پرات بریزه.
‫چطوری باید روشنش کنم؟
‫اوه، چه خفن!
‫خیلی خب، باشه. ‫برو که رفتیم.
‫بی‌خیال، برای چی من باید جنگجوهای ‫صدف ماهی‌مرکب باشم؟
‫چون تو دشمنی، ‫و من قهرمانم.
‫باشه؟ ‫این طوری بازی انجام میشه.
‫خب، سپر‌هات رو بیار بالا ‫چون من لیست جهانی
‫جزو ده‌تای برترم،
‫و قراره که حسابی ببازی.
‫هی، هی!
‫این سفینه من بود! ‫اینم رنک جهانی‌ام بود!
‫نه، نه، نه، نه.
‫برو، برو، برو. ‫برو یه جایی.
‫- از این بازی متنفری. ‫- دیگه نه.
‫اوه، لعنتی...
‫سلام بارت.
‫سلام مامان، ‫چه عجیب که زنگ زدی.
‫از دیشب تا الان بیدار بودم
‫داشتم برای میانترم‌هام می‌خوندم.
‫آره، نه، این کار رو نکردی.
‫آره. ‫این کار رو نکردم.
‫هرگز سعی نکن کسی رو گول بزنی،
‫که دوتا جایزه‌ی پولیتزر رو برنده شده.
‫ببین نورا، خوشحالم اینجایی.
‫آخرین داستانت این قدر خوب بود
‫که می‌خوام اون رو ادامه بدی.
‫باشه حتما. ‫تا کی باید برسونم؟
‫اگر بتونی یه چیزی بهم برسونی که...
‫مامان، مامان؟
‫آره، بنظر من که یه چیزی ‫بیشتر از آنتن دهی بد بود.
‫بارت؟
‫نورا، واقعا خودتی؟
‫آبجی،
‫فقط منم، ‫یا مامان خیلی جوون‌تر شده؟
‫ای وای.
‫تو دفتر با تیلور بودم.
‫بعد تو جریان زمانی گم شدم.
‫بچه‌ها، من باید با پدرتون درباره‌ی ‫اتفاقی که افتاده حرف بزنم.
‫اوه، بابا با عمو جی ‫الان تو این دنیا نیستن.
‫ولی بابای گذشته هنوز ‫داره دنبال مامان می‌گرده.
‫می‌دونم که بالاخره یه راهی پیدا می‌کنه.
‫ما واقعا باید سریع‌تر ‫به 2022 برت گردونیم.
‫وایسا، اون چی بود؟ ‫برای چی نمی‌تونی تو زمان به عقب بدویی؟
‫قبلا این ذرات رو دیده بودم.
‫مامان، فکر کنم این استیل فورس ‫شما رو اینجا نگه داشته.
‫دیان برای چی باین این کار رو بکنه؟
‫- آها! ‫- مامان!
‫نه. ‫نه، رفته.
‫- من حالم خوبه. ‫- نه، نیست.
‫آبجی، حالا باید چی کار کنیم؟
‫ما حتی نمی‌دونیم این مریضی زمان چی هست،
‫چه برسه به درمان کردنش.
‫یا اینکه اصلا مامان چطوری ‫به این بیماری دچار شده.
حال
‫می‌دونم که قدم بزرگیه.
‫آره، واقعا.
‫خب، این... ‫به این میگن ابرقهرمان.
‫مطمئنی که، ‫نیازه همچین چیزی بپوشم؟
‫شاید خیلی سریع‌ داریم پیش میریم.
‫این لباس‌ها علائم حیاتی‌ات ‫رو بررسی می‌کنن
‫و بهمون اجازه میدن که ‫با همدیگه در ارتباط باشیم.
‫در صورتی که اتفاقی اتفاد ‫همینا ما رو نجات میده.
‫مثل ارتباط من با اسپید فورس منفی؟
‫می‌دونم که می‌تونی از پسش بربیای ‫و منم تو این مسیر
‫قدم به قدم همراه‌ات هستم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫برگردیم به تمرین.
‫الان 1.7 ماخ سرعت داری.
‫1.78.
‫وای، این دو برابر آخرین ‫رکورد سرعتشه.
‫مینا، ‫ضربان قلبت تو حالت قرمزه.
‫- باید سرعتت رو کم کنی. ‫- نه باید به 2 ماخ برسم.
‫زیادی داره به خودت فشار میاری.
‫بهت که گفتم، حواسم هست.
‫هی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خوبم. فقط...
‫فقط یهو نفس خالی کردم.
‫با خودت چی فکر کردی؟
‫درمان سرعت باعث نمیشه ‫که آسیب ناپذیر بشی.
‫فکر کردی خودم اینو نمی‌دونم؟
‫شرمنده.
‫و درست میگی، خب؟
‫واقعا افتضاحی‌ام.
‫من باهاش حرف می‌زنم.
‫خودتو جمع‌ و جور کن مینا. ‫خودت رو جمع و جور کن.
‫وای خدا.
‫از پسش برمیای. ‫خودتو جمع و جور کن.
‫خیلی خب.
‫دیگه بسمه. ‫دیگه بسمه.
‫متاسفم فلش.
‫از تمام کارهایی که برای من کردی ‫ازت ممنونم، ولی...
‫آماده‌ی این کار نیستم.
‫مینا، برای چی این قدر ‫به خودت زیاد فشار میاری؟
‫می‌تونی تو چند ثانیه ‫یه دور، زمین رو دور بزنی.
‫من به زور می‌تونم ‫رو تردمیل بمونم.
‫فلش، من چطوری می‌تونم ‫یه قهرمان باشم؟
‫همین الانش هستی.
‫نه، نیستم.
‫فلش، ‫من اون چیزی که لازم اینکار باشه رو ندارم.
‫- فکر کنم داری. ‫- چطور؟
‫چون، حقیقتا، زمانی که اولین بار ‫اون دستگاه رو ساختم، می‌خواستم...
‫می‌خواستم...
‫هیچی.
‫ببین.
‫من هرگز نمی‌تونم مثل تو بشم.
‫یا خدا!
‫- تو... ‫- افسر بری آلن، جرم شناسی سنترال.
‫پس سریع‌ترین مرد جهان یه پلیس ‫با نشونه‌اش که کار روزمره داره؟
‫- این که خیلی... ‫- عادیه.
‫آره، منظورم منم همینه.
‫واقعا شگفت زده میشی ‫وقتی ظرفیت مردم رو
‫در زمان بحران ببینی که چقدر برای ‫کمک به بقیه زیاد میشه.
‫فقط باید بهشون فرصت داده بشه.
‫اون لباس،
‫فرصت توئه.
‫مطمئنم که شگفت‌زده میشی وقتی ‫ببینی که چقدر خوب به کارت میاد
‫ولی باید به خودت این فرصت رو بدی.
‫پسر چه حرفای خوبی زدی.
‫آره، منم این لحظات رو داشتم.
‫باشه.
‫یه تلاشی می‌کنم.
‫بعدشم، ‫من الان لباس خودم رو دارم.
‫فکر کنم تنها کاری که باید بکنم اینه که ‫اسم ابرقهرمانی‌ام رو پیدا کنم.
‫نه، اون رو هم داری.
‫فست ترک.
مقر عظیم آرگوس - لیان لو
‫پس اومدی اینجا که ‫سرنوشت من رو کامل کنی؟
‫خب، می‌تونی
‫با خارج کردن من ‫از این زندان شروع کنی
‫و بعد...
‫سرعتم رو بهم پس بدی.
‫اوه، هر چیزی که لایقش باشی ‫رو پس می‌گیری تاون.
‫واقعا؟
‫و خب این چه بهایی ‫قراره برام داشته باشه.
‫فقط یه چیزی.
‫زندگی‌ات.
‫نه، نه! ‫وایسا، نه!
‫آه!
‫چی شده؟
‫تو لیان یو یه افزایش فوق‌العاده انرژی ‫اتفاق افتاده.
‫چه طور انرژی‌ای؟
‫مدل ایزوتوپیک زمانی. ‫- دیان.
‫زمانی که رسیدی اونجا ‫بهمون بگو چی پیدا می‌کنی.
‫بعد از آخرین بار، ‫من به سیسکو پیام دادم.
‫آزمایشگاه استار، یه خط ارتباطی امن ‫با جزیره داره.
‫چیزی پیدا کردی رئیس؟
‫ثاونه.
‫مرده.
‫انگار که بدنش تو یه لحظه ‫صد سال عمر کرده باشه.
‫کاریه که استیل فورس ‫به راحتی می‌تونه انجام بده.
‫برای چی دیان باید الان ‫ثاون رو بکشه؟
‫اصلا منطقی نیست.
‫از زمانی که رفتیم دنبال
‫آیریس بگردیم، ‫دیان دیگه خودش نبوده.
‫شرمنده بر.
‫باید برم.
‫منم دقیقا از همین می‌ترسیدم.
‫بیماری زمانش ‫رو ذهنش تاثیر گذاشته.
‫چستر، سنسور ازوتوپیک‌مون ‫می‌تونه پیداش کنه؟
‫نه، دفعه‌ی قبل هم کار کرد
‫برای این بود که برای لحظه‌ای ‫از استیل فورس خارج شد،
‫ولی حالا که ناپدید شده، ‫ما هم دیدی بهش نداریم.
‫با داشتن قدرت سفر
‫تو گذشته، حال و آینده،
‫می‌تونه تو لحظه‌ای پدیدار بشه.
‫دیشب داشتی بیرون گشت میزدی؟
‫بهم گفتی که داری ‫تا دیروقت کار می‌کنی!
‫خب همین طور بود دیگه، یه طورایی.
‫ببین، عزیزم، نیازی نیست ‫که نگرانم باشی.
‫حدس بزن چی، ‫من فقط احساسات رو
‫وارد و خارج از مردم نمی‌کنم فقط.
‫می‌تونم باعث سرگیجه هم بشم.
‫- یعنی مثل رزا دیلون؟ ‫- آره.
‫عزیزم، ‫این اصلا چیز خوبی نیست.
‫خب، من که ابرشرور نیستم، جو.
‫فکر می‌کردم که ‫برام خوشحال میشی.
‫هستم، ولی دوست داشتم ‫بدونم که چطور این اتفاقات افتاد.
‫اوه، آره، ‫حالا که حرفش شد،
‫قراره یه ملاقاتی داشته باشیم.
‫- بیا داخل رزا. ‫- وایسا، وایسا.
‫هیچ کسی توی جنایتکار رو ‫دعوت نکرده بیای اینجا.
‫واقعا؟ ‫چون فکر کنم خودش این کار رو کرد
‫زمانی که قدرت‌هام رو دزدید.
‫- آه... ‫- وایسا، چی؟
‫سیسیل، برای همین ‫قدرتت افزایش پیدا کرده؟
‫خیلی خب. وقت استراحت. ‫فکر کنم...
‫فکر کنم بتونم توضیح بدم.
‫فکر کنی؟ ‫قدرت‌هام رو می‌خوام.
‫فکر کردی برای چی دنبالت کردم؟
‫- وایسا، چی کار کردی؟ ‫- دنبالش کردم.
‫درست بعد از این که ‫قدرت‌هام رو از دست دادم
‫یه تصویر ذهنی از اون ‫توی ذهنم ایجاد شد،
‫برای همین آره، ‫با خودم گفتم یه سر بزنم
‫تا ببینم می‌تونم ته و توی ‫این قضیه رو در بیارم.
‫حالا، منطقی شد،
‫ولی سیسیل چطوری ‫قدرت‌های تو رو بدست آورد؟
‫من... ببین چی میگم.
‫می‌دونی که چطوری می‌تونم ‫احساسات رو به
‫به یه نفر انتقال بدم، ‫احساسات رو بکشم بیرون...
‫- آره، خودم بهت یاد دادم. ‫- درسته.
‫الان این طور بنظر میاد، ‫که یه طورایی می‌تونم
‫می‌تونم وارد ذهن هر کسی که ‫قدرت ذهنی داره و نزدیکه بشم.
‫خیلی خب، تو توی ترد استریت ‫زندگی می‌کنی، درسته؟
‫- بله. ‫- بله.
‫دیشب، ‫داشتم گشت میزدم.
‫و یکی بود که نیاز به کمک داشت
‫چون یه دزد افتاده بود دنبالش، ‫و با خودم گفتم،
‫ای‌کاش می‌تونستم از قدرت‌های ‫سرگیجه‌ی رزا استفاده می‌کردم.
‫و امتحانش کردم،
‫و موفق شدم، ‫و جواب داد.
‫نمی‌تونه تصادفی باشه.
‫تبریک میگم، ‫پرونده رو حل کردی،
‫ولی همچنان قدرت‌هام ‫بهم برنگشته.
‫برای این هم توضیحی داری؟
‫- نه نداره. ‫- نه، ندارم.
‫خب حالا من باید چی کار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫چیه؟ ‫تئوری‌ام تا همینجا بود.
‫تئوریه دیگه.
‫پس باید احتمانش کنی.
‫سلام دیوید. ‫ببخشید که مزاحمت شدم مرد.
‫من از رئیس پلیس یه کمکی می‌خوام.
‫می‌خوام مجوز ورود
‫به بخش فراانسان‌ها رو ‫خیلی سریع تو آیرون هایتس بگیرم.
‫خیلی ممنونم.
‫پس این چیزیه که باعث شده ‫زندگی‌ام تبدیل به کابوس بشه.
‫متاسفانه بله.
‫یه تایکون منفیه،
‫و بدنت پر از اونا شده.
‫اونا دلیل بیماری زمانت هستن.
‫- خب چطوری وارد بدنش شدن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی تایکون‌های منفی که ‫داخل بدنت هستن
‫بسرعت دارن افزایش پیدا میکنن،
‫و این یه فشار باورنکردنی
‫به فیزیولوژی شما میاره.
‫بدنت برای همیشه ‫نمی‌تونه این رو تحمل کنه.
‫- مامان! ‫- چیزی نیست.
‫فورس‌ها رو دیدم...
‫بشیر، دیان، الکسا،
‫ولی یه اتفاقی افتاده بود.
‫فرق کرده بودن.
‫برای چی باید همچین چیزی رو ببینم؟
‫تنها چیزی که می‌تونم نظر بدم روش ‫اینه که بیماری تو
‫احتمالا باعث یه سری ‫رویاهای زمانی میشه.
‫- تنها راه‌اش همینه. ‫- موافقم.
‫ولی یکی باید اینجا بمونه و ‫مراقب مامان باشه.
‫تو همراه بابا توی استیل فورس بودی، ‫من اینجا می‌مونم.
‫به 2022 میرم و کمک میارم.
‫مطمئنی که فکر خوبیه؟
‫ولی اگر کسی قرار ‫باشه که به مامان کمک کنه،
‫فقط باباست.
‫این طوری خودت رو از پا می‌اندازی.
‫تمام روز داشتی ‫با فلش تمرین می‌کردی،
‫و حالا به جای استراحت،
‫داری بیشتر به خودت فشار میاری.
‫ایوبارد، ‫خیلی نگرانی.
‫مینا، نباید این قدر به خودت سخت بگیری.
‫هنوز نه. ‫باید به تمرین ادامه بدم.
‫چرا، ‫که بتونی خودتو بکشی؟
‫چی رفته تو جونت؟
‫ایوبارد، هدف داشتن این ‫قدرت‌ها چیه، اگر...
‫ما داشتیم دنبالت می‌گشتیم ایوبارد.
‫شماها کی هستین؟
‫این که ما کی هستیم مهم نیست، ‫حداقل برای یه آدم مرده.
‫هر کسی یا هر چیزی که هستین،
‫باید همین الان از ‫ساخت‌مون من برین بیرون...
‫قبل از اینکه مجبورتون کنم.
‫اوه، خوشم اومد.
‫خب، زیادی بهش وابسته نشو. ‫وقت بازی تموم شده.
‫این یعنی چی؟
‫به زودی می‌فهمی.
‫شوخی نمی‌کنم.
‫- عقب وایسا! ‫- یا چی؟
‫اصلا نمی‌دونی که مقابل کی وایسادی، مگه نه؟
‫خب بهم بگو.
‫ما فروس‌های حقیقی جهان هستیم،
‫همون‌هایی که در تاریکی‌ان.
‫و اومدیم اینجا که تو رو ‫بکشیم ثاون.
‫تا بتونی سرنوشتت رو کامل کنی.
‫این قدر منفی نباش.
‫قول میدم سریع باشم.
‫اجازه نمیدم بهش آسیب بزنید.
‫امیدوار بودم همچین چیزی بگی.
‫می‌تونم ترسش رو احساس کنم.
‫خوشمزه‌ست.
‫دستم رو بگیر.
‫زیادی ساده بود.
‫بنظر میاد که تو آخرین ‫ثاونی هستی که زنده مونده.
‫امیدوارم که زمانت لذت برده باشی مرد،
‫چون دیگه پیمونه‌ات پر شده.
‫هی، هی، هی، هی.
‫چی شده؟؟
‫داره میاد.
‫اوه.
‫به اندازه کافی سریع‌ نبودی فلش.
‫بعدشم، ‫این مهمونی برای تو نیست.
‫مثل یه حبه انگور له‌ات می‌کنم.
‫چی...
‫اونا کی‌ان؟
‫- اوه! ‫- وای، وای!
‫مسئله سرعتمه. ‫یه مشکلی هست.
‫خب، احتمالا یه ربطی
‫این نورهایی که از ‫خودت نشون دادی داشت.
‫نه، مثل زمانیه که مینا ‫تو سد بهم حمله کرده،
‫فقط خیلی خیلی قوی‌تر.
‫اونا سعی کردن ایوبارد رو بکشن.
‫درست مثل لیان یو.
‫و این تازه شروعشه.
‫می‌دونی، فقط یه جا
‫برای تمام فورس‌های جهان هست...
‫منفی
‫و از سهیم شدن قلمروئه‌مون ‫دیگه خسته شدیم.
‫اسپید فورس نورا و بقیه،
‫باهاشون چی کار کردی؟
‫فقط یه خرده فاز منفی بهشون داد.
‫تا اینکه دوباره بتونی اونا رو ببینی ‫یه مقداری طول می‌کشه.
‫برای چی داری اینکار رو می‌کنید،
‫و اینا چه ربطی به من داره؟
‫تو آواتار نیستی.
‫اینجا بودنت فقط ما رو ضعیف می‌کنه.
‫برای همین باید یه چیزهایی ‫رو قربانی کنیم فلش.
‫و تو هم باید بهای کاری ‫که کردی رو بپردازی.
‫برام مهم نیست کی هستن.
‫اجازه نمیدم به ایوبارد آسیب بزنن.
‫- صبر کن، عه، عه، عه، عه! ‫- عه، عه، عه!
‫خیلی خب، باید یکی رو پیدا کنیم بهت کمک کنه.
‫خیلی خب، بریم.
‫فکر کنم همین الان رسید.
‫- چستر؟ ‫- آره.
‫آره، بابت هک کردنِ سیستم ارتباطی ‫واقعاً شرمنده‌ام،
‫ولی وقتی علائم حیاتیِ فلش رو دیدم،
‫گفتم باید ردش رو بزنم.
‫به نظرتون می‌تونید فلش رو ‫بیارید آزمایشگاه استار؟
‫آره. ‫کمتر از یه دقیقه دیگه میایم اونجا.
‫خوبه، چون مهمون داره.
‫از اون خوباش!
‫کیتلین، چرا داری کمکم می‌کنی؟
‫مگه از فراست قطع امید نکرده بودی؟
‫کرده بودم،
‫ولی بعد از اینکه طراحی‌هات رو دیدم،
‫متوجه شدم که هیچ‌وقت ‫دست از برگردوندنش برنمی‌دارم.
‫نمی‌تونم.
‫[باز کردنِ محفظه؟]
‫خیلی خب، اگه همه چی طبق نقشه پیش بره،
‫جریان برقِ مغزیِ محفظه ‫باید ضمیر نیمه‌خودآگاهِ...
‫فراست که توی ذهن تو باقی مونده...
‫تحریک و دوباره فعال کنه.
‫اون‌وقت صداش برمی‌گرده.
‫آره، وقتی دوباره اومد پیشمون...
‫می‌تونیم کارمون رو ادامه بدیم ‫و یه بدن جدید براش بسازیم.
‫اگه بری بفهمه داریم چیکار می‌کنیم چی؟
‫می‌دونی، می‌کِشتت بیرون، ‫اتاق احیای ضمیرخودآگاه رو نابود می‌کنه.
‫اون‌وقت یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫مثل این می‌موند ‫که محکم بخوری به یه دیوار آجری.
‫مهم نبود چقدر سریعم.
‫تاکیون‌های منفیِ بدن مامان...
‫نمی‌ذاره در زمان سفر کنه.
‫هنوز باورم نمی‌شه باید با فورس منفی بجنگیم.
‫یا اصلاً اینکه وجود خارجی داره.
‫دقیقاً! ‫حالا منظورشون چی بود که...
‫«ثاون آواتار نیست»؟
‫بابا، گفتی که...
‫فقط دیان و الکسا و بشیر منفی بود،
‫ولی هیچ نورای اسپید فورس منفی نبوده.
‫کجا بوده؟
‫این یکی دیان گفت ‫باید تقاص کاری که کردم رو پس بدم.
‫و با قطع کردنِ ارتباط ثاون...
‫با اسپید فورس منفی، ‫سرعتش رو ازش گرفتم.
‫شاید برای همین نورای منفی ‫از هستی محو شده.
‫باید واسه همین باشه که الان ضعیف‌ترن...
‫و تو رو مقصر می‌دونن.
‫شاید فکر می‌کنن که کُشتنِ ثاون...
‫یه جوری آواتار اسپید فورسِ منفی رو ‫ برمی‌گردونه.
‫ببینم، اگه اونا خسته‌ان از اینکه ‫قلمروشون رو با دیگران سهیم شدن...
‫حتماً می‌خوان شرایط رو یکسان کنن.
‫با ضعیف کردنِ فورس‌هایی که ما می‌شناسیم.
‫بیماری زمانیِ آیریس...
‫هیچ‌وقت به خاطر خودش نبود.
‫اونا می‌دونستن دیان سعی می‌کنه کمک کنه.
‫و بیماری مامان توی فورس‌های مثبت پخش می‌شه.
‫و اونا رو از دور خارج می‌کنه.
‫صبر کنید ببینم، چی می‌شه...
‫اگه فورس‌های بد، ‫تنها فورس‌هایی باشن که باقی می‌مونه؟
‫همۀ اسپیدسترهایی که می‌شناسیم ‫ممکنه از هستی ساقط بشن.
‫و کل سیاره در برابر فورس‌های منفی...
‫بی‌دفاع می‌مونه.
‫نورا، باید فوراً برگردی سال 2049.
‫وقتی ما اینجا با فورس‌ها روبه‌رو می‌شیم،
‫تو و بارت مراقب آیریس باشید.
‫ولی هنوز ضعیف‌تر از اونی هستی ‫که دوباره بجنگی.
‫- بابا، اگه برگردن... ‫- برمی‌گردن.
‫ولی امشب قرار نیست کسی بمیره.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم که مامانت رو نجات بدیم ‫و تمومش کنیم.
‫بهت قول می‌دم.
‫بری، این فورس‌ها به معنای کلمه هیولا هستن.
‫تازه سه نفرن!
‫چطور باید باهاشون بجنگیم؟
‫اینا حجم انرژیِ ایزوتوپیِ هر سه‌تاشونه.
‫برقی-شیمیایی، زمانی و زمین‌گرمایی.
‫دارن قدرتشون رو توی جهان خودشون ‫تقویت می‌کنن.
‫این سیگنال‌های دریافتی برای همینه.
‫ببینید بچه‌ها، ‫می‌دونم حس می‌کنید این دفعه فرق داره.
‫چون همین‌طورم هست.
‫این براشون حکم خصومت شخصی رو داره،
‫که یعنی قرار نیست یه درگیری ساده باشه.
‫باید برای هر چیزی آماده باشیم.
‫هنوز خبری از سیسیل نشده؟
‫چرا، جو گفت توی آیرون هایتس ـه...
‫و موضوع مهمیه.
‫فکر می‌کنه که احتمالاً بدونه ‫چطور قدرت‌هاش دارن تقویت می‌شن،
‫ولی به محض اینکه بتونه میاد اینجا.
‫خوبه، چون به تمام فرا انسان‌هایی که ‫به دستمون می‌رسه نیاز داریم.
‫مونا، خیلی وقت ندارم، ‫پس بذار بگم اوضاع چطور پیش می‌ره.
‫دستت رو باز می‌کنم، ‫بعدش ذهن منو می‌خونی...
‫و اگه تونستی بهم می‌گی ‫دارم به چی فکر می‌کنم.
‫با کمال میل.
‫فکر و خیال برت نداره، مونا.
‫داره دست‌بندها رو باز می‌کنه،
‫ولی اینجا یه سلول بازجوییِ فرا انسانی ـه.
‫این دیوارها عایق فرا قدرت هستن.
‫پس بجز ذهن ما، ‫نمی‌تونی ذهن کسی رو بخونی.
‫نه که خیلی دلم می‌خواد ‫اون ذهن خالیِ تو رو بخونم!
‫- مواظب حرف زدنت باش. ‫- وگرنه چی می‌شه؟
‫دوباره منو می‌فرستید زندان؟
‫می‌شه این چیزا رو ‫بذارید برای زمینِ بازی، خانم‌ها؟
‫در ضمن مونا، شیطنت نکن.
‫حالا بیا یه کم خوش بگذرونیم.
‫اوه.
‫باهام چیکار کردی؟
‫تلپاتی‌ام از بین رفت.
‫عه، ببخشیدا!
‫چقدر تو بی‌ادبی! ‫(ذهنش رو خوند)
‫در ضمن، نه‌خیر رُزا، تو توی این شرایط ‫نقش پلیس خوبه رو بازی نمی‌کنی.
‫چون قدرت‌های اون رو هم دزدیدی.
‫چی شده؟
‫صداشون رو می‌شنوم. ‫همه‌شون! همه!
‫صدای کل شهر رو می‌شنوم. ‫همۀ افکارشون.
‫- یه درگیریِ ساده... ‫- بری!
‫باید برای هر چیزی آماده باشیم.
‫بری! ‫باید بریم.
‫- این چه وضعشه؟ هورتون؟ ‫- نه، عمراً!
‫گفتش این دیوارها عایق فرا قدرت هستن.
‫چطور می‌تونی همزمان ذهن تک تک آدمای ‫توی شهر رو بخونی؟
‫- حتی منم نمی‌تونم. ‫- نمی‌دونم.
‫خودمم نمی‌فهمم.
‫فکر کنم من بدونم چیه.
‫ببین، نمی‌دونم چطور...
‫ولی هورتون، تو داری یکی از...
‫قدرتمندترین فرا انسان‌هایی می‌شی ‫که این شهر به خودش دیده.
‫یا اصلاً در سرتاسر سیاره!
‫چی؟
‫چه اتفاقی داره برام می‌افته؟
‫یعنی می‌گی این یه جور بازیِ مسخره‌ست...
‫که فورس‌های منفی راه انداختن؟
‫عجب!
‫تاکیون‌های منفی‌ای که درون بدن آیریس ‫دارن تکثیر می‌شن...
‫مدام دارن بیشتر می‌شن.
‫مطمئن نیستم بعد از یه حملۀ زمانیِ دیگه ‫زنده بمونه.
‫باید یه کاری باشه که از دستمون بربیاد.
‫آره هست. ‫دعا کنید که بری بتونه قدرت لازم...
‫برای شکست دادنِ فورس‌های منفی رو پیدا کنه،
‫چون این تنها راهِ درمان آیریس ‫و نجات دادنِ جونشه.
‫صبر کن.
‫وقت نیست وایستم صحبت کنیم.
‫باید برای درگیریِ بعدی‌مون ‫تمریناتم رو ادامه بدم.
‫آهای!
‫من خوب می‌شناسمت،
‫اون‌جوری که پیشونیت رو خیلی قشنگ ‫چروک می‌کنی،
‫فقط وقتی اتفاق می‌افته...
‫که یه چیزی بدجوری روی مُخته.
‫پس حالا می‌خوای بگی مشکل چیه؟
‫یعنی بجز اینکه نیروهای کیهانی ‫می‌خوان بکُشنم،
‫چون از صبح تا حالا داشتی به خودت...
‫فراتر از حد توانت فشار میاوردی.
‫ولی هنوز بهم دلیلش رو نگفتی.
‫با توجه به شرایط موجود، درک می‌کنم.
‫ببین، منم ترسیدم. خب؟
‫ولی هر اتفاقی بیفته، ‫بیا با همدیگه باهاش روبه‌رو بشیم.
‫امروز صبح به بری گفتم...
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونم قهرمانی مثل اون بشم.
‫من تواناییش رو ندارم.
‫بعدش اون قانعت کرده که اشتباه می‌کنی
‫و برای همینه که انقدر داری تمرین می‌کنی.
‫می‌ترسی مأیوسش کنی.
‫نه.
‫- می‌ترسم تو رو مأیوس کنم. ‫- چی؟
‫ایوبارد، از اولش هم قرار بود ‫تو جای من باشی.
‫باید تو باشی.
‫این رویای توئه.
‫تو داری رویام رو زنده نگه می‌داری.
‫چه بدتر!
‫هیچ‌وقت دلم نمی‌خواست اسپیدستر بشم.
‫هنوزم نمی‌خوام.
‫ایوبارد، می‌خواستم فرا قدرت‌ها رو ‫در اختیار دنیا بذارم...
‫تا مردم بتونن بدن‌هاشون رو ترمیم کنن...
‫و زندگی‌های خوش‌تری داشته باشن.
‫این رویای من بود.
‫می‌ترسم از دستش بدم.
‫نمی‌دی.
‫چون کاری که الان داری می‌کنی،
‫اینکه جونت رو به خطر میندازی ‫تا دوشادوشِ فلش بجنگی
‫تا امنیت منو بیشتر کنی، ‫تا امنیت شهر رو بیشتر کنی...
‫مینا، این همون رویاست.
‫درسته که شاید نتونی سرعتت رو ‫در اختیار دیگران بذاری،
‫ولی داری یه کار خیلی عالی‌تر می‌کنی.
‫داری خودتو در اختیار همه‌مون می‌ذاری.
‫و من خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫اومدم ببینم تمریناتت در چه وضعیه.
‫نمی‌خواستم مزاحم بشم.
‫- مینا، من... ‫- عیبی نداره.
‫کل روز داشتم سعی می‌کردم...
‫تا راهی پیدا کنم که بهمون شانس پیروزی...
‫علیه تهدیدهایی که باهاشون روبرو هستیم ‫و شانسی نداریم پیدا کنم ولی...
‫تو الان راه‌حل رو پیدا کردی.
‫چیه؟
‫به مینا یاد می‌دم چطور ‫قدرت‌هاش رو در اختیارت بذاره...
‫و تو رو تبدیل به یه اسپیدستر بکنه.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫طبق ماهواره‌های آزمایشگاه استار...
‫اون انرژی‌های ایزوتوپیِ دارن حرکت می‌کنن.
‫بذار حدس بزنم، ‫دارن صاف میان سمت ما.
‫اگه فورس‌های منفی می‌خوان بجنگن، ‫بذار بیان.
‫نقشه رو می‌دونید دیگه.
‫فقط اون‌قدری سرشون رو گرم کنید ‫که ما این کار رو بکنیم.
‫خیلی خب.
‫حالا چی؟
‫دستِ ایوبارد رو بگیر، ‫به صدای من گوش کن
‫و تمرکز کن.
‫خیلی خب. بریم تو کارش.
‫قبلش این لازمت می‌شه.
‫فلش، اتفاقی که توی سد کی‌استون برام افتاد،
‫اگه برای ایوبارد هم بیفته چی؟
‫نمی‌افته. ‫به همون دلیلی که...
‫دوباره تونستی خودت بشی.
‫عشقی که به هم دارید ‫جفتتون رو متوازن می‌کنه.
‫قضیه چیه؟ این تیم دومشونه؟ ‫گرفتید ما رو؟
‫قشنگ معلومه همه‌تون از جونتون سیر شدین.
‫یه کم ضد حال خوردم.
‫به این حس عادت کن.
‫هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫منتقل کردنِ سرعت، ‫فقط به انرژی مربوط نمی‌شه.
‫به حس‌تون مربوط می‌شه.
‫صرفاً قدرت‌هات رو سهیم نمی‌شی،
‫داری خودتو سهیم می‌شی.
‫فرض کن مهم‌ترین بخش وجودت رو...
‫داری به یکی دیگه می‌دی ‫و بهش اجازه می‌دی وارد بشه.
‫امکان نداره! تو انقدر قوی نیستی.
‫الگرا، الان!
‫خیلی خب، اصلاً خوب نیست.
‫الگرا، وقت بازی کردنه!
‫سریع تمومش می‌کنم.
‫هر چی می‌تونی زور بزن، خانم. ‫اون یه تلۀ انرژی معکوس ـه.
‫توی جنگیدن با خودت موفق باشی.
‫احساس سرزندگی می‌کنم.
‫ولی اون‌قدر نفرت توش هست که می‌سوزه!
‫اسپید فورس منفی داره سعی می‌کنه ‫روت تأثیر بذاره.
‫باید باهاش بجنگی.
‫باید به همدیگه کمک کنید توازن پیدا کنید.
‫من اینجام!
‫پِخ!
‫خیلی نزدیک بود.
‫اوووه، چقدر نشونه‌گیریت بَده.
‫الگرا یتیمِ بیچاره،
‫قدرت نور توی دست‌هاته...
‫ولی یه عمر توی تاریکی زندگی کردی.
‫این یه جور کُری خوندنِ شرورانۀ شاعرانه‌ست؟
‫چون برای ترسوندنِ من ‫خیلی بیشتر از اینا باید تلاش کنی.
‫چرا وقتی می‌تونم بکُشمت...
‫بیام بترسونمت؟
‫نمی‌تونم بیشتر از این نگه دارم.
‫میدان انرژی داره از هم می‌پاشه.
‫اون بیش از حد قوی ـه.
‫نه، تسلیم نشید. ‫تسلیم نشید.
‫باید هر چقدر می‌تونیم براشون وقت بخریم.
‫دیگه خیلی دیر شده!
‫دیگه انرژیت تمومه.
‫آه...
‫مینا، یادت بیاد چی بهت گفتم.
‫این لحظۀ مخصوصِ توئه.
‫از پسش برمیای، می‌تونی قهرمان باشی.
‫تازه تنها هم نیستی.
‫ظاهراً قراره از این دنیا برید.
‫اونم برای همیشه!
‫برید پی کارِتون! با همه‌تونم. ‫این تنها هشداریه که می‌دم.
‫خداییش؟ کل زورت همینه؟
‫قضیه سه نفر در برابر یه نفره، فلش.
‫هیچ شانسی نداری.
‫پس خوب شد نیروی کمکی آوردم.
‫وقتشه تلافی کنیم.
‫مطمئنی می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫اگه همکاری کنیم، آره.
‫آه!
‫- کجا رفت؟ ‫- به گمونم جای دوری نرفته باشه.
‫- آه! ‫- مامان!
‫مامان، این دفعه باید پیشمون بمونی.
‫فورس‌هایی که بری داره باهاشون می‌جنگه...
‫یه برهۀ جدید در زمان ـه.
‫- منظورش چیه؟ ‫- یه رویای دیگه‌ست.
‫فکر کنم داره یه چیزی از سال 2022 می‌بینه.
‫نباید این اتفاق بیفته. ‫زمان داره عوض می‌شه.
‫اتفاقی که در گذشته داره می‌افته،
‫به بیماری زمانیش مربوطه.
‫و الان عملاً داره آینده رو تغییر می‌ده.
‫که یعنی نمی‌دونیم آخرش چی می‌شه.
‫- نمی‌تونم... آخ! ‫- نه، مامان، وایستا!
‫صبر کن، ما از دستت نمی‌دیم.
‫آه!
‫نه، نه، صبر کن، نه!
‫باید یه سری فداکاری‌ها صورت بگیره، فلش.
‫چی شده؟
‫این رویاها اتفاقی نیستن.
‫نمی‌تونی برنده بشی، فلش.
‫ما ضعیفیم، ولی تو هم ضعیفی،
‫پس یعنی هر کاری بکنی ‫بازم از پسِ تو برمیایم.
‫این شاید تنها راهمون برای برنده شدن ‫توی این درگیری باشه،
‫ولی برای انجامش، ‫ازتون می‌خوام نگهشون دارید...
‫تا من آماده بشم.
‫باید خودمو رها کنم.
‫- نه، مامان، نکن! ‫- مجبورم.
‫فقط اینجوری می‌شه دید ‫که واقعاً چه خبره.
‫آیریس، صبر کن.
‫تو آواتار نیستی.
‫همین که اینجا هستی ما ضعیف می‌شیم.
‫تو هم باید تقاص کاری که کردی رو پس بدی.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- به اون نیاز داشتیم تا آیریس رو پیدا کنیم.
‫باید یه سری فداکاری‌ها صورت بگیره.
‫نه، اونی که فدایی می‌شه ثاون نیست.
‫از اولش هم نبوده.
‫فداییِ واقعی...
‫آیریس؟
‫آیریس، آیریس.
‫نه، نه، نه، نه...
‫بهت گفتم، فلش. ‫ما خسته‌ شدیم...
‫از اینکه همه‌ش تحت‌الشعاعِ...
‫دشمن‌های بی‌ارزشت قرار گرفتیم.
‫یه سری فداکاری‌ها باید صورت می‌گرفت.
‫و این تنها فداکاری نیست.
‫هان؟ چی؟
‫ایوبارد؟
‫- ایوبارد؟ ‫- برو عقب!
‫یه مشکلی هست!
‫آخ!
‫آآآآه!
‫چه بلایی داره سرش میاد؟
‫آه!
‫ممنون که منو احیا کردی،
‫فلش!
‫ادامه دارد...