‫
‫تکون نخور! ‫دست ها بالا!
‫خب، افسران محترم سلام عرض شد.
‫حالا این یه خرده هیجان داشت.
‫اصلا حالش رو ندارم.
‫خیلی خب گنده خان.
‫فقط یه فرصت داری که تسلیم بشی.
‫من بهتون یه فرصت میدم که منو شکست بدین.
‫چستر، چی تنش کرده؟
‫چستر؟
‫شرمنده.
‫یه لحظه بهم وقت بده که...
‫خب، خب، پیداش کردم.
‫این زره همخونی داره
‫مشخصات همون پیرالباسی که ‫از آزمایشگاه ایو دزدیده شده بود.
‫به کمک شیمی زیستی شخصی ‫که اون رو به تن کرده شارژ میشه،
‫که یعنی همه از حرکت کردنش
‫تا حتی احساساتش...
‫سوختی هستن که ‫می تونن قوی ترش کنن.
‫وقتی که شانس رو داشتی ‫باید فرار می کردی فلش.
‫حالا باید همچین اتفاقی بیفته.
‫آدم های زیادی اونجا هستن.
‫خیلی فلش، اون الان
‫دو تا از پایه های اصلی آهنی ‫اون سازه رو تکون داد.
‫اون ساختمون خراب میشه.
‫الگرا، سیسیل ‫من از صاعقه ام استفاده می کنم
‫که اون ستون ها رو درست شون کنم.
‫جلوی این یارو رو بگیرین.
‫خیلی خب، بریم استراتژی ‫کلاسیک بگیر و تو قفسش کن استفاده می کنیم.
‫الگرا، خودت رو شارژ کن و ‫به یه اشعه یو.وی بهش صدمه بزن.
‫هی، شلوار برفی!
‫اینجا رو داشته باش.
‫و بعد فراست، وارد میشی و...
‫- الگرا! ‫- شلیک اشعه بی هوشش کرد.
‫ولی هنوز داره نفس می کشه.
‫بچه ها، من... من خیلی متاسفم...
‫چستر، ازت می خوام که تمرکز کنی.
‫باید کمکم کنی بفهمم
‫چطوری می تونم جلوی این یارو رو بگیرم.
‫دوستت باید نشونه گرفتن یاد بگیره.
‫اگر سعی کنی احساساتش رو آروم کنی،
‫ممکنه بتونه قدرت زره رو کم کنه.
‫می خوای مغزم رو بهم بریزی؟
‫چی شد یهو؟
‫تمام غمم به خاطر فراست...
‫و تمام ترسیه که ‫توی اون ساختمون هست.
‫نمی تونم تحملش کنم! ‫از آستانه ی تحملم داره بیشتر میشه!
‫نمی تونم از قدرت هام استفاده کنم!
‫رقت انگیزه. بدترین قهرمان های تاریخ.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫- شماها حال تون خوبه؟ ‫- آره.
‫- چستر کجا رفت؟ ‫- نمی دونم.
‫غیب شد.
‫بخش ارتباطات مردمی سی سی سی ‫هنوز خبری از مارک دزموند نداره،
‫کسی که به نام بلاکباستر شناخته میشه.
‫لطفا به گشتن ادامه بده.
‫چستر گفت که زره اش از ‫یه نوع تکنولوژی لباس استفاده می کنه
‫نمی تونیم ردش رو بگیریم، که یعنی ‫قرار نیست دوباره ببینیمش.
‫تا این که حمله کنه.
‫و زمانی که این کار رو بکنه...
‫آیریس، دیگه نمی تونیم ‫مثل قبل باهاش روبه رو بشیم.
‫منظورم اینه که، ما باید به راحتی ‫جلوی دزموند رو می تونستیم بگیریم،
‫ولی الگرا و سیسیل نزدیک بود کشته بشن.
‫همه ی ما خیلی به خاطر ‫فراست بهم ریخته ایم/
‫فکر کنم هر کار معمولی دیگه ای بود،
‫باید یه مدتی برای عزاداری ‫می رفتیم مرخصی.
‫ولی تیم فلش...
‫کارش معمولی نیست.
‫آیریس، چطوری می تونم به این افراد،
‫افرادی که تازه یکی از اعضای ‫خانواده شون رو از دست دادن
‫بگم که باید راهی برای سوگواری پیدا کنن
‫و کار رو هم درست انجام بدن؟
‫نمی دونم.
‫ولی اگر قرار باشه کسی بتونه ‫کلمات مناسب پیدا کنه
‫که الهام بخش ما باشه، تویی.
‫ممنون که وقت گذاشتین ‫و به این جلسه اومدین بچه ها.
‫آره، ما متوجه شدیم که با مسائلی ‫که اتفاق افتاده، شرایط عادی نیست.
‫البته. آره، ما...
‫الان بیشتر از هر موقع دیگه ای ‫نیاز داریم که با هم باشیم.
‫- حالا که حرفش شد، کیتلین کجاست؟ ‫- نمی خواستم مزاحمش بشم.
‫فکر کنم داره مراسم خاکسپاری ‫فردا رو آماده می کنه.
‫شاید ما هم باید همین کار رو بکنیم.
‫ببینید، حالا که ماهواره تون ‫داره دنبال دزموند می گرده،
‫کرامر هم گشت گذاشته،
‫و تو هر بانک یه واحد گذاشته.
‫خوشبختانه، وقت این رو ‫داریم که استراحت کنیم.
‫تو یه دنیای بی نقص،
‫خیلی عالی میشه که ‫بتونیم یه مقدار استراحت کنیم.
‫خدا می دونه که چقدر ‫همه مون بهش نیاز داریم،
‫ولی هر لحظه ای، ‫ممکنه با یه چیز بدتر روبه رو بشیم.
‫و چه دوست داشته باشیم چه نه،
‫ما خط مقدم دفاع این شهریم.
‫همه مون دیدیم که چه اتفاقی افتاد.
‫اگر بلادورک یا دسپرو بود چی؟
‫فراست از دنیا رفته.
‫و همه ما نیاز داریم که سوگواری کنیم،
‫ولی همچنان باید راهی برای ‫محافظت از این شهر پیدا کنیم.
‫متوجه نشده بودم که ‫تیم جلسه گذاشته.
‫حدس می زدیم شاید ‫بخوای که تنها باشی.
‫مشکلی نیست.
‫تا الان خیلی زیاد نخوابیدم،
‫برای همین حواس پرتی برام خوبه.
‫مطمئنی؟ منظورم اینه که می دونم ‫که با خیلی چیزا داری دست و پنجه نرم می کنی.
‫و می دونم مراسم خاکسپاری رو راه ‫انداختن چقدر می تونه سخت باشه.
‫راستش، تمام این کارها با مادرمه.
‫خیلی خب. منظورم اینه که ‫اگر این چیزیه که خودت می خوای،
‫ولی همه ما خوشحال میشیم ‫بتونیم کمکی...
‫همون طور که گفتم ‫مادرم داره تمام کارها رو انجام میده.
‫ولی اگر با این قضیه مشکلی داری،
‫می تونی بهش زنگ بزنی. ‫بگو که می خوای کمک کنی.
‫چون تو هیچ مراسمی شرکت نمی کنم.
‫- کیتلین... ‫- بر.
‫- بذار تنها باشه. ‫- بابا، داره عذاب می کشه.
‫عزیزم می دونم. ‫همه ی ما.
‫ولی همون طوری که بری گفت...
‫همه ما یکی از اعضای خانواده مون ‫رو از دست دادیم،
‫و این درد اجازه نمیده به اون ‫افرادی که نیاز دارن کمک کنیم
‫رو تمام کارهامون سایه می اندازه
‫تا زمانی که باهاشون روبه رو ‫بشیم و اونا رو درمان کنیم.
‫آره، ولی چطوری می تونیم ‫این کار رو بکنیم؟
‫با گرامی داشتن فراست.
‫ببین، من فقط...
‫تو مرکز اجتماعات ‫کلاس های آبرنگ برداشتم
‫چون فراست ازم قول گرفته بود
‫که سعی کنم خودم ‫رو با هنر بروز بدم.
‫و باید اعتراف کنم، ‫وقتی اولین بوم نقاشی رو دیدم...
‫حس کردم که فراست داره بهم لبخند میزنه.
‫و ما همه باید راه های خودمون رو ‫برای گرامی داشتنش پیدا کنیم،
‫چون این تنها راه
‫درمان همه ی ما به عنوان خانواده ست.
‫هنوز هم خبری از بلاک باستر نشده.
‫همچنان دونستنش سخته ‫که مردم نزدیک بود بمیرن
‫چون ما آمادگی مقابله باهاش رو نداشتیم،
‫ولی دونستن این که می تونه ‫هر لحظه ای ظاهر بشه،
‫اوضاع سخت ما رو خیلی ‫سخت تر می کنه.
‫می دونم.
‫همین به خاطرم آورد،
‫فکر کنم تصمیم گرفتم چطور
‫من از نصیحت جو استفاده میکنم ‫و یاد فراست رو گرامی میدارم.
‫بعد از جنگ دادگاهی اش تو پارسال،
‫فرا انسان هایی که به نادرستی زندانی شدن،
‫مسئله ای بود که از ته قلب ‫بهش اهمیت میداد.
‫برای همین به سرعت،
‫می خوام 25% از پرونده هام رو ‫به کارهای بدون مزد زیاد
‫به یاد اون قبول کنم.
‫- فراست خیلی از این کار خوشش می اومد. ‫- واقعا؟
‫منم می خوام یه درگذشت ویژه ‫ازش توی سی سی سی بیارم.
‫فکر خیلی خوبیه.
‫ولی هر دفعه که می شینم تا ‫اینا رو بنویسم،
‫نمی تونم،
‫چون...
‫منظورم اینه که، وقتی می خوام معنادار ‫درباره اش بنویسم،
‫مثلا این که برای نجات خواهرش مرد، من...
‫باعث میشی که به همه ‫علنی نشون بدی
‫- که یکی از اعضای تیم فلشی. ‫- آره.
‫ولی این کار منه، ‫پس چرا نتونم ازش رد بشم؟
‫سلام، آریز.
‫زمانی که سال گذشته مصاحبه کردی،
‫اشاره کردی که برای مراسم وفات می نویسی؟
‫برای ستاره ها و درجه ها.
‫زمانی که داشتم همراه با ارتش ‫توی افغانستان فعالیت می کردم،
‫گاهی کمک می کردم برای سرباز هایی ‫که مردن متنی درباره شون بنویسن
‫اونایی که تو ماموریت های سری بودن ‫یا خانواده ای نداشتن.
‫اگر از همه ی جزئیات خبر نداشتم،
‫راه های دیگه ای برای ‫گرامی داشتن اونا پیدا می کردم.
‫عالیه.
‫فکر می کنی بتونی برای وفات فراست ‫یه چیزی بنویسی
‫که برای تیتر امشب استفاده کنیم؟
‫همیشه تحسینش می کردم
‫که چطور از پس اون ‫همه ی اتهام های مسخره بر اومد.
‫می تونم تا یک ساعت دیگه آماده اش کنم چطوره؟
‫آره، عالیه. ممنون.
‫خواهش می کنم.
‫هی، آیریس.
‫عزیزم، مطمئنی که می خوای ‫چیزی که این قدر شخصیه رو
‫به کسی بدی که هرگز ‫فراست رو ندیده؟
‫خب، فکر کنم یه دیدگاه عینی
‫این وسط جاش کمه.
‫خب عدالت در حقش اجرا خواهد شد یا نه؟
‫خب...
‫بنظرت کار آریز خوب نبوده؟
‫خوب نوشته شده و ‫همه چی از واقعیت گرفته شده.
‫ولی انگار سرده.
‫انگار که کسی این رو نوشته که ‫فراست رو نمی شناخته.
‫ولی این چیزی نبود که ‫می خواستم درباره اش حرف بزنم.
‫می تونم از طریق ایمیل بخونم.
‫می خواستم ببینم اوضاعت چطوره.
‫منم همین حس رو دارم.
‫آیریس، ‫برای چی این رو ننوشتی؟
‫منظورم اینه که، تو که بیشتر از من ‫هم فراست رو می شناسی.
‫فکر کنم اون اول، حس کردم اگر...
‫بنویسمش، ‫نمی تونم تمام ااون چیزهایی
‫که می خواستم رو بگم بهش.
‫ولی هر چی بیشتر بهش فکر می کنم، ‫بیشتر متوجه میشم...
‫نمی دونم چی بگم.
‫کارلا، ممکنه من از قبل تو فراست رو ‫شناخته باشم، ولی نتونستم...
‫خودم اون رو بشناسم.
‫و حالا از دست خودت ناراحتی ‫سر تمام فرصت هایی که از دست دادی
‫چون فکر می کردی همه چی ‫همیشه کنارت هست.
‫منم همین حس رو کردم،
‫غریبه شدن با کیتلین بعد از مدت ها،
‫و بعد منم تقریبا همین اشتباه رو کردم
‫زمانی که فراست اومد، ولی...
‫خوشبختانه من، ‫به من اجازه نداد.
‫و در نهایت، ‫تونستم یه خرده بشناسمش.
‫و بهتر شدم.
‫خب حالا چی کار کنم؟
‫خب، یه چیزی هست ‫که خوب می دونم.
‫فراست برای یه تیکه کاغذ که کلماتی ‫در وصف اون چهارتا چیز بگه ارزش قائل نیست.
‫اصلا براش مهم نبود مردم چه فکری دارن.
‫فقط می خواست از اونا محافظت کنه.
‫این میراثشه.
‫آره.
‫ممنون کارلا.
‫- فکر کنم دیگه بدونم باید چی کار کنم.
‫ممنون.
‫- فردا می بینمت. ‫- حتما.
‫اوه ببخشید. ‫میشه من اون نوشیدنی یخی رو بگیرم؟
‫- به اسم فراست؟ ‫- حتما.
‫ولی در اصل کیلر فراسته.
‫خب، نباید این طور باشه.
‫مهم نیست. ممنون.
‫به شهروندتوپیا خوش اومدین.
‫جایی که شما، ‫شهروندان سنترال سیتی
‫داستان هاتون رو به اشتراک می ذارید.
‫امروز به اینجا اومدم تا درباره ی یکی ‫ از قهرمانانی که از دست دادیم حرف بزنیم،
‫کسی که معمولا ‫درست درک نمی شد،
‫زنی که همه شما می شناسیدش...
‫کیلر فراست.
‫ولی برای اون هایی که واقعا می شناختنش،
‫اصلا قاتل نبود.
‫فراست زندگی آدما رو نجات میداد،
‫اونا رو برای اینکه درست بهش تغییر داد،
‫و من با دو نفری اینجام ‫که این رو اثبات می کنن.
‫کامیکو و جامال، ‫ممنون که تشریف آوردین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خواهش می کنم. ‫- ممنون که ما رو دعوت کردین.
‫خب فهمیدم که هر دوی شما
‫برخورد اول خاصی با فراست داشتین؟
‫در زمانی حمله ی بلادورک به شهر بود،
‫ما توی مترو بودیم.
‫که کاملا توسط برادران بلاد محاصره شده بود.
‫- خیلی ترسیده بودم. ‫- همه ما ترسیده بودیم.
‫یه مشت غریبه که گیر افتادن
‫زمانی که اون چیزها ‫ما رو یکی یکی برمی داشتن.
‫تا این که فراست پیداش شد.
‫دیدن شجاعتش تو دادگاه...
‫می دونستم که در طرف ‫اشتباهی از میز نشسته ام.
‫برای همین زمانی که آزاد شد،
‫رفتم سراغش، ‫و ازش درخواست کردم منو ببخشه.
‫و دست منو وسط انجام جرم گرفت.
‫ولی منو تحویل پلیس نداد.
‫فوق العاده بود.
‫فراست اون برادرهای بلاد و منجمد کرد
‫و بهمون کمک کرد فرار کنیم.
‫ما زندگی مون رو مدیونش هستیم.
‫و فراست چی گفت؟
‫که کارم رو کردم...
‫ولی شاید ‫باید یکی بهترش رو بگم.
‫من از این گرافیتی کارها بودم.
‫اگر به خاطر فراست نبود،
‫الان تو زندان بودم.
‫بجاش، هفته ی بعدی ‫اولین گالری ام رو باز می کنم.
‫این طوری بود که روز بعد،
‫از دفتر دادستانی اومدم بیرون.
‫حالا دارم از فرا انسان ها ‫در استار سیتی دفاع می کنم.
‫اگر به خاطر فراست نبود، ما...
‫ما هرگز ازدواج نمی کردیم.
‫برای همین فراست ‫هر کجا که هستی...
‫ممنون.
‫حتما یه کار فوق العاده ‫برای انجام دادن هست
‫- که یاد فراست رو گرامی بداریم. ‫- چون فقط جو
‫یه سری کارت پیشنهادی ‫برای سوگواری رو داد بهتون
‫دلیل نمیشه که ‫کار درست همینه.
‫نمی دونم. ‫بنظر من که حرفش خیلی حق بود.
‫چطور یه شی می تونه ‫در جایگاه فوق العاده ی فراست قرار بگیره؟
‫بری درباره ی شعله های ابدی
‫اولیور کویین گفته بود.
‫اگر ما هم یه مدل ‫فراستی اش رو درستیم کنیم چی؟
‫آره، آره، ‫اگر لباس ابرقهرمانی اش رو بردارم
‫و تو یه جعبه ی شیشه ای بذارم ‫که دوتا خنک کننده ی انجمادی داره
‫همین می تونه یه کولاک خودکفا ایجاد کنه؟
‫این طوری برای همیشه ‫یخ زده باقی می مونه.
‫مثل یه گوی برفی؟
‫می دونی، بیشتر کمک می کنه اگر...
‫فقط من نبودم که ایده های خوب داشت.
‫در این حد منفعل تهاجمی؟
‫نه، نه. منفعل نیست.
‫منفعل تهاجمی اینه که هریش فیلد رو
‫که حمص بذاره تو ساندویچ مون.
‫اوه، وای.
‫تا حالا ندیده بودم این قدر ‫سر ساندویچ آتیشی بشی.
‫سر کارت بینگوی من.
‫- بعدشم تو حمص دوست داری. ‫- درسته درسته.
‫حمص عالیه، ‫ولی چاشنی نیست.
‫کچاپ چاشنیه.
‫خردل؟ اونم چاشنیه.
‫حمص مثل یه غذای دومه.
‫نه، نه. حمص یه سسه.
‫خیلی تند نرو پادشاه چاشنی ها.
‫نمی خواد برام توضیح بدی که حمص چیه!
‫خب، منم نیازی ندارم که
‫با ساندویچ اسب آبی بخورم.
‫خب، نگران نباش، ‫چون من هرگز
‫دیگه برات ناهار نمیارم.
‫- اه! ‫- شرمنده، شرمنده.
‫شما می دونید که پارک های قطبی کجان؟
‫- اون راحت ها؟ ‫- آره.
‫- استارکایوز. ‫- درسته.
‫ممنون. باید برم.
‫روابط عمومی سی سی سی داره می ترکه.
‫یه اتفاق عجیبی داره توی اُشانسیز میفته.
‫بلاک باستر اینجاست که ‫پرداختی هاش رو بده؟
‫نه، این بلاک باستر نیست.
‫ولی یه حسی بهم میگه ‫آرزو می کردیم که بلاک باستر بود.
‫اه، بیخیال رفیق!
‫من عاشق مهمونی ام!
‫♪ دوست دارم تصمیمات بد بگیرم♪
‫♪ اصلاً قراره هیچ وقت این تغییر کنه؟♪
‫هیچ وقت نمی تونیم اینو فراموش کنیم.
‫هی.
‫- اون دوست شماست؟ ‫- اه...
‫چون اون آشغال الآن نصف کافه رو منجمد کرد!
‫اه... ببخشید.
‫هفتۀ سختی رو گذرونده. بفرما.
‫میرم یه استراحتی بکنم.
‫اگه وقتی برگشتم نرفته باشه،
‫میدم دستگیرش کنن.
‫♪دوست دارم تصمیمات بد بگیرم♪
‫هی، چاکلز! گارسیا!
‫اومدین به مهمونی ملحق بشین، مگه نه؟
‫آره، درسته!
‫چی می خوری؟ هان؟
‫به تو می خوره اهل آبمیوه باشی.
‫الآن میارمش.
‫مرسی، ولی راستش من...
‫اهل نوشیدنی خوردن نیستم.
‫معرکه س. سهم ما بیشتر میشه.
‫اه، یه شب خوب رو می گذرونین، هان؟
‫آره، منم تجربه ش رو داشتم.
‫مطمئناً الآن عشقتون فقط کیک فنجونی،
‫توله سگ ها و کامیون های غول پیکره.
‫ولی فقط منتظر میشین تا یکی از شماها
‫تو جنگ با اهریمن مرگ چند بُعدی بمیره.
‫اه، آره.
‫اون موقع درد شروع میشه.
‫خیلی خب، آره، آره، آره، آره. ‫بگیر بشین.
‫بفرما. ‫نه، نه. اه.
‫- مشکلی نداری رفیق. ‫- خیلی خب.
‫می خواین از یه تأسیسات فنی ‫یا همچین چیزایی دزدی کنین؟
‫شاید باعث بشه صداهای تو سرم از بین بره.
‫این آدم به وایباچینو نیاز داره. ‫خیلی هم زیاد.
‫می تونم برم از جیترز بخرم.
‫و می خوای منو با این آدم گیج تنها بذاری؟
‫به هیچ وجه.
‫می دونی، نمی تونی همینجوری نظرات منو
‫بدون اینکه نظر دیگه ای بدی، رد کنی.
‫باشه. بیا بریم براش غذاش پیدا کنیم.
‫اینجا سیب زمینی سرخ کرده هم میدن؟
‫حتماً میدن.
‫بطری سس گوجه فرنگی. می بینی؟
‫بطری خردل.
‫اوه، ببین.
‫ولی بطری سس هوموس نیست.
‫پرونده بسته شد.
‫- این یه ادویه س. ‫- یه سسه.
‫- تو یه سُسی. ‫- خب، لااقل بهم بگی هوموس.
‫- اه، غیرقابل تحملی. ‫- باورم نمیشه.
‫هی!
‫چیه؟
‫واقعاً دارین حس و حال مهمونیم ‫رو از بین می برین.
‫خیلی خب؟
‫درضمن، اصلاً دارین دعوا نمی کنین.
‫فقط دارین کاری رو که ‫دوست ها انجام میدن می کنین.
‫به هم کمک می کنین تا دنیا رو ‫به روش منحصربه فرد خودتون...
‫به همدیگه نشون بدین.
‫فراست همین کار رو واسه من کرد.
‫اون خود واقعیش رو با من سهیم کرد.
‫فقط من خیلی احمق بودم که ‫خودم رو باهاش سهیم کنم،
‫و الآن دیگه خیلی دیر شده.
‫ولی خوشحالم که می تونم چیزهایی رو ‫از دید اون ببینم.
‫اه، خیلی سنگینه.
‫خوابای خوب ببینی.
‫- ال، خیلی متأسفم... ‫- چاک، متأسفم...
‫باورم نمیشه که دعوا کنیم.
‫سر یه سُس.
‫آره، منم دلم براش تنگ شده.
‫می دونی، شاید مارک خیلی گیج باشه...
‫ولی حق با اون بود.
‫ما دوستای خیلی خوبی هستیم. ‫بهترین دوست همیم.
‫پس اگه حرفای هم رو گوش بدیم،
‫مطمئنم که می تونیم اون چیز عالی از فراست ‫که می تونیم بهش افتخار کنیم رو پیدا کنیم.
‫آره، راستش حالا که دارم ‫به حرفات توجه می کنم،
‫فکر کنم ایدۀ لباس مخصوصت چیز خوبی بود.
‫واقعاً؟
‫ولی می تونم یه تغییر توش پیشنهاد بدم؟
‫حتماً.
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫بهم گفت اولین بار که این ژاکت رو پوشید
‫احساس قهرمان بودن کرد.
‫حالا اینجوری اونو به یاد میاریم.
‫همیشه.
‫«بری»
‫پنج دقیقه دیگه باز می کنیم...
‫ولی هنوز بهترین قطعه برای ‫تکمیل نمایش رو کم داریم.
‫عالیه!
‫نشوناتون رو محکم بچسبین. ‫یه آدم سرسخت داریم اینجا.
‫بری آلن از بخش بازرسی صحنۀ جرم
‫قهرمان فعلی افسر دیسی کوربر
‫آخرین هات داگشونه،
‫و...
‫آلن در میان بهت همگان برنده شد!
‫ممنون.
‫اشکالی نداره.
‫ولی سال دیگه یه مسابقۀ دیگه می خوام آلن.
‫حتماً.
‫آره.
‫چند وقته که اونجایی؟
‫امیدوارم تو بتونی بهم بگی.
‫هی، میشه به پیمان کارا بگی که
‫چکش کاری یا هر کاری ‫که دارن می کنن رو بس کنن؟
‫اه، این...
‫ساخت و ساز نیست.
‫اه، عالیه.
‫فکر کنم خیلی گیج شدم...
‫و حالم بده...
‫و مریض شدم.
‫هی، اون چیه؟
‫اسکن ماهواره ای دنبال بلاک باستر می گرده.
‫هنوز خبری ازش نشده، ولی...
‫دیر یا زود خودش رو نشون میده.
‫تیم هنوز آمادۀ روبه رو شدن باهاش نیست.
‫اونا نه. ‫اینو میگم.
‫همۀ این کارا رو انجام دادی؟
‫حالت چطوره؟
‫حتی نتونستم بهش بگم که چه حسی داشتم.
‫دربارۀ اون دفعه ای که ما رو تو
‫مسابقۀ کُشتی تیم زوج های برتر ‫ثبت نام کرد گفته بود؟
‫همون طور که واضحه، ما ترکوندیم.
‫ولی بعدش کمربندهای قهرمانی مون رو
‫داد به چند تا بچه ای که ‫تو رستورانی که داشتیم جشن می گرفتیم بودن.
‫چون بردن اون مسابقه مهم نبود.
‫تجربۀ اون کار مهم بود.
‫واقعاً خوب شناختیش.
‫اینجوری فکر می کردم، آره.
‫همچنین...
‫فکر می کردم که تموم کردن این لیست
‫باعث محترم شمردن یاد و خاطره ش میشه.
‫ولی حتی با خط زدن همه ش...
‫هنوز حس نمی کنم کامل شده باشه.
‫ببین رفیق،
‫هرچقدر هم دیوانه وار، ‫مثل عطشش برای ماجراجویی،
‫عزیز زودرنج من بیشتر از هیجانات،
‫واسه مراقبت از کسایی ‫که دوست داشت زندگی کرد.
‫اون واقعاً می خواست با زندگیش این کارو بکنه.
‫لعنتی، اون به معنای واقعی کلمه به دنیا ‫اومده بود که نجات دهندۀ کیتلین باشه.
‫هیچ وقت از این کارش غافل نشد.
‫می دونم چطور یاد و خاطرۀ فراست ‫رو محترم بشمرم.
‫ولی درحال حاضر، غیرممکن به نظر میرسه.
‫چی واسه فلش غیرممکنه؟
‫«کیتلین»
‫چون من به هیچ مراسم تدفین لعنتی ای نمیرم.
‫کیتلین.
‫♪ همه می میرن♪
‫♪سورپرایز، سورپرایز♪
‫♪به هم دیگه دروغ میگیم♪
‫♪ گاهی اوقات سعی می کنیم♪
‫♪تا کاری کنیم حس کنیم♪
‫که شاید حق با ما باشه♪
‫♪شاید♪
‫♪تنها نباشیم♪
‫♪همه می میرن♪
‫♪اینجوری میگن♪
‫♪و شاید چندصد سال دیگه♪
‫♪یه راه دیگه پیدا کنن♪
‫♪تعجبم اینه که چرا باید وایسی♪
‫♪اگه همه♪
‫♪میرن♪
‫♪بازم تنها می مونی♪
‫♪نمی خوام گریه کنم♪
‫♪بعضی روزا گریه می کنم♪
‫♪ولی نه واسه تو♪
‫♪خیلی چیزها هست که راجع بهشون فکر کنم♪
‫♪دربارۀ دنیایی که بهش عادت کرده بودم♪
‫♪دنیایی که نمی تونم پسش بگیرم♪
‫♪حداقل تا یه مدتی نمی تونم♪
‫♪مطمئناً استعداد نگاه به زندگی♪
‫♪مثل یه بچه رو دارم♪
‫♪تقصیر من نیست، خیلی هم غلط نیست♪
‫♪که فکر کنی چرا♪
‫♪همه می میرن♪
‫♪و من کِی می میرم؟♪
‫هنوزم نمی خوام برم.
‫من فقط...
‫اومدم عذرخواهی کنم.
‫و به حرفات گوش بدم.
‫فکر کنم در بستن به روی کسی که
‫می تونه ازش رد شه فایده ای نداره.
‫ببین، کیتلین...
‫واسه دیروز صبح تو سالن استراحت.
‫مشکلی نیست.
‫می دونم فقط می خواستی که کمک کنی.
‫امتحان کردن و دونستن
‫کلمات درست واسه گفتن ‫مثل هم نیستن.
‫و من متأسفم. ‫هرچی گفتم غلط بود.
‫هر دومون تو این چند روز ‫خیلی مشکلات رو تحمل کردیم،
‫پس فکر کنم اشکالی نداشته باشه اگه بخوایم ‫خودمون رو از دردسر رها کنیم.
‫ولی لازم نیست نگران من باشی.
‫من خوبم، واقعاً.
‫هنوزم خوابت مشکل داره؟
‫خیلی فکرا تو سرمه.
‫پس آره، چند شب نخوابیدم،
‫ولی از نظر سلامتی، ‫خطری منو تهدید نمی کنه.
‫پس ممنون که سر زدی.
‫کیتلین، می دونم که بعداً
‫از این به مراسم تدفین خواهرت ‫نیومدی پشیمون میشی.
‫باورکردنی نیست.
‫اصلاً متوجهی چی داری میگی؟
‫اصلاً موضوع من نیستم.
‫موضوع تویی
‫که باید همیشه قهرمان باشی.
‫من یکی از مأموریت هات نیستم، خیلی خب؟
‫و همه چی نمی تونه با سرعت درمانی اصلاح بشه.
‫ولی من باید به روش خودم ‫برای فراست عزاداری کنم.
‫پس اگه اشکالی نداشته باشه، میشه لطفاً بری؟
‫ببین کیتلین،
‫اگه واقعاً بخوای تنهات بذارم ‫همین کار رو می کنم،
‫ولی قبل از این که برم، ‫فقط از خودت یه چیز رو بپرس.
‫فراست چی می خواد؟
‫واسه تو؟
‫تو اونو بهتر از هرکس دیگه ای می شناختی.
‫اون می خواد تو کنار بکشی؟
‫اون می خواد ما بذاریم که تو کنار بکشی؟
‫ولی باید یه قولی بهم بدی، خیلی خب؟
‫هیچ وقت ارتباطت رو با من
‫یا بقیۀ اعضای تیم قطع نکنی، باشه؟
‫اگه اون بود بهم میگفت ‫که احمق بودن رو بس کنم،
‫خودم رو جمع و جور کنم، ‫و به زندگیم برسم.
‫شبیه حرفای اونه.
‫می دونی، فراست صدای داخل سر من بود
‫قبل از این که حتی بدونم اسمی داره.
‫اون کسی بود که بهم میگفت قوی باشم،
‫که قوی باشم، وقتی که احساس ضعف می کردم،
‫یا میگفت من به اون ناتوانی که بقیه
‫وادارم می کردن حس کنم نبودم.
‫بری، وقتی فراست مُرد...
‫آواز خوندنش هم مُرد.
‫خنده هاش.
‫صداش...
‫اون صدایی که منو احیا می کرد.
‫من نمی تونم به مراسم تدفین برم،
‫چون اگه برم، ‫اگه اونو تو تابوت ببینم...
‫می فهمم که برای همیشه رفته.
‫اگه اینجوری نباشه چی؟
‫منظورت چیه؟
‫صداش هنوز تو سر تو هست.
‫تا زمانی که اینجوری باشه...
‫اون واقعاً نرفته.
‫جو پیشنهاد کرد همه یه راهی برای ‫محترم شمردن یاد فراست پیدا کنیم.
‫پیدا کردن راه حل واسه من سخت بود.
‫ولی تو؟
‫فقط کافیه به حرفاش گوش بدی.
‫خب فراست بهت میگه که چیکار کنی؟
‫بیشترتون می دونین ‫که نمی خواستم امروز اینجا باشم.
‫اولش نمی خواستم.
‫می ترسیدم که اینجا دیدنش
‫باعث شه مرگش برام واقعی بشه.
‫و می ترسیدم.
‫فراست همیشه خواهر نترس اسنوها بود.
‫مثل اون دفعه ای که رفت با کوسه ها شنا کرد
‫و با کوسه درگیر شد.
‫یا وقتی که تو جیتر بود
‫واسه شب شعرخونی شون با میکروفون
‫و همینجوری میکروفون ‫رو گرفت دستش و یه شعری رو که
‫پنج دقیقه پیش رو دستمال نوشته بود خوند.
‫فراست همیشه صادق بود.
‫و حقیقت اینه که...
‫فکر می کردم اگه ببینم خواهرم اینجا خوابیده...
‫مجبورم باهاش خداحافظی کنم.
‫ولی بعد...
‫یکی از دوستانم بهم یادآوری کرد که...
‫این درست نیست.
‫و اون تو وجود همۀ ما زندگی می کنه،
‫نه فقط تو من.
‫ایثارگریش،
‫راه و روش منحصربه فردش تو دیدن دنیا،
‫و عشق عمیقش به خونواده و دوستاش.
‫پس اگه اون بخش هاش ‫رو در خودمون زنده نگه داریم،
‫اینجوری پس اون واقعاً از بینمون نرفته،
‫و راه بهتری برای محترم شمردن ‫یاد و خاطراتش به فکرم نمیرسه.
‫من تو رو زنده نگهت می دارم فراست.
‫قول میدم.
‫معمولاً جواب میده.
‫بابا، چه فکری کردی؟
‫ببین، سفیدکننده ها لکه ها رو از بین می برن،
‫و پرده ها هم کثیف بودن، پس...
‫متأسفم، ولی نه! نه!
‫تو قضیۀ بازنشستگی واقعاً هنوز تازه کاره.
‫ببین، این تمیزترین نقطه تو کل خونه س،
‫اگه فراست وسایل تمیزکاری منو واسه
‫کلاژش نمی برد
‫بیشتر از این انجام می دادم.
‫اه، آره، هنوزم نمی دونم چطوری اون وسایل رو
‫- وقتی داشت به همه جای شهر رو پل یخی میزد بُرد. ‫- نبرد.
‫مردم تا مدت ها داشتن اسفنج ‫و دستکش های زرد پیدا می کردن.
‫راستش فکر کنم وایلد داگ
‫یکی از تِی های جو ‫رو به عنوان سلاح استفاده می کنه.
‫واقعاً؟
‫حس خوبیه که اینجوری فراست رو به یاد میاریم.
‫توصیه ت جواب داد جو.
‫بیشتر کار تو بود تا من.
‫سخنرانی خیلی خوبی بود.
‫بیشتر از هر کاری که ما ‫واسه تکریم فراست انجام دادیم،
‫تو کمک کردی که آروم بشیم.
‫ممنون که ما رو کنار هم برگردوندی.
‫من کار رو براتون آسون تر نکردم،
‫ولی به هرحال ممنون از گفتن ‫حرفایی که نیاز به شنیدنشون داشتم.
‫اوه.
‫این بلاک باستر عوضی برگشته.
‫میگم کرامر ادارۀ پلیس رو خبر کنه.
‫به هیچ وجه. این یارو واسه ماست.
‫به علاوه، همه مون یه مسابقۀ ‫دیگه می خواستیم، درسته؟
‫و این دفعه، آماده ایم.
‫بری؟
‫به کرامر بگو که یه سلول رو آماده کنه.
‫بیاین بریم این یارو رو بگیریم.
‫به بچه ها میگم که برای ‫آماده کردن تیتر اولیه آماده بشن.
‫- کاری برای انجام دادن داری؟ ‫- نه.
‫چون دوست دارم چند تا ‫داستان دیگه دربارۀ فراست بشنوم.
‫منم خوشم میاد.
‫یه کم قهوه واسه خودمون درست می کنم.
‫عالیه.
‫هی. باید صحبت کنیم.
‫- هی. ‫- هی.
‫می دونی که بی ادبیه مهمونت رو منتظر بذاری.
‫الآن باید برم یه کافه
‫تا منو ازش پرت کنن بیرون.
‫ببخشید، فکر کردم وقت دارم ‫که قبل از اومدنت
‫یه دور دیگه تجهیزات رو بیارم.
‫اون یه پردازش کنندۀ ژنه؟
‫- آره. ‫- و دزدیدیش؟
‫قرض گرفتمش.
‫حالا هرچی کیتلین.
‫آدم جنس خودش رو می شناسه.
‫ببین، تو تماس گرفتی. منم اومدم اینجا.
‫چی می خوای؟
‫کمکت رو.
‫وای.
‫یادت رفته پول برقت رو بدی؟
‫خیلی خب، اصلاً وحشتناک ‫یا چیزی مثل این نیست.
‫کیتلین، چی می خوای؟
‫می خوام فراست رو برگردونم.
‫و تو هم باید کمکم کنی.
‫خب نظرت چیه؟
‫«فلش بلاک باستر رو خرد کرد.»
‫فکر کنم متن روی جلد
‫فردا رو پیدا کردیم.
‫ترکوندم!
‫یعنی، ممنون.
‫به انتشارات میگم
‫و هرچه سریع تر به مرحلۀ فروش می رسونمش.
‫مشکلی نیست. تصمیمش با خودته.
‫این یه مقالۀ عالیه. ‫باید به خودت افتخار کنی.
‫حالا، اگه منو ببخشی،
‫هنوز کلی کار دارم که باید انجام بدم.
‫شب طولانی ای میشه.
‫حتماً.
‫درضمن، خیلی خوبه
‫که از کُست سیتی برگشتی.
‫خبرگزاریِ سی سی سی بدون تو مثل همیشه نبود.
‫شماها آلگرا رو دارین.
‫شنیدم به خوبی جای منو پر کرده.
‫از کی شنیدی؟
‫من دیگه میرم.
‫ولی، دربارۀ شخصی که ‫به تازگی که از تیم فلش مُرده،
‫می دونم که با فراست کار می کرد، ‫ولی گزارشاتی از
‫کار کردن اون با کسای دیگه هم هست،
‫ولی هیچکی نمی دونه که اونا کی هستن.
‫نباید درباره شون تحقیق کنیم؟
‫اوم...
‫درباره ش فکر می کنم.
‫اه.
‫گوشیم رو...
‫فراموش کردم.
‫آیریس؟
‫