‫دیگه به خط پایان رسیدیم.
‫ببین، می دونم که ‫چند ماهه وضعیتم ثبات داشته
‫و فعلا برای دوره ی طولانی ای ‫نیاز به درمان ندارم،
‫ولی ممنونم که معاینه ام می کنی.
‫ببین، همیشه پیشگیری بهتر از درمانه.
‫خیلی خب.
‫خب، دیگه الان همه چیزت مرتبه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خب، فقط... فقط مسئله اینه که...
‫آم...
‫اخیرا، انگار فراموشی گرفتم.
‫برای مثال، یه مهمونی ‫شامی تو خونه ی پدرم بود و من...
‫بابا؟ مگه همین الان طبقه ی بالا نبودی؟
‫چرا، بعد رفتم گاراژ چون ازم خواستی
‫تا پرونده ی قدیمی اسکارپولا رو برات بیارم.
‫یادته؟
‫آم.
‫آره، حتما...
‫از ذهنم پریده بود برای چند دقیقه ای،
‫و بعد یه خاطره ی مجو یادم میاد از...
‫یه ایستگاه قطار.
‫و به دلایلی، ‫حس می کنم اونجا بودی.
‫یادت رفته بود که ما یه ‫قرار ملاقات قبلی داشتیم؟
‫دوباره قراره همه اش وارد ‫خطوط زمانی دیگه بشی.
‫برای من جدیده چون حتما یه همچین
‫مسئله ای رو یادم می اومد.
‫آره، آره، می دونم. ‫البته.
‫ببینم چطوری یه نفر ممکنه بیماری زمان بگیره اصلا؟
‫اصلا نمی دونم، ولی قصد دارم بفهمم.
‫وای، وایسا ببینم.
‫این دیگه چیه؟
‫دارم جهش هایی رو دریافت می کنم
‫که تا حالا مثلش رو ندیده بودم.
‫خب، بنظر بد میاد.
‫راستش، ممکنه معنی خیلی چیزها رو بده،
‫حتی ممکنه عوارض جانبی ‫درمانی که کردم باشه.
‫من میرم با فورس سیبز تماس می گیرم
‫که ببینم اونا می تونن کمکم کنن ‫سر از این قضیه دربیارم.
‫- به بری چی بگم؟ ‫- هیچی.
‫هنوز مطمئن نیستم چیه، ‫پس فعلا خیالت راحت باشه.
‫بهم اعتماد کن، باشه؟
‫لحظه ای که فهمیدم چه خبره،
‫هر کجا که باشی ‫میام پیدات می کنم.
‫این پرونده به بن بست ها اسم بدی داده.
‫حداقل کس دیگه ای آسیب ندیده.
‫فعلا.
‫بر، چی شده؟
‫نمی تونم از این احساس هضم کنم
‫که یه چیزی هست که جا انداختیم.
‫خب، ببین، میرم قشنگ تو شواهد رو می گردم
‫که از صحنه ی جرم هفته ی پیش بهم دادی.
‫خیلی خب، ممنون. ‫راستی، کیتلین کجاست؟
‫تا هر چقدر که کمک بتونیم ‫گیر بیاریم نیاز داریم.
‫از زمانی که تصمیم گرفت با مارکوس باشه،
‫تو بخش شکارگاه ها ‫الان فصل شکار شروع شده.
‫برای همین یه ثانیه دارن ‫به برنامه ها گوش می دن،
‫رو مبل نشستن رو گریه می کنن، ‫و یه خرده بعدش،
‫بلیط لحظه آخری
‫به "دیر ایوان هانسن" تو متراپلیس می گیرن.
‫خب، خوش به حالش، ‫ولی این برای ما چه معنی داره؟
‫یه قدم به حقیقت نزدیک تر شدیم.
‫خیلی خب، من تمام شب بیدار بودم
‫داشتم این ماژول زنگ همجوشی سرد رو ‫برای ماهواره مون می ساختم.
‫چستر؟
‫- من... ‫- حالت خوبه؟
‫آره، شرمنده، شرمنده.
‫این شب تا صبح بیدار موندنه، ‫باعث ذهنم پرش داشته باشه.
‫مسئله اینه. ‫خب ما می دونیم که قدرت های این فراانسان
‫می دونیم که قدرت های آتیشی گرماگیرن، ‫یعنی خروجی قدرت اون ها
‫بسته های بسیار سردی رو ‫از خودشون بجا می ذارن.
‫این زنگ که تازه ساختش رو تموم کردم،
‫زمانی که تو هر کجای شهر ‫ما تغییر ناهنجاری در فشار هوا داشتیم
‫در صورت افت شدید، این بهمون خبر میده.
‫تنها قسمت بدش اینه که نمی دونیم
آدم بده ی ما کجاست ‫تا این که آتیش شروع بشه.
‫یا یکی دیگه بسوزه.
‫نه، لحظه ای که اولین اخطار رو بگیریم اون قدری سریع هستم
که ‫به موقع به اونجا میرسم، ‫و می تونیم قبل از اینکه
‫کسی آسیب ببینه تمومش کنیم.
‫سو دیربان، ‫عاشق این تیپت شدم.
‫چی شد عوضش کردی؟
‫بی قرار شدم، برای همین اومدم اینجا.
‫آیریس؟
‫سلام، خوبی؟
‫آره. آره، عالی ام.
‫آره، خب چی باعث شد برگردی سنترال سیتی؟
‫خب، حالا که دیگه از بلک هول خبری نیست
‫و پدر و مادرم تو زندان یقه سفیدن،
‫من مسئول زنده کردن ‫کسب و کار خانوادگی مون هستم.
‫برای همین به تمام ‫هولدینگ های کاری سر می زنم
‫و مطمئن میشم که همه شخصا
‫بدونن که اوضاع قراره متفاوت بشه.
‫و امتیاز اضافی ای که داره، می تونم ‫یه سر کوتاهی به مستاجرهام بزنم.
‫خب، ما که بسیار قدردان
‫کمک شما برای گسترش دفترمون هستیم.
‫خب، شما افرادی هستین که ‫دارین تمام کارها رو می کنین.
‫خیلی خب، باید با جتم به کوست سیتی برم.
‫یه زنجیره از هتل های لوکس داریم ‫که باید برم بهشون سر بزنم.
‫- بنظر جالب میاد. ‫- نه، نه. خیلی حوصله سربره.
‫آره، ولی اگر خوش شانس باشم،
‫شاید بتونم یه نگاهی به سی سی پی ‫بندازم، وقتی که اینجا هستم.
‫اوه، شماها هنوز نشنیدین.
‫ظاهرا چندین بار دیده شده که
‫یکی از تو دیوارها رد میشه.
‫تو شبکه های مجازی با هشتگ ‫کوست سیتی فانتوم معروف شده.
‫بنظر یه فراانسان جدید میاد.
‫نمی دونم چطوری تو وست کوست ‫از این قدرت ها بدست آوردن.
‫راستش، من تو سرتاسر دنیا
‫با چنتا از متاها روبه رو شدم.
‫مشخص شد که تو تمام کره ی زمین ‫افرادی هستن
‫که ژن های فرا انسانی نهفته دارن.
‫تنها چیزی که نیازه یه مشخص کردن ‫یه رشته از عواقبه
‫تا قدرت هاشون آشکار بشه.
‫شاید تو کوست سیتی هم همین اتفاق افتاده؟
‫آره، حضور اولین فراانسان در اونجا.
‫آیریس، این می تونه داستان خیلی خوبی بشه.
‫آره، باید باهام بیای.
‫خیلی خوشحال میشم همراه داشته باشم.
‫مشکلی با موندن تو هتل های شیک و ‫پنج ستاره نداری؟
‫من میرم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫وقتی نیستم الگرا ‫می تونه به مسائل رسیدگی کنه.
‫می تونم؟
‫آره، مگه یه امپراطوری رسانه ای ‫در حال شکوفا شدن نداری؟
‫خب، می تونم دور از محل ‫کار همه چی رو بگردونم،
‫تازه بعدشم، الگرا درست میگه، ‫منظورم اینه که این یه بخش خفنی میشه،
‫اگر که این داستان بترکونه،
‫می تونه زمینه رو برای گسترش مون ‫تو وست کوست ایجاد کنه.
‫من که راضی شدم.
‫عالیه. همین.
‫سفر جاده ای.
‫بزن بریم.
‫هی.
‫این یه منطقه ی سرده؟
‫فراانسان آتیشی مون توی ‫جاده 138 دون جنوبی ظاهر شد.
‫چی شده؟
‫فلش، پیداشون کردی؟
‫بری، چی شده؟
‫خیلی دیر رسیدم.
‫- آتیش سیاه. ‫- آره.
‫مثل چیزهای گذشته ای که ‫باهاشون برخورد داشتم نیست.
‫و خودش خودش رو خاموش می کنه. ‫اصلا چطوری ممکنه؟
‫نمی دونم، ولی دارم بهت میگم مرد،
‫منظورم اینه که، یه لحظه بود ‫بعد دیگه هیچی نبود.
‫خب دیگه چی می دونیم.
‫اسم قربانی پارکر دیستیفانوئه.
‫اینجا تو این استودیو کلاس داره برای خودش.
‫هی، تو هم اینو می بینی؟
‫یا خود 451 فارنهایت.
‫خیلی خب، یه راهی برای حفظ کردنش نیاز داریم.
‫شاید بتونیم با استفاده از
‫واحد مهار میکرو کاتالیز انجامش بدیم؟
‫بعدش چی؟
‫من و ری پالمر با هم طراحی اش کردیم
‫تو همکاری با بنیادی
‫که به اسم پدرم نام گذاری اش کرد.
‫ام سی سی یو یکپارچگی ‫گازهای تبخیر شده رو حفظ می کنه،
‫ولی توی آزمایشگاه خودمه.
‫- چه شکلیه؟ ‫- یه چیز 20 سانیته
‫وکیوم شده تو نگهدارنده ی بروسیکاته
‫که بالا و پایینش رو با ذوب یونی بستم.
‫الان برمی گردم.
‫آره، آره، خیلی خب.
‫یه مقدار زمان می بره که عادت کنم.
‫همینه؟
‫آره، آره، این... آره.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، سعی کن ‫خواص مولکولی اش رو مشخص کنی
‫بعد ماژول ماهواره رو ‫دوباره برنامه نویسی کن.
‫تا بتونه هر داده فراانسانی که ‫بهش برمی خورم رو پیدا کنه.
‫آره، بعد اون رو به یه جستجو ‫در سرتاسر شهر تبدیل کن.
‫این طوری، اگر خوش شانس باشیم...
‫می تونیم این قاتل رو قبل از اینکه ‫یکی دیگه رو بکشه، دستگیر کنیم.
‫من آخرین جاهایی که این کوست سیتی فانتوم ‫که تو شبکه های اجتماعی پست شده
‫رو بهم وصل کردم.
‫و همه شون مرکز شهر اتفاق افتادن.
‫وای، حسابی روش داری کار می کنی ها.
‫خب چه حقه ای داره؟ ‫اوضاع سر کار چطوره؟
‫آره، از همیشه بهتره. منظورم ‫اینه که، رسانه سی سی سی داره رشد می کنه.
‫تو و بری چطور؟
‫شماها هنوز زوج خوشبختی هستین؟
‫یه طوری میگی انگار چیز بدیه.
‫- خانوم جان، این بهترین چیزه. ‫- موافقم.
‫آره، نه، ‫بری داره حسابی
‫با تیم فلش برای جنگیدن ‫با جرایم تلاش می کنه.
‫و... وایسا.
‫چی شده درباره ی اینا می پرسی؟
‫هیچی. ‫منظورم اینه که، درک می کنم.
‫زندگی عالیه و تو هم حسابی سرت شلوغه.
‫ولی با این که این همه داستان هست ‫بازم مشتاقی که
‫می خوای کمک کنی این فراانسان ‫بشه قسمت دوم استریک.
‫و الگرا می تونست از پس این داستان بربیاد
‫و یه مقدار از زحماتت رو کم کنه.
‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫اوه.
‫اوه، اونجا رو ببین. یه چیزی پیدا کردیم.
‫بریم.
‫خیلی خب، اونا نیستن.
‫می تونه هر کدوم از اونا باشه.
‫احتمالا باید نزدیک تر بشیم.
‫یه لحظه وقت بده.
‫اونجا رو ببین.
‫سلام، من آیریس وست آلن هستم
‫از رسانه شهروندان سنترال سیتی.
‫تا حالا درباره اش نشنیدم.
‫- بله درسته، و این... ‫- صاحب خونه اشم.
‫آره، همچنان برام مهم نیست.
‫اگر شر رو کم کنید لطفا.
‫باشه، خب ما امیدوارم بودیم ‫که بتونی تو داستانی
‫که داریم روش تحقیق می کنیم ‫کمک مون کنی.
‫علاقه ای ندارم.
‫درباره ی کوست سیتی فانتومه.
‫تا حالا درباره ی این مرد شنیدی؟ یا زن؟
‫ببین، ما اصلا نمی خوایم هیچ گونه ‫دردسری برات درست کنیم. باشه؟
‫ما واقعا فقط می خوایم ‫باهات حرف بزنیم
‫و ببینیم راهی هست که ‫بتونیم کمکت کنیم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- عمرا اگر بهت بگم.
‫- سفارش تینیا. ‫- اوه، تینیا.
‫تریپل اسپرسو،
‫برای یه نوجوان مقدار کافئین خیلی زیادیه.
‫خیلی خب، صادقانه باهات حرف می زنم.
‫زمانی که شنیدیم امکان این وجود داره که
‫که تو کوست سیتی فراانسان باشه...
‫- فراانسان چیه؟ ‫- آدمایی مثل خودت که قدرت دارن.
‫و چی؟
‫فکر کردین من تیتر خبری بعدی تونم؟
‫نه، نه، این طوری نیست.
‫ما تو سنترال سیتی،
‫تجربه داریم که با فرانسان ها کار کنیم.
‫که چی کار کنین؟
‫خب، که به بقیه کمک کنیم. ‫تا حالا درباره ی فلش شنیدی؟
‫خیلی خب، هشت سال پیش، ‫من یه گزارشگر بودم
‫که کمک کرد داستانش همه جا پخش بشه ‫و اگر تو بهم اجازه بدی،
‫منم همین کار رو برای تو هم بکنم.
‫ببینم اصلا چطوری منو پیدا کردین؟
‫خب، فراانسان هایی مثل تو ‫از ماده ی سیاه درست شدن،
‫و این برنامه بهمون کمک می کنه ‫به همین راحتی پیداشون کنیم.
‫واقعا؟
‫خب، حالا دوست دارم ببینم ‫می تونید منو پیدا کنید یا نه.
‫خب، خیلی خوب پیش رفت.
‫سه بار چک کردم که بفهمم ‫این برای کی بوده.
‫هیچی توی ‫"افسانه های تاریک" فراانسانی پیدا نشد
‫که بتونه از آتیش سیاه استفاده کنه.
‫که هیچ گونه علائم شیمیایی نداره که بشه ‫تو ماهواره مون برنامه نویسی اش رو بکنیم.
‫همچنان هیچ گونه ‫دیدی نمی تونیم داشته باشیم.
‫خیلی خب، روی بخش علمی اش کار کن.
‫میرم یه سر به کریمر بزنم.
‫حالا که به بخشی از تیم شده،
‫باید بدونه که واقعا داریم ‫با چی سر و کله می زنیم.
‫بعلاوه، شاید بتونه بهمون کمک کنه ‫یه ارتباطی
‫بین این سه تا قربانی پیدا کنیم.
‫اگر چیزی پیدا کردی بهم زنگ بزن.
‫آره...
‫مشکلی نیست.
‫فقط منم و یه آتیش سیاه ترسناک.
‫اصلا هم عجیب نیست.
‫خیلی خب، آروم باش چستر چی. آروم باش.
‫از پسش برمیای.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫هی، هی.
‫اینجا آتیش گرفته!
‫اینجا آتیش گرفته. کمک!
‫کمکم کنید!
‫یکی کمک کنه!
‫چاک، چاک.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫ماییم.
‫داشتی تو خواب داد می زدی.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره.
‫آره، آره، فقط... ‫خواب بد دیدم.
‫احتملا چیز عجیبی بوده.
‫مطمئنی که داستان همینه؟
‫می تونم حس کنم که ‫همچنان خیلی ترسیدی.
‫آره، نه، نه، نه، من...
‫خوبم، خوبم.
‫واقعا، فقط اخیرا دیگه ‫خیلی زیادی داشتم کار می کردم.
‫شاید یه مقدار قهوه نیاز داشته باشم
‫که این حافظه سخت ذهنی ام رو راه بندازم.
‫شرمنده.
‫خب، احساس می کنم که درگیره.
‫کس دیگه ای متوجه شده که اخیرا داره
‫- بهش سخت می گذره؟ ‫- آره، من که شدم.
‫اگر چیزی داره ناراحتش می کنه، ‫برای چی چیزی نگفتی؟
‫آخه، این احساسی ترین آدمیه که می شناسم.
‫پس احتمالا باید بشدت شخصی باشه.
‫که به ما تیم فلش نمیگه؟ ‫منظورم اینه که خیلی اشتباهه.
‫با من حرف می زنه.
‫از اونجایی که گوشیت سوخته،
‫من دارم برنامه ی ماده سیاه ‫چستر رو دانلود می کنم.
‫فقطم هفت ساعت و نُه دقیقه ‫مونده تا دانلود بشه.
‫خیلی خب، واقعا باید سرویسم رو بهتر کنم.
‫از پسش برمیام.
‫نه، سو، ما این قدر زمان نداریم.
‫آخه، تینیا می تونه از دیوارها رد بشه.
‫منظورم اینه که، می تونه هر جایی باشه.
‫خب، تا زمانی که دانلود بشه،
‫باقی روز رو وقت داریم که ‫یه ایده ی بهتر پیدا کنیم،
‫و بنظر میاد اینجا بهترین جا ‫برای چیدن استراتژی باشه.
‫خب، خب، باید تعداد مکان ها رو مشخص کنیم
‫که فکر می کنیم ممکنه ‫به اونجاها بره و همونجا رو بگردیم.
‫عالیه، همزمانش هم می تونیم
‫درباره ی مشکلات واقعی حرف بزنیم.
‫زود باش آیریس، ‫اینجا واقعا داری چی کار می کنی؟
‫این... خیلی غیر منطقیه، پس...
‫خب بگو.
‫پارسال، این حس توی من شروع شد...
‫عجیب بود، برای همین استیل فورس ‫من رو بررسی کرد
‫و متوجه این شد که من ‫بیماری زمانی پیدا کردم.
‫حالا، این که اصلا یعنی چی ‫و من چطوری بهش گرفتار شدم یه رازه،
‫ولی نمی دونم.
‫اخیرا، انگار که دارم زمان رو از دست میدم.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫حالا فهمیدم برای چی ترسیدی.
‫آره، و بعد امروز دیان من رو بررسی کرد،
‫و یه چیزی رو پیدا کرد که ‫تا حالا ندیده بوده.
‫و با این که بهم گفت تو این مدت که ‫اون می گرده ببینه چیه آروم باشم،
‫منظورم اینه که، نمی تونم حسی جز
‫اشتباه بودن این داشته باشم.
‫پس برای همین خودت رو انداختی تو این داستان؟
‫آره، نیاز به یه حواس پرتی داشتم.
‫باور کن، متوجه میشم.
‫منم همین کار رو کردم ‫زمانی که فهمیدم پدر و مادرم
‫داوطلب شدن که برای بلک هول کار کنن.
‫اول، این قدر عصبانی بود ‫که یه طرف دیگه رو نگاه می کردم.
‫منظورم اینه که، آخه جدی ‫هر کاری کردم که
‫عواقب کارهاشون ‫روی من تاثیر نذاره.
‫ولی باید فرار کردن رو تموم می کردم ‫و با پدر و مادرم روبه رو می شدم.
‫و آیریس، تو هم باید همین کار رو بکنی
‫سر این ترسی که ‫از بیماری زمانت داری.
‫آره، ولی آخه،
‫اگر دیان فردا با خبرهای بد بیاد چی؟
‫آره، ممکنه. ‫ممکنه مشکلی هم نداشته باشی.
‫در هر صورت، باید فرار کردن از چیزی که
‫نمی شناسی رو بذاری کنار.
‫این... یه مسابقه ایه که نمی تونی برنده بشی.
‫- چی؟ ‫- تینیا.
‫اگر من اونی نباشم که فرار می کنه چی؟
‫فکر کنم بدونم کجا باید پیداش کنم.
‫به اندازه ی کافی برای لیوان دوم داری؟
‫آره، آره، صد رد صد.
‫نمی خوام دروغ بگم، ‫بنظر الان بیشتر استرس داری
‫تا اون موقع که تو کمپین ‫محاکمات گنتاری بودی.
‫آره.
‫اون واقعا سخت بود.
‫وای.
‫حتی حرف زدن درباره ی سیاه چاله و اژدها ‫هم تو رو سرحال نمی کنه؟
‫متاسفم.
‫انگار فازش پریده.
‫می دونم که این پرونده ی جدید ‫فراانسان آتیشی ترسناکه
‫و به عنوان استاد علمی ما،
‫خیلی شدید درگیرشی.
‫منظورم اینه که، باید ‫قربانی ها رو آزمایش کنی
‫و رو جسد ها آزمایش کنی. ‫فشار خیلی زیادیه.
‫فکر کنم چیزی که می خوام بگم ‫اینه که تنها نیستی.
‫منظورم اینه که، همه ما با همیم.
‫درسته؟
‫پس اگر نیاز داشتی ‫درباره ی چیزی حرف بزنی، هر چیزی...
‫- دوباره داره اتفاق میفته. ‫- چطوری خارج شده؟
‫خارج نشده بهم اعتماد کن.
‫می دونم که واقعا اینجا نیستی. ‫اینم یه خواب دیگه ست.
‫نه، این طور نیست.
‫مگه آزمایشگاه استار
‫سیستم اطفای حریق یا این چیزا رو ندراه؟
‫این آتیش همجوشی سرده.
‫کربن دی اکسید تولید نمی کنه.
‫سنسورهامون این رو ‫به عنوان یه آتیش واقعی شناسایی نمی کنن.
‫لطفا، لطفا، این طوری نه.
‫اینجاست.
‫نمی تونم این شعله ها رو خاموش کنم.
‫خیلی خب، پشت سر من وایسین.
‫متوجه نمیشم.
اول چاک یه خواب درباره ی این آتیش عجیب غریب می بینه،
و بعد فراانسانی که اون و ساخته بهمون حمله می کنه؟
و اصلاً چرا کسی باید بخواد به چاک صدمه بزنه؟
نمی دونم، ولی تو رو در امان نگه می داریم.
- .قول می دم - ممنون .
چستر، اون وسیله ی فشار سنج هوات چی؟
چرا خاموش نشد؟
وقتی شاخص های جست وجوش رو برنامه ریزی کردم،
از تنظیمات پیش فرضی که تو شبکه های ردیابیِ
خارج از آزمایشگاه استار اجرا می شد استفاده کردم.
درسته، شاید بهتره که درستش کنه.
آره، همین الآن درستش کردم و همچنین دوبار چک کردم که
مطمئن بشم آزمایشگاه استار امن هم هست.
انگار این فراانسان آتیش سیاه
می تونه به شکل تصادفی ظاهر و ناپدید بشه.
همچنین آتیشش هیچ ردی باقی نمی ذاره.
مثل یه روح.
باید یه کم هوای تازه بخورم.
واقعاً بدجور صدمه داخلی خورده.
می تونی شماتتش کنی؟
اول دو تا جسد تو اُشانسیز پیدا شد...
و بعد جریان امروز صبحِ مربیِ یوگا، دی استفانو.
آره، و همون آدم الآن دنبال چاکه،
آدمی که محاله به کسی صدمه بزنه.
اصلاً با عقل جور در نمیاد.
اگه این فراانسان می تونه بدون این که شناسایی بشه وارد آزمایشگاه استار بشه،
اون وقت ممکنه هرجایی باشه.
اگه شعله های آتیش رو از راه دور کنترل کنن چی؟
یعنی، شکلی که ما تو آتیش دیدیم
هیچ صورت و نشان شناسایی ای نداشت.
شاید یه جور تصویرسازی بوده.
یعنی این جوری می شه این که نتونستی
بگیریش رو توجیه کنیم.
قاتل واقعاً هیچ وقت تو محلِ
ارتکاب جُرم حضور نداشته.
ولی این که چرا
فراانسان آتیش سیاه مون دنبال چستر هست رو توجیه نمی کنه.
آزمایشگاه استار رو قرنطینه کنیم.
هیش کی جز من اجازه ی
داخل یا خارج شدن رو تا زمانی که بفهمیم جریان چیه نداره.
کجا می ری؟
اگه کسی داره از راه دور آتیش رو کنترل می کنه
شهر رو تا زمانی که پیدا کنم می گردم.
در تماس باشین.
دریافت شد.
اون اینجا نیست.
چطوری تونستی...
نمی دونم چطوری پیدام کردی .ولی دارم از اینجا می رم،
نظرت چیه که بمونی؟
خیله خب، شماها می دونین که
می تونم از دیوار رد بشم، درسته؟
خب، ما دوستانی تو آزمایشگاه استار داریم
وقتی بهشون گفتم که
یه فراانسان روح شکل داریم، این و بهم دادن.
«.بهش می گن «ماتریس ناپایدارساز مولکولی
و ظاهراً تنها کاری که باید بکنم اینه که روشنش کنم، اون وقت
هرکی مثل تو رو تا شعاع سه خیابان ناپایدار می کنه.
نظرت چیه که یه امتحانی بکنیمش؟
خب من فکر میکردم شما دو تا به مردم کمک می کنین.
اُه، اون کمک می کنه .من بستگی به حالم داره.
خب پس چرا آروم نمی گیری؟
بیا حرفای آیریس رو گوش بدیم.
اصلاً چرا براتون اهمیت داره؟
می دونیم که دنبال مادرت می گردی.
به خاطر کوله پشتی ت فهمیدیم.
تو «جیتر»، به نظر می رسید که
کل زندگیت جمع شده بود داخلش.
دنبال آدم های گم شده تو
شهرهای ساحلی گشتم،
و اون موقع بود که فهمیدم
که تو از پرورشگاه فرار کردی.
و این که مادر بیولوژیکی ت تو جیتر کار می کرد
و این آپارتمان آخرین آدرسیِ که ازش موجوده.
آره، خبرنگار واقعاً خوبیه.
خیله خب، پس اینم می دونی که
مامان واقعیم از وقتی به دنیا اومدم من و ول کرده
و تلاشی برای ارتباط برقرار کردن با من نکرده.
نه حتی یک بار.
نه حتی این که ببینه حالم چطوره
یا اصلاً جون سالم به در بردم .ولی من زنده مونده م،
ولی جدیداً اوضاع خیلی داغون بوده،
ولی حالا که یهو این قدرت های تازه رو دارم
شانس این که واسه خودم کسی بشم رو دارم.
پس می خواستی به مامانت نشون بدی چه کَسی شدی.
آره، چون شاید فکر کنه
که یه آدم خاصم.
و منو بپذیره.
تأیید شد که قدرت های پنهان فراانسان ها با احساسات شدید بروز داده می شه.
بذار کمکت کنیم پیداش کنی.
این یه وسیله ی الکیه.
همون طور که گفتم، آیریس یه خبرنگار عالیه
و اگه کسی باشه که بتونه کمکت کنه تا مامانت و پیدا کنی،
- .اونه - اگه بهم اعتماد کنی .
می فهمیم که پشت تمام این ماجراها چی بوده...
و تو هم مشکلی برات پیش نمیاد.
دیگه دارم شک می کنم که اصلاً همچنین چیزی ممکنه یا نه.
هوات و داریم.
باور کن، تو چیزی فراتر از یه عضو ساده ی این تیمی،
تو جزوی از زندگیِ منی،
و به این زودی ها نمی ذارم از زندگیم بری.
فهمیدی؟
آلگرا من...
بی خیال.
فقط...
تو دوست خیلی خوبی هستی.
تو هم همین طور. بهترینی.
به خاطر همین باید این و بهت بگم.
خیله خب، اون آدم تو آتیش.
می دونم کی بود.
و یه فراانسان آتیشیِ تازه نبود.
یه روح بود.
واقعاً فکر می کنی داری تسخیر می شی؟
جدی جدی؟
توسط پدرم.
اونه که تو آتیشه.
و این و می دونم چون پدرم این جوری مُرد
و به دلایلی، برگشته.
ولی من اونجا بودم،
و حالا هرچی که بود، صورت نداشت.
فقط یه شکل بود.
نه، نه، نه بیشتر از اینا بود.
وقتی پدرم مُرد پیشش نبودم.
خیله خب، ولی وقتی اون آتیش پدیدار شد،
اون چیزِ داخل آتیش، بهم این حس رو داد که من پیشش بودم.
درست همون جا تو جاده .جایی که 24 سال پیش اون اتفاق افتاد،
انگار می تونستم لاشه ی هواپیما رو ببینم
و گرمای سوختن موتور رو حس کنم.
و می تونستم صدای کمک خواستن پدرم رو بشنوم.
ولی کسی به کمکش نرفت.
آلگرا، هیش کی نرفت کمکش .اون فقط... هیش کی نرفت کمکش.
اون فقط... تو تنهایی مُرد.
نمی دونم چی دیدی،
ولی اون پدرت نبود .امکان نداره اون باشه.
آره، اون بود، اون بود.
چاک، تو پارسال که دیدیش
بهم گفتی که چه اتفاقی افتاد.
این که چقدر دوستت داشت،
این که تو این مدت چه پدر عالی ای بوده.
چستر،
یه پدر خوب همچین کاری نمی کنه.
باید خودش باشه ...ببین، من.
آلگرا، می تونم حسش کنم .خیله خب، می تونم حسش کنم.
انگار درست همونجا تو محل سقوط هواپیما بودم، می تونم...
تو گفتی
کوئنسی پی رانک پسرش رو» «.از هرچیزی بیشتر دوست داشت
یعنی هرچی که حس کردی یا فکر کردی دیدی
یه دروغ بود.
آلگرا...
من تو کل زندگی م ازش متنفر بودم.
خب، اگه این یه جور، مثل...
یه جور تاوان پس گرفتنِ افتضاح بعد از مرگ؟
نه.
من به روح اعتقاد ندارم ،تو هم همین طور،
به خاطر همین باید بفهمیم که
واقعاً موضوع چیه.
اون... اون برگشته، مگه نه؟
اگه اومده باشه باید اول از رو جنازه ی من رد بشه.
بیا بریم.
- چی شده؟ - هنوز مطمئن نیستیم .
تو سطوح مختلف، آتش سرد شناسایی کردیم
و داره زیاد می شه.
و همه شون دارن میان سمت ما.
اگه آتیش سرده،
چرا اینجا داره گرم تر می شه؟
این شعله ها در حالت زیر صفر به وجود می آن،
ولی همچنان سطوح بالایی از انرژی جنبشی آزاد می کنن.
یعنی هنوزم می تونم بزنن ما رو جزغاله کنن.
اون یه اتصال رهیاب بود .تو دیوارها هم هستن.
اون دنبال منه .اینا همه ش تقصیر منه.
نه، تقصیر تو نیست.
چاک، باید تمرکز کنی.
خیله خب، برای نجات پیدا کردن از این مهلکه، به کمک تو نیاز داریم.
اُه، نه، نه، نمی تونم .نمی تونم.
آتیش داره پشتیبان های ساختمانیِ
ما رو می سوزونه، وقتی اونا سوختن...
هر منبع ناپایدار آزمایشگاه استار ذوب می شه
و سنترال سیتی رو آلوده می کنه.
خب چی کار کنیم؟
چستر، ببین می دونم الآن برات سخته
ولی برای این که جلوی این و بگیریم به کمکت نیاز داریم.
یعنی ازت می خوایم که شروع به جست وجو کنی.
دنبال هرچیزی که می تونه
واکنش های کاتالیزشده ی سرد تولید کنه بگرد.
هرچقدر بتونیم برات وقت جور می کنیم.
باشه، باشه، می رم سراغش.
دنبال اثر گرماییِ مواد کاتالیزشده می گردم.
بری، شعله ها از آزمایشگاه سرعت جمع می شن.
نمی دونم چرا، ولی شاید یه جور
تشکیل دهنده ی کانونِ زلزله یا چیزی اونجاست.
بریم تو کارش.
- .فراست - حله، دارمش .
شاخص حرارتی مون از رادار خارج شد.
چستر، الآن یه موج عظیمی از ناامیدی رو حس کردم.
بهتون گفتم که نمیتونم این کارو بکنم.
اون فکر میکنه داره توسط پدرش تسخیر می شه،
و دلیل تمام این اتفاقات اینه.
دلیلش این نیست.
چستر...
این ناامیدی ای که حس کردم، فقط از سمت تو نیست.
انگار می تونم درد و رنج هزاران نفر رو حس کنم،
شایدم بیشتر.
این چه کوفتیه؟
- سیسیل؟ - خیله خب، گوش بده بهم .
شماها حالا که می تونین باید اینجا رو تخلیه کنین.
نه، شما رو تنها نمی ذاریم.
اون اینجاست.
تمام اون غم و رنج.
تمام اون حزن و ماتم.
بابا؟
دستم رو بگیر.
وقتشه بیای خونه چستر.
متأسفم که نتونستم کمکت کنم.
چاک، اون بابات نیست.
درسته.
چستر، تمام ناراحتی ای که حس می کنم،
این...
از اون چیز میاد.
آلگرا درست می گه .اون پدرت نیست.
چستر، ما به هم تعلق داریم.
نه، نه.
چستر، هرچی که در تو هست،
داره از تو به داخل اون می ره.
داره یه بخشی از اون می شه.
وای خدای من، خدای من .داره از غم و ماتمت تغذیه می کنه.
چستر، باید بی خیالش بشی.
دوستت دارم پسرم.
داره دروغ می گه.
نه، نه، اون چیز داره دروغ می گه.
داره بهت دروغ می گه عزیزم می خواد که تو ناراحتیت،
گیر بیفتی چون اون...
گرسنه س.
چستر، عزیزم باید بی خیالش بشی.
نمی تونم. نمی تونم.
چاک، گوش بده بهم.
به آخرین دفعه ای که پدرت رو دیدی فکر کن
و چیزی که بیشتر از همه ازش به خاطر داری.
باید به اون خاطره بچسبی.
خیله خب؟
آره چون اگه پدر واقعیت اینجا بود،
:اولین کسی بود که می گفت «.یادت بیار که چقدر دوستت داشتم»
این و بچسب چاک .این چیزیه که مهمه.
دستم رو بگیر.
بابای من...
هیچ وقت ازم نخواست بی خیال زندگیِ م تو اینجا بشم.
اُه، نه، اون عاشق زندگی ای که اینجا ساختم بود.
دیوونه می شد...
اگه کارگاهم رو تو اینجا می دید.
و عاشق این می شد که من با یه ابرقهرمانِ واقعی کار می کنم.
و کمکش می کنم که هر روز دنیا رو نجات بده.
نه، بابای من...
به پسرش
و به مردی که شده م افتخار می کرد.
گفتم دستم رو بگیر.
نه.
نه، همینجا می مونم
با دوستام، چون اونا...
اونا خانواده ی واقعی منن،
و تو بابام نیستی.
پس چرا نمی ری به جهنم؟!
چستر، شعله های سرد رفتن.
چی شد؟
مجبورش کردم بره.
با یه کوچولو کمک از طرف دوستام.
چستر، انگار خطر از بیخ گوشِت گذشت، هان؟
تو هم همین طور بِری.
آره، خب خداروشکر تونستم خودم و فراست رو به اندازه ی،
کافی مشغول کنم تا چستر باقیِ کارها رو انجام بده.
اُه، همه ی کارو من نکردم.
اگه آلگرا و سیسیل نبودن،
الآن منم یه جنازه ی سوخته شده ی دیگه بودم.
هی، پس سه تا قربانیِ دیگه چی؟
جو، چیزی پیدا کردی؟
یه کم تحقیق کردم .و از چند نفر کمک خواستم،
معلوم شد اولین قربانیمون، یعنی استن مولن
تمام اموالش توقیف شده.
بعدی دانا وینترز بود که خواهرش هفته ی پیش مُرد.
بذار حدس بزنم، قربانی یوگاکارمون هم کسی رو از دست داده بود؟
نامزد و عشق دوران بچگیش به خاطر سرطان فوت شد.
یه چرخه ی حزنه.
با شرایطی که من داشتم هم خوانی داره.
پس این فراانسان جدید، حالا هرکی که هست
برای بقا از غم و اندوه تغذیه می کنه.
آره اصلاً وحشتناک نیست.
داره ترسناک تر می شه.
فکر می کردیم دنبال یه قاتل زنجیره ایِ فراانسان می گردیم،
کسی که شعله های سیاه رو کنترل می کنه
مثل همون شکلی که تو آتیش دیدم.
ولی آتیش اون و ساخت.
و وقتی که باهاش صحبت کردم، حرفم رو شنید
انگار می تونست حرفم و بفهمه یا یه همچین چیزی.
چستر درست می گه.
با اون همه غم و اندوهی که من حس کردم
از اون چیز ساطع می شه :احساسات دیگه ای هم حس کردم
عزم، اشتیاق، خواستن.
تقریباً مثل اینه که، هرچی که اون چیز هست،
خودش ذهن داره.
پس یعنی دنبال یه فراانسان آتیشیِ دیگه نمی گردیم؟
نه.
خواست برای پیدا کردن قربانی ها و کشتنشون
برای راضی کردن نیازهاش، اونم به هر قیمتی...
شعله های آتیش یه غریزه ی بقا دارن.
که یعنی شعله های آتیش توسط قاتل استفاده نمی شه.
بلکه قاتل خود شعله هان.
چون اونا زنده ن.
مزاحم که نیستیم، نه؟
نه، نه، نه، مشکلی نیست.
فقط دارم سعی می کنم از این ماجرا سر در بیارم.
می دونی، همه ی اعضای این تیم با غم و ماتم سر و کار داشته ن.
من قبلاً با مامان خودم تو هوستون.
نَش و اِسپرانزا.
و بری، با وجود تمام اون چیزهایی که باهاشون دست و پنجه نرم کرد،
و ماجراهای پدر و مادرش.
عجیبه، ولی فکر کنم کنار اومدن با غم و ماتم هم
یه چیز دیگه س که باعث می شه انسان باشیم.
وقتی به هم کمک می کنیم که باهاش کنار بیایم...
باعث می شه یه خانواده بشیم.
آره.
یه سری پرونده دارم که باید تو دفترم بهشون رسیدگی کنم.
- همین الآن؟ - آره .
شماها بمونین .فردا می بینمتون.
هی، می دونم که امشب قرار مهمونی داشتیم
ولی راست، نمی تونم بیام.
آره، خودم به مارکو و بچه ها پیام می دم.
شاید بتونیم یکشنبه شب مهمونی بگیریم و تمام شب رو بیدار باشیم؟
از این ایده ت خیلی خوشم اومد.
منم همین طور.
و چاک...
می دونی که همیشه برای کمک کردن بهت حاضرم.
درسته؟
آره.
آره، می دونم.
و محض اطلاعت،
تو هم بخش بزرگی از زندگیِ منی.
- سو چطوره؟ - یه نجات بخشه، مثل همیشه
و معلوم شد که شرکت دیِربورن
تو مرکز شهر کوست سیتی صاحب کل یه خیابانه.
اُه، اون خیلی پولداره.
آره، فراموشم شده بود تا این که اون هر سه تای ما رو
آورد به یه همچین جایی «.و با خودم گفتم: «آره، میلیاردره
- .پس تینیا هم اونجاست - اُه، آره .
تو سوئیت بغلی خوابه.
جای دیگه ای نداره که بره، بری.
واقعاً می خوام بهش کمک کنم.
همینته که دوست دارم تو با هر کاری که می کنی.
یه تفاوت عظیم تو زندگیِ مردم ایجاد می کنی.
آره، همچنین.
حرفش شد،
داشتم فکر می کردم با قدرتی مثل قدرتِ اون...
اون هم می تونه یه قهرمان بشه.
مثل استریک؟
خب چرا نه؟ اون دفعه جواب داد.
آره.
عزیزم، چی شده؟
نه، من...
من فقط... من خوشحالم که تصمیم گرفتی
یه مدت بیشتر تو کوست سیتی بمونی.
به خاطر آتیش سیاه؟
آره، اینجا فعلاً امن نیست.
ام...خیله خب.
می گم که، کاری هست که ما بتونیم بکنیم؟
نه، مشکلی نیست.
یعنی، اصلاً نمی دونیم چطور پیداش کنیم
چه برسه به این که بدونیم چطور باید جلوش رو بگیریم.
اگه اتفاقی برای تو می افتاد...
آره، نه می فهمم.
- .خیله خب، دوستت دارم - منم دوستت دارم .
- یه کم استراحت کن، باشه؟ - آره، تو همین همین طور .
تو فهمیدی مشکل من چیه.
و خبر خوبی نیست.
گِرِگ، سرت و بکش کنار.
‫دیگه به خط پایان رسیدیم.
‫ببین، می دونم که ‫چند ماهه وضعیتم ثبات داشته
‫و فعلا برای دوره ی طولانی ای ‫نیاز به درمان ندارم،
‫ولی ممنونم که معاینه ام می کنی.
‫ببین، همیشه پیشگیری بهتر از درمانه.
‫خیلی خب.
‫خب، دیگه الان همه چیزت مرتبه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خب، فقط... فقط مسئله اینه که...
‫آم...
‫اخیرا، انگار فراموشی گرفتم.
‫برای مثال، یه مهمونی ‫شامی تو خونه ی پدرم بود و من...
‫بابا؟ مگه همین الان طبقه ی بالا نبودی؟
‫چرا، بعد رفتم گاراژ چون ازم خواستی
‫تا پرونده ی قدیمی اسکارپولا رو برات بیارم.
‫یادته؟
‫آم.
‫آره، حتما...
‫از ذهنم پریده بود برای چند دقیقه ای،
‫و بعد یه خاطره ی مجو یادم میاد از...
‫یه ایستگاه قطار.
‫و به دلایلی، ‫حس می کنم اونجا بودی.
‫یادت رفته بود که ما یه ‫قرار ملاقات قبلی داشتیم؟
‫دوباره قراره همه اش وارد ‫خطوط زمانی دیگه بشی.
‫برای من جدیده چون حتما یه همچین
‫مسئله ای رو یادم می اومد.
‫آره، آره، می دونم. ‫البته.
‫ببینم چطوری یه نفر ممکنه بیماری زمان بگیره اصلا؟
‫اصلا نمی دونم، ولی قصد دارم بفهمم.
‫وای، وایسا ببینم.
‫این دیگه چیه؟
‫دارم جهش هایی رو دریافت می کنم
‫که تا حالا مثلش رو ندیده بودم.
‫خب، بنظر بد میاد.
‫راستش، ممکنه معنی خیلی چیزها رو بده،
‫حتی ممکنه عوارض جانبی ‫درمانی که کردم باشه.
‫من میرم با فورس سیبز تماس می گیرم
‫که ببینم اونا می تونن کمکم کنن ‫سر از این قضیه دربیارم.
‫- به بری چی بگم؟ ‫- هیچی.
‫هنوز مطمئن نیستم چیه، ‫پس فعلا خیالت راحت باشه.
‫بهم اعتماد کن، باشه؟
‫لحظه ای که فهمیدم چه خبره،
‫هر کجا که باشی ‫میام پیدات می کنم.
‫این پرونده به بن بست ها اسم بدی داده.
‫حداقل کس دیگه ای آسیب ندیده.
‫فعلا.
‫بر، چی شده؟
‫نمی تونم از این احساس هضم کنم
‫که یه چیزی هست که جا انداختیم.
‫خب، ببین، میرم قشنگ تو شواهد رو می گردم
‫که از صحنه ی جرم هفته ی پیش بهم دادی.
‫خیلی خب، ممنون. ‫راستی، کیتلین کجاست؟
‫تا هر چقدر که کمک بتونیم ‫گیر بیاریم نیاز داریم.
‫از زمانی که تصمیم گرفت با مارکوس باشه،
‫تو بخش شکارگاه ها ‫الان فصل شکار شروع شده.
‫برای همین یه ثانیه دارن ‫به برنامه ها گوش می دن،
‫رو مبل نشستن رو گریه می کنن، ‫و یه خرده بعدش،
‫بلیط لحظه آخری
‫به "دیر ایوان هانسن" تو متراپلیس می گیرن.
‫خب، خوش به حالش، ‫ولی این برای ما چه معنی داره؟
‫یه قدم به حقیقت نزدیک تر شدیم.
‫خیلی خب، من تمام شب بیدار بودم
‫داشتم این ماژول زنگ همجوشی سرد رو ‫برای ماهواره مون می ساختم.
‫چستر؟
‫- من... ‫- حالت خوبه؟
‫آره، شرمنده، شرمنده.
‫این شب تا صبح بیدار موندنه، ‫باعث ذهنم پرش داشته باشه.
‫مسئله اینه. ‫خب ما می دونیم که قدرت های این فراانسان
‫می دونیم که قدرت های آتیشی گرماگیرن، ‫یعنی خروجی قدرت اون ها
‫بسته های بسیار سردی رو ‫از خودشون بجا می ذارن.
‫این زنگ که تازه ساختش رو تموم کردم،
‫زمانی که تو هر کجای شهر ‫ما تغییر ناهنجاری در فشار هوا داشتیم
‫در صورت افت شدید، این بهمون خبر میده.
‫تنها قسمت بدش اینه که نمی دونیم
آدم بده ی ما کجاست ‫تا این که آتیش شروع بشه.
‫یا یکی دیگه بسوزه.
‫نه، لحظه ای که اولین اخطار رو بگیریم اون قدری سریع هستم
که ‫به موقع به اونجا میرسم، ‫و می تونیم قبل از اینکه
‫کسی آسیب ببینه تمومش کنیم.
‫سو دیربان، ‫عاشق این تیپت شدم.
‫چی شد عوضش کردی؟
‫بی قرار شدم، برای همین اومدم اینجا.
‫آیریس؟
‫سلام، خوبی؟
‫آره. آره، عالی ام.
‫آره، خب چی باعث شد برگردی سنترال سیتی؟
‫خب، حالا که دیگه از بلک هول خبری نیست
‫و پدر و مادرم تو زندان یقه سفیدن،
‫من مسئول زنده کردن ‫کسب و کار خانوادگی مون هستم.
‫برای همین به تمام ‫هولدینگ های کاری سر می زنم
‫و مطمئن میشم که همه شخصا
‫بدونن که اوضاع قراره متفاوت بشه.
‫و امتیاز اضافی ای که داره، می تونم ‫یه سر کوتاهی به مستاجرهام بزنم.
‫خب، ما که بسیار قدردان
‫کمک شما برای گسترش دفترمون هستیم.
‫خب، شما افرادی هستین که ‫دارین تمام کارها رو می کنین.
‫خیلی خب، باید با جتم به کوست سیتی برم.
‫یه زنجیره از هتل های لوکس داریم ‫که باید برم بهشون سر بزنم.
‫- بنظر جالب میاد. ‫- نه، نه. خیلی حوصله سربره.
‫آره، ولی اگر خوش شانس باشم،
‫شاید بتونم یه نگاهی به سی سی پی ‫بندازم، وقتی که اینجا هستم.
‫اوه، شماها هنوز نشنیدین.
‫ظاهرا چندین بار دیده شده که
‫یکی از تو دیوارها رد میشه.
‫تو شبکه های مجازی با هشتگ ‫کوست سیتی فانتوم معروف شده.
‫بنظر یه فراانسان جدید میاد.
‫نمی دونم چطوری تو وست کوست ‫از این قدرت ها بدست آوردن.
‫راستش، من تو سرتاسر دنیا
‫با چنتا از متاها روبه رو شدم.
‫مشخص شد که تو تمام کره ی زمین ‫افرادی هستن
‫که ژن های فرا انسانی نهفته دارن.
‫تنها چیزی که نیازه یه مشخص کردن ‫یه رشته از عواقبه
‫تا قدرت هاشون آشکار بشه.
‫شاید تو کوست سیتی هم همین اتفاق افتاده؟
‫آره، حضور اولین فراانسان در اونجا.
‫آیریس، این می تونه داستان خیلی خوبی بشه.
‫آره، باید باهام بیای.
‫خیلی خوشحال میشم همراه داشته باشم.
‫مشکلی با موندن تو هتل های شیک و ‫پنج ستاره نداری؟
‫من میرم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫وقتی نیستم الگرا ‫می تونه به مسائل رسیدگی کنه.
‫می تونم؟
‫آره، مگه یه امپراطوری رسانه ای ‫در حال شکوفا شدن نداری؟
‫خب، می تونم دور از محل ‫کار همه چی رو بگردونم،
‫تازه بعدشم، الگرا درست میگه، ‫منظورم اینه که این یه بخش خفنی میشه،
‫اگر که این داستان بترکونه،
‫می تونه زمینه رو برای گسترش مون ‫تو وست کوست ایجاد کنه.
‫من که راضی شدم.
‫عالیه. همین.
‫سفر جاده ای.
‫بزن بریم.
‫هی.
‫این یه منطقه ی سرده؟
‫فراانسان آتیشی مون توی ‫جاده 138 دون جنوبی ظاهر شد.
‫چی شده؟
‫فلش، پیداشون کردی؟
‫بری، چی شده؟
‫خیلی دیر رسیدم.
‫- آتیش سیاه. ‫- آره.
‫مثل چیزهای گذشته ای که ‫باهاشون برخورد داشتم نیست.
‫و خودش خودش رو خاموش می کنه. ‫اصلا چطوری ممکنه؟
‫نمی دونم، ولی دارم بهت میگم مرد،
‫منظورم اینه که، یه لحظه بود ‫بعد دیگه هیچی نبود.
‫خب دیگه چی می دونیم.
‫اسم قربانی پارکر دیستیفانوئه.
‫اینجا تو این استودیو کلاس داره برای خودش.
‫هی، تو هم اینو می بینی؟
‫یا خود 451 فارنهایت.
‫خیلی خب، یه راهی برای حفظ کردنش نیاز داریم.
‫شاید بتونیم با استفاده از
‫واحد مهار میکرو کاتالیز انجامش بدیم؟
‫بعدش چی؟
‫من و ری پالمر با هم طراحی اش کردیم
‫تو همکاری با بنیادی
‫که به اسم پدرم نام گذاری اش کرد.
‫ام سی سی یو یکپارچگی ‫گازهای تبخیر شده رو حفظ می کنه،
‫ولی توی آزمایشگاه خودمه.
‫- چه شکلیه؟ ‫- یه چیز 20 سانیته
‫وکیوم شده تو نگهدارنده ی بروسیکاته
‫که بالا و پایینش رو با ذوب یونی بستم.
‫الان برمی گردم.
‫آره، آره، خیلی خب.
‫یه مقدار زمان می بره که عادت کنم.
‫همینه؟
‫آره، آره، این... آره.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، سعی کن ‫خواص مولکولی اش رو مشخص کنی
‫بعد ماژول ماهواره رو ‫دوباره برنامه نویسی کن.
‫تا بتونه هر داده فراانسانی که ‫بهش برمی خورم رو پیدا کنه.
‫آره، بعد اون رو به یه جستجو ‫در سرتاسر شهر تبدیل کن.
‫این طوری، اگر خوش شانس باشیم...
‫می تونیم این قاتل رو قبل از اینکه ‫یکی دیگه رو بکشه، دستگیر کنیم.
‫من آخرین جاهایی که این کوست سیتی فانتوم ‫که تو شبکه های اجتماعی پست شده
‫رو بهم وصل کردم.
‫و همه شون مرکز شهر اتفاق افتادن.
‫وای، حسابی روش داری کار می کنی ها.
‫خب چه حقه ای داره؟ ‫اوضاع سر کار چطوره؟
‫آره، از همیشه بهتره. منظورم ‫اینه که، رسانه سی سی سی داره رشد می کنه.
‫تو و بری چطور؟
‫شماها هنوز زوج خوشبختی هستین؟
‫یه طوری میگی انگار چیز بدیه.
‫- خانوم جان، این بهترین چیزه. ‫- موافقم.
‫آره، نه، ‫بری داره حسابی
‫با تیم فلش برای جنگیدن ‫با جرایم تلاش می کنه.
‫و... وایسا.
‫چی شده درباره ی اینا می پرسی؟
‫هیچی. ‫منظورم اینه که، درک می کنم.
‫زندگی عالیه و تو هم حسابی سرت شلوغه.
‫ولی با این که این همه داستان هست ‫بازم مشتاقی که
‫می خوای کمک کنی این فراانسان ‫بشه قسمت دوم استریک.
‫و الگرا می تونست از پس این داستان بربیاد
‫و یه مقدار از زحماتت رو کم کنه.
‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫اوه.
‫اوه، اونجا رو ببین. یه چیزی پیدا کردیم.
‫بریم.
‫خیلی خب، اونا نیستن.
‫می تونه هر کدوم از اونا باشه.
‫احتمالا باید نزدیک تر بشیم.
‫یه لحظه وقت بده.
‫اونجا رو ببین.
‫سلام، من آیریس وست آلن هستم
‫از رسانه شهروندان سنترال سیتی.
‫تا حالا درباره اش نشنیدم.
‫- بله درسته، و این... ‫- صاحب خونه اشم.
‫آره، همچنان برام مهم نیست.
‫اگر شر رو کم کنید لطفا.
‫باشه، خب ما امیدوارم بودیم ‫که بتونی تو داستانی
‫که داریم روش تحقیق می کنیم ‫کمک مون کنی.
‫علاقه ای ندارم.
‫درباره ی کوست سیتی فانتومه.
‫تا حالا درباره ی این مرد شنیدی؟ یا زن؟
‫ببین، ما اصلا نمی خوایم هیچ گونه ‫دردسری برات درست کنیم. باشه؟
‫ما واقعا فقط می خوایم ‫باهات حرف بزنیم
‫و ببینیم راهی هست که ‫بتونیم کمکت کنیم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- عمرا اگر بهت بگم.
‫- سفارش تینیا. ‫- اوه، تینیا.
‫تریپل اسپرسو،
‫برای یه نوجوان مقدار کافئین خیلی زیادیه.
‫خیلی خب، صادقانه باهات حرف می زنم.
‫زمانی که شنیدیم امکان این وجود داره که
‫که تو کوست سیتی فراانسان باشه...
‫- فراانسان چیه؟ ‫- آدمایی مثل خودت که قدرت دارن.
‫و چی؟
‫فکر کردین من تیتر خبری بعدی تونم؟
‫نه، نه، این طوری نیست.
‫ما تو سنترال سیتی،
‫تجربه داریم که با فرانسان ها کار کنیم.
‫که چی کار کنین؟
‫خب، که به بقیه کمک کنیم. ‫تا حالا درباره ی فلش شنیدی؟
‫خیلی خب، هشت سال پیش، ‫من یه گزارشگر بودم
‫که کمک کرد داستانش همه جا پخش بشه ‫و اگر تو بهم اجازه بدی،
‫منم همین کار رو برای تو هم بکنم.
‫ببینم اصلا چطوری منو پیدا کردین؟
‫خب، فراانسان هایی مثل تو ‫از ماده ی سیاه درست شدن،
‫و این برنامه بهمون کمک می کنه ‫به همین راحتی پیداشون کنیم.
‫واقعا؟
‫خب، حالا دوست دارم ببینم ‫می تونید منو پیدا کنید یا نه.
‫خب، خیلی خوب پیش رفت.
‫سه بار چک کردم که بفهمم ‫این برای کی بوده.
‫هیچی توی ‫"افسانه های تاریک" فراانسانی پیدا نشد
‫که بتونه از آتیش سیاه استفاده کنه.
‫که هیچ گونه علائم شیمیایی نداره که بشه ‫تو ماهواره مون برنامه نویسی اش رو بکنیم.
‫همچنان هیچ گونه ‫دیدی نمی تونیم داشته باشیم.
‫خیلی خب، روی بخش علمی اش کار کن.
‫میرم یه سر به کریمر بزنم.
‫حالا که به بخشی از تیم شده،
‫باید بدونه که واقعا داریم ‫با چی سر و کله می زنیم.
‫بعلاوه، شاید بتونه بهمون کمک کنه ‫یه ارتباطی
‫بین این سه تا قربانی پیدا کنیم.
‫اگر چیزی پیدا کردی بهم زنگ بزن.
‫آره...
‫مشکلی نیست.
‫فقط منم و یه آتیش سیاه ترسناک.
‫اصلا هم عجیب نیست.
‫خیلی خب، آروم باش چستر چی. آروم باش.
‫از پسش برمیای.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫هی، هی.
‫اینجا آتیش گرفته!
‫اینجا آتیش گرفته. کمک!
‫کمکم کنید!
‫یکی کمک کنه!
‫چاک، چاک.
‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫ماییم.
‫داشتی تو خواب داد می زدی.
‫همه چی مرتبه؟
‫آره.
‫آره، آره، فقط... ‫خواب بد دیدم.
‫احتملا چیز عجیبی بوده.
‫مطمئنی که داستان همینه؟
‫می تونم حس کنم که ‫همچنان خیلی ترسیدی.
‫آره، نه، نه، نه، من...
‫خوبم، خوبم.
‫واقعا، فقط اخیرا دیگه ‫خیلی زیادی داشتم کار می کردم.
‫شاید یه مقدار قهوه نیاز داشته باشم
‫که این حافظه سخت ذهنی ام رو راه بندازم.
‫شرمنده.
‫خب، احساس می کنم که درگیره.
‫کس دیگه ای متوجه شده که اخیرا داره
‫- بهش سخت می گذره؟ ‫- آره، من که شدم.
‫اگر چیزی داره ناراحتش می کنه، ‫برای چی چیزی نگفتی؟
‫آخه، این احساسی ترین آدمیه که می شناسم.
‫پس احتمالا باید بشدت شخصی باشه.
‫که به ما تیم فلش نمیگه؟ ‫منظورم اینه که خیلی اشتباهه.
‫با من حرف می زنه.
‫از اونجایی که گوشیت سوخته،
‫من دارم برنامه ی ماده سیاه ‫چستر رو دانلود می کنم.
‫فقطم هفت ساعت و نُه دقیقه ‫مونده تا دانلود بشه.
‫خیلی خب، واقعا باید سرویسم رو بهتر کنم.
‫از پسش برمیام.
‫نه، سو، ما این قدر زمان نداریم.
‫آخه، تینیا می تونه از دیوارها رد بشه.
‫منظورم اینه که، می تونه هر جایی باشه.
‫خب، تا زمانی که دانلود بشه،
‫باقی روز رو وقت داریم که ‫یه ایده ی بهتر پیدا کنیم،
‫و بنظر میاد اینجا بهترین جا ‫برای چیدن استراتژی باشه.
‫خب، خب، باید تعداد مکان ها رو مشخص کنیم
‫که فکر می کنیم ممکنه ‫به اونجاها بره و همونجا رو بگردیم.
‫عالیه، همزمانش هم می تونیم
‫درباره ی مشکلات واقعی حرف بزنیم.
‫زود باش آیریس، ‫اینجا واقعا داری چی کار می کنی؟
‫این... خیلی غیر منطقیه، پس...
‫خب بگو.
‫پارسال، این حس توی من شروع شد...
‫عجیب بود، برای همین استیل فورس ‫من رو بررسی کرد
‫و متوجه این شد که من ‫بیماری زمانی پیدا کردم.
‫حالا، این که اصلا یعنی چی ‫و من چطوری بهش گرفتار شدم یه رازه،
‫ولی نمی دونم.
‫اخیرا، انگار که دارم زمان رو از دست میدم.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫حالا فهمیدم برای چی ترسیدی.
‫آره، و بعد امروز دیان من رو بررسی کرد،
‫و یه چیزی رو پیدا کرد که ‫تا حالا ندیده بوده.
‫و با این که بهم گفت تو این مدت که ‫اون می گرده ببینه چیه آروم باشم،
‫منظورم اینه که، نمی تونم حسی جز
‫اشتباه بودن این داشته باشم.
‫پس برای همین خودت رو انداختی تو این داستان؟
‫آره، نیاز به یه حواس پرتی داشتم.
‫باور کن، متوجه میشم.
‫منم همین کار رو کردم ‫زمانی که فهمیدم پدر و مادرم
‫داوطلب شدن که برای بلک هول کار کنن.
‫اول، این قدر عصبانی بود ‫که یه طرف دیگه رو نگاه می کردم.
‫منظورم اینه که، آخه جدی ‫هر کاری کردم که
‫عواقب کارهاشون ‫روی من تاثیر نذاره.
‫ولی باید فرار کردن رو تموم می کردم ‫و با پدر و مادرم روبه رو می شدم.
‫و آیریس، تو هم باید همین کار رو بکنی
‫سر این ترسی که ‫از بیماری زمانت داری.
‫آره، ولی آخه،
‫اگر دیان فردا با خبرهای بد بیاد چی؟
‫آره، ممکنه. ‫ممکنه مشکلی هم نداشته باشی.
‫در هر صورت، باید فرار کردن از چیزی که
‫نمی شناسی رو بذاری کنار.
‫این... یه مسابقه ایه که نمی تونی برنده بشی.
‫- چی؟ ‫- تینیا.
‫اگر من اونی نباشم که فرار می کنه چی؟
‫فکر کنم بدونم کجا باید پیداش کنم.
‫به اندازه ی کافی برای لیوان دوم داری؟
‫آره، آره، صد رد صد.
‫نمی خوام دروغ بگم، ‫بنظر الان بیشتر استرس داری
‫تا اون موقع که تو کمپین ‫محاکمات گنتاری بودی.
‫آره.
‫اون واقعا سخت بود.
‫وای.
‫حتی حرف زدن درباره ی سیاه چاله و اژدها ‫هم تو رو سرحال نمی کنه؟
‫متاسفم.
‫انگار فازش پریده.
‫می دونم که این پرونده ی جدید ‫فراانسان آتیشی ترسناکه
‫و به عنوان استاد علمی ما،
‫خیلی شدید درگیرشی.
‫منظورم اینه که، باید ‫قربانی ها رو آزمایش کنی
‫و رو جسد ها آزمایش کنی. ‫فشار خیلی زیادیه.
‫فکر کنم چیزی که می خوام بگم ‫اینه که تنها نیستی.
‫منظورم اینه که، همه ما با همیم.
‫درسته؟
‫پس اگر نیاز داشتی ‫درباره ی چیزی حرف بزنی، هر چیزی...
‫- دوباره داره اتفاق میفته. ‫- چطوری خارج شده؟
‫خارج نشده بهم اعتماد کن.
‫می دونم که واقعا اینجا نیستی. ‫اینم یه خواب دیگه ست.
‫نه، این طور نیست.
‫مگه آزمایشگاه استار
‫سیستم اطفای حریق یا این چیزا رو ندراه؟
‫این آتیش همجوشی سرده.
‫کربن دی اکسید تولید نمی کنه.
‫سنسورهامون این رو ‫به عنوان یه آتیش واقعی شناسایی نمی کنن.
‫لطفا، لطفا، این طوری نه.
‫اینجاست.
‫نمی تونم این شعله ها رو خاموش کنم.
‫خیلی خب، پشت سر من وایسین.
‫متوجه نمیشم.
اول چاک یه خواب درباره ی این آتیش عجیب غریب می بینه،
و بعد فراانسانی که اون و ساخته بهمون حمله می کنه؟
و اصلاً چرا کسی باید بخواد به چاک صدمه بزنه؟
نمی دونم، ولی تو رو در امان نگه می داریم.
- .قول می دم - ممنون .
چستر، اون وسیله ی فشار سنج هوات چی؟
چرا خاموش نشد؟
وقتی شاخص های جست وجوش رو برنامه ریزی کردم،
از تنظیمات پیش فرضی که تو شبکه های ردیابیِ
خارج از آزمایشگاه استار اجرا می شد استفاده کردم.
درسته، شاید بهتره که درستش کنه.
آره، همین الآن درستش کردم و همچنین دوبار چک کردم که
مطمئن بشم آزمایشگاه استار امن هم هست.
انگار این فراانسان آتیش سیاه
می تونه به شکل تصادفی ظاهر و ناپدید بشه.
همچنین آتیشش هیچ ردی باقی نمی ذاره.
مثل یه روح.
باید یه کم هوای تازه بخورم.
واقعاً بدجور صدمه داخلی خورده.
می تونی شماتتش کنی؟
اول دو تا جسد تو اُشانسیز پیدا شد...
و بعد جریان امروز صبحِ مربیِ یوگا، دی استفانو.
آره، و همون آدم الآن دنبال چاکه،
آدمی که محاله به کسی صدمه بزنه.
اصلاً با عقل جور در نمیاد.
اگه این فراانسان می تونه بدون این که شناسایی بشه وارد آزمایشگاه استار بشه،
اون وقت ممکنه هرجایی باشه.
اگه شعله های آتیش رو از راه دور کنترل کنن چی؟
یعنی، شکلی که ما تو آتیش دیدیم
هیچ صورت و نشان شناسایی ای نداشت.
شاید یه جور تصویرسازی بوده.
یعنی این جوری می شه این که نتونستی
بگیریش رو توجیه کنیم.
قاتل واقعاً هیچ وقت تو محلِ
ارتکاب جُرم حضور نداشته.
ولی این که چرا
فراانسان آتیش سیاه مون دنبال چستر هست رو توجیه نمی کنه.
آزمایشگاه استار رو قرنطینه کنیم.
هیش کی جز من اجازه ی
داخل یا خارج شدن رو تا زمانی که بفهمیم جریان چیه نداره.
کجا می ری؟
اگه کسی داره از راه دور آتیش رو کنترل می کنه
شهر رو تا زمانی که پیدا کنم می گردم.
در تماس باشین.
دریافت شد.
اون اینجا نیست.
چطوری تونستی...
نمی دونم چطوری پیدام کردی .ولی دارم از اینجا می رم،
نظرت چیه که بمونی؟
خیله خب، شماها می دونین که
می تونم از دیوار رد بشم، درسته؟
خب، ما دوستانی تو آزمایشگاه استار داریم
وقتی بهشون گفتم که
یه فراانسان روح شکل داریم، این و بهم دادن.
«.بهش می گن «ماتریس ناپایدارساز مولکولی
و ظاهراً تنها کاری که باید بکنم اینه که روشنش کنم، اون وقت
هرکی مثل تو رو تا شعاع سه خیابان ناپایدار می کنه.
نظرت چیه که یه امتحانی بکنیمش؟
خب من فکر میکردم شما دو تا به مردم کمک می کنین.
اُه، اون کمک می کنه .من بستگی به حالم داره.
خب پس چرا آروم نمی گیری؟
بیا حرفای آیریس رو گوش بدیم.
اصلاً چرا براتون اهمیت داره؟
می دونیم که دنبال مادرت می گردی.
به خاطر کوله پشتی ت فهمیدیم.
تو «جیتر»، به نظر می رسید که
کل زندگیت جمع شده بود داخلش.
دنبال آدم های گم شده تو
شهرهای ساحلی گشتم،
و اون موقع بود که فهمیدم
که تو از پرورشگاه فرار کردی.
و این که مادر بیولوژیکی ت تو جیتر کار می کرد
و این آپارتمان آخرین آدرسیِ که ازش موجوده.
آره، خبرنگار واقعاً خوبیه.
خیله خب، پس اینم می دونی که
مامان واقعیم از وقتی به دنیا اومدم من و ول کرده
و تلاشی برای ارتباط برقرار کردن با من نکرده.
نه حتی یک بار.
نه حتی این که ببینه حالم چطوره
یا اصلاً جون سالم به در بردم .ولی من زنده مونده م،
ولی جدیداً اوضاع خیلی داغون بوده،
ولی حالا که یهو این قدرت های تازه رو دارم
شانس این که واسه خودم کسی بشم رو دارم.
پس می خواستی به مامانت نشون بدی چه کَسی شدی.
آره، چون شاید فکر کنه
که یه آدم خاصم.
و منو بپذیره.
تأیید شد که قدرت های پنهان فراانسان ها با احساسات شدید بروز داده می شه.
بذار کمکت کنیم پیداش کنی.
این یه وسیله ی الکیه.
همون طور که گفتم، آیریس یه خبرنگار عالیه
و اگه کسی باشه که بتونه کمکت کنه تا مامانت و پیدا کنی،
- .اونه - اگه بهم اعتماد کنی .
می فهمیم که پشت تمام این ماجراها چی بوده...
و تو هم مشکلی برات پیش نمیاد.
دیگه دارم شک می کنم که اصلاً همچنین چیزی ممکنه یا نه.
هوات و داریم.
باور کن، تو چیزی فراتر از یه عضو ساده ی این تیمی،
تو جزوی از زندگیِ منی،
و به این زودی ها نمی ذارم از زندگیم بری.
فهمیدی؟
آلگرا من...
بی خیال.
فقط...
تو دوست خیلی خوبی هستی.
تو هم همین طور. بهترینی.
به خاطر همین باید این و بهت بگم.
خیله خب، اون آدم تو آتیش.
می دونم کی بود.
و یه فراانسان آتیشیِ تازه نبود.
یه روح بود.
واقعاً فکر می کنی داری تسخیر می شی؟
جدی جدی؟
توسط پدرم.
اونه که تو آتیشه.
و این و می دونم چون پدرم این جوری مُرد
و به دلایلی، برگشته.
ولی من اونجا بودم،
و حالا هرچی که بود، صورت نداشت.
فقط یه شکل بود.
نه، نه، نه بیشتر از اینا بود.
وقتی پدرم مُرد پیشش نبودم.
خیله خب، ولی وقتی اون آتیش پدیدار شد،
اون چیزِ داخل آتیش، بهم این حس رو داد که من پیشش بودم.
درست همون جا تو جاده .جایی که 24 سال پیش اون اتفاق افتاد،
انگار می تونستم لاشه ی هواپیما رو ببینم
و گرمای سوختن موتور رو حس کنم.
و می تونستم صدای کمک خواستن پدرم رو بشنوم.
ولی کسی به کمکش نرفت.
آلگرا، هیش کی نرفت کمکش .اون فقط... هیش کی نرفت کمکش.
اون فقط... تو تنهایی مُرد.
نمی دونم چی دیدی،
ولی اون پدرت نبود .امکان نداره اون باشه.
آره، اون بود، اون بود.
چاک، تو پارسال که دیدیش
بهم گفتی که چه اتفاقی افتاد.
این که چقدر دوستت داشت،
این که تو این مدت چه پدر عالی ای بوده.
چستر،
یه پدر خوب همچین کاری نمی کنه.
باید خودش باشه ...ببین، من.
آلگرا، می تونم حسش کنم .خیله خب، می تونم حسش کنم.
انگار درست همونجا تو محل سقوط هواپیما بودم، می تونم...
تو گفتی
کوئنسی پی رانک پسرش رو» «.از هرچیزی بیشتر دوست داشت
یعنی هرچی که حس کردی یا فکر کردی دیدی
یه دروغ بود.
آلگرا...
من تو کل زندگی م ازش متنفر بودم.
خب، اگه این یه جور، مثل...
یه جور تاوان پس گرفتنِ افتضاح بعد از مرگ؟
نه.
من به روح اعتقاد ندارم ،تو هم همین طور،
به خاطر همین باید بفهمیم که
واقعاً موضوع چیه.
اون... اون برگشته، مگه نه؟
اگه اومده باشه باید اول از رو جنازه ی من رد بشه.
بیا بریم.
- چی شده؟ - هنوز مطمئن نیستیم .
تو سطوح مختلف، آتش سرد شناسایی کردیم
و داره زیاد می شه.
و همه شون دارن میان سمت ما.
اگه آتیش سرده،
چرا اینجا داره گرم تر می شه؟
این شعله ها در حالت زیر صفر به وجود می آن،
ولی همچنان سطوح بالایی از انرژی جنبشی آزاد می کنن.
یعنی هنوزم می تونم بزنن ما رو جزغاله کنن.
اون یه اتصال رهیاب بود .تو دیوارها هم هستن.
اون دنبال منه .اینا همه ش تقصیر منه.
نه، تقصیر تو نیست.
چاک، باید تمرکز کنی.
خیله خب، برای نجات پیدا کردن از این مهلکه، به کمک تو نیاز داریم.
اُه، نه، نه، نمی تونم .نمی تونم.
آتیش داره پشتیبان های ساختمانیِ
ما رو می سوزونه، وقتی اونا سوختن...
هر منبع ناپایدار آزمایشگاه استار ذوب می شه
و سنترال سیتی رو آلوده می کنه.
خب چی کار کنیم؟
چستر، ببین می دونم الآن برات سخته
ولی برای این که جلوی این و بگیریم به کمکت نیاز داریم.
یعنی ازت می خوایم که شروع به جست وجو کنی.
دنبال هرچیزی که می تونه
واکنش های کاتالیزشده ی سرد تولید کنه بگرد.
هرچقدر بتونیم برات وقت جور می کنیم.
باشه، باشه، می رم سراغش.
دنبال اثر گرماییِ مواد کاتالیزشده می گردم.
بری، شعله ها از آزمایشگاه سرعت جمع می شن.
نمی دونم چرا، ولی شاید یه جور
تشکیل دهنده ی کانونِ زلزله یا چیزی اونجاست.
بریم تو کارش.
- .فراست - حله، دارمش .
شاخص حرارتی مون از رادار خارج شد.
چستر، الآن یه موج عظیمی از ناامیدی رو حس کردم.
بهتون گفتم که نمیتونم این کارو بکنم.
اون فکر میکنه داره توسط پدرش تسخیر می شه،
و دلیل تمام این اتفاقات اینه.
دلیلش این نیست.
چستر...
این ناامیدی ای که حس کردم، فقط از سمت تو نیست.
انگار می تونم درد و رنج هزاران نفر رو حس کنم،
شایدم بیشتر.
این چه کوفتیه؟
- سیسیل؟ - خیله خب، گوش بده بهم .
شماها حالا که می تونین باید اینجا رو تخلیه کنین.
نه، شما رو تنها نمی ذاریم.
اون اینجاست.
تمام اون غم و رنج.
تمام اون حزن و ماتم.
بابا؟
دستم رو بگیر.
وقتشه بیای خونه چستر.
متأسفم که نتونستم کمکت کنم.
چاک، اون بابات نیست.
درسته.
چستر، تمام ناراحتی ای که حس می کنم،
این...
از اون چیز میاد.
آلگرا درست می گه .اون پدرت نیست.
چستر، ما به هم تعلق داریم.
نه، نه.
چستر، هرچی که در تو هست،
داره از تو به داخل اون می ره.
داره یه بخشی از اون می شه.
وای خدای من، خدای من .داره از غم و ماتمت تغذیه می کنه.
چستر، باید بی خیالش بشی.
دوستت دارم پسرم.
داره دروغ می گه.
نه، نه، اون چیز داره دروغ می گه.
داره بهت دروغ می گه عزیزم می خواد که تو ناراحتیت،
گیر بیفتی چون اون...
گرسنه س.
چستر، عزیزم باید بی خیالش بشی.
نمی تونم. نمی تونم.
چاک، گوش بده بهم.
به آخرین دفعه ای که پدرت رو دیدی فکر کن
و چیزی که بیشتر از همه ازش به خاطر داری.
باید به اون خاطره بچسبی.
خیله خب؟
آره چون اگه پدر واقعیت اینجا بود،
:اولین کسی بود که می گفت «.یادت بیار که چقدر دوستت داشتم»
این و بچسب چاک .این چیزیه که مهمه.
دستم رو بگیر.
بابای من...
هیچ وقت ازم نخواست بی خیال زندگیِ م تو اینجا بشم.
اُه، نه، اون عاشق زندگی ای که اینجا ساختم بود.
دیوونه می شد...
اگه کارگاهم رو تو اینجا می دید.
و عاشق این می شد که من با یه ابرقهرمانِ واقعی کار می کنم.
و کمکش می کنم که هر روز دنیا رو نجات بده.
نه، بابای من...
به پسرش
و به مردی که شده م افتخار می کرد.
گفتم دستم رو بگیر.
نه.
نه، همینجا می مونم
با دوستام، چون اونا...
اونا خانواده ی واقعی منن،
و تو بابام نیستی.
پس چرا نمی ری به جهنم؟!
چستر، شعله های سرد رفتن.
چی شد؟
مجبورش کردم بره.
با یه کوچولو کمک از طرف دوستام.
چستر، انگار خطر از بیخ گوشِت گذشت، هان؟
تو هم همین طور بِری.
آره، خب خداروشکر تونستم خودم و فراست رو به اندازه ی،
کافی مشغول کنم تا چستر باقیِ کارها رو انجام بده.
اُه، همه ی کارو من نکردم.
اگه آلگرا و سیسیل نبودن،
الآن منم یه جنازه ی سوخته شده ی دیگه بودم.
هی، پس سه تا قربانیِ دیگه چی؟
جو، چیزی پیدا کردی؟
یه کم تحقیق کردم .و از چند نفر کمک خواستم،
معلوم شد اولین قربانیمون، یعنی استن مولن
تمام اموالش توقیف شده.
بعدی دانا وینترز بود که خواهرش هفته ی پیش مُرد.
بذار حدس بزنم، قربانی یوگاکارمون هم کسی رو از دست داده بود؟
نامزد و عشق دوران بچگیش به خاطر سرطان فوت شد.
یه چرخه ی حزنه.
با شرایطی که من داشتم هم خوانی داره.
پس این فراانسان جدید، حالا هرکی که هست
برای بقا از غم و اندوه تغذیه می کنه.
آره اصلاً وحشتناک نیست.
داره ترسناک تر می شه.
فکر می کردیم دنبال یه قاتل زنجیره ایِ فراانسان می گردیم،
کسی که شعله های سیاه رو کنترل می کنه
مثل همون شکلی که تو آتیش دیدم.
ولی آتیش اون و ساخت.
و وقتی که باهاش صحبت کردم، حرفم رو شنید
انگار می تونست حرفم و بفهمه یا یه همچین چیزی.
چستر درست می گه.
با اون همه غم و اندوهی که من حس کردم
از اون چیز ساطع می شه :احساسات دیگه ای هم حس کردم
عزم، اشتیاق، خواستن.
تقریباً مثل اینه که، هرچی که اون چیز هست،
خودش ذهن داره.
پس یعنی دنبال یه فراانسان آتیشیِ دیگه نمی گردیم؟
نه.
خواست برای پیدا کردن قربانی ها و کشتنشون
برای راضی کردن نیازهاش، اونم به هر قیمتی...
شعله های آتیش یه غریزه ی بقا دارن.
که یعنی شعله های آتیش توسط قاتل استفاده نمی شه.
بلکه قاتل خود شعله هان.
چون اونا زنده ن.
مزاحم که نیستیم، نه؟
نه، نه، نه، مشکلی نیست.
فقط دارم سعی می کنم از این ماجرا سر در بیارم.
می دونی، همه ی اعضای این تیم با غم و ماتم سر و کار داشته ن.
من قبلاً با مامان خودم تو هوستون.
نَش و اِسپرانزا.
و بری، با وجود تمام اون چیزهایی که باهاشون دست و پنجه نرم کرد،
و ماجراهای پدر و مادرش.
عجیبه، ولی فکر کنم کنار اومدن با غم و ماتم هم
یه چیز دیگه س که باعث می شه انسان باشیم.
وقتی به هم کمک می کنیم که باهاش کنار بیایم...
باعث می شه یه خانواده بشیم.
آره.
یه سری پرونده دارم که باید تو دفترم بهشون رسیدگی کنم.
- همین الآن؟ - آره .
شماها بمونین .فردا می بینمتون.
هی، می دونم که امشب قرار مهمونی داشتیم
ولی راست، نمی تونم بیام.
آره، خودم به مارکو و بچه ها پیام می دم.
شاید بتونیم یکشنبه شب مهمونی بگیریم و تمام شب رو بیدار باشیم؟
از این ایده ت خیلی خوشم اومد.
منم همین طور.
و چاک...
می دونی که همیشه برای کمک کردن بهت حاضرم.
درسته؟
آره.
آره، می دونم.
و محض اطلاعت،
تو هم بخش بزرگی از زندگیِ منی.
- سو چطوره؟ - یه نجات بخشه، مثل همیشه
و معلوم شد که شرکت دیِربورن
تو مرکز شهر کوست سیتی صاحب کل یه خیابانه.
اُه، اون خیلی پولداره.
آره، فراموشم شده بود تا این که اون هر سه تای ما رو
آورد به یه همچین جایی «.و با خودم گفتم: «آره، میلیاردره
- .پس تینیا هم اونجاست - اُه، آره .
تو سوئیت بغلی خوابه.
جای دیگه ای نداره که بره، بری.
واقعاً می خوام بهش کمک کنم.
همینته که دوست دارم تو با هر کاری که می کنی.
یه تفاوت عظیم تو زندگیِ مردم ایجاد می کنی.
آره، همچنین.
حرفش شد،
داشتم فکر می کردم با قدرتی مثل قدرتِ اون...
اون هم می تونه یه قهرمان بشه.
مثل استریک؟
خب چرا نه؟ اون دفعه جواب داد.
آره.
عزیزم، چی شده؟
نه، من...
من فقط... من خوشحالم که تصمیم گرفتی
یه مدت بیشتر تو کوست سیتی بمونی.
به خاطر آتیش سیاه؟
آره، اینجا فعلاً امن نیست.
ام...خیله خب.
می گم که، کاری هست که ما بتونیم بکنیم؟
نه، مشکلی نیست.
یعنی، اصلاً نمی دونیم چطور پیداش کنیم
چه برسه به این که بدونیم چطور باید جلوش رو بگیریم.
اگه اتفاقی برای تو می افتاد...
آره، نه می فهمم.
- .خیله خب، دوستت دارم - منم دوستت دارم .
- یه کم استراحت کن، باشه؟ - آره، تو همین همین طور .
تو فهمیدی مشکل من چیه.
و خبر خوبی نیست.
گِرِگ، سرت و بکش کنار.