بیا دیگه هیچوقت انجامش ندیم.
- چی، با دقت از اون کتاب فرار کنیم؟ - این یه جورایی کار ماست، نیست؟
یه چیز اشتباهی درباره این هست.
- لباس مشابه، فقط برعکسشه. - اصن هیچ اغراقی توش نبود‌.
این یه تیم آلیسه تو اون واندرلند لعنتی.
آره، فقط عجیب تر میشه.
حداقل، اون طرفش.
- وایسا. کلاوس کجاست؟ - بچه ها، متاسفم، ولی برادرت...
هر کاری میتونستم کردم، ولی تو اون زمان نتونست دووم بیاره.
کوگلبیتز ادعا کرده آخرین قربانیه.
نه، اون دقیقا پشت سرم بود وقتی وارد تونل شدم.
باید برگردیم.
هیچ چیزی برای برگشتن بهش نیست.
بچه ها، بعدا برای اشک ریختن وقت هست.
وایسا. لوثر و کلاوس؟
وقتی از واقعیت حرف میزنیم،
واقعا منظورم‌ چیه؟
تو دهه ۸۰، بهترین فکر اون موقع
تئوری داد که ما تو یه کیهان ساعتی زندگی میکنیم.
تو عصر کوانتوم، زمان و مکان مشکوک به هولوگرافی ان.
مردم قدیمی باور داشتن
ما پشت چهار تا لاک پشت پروازی سوار شدیم
یا پشت یه بوفالوی سفید.
این ایده ها سوال ایجاد میکنه،
که ما قراره
شکل واقعیت رو بدونیم یا نه؟
یا، هنوز، شکلی بقیر از چیزی که ما بهش دادیم داده؟
واو!
کاری کرد احساس کوچیکی کنی، نه؟
چرا باید رو پیتزا آناناس بزاری؟
میدونی، وقتی دربارش فکر میکنی،
ما فقط
دونه های کوچیک شنیم
داخل یه کویر پر از شن های دیگه.
منظورم اینه، تو بهترین حالت، تزئینه برای نوشیدنی.
و این داخل کهکشانه.
داخل صحرایی از کهکشان ها.
فکر میکنم بهترین سوال برای پرسیدن اینه، چرا روی پیتزای منه؟
- کلاوس، داری گوش میدی؟ - آره، البته.
ما به همه چیز بی اهمیتیم.
متاسفم که من دانشجوی کارشناسی ارشد نیستم،
که سال اول فلسفه داره.
یه لحظه صبر کن.
- ما دقیقا چی ایم؟ - ما مردیم، مرد.
ما مردیم.
به کاپوت من خوش اومدی.
شماها باید اینجا میموندین. اینجا خیلی خوبه.
لیلا و من آخرین دفعه به سختی زنده موندیم، یادته؟
ولی ایندفعه اینجام، و شماره ها به سلیقه مان.
خب، پس، هر کاری میکنی، زنگو به صدا در نیار.
وگرنه انگشتت یا بازو هاتو از دست میدی.
فرصتمو امتحان میکنم.
- نکن! - از سر راهم برو کنار.
برای بیرون اوردن این چیزا، باید تو موقعیت ذهنی خوبی باشیم.
موقعیت ذهنی خوب؟ منظورت اینه من عصبی ام؟
آره، من عصبی ام.
میخوام‌ هرکس به لوتر صدمه میزنه رو بکشم.
لوتر تنها کسی نیست که رفته.
کلاوس هم از دست دادیم.
من عصبی ام، باشه؟ هممون هستیم.
باید باهوش باشیم.
آره، وقتی زمان درستش باشه، بازی میکنیم.
حتی امتحانش نکن، فایو. درا نمیزارن بیرون بری.
خب، چی، اینجا گیر افتادیم؟
این مکان یه ازمایش و یه تلست،
و همینطور وسیله ای برای نجات، همگی با هم.
- کسی میدونه علامته چی میگه؟ - آره، میگه " زنگو به صدا درنیار."
- این‌ معنیو میده. - فهمیدیم، دیعگو، زنگ بده.
باید چیکار کنیم؟
کسی میدونه؟
رجی.
گشنمه. کسی رولای اونیگی‌ میخواد؟
نمیتونم. چجوری میتونی تو چنین وقتی عوضی باشی؟
- هی! - اوه، تو...
بشین سرجات، باشه؟
- داره میخوره برای... - برای قدرت.
تو این اوقات امتحان‌ کردن.
دیعگو، میتونی چند لحظه باهام بیای؟
من مردم؟
آره، و خوشحالم برای اولین بار اینجایی
'برا اینکه یه جورایی احساس عجیبی داره.
مثل بیدار شدن از یه خواب واضحه
ولی نگران نباش.
برا اینکه به زودی همه چی‌ معنی پیدا میکنه.
اوه خدای من. پدر منو کشت.
اوه خدای من! منم‌ کشت! خیلی زیاد.
اون‌ یه آدم‌ فضاییه.
نمیخوایم از اون تکنولوژی ها اینجا استفاده کنیم.
و میدونم، یه کامپیوتره،
ولی فقط میتونی بگی
اون‌ انگلیسیه.
نه، نه! منظورم اینه، اون یه آدم‌ فضایی واقعیه.
مثل.... حشره ی آدمی از یه سیاره دیگه میمونه.
اوه خدایا. کلاوس....
باید برگردی که به اسلوان و بقیه هشدار بدی.
ممکن نیست. منظورم اینه، کارم با اون طرف تموم شده.
- ببخشید؟ - آره، من به اینجا تعلق دارم.
کل زندگیم یه بازنده بودم، ترسو بودم،
بعد از هر اشتباهی بازم اشتباه میکردم،
ولی همش یه نشونه بود، میبینی.
نشونه بود که این خونه منه.
جاییه که باید میبودم.
این مکان لعنتی؟
زود باش! منظورم آسمانیشه، احمق،
با تو و همه ی
دوستای ابدی و شبحمون.
اون لعنتی کجا منو ول کرد؟
پیتزا خوردن و دیدن مستندا با موی تا ابد.
پس صبر کن. میخوای به خانوادمون پشت کنی؟
دربارش نگران نمیشم.
به زود به اینجا میان. همه کم کم میمیرن.
درست میگم؟
آره، منظورم اینه، ما مردیم، درسته؟
به عنوان دوگی، عزیزم.
- به عنوان دوگی! - آره!
پس چی میشه اگه اینکارو بکنم؟
مرد بزرگ، تلاش خوبیه.
ولی هیچ نکته مثبتی توش نیست.
آره! بهرینتو انجام بده!
چالش پذیرفته شد.
باورم‌ نمیشه واقعا میخواستی بگیش.
متاسفم، درسته؟
نه.
قبل از اینکه جشن تعیین جنسیت بزاری،
- آره، ولی تصور کن.... - میتونی سس سویا رو بهم بدی، لطفا؟
نمیفهمم.
ما با کسایی هستیم که خیلی ما رو دوست دارن، باشه؟
پس چرا نباید بهشون بگیم؟
چرا؟ مسائل الان خیلی بزرگ‌ شدن.
و قشنگ نیست به خانواده یه چیزی،
برای جنگیدن براش بدیم.
میشه ساکت شی و ماهیتو بخوری؟
انگاری یه مرد پیر گفتش.
یه چیز اتفاقی، دو تا تصادف داره،
و سه بار اتفاق نمی افته 'برا اینکه من احمق نیستم.
خب، میتونیم مطمئن‌ باشیم اون کلاوس و لوتر رو کشته.
جدی ای؟ این یه روش اجرای دستوره. اینو قبلا دیدیم.
یادت رفته چطوری هممون به مکان اول اومدیم؟
- مراسم تدفین پدر. - دقیقا.
اون آدم دهاتی قبلا کنترلتو به دست گرفته، و دوباره داره انجامش میده.
- بیخیال، فایو. - نه.
اون همه چیزو از دست داد تا از تونل رد بشه،
و ما هنوز اینجاییم.
واقعا مطمئنی میتونه لوترو کشته باشه؟
فکر میکنم میتونه لوترو بکشه، کلاوس، و بقیه ما
بدون حتی کوچکترین زحمتی.
و چیزی که خیلی بده، فکر میکنم الیسونم درگیر شده.
نه. نه.
ولی فکر میکردم وقتی اتفاق بیافته با همیم.
حتی نتونستم خداحافظی کنم.
باید از
دختر... و همسرم خداحافظی کنم.
ولی اصلا کافی نبود. احساسات فقط...
خیلی بزرگ تر از کلماتن.
لوتر دوست داشت
اندازه رفتن تا ماه و برگشتن.
خوشحالش میکردی.
نه، تو تونل با اسلوان بود.
درباره کلاوس صحبت نمیکنم.
لوتر؟
چی؟ نه، هیچوقت اینکارو نمیکنه.
از وقتی به این بازه زمانی اومدیم همه چیزو از ا هم باز کرده.
- آره، دخترشو از دست داد. - و هارلون رو کشت.
نمیتونم تصور کنم فقط میخوان بیان تمیز کنن،
اگه باهاشون روبه رو بشیم.
موافقم.
بیخیال، مرد. بهم گوش بده.
قرار نیست به اونجا برگردم تا بهم گیر بدن.
و هیچ کاری نیست بتونی بکنی که تغییرش بدی.
تو واقعا خیلی خودخواهی! اینو میدونستی؟
فقط ریلکس باش! نگران‌ نباش.
کل وقت جهانو داری تا از پسش بربیای.
خیلی خب، همینه.
لعنتی!
زود باش!
باید بمیرم، مثل،
میلیون ها بار قبل از فهمیدن اون مسئله‌.
دوباره؟
آره، دوباره.
این ایده یه نفر از بهشته؟
- چی..... - هی، رفیق.
- تو! - نه!
برگرد اینجا! برگرد اینجا!
میخاره!
- من... - بزار برم!
شاید خونه ی فنری ای باشه، ولی برا منه.
نمیخوای به خانواده کمک کنی، خوبه.
ولی عشق زندگی من داره به سمت جهنم‌ میره.
حتی نمیدونم که میتونم. منظورم اینه، کی میدونه حتی کجا رفتن.
کلاوس، این خونه ی توئه.
- آره. - همین الان گفتیش.
- آره. - تو... شاه مرگی.
اوه، اون کوچولوی بزرگ نما.
منظورم اینه، ترجیح میدم با خودم فکر کنم....
آره.
... تا با پرنس تاریکی.
هر چی!
من باورت دارم، برادر.
میتونی هر کاری بکنی.
برای خراب شدن جشنت متاسفم.
خب، اشکالی نداره. باشه. گوش کن. انجامش میدیم.
- امتحان میکنیم، باشه؟ - باشه.
این یه مقیاس انگیزشیه، مثل، قلب شجاع....
- آره؟ - ... این مثل نصف رادی بود.
خیلی خب، بعدا نوت برداری کن، پال، بعدا نوت بردار
فکر میکردم بهتر میتونی انجامش بدی
همه رو به جهنم‌ کشوندی.
- سرم‌ شلوغه. میشه حرفت صبر کنه؟ - نه نمیتونه.
لوتر و کلاوس، تو کشتیشون؟
تو راهروهای این هتل نگهبان‌ هست.
برای موفقیت تو این ماموریت باید شکستش بدیم.
چی به من میرسه وقتی دو تا از اعضای تیممون رو بکشم؟
- جوابم سوالو بده. - باور دارم فقط انجامش دادم.
اگه بفهمم داری مسخرم میکنی، مرد پیر، معامله تمومه.
میتونم بهت اطمینان بدم طرف توافقمون رو حفظ میکنم.
و ازت میخوام توام‌ اینکارو بکنی.
- همه اینا درباره چی بود؟ - اینا نگرانی های تو نیستن.
نگرانی های من نیستن. ما اینجاییم، تو هتل اوبلوین.
همونطوری که میخواستی. کاری کردم اتفاق بیفته.
خنده دار نباش.
الیسن و هارلان، و من خانواده رو متحد کردیم.
تو چیکار کردی، شماره دو؟
بچه هارو، جمع کردم.
الان که یه وقتی داریم‌ نفسی تازه کنیم،
کار اصلی میتونه شروع بشه.
اسطوره ی هفت زنگ؟
- خب پس زنگ‌هارو پیدا میکنیم، بعد چی؟ - نه، نه، نه.
زنگ ها فقط استعاره ان.
- علامت رمزی. - درسته، شمارا پنج.
علامت رمزی کلید رسیدن به هفت زنگه.
وقتی نشونه رو پیدا کنیم، یه قدم نزدیک تر میشیم
برای تنظیم مجدد جهان.
نمیدونم.
ببخشید؟ ما اینجاییم،
برای اینکه تو گفتی نقشه ای داری
دارم، تا یه نقطه ای.
عالیه.
پس‌ تا همیشه تو هتل میمونیم،
به دیوارا زل میزنیم و سوشی بد میخوریم.
پیدا کردن علامت رمزی،
تنها راه بیرون رفتن از اینجاست.
و بهترین‌ فرصت برای تنظیم‌ مجدد جهانه.
خیلی خنده داره دوباره تو و پدر یه فکری دارین.
- باشه، از کجا شروع کنیم؟ - به گروه هایی تقسیم‌ میشیم.
من با الیسون و اسلوان میرم، بن و فایو با ویکتور.
- نه، ما الیسونو میخوایم. - بن برای الیسون.
ما با هم‌ تمرین کردیم، پس‌ بیشتر معنی میده ما الیسون رو ببریم.
آره. نه، ممنون.
چرا نه؟
ایده عالی.
الیسون، پس تو با چتر ها میری. گنجشگ ها، به هم‌ بچسبین.
باید علامت رو پیدا کنیم.
- ما چی؟ - تو دوقلویی.
هیچکس نمیخواد به غرغرای بی انتهات گوش بده.
الان، پخش بشین، هیچ سنگی رو روشن نزارید و اون پشت ۳۰ دقیقه دیگه میبینمتون.
این هدر دادن وقته.
ژورنالمو یادم رفت. برو. پنج دقیقه دیگه میبینمت.
یه نفر خیلی چیزارو گذرونده،
تا یه سری چیزارو قایم کنه.
باید چقدر بزرگ‌ باشه؟
میدونی، رج پیر عزیز نگفت.
واقعا؟ سورپرایز کنندست.
فکر کنم تو بیشتر درباره نقشه هاش میدونی.
ببخشید، این چه معنی ای داره؟
در طول عروسی.
نمیدونم الان زمان درستشه یا نه....
میدونی، شنیدم که دیشب محذوف شدی.
انجامش دادم،
و وقت زیادی ازم گرفت تا یادم بیاد چی دیدم.
ولی یادم میاد، الیسون.
تو و پدر به یه سری معامله ها مجبورم کردین.
با چی موافقت کردی؟
یه معامله؟
با پدر؟
- لطفا بگو داری مسخره بازی در میاری. - نه نمیکنه.
جواب سوالو بده.
عقلتو از دست دادی.
تو و پدر معامله کردین، حالا لوتر مرده.
باشه.
- و کلاوس؟ - نتونست وارد تونل بشه.
میدونی، معاملت داره با جون مردم بازی میکنه.
واقعا فکر کردی با پدر معامله کردم
تا لوتر و کلاوس رو بکشم؟
تمومه. تو لابی میبینمت.
وایسا... فایو.
الیسون.
نه، فقط بهم گوش بده.
ویکتور؟ الیسون؟
باشه.
خیلی خب، الان‌ بخش باحالش شروع میشه.
نه، دیگه واقعا از دست شما دوتا،
چرا باید اینکارو بکنم؟
تو کسی هستی که رای دادی بمونیم و بمیریم.
تو کسی هستی که گفتی،
من تنها کسی ام که برای دوتاش میجنگم.
فقط باید برنامه های پدرو قبل از اینکه،
بیشتر از این کشته بشیم بفهمیم.
فایو کدوم‌ گوریه؟
اون دقیقا پشتم بود.
فایو؟
چیزای احمقانه ی دیگه ای هست که،
نکات پدر خوب بودنو بهت ثابت کنه؟
- تو ردش کردی، باشه؟ - من تمومش میکنم، باشه؟
وایسا.
این درباره من‌ نیست؟
تو ترسیدی.
با استن راحت تر بود، باشه؟
فقط میتونستی "خوردش کن".
و دیگه نباید درباره بچه بهت میگفتم
یا ازت میخواستم باهام بمونی.
چرا راستشو بگی وقتی میتونی کسی رو مجبور به
بدست آوردن چیزی که میخوای بکنی،
بدون اینکه آسیب پذیر باشی؟
میدونی این چقد دیوونگیه؟
ولی چی میشه اگه بچمون از دست بدم....
... مثل وقتی که مادرم منو از دست داد؟
پس نمیتونی.
برا اینکه پشت دیوونگی مزخرف،
آدم خوب هست.
مطمئنی؟
هزار درصد.
یادت نره زیر گلدونارو چک کنی.
خودتو جمع و جور کن و شروع کن،
دیوارهارو برای محافظه های مخفی بازرسی کنی.
اینجا یه دیوار هست و...
مشکلت چیه؟
مردم چپ و راست دارن میمیرن، و تو داری مثل یه نوجوون رفتار میکنی.
مثل پدر شدی.
چرا برا پدر انقدر مهمه تورو دوست داشته باشه؟
از تو یا ما تعریف نمیکنه.
به عنوان آکادمی گنجشگ، ولی الان دیگه رفتن.
اون هیچوقت یه گنجشگ نبود.
اون پدر ما بود، و یه بدجنس. بهش نیاز نداری.
خیلی برات راحته وقتی خودت یه خانواده داری.
و بهترین قسمت خانواده تازه مرده.
نمیتونم باور کنم‌ اینو میگم. واقعا خوشحالم میبینمتون بچه ها.
- مشکل چیه؟ - هتل داره عوض میشه.
دور یه دایره راه میرفتم، ولی انگار اون چیز زندست.
- باید به لابی برسیم. - امتحانش کردیم.
هر مسیری که انتخاب میکنم، به یه نقطه میرسه‌.
یا شاید هیچ درکی از مسیر ها نداری.
باشه، راهو رهبری کن، مگلان.
فایو؟
نمیدونم میتونیم انجامش بدیم.
مشکلی هست، پدر؟
تو!
دلت برام تنگ شده بود.
یک راه فقط به اوبلوین هست. امکان نداره.
خب، من اینجام.
شگفت انگیزه!
ای کاش اینو میتونستم بیشتر کشف کنم، پسرم، ولی این زمان خوبی نیست.
تو ازم خواستی، میدونی، تا خانواده رو به اینجا بیارم.
فهمیدم، ولی تو... ازم استفاده کردی.
و وقتی بجز استفاده ابزاری هیچی برات نبودم، ولم کردی روی زمین بمیرم؟
ولت کردم بمیری؟
بهت لطف کردم.
میدونستم راهتو به ووید،
جایی که تعلق داری پیدا میکنی.
اونجارو دوست دارم.
- پس چرا اینجایی؟ - برا اینکه تو لوترو به قتل رسوندی.
ضروری بود. و مفید بود.
بعدی کیه، پدر؟ فایو؟ ویکتور؟ کل خانواده؟
بس کن! همه سرجاشونن. نبرد داره شروع میشه.
یه زنگ از جایزه ام دورم. داری همه چی رو خراب میکنی!
اگه ‌یه نیکل برا هر باری که اینو شنیدم داشتم،
یه دلار الان داشتم.
که پول زیادی نیست،
ولی بعد دوباره، اون مغازه های دلار هستن
که خیلی دلا.....
همونه.
باید به لابی برگردیم.
آره.
اون زنگ لعنتی رو زد؟
الیسون!
الیسون، باید بریم!
الیسون، بلند شو! بریم!
کی انجامش داد؟
- شاید باید بریم. - دقیقا پشت سرت، عزیزم.
زود باش، زود باش!
- دیعگو، وایسا. اینو بپیچ.
ضربه خوبی بود، عزیزم.
لعنت به من.
- برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو! - دکمه رو بزن!
- خب، کدوم طبقه؟ کدوم طبقه؟ - هر کدوم!
واقعا؟ یه سامورایی؟
انتقام بهش میاد.
میشه ساکت شی و کمک کنی اینو بکشیم؟
باید اون زخمو ببندیم.
تو درست میگفتی، باشه؟ با پدر معامله کردم.
لوتر و کلاوس؟
نه، من تو اون هیچ کاره بودم. قسم میخورم.
چرا الان بهم‌ میگی؟
لوتر و کلاوس هم‌ همینطور.
بهت چی پیشنهاد داد؟
میخوام بهت اعتماد داشته باشی.
بهم‌ نگاه کن. اگه از این رد بشیم، همه چی‌ خوب میشه.
ویکتور؟
الیسون؟
ویکتور!
الیسون؟
و بزارم‌ تنها بمیری؟ چی این جالبه.
و بچه؟
- بزار من نگرانش باشم. - نه، من پدرشم.
کسی که هیچ نقشی تو بارداری شیش ماه آینده نداره
- تلاش خوبی بود. - باشه.
پس‌ میتونم متقاعدت کنم‌ بیخیال این یکی بشی؟
- بالاخره، داری میگیریش. - درست میگی.
هی!
- فکر میکنی داری چیکار میکنی؟ - از خانوادم‌ مراقبت میکنم.
نه، نه، نه، نه. دیعگو، تنهام‌ نزار.
متاسفم.
- قول دادی همیشه با هم‌‌ میمونیم! - میدونم، میدونم.
دیعگو، نه، نه، نه، نه، نه، این کارو نکن.
وقتی بچه به اینجا بیاد، به پسرمون بگو
یا به دخترمون‌ بگو
که من چه مردی بودم.
مردی که تلاش کردم‌ باشم.
نه، نه، نه، نه، دیعگو. نه، نه.
دیعگو! دیعگو!
پنج بار با تبرت زدیش. الان‌ حتما مرده.
زره. مثل ضربه زدن به سیمانه.
- یه جایی بین دو تا صفحه پشتی هست. - باید پشتشون بریم.
- بیا اینارو بکشیم. - وایسا....
فایو!
الیسون؟
بالاخره، یه نفر قدرتش ارزش تقلید داره.
لیلا؟ چرا تو کمد بودی؟
بعدا توضیح میدم.
لعنتی.
- از دویدن خسته شدم. - منم.
این خیلی آشنا بنظر میاد.
حداقل ایندفعه، به همدیگه شک‌ نمیکنیم.
بریم.
کلاوس؟
- چطور نجات پیدا کردی؟ - چه اتفاقی افتاده؟
چرا تلاش نکردی نگهبانو بکشی؟
- انجام دادیم. - مام‌ انجام دادیم.
بهت گفتم بمون تو....
بجز اینکه پدر قصد داشت مغذمو بشکونه،
ولی تجدید دیدار های پر از اشک برا بعدا.
چیزی که الان میخواید بدونید اینکه
پدر لوترو کشت.
و راه تونلو برام بست،
- برا این زمان نداریم. - تو لوترو کشتی!
هیچ‌ انتخابی نداشتم. تو رد کردی که به عنوان گروه با هم‌ بیایم.
همه ی افسانه ها و داستان های احمقانت.
هرگز زنگ و نورسمن وجود نداشت.
- آوردیمون اینجا تا بکشیمون! - اینجوری نیست.
یه جایی تو هتلش کلیدیه برا تنظیم مجدد جهان.
فقط باید علامت رمزی رو پیدا کنیم!
به علامت رمزیت اهمیت نمیدیم! هیچکدوممون.
ما به سختی از نگهبانا با این کلاه لعنتی،
و داس نجات پیدا کردیم.
نگهبانی که کشتیم نبر داشت!
ماله ما شمشیر داشت.
یکی مونده.
باید بعدش بریم.
برا اینکه اولش خیلی خوب کار کرد.
مسکنی چیزی داری، یا فقط میشه ساکت بشی؟
میشه دعواهای کسل کنندتونو تموم کنید؟
فکر میکنی میتونی....
هی، علامتو پیدا کردم!
روی....
هیچکس به همسر من صدمه نمیزنه، عوضی!
کلاوس....
نمیتونم.... نگهش دارم.
علامت تو طبقه ی لابیه.
بن، نوبت توئه، پسر! زود باش!
هفت تا نکته و امتیاز، هفتای ما؟
زنگ‌ها کجان؟
نه.
تو نه.
زود باش! تنها راه متوقف کردنشه!
شماره ی پنج، سریع باش!
این قسمتی از معامله نبود، داری بهشون صدمه میزنی.
الان‌ نمیتونم متوقف بشم.
- ماشین رو خاموش میکنه. - چه ماشینی؟ نمیفهمم.
هتل فقط یه نما بود.
تو یه ماشین با یه ابعاد دیگه گیر کردیم.
هر کسی جهانو ساخته این مکانم ساخته.
هر کدوم از اینا چه ربطی بهشون داره؟
ذرات داخل بدنشون
تنها چیزیه که ماشینو به کار میندازه.
اون لوترو کشت.
تلاش ‌کرد کلاوسو بکشه.
تا زمانی که هممون نمیریم متوقف نمیشه!
باشه، باید بس کنی!
تقریبا تمومش کردم!
و وقتی باشم،
تو و من چیزی رو که براش اینجا اومدیم و بدست میاریم
نه، تو میکشیشون!
هر چیزی تو زندگی قیمتی داره!
بس کن!
الیسون... الیسون، اون دکمه رو لمس نکن.
نمیدونیم چیکار میکنه.
الیسون، بس کن!
نزار این کارو انجام بدم!
بهم اعتماد داری؟
ویکتور، داری چیکار میکنی؟ متوقفش کن!
- الیسون، وایسا! - الیسون، اینکارو نکن!
کلیر.
مشکل چیه، مامان؟
هیچی، بیبی.
فقط خیلی خوشحالم تو خونه ام.
جاییه که همیشه بودی.
هی، بیبی.
خوبه.
لوتر؟
اوه لعنتی.
- میتونی منو ببینی؟ - آره!
- صبر کن. این همش نیست، مرد بزرگ. - چی؟
اوه لعنتی! بدنم!
صبر کن.
- خوب بنظر میام. - لوتر الان دیگه خیلی شیکه.
- وایسا. باید به اسلوان نشون بدم. - دستمو پشتم نگه میدارم.
این خوبه. وایسا. اسلوان کجاست؟
اون دقیقا پست من بود،....
- وقتی الیسون دکمه رو زد. - اونم رفته.
میدونی، درباره شما نمیدونم، ولی تو این سالا احساس خوبی نداشتم.
- کسی میدونه ما کدوم گوری ایم؟ - هتل.
فکر میکنم جهان رو دوباره تنظیم کرد.
انگشتاتو پشتت نگه دار.
اسلوان؟ اسلوان!
به هیچ تنظیمی اهمیت نمیدم، باشه؟
میخوام زندگیم برگرده. کجاست، فایو؟
خوشحالم زنده ای، ولی دستاتو ازم بردار.
نه تا وقتی یه جواب خوب بهم بدی.
باشه، بپیچش.
یه چیزی مشکل داره‌.
درسته. قراره پدرت در بیاد.
- آره، پدرشو در بیار. - نه، توی احمق، قدرت منه.
نمیتونم پلک بزنم.
آره، درسته.
خوب نیست.
خب... زود باش.
آلاکازن... روح ها.
این یعنی دوباره فانی ام؟
- مرد! - وایسا، وایسا، وایسا.
چطوری باید برگردونیمشون، احمق؟
لعنتی.
باید برم همسرمو پیدا کنم.
پنج دقیقه پیش مرده بودی. ضعیفی!
- باید دنبالش برم. - نه. وای... کلاوس، صبر کن!
- من تمومم، عوضی ها. - بیخیال.
باید با هم‌ باشیم و بفهمیم....
باید چیکار کنیم؟
زندگیمونو بکنیم؟
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
اینجا هیچ جایی برای مردای خوب نیست.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
که بشه خونه صداش زد.
عوضی.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
هیچ جایی برای هیچ‌ مرد خوبی نیست.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
که بشه خونه صداش زد.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
اینجا هیچ جایی برای هیچ مرد خوبی نیست.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
که بشه خونه صداش زد.
الان، دیگه نمیتونم ببینم از کجا میای.
ولی میدونم از چی فرار میکنی
و چیزی که مهمه این نیست که کی بدترینه
ولی کسیه که تو رو از افتادن از نردبونت متوقف میکنه
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
اینجا هیچ جایی برای هیچ مرد خوبی نیست.
اینجا جایی برای هیچ‌ قهرمانی نیست.
که بشه خونه صداش زد.
این قطار به سمت ایستگاه یویدو حرکت میکنه