‫دلیلی واسه ساختن ‫همچین ساختمونی نیست
‫تا حالا بهت گفتن مغروری؟
‫من نمیدونم این یعنی چی ‫ولی این طرح عجیبه
‫همینه که هست. بچسب به طرح
‫گفتم که، من این نقشه‌ها رو نمیفهمم
‫تو رو هم نمیفهمم
‫وقتی کار تموم شد.
‫- میخوای همشون بمیرن؟ ‫- همه‌شون
‫سریع
‫همه‌شون مردن. مرده‌ مرده. مرده!
‫پس، چجوریاست که ما هنوز این‌جاییم
‫ولی کل دنیا در حال سقوطه؟
‫-شاید آخرین نفری باشیم که قراره به فنا بریم ‫-با تو حرف نمیزدم
‫کسی کلاوس رو دیده؟
‫-یا بابا؟ ‫-اونا میان این‌جا
‫واقعا؟ همه‌شون خوردن به ترافیک مثلا؟
‫ببینین، بچه‌ها، ما زنده‌ایم ‫چون خاص و نازیم، درسته؟
‫ما تنها آدم‌هایی هستیم که ‫میتونن جهان رو نجات بدن.
‫-سوال دارم ‫-بگو
‫مگه ما امتحان نکردیم نجات بدیم و ‫به طرز فاجعه‌باری شکست نخوردیم؟
‫آره، واسه این‌که نقشه‌اش احمقانه بود
‫-من یه دونه بهترشو دارم ‫- حتما که داری!
‫ما با شتاب‌دهنده‌های ‫ذرات بزرگ هارد-آن میریم
‫شماها یه ذره کارای علمی میکنین و...
‫ما کوگلبیتز رو به فضا پرتاب میکنیم.
‫فکر نمیکردی اینو بدونم، نه؟
‫توی سوئیسه
‫هادرونه
‫نه هارد-آن!
‫احمق!
‫حداقل داره تلاششو میکنه، نخاله کوچولو
‫تو چیکار کردی؟
‫در واقع، نصف خانواده‌شو ترکوند
‫میخوای درباره مشکلات خانوادگی صحبت کنی؟!
‫چیزی که باید میترکید، صورت ‫داغونت روی اون بدنه
‫کاش یه کیک داشتم که ‫باهاش ​​بزنم تو صورتت!
‫چی میگی تو؟
‫- بهتره قطعش کنی... ‫- خفه‌شو!
‫هی! کارتون تموم شد؟
‫جهان داره از بیرون ناپدید میشه
‫پس اگه حس خوبی بهتون میده
‫میتونین به انجام کارای ‫بیخودتون ادامه بدین
‫ولی خب ما خیلی دیر کردیم
‫پنج، بیخیال
‫تموم شد، لوتر. ما شکست خوردیم.
‫بیخیال. نمیتونه واقعا تموم شده باشه
‫آره، بیخیال پنج. باید بفهمیم چه خبره مرد
‫باشه. نظرت چیه یه قدم بیایم عقب؟
‫بیا به نمای کلی داستان نگاه کن
‫اکثرمون تو 28 روز گذشته سعی کردیم ‫جلوی پایان دنیا رو بگیریم.
‫دقیقا چه کاری انجام دادیم؟
‫خب ما توی تو طول مسیر ‫یه سری دوست پیدا کردیم
‫اشتباهه!
‫میدونی چیکار کردیم؟
‫هیچی. ما هر بار ‫اوضاع رو بدتر میکردیم.
‫موافقم
‫ببینید، وقتی به کمیسیون رفتم،
‫من با خود 100 ساله‌ام صحبت کردم.
‫و آخرین حرف‌های من این بود: ‫"دنیا رو نجات نده"
‫"دنیا رو نجات نده"؟
‫"دنیا رو نجات نده."
‫این احمقانه‌ترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
‫واقعا؟ خب هرکاری میکنیم که نمیشه
‫تنها کاری که میکنیم اینه که ‫دنیا رو واسه یه روز نجات میدیم
‫با خودمون حال کنیم که چه کار خفنی کردیم ‫و بعدشم همه‌چی خراب شه باز
‫آره، شاید مشکل از ماست
‫آره، از ماست!
‫پس، صبر کن.
‫برنامه بزرگت اینه که
‫هیچ برنامه‌ای نداشته باشیم؟
‫دقیقا. نریم واسه خدمت
‫چرا نه؟ ما همه‌چیز رو امتحان کردیم
‫ببین، شاید این چیزیه که ‫جهان بهش نیاز داره
‫من میگم آخرالزمان رو بپذیر. ‫ببین اونور چه خبره
‫چی میشه اگه هیچی نباشه؟
‫خب این‌جوری خوشحالیم که همو شناختیم
‫هرچیزی که توی لیست آرزوهاتون هست ‫توصیه میکنم الان انجام بدین
‫خب توی اون...بیانات خیلی خوشحال‌کننده
‫خدایا منو بکش!
‫احمق‌ها
‫الان؟
‫ببین، ما میدونیم که زمان‌بندیمون ‫خیلی ایده‌آل نیست
‫ولی خب مشخصه که یا الانه ‫یا هیچ‌وقت. درست میگم، پنج؟
‫پای منو وسط این موضوع نکش لطفا.
‫هرچی زمان مونده واسه‌مون رو ‫میخوایم با شما بگذرونیم.
‫پس خیلی خوشحال میشیم اگه بعد از ظهر
‫ساعت 6، توی سالن به مهمونی ما بیاین.
‫واسه جشن عشقمون،
‫و یه پیوند رسمی از
‫اون‌چیزی که از خانواده ‫بزرگمون باقی مونده.
‫لباس رسمی هم کراوات سیاهه
‫آقای رودو
‫آقای رجینالد، خوش اومدید.
‫خیلی وقته همو ندیدیم
‫شما دوتا همدیگه رو میشناسید؟
‫البته که میشناسیم. من صاحب این هتلم
‫- بچه‌ها کجان؟ ‫- طبقه بالا هستند آقا.
‫- عالیه. سوئیت منو آماده کن، آقای رودو. ‫- همین الان آقا.
‫- پس بیا پسرم. ‫- فقط گفتی که مالک این هتلی؟
‫الان وقتی واسه بحث در مورد نکات دقیق ‫سرمایه‌گذاری املاک‌اینا نیست.
‫- تا فرصت هست باید سریع دست به کار بشیم ‫- صبر کن
‫ولی بابا، ما نمیتونیم همه ‫اسلحه‌ها رو وارد اون‌جا کنیم.
‫چی میگی تو؟
‫من فقط میگم. سعی کن زیاده‌روی نکنی...
‫خب؟
‫فقط از من پیروی کن، کلاوس.
‫وای!
‫و همه این‌ها رو خودت انجام دادی؟
‫لوتر هم کمک کرد. کل شب رو بیدار موندیم.
‫بی‌نظیره
‫- بابا؟ ‫- کلاوس
‫- سلام. ‫- خدا رو شکر.
‫دورهم جمع بشین بچه‌ها. سریع!
‫- کدوم گوری بودی؟ ‫- منو رگ.
‫ما رفتیم یه سفر پدر و ‫پسری توی پایان دنیا
‫- میدونی؟ ‫- شما دوتا الان دارین باهم میپرین؟
‫آره، خندیدیم، گریه کردیم، ‫توی ترافیک بازی کردیم
‫و خلاصه‌ش کنم من الان جاودانه‌ام
‫صبر کن. تو الان چی هستی؟
‫کلاوس، دوباره رفتی توی نمک‌های حموم؟
‫فکر میکنم سوال مهم‌تر اینه ‫که چرا همه‌تون با بطری بازی میکنید؟
‫اونا دعوتنامه‌ها هستن.
‫کسی بازی نمیکنه.
‫من و لوتر داریم ازدواج میکنیم.
‫فضا و زمان داره به فنا میره بعد شما ‫دنبال برنامه‌های عروسی هستین؟
‫آره ولی داستان اینه که
‫فضا محدوده.
‫پس این یه‌جورایی یه موقعیت شاده.
‫این‌جوری بزرگت کردم؟ ‫موقع بدبختیامون بری پی عیاشی؟
‫حرفامونو یادت باشه رگ
‫- یادت باشه گاهی صبر کنی و به وضعیت نگاه کنی ‫- ساکت باش، من تو حسم.
‫- بابا قرصاتو خوردی؟ ‫- بخوام راستشو بگم، نه.
‫و میتونم تایید کنم که هیچ‌وقت ‫احساس بهتری نسبت به الان نداشتم.
‫فکر کردی میتونی بهم دارو ‫بدی و سرعتمو کم کنی
‫کنترل کارامو به دست بگیری ‫و ثروتمو به باد فنا بدی
‫خب کلاوس این‌قدری خوب بود که ‫منو از اون سم بد، ترک داد
‫و حالا که سردرگمیم داره رفع میشه
‫من میتونم تمام طرح‌های ‫افتضاحت رو به وضوح ببینم
‫داروهاش رو قطع کردی؟ چه فکری میکردی؟
‫او تنها کسیه که فکر میکنه.
‫همه‌تون میتونین چندتا چیز از این مرد ‫جوان و تحسین‌برانگیز یاد بگیرین
‫دنیا واقعا داره تموم میشه! خدای من.
‫بقیه‌تون، سریعا ‫آموزش‌هاتون رو از سر بگیرین
‫وقتمون داره تموم میشه. ‫ماموریتی داریم که باید انجام بدیم.
‫من آماده‌ام. بیا انجامش بدیم.
‫بذار حدس بزنم.
‫پروژه نابودی؟
‫از کجا درباره‌ش میدونی؟
‫همه‌شو از پوگو شنیدم
‫یه اسمیه که مدتی میشه نشنیدم
‫و اون، چیزی که درباره شما ‫مشکوک بودم رو تایید کرد
‫کدوم؟
‫این‌که تو یه دیوونه سادیستی هستی
‫و داری برنامه‌ریزی میکنی و ‫روی زندگی ما قمار میکنی
‫واسه یه ماموریت بیخود دیگه.
‫و تو حرف یه شامپانزه غر غرو رو
‫جای حرف پدرت قبول میکنی؟
‫هر روز همین کارو میکنم.
‫هیچ‌کس تو رو این‌جا نمیخواد، بابا
‫باید بری
‫هی، تو قرار نیست جای همه ‫ما حرف بزنی گنده‌بک
‫با خیال راحت بهش ملحق شو
‫میفهمم. پس این چیزیه که مطرحه.
‫شورش
‫این چیزی نیست که واسه‌ش اومدیم، درسته؟
‫همه فقط باید خونسرد باشن.
‫واضحه که تو الان توی ‫فرکانس چاکرایی متفاوتی هستی
‫هی، پاپس، بیا بریم یه فنجون ‫چای مشتی تو سوئیت بخوریم.
‫- دستم رو ول کن ‫- لوتر، اسلون.
‫خدای من. من بیش از حد هیجان‌زده‌ام.
‫شماها عالی هستین. شگفت‌انگیز. ‫دفترتونو بفرستین برام
‫هی، ویکتور
‫یه سوال داشتم
‫خب در واقع بیشتر یه درخواسته...
‫این دقیقا آخرین لحظه‌س و همه‌چیز ‫همین آخرین لحظه‌س ولی...
‫چیه؟
‫تو ساقدوشم میشی؟
‫کار زیادی نمیخواد بکنی
‫فقط باید وایسی کنارم و مطمئن بشی ‫مثل یه احمق رفتار نکنم
‫میدونی.
‫من دوست دارم.
‫باشه. عالیه.
‫خب پس برنامه‌مون خیلی فشرده‌ست
‫15 دقیقه دیگه مهمونی مجردی شروع ‫میشه و همه هم دعوت نیستن
‫-چی بود؟ ‫-پس...
‫هیچی مرد
‫هیچی.
‫باشه.
‫-هنوزم ناز میکنی؟ ‫-ساکت
‫-دارم طوفان فکری انجام میدم ‫-شبیهشه. پنجره رو باز کن
‫ببین، من چیزهای ‫زیادی واسه فکر کردن دارم.
‫-فکر کردن به چی؟ ‫-پایان همه‌چیز
‫باشه
‫خب در حین این‌که همه ‫ما منتظر یه راه نجاتیم
‫پسرها اون پایین منتظر عروسی هستن.
‫- من به اون عروسی نمیرم. ‫- به جهنم
‫تو همراه منی. لباس بپوش
‫انگاری اشتباه حساب کردم که چقدر ‫این بچه‌ها از من بدشون میاد
‫آره، من ازت متنفرم، تحقیرت میکنم
‫منظورم اینه که حقیقتا ‫و عمیقا ازت متنفرم
‫کافیه دیگه.
‫گوش کن بابا، این‌ها روح‌های ‫حساسی هستند که
‫ما این‌جا باهاشون سر و ‫کار داریم و الانشم خرد شدند
‫و اونا نیازی به سرزنش‌های تو ندارن
‫ولی اونا هیچوقت توانایی‌های خودشونو
‫بهبود نمیدن اگه درک ‫دقیقی از میزان بی‌کفایتی
‫عمیقاً ناامیدکننده خودشون نداشته باشند
‫چیزی وجود داره که...
‫- بابا میشه باهات حرف بزنم؟ ‫- الان وقت خوبی نیست.
‫- فقط یه دقیقه طول میکشه... ‫- الان نه! چی داشتی میگفتی؟
‫متقاعد کردن بقیه با ‫درخواست‌های مودبانه ساده‌تره
‫میفهمی چی میگم؟ ما این‌جا ‫سعی میکنیم باهم دوست باشیم
‫چرا باید بخوام با بچه‌هام دوست بشم؟
‫این واسه هیپی‌ها و آدمای ‫با اعتماد به نفس پایینه
‫همه‌چیزی که دارم میگم،
‫چرا ما سعی نمیکنیم قبل از رفتن، باهم ‫کمی صحبت کنیم، دیکتاتور اعظم؟
‫"هی، چطوری؟"
‫"خدای من، من عاشق این ترکیب
‫جلیقه سنجاق کراواتیم."
‫"از کجا آوردیش؟"
‫"میتونین این حال و هوای آخرالزمانی ‫که داریم رو باور کنین؟"
‫و این‌جور چیزها
‫بیا دیگه. بیا این‌جا.
‫بشین. یه چیزی بخور.
‫من میخوام که تو
‫یه چیز خوب بگی بهم.
‫اگه جراتشو داری
‫برو تو کارش
‫تو پیشونی متقارنی داری
‫که این نشون میده آدم با ملاحظه‌ای هستی ‫ولی راحت هیجان‌زده میشی
‫عالیه! عالیه!
‫آره، ترشی نخوری یه چیزی میشی ‫ولی خودت میدونی
‫نکته اینه که اونا، اون‌جوری ‫که من میشناسمت، نمیشناسنت
‫اونا به یه‌کم زمان احتیاج دارند ‫تا به این نسخه ازت عادت کنن.
‫متاسفانه اون چیزی که نداریم، زمانه.
‫چه خوبه که امشب یه عروسی پیدا کردیم ‫که تلپ بشیم عزیزم
‫میریم؟ چرا؟ ‫هیچ‌کس نمیخواد من اون‌جا باشم
‫بیخیال. همه میخوان که اون‌جا خرج کنی
‫بابا باش، نه رئیس. خب؟ بابا باش
‫بهم اعتماد کن. حمایتت ‫از لوتر، خیلی تاثیر داره
‫برو تو کارش، لوتر!
‫♪هر ازگاهی از هم میپاشم♪
‫♪و من امشب بهت نیاز دارم♪
‫♪من بیشتر از همیشه به تو نیاز دارم♪
‫صداش مثل صدای فرشته‌ها نیست؟
‫آره عزیزم، اون نت‌های بالا رو میترکونه
‫- ♪ما برای همیشه نگه خواهیم داشت♪ ‫- بخون عزیزم.
‫نمیتونم باور کنم که لوتر اولین ‫نفر بین ماست که ازدواج میکنه
‫من باورم میشه. اونو حین ازدواج با ‫سوپر هیروها تو کلاس سوم گیر انداختم
‫نه!
‫میدونی، من فکر نمیکردم جشن ‫مجردیمون این‌جوری باشه
‫خب، دنیا الان واسه رقصنده‌ها و کیک چای ‫یه ذره تو موقعیت خوبی نیست
‫فقط تعجب کردم که بابا عزیزترین ‫رو دعوت نکردی که بهمون ملحق بشه.
‫بیخیال. اون مهربون و دوستانه و خوبه.
‫اون شبیه هارگریوز ما نیست. اتفاقا برعکس
‫ولی اعتراف میکنم که نیاز ‫به استراحت از دست سگ پیر داشتم.
‫♪هیچی نمیتونم بگم♪
‫♪قلب گرفتگی کامل♪
‫واسه چی این‌قدر لب و لوچه‌ت آویزونه؟ ‫این یه جشنه
‫من خیلی خوشحالم که هنوز ‫میتونیم با صدای بلند بخونیم
‫هی، این واسه ماست
‫بعدی کیه؟
‫منم. چون بالاخره تصمیم گرفتم.
‫چه خبره، استاد؟
‫قراره هم‌نوازی باشه دوست من
‫آره!
‫احساس میکنم خیلی خاصم!
‫این قراره خوب بشه.
‫هیچ همخونی کردنی خوب نیست. مسئله اینه.
‫♪من خیلی لذت بردم از زندگی♪
‫♪نه، تا حالا این حس رو نداشتم♪
‫- بله، قسم میخورم ‫- باشه!
‫♪این واقعیته♪
‫دلم برای این تنگ میشه
‫♪و من همه اینا رو مدیون تو هستم♪
‫من نه. این بچه‌ها بدترینن.
‫- ♪زمان زندگی من بود♪ ‫- منظورم این نبود.
‫میدونم.
‫♪و من همه رو مدیون تو هستم♪
‫منم دلم براشون تنگ میشه
‫این‌جا رو فانکی بریم!
‫هی، یه لطف دیگه به من میکنی؟
‫آره، هر چیزی
‫با آلیسون صحبت کن
‫- نه بیخیال. من نمیتونم... ‫- ویکتور، لطفا.
‫و... و بگم چی؟ ‫"چرا دوستم رو کشتی؟"
‫واقعا میخوای تعداد جسدها رو مقایسه کنی؟
‫من...من نمیخوام وقتی همه اینا تموم ‫میشه، اون تنها باشه، میدونی؟
‫منظورم اینه که، پنج اینو گفته.
‫اگه چیزی تو لیست آرزوهاتون هست، ‫الان انجامش بدین
‫چرا باید تو لیست من باشه؟
‫چون اون همیشه باهات خوب بوده.
‫بهتر از بقیه ما
‫♪چون به نظر میرسه که ما♪ ‫♪ضرورت رو درک میکنیم♪
‫♪فقط یادت باشه♪
‫لوتر!
‫بیا دیگه. بیا دیگه.
‫ویکتور، ویکتور، خجالتی نباش. ‫دیه‌گو، تو هم نباش
‫باور کن اینو نمیخوای
‫- برو تو، دیه‌گو! ‫- بیا دیگه! بیا دیگه! تکون بخورید!
‫♪این میتونه عشق باشه♪
‫♪چون♪
‫♪من از زندگیم♪
‫♪لذت بردم♪
‫♪نه، قبلاً چنین احساسی نداشتم♪
‫♪آره، قسم میخورم♪
‫- ♪آره، قسم میخورم♪ ‫- ♪این حقیقته♪
‫♪و من همه‌شو مدیون تو هستم♪
‫♪چون از زندگیم♪
‫♪لذت بردم♪
‫♪و من از هر راهی رو گشتم♪
‫♪تا حقیقت رو پیدا کردم♪
‫پس رسمیه.
‫گوش‌هام آزار دیدن
‫و اون احمقی که چاقو داره، ‫واقعا نمیتونه آواز بخونه
‫دیه‌گو. تو میدونی که اسمش دیه‌گو هست.
‫حالا هرچی.
‫شاید باید سعی کنی و ‫با اون و بقیه مهربون باشی.
‫چرا؟
‫همون‌قدری که من دوست دارم ‫همین الان مشکلات عصبیتو حل کنم
‫باید بگم که عروسی یه ساعت دیگه‌س.
‫فی مرده
‫آره. میدونم. و بقیه هم همین‌طور.
‫همین؟
‫تو میخوای به آکادمی اسپارو پشت کنی؟
‫یعنی حرفای بابا رو شنیدی دیگه. ‫ما باید آموزش بدیم
‫یه چیز بزرگ در حال سقوطه
‫کاش در مورد عروسی من صحبت میکردی
‫باشه.
‫اسلون، به من گوش کن...
‫نه. تو گوش کن به من
‫متاسفم که تو رو به ‫مهمونی مجردی دعوت نکردند.
‫من نه... برام مهم نیست.
‫آره، مهمه برات
‫تو بیشتر به دعوت شدن به ‫مهمونی مجردی اهمیت میدی
‫تا فی و بقیه.
‫یا حتی نجات دنیا
‫این...
‫این...این احمقانه‌س
‫واقعا؟
‫من و تو هیچ‌وقت تنها نبودیم
‫همیشه ما هفت نفر بودیم.
‫حالا فقط تو هستی
‫پس تبریک میگم، بن. ‫تو بالاخره شماره یکی
‫یک از یک!
‫من یه اسپارو هستم مثل تو.
‫دیگه نه.
‫حالا چه‌چیز خاصی ‫درباره‌شون وجود داره مگه!؟
‫اونا یه خانواده واقعی هستن.
‫اونا وجود ندارن که ساک دستی ‫و عروسک بفروشن
‫ما بیشتر از اینا بودیم.
‫بودیم واقعا؟
‫چرا اسپارو بودن این‌قدر مهمه برات؟
‫چون چیز دیگه‌ای ندارم.
‫مطمئن نیستم این‌جا ‫به اندازه کافی بزرگ باشه.
‫امیدوارم میزبان هزینه‌ها رو داده باشه
‫هی، بیخیال. این واسه لوتره. ‫بیا خوش بگذرونیم
‫نمیدونم. غالبا، دندونم خوب به نظر میرسه
‫میبینم که دنبال پیراهنای اورسایز رفتی.
‫میفهمی که این‌جا پاپاراتزی نیست، نه؟
‫چی؟ ولش کن
‫شما دوتا گوش کنین بهم. ‫امروز روز منه، خب؟
‫پس اگه بشه که فقط واسه چند ساعت
‫شما دوتا باهم خوب باشین، ‫این میتونه هدیه عروسی من باشه
‫خب، اون شروع کرد...
‫- در واقع تو شروعش کردی. ‫- در واقع؟
‫زر، زر، زر!
‫روز منه!
‫2 ساعت. فکر میکنین بتونین تحمل کنین؟
‫آره، باشه
‫متشکرم.
‫بیاید قبل از این‌که از ترس ‫بمیرم این موضوع رو تموم کنیم.
‫عزیزانم
‫آمین
‫لوتر، این خانم خیلی جذاب رو ‫به عنوان همسر خودت قبول میکنی؟
‫بله
‫اسلون، قول میدی که این عوضی بزرگ
‫پشمالو رو واسه 24 تا 48 ساعت آینده
‫دوست داشته باشی و گرامی بداری؟
‫تقریبا یه روز
‫سعی میکنم
‫خب پس...
‫متاسفم.
‫من شما رو زن و شوهر اعلام میکنم!
‫زنده باد آخرالزمان!
‫♪نمیتونم بخوابم♪
‫-پنج! داداشم! ‫-خدای من
‫چی میخوای؟
‫ببین، بابا الان طبقه بالاست با یه نقشه ‫و میخواد همه‌چیز رو نجات بده
‫پس چی میگی که منو تو ‫واسه یه گفتگوی کوچولو بریم بالا؟
‫الان مثل رفیق گرمابه و گلستون پیرمردی؟
‫این بابا فرق داره. اون یه لاک‌پشته
‫از بیرون سخته،
‫ولی از درون سرتاسر زیبایی و
‫خوشمزه‌گی و چیزای خوبه.
‫- کلاوس؟ ‫- بله؟
‫سگ‌های پیری مثل من و ‫اون هرگز تغییر نمیکنند.
‫اون هیچ‌وقت خیر ما رو نخواسته
‫پس تنها برنامه‌م واسه امشب ‫اینه که فراتر از حد تصور حال کنم
‫کلاوس، حتی به این‌که بری اون‌جا
‫و کله پوکشو با ایده‌های ‫بد پر کنی هم فکر نکن
‫موی؟ چه جراتی...
‫تو شاید غیر قابل کشتن باشی ولی ‫من یه راهی پیدا میکنم
‫تا مطمئن بشم زمانی که توی ‫این مکان زمینی سپری میکنین
‫پر از درد و رنجه
‫فهمیدی؟
‫چقدر دیگه مونده تا بتونیم بریم؟
‫بعد از سخنرانی‌ها
‫فکر نمیکنم بتونم اون‌قدر دووم بیارم.
‫تو هم بابا رو دیدی؟
‫یه نوشیدنی بخور، بن
‫آروم باش.
‫فقط واسه یه بار توی این زندگی رقت‌انگیزت
‫- نه نه نه نه. ‫- نه
‫- جواب منفیه، کلاوس. ‫- عزیزم، اون عوض شده.
‫- نه، اون قادر به تغییر نیست. ‫- لولو، اون متفاوته.
‫اون بهم کمک کرد تا بر ‫ترس‌های کودکیم غلبه کنم
‫با هم توپ بازی کردیم
‫صبر کن. با بابا توپ بازی کردی؟
‫آره، بهش میگیم توپ اتوبوسی. ‫ولی یه چیزی واسه ماست
‫منظورم اینه که میتونین یه چیز مخصوص ‫بین خودتون و اون پیدا کنین
‫میشه بس کنی؟ ببین، تو گول خوردی
‫- نه، گول نمیخورم. ‫- نه، خوردی، خوردی.
‫- در واقع، بدتر. ‫- بیخیال!
‫تو با پدر خودت فعال میشی
‫آره، ولی من فکر میکنم اگه ‫یه ذره بهش فرصت بدین
‫کلاوس!
‫عزیزم، مشکلی نیست
‫عروسی ماست
‫حق با توئه. متاسفم. متاسفم.
‫- آره ‫- متاسفم.
‫باشه، خوبه
‫گوش کن، من فقط سعی میکنم ‫از عروسیم لذت ببرم، باشه؟
‫- و تو هم باید ببری. ‫- باشه.
‫- برو کمی ماهی سالمون و ژله بخور. ‫- جالب به نظر میرسه.
‫خیلی‌خب؟
‫خیلی‌خب. خب، لعنت بهش، من سعی کردم.
‫آره، باشه. این بره منه
‫اون بره توئه
‫من فکر نمیکنم که اون ‫واقعا ازش متنفر باشه
‫بعدا باید این‌کارو بکنیم
‫هی
‫اشکالی نداره.
‫آره، همین مسیر رو برو
‫-ولی کی دعوتش کرد؟ ‫-فقط با ما زجر بکش تو هم
‫من دعوت نشدم بعد اون دعوت شده؟
‫-تو واقعا نمیتونی ریلکس باشی ‫-حالا همه‌مون این‌جاییم
‫بن؟
‫آروم باش
‫♪من میخوام بهتون بگم♪
‫♪که شاید رویاهای ما محقق بشه♪
‫-♪ممکنه عاشق بشیم♪ ‫-پیس
‫♪بعضیا میفهمن که تو تنهایی♪
‫♪بعضیا میگن به یه دوست نیاز داری♪
‫♪من میخوام بهت بگم♪
‫♪که شاید رویاهای ما محقق بشه♪
‫♪ممکنه عاشق یشیم♪
‫♪من و تو مثل پرنده‌های روی درختیم♪
‫اون با کارد و چنگال یه تخم‌مرغ میخوره؟
‫ناراحت کننده‌ست. این منو ناراحت میکنه
‫منو معرفی میکنی
‫- حالا. یالا. ‫- نه من نمیکنم. نه من نمیکنم...
‫برو برو!
‫- جدی منو میخوای... ‫- آره بیا. خوب به نظر میرسم؟
‫آره، خوبی
‫بابا،
‫لیلا
‫لیلا، سر رجینالد هارگریز.
‫آقای هارگریز، عجب افتخاری.
‫این ته‌مایه لهجه ایست‌اند هست ‫که من دارم تشخیص میدم؟
‫خوب میشنوی
‫مال من به نفع ملکه حذف شد.
‫بذار حدس بزنم. اسپیتال فیلدز؟
‫- نزدیکه. وایت چپل. ‫- شما باید گربه و کاستارد رو بشناسید.
‫- کنار روباه و سگ شکاری. ‫- بهترین چیپس تو شرق لندن.
‫من حاضرم واسه یه ذره از اون ‫نخود فرنگی، آدمم بکشم
‫خب چطور با این یکی به توافق رسیدی؟
‫خب، ما توی یه بیمارستان ‫روانی باهم آشنا شدیم
‫شک ندارم که همین‌طوره
‫خب شاید اون احمق باشه ‫ولی این کار رو میکنه
‫اون کاملا نمونه‌س
‫آفرین پسرم
‫ممنون بابا.
‫زمان‌بندی بدیه
‫چرا؟
‫میتونستی یه پدر عالی باشی
‫هی، بن ایهانا. منو نزن!
‫هی گوش کن.
‫من میدونم که ما تو این زمان رفیق فابریک ‫یا چیزی شبیهش نبودیم
‫ولی مرد، من واسه‌ت یه ماموریت دارم...
‫جذاب بود
‫- ده نفر ‫- ها؟
‫- فقط ده نفر مونده. ‫- باشه.
‫بن تو حالت غیرهوشیارش، مشخصا از ‫اعداد و میگو خوشش میاد!
‫و تو حتی نتونستی منو به ‫مهمونی احمقانه خودت دعوت کنی
‫بالاخره ما تونستیم با اون ‫بن سرسخت دوست بشیم؟
‫-چرا منو دوست نداری؟ ‫-چون تو یه احمق گنده‌ای.
‫- باشه، ولی تو از یه بن دیگه خوشت میاد. ‫- آره، ما بن دیگه‌ای رو دوست داریم.
‫چرا؟ چیش خاص بود؟
‫چون اون عقل کل بود
‫اون یه سرزنش‌کننده بود.
‫اون یه ابر تاریک کوچیک ‫توی یه روز آفتابی بود.
‫اینا...اینا همه‌ش چیزای بدی هستن
‫آره، ولی خیلی میومد بهش
‫باشه، میدونی چیه؟ ‫من خیلی بهتر از اون یکی بن هستم.
‫من بهترین بودم
‫دو بار
‫بابا اهمیتی میده؟
‫نه، اون مشغول معاشرت با تو بود
‫اوه، مرد، فکر میکنم تو شاید ‫کمی بیش از حد تلاش میکنی.
‫به اطراف نگاه کن
‫هیچ‌کس کفششو واکس نزده یا ‫لباس تنگش دهنشو سرویس نکرده.
‫ما یه نمایش غم‌انگیز و اسفناکیم. میفهمی؟
‫و بن ما، بن من،
‫فاجعه بود
‫و خیلی راحت میشد دوستش داشت
‫- میدونم مرسومه... ‫- هی.
‫برای پدر عروس...
‫- حال ندارم. ‫- آلیسون...
‫نه میفهمم، عروسیه
‫همه خوشحالن و باید ‫همه باهم گرم باشیم
‫ولی من حسش نمیکنم
‫مشکلی نیست. لازم نیست ‫تو حال و هوای جشن باشی
‫ولی میشه فقط تا آخر گوش کنی به حرفام؟
‫اسلون، از زمانی که دختر کوچیکی بودی،
‫من همیشه میدونستم که ‫تو فوق‌العاده باهوش بودی.
‫هرچند نمیتونم بگم ‫لوتر رو به خوبی میشناسم
‫از اون چند لحظه‌ای که باهم داشتیم
‫به نظر میرسه شریک مناسب خودتو پیدا کردی
‫گفت لوتر مناسبه!
‫قشنگ‌ترین چیزی که تا حالا گفته بهش
‫-هرچند کریچف واقعا اونو خر میکنه ‫-هیس!
‫من اعتراف میکنم که به عنوان یه پدر، ‫بی‌عیب و نقص نبودم
‫امیدوارم این کاستی‌ها فقط به عنوان
‫یه قسمت غیرحاصل‌خیز توی ‫یه چمنزار سبز دیده بشه
‫ببین، متاسفم
‫من اشتباه میکردم.
‫دروغ گفتم و...
‫من به اعتمادت خیانت کردم
‫ولی تو
‫برای من از هر چیزی ‫تو این دنیا مهم‌تری.
‫منو میبخشی؟
‫نه
‫فکر نکنم ببخشم
‫من افتخار میکنم که فرزندان من هستین
‫حتی اونایی که من اون‌ها رو در قالب ‫نسخه‌ای از خودم بزرگ کردم.
‫امیدوارم امشب بتونیم ‫چندتا خاطره خاص بسازیم
‫تو این زمان گران‌بهایی که ‫واسه‌مون باقی مونده
‫اگه تو منو نمیبخشی، ‫بدون که من میبخشمت
‫برای چی؟
‫و حالا در پایان...
‫من کار اشتباهی نکردم
‫میدونی،
‫من خسته شدم از این‌که احمقی باشم ‫که همیشه باهات موافقه
‫-خسته شدم از احمق بودن ‫-تو احمقی؟
‫همه زندگیمون، تنها چیزی که میگی اینه که ‫همیشه میخواستی باهم صمیمی باشیم
‫و بالاخره الان که هستیم،
‫تو گند زدی بهش
‫من نه.
‫میخوای این‌جوری همه‌چیز رو تموم کنی؟
‫نگران نباش. امشب خوب میخوابم
‫خورشید از مزرعه نیلوفر طلوع میکنه
‫مادری محجبه، لب‌هاشو پوشونده.
‫عزادارا دسته دسته میان
‫تا اون چیزی که قلبشونو ‫خراشیده رو دفن کنن
‫با نفس کم عمق و زمان کم،
‫دعا میکنم دلت برای ‫بوسه آرام مرگ تنگ بشه.
‫این معنی نمیده
‫زیبا بود! آفرین، بابا! آفرین!
‫فکر نمیکردم پیرمرد همچین چیزی بلد باشه
‫باشه، باشه
‫وقتشه اخما رو وا کنیم.
‫این واسه همه آدمای تو جشنه
‫♪بیا تو♪
‫♪درست بشین♪
‫♪آقای تنها♪
‫قبلا ما بودیم
‫ما هیچ‌وقت این‌طوری نبودیم.
‫بی‌ادب
‫♪من هنوز دارم نگاه میکنم♪
‫دیدم.
‫و ممنونم بابت تلاشت
‫اوه، نه، نه، نه، نه!
‫- هی، چیه؟ ‫- نه!
‫- کلاوس، چرا بن رو میاری این‌جا؟ ‫- بیا دیگه!
‫-تا آخرش گوش کن ‫-تا آخر حرفام رو گوش کن
‫برادری که همه شما به اسم بن میشناسین
‫رفته.
‫و منظورم بن ما نیست، بن خوبه نه.
‫منظورم این بنه.
‫احمق، اون الان رفته
‫- رفته. ‫- کلاوس، در مورد چی صحبت میکنی؟
‫و مردی که جلو شما می‌ایسته، ‫بن جدید جدیده
‫و اون یکی از ماست، ‫یکی از اعضای تیم ماست
‫- و اون بخشی از خانواده‌ست! ‫-بخشی از خانواده!
‫و به عنوان هدیه خوش‌آمدگویی، پیشنهاد ‫میکنم اونو از پشت‌بام پرت کنیم.
‫- آره من کمک میکنم. ‫- بیخیال.
‫میدونی چیه؟ میدونی چیه؟
‫-اون میتونه بمونه، اون میتونه بمونه ‫-چرا؟
‫چون روز عروسی منه مرد. ‫بیخیال. اون میتونه بمونه
‫آره!
‫میدونستم، میدونستم
‫امشب، همه‌چیزی بود که میخواستم
‫همه دور هم جمع میشن و همین مهمه
‫یه خانواده بزرگ واقعی
‫فکر کنم گرسنه‌ام
‫میبینمتون بچه‌ها. من میرم بوفه
‫اون خوب میشه؟
‫بیخیال، کی پایه
‫- اسکرابله؟ ‫-... دابسمش. آره
‫این کیو منه
‫- شب‌بخیر. ‫- شب‌بخیر
‫با همه جیزهایی که صحبت کردیم،
‫احمقانه بود که منتظر بمونیم.
‫هیچ وقتی نیست.
‫من بدون تو نمیتونم این کار رو انجام بدم.
‫معامله‌مون میشه؟