ترجمه از آرمینا
‫اولین روزت مبارک، بابانوئل.
‫مامان حتما خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫یه آبمیوه‌ای برات آوردم که اسمش "پاستیل جوشونده" ‫است.
‫ممنونم عزیزم. اوه، اووم.
‫اوهوم.
‫خیلی خوشمزه است.
‫می‌دونی که لازمم می‌شه.
‫بعد از اون آبروریزی پیک "همه‌چیز همین حالا!"،
‫دیگه نمیتونم که به این یکی هم گند بزنم.
‫- گند نمی‌زنی، پدر. ‫- خب، همینه.
‫امروز رویه که کت مخصوصم رو می‌پوشم و یه مقدار وزن ‫اضافه می‌کنم،
‫و برای تموم اون جن‌های کوچولو، بابانوئل می‌شم.
‫باید بهشون بفهمونم که همه چیز تحت کنترله.
‫که هیچ چیز از چشمم دور نمی‌مونه.
‫کت بابانوئلی‌ام کجاست؟
‫کتم کجاست؟
‫شاید توی کشوئه.
‫بسیارخب. خوبه. ‫خب، آم، ما کل اینجا رو زیر و رو می‌کنیم...
‫و همه چیز رو پخش و پلا می‌کنیم تا به نظر بیاد ‫انگار دزد اومده.
‫- واستا، واستا. ‫- اوه.
‫واو. اوه.
‫لوکاس، می‌دونستم از این خوشت میاد.
‫از این پیژامه‌ها داره که عکس باز لایتیر (از داستان ‫اسباب‌بازی‌ها) روشه،
‫که به نظرم خیلی... خیلی ملوسن.
‫اون چی...
‫- آره خب، می‌دونی که. ‫- اوه.
‫- اوه، سلام. ‫- طوری نیست.
‫- صبح بخیر. ‫- اونو ببین.
‫- "فانوچینوز". چه هوشمندانه. ‫- اوه، آره.
‫بی‌زحمت واسه من یه فانوچینوی دوبل بیارین.
‫و یه خرده هم توش شکلات بریزین. بیشترش شکلات باشه.
‫قهوه نه، فقط شکلات داغ. آخ.
‫به جای قهوه توش کاکائو بریزین. ‫و خامه‌ی غلیظ، اگر دارین.
‫یه خرده هم نعنا توش بزنین اگر دم دسته.
‫هر آب‌نباتی هم که دارین، اضافه کنین. با خامه‌ی ‫هم‌زده... آخ...
‫یکم بیسکوئیت رو خرد کنین. هر کدوم از اینا رو. با ‫و یکم خاکه قند...
‫قهوه‌ی تلخ، لطفا.
‫- سفارش به اسم کی باشه؟ ‫- بابانوئل.
‫قربان، شغل من به اندازه‌ی کافی سخت هست.
سازگار شدن با شرایط از چیزی که فکر میکردم سخت تره
‫آره.
‫- هو هو هو. ‫- اوه.
‫هی، هی!
‫این اتاق رو ببین. پر از ستاره‌های کوچولوی موسیقی ‫راک.
‫هوم. کوچولو؟ عجب.
‫اوه.
‫ببخشید، عذر می‌خوام. خیلی بی‌ادبانه بود.
‫بیاین بزن و بکوب کنیم!
‫هورا!
‫با این ظاهر تازه، ممکنه بابانوئل جدید باشم، ‫اما دارم به دنیای شما وارد می‌شم
‫و امیدوارم بتونیم با هم چرخای این مجموعه رو ‫بچرخونیم...
‫یا شایدم باید بگم چرخای این سورتمه رو؟
‫سورتمه!
‫واقعا روحیه‌ی همکاری در اینجا فوق‌العاده است!
‫می‌تونم گرماش رو حس کنم!
‫هدف نهایی من اینه که کار عظیم و باارزشی که
‫شما انجام می‌دین رو تقویت کنم.
‫- ما همگی هافبک‌های این زمین هستیم. ‫- گل بزنیم!
‫با هم، قراره سخت کار کنیم، و سخت هم خوش بگذرونیم.
‫آره! هیچ فرقی با هم ندارن!
‫می‌دونم هنوز نُه ماه به تولدم مونده، ولی نمی‌خوام ‫دعوتش کنم.
‫بابانوئل جدید، می‌شه بغلت کنم؟
‫اوه، به نظر یه ریگی به کفشت باشه، پس باید بگم که ‫نه.
‫عجب. باشه.
‫شب‌ها چه ساعتی قراره پتو بکشی رومون تا بخوابیم؟
‫آیا کسی سوالای کمتر معذب‌کننده‌ای هم داره؟
‫چرا کتت رو نپوشیدی؟
‫آره، کتت کجاست؟
‫راستش از سیصد سال قبل جمعه‌ها رو روز عادی لباس ‫پوشیدن در نظر گرفتیم.
‫ممنونم از بابت سوال‌های خوبتون. حالا همگی برگردین ‫سر کار!
‫هورا!
‫قربان، ولی جدی شما باید کتتون رو بپوشین. ‫این قانونه.
‫البته. پس.. آم، بتی... این خیلی مسئله‌ی بزرگی ‫نباید باشه...
‫اما، آم... من اون کت رو انگار یه جای اشتباهی ‫گذاشتم.
‫شما چی کار کردین؟
‫آروم باش، بتی. تو توی مسائل بدتر از این بودی.
‫هیچوقت مادر نداشتی. پدر هم نداشتی.
‫نمی‌تونیم یه دونه دیگه به جاش بگیریم؟
‫اون کت از عبای نیکلاس مقدس درست شده بود...
‫و از آغاز بین بابانوئل‌ها دست به دست می‌گشته.
‫پس، نمی‌تونیم یکی دیگه به جاش بگیریم.
‫می‌خوای بریم یه قلعه‌ی برفی بسازیم؟
‫اون وقت نداره.
‫همین جوریش از برنامه عقبیم و سیصد روز بیشتر تا ‫کریسمس نمونده.
‫- اوه. جدی می‌گی؟ ‫- چرا همه انقدر این سوالو ازم می‌پرسن؟
‫نوبت منه. نوبت منه.
‫خب، اگه من شش تا و نصفی توکن نارنجی جمع کنم،
‫می‌تونم از نقبی که به معدنت می‌رسه پایین برم و ‫گوسفنداتو بدزدم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اینو ببین.
‫به خاطر بابانوئل بودنم هیچوقت نتونستم یه همچین ‫زمانی رو با شما بچه‌ها بگذرونم.
‫- من عاشقشم. جدی عالیه. ‫- منم همینطور.
‫- منم خیلی دوستش دارم. ‫- آره.
‫راستش نمی‌خوام ضد حال بزنم، ولی وقتشه این بچه‌ها ‫برن مدرسه.
‫آره!
‫- نه. بالا نیار، بالا نیار... ‫- ساندرا، قرار نیست بالا بیاری.
‫اما لازمه یه داستانی از خودمون در بیاریم،
‫وگرنه خیلی سوال‌برانگیز می‌شه.
‫- خب، داریم می‌ریم سروقت یه خانواده‌ی ماهیگیر. ‫- من یه چیزی... اووم.
‫یه جاهایی دور از ساحل داریم میگو صید می‌کنیم.
‫- یه جایی مثل "تازه آباد" یا یه همچین چیزی. ‫- درسته.
‫اون یکی اون چیز بودایی بود...
‫یه خرده پیچیده بود، اما دلیل خوبی بهمون می‌ده که ‫دور بایستیم.
‫- البته. ‫- نمی‌دونم گم شدن تو جزیره چطوره.
‫باز سوالای بیشتری پیش میاره. جدی می‌گم.
‫- به نظرم... ‫- همون ماهیگیرا خوبن...
‫نه، به نظرم داستان خلبان دوموتوره‌ی آلاسکایی ‫بهتره.
‫- من اینو به همه تو اداره گفتم... ‫- خوبه.
‫من یه خلبان دوموتوره‌ی آلاسکایی‌ام. ‫قبلا در موردش هماهنگ کردیم.
‫- ایده‌ی خیلی خوبیه. ‫- آره. هوم... من یه خلبان دوموتوره‌ام.
‫و ببین، موضوع اینه.
‫من نمی‌خواستم آدما تو اداره فکر کنن که این شغل ‫عالی رو رها کردم
‫فقط واسه این که یه زن بی‌اسم و ناشناس باشم زیر ‫سایه‌ی یه مرد خیلی مهم.
‫اوهوم. چون این موضوع حقیقت نداره.
‫- بسیارخب، گوش کن. چه کار قراره بکنیم؟ ‫- باشه.
‫این تاس هشت‌وجهی رو میاریم.
‫تو یه بار تاس بریز، بعد شیش‌تاییه رو میاریم، بعد ‫جا‌به‌جاش کن،
‫- حالا می‌تونم گوسفند رو تاخت بزنم. ‫- نه.
‫پس چطوری این کارو بکنم؟ چطور گوسفندو تاخت بزنم؟
‫خب...
‫ما اینو نگاه کردیم، نه صفحه رو.
‫- کجاست؟ ‫- اون وسطیه است.
‫- اون وسط... بزن بریم... ‫- اون قرمزه...
‫کی آلمانی می‌خونه؟
‫اوه، پسر. وای وای وای! هی، هی!
‫تو دفترم می‌بینمت!
‫اوه، ببخشین. حافظه‌ی ماهیچه‌هام بود.
‫آره، جریمه شدن. من خوشم می‌اومد جریمه شم. واسه من ‫خاطره‌ی خوبیه.
‫اوه پسر! من واقعا اومده‌ام به یه دبیرستان ‫آمریکایی!
‫تمام رویای من همین بود.
‫اینجا پر از بلاگرهای مجازی، آدمای طرفدار ‫پانک راک، و ورزشکاراست.
‫فوق‌العاده است.
‫- اوه خدای من! ‫- خیلی عذر می‌خوام...
‫اوه، خدایا!
‫حالت خوبه؟
‫بله، خوبم. همین الان از تیم سافت‌بال بیرونم کردن.
‫اوه، فقط بهت حسودی کردن، مگه نه؟
‫مثل وقتی که جن‌ها به من گفتن واسه بازی تو تیم ‫جالی‌بال خیلی پیر شده‌ام.
‫درست می‌شه.
‫تو عجیب‌غریبی.
‫من... آم، این دور و برا می‌بینمت بعدا.
‫باشه.
‫دبیرستان عالیه!
‫تجربه‌ی من اینجوری نبود.
‫ببین، تو خیلی ساکتی. چی شده؟
‫چی با خودت آوردی؟
‫- چیز دیگه‌ای هم هست؟ ‫- آره.
‫هی.
‫- اوه عالیه. ‫- بیخیال.
‫آخ، ببین... خب، بذار سعی کنیم با یه کاپشن پر از ‫جوونور عادی رفتار کنیم.
‫در واقع، خودش ترجیح می‌ده بهش بگی "خزنده".
‫اوه. دقیقا عین همن.
‫باورنکردنیه. دارم به یه افسانه نگاه می‌کنم.
‫اوه، باشه حالا، الان همه فکر می‌کنن چه خبره.
‫کرول نیومن معروف.
‫اوه، اون... اون... اون افسانه منظورت بود.
‫ویوین!
‫اوه.
‫همسرم رو یادته، اسکات.
‫- ویوین. ‫- اوه، اصلا هیچ زنگی تو سرم به صدا در نمیاد. (اصلا ‫نمی‌شناسم)
‫چقدر ایهام داشت، چون زنگوله‌ها نقش بزرگی تو زندگی ‫من دارن.
‫- آها. ‫- من یه سری کت زنگوله‌دار...
‫- می‌خوام کلی واسم از تجربیاتت به عنوان یه خلبان ‫دوموتوره بودن بگی. ‫- اوه، باشه.
‫اوه، به خصوص اون دفعه‌ای که از میان آتشفشان پرواز ‫کردی،
‫تا همسر بیچاره‌اتو که از ترس می‌لرزید، نجات بدی.
‫آره، اون داستان خیلی خوبیه. خود منم دوست دارم ‫بشنومش.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫من هواپیما رو یادم نمیاد. یه خرده عجیب بود.
‫- انگار... ‫- آره، اون یه هواپیمای مدل سسنا بود.
‫خیلی جالب بود.
‫داشتم به این فکر می‌کردم که دلم می‌خواد اینجا ‫بمونم،
‫- اگر... اگر اشکالی نداره؟ ‫- آره!
‫البته. البته. من کلی کار باید انجام بدم.
‫باید به شکار چند تا چیز قدیمی برم.
‫- می‌رم ویدیوکلوپ و یه ویدیو می‌گیرم... ‫- آره.
‫و بعد یه فیلم خوب برای امشبمون کرایه می‌کنم.
‫به هر صورت، هو هو هو هو هو.
‫هو هو وای.
‫وای، چقدر به این حساسیت داشتم.
‫اون... هو هو هو.
‫- نه. ‫- نه.
‫خب اینجا جاییه که جادو اتفاق می‌افته.
‫جادوی خالی واسه رسوندن شبی یک میلیارد اسباب‌بازی ‫کافی نیست.
‫خب موضوع همینه.
‫هوگو یکی از اون جن‌هاست که به "علم" باور داره.
‫شایعاتی هست که می‌گه اون در واقع از قطب جنوب ‫اومده.
‫جادو جای خودش رو داره، اما اگر با فیزیک کوانتوم، ‫جهان‌های موازی،
‫ابعاد چندگانه، سیاهچاله‌ها و سیاهچاله‌ها ترکیبش ‫کنی،
‫در اثر سوراخ‌های بزرگی که تو آسمون به وجود میاد، ‫بابانوئل می‌تونه... بوم!
‫به کل دنیا شادی بده.
‫- شبی یک میلیارد تحویل. ‫- واو.
‫اگه من یه همچین تکنولوژی‌ای داشتم، کارشو می‌ساختم.
‫البته که اگر فقط مجبور باشی تو روز کریسمس بسته‌ها ‫رو تحویل بدی، مشکل پیش میاد...
‫و با یکم تنظیمات، این عزیز می‌تونه هر زمانی ‫بسته‌ها رو برسونه.
‫می‌تونیم تو کل سال این کارو بکنیم؟
‫بابا، قیافه‌ات شبیه وقتایی شده که یه گوشی هوشمند ‫جدید معرفی می‌شه به بازار.
‫- پس، وقتی آدما سفارششون رو به ما می‌رسونن... ‫- منظورت لیست‌شونه؟
‫البته. اون وقت ما می‌تونیم در همون لحظه براشون ‫ببریمش؟
‫خب، با سیستم تحویل‌دهی ما،
‫ما می‌تونیم به آدما اون چیزی که می‌خوان رو بدیم، ‫حتی وقتی هنوز نمی‌دونن چی می‌خوان.
‫پدر. قیافه‌ات باز عجیب شده.
‫روز یادبود عالیه.
‫مهمونی، باربیکیو، کلی بازی و خوش‌گذرونی.
‫- دقیقا داریم یادبود چی رو برگزار می‌کنیم؟ ‫- سربازای کشته‌شده.
‫چی؟
‫پس چرا اومدیم پیک‌نیک؟
‫بسیارخب!
‫می‌تونیم رسما مهمونی رو شروع کنیم، چون کرول رسید.
‫- خیلی از دیدنت خوشحالم. ‫- از دیدن من چی... آها.
‫اوه خدایا، بچه‌ها! ‫خیلی وقته ندیدمتون!
‫مامان شبیه بابای اینجاست.
‫آره! اوه خدای من، خیلی خوشوقتم.
‫- و ایشون هم... ‫- ها.
‫اوه، اوه، هی!
‫هی. من تو رو دور و بر مدرسه ندیدم.
‫اوه. پس دنبالم می‌گشتی.
‫- آم... ‫- من به یه مدرسه‌ی دیگه منتقل شدم.
‫اونجا رفتم تو تیم سافت‌بال، پس، هورا.
‫خوبه.
‫راستی اسم من رایلی‌ئه.
‫کال. مخفف کالوینه. کالوین کالوین.
‫اسمت واقعا کالوین کالوینه؟
‫آره. یکم... یکم دردسرسازه.
‫درواقع اسم کاملم بادی کالوین بابانوئله...
‫ولی می‌تونی همه‌ی جن‌ها تقریبا اسمشون بادی‌ئه؟
‫همه با هم قاطیشون می‌کنن، می‌دونی؟
‫جن؟
‫بچه‌ها! منظورم بچه‌ها بود. چی دارم می‌گم.
‫آره، به هر حال مشکلی نبود که اسم وسطم رو واسه خودم ‫انتخاب کنم،
‫تا وقتی که نام خانوادگیمون رو عوض کردیم به کالوین.
‫- اوه، نام خانوادگیتون رو عوض کردین؟ ‫- آره.
‫اوه، یعنی مثلا یه جایی به عنوان شاهد پلیس ظاهر ‫شدین و برای محافظت ازتون این کارو کردن؟
‫- یه چیزی مثل همون، آره. ‫- اوه، خوبه.
‫خیلی خب، از خودت برام بگو. چه جور کارای ‫آدمیزادی‌ای انجام می‌دی؟
‫تا حالا رفتی بانک؟ با پول سر و کار داشتی؟
‫آره.
‫ساندرا، داری جونمو به لبم می‌رسونی.
‫- حتی سعی نمی‌کنی واسه خودت دوست پیدا کنی. ‫- به اون سنجاب چی می‌گی؟
‫اون یه موش با یه دم بزرگ و پشمالوئه که گردو ‫دوست داره.
‫باشه، پس خودت چی؟ خودتم دنبال در حال معاشرت نیستی.
‫من یه مرد شصت ساله‌ام. ما تو این سن و سال دیگه ‫دوست پیدا نمی‌کنیم.
‫طبیعت به این روش ما رو بداخلاق می‌کنه.
‫فکر کردم گفتی با هم قراره این کارو انجام بدیم.
‫بسیارخب. درست می‌گی.
‫اون دقیقا شبیه صدای جیغ جن‌هاست. من واسه همین ‫قطب شمال رو ترک کردم.
‫مراقب باشین! اسب رم کرده!
‫هی هی هی هی.
‫هی، هی! ساندرا، چه کار می‌کنی؟ ساندرا، چه کار ‫می‌کنی؟
‫هی! بیا اینجا! ساندرا!
‫وای! وای!
‫طوری نیست، پسر. طوری نیست.
‫اوه، عجبا، دختر.
‫سواری دیوونه‌وار و تاثیرگذاری بود.
‫نمی‌ترسیدی؟
‫نه. این اسب بود که ترسیده بود، پس باید می‌دید که ‫من نترسیده‌ام.
‫درسته. من ترسیدم، یه زنبور دیدم.
‫- چی گفتی؟ ‫- کی چی گفت؟
‫ای لعنتی. اینجام می‌تونم صداشونو بشنوم؟
‫هی، من جیدا هستم. اینا هم هانا و مکنزی‌ان.
‫- هی. ‫- سلام.
‫ما یه باشگاه اسب‌سواری داریم. احیانا دلت نمی‌خواد ‫بهمون ملحق شی؟
‫دلم نمی‌خواد ملحق شم؟ شیردریایی دلش نمی‌خواد ‫شکمشو بخارونی؟
‫خیلی دوست دارم عضو باشگاهتون بشم! آره.
‫- دیدی؟ ‫- آره.
‫ساندرا جون همه رو نجات می‌ده و چندتام دوست پیدا ‫می‌کنه.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫- منم خیلی حالم خوبه. ‫- جدی؟ از چه بابت؟
‫خب، معاون داره یه مدرسه‌ی جدید باز می‌کنه...
‫و ازم می‌خوان که مدیر اونجا باشم.
‫ببین، من هنوز جواب مثبت ندادم، مجبور هم نیستم بدم.
‫- مشکلی نخواهی داشت؟ ‫- البته که مشکلی نخواهم داشت.
‫من دیگه معروف بودن‌هامو گذرونده‌ام.
‫نوبت توئه که بدرخشی و من... من می‌مونم تو تاریکی.
‫- خیلی خوب نبود حرفم، بود؟ ‫- نه.
‫جن‌ها. جن‌های قشنگم.
‫جن‌های قشنگ و تاابد جوونم.
‫کدومتون دلش می‌خواد یکم از خون‌اش رو بده به من؟
‫شوخی می‌کنم! بیخیال، داشتم شوخی می‌کردم.
‫یه سوال ازتون دارم: روز موردعلاقه‌تون در سال چیه؟
‫کریسمس!
‫روز منفورتون در سال چیه؟
‫هر روز دیگه‌ای غیر از اون!
‫حالا نظرتون چیه اگه بهتون بگم ما می‌تونیم هر روز ‫کریسمس داشته باشیم؟
‫- وای. ‫- چطوری؟
‫با استفاده از سیستم تحویل قطب شمال، و الگوریتم ‫شرکت پیک "همه‌چیز، همین حالا!"،
‫می‌توینم به این رویا واقعیت ببخشیم.
‫کریسمس، 365 روز.
‫به هر کسی هر چیزی که دلش می‌خواد رو، هر وقتی که ‫دلش خواست می‌دیم!
‫راجع بهش فکر کنین، باشه؟
‫اگه هر روز کریسمس باشه، دیگه کریسمس معنای خودش رو ‫از دست می‌ده.
‫می‌دونم، نوئل.
‫مثل اینه که بدونی اگه قلقلکت بدن خیلی خوش می‌گذره،
‫اما بعد از یه هفته که قلقلکت دادن، حالت ازش به هم ‫می‌خوره.
‫م نیه بار دو هفته پشت هم قلقلکت دادم و حالت به هم ‫نخورد.
‫آره، این مثال خوبی نبود.
‫حرفم اینه که کریسمسی که هر روز باشه دیگه کریسمس ‫نیست.
‫می‌دونم، اما کمک کدن به بابانوئل‌ها واسه اینکه کار ‫یاد بگیرن بخشی از وظیفه‌ی ماست.
‫بابانوئل‌ها باید خودشون بفهمن کجای کارشون اشتباهه.
‫- و اگر اون بابانوئل تقلبی، سامون، نفهمه چی؟ ‫- هر چی که دلشون خواست...
‫و به این ترتیب برنامه‌ی هر روز کریسمس، باعث می‌شه ‫قطب شمال...
‫هزاره‌ی بعدی معنا پیدا کنه!
‫می‌شه بغلم کنی، بابانوئل؟
‫می‌دونی چیه؟ الان دیه می‌شه. همگی بیاین جلو!
‫اوه.
‫بفرمائین.
‫خیلی محکم. واقعا محکم. وای.
‫خوبه.
‫بفرمائین. خیلی محکم.
‫خوبه.
‫بعد من بهشون گفتم بچه‌ها، من نمی‌تونم هم بیام با ‫شما بازی کنم،
‫و هم واسه امتحان هندسه درس بخونم، و هم واسه مرکز ‫اجتماعی داوطلب بشم،
‫- چی؟ ‫- آره.
‫روز منم همینطور بود. همه‌اش سرم شلوغ بود.
‫اما واسه خونواده‌ام وقت زیاد دارم.
‫کی دلش می‌خواد دوباره اون بازی گوسفندی مسخره رو ‫بکنیم؟
‫ببخشید، من باید برم با اون بچه‌های سوارکاری بگردم.
‫البته منظورم دخترای آدمیزاده، نه اسب‌های ماده.
‫منم یه برنامه‌هایی با رایلی دارم، پس...
‫اوه.
‫اوه می‌دونین، منم یادم نبود. منم باید برم جلسه‌ی ‫باشگاه علوم.
‫باشه، باشه. می‌دونین چیه؟
‫خیلی هم خوبه، چون می‌دونین من چی‌کار می‌کنم؟ می‌رم ‫ میزو تمیز می‌کنم.
‫از قدیم گفتن کمک کردن باعث می‌شه کار آسون بشه.
‫و اگه سه تاتو برین، شیش تا دست کم می‌شه، پس اگر ‫خودم انجامش بدم،
‫- کار آسون‌تر می‌شه. ‫- بعد از اون دخترای اسبی می‌بینمت.
‫- خداحافظ، خوش بگذره. ‫- تا بعد!
‫از همین الان برامون نامه اومده. ما نامه داریم.
‫آره.
‫ما چند تا فروشگاه تست کریسمس هرروزمون رو راه ‫انداختیم،
‫و تمامی نتایج تا الان شاهکار بودن!
‫درسته!
‫همه‌ی برنامه‌ریزی‌ها حاکی از اینه که تا نوامبر ‫جهانی می‌شیم...
‫- اما چند هفته دیگه نوامبره. ‫- البته که هست.
‫هوم. مطمئنیم کار درستی می‌کنیم؟
‫خب، نظر شماها چیه؟
‫بابانوئل! بابانوئل! بابانوئل! بابانوئل! بابانوئل!
‫بابانوئل، باید با هم حرف بزنیم.
‫خلوت کنین.
‫بتس، بایست جن‌ها رو چند سال پیش استخدام می‌کردم. ‫خیلی ذوق دارن.
‫منظورم اینه که حرفمو بد برداشت نکن، من ‫ضد-اتحادیه نیستم.
‫- اتحادیه چیه؟ ‫- پسر من عاشق اینجام.
‫قربان، دو تا جن‌ها امروز نیومدن سر کار.
‫باشه. منظورم اینه که آدما همیشه سر کار نمیان،
‫نه توی قطب شمال.
‫تا حالا نشده هیچ جنی سر کار نیاد.
‫هرگز.
‫یه بار فکر کردیم هوگو داره "آنفولانزای آبی" ‫می‌گیره،
‫اما معلوم شد یه ذره زیادی اسمارتیز خورده بوده.
‫منظورم اینه که آبی‌هاش رو زیاد خورده بوده.
‫فکر کنم حواسم پرت شد.
‫قربان، ایده‌ی کریسمس هرروز ایده‌ی بدیه.
‫باعث می‌شه آدما دیگه چیزی نداشته باشن که براش ‫انتظار بکشن.
‫باعث می‌شه مفاهیمی مثل دور هم بودن، هدیه دادن و ‫ویژه بودن از بین بره.
‫و دیگه هیچکس نمی‌دونه کی باید فیلم "چه زندگی ‫زیبایی" رو نگاه کنه.
‫این ایده کریسمس رو از بین می‌بره.
‫کاملا مخالفم، بتس.
‫بذار اینو نشونت بدم. یکم تحلیلش کردم.
‫کریسمس الان سال‌هاست که دیگه رونق نداره.
‫در واقع، اگه به چشم یه ایده بهش نگاه کنی،
‫اگه به جای کریسمس هر روز بهش بگیم "ک. ه. ر." چی؟
‫قربان، به نظرم دارین یه خرده زیادی توهم می‌زنین.
‫در ضمن، چشم‌هاتون یه جوری داره می‌چرخه که من فقط ‫تو کارتونا دیدم.
‫بسیارخب، صادقانه جواب بده: آیا من اینجا مسئولم یا ‫تو؟
‫- شما، قربان. من فقط پیشنهاد می‌دم. ‫- بسیارخب، خوبه، خوبه.
‫پس ببین، من این کار رو راه انداختم چون دلم ‫می‌خواست هر کس...
‫هر چیزی که دلش می‌خواد رو داشته باشه.
‫بتس، یه موقعی فکر می‌کردم خیلی بلندپروازانه است، ‫اما الا داره به واقعیت تبدیل می‌شه.
‫چرا از این دید بهش نگاه نکنیم؟
‫و توجه کن، اگر جواب نداد، بر می‌گردیم به همون روش ‫قدیمی. باشه؟
‫اوه، بتی، بتی.
‫تو یه ستاره‌ی موسیقی‌ای.
‫نه، قربان. شما یه ستاره‌ی موسیقی هستین.
‫بتی. هانی‌بانز. بیاین تو.
‫چه خبره؟
‫خیال کردم قراره جلوی اون بابانوئل سایمون تقلبی ‫بایستی.
‫و بهش لااقل نگی ستاره‌ی موسیقی.
‫کرامپت و بارناباس علیه اتفاقای جدیدی که داره ‫می‌افته نظرشون رو بلند گفتن،
‫و حالا اثری ازشون نیست.
‫آیا خودشون رفتن، یا از اینجا فرستادنشون که برن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- باید بری بابانوئل اسکات رو برگردونی.
‫اینطوری نمی‌شه. من نمی‌تونم.
‫من همینقدر فهمیدم و حالا می‌خوام کنترل اوضاع رو ‫خودم دست بگیرم.
‫اوه به خاطر خدا.
‫بابانوئل سایمون، من می‌خوام به دوئل دعوتت کنم.
‫آخی!
‫کارت خیلی دوست‌داشتنیه، ولی بابا الان سرش ‫شلوغه.
‫شاید... شاید گریس بتونه بازی کنه باهات.
‫این یه بازی نیست. یه دوئل واقعیه.
‫- بازنده قطب شمال رو ترک می‌کنه. ‫- چی؟
‫ممنونم... ؟
‫این مضحکه.
‫مضحکه؟ شاید.
‫ولی کاری که شما دارین می‌کنین نادرسته. و خودتونم ‫اینو می‌دونین.
‫واسه همین دیگه گریس رو با خودتون نمیارین سر کار.
‫هی، پای گریس رو وسط این داستان نکش، باشه؟
‫اون فقط... آم... یه خرده سرش شلوغ بوده.
‫اون فقط... فقط مشغول کارای بچه‌هاست.
‫دروغ می‌گی عین یه جن کوتوله.
‫نوئل، این چرت و پرتا دیگه بسه.
‫برو خونه، یه حموم آدامس بادکنکی درست و حسابی ‫بگیر،
‫این مردا.
‫عزیزم، من دوست ندارم با تو دعوا کنم...
‫می‌دونم که قوانین قطب شمال اون دست‌های کوچولو ‫موچولوت رو بسته...
‫واسه همین فکر می‌کنم نوبت منه که یه کاری انجام ‫بدم...
‫قبل از این که اون بابانوئل سایمون تقلبی و احمق ‫همه‌ی زندگیمون رو به هم بریزه.
‫فرانسوی‌ام خیلی خوب نیست، اما بدون که "تغه انگغه" ‫[خیلی عصبانی] ام.
‫اگه به من احتیاج داشتی، شیرآبی می‌دونه من کجام. ‫از طرف نوئل.
‫بتی؟
‫اینجایی؟
‫انقدر کوچولویی که بعضی وقتا نمی‌شه فهمید.
‫گمونم یه ذره زیادی بهت سخت گرفتم.
‫کرول؟
‫اوه، خدایا.
‫هی! حالت چطوره! نگاه کن!
‫- تو اینجا چکار می‌کنی؟ ‫- اومدم که برت گردونم.
‫- چی؟ ‫- سایمون داره کریسمس رو نابود می‌کنه.
‫بیخیال. نابود کردن کریسمس؟ می‌دونی چند بار همینو ‫به خود منم گفتی؟
‫یادته اون موقع که تلفن رو تو سورتمه گذاشته ‫بودم؟ اصلا خوش نیومد.
‫یا ان دفعه که واسه راکفلر سنتر سفارش داشتیم...
‫و درخت کریسمس نوکش یه خرده خم شده بود؟ ‫ "دیگه کریسمس از بین رفت!"
‫- اون یه نقشه‌های عجیبی داره! ‫- آره.
‫می‌خواد هر روز رو تبدیل به کریسمس بکنه!
‫ببین، سایمون حق داره تصمیماتی بگیره، نه؟
‫مثل من که حق دارم همون پدری باشم که همیشه باید ‫می‌بودم.
‫گمونم مسافرتت رو هدر دادی.
‫بسیارخب، ببین. واستا. واستا.
‫ببین، من باید بهت صادقانه یه چیزو بگم.
‫بسیارخب، دلم برات تنگ شده بود. می‌خوای یه خرده ‫بریم بگردیم؟
‫- دوست دارم بمونم! ‫- خوبه.
‫اصلا تا وقتی اون بابانوئل سایمون تقلبی هست، ‫نمی‌خوام به قطب شمال برگردم.
‫می‌خوام هیچ کاری با اون آدم نداشته باشم.
‫- هی، یه کار پیدا کردم. ‫- چه کاری؟
‫- قربان، یه مشکلی پیش اومده. ‫- اوه، سلام بتی.
‫اوه، گریس، ندیدمت اونجایی.
‫می‌دونین، بیسکوئیت زنجبیلی‌ها دارن دکور خونه‌شون ‫ رو تغییر می‌دن،
‫تا یه خرده ایده‌های جدیدی توش پیاده کنن،
‫و یه دیوار بزرگ هست که باید خورده بشه.
‫- باید یه نگاهی بهش بندازین. ‫- اوه، بابا، بیا بریم!
‫اوه عزیزم، بابایی الان کلی سرش شلوغه واسه ‫کارای تو.
‫چرا خودت نمی‌ری و یه پنجره‌ام با خودت نمیاری؟
‫قربان، جن مسئول اصطبل ناپدید شده، و یه مشکلی هم با ‫گوزن‌های شمالی پیش اومده...
‫انگار دلشون نمی‌خواد پرواز کنن، شایدم نمی‌تونن.
‫من تا حالا هیچوقت اونا رو انقدر بی‌انگیزه ندیده ‫بودم، حداقل از بعد از اون برنامه‌ی تلویزیون
‫که سال 1964 پخش شد.
‫این، علاوه بر "دردسر" جن‌ها...
‫قربان، تنها جن‌هایی که "دسر" دارن فقط بلدن ‫شیرینی دارچینی بخورن.
‫خب، پس کجا رفتن؟
‫ای کاش می‌دونستم، ولی تعداد بیشتری ناپدید شدن.
‫غیب شدن جن‌ها و گوزن‌هایی که پرواز نمی‌کنن نشون ‫دهنده‌ی رهبری ضعیف اینجاست.
‫- موافقم. ‫- آره، تقصیر توئه، بتی.
‫تازه انقدرم نزدیک به دسامبر هستیم.
‫به نظرم برای همه خوبه...
‫اگر کریسمس هم دیگه مثل قبل رونق نداشته باشه، نه؟
‫نوئل رو ندیدی؟
‫دیشب نیومد خونه.
‫معمولا زیپی بهم زنگ می‌زنه...
‫اگر نوئل با توی کافه زیادی شکلات داغ خورده باشه و ‫کار دست خودش داده باشه،
‫اما از زیپی هم خبری نیست.
‫مردا. درست نمی‌گم؟
‫باورم نمی‌شه که بدون این که به من گفته باشه، رفته ‫باشه.
‫آره، درسته. همونطوریه که گفتم... می‌دونی، من ‫چیزی راجع به این موضوع نمی‌دونم.
‫اگه بتونیم با موفقیت دسامبر رو بگذرونیم...
‫دوباره دیدن تو خیلی خوشحال‌کننده است...
‫- اوهوم. ‫- ولی کار کردن برای "همه‌چیز همین حالا!"...
‫چه کار می‌کنیم؟
‫کاری که همیشه می‌کنیم. توی تعطیلات شادی رو ‫منتقل می‌کنیم. نه؟
‫اما هر چی به کریسمس نزدیکتر می‌شیم، سفارش‌های ‫تحویل کمتر می‌شه.
‫آره. منم قبول دارم که مثل قدیم روزهای شادی نیستن.
‫همه‌اش به خاطر اون بابانوئل تقلبی، سایمون.
‫اون بابانوئل تقلبی نیست. الان دیگه بابانوئل ‫واقعیه.
‫و بدون نفر شماره یکش قرار نیست بابانوئل خوبی از آب ‫در بیاد.
‫تو هنوز شماره یکی.
‫پس بر می‌گردی به قطب شمال و به اون آدم یه کمکی ‫می‌رسونی، نه؟
‫و باید با بتی هم صحبت کنی.
‫- نمی‌تونم برگردم. ‫- چرا، می‌تونی.
‫گفتم که، من براش یادداشت گذاشتم، و اون هنوز نیومده ‫سراغی ازم بگیره.
‫- معنیش اینه که دیگه بهم اهمیتی نمی‌ده. ‫- اون همیشه به تو اهمیت می‌ده.
‫شما بچه‌ها درستش می‌کنین. هی، فقط 900 ساله که ‫ازدواج کردین...
‫تازه 1000 سالگی اول یه ازدواجه.
‫درسته.
‫می‌دونی چیه؟ اینجا الان خونه است.
‫همگی اینجا خیلی خوشحالیم.
‫یا حضرت! مورای رو سر بریدن!
‫هرگز فکر نمی‌کردم همچین شرّی در دنیا وجود داشته ‫باشه.
‫ببین، شیکاگو جای هر کسی نیست، و مام می‌تونیم ‫ اینو درست کنیم.
‫کافیه سرش رو برگردونیم روی تنش.
‫اینجا یه سری رپا هست. پس خودکشی نبوده.
‫یکی دماغشو مثل یه چیز خوردنی گاز زده!
‫- هوم. ‫- چه جور هیولایی یه هویج رو می‌خوره؟
‫هیپی‌ها و گیاهخوارها و یا گیاهخوارهای هیپی.
‫هی! تو! داری اثر هنری‌ام رو از بین می‌بری!
‫ما فقط داریم تو خونمون یه خرده روح کریسمس ‫اضافه می‌کنیم، پسرا.
‫آم، یه لحظه صبر کن. جیمی مرسر.
‫تینکرتویز. اون به تو مربوطه، نه؟
‫دیگه کی به کریسمس اهمیت می‌ده؟
‫هی هی هی.
‫اوه، کار خودتون رو کردین.
‫سر به سر بهترین گلوله‌برفی پرت‌کن تاریخ گذاشتین.
‫آقای سن... اوه!
‫دیگه از آقای مهربون خبری نیست.
‫اوه! اوه!
‫- بازوم از جا دروامد. ‫- بابانوئل!
‫من دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫تو آدم نیستی. تو قهرمان منی!
‫قایم شو! قایم شو!
‫باعث خوشوقتیه که ملاقاتتون کردیم.
‫آی! آی!
‫وای، حتی ساعت هفت شب هم نیست. به نظر می‌اومد ساعت ‫نُه باشه. خدا.
‫همین الان واسه شرکت تو جنگ گلوله‌برفی اخراجم ‫کردن.
‫- برنده شدی؟ ‫- یه روزگاری واسه خودم کسی بودم.
‫- حداقل خیال می‌کردم کسی‌ام. ‫- راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫- کفشاتو رو تخت نذار. ‫- امروز خیلی داشتم به... فکر می‌کردم.
‫خیلی خوش‌شانسی بود که من یه بابانوئل بودم،
‫اون آدمی که من بودم می‌تونست از رو سقف هرکسی ‫سر بخوره.
‫بعد با تو ازدواج کردم. خوشحالم که با تو ازدواج ‫کردم،
‫به خاطر این که تو هم خانم بابانوئل بودی. فقط از یه ‫بابانوئل دیگه به یه بابانوئل دیگه می‌رم.
‫- اوهوم. ‫- الان دیگه بابانوئلی ندارم.
‫خب، نظرت چیه که کفشاتو روی تخت نذاری؟
‫اوه، آره. اینم هست.
‫فکر می‌کردم اگه به شیکاگو برگردم، از همونجایی که ‫متوقف شدم، دوباره شروع می‌کنم.
‫فکر می‌کردم حسابی شاهکار می‌کنیم.
‫با بچه‌ها وقت می‌گذرونیم.
‫اما اونا دوستای خودشونو دارن و تو هم کار خودتو ‫داری.
‫مدیر مدرسه.
‫تو بهترین مدیر مدرسه‌ی شیکاگویی، این کاریه که خیلی ‫توش خوبی.
‫خب، فقط کافیه بفهمی توی چه چیزی خوبی.
‫هی، این فراتر از هرچیزیه که تا به حال تصور کردم.
‫ک. ه. ر. یه موفقیت بزرگه و همه‌اش به خاطر شماست.
‫جن‌های خودم که نه شکایتی کردن و نه... فرار کردن.
‫الان یه بخش تازه‌ای بهمون اضافه شده به اسم بخش ‫حسابداری.
‫قرار از آدما پول بگیریم؟ ما همچین کاری نمی‌کنیم!
‫چرا یه بار امتحانش نکنیم، ها؟ اگه خوشت نیومد، ‫متوقفش می‌کنیم.
‫ولی احساسم بهم می‌گه که نظرت عوض می‌شه،
‫وقتی اون خونه‌ی بزرگ رو تپه رو واسه خودت بخری.
‫نه. وقتمون داره تموم می‌شه.
‫این حال و هوای کریسمس رو اندازه‌گیری می‌کنه. ‫ببین چقدر حال و هوا تیره است.
‫وقتی آخرین جرقه‌ی نور از بین بره، کریسمس منقرض ‫شده!
‫خودشه. یه چیزی کم بود و حالا می‌فهمم اون چیز چی ‫بود.
‫بابانوئل داره حال و هوای کریسمس رو از بین می‌بره.
‫چی داری می‌گی؟ من این کارو نمی‌کنم. من دارم بهترش ‫می‌کنم.
‫کریسمس قرار نبوده هر روز باشه!
‫همه‌ی کریسمس به انتظارکشیدنشه.
‫شمردن روزها با حلقه‌های کاغذی یا شکلات‌های ارزون.
‫همه‌ی قضیه هیجان توی دلته وقتی که می‌ری بخوابی،
‫چون می‌دونی که قراره وقتی بیدار شدی با هدیه‌های ‫زیر درخت مواجه شی.
‫کریسمس یعنی خوب بودن! عشق!
‫ایمان داشتن به چیزی که... نمی‌تونی ببینیش...
‫حالم خیلی خوب نیست...
‫حالا که بحث چیزاییه که نمی‌تونیم ببینیم، من چند ‫وقته ادی رو ندیدم!
‫طوری نیست.
‫واسه همه چیز یه توضیح منطقی هست، غیر از این.
‫فرماندهی داره از ترس می‌میره!
‫بسیارخب، بچه‌ها، آروم باشین. ای خیلی طبیعیه.
‫در تمام تاریخ قطب شمال...
‫یه جن همینطوری یهویی تو هوا ناپدید نشده.
‫می‌دونستم یه چیزی یه مشکلی داره از...
‫اوه، نه.
‫اول کتت رو گم می‌کنی. حالا هم که این.
‫به اندازه‌ی کافی گذاشتم هر کاری خواستی بکنی.
‫به عنوان رئیس جن‌ها، دیگه بهت اجازه نمی‌دم اینطوری ‫ادامه بدی.
‫بسیارخب بتس،
‫به نظر میاد تو دیگه رئیس جن‌ها نیستی.
‫تو اخراجی.
‫نه.
‫بلا؟ بیا، بیا، بیا، بیا.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اینجا ببینمت...
‫گمونم داری دنبال کت بابانوئلی می‌گردی؟
‫دست توئه؟
‫نه! خودش اومده اینجا.
‫جدی؟
‫با پای خودش.
‫به نظرم اینجا جاش امن‌تره.
‫پس تو چرا اومدی؟
‫من باید باهاش در ارتباط باشم.
‫اوه، اسکات کالوین؟ تو گذاشتی بازنشسته بشه.
‫یه خرده انگار بهت سخت گذشته، نه؟
‫او نه.
‫بلکه او.
‫اوه، اینا همه از کجا اومدن؟
‫خب، شاید کار من باشه. من به چیزی که گفتی فکر ‫کردم...
‫که باید کاری که توش خوبم رو انجام بدم. ‫و خب، بابانوئل بودن کاریه که توش از همه چیز بهترم.
‫الان نوبت منه که این کار رو اختیار کنم، الان و تا ‫همیشه.
‫من واسه خونواده‌ام بابانوئل می‌شم.
‫- اوهوم. ‫- اوه.
‫خب، باید بگم،
‫این همه تئینات کریسمس باعث می‌شه دلم برای ‫خونه تنگ بشه.
‫همین حالا می‌خواستم همینو بگم.
‫کاری که خودم دوست دارم بکنم اینه که مثل قدیما ‫کریسمس رو به سبک قطب شمال جشن بگیرم...
‫اگر... اگر شماها فرصتشو داشته باشین.
‫نه، این عالیه.
‫و می‌تونیم اون بازی "گوسفند رو جابجا کن" رو هم ‫با خودمون بیاریم...
‫و شاید این بار بالاخره از قوانینش سر در آوردیم.
‫کال، می‌تونی به چندتا از دوستات بگی بیان اینجا.
‫یا حتی به رایلی بگی.
‫اوه، این قدم بزرگیه.
‫می‌دونی، بیاد خونه‌تون و با خونواده‌ات بازی کنه. ‫بعدش دیگه باید عروسی کنین.
‫توروخدا ولمون کن. شما هنوز اونقدر نزدیک نیستین.
‫این همه مدت گذشته و شما هنوز اونقدر نزدیک نشدین.
‫خب دیگه، بالاخره هر کسی مثل ما نیست که طرف رو ‫ببینه و پنج دقیقه بعد، باهاش عروسی کنه.
‫مرسی. واقعا چرا فکر کردین می‌دونم چه طور با دخترا ‫باید تا کنم؟
‫من اونجا می‌تونم کمکت کنم.
‫اوه، قراره یادم بدی چطور به دخترا نزدیکتر بشم؟
‫باید جالب باشه.
‫من همچین کاری نمی‌کنم.
‫فکر می‌کردم قراره کمکم کنی درخت رو تزئین کنیم.
‫اوه آره! دلم برای این کار خیلی تنگ شده.
‫- باشه. ‫- آره، منم همینطور.
‫می‌دونی از قدیم چی می‌گن؟
‫ "جن‌ها باید جنی‌شونو بکنن."
‫درسته، جن ما هم رفته بیرون بستنی بگیره.
‫ولی گمونم بتونیم شروع کنیم رو درخت کار کردن.
‫پس، برای اولین بار در 29 سال گذشته...
‫من قراره کریسمس رو با خونواده‌ام بگذرونم!
‫- اوه، اسکات. ‫- ممنون، بابا.
‫بسیارخب، هرکس یه ستاره برداره.
‫بزرگتراشون رو بردارین و از پایین شروع کنین. کاری ‫که قراره بکنیم...
‫اوه خدا. این خوب نیست.
ترجمه از آرمینا