‫اگه اعتراف کنی، دادستانی ‫اینو مد نظر قرار میده.
‫و شما خیال می‌کنین من کی رو کشتم؟
‫حداقل اسمشو بهم بگین.
‫بدکاره‌ای که مکرر باهاش ملاقات داشتی.
‫مایا کریستالو.
‫تو آخرین کسی بودی ‫که اونو زنده دیده.
‫چند ده نفر شهادت دادن که ‫شماها با هم وارد یه اتاق شدین
‫و پنج دقیقه بعد تو تنها خارج شدی، ‫برای کشتنش به اندازه کافی زمان داشتی.
‫اما این حقیقت نداره.
‫درسته که من باهاش وارد اتاق شدم.
‫اما چند دقیقه فقط با هم صحبت کردیم
‫بعد بدون اینکه حتی بهش ‫دست بزنم از اونجا رفتم.
‫پس نمی‌خوای اعتراف کنی.
‫نمی‌تونم به کاری اعتراف ‫کنم که انجامش ندادم.
‫این دیگه به عهده قاضیه که تصمیم بگیره.
‫ما فقط تلاش می‌کردیم ‫بهت کمک کنیم.
‫به گمونم همه قاتلان بدکاره‌ها ‫توسط شخص دادستان بازجویی میشن.
‫اما تو یه فرد مشهوری، باربریز.
‫شرط می‌بندم وکلات همین الانم ‫دارن روی این پرونده کار می‌کنن.
‫اون نبوده.
‫-ما نمی‌دونیم... ‫-انگیزه قتل نداشته.
‫-شایدم داشته. ‫-نه.
‫افراد زیادی شهاnت دادن ‫که اونو تو صحنه دیدن.
‫هزاران راه داشته که هر جایی ‫تنها باهاش ملاقات کنه.
‫و انتخاب کرده که زمانی انجامش بده ‫که همه می‌تونستن ببیننش؟ بی‌خیال.
‫انریکو.
‫جاکوپو احمق نیست.
‫خودتم میدونی.
‫سعی کن مصاحبه رو پیش‌بینی کنی.
‫منم سعی می‌کنم درباره این که چه بلایی ‫سر اون دختر اومده بیشتر بفهمم.
‫میشه یه کم پول بهم قرض بدی؟
‫برای چه کاری می‌خوای؟
‫دکتر؟
‫تا نیم ساعت دیگه میرسه. ‫نیازی نیست عجله کنی.
‫هرگز باورم نمیشد که آقای باربریز ‫بتونه دست به چنین کاری بزنه.
‫نباید باور کنین. ‫حداقل نه تا حکم نهایی.
‫اما من دیدمش. ‫همراه اون دختر بود.
‫وقتی که رفت، یکی از دخترا در زد. ‫و مایا از قبل مرده بود.
‫-چند دقیقه گذشته بود؟ ‫-ده، حداکثر پونزده دقیقه.
‫ببینین، با یه سیم خفه شده بوده.
‫احتمالاً از پشت سر.
‫همون‌طور که می‌بینین، ‫پلیس قبلاً اینجا رو گشته.
‫مایا چه مدت توی تورین بوده؟
‫حدود دو سال.
‫یه لهجه بومی داشت
‫گرچه همیشه به من می‌گفت ‫کسی رو نمی‌شناسه.
‫ببخشید، این در
‫قبلاً هم همینطوری بود؟
‫اطلاعی ندارم.
‫فکر نکنم. با وجود این سرما، ‫اگه اینطور بود مایا بهتون خبر میداد.
‫شاید.
‫حتی اگه مایا خیلی اهل گپ‌و‌گفت نبود.
‫بقیه دخترا رازاشون رو به هم میگن. ‫اون نمی‌گفت.
‫دردسری درست نمی‌کرد ‫و دنبال دردسرم نمی‌گشت.
‫مشتری‌هاش کیا بودن؟
‫خانم، بهم پول دادین که اتاقش رو ببینین، ‫نه که با هم صحبت کنیم.
‫بهتون که گفتم. ‫هر کسی رو قبول می‌کرد.
‫مثل بقیه شکایت نمی‌کرد.
‫خبر دارین که تا حالا کسی تهدیدش کرده بود یا نه؟ ‫با کسی مشکلی داشت؟
‫شش روز هفته رو برای من کار می‌کرد ‫و هیچوقت دردسری برام نداشت.
‫شش روز در هفته؟
‫بله، چهارشنبه‌ها توی موراتزی ‫کار می‌کرد. نمی‌دونم چرا.
‫شاید یه مشتری داشته که ‫هوای آزاد رو ترجیح می‌داده.
‫چهارشنبه‌ها؟
‫بله.
‫تا جایی که تونسته مبارزه کرده.
‫این یکی چی؟
‫نه این یکی قدیمیه، درسته؟
‫بله. این یکی قدیمیه.
‫احتمالاً برای پاک کردن ‫یه خالکوبی انجامش داده.
‫-می‌بینین؟ هنوز ردی از جوهر باقی مونده. ‫-بله.
‫خداحافظ مایا.
‫[قانون از زبان لیدیا پوئت]
‫متوجهی که دایی جاکوپو تو زندانه؟
‫یه دختر خانم این طور رفتار نمی‌کنه.
‫-بیا. با عمه‌ت درباره این موضوع صحبت کن. ‫-چه خبره؟
‫من و لورنزو داریم ازدواج می‌کنیم.
‫لورنزو، ازت خوشم میاد.
‫اما درک می‌کنی که ‫نمی‌تونی چنین کاری بکنی؟
‫خونه نداری.
‫در واقع دارم. همین اطراف ‫یه زیرشیروونی اجاره کردم.
‫نمای قشنگی داره.
‫می‌دونم که مردی رو ترجیح میدین ‫که آینده بهتری داشته باشه.
‫کسی رو پیدا نمی‌کنین که ‫بیشتر از من دوستش داشته باشه.
‫از اولین باری که چشمم بهش افتاد ‫فقط به اون فکر کردم.
‫قسم می‌خورم به هر روش ‫ممکن خوشحالش می‌کنم.
‫قربان
‫خواهش می‌کنم به ‫ازدواجمون رضایت بدین.
‫زمانی که برادرزنم به خونه برگرده ‫درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫ممنون پدر.
‫من که جواب بله ندادم.
‫فکر می‌کنی براش پاپوش دوختن؟
‫نمی‌دونم.
‫اما بی‌گناها معمولاً ‫به این دلیل به زندان میفتن
‫چون بر حسب تصادف ‫در مکان اشتباه بودن.
‫درک نمی‌کنم چرا جاکوپو ‫باید بخواد اونو بکشه.
‫اونا رو با هم دیدم. ‫به روش خودشون با هم دوست بودن.
‫این یه مفهوم دوستیه
‫یه کم عجیبه.
‫خب، تو و اونم با هم دوست بودین؟
‫حسادت خیلی بده، مگه نه؟
‫من اصلاً حسود نیستم.
‫اصلاً. به من نمیاد.
‫دارم میرم آمریکا.
‫کی از اینجا میری؟
‫تا چند روز دیگه به ژنو میرم.
‫و بعد
‫از اونجا میرم.
‫خب پس، این خداحافظیه؟
‫به تو بستگی داره.
‫کشتی بعد از شنیدن ‫دادخواستت راه میفته.
‫-خب؟ ‫-بردی، ولش کن. باختی همراه من بیا.
‫-من نمی‌بازم. ‫-مطمئنم نمی‌بازی. اینطوری حتی خوشحالتر میشم.
‫خیلی دروغگویی.
‫-حقیقت رو می‌خوای؟ ‫-آره.
‫خودت می‌دونی به چی فکر می‌کنم. ‫توی آمریکا فرصت‌های بیشتری داری.
‫اما سرسختی. پس...
‫این چای خیلی خوبه. ‫از هند اومده.
‫-یکی از تامین‌کننده‌هام... ‫-بگو.
‫چی رو؟
‫که دوستم داری.
‫که بهانه پیدا کنی ‫و از دستم فرار کنی؟
‫شاید.
‫پس دوستم نداری.
‫چرا همه چیز مدام درباره عشقه؟ ‫ماریانا گذاشته...
‫منو دوست داری یا نه؟
‫بذار اینطور بگم.
‫اگه یه روز تصمیم بگیرم ‫توی یه خونه زیبا زندگی کنم
‫با یه سگ و دو تا بچه
‫و یه زن
‫اگه اون زن تو باشی
‫زندگی برام خیلی شیرین‌تر میشه.
‫دو تا بچه، نه کمتر.
‫اما از اونجا که بیشتر از چیزی بهت احترام ‫میذارم که بخوام مجبورت کنم همسرم بشی
‫بهت میگم که همراهم بیای آمریکا، ‫نه برای خودم، بلکه برای خودت.
‫که به تمام چیزی تبدیل بشی ‫که خودت همیشه می‌خواستی.
‫حتی لازم نیست همدیگه رو ببینیم. ‫می‌تونیم همدیگه رو تو نیویورک گم کنیم.
‫درباره‌ش فکر کن.
‫باید برم.
‫سفر خوبی داشته باشی دوست من.
‫ممنون عشق من.
‫درباه‌ش فکر می‌کنم. باشه؟
‫خداحافظ.
‫چه خوشگلایی!
‫اسمت چیه؟
‫چند تا سرباز اینجان.
‫خوش بگذره. ‫بعداً می‌بینمت.
‫مایا؟ مرده؟
‫-ما منتظرش بودیم. ‫-میدونم.
‫چطور بود که چهارشنبه‌ها میومد اینجا؟
‫هیچ وقت بهم نگفت.
‫از ژنرال حرفی نزد؟
‫مایا خوش شانس بود.
‫ژنرال هر دفعه فقط مایا رو می‌خواست.
‫سربازا پول خوبی میدن.
‫اما ژنرال بیشتر از همه میده.
‫اگه دوست داری تو هم می‌تونی بیای.
‫شاید شانس بیاری و ‫ازت خوشش بیاد.
‫سلام آقایون.
‫می‌خواین امشب خوش بگذرونین؟
‫سلام خوشگلا!
‫فکر بدیه.
‫ممنون.
‫بریم.
‫[سربازخانه گوجئلمو په‌په]
‫چه لبخند قشنگی.
‫قبلاً تو رو ندیدم. ‫اسمت چیه؟
‫اهمیتی نداره.
‫می‌خوای عوضی صدات کنم؟
‫چه شرافت‌مندانه.
‫-بیا. ‫-نه، اینجا نه!
‫چی شده؟ خجالت می‌کشی؟
‫نه فقط اینکه
‫کارایی انجام میدم ‫که بقیه نباید بدونن.
‫کارایی که باعث میشه مشتریا ‫برگردن پیش خودم، نه پیش اونا، میدونی؟
‫بیخیال! حالا چت شده؟
‫ببخشید. نباید به من دست بزنی.
‫ببخشید.
‫بیا تو.
‫خانم پوئت.
‫ژنرال والری.
‫ممنون.
‫پس راز ارتش اینه.
‫خوش‌گذرونیای شب چهارشنبه.
‫همه‌ش قانونیه.
‫پسرا به یه کم تفریح نیاز دارن.
‫به گمونم درباره مرگ ‫مایا کریستالو شنیدین.
‫متاسفانه بله.
‫برای من کار می‌کرد.
‫به گمونم شما برای قاتلش کار می‌کنین.
‫نه.
‫جاکوپو باربریز بی‌گناهه.
‫موکلانتون همیشه بی‌گناهن.
‫درسته؟
‫مایا به چه صورتی براتون کار می‌کرد؟
‫خانم،
‫می‌دونین که من چقدر قدردان شمام
‫که قاتل واقعی دخترم ادل رو پیدا کردین
‫و شما سزاوارین که حقیقت رو ‫درباره موکلتون بدونین.
‫جاکوپو باربریز، در طی زمانی که در پاریس بود
‫به عضویت گروه ‫آشوب‌‌طلب فرانسه درومد.
‫شروع کردیم به زیر نظر گرفتنش
‫مایا گزارش ملاقات با ‫یه فعال آشوب‌‌طلب، یه جاعل رو
‫از تورین داد.
‫اینو بهتون نگفته مگه نه؟
‫فکر می‌کنین اونو خوب می‌شناسین؟
‫نمی‌دونم.
‫قسم می‌خورم، ‫من مایا رو نکشتم.
‫نمی‌دونم چرا انقدر مطمئنن ‫که کار من بوده.
‫چون بهت نارو زده.
‫اسم واقعیش جورجیا ویلا بود.
‫یه جاسوس بوده.
‫ماموریتش این بوده که تو رو ‫تعقیب کنه و تک تک حرکاتت رو
‫به اطلاعات نظامی گزارش بده.
‫ممکنه درخواست حکم قصاص کنن.
‫باید بهمون بگی چه اتفاقی افتاد.
‫همراهش وارد اتاق شدم.
‫یه کم صحبت کردیم و یه کم بعدش ‫بدون اینکه حتی بهش دست بزنم، رفتم.
‫حداقل تو که حرفم رو باور می‌کنی؟
‫زنی که پنهان می‌کردی؟
‫اونم یه آشوب‌‌طلبه؟
‫اسمش نیکول گریماست.
‫توی پاریس باهاش آشنا شدم.
‫و عاشقشم.
‫با تمام وجود.
‫ایده‌هاش مسحورم کردن
‫و اون ایده‌ها رو مال خودم کردم.
‫و همه چیز خوب پیش می‌رفت ‫تا زمانی که با لوئی آشنا شد.
‫لوئی رهبر یه گروه ‫آشوب‌طلب بود که پیشنهاد
‫انقلاب خشونت‌بار رو داد.
‫و منم اصلاً با این نظرات
‫موافق نبودم اما نیکول
‫کاملاً مجذوب شده بود.
‫حتی بیشتر از قبل.
‫تا اینکه یه شب
‫همه چیزش رو برداشت ‫و همراه لوئی فرار کرد.
‫و من به تورین برگشتم...
‫که سعی کنم اونو فراموش کنم.
‫و موفق نشدی.
‫هر روز اخبار بیشتری ‫توی روزنامه منتشر میشد.
‫و بعد، یه روز فهمیدم که دستگیر شدن.
‫خب، نیکول و لوئی فرار کردن؟
‫توی تورین پنهان شدن؟
‫دنبال من می‌گشتن.
‫ازم درخواست کمک کردن.
‫می‌خواستن برن اروگوئه.
‫براشون مدارک سفر جعلی ‫و بلیت کشتی جور کردم.
‫تو یه احمق تمام‌عیاری!
‫اگه دادستان خبردار بشه ‫ممکنه بهت حکم قصاص بده جاکوپو!
‫خیلی خب.
‫بیاین روی پنجره فرانسوی مایا تمرکز کنیم.
‫اگه دستکاری شده باشه
‫می‌تونم برم پیش قاضی ‫و تقاضای ارزیابی بکنم.
‫بریم.
‫بهتره تنهایی بری.
‫یه کالسکه می‌گیرم ‫و تو خونه منتظرت می‌مونم.
‫خیلی خب.
‫می‌دونم باید همه چیز رو ‫بلافاصله برات تعریف می‌کردم.
‫اما نکردم...
‫که ازت محافظت کنم.
‫جاکوپو، نیازی ندارم کسی ازم محافظت کنه. ‫من که نیکول نیستم.
‫-البته. ‫-تو بهم دروغ گفتی.
‫دوباره.
‫و من نادون، من هنوز اینجا نشستم ‫و دارم باهات صحبت می‌کنم.
‫لیدیا من دارم بهش کمک می‌کنم ‫که فرار کنه، که زندگیشو از سر بگیره.
‫-دیگه عاشقش نیستم. ‫-اونا هنوز اینجان؟
‫قرار بود سوار یه قطار باری ‫بشن و فردا به سمت ژنو برن.
‫به پول اسلحه‌ها نیاز دارم ‫که به لوکوموتیوران رشوه بدم.
‫اگه من دستگیر نشده بودم ‫اون پول رو می‌گرفتم
‫و با دستورالعمل‌های نهایی ‫بهشون می‌دادم.
‫دیگه تو کدوم محل متروکه ‫بهشون جا دادی؟
‫توی ویا نیتزا. کارگاه جاعلی ‫که مدارک رو بهم داد همون‌جاست.
‫حتی فکرشم نکن.
‫تنها راهش همینه.
‫اگه پلیس پیداشون کنه ‫کارت تمومه.
‫اگه تو رو دستگیر کنن ‫برای تو هم همینه.
‫بی‌گناهی منو ثابت کن و تمام. ‫خواهش می‌کنم کار دیگه‌ای نکن.
‫لوئی؟
‫نیکول؟
‫کی هستی؟
‫یکی از دوستای جاکوپوام. ‫پول اسلحه‌ها دست منه.
‫چیزی نیست لوئی.
‫خودشه.
‫لیدیا.
‫جاکوپو برامون کلی ازت تعریف کرده.
‫من چنین سعادتی نداشتم.
‫دیدیش؟
‫حالش خوبه؟
‫تا جایی که میشه ‫تو زندان خوب بود، خوبه.
‫اون قاتل نیست.
‫دارن اشتباه می‌کنن.
‫این کافی نیست. ‫باید حداقل هزارتا برامون میاوردی.
‫دستورالمل روش فرارمون رو بهت داد؟
‫یه قطار باری فردا صبح ‫راس ساعت 10
‫از اسکالو دی ونکیگلیا راه میفته.
‫اون پول مال لوکوموتیورانه. ‫جاکوپو از قبل باهاش قرارمدار گذاشته.
‫اون کیه؟ یکی از رفیقاست؟ ‫می‌تونیم بهش اعتماد کنیم؟
‫-نمی‌دونم. ‫-نمی‌دونی.
‫و تو چی؟
‫می‌تونیم به تو اعتماد کنیم؟
‫انتخابی ندارین.
‫خوب بود.
‫بابت همه‌چیز ممنون.
‫احتمالاً برای پاک کردن ‫یه خالکوبی انجامش داده.
‫می‌بینین؟ هنوز ردی ‫از جوهر باقی مونده.
‫لیدیا؟
‫بهم قول بده جاکوپو رو نجات میدی.
‫منم خیلی دوستش دارم.
‫ "آشوب‌طلبی."
‫"بابت خدمات ارزشمند شما ‫به جمهوری فرانسه سپاسگزاریم.
‫"جورجیا ویلا اجازه ترک منطقه پاریس را
‫ "به منظور اطمینان از امنیت خویش دارد."
‫لعنتی!
‫میدونم کوچیکه.
‫اما منظره‌ش نفس‌گیره. ‫می‌خواین یه نگاهی بندازین؟
‫به این دلیل اینجا نیومدیم لورنزو.
‫بله.
‫باید اقرار کنم از نحوه رفتار اون روزت با انریکو
‫واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫واضحه که مرد صادقی هستی.
‫از ماریانا خیلی مسئولیت‌پذیرتر و پایدارتری.
‫ممنون خانم.
‫حرفتون برام خیلی ارزش داره.
‫اگه شما رضایت بدین...
‫من نمی‌تونم رضایت بدم لورنزو.
‫اما من و ماریانا عاشق همدیگه‌ایم.
‫احتمالاً این موضوع الان ‫برات مهم به نظر برسه.
‫اما من دخترم رو می‌شناسم.
‫شاید چند ماه اول عاشق ‫نمای نفس‌گیر باشه.
‫اما زمانی که متوجه بشه فقط ‫همون رو می‌تونی براش فراهم کنی
‫شروع می‌کنه و درباره ‫جایی که بوده بهت دروغ میگه.
‫بهت نمیگه که از کسی خوشش ‫اومده که از تو ثروتمندتره.
‫کسی که می‌تونه اونو ‫از این خرابه بیرون ببره.
‫اون خودش رو بیشتر از تو دوست داره.
‫لورنزو اون قلبت رو می‌شکنه.
‫چون این تو ذاتشه.
‫و خودت اینو می‌دونی.
‫نه.
‫نه. من نقشه‌های بزرگی دارم.
‫و من می‌تونم بهت کمک کنم ‫بهشون برسی.
‫این برای توئه.
‫چیزی که بتونه شالوده چیز‌هایی باشه ‫که می‌خوای باشی.
‫بهش بگو که هرگز نمی‌تونی ‫براش مرد مناسبی باشی.
‫و اینکه بیشتر از چیزی دوستش داری ‫که بتونی زندگیش رو خراب کنی.
‫بالاخره حقیقت هم همینه.
‫مایا یه آشوب‌طلب بوده.
‫مایا هم عضو گروه لوئی و نیکول بود ‫اما بهشون خیانت کرد.
‫گزارششون رو به پلیس داد.
‫افسر فرمانده بهش اجازه ‫داد به پاریس فرار کنه.
‫به تورین برگشت و شروع به کار کرد.
‫از اونجایی که زندگیش بد می‌گذشته ‫به جاسوسیش ادامه داد.
‫این بار برای ژنرال والری.
‫-اما جاکوپو چطوری اونو نشناخته؟ ‫-جاکوپو تو جمع گروهیشون نبوده.
‫قبل از اون از گروه رفته بود.
‫برخلاف لوئی و نیکول.
‫اونا می‌تونستن به هر جا برن ‫اما اومدن تورین.
‫چون می‌دونستن جاکوپو اینجاست ‫که بهشون کمک کنه.
‫چون کسی که بهشون ‫خیانت کرده بود اینجا بود.
‫نیکول می‌دونست که می‌تونه ‫جاکوپو رو به بازی بگیره
‫و در حینی که ازش خواست ‫برای فرارشون مقدمه‌چینی کنه
‫لوئی زمان لازم رو داشت تا ‫مایا رو پیدا کنه و ازش انتقام بگیره.
‫داری بهم میگی دوستای جاکوپو ‫براش پاپوش دوختن؟
‫کسی برای جاکوپو پاپوش ندوخته.
‫نباید اونجا می‌بود.
‫نباید بهشون کمک می‌کرد که فرار کنن ‫اما اول اونو دستگیر کردن.
‫چطوری می‌تونم این همه ‫فرضیه رو به دادگاه ببرم؟
‫نه، باید اونا به دادگاه ارائه بدیم.
‫اونا هنوز اینجان. امروز راس ساعت 10 ‫با یه قطار باری به مقصد ژنو از اینجا میرن.
‫باید جلوشون رو بگیریم. ‫مجبورشون کنیم که اعتراف کنن.
‫-نه. ‫-آره.
‫نه، مجبور نیستیم ‫هیچ کدوم از این کارا رو انجام بدیم.
‫میریم پیش قاضی جنایی ژنو...
‫انریکو، اگه اونا از تورین فرار کنن...
‫کار جاکوپو تمومه.
‫اونو از کجا گیر آوردی؟
‫بلدی ازش استفاده کنی؟
‫این خیلی مسخره‌ست. ‫خودت میدونی دیگه؟
‫همین جا وایسا! ‫وایسا!
‫-تکون بخور! ‫-وایسا!
‫-انریکو تکون بخور! ‫-وایسا!
‫وایسا!
‫سرعتتو کم کن.
‫انریکو.
‫-بلند شو. ‫-نمی‌تونم.
‫با پلیس مونکالیری تماس بگیر. ‫قطار از اونجا رد میشه.
‫-نه. نمی‌تونی تنهایی بری. ‫-نمی‌تونم تو رو کول کنم که!
‫لیدیا!
‫لیدیا؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫شما دو تا همین الان با من میاین.
‫میدونم شماها مایا رو کشتین.
‫جورجیا ما رو لو داد.
‫حقش بود که بمیره.
‫وقتی فهمیدیم جاکوپو دستگیر شده ‫کاری از دستمون برنیومد.
‫گذاشتین اون گناهشو به گردن بگیره!
‫باید چی کار می‌کردیم؟ ‫خودمونو تسلیم می‌کردیم؟
‫نه، بزدل‌تر از این حرفایین.
‫تمومش کن!
‫بذار برم!
‫نه!
‫ولش کن!
‫تو دیوونه‌ای! ‫ولش کن!
‫ولم کن!
‫ولش کن بره!
‫خفه شو!
‫-ولش کن! ‫-خفه شو!
‫بذار بره! تمومش کن!
‫باید همراه من بیای نیکول.
‫بیای پیش دادستان.
‫که اعتراف کنی.
‫اگه جاکوپو رو دوست داشتی
‫نجاتش بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫-مدارک. ‫-بفرمائید.
‫بیا.
‫آماده‌ای؟
‫اوهوم.
‫-تو چی؟ ‫-بله.
‫کلی خبرنگار میاد.
‫و زنایی که از سرتاسر ایتالیا ‫سفر کردن تا از تو حمایت کنن.
‫موفق باشی لیدیا.
‫فقط خدا میدونه ما زن‌ها ‫چقدر به شانس نیاز داریم
‫حتی در مورد مسائلی که ‫فقط به عقل سلیم نیاز داره.
‫ممنون ترزا.
‫نمیدونم این همه شلوغ‌کاری برای چیه ‫ولی اگه چیزی که تو می‌خوای همینه...
‫حالا تو رو شناختم.
‫بریم.
‫مامان.
‫چی شده عزیزم؟
‫اون منو ول کرد.
‫حق با تو بود.
‫سکوت، ‫خانم‌ها و آقایون سکوت!
‫به نام اعلی خضرت ‫اومبرتو اول، پادشاه ایتالیا
‫این جلسه دادگاه رسیدگی به درخواست...
‫-نه! ‫-آفرین.
‫شرم‌آوره!
‫ارائه شده توسط ‫خانم لیدیا پوئت را رد می‌کند.
‫سکوت!
‫و از حکم دادگاه تجدید نظر
‫مبنی بر عدم ثبت نام...
‫سکوت!
‫مبنی بر عدم ثبت نام خانم پوئت را
‫در انجمن وکلای تورین ‫رسمی می‌شمارد.
‫شرم‌آوره!
‫انریکوی عزیز، ترزا، ماریانا،
‫آلبرتینا و جاکوپو.
‫ببخشید که بدون خداحافظی میروم.
‫اما شما بهترین اتفاقاتی بودید ‫که اخیراً در زندگی من افتادند.
‫[بلیت به نام لیدیا پوئت ‫مبداء: ژنو - مقصد: نیویورک]
‫بابت اتفاق امروز متاسفم.
‫از اولشم می‌دونستی ‫چنین اتفاقی میفته.
‫تو زن سرسختی هستی لیدیا.
‫گوش نمیدی.
‫جایگاهت رو نمی‌شناسی.
‫ تصمیم عجولانه می‌گیری.
‫تو زن خطرناکی هستی لیدیا.
‫اگه می‌خوای بابت نجات دادن ‫جونت ازم تشکر کنی
‫کارت چندان خوب نیست.
‫در هر صورت بله، باید ازت تشکر کنم.
‫برای همه چیز.
‫بیا. طبقه پایین منتظرتیم.
‫-هر وقت که آماده بودی. ‫-الان میام.
‫آفرین!
‫احسنت!
‫آفرین لیدیا!
‫ممنون.
‫ممنون لیدیا پوئت.
‫بدون خداحافظی میری؟