‫- آنچه ‫در "سوپرمن و لوئیس" گذشت...
‫- یعنی الان اون میتونه قدرت‌های ‫بقیه رو جذب کنه و بیرون بکشه؟
‫- اون تبدیل به یک نوع انگل شده.
‫- پس الان تو یک ابرقهرمانی؟
‫- من فقط میخوام که بتونم وقت‌هایی ‫که لازم شد به تو کمک کنم.
‫- با تکه تکه کردن این شروع کن.
‫- من قابلیت این رو دارم که کارای بیش‌تر از
‫در حاشیه موندن انجام بدم!
‫- تو ادغام شدی.
‫- و به زودی ‫, تو هم خواهی شد.
‫- تو میخوای من سوپرمن رو بکشم.
‫خودت در این حین چیکار میکنی؟
‫- ما هر دو سیاره رو ادغام می‌کنیم.
‫- سلول‌هاش عادی به نظر میان. ‫- مگه این چیز خوبی نیست؟
‫- چرا, ‫اگر اون انسان می‌بود.
‫- لوئیس.
‫- تو برگشتی.
‫- چی؟
‫- مامان و بابائن.
‫- سلام, بچه‌ها. ‫- سلام.
‫- فقط لازم دارم یک لحظه بشینم.
‫حال پدرت خوب می‌شه.
‫- اوه, پدر.
‫- نه.
‫حال من خوب نمیشه.
‫- هی, به خودت سخت نگیر.
‫با توجه به DOD, ‫ اَلی تمام انرژی خورشیدی رو
‫از سلول‌هات بیرون کشیده. ‫یکم زمان می‌بره.
‫- نه. ‫نه, یک چیزی درست نیست.
‫خورشید نمیتونه دوباره بهم انرژی بده. ‫من باید--
‫من باید مادرم رو ببینم و ‫ دلیلش رو بفهمم.
‫- فکر کنم این دفعه ‫تو باید برای پرواز بلندش کنی.
‫- صب--صبر کن, ب-ب به دژ؟
‫اگه کنترلم رو از دست بدم ‫یا با چیزی تصادف کنم چی؟
‫من حتی نمیدونم چطور باید فرود بیام,
‫و با این وضعیت بابا, من--
‫من مطمئن نیستم بتونم انجامش بدم.
‫- عزیزم, مشکلی نیست, ‫باشه؟
‫مجبور نیستی انجامش بدی.
‫میتونیم از جان هنری بخوایم.
‫- پس اَلی یک نوع ‫انگل انرژیه.
‫اون میتونه انرژِیه هر چیزی که
‫به‌صورت فیزیکی باهاش ارتباط ‫داشته باشه رو جذب کنه.
‫- خب, بهش فکر کن. ‫لباس تو هیچ سیم آویزونی نداشت,
‫هیچ دیود مؤثری نداشت, ‫سپرها هم فعال بودن.
‫با این حال اون تونست انرژیت رو جذب کنه.
‫- همین کار رو با چکش هم کرد.
‫اینکه اون چطور سوپرمن ‫ شکست داد رو مشخص میکنه.
‫- ما باید بفهمیم قدرت‌هاش چطور کار میکنن
‫تا بتونیم علیه‌ش دفاع کنیم.
‫- شاید, ‫یا شاید هم بهترین راه دفاع،
‫پیدا کردن یک حمله‌ی بهتره.
‫- هی, جان.
‫- کلارک.
‫بیا تو. ‫زودباش.
‫بفرما بشین.
‫خیلی خوبه که می‌بینم بهتری.
‫- آره, خب, ‫اگر بخاطر شما دو تا نبود,
‫خوب نمی‌شدم, پس ممنونم.
‫و از تو متشکرم.
‫تو زندگیم رو نجات دادی.
‫- دنیا به سوپرمن احتیاج داره.
‫ما الان داشتیم سعی میکردیم متوجه بشیم ‫که چطور اَلی قدرت‌ها رو می‌دزده.
‫- راستش ‫بخاطر همین اومدم اینجا.
‫من هم می‌خوام‌ همین رو بفهمم,
‫و, آم, اگر با یک ‫ سفر کوچیک موافق باشی,
‫من یک نفر رو می‌شناسم که ممکنه ‫بتونه کمکمون کنه بفهمیم.
‫- دخترا, ما باید بریم!
‫وایسا, تو که هنوز آماده نشدی؟ ‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫- من خستمه, مامان.
‫- می‌خوای از خستگی حرف بزنی؟
‫خستگی یک همچین شکلیه.
‫تو شهر مثله یک آدمه دیوونه ‫این‌ور اون ور میدوم,
‫از شما دوتا مراقبت می‌کنم ‫زمانی‌که دارم سعی میکنم این کار رو یاد بگیرم.
‫حالا برو یک لباسی چیزی بپوش.
‫- خدایا, تو صبح‌ها خیلی بدقلقی.
‫- خیلی‌خب, تلفن.
‫آم, عینک.
‫هی, هیچ کدوم از شما کلیدها رو دیده؟
‫- مامانی!
‫- عزیزکم, مشکل چیه؟
‫- ما الان خونه‌ایم. ‫- یک خانوم ترسناکی توی تلویزیونه.
‫- فقط یک کار مونده که انجام بدیم--
‫هر دو سیارات رو به یک سیاره ادغام کنیم.
‫- اون کیه؟
‫-نمی‌دونم.
‫- آخرین چیزی که الان لازم داریم--
‫یک کامپیوتر جدیده ‫که عمرا بتونیم بخریم.
‫سوپرمن چطوره؟
‫- به نظر میاد ‫ قراره حالش خوب بشه.
‫- یعنی چی؟ ‫هنوز صدمه دیده؟
‫- من در جریان همه‌ی جزئیات نیستم.
‫- باشه, ما فقط چیزی که ‫میدونیم رو منتشر میکنیم.
‫- وایسا-- ‫- نه, ما هر دومون
‫دیدیم که اَلی چیکار کرد. ‫باشه؟
‫اگر اون بتونه ‫اون کار رو با سوپرمن بکنه,
‫بقیمون چه شانسی در برارش داریم؟
‫اون تا وقتی که همه رو با
‫ترکیب با نقطه‌مقابلشون ‫از اون دنیای عجیب‌غریب
‫کامل نکنه دست‌بردار نیست.
‫این شبیه یک جور ‫فرقه‌ی مرگه,
‫به غیر از اینکه رهبرشون از قضا ‫یک روانیه قدرتمنده.
‫این وظیفه‌ی مائه که به مردم هشدار بدیم.
‫- وظیفه‌مون این نیست ‫که وحشت ایجاد کنیم.
‫- کار ما نظارت بر اخبار نیست.
‫و ما نمیتونیم تعیین کنیم ‫ که مردم چطور واکنش نشون بدن.
‫تمام کاری که می‌تونیم انجام بدیم ‫گزارش دادن چیزیه که می‌دونیم,
‫و باید همین الان انجامش بدیم.
‫زودباش. دوباره داره انجامش میده.
‫از صبح تا الان داره انجامش میده.
‫- کریسی.
‫- پس تو از دیشب بی‌قدرت شده بودی؟
‫- آره.
‫- و از اون موقع در معرض خورشید بودی؟
‫- برای مدت کوتاهی امروز صبح, ‫ ولی چیزی تغییر نکرد.
‫می‌دونی چرا؟
‫- آره میدونم.
‫سلول‌هات به‌شدت صدمه دیدن,
‫با اون قدرتی که اَلی آلستون از اون
‫آویز به دست اورده تغییر پیدا کردن.
‫- این چه معنی میده؟
‫تغییر پیدا کرده؟
‫- یعنی تا زمانی که درمان بشن,
‫تا بتونن به حدی که ‫ عادت کردی انرژی جذب کنن,
‫تو همین‌طور باقی می‌مونی.
‫- چقدر طول می‌کشه؟
‫- نمیشه مطمئن بود.
‫ولی درست مثل زمانی که ‫ در کودکیت به اینجا اومدی,
‫سلول‌هات برای سازگاری به زمان نیاز دارن.
‫- من تا چهار سالگیم قدرتی نداشتم.
‫- چهار؟
‫- حتما باید یک راه سریع‌تری باشه.
‫- شاید یکی باشه.
‫اما لازمه‌ش--
‫- مادر؟
‫- مادر. ‫- ممکن بود بمیری, کال.
‫- کلارک...
‫- مامان! ببین, ببین!
‫- هی, این کلارک کِنته.
‫ببخشید الان نمی‌تونم گوشی رو بردارم.
‫اما اگر پیغامی دارید...
‫همین که تونستم باهاتون تماس می‌گیرم.
‫- بابا. خبری نشد؟
‫- داده‌های ماهواره‌ای قطعی نیستن.
‫- از لوسی خبر داری؟
‫- اون با یک تیم تحلیلگره, ‫همکاری کامل داره.
‫در حقیقت تنها چیزی که اون میدونه ‫همون چیزیه که اَلی بهمون گفت.
‫- این همون چیزیه که نگرانشم.
‫اَلی با منظور این کار رو کرده.
‫اون ذخایر خورشیدی کلارک رو ‫ درست از بدنش کشید بیرون,
‫و الان هم به یک طریقی داره از انرژی اون
‫دقیقا برای انجام کاری که ‫گفت انجامش میده استفاده می‌کنه--
‫ادغام دنیاها.
‫- و ما هیچ نمیدونیم ‫چطور باید متوقفش کنیم.
‫- مادر من کاری نمیتونه انجام بده.
‫اون گفت قدرت‌هام حتما برمیگردن, ‫ ولی میتونه هفته ها,
‫ماه‌ها, یا حتی بیش‌تر طول بکشه.
‫- خب این چه معنی‌ای میده؟
‫یعنی اَلی می‌بره؟ ‫بازی تمومه؟
‫- هنوز نه. ‫در قدم اول,
‫باید بفهمیم قضیه‌ی اون خورشید قرمز چیه.
‫نَت و من میتونیم بریم به هواکره...
‫یکم مطالعه کنید,
‫هرچه میتونید اطلاعات کسب کنید.
‫- دارید DOD شما پشتیبانی کامل از طرف.
‫هرچی که لازم دارید, فقط بگید.
‫- وایسین, وایسین, وایسین.
‫ممکنه یک مشکلی داشته باشیم.
‫کریسی همین الان ترتیب یک ‫جلسه با لانا رو داد.
‫اون می‌خواد هرچی که می‌دونه رو به عموم بگه.
‫- لعنت بهش.
‫میدونستم وقتی که رد لوسی رو زدیم نباید
‫با خودمون می‌اوردیمش.
‫- راستش, ‫به‌نظرم حق با اونه.
‫- لوئیس, اون یک وحشت عمومی ایجاد میکنه,
‫هم که به هر حال هر لحظه DOD و
‫یک پوشش رسمی انتشار میده. ‫- ما نمی‌تونیم این بار
‫به همه دروغ بگیم, سم. ‫- چرا, می‌تونیم,
‫و تا زمانی که یک راه حل پیدا کنیم, ‫بهتره همین کار رو کنیم.
‫جلوی کریسی رو بگیرید.
‫- هی.
‫همه چی درست میشه.
‫ولی از شما دو تا میخوام ‫که با هم بمونید,
‫و از تو میخوام گوش‌هات تیز باشن.
‫اگر چیزی شنیدی,
‫به من یا به پدرت میگی, ‫گرفتی؟
‫- دنیا به کمک من احتیاج داره.
‫قرار بود که اونا بتونن به من اتکا کنن ‫, و من, چیکار می‌کنم؟
‫همین‌جوری یه روز مرخصی مریضی می‌گیرم؟
‫- همونطور که خودت میگی, کلارک. ‫همیشه یک راه دیگه هم هست.
‫فقط لازمه که خیلی سریع اون رو پیدا کنیم.
‫- درحالی که این پدیده بسیار کمبایه,
‫نمایندگانی از وزارت دفاع
‫مشخص کردند که این پدیده‌ی دو خورشیدی, ‫ که با عنوان
‫خورشید کاذب نیز شناخته میشود, ‫در اثر بازتاب نور خورشید بر
‫ذرات یخ در اتمسفر به وجود می‌آید.
‫- مضخرفه.
‫- بیخیال. ‫چیزی که میخوای درباره‌ی
‫بگی رو بگو DOD, ‫چرا باید دروغ بگن؟
‫- خودت بیخیال, چاک.
‫آسمون رو نگاه کن. ‫اون خورشید قرمز و مربعیه.
‫- و هیچ‌کدوم از چیزایی که دارن میگن
‫اون همه چیز وارونه‌ای که داره رو
‫صفحه‌هامون نمایش داده میشه رو توضیح نمیده.
‫- هی. ‫- مردم دارن کم کم
‫عصبانی می‌شن.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫- نمی‌دونم.
‫می‌خوام پیش دخترا بمونی تا من ‫چندتا تماس بگیرم.
‫- باشه. ‫- شهردار لِین.
‫شما چیزی درباره‌ی این می‌دونید؟
‫- نه.
‫من الان دارم میرم دفتر.
‫اگر چیزی فهمیدم, ‫حتما بهتون خبر میدم.
‫هی, ازت می‌خوام که پیش پدرت بمونی, باشه؟
‫- باش.
‫- هی, گوش کن.
‫هر وقت که مشکلی برای خانوادمون پیش اومده,
‫میدونی, این همیشه تو بودی که کمک‌مون کردی ‫از پسش بربیایم, درسته؟
‫این یک چیز مشابه. ‫-
‫من میخوام یک مجمع شهری در ‫دبیرستان برگذار کنم.
‫اگر تو و تیمت بتونید اونجا باشید تا
‫کمک کنید همه رو آروم نگه داریم ‫عالی میشه.
‫- آره, آره, حتما. ‫هرچی که لازم داشته باشی.
‫منظورم اینه که, هوات رو دارم. ‫- ممنونم.
‫اوه, باید این رو جواب بدم.
‫هی, کریسی.
‫چی--آره, آره, آره, آره.
‫من الان تو راه دفترم.
‫- چیزی فهمیدی, آیرونز؟
‫- هنوز کامل مطمئن نیستم.
‫حسگرها نشون میدن که خورشید قرمز
‫کم‌تر از 3% از کل پرتو خورشیدی‌ای که
‫خورشید خودمون داره رو ساتع میکنه.
‫- پس چیزی که دارین بهش نگاه میکنیم
‫یک جور سرابه؟
‫- نه, اون واقعیه,
‫و انرژی خروجی داره به سرعت رشد میکنه.
‫- معنی‌ این چیه؟
‫- اون خورشید از یک جهان دیگه‌س,
‫و الان داره به خورشید ما تغییر فاز میده.
‫- اگر با همین سرعت ادامه بده, ‫ما زمان زیادی نداریم.
‫- ‫این چطور داره اتفاق می‌افته؟
‫باید یک سرنخی از چیزی که داره ‫باعث این اتفاق میشه داشته باشیم.
‫ما باید یک منبع انرژی رو شناسایی
‫و رد مبدأ اون رو بگیریم.
‫- ما داریم الان روی اون کار می‌کنیم, ‫سم.
‫- من این اطلاعات رو به وزارت دفاع میدم.
‫اگر چیز دیگه‌ای پیدا کردید ‫من رو در جریان بذارید.
‫- باشه.
‫- کلارک. کلارک. هی.
‫باید دست از سرزنش کردن خودت برداری.
‫این تقصیر تو نیست. ‫- ببین, سم--
‫- و تنها دلیلی که اَلی ‫می‌تونه الان این کار رو بکنه
‫بخاطر اینه که تو نذاشتی اون من رو بکشه.
‫اگر کار اشتباهی انجام دادی, ‫اون نجات دادن من بوده.
‫- نجات دادن یک نفر ‫هیچوقت اشتباه نیست, سم.
‫مخصوصا تو.
‫من میرم بیرون.
‫- پس داری میگی هیچکدومش درست نیست؟
‫- حتی یک کلمه‌ش.
‫- و می‌تونی ثابتش کنی؟ ‫- بله.
‫ولی خیلی راحت نیست.
‫-این واقعا داره اتفاق می‌افته؟
‫دنیامون داره با یکی دیگه ترکیب میشه؟
‫- و مردم اون دنیا متعصبایی هستن ‫که فکر میکنن
‫یک مأموریت مقدس برای ‫ادغام و یکی کردن دارن,
‫و جواب رد هم قبول نمیکنن.
‫- با سوپرمن در این مورد صحبت کردی؟
‫کاری هست که بتونه انجام بده؟
‫- نه, نیست.
‫- چرا؟ ‫- چون اَلی بهش حمله کرد,
‫و قدرت‌هاش رو دزدید.
‫- حالش خوبه؟ ‫- به موقعش میشه.
‫ولی نمیتونیم برای نجاتمون روی اون حساب کنیم.
‫- پس برای چی داری اینا رو بهم میگی؟
‫که بتونم با اون داستان پوششی نقش بازی کنم,
‫به همه دروغ بگم ‫تا کمک کنم آروم نگهشون دارم؟
‫- زمان هایی توی زندگی و حرفه‌م بوده که
‫حقایقی رو از مردم پنهان کردم
‫چون فکر میکردم این کار بیشتر از اونی که
‫بهشون آسیب بزنه ازشون محافظت میکنه.
‫گاهی وقت‌ها این کار درست بود,
‫و گاهی هم نبود.
‫دارم تمام این‌ها رو به تو میگم
‫تا با حقیقت مسلح بشی.
‫به عنوان شهردار این شهر و تمام مردم‌ش
‫کسانی که تو عاشقشونی,
‫به تو بستگی داره که انتخاب کنی ‫باهاش چیکار کنی.
‫- چیزی می‌شنوی؟
‫- اون داره سعی میکنه انرژیش رو برگردونه.
‫- پس هنوز کار نمیکنه؟
‫- قلبش ضعیفه.
‫اون چیزی نداره.
‫هی, گوش کن.
‫پدر. پدر.
‫- حتی نمیتونه صدات رو بشنوه.
‫- بیا داخل.
‫- از پدر من دور بمون.
‫- نه, جوردن!
‫وایسا! تمومش کن!
‫من رو بگیر.
‫- همه حالشون خوبه؟
‫- تا سیگنال رو گرفتین اومدیم.
‫- آره, من خوبم. ‫- هی, باشه.
‫- برای گرفتن اون دیوونه خیلی دیر نیست.
‫- متأسفانه مشکلات بزرگ‌تر از اون داریم.
‫- پس کمتر از 12 ساعت
‫تا ادغام دنیاها وقت داریم؟
‫- اگر محاسباتمون درست باشه,
‫آره, درسته.
‫- یه همچین چیزی اصلا چه شکلیه؟
‫- از نظر کلی؟
‫همه چیز توی دنیامون تغییر شکل کیده
‫به این شکل که ‫با مشابه خودت از اون دنیا ترکیب میشه.
‫- مناطق وسیع زمین, ‫سازه‌های ساختمانی,
‫اشیاء, مردم.
‫- آخه مردم چجوری ادغام میشن دیگه؟
‫- بهترین حدس میتونه نوترکیبی زیراتمی کامل باشه.
‫از نظر ذهنی, ‫اگر ادغام بشی, میمیری.
‫- خب چطور باید جلوش رو بگیریم؟
‫-یک تو درباره‌ی یک مبدأ پرسیدی .
‫با توجه به اطلاعاتی که جمع‌آوری کردیم,
‫اینجا یک جریان انرژی متمایز هست.
‫بنظر از معادن شوستر میاد.
‫- خوبه, پس بیاید
‫یه چند مگاتنی عضله‌ی آمریکایی بندازیم اونجا.
‫- خب, دنباله‌ی انرژی به معادن میرسه,
‫ولی ما منطقه رو اسکن کردیم.
‫هیچ نشونه‌ای از چیزی با سطح ارژی الی
‫توی تونل ها پیدا نکردیم.
‫- پس اون کدوم گوریه؟
‫- در اون سمت دروازه
‫در فضای بین دنیاها.
‫اون داره از انرژی که از من دزدیده برای
‫کشیدن دو بعد کنار هم استفاده میکنه.
‫- باشه, ما میدونیم چه کاری باید انجام بشه.
‫من میرم اونجا. ‫اون رو بیرون میبرم.
‫- نه, ما میریم اونجا و اون رو با هم متوقف میکنیم.
‫- برای کمک چکار میتونم بکنم؟
‫- اینجا بمون. ‫همه رو آروم نگه دار.
‫هی, تمام کاری که ازت بر می‌امد ‫ رو انجام دادی, باشه؟
‫این با ما.
‫- خدا به همراه شما دوتا.
‫- اوه, شبیه کسی شدی که روح دیده.
‫همه چیز روبه راهه؟ ‫- دخترا کجان؟
‫- توی لابی‌ان. ‫فکر کردم باید--
‫فکر کردم باید اول صحبت کنیم.
‫- آره.
‫- واو. اینقدر بده, ها؟
‫- به‌نظرت کدوم بهتره,
‫دونستن اینکه یک اتفاق وحشتناک قراره بیافته
‫یا ندونستنش و اینکه بتونی بدون
‫بدون این همه نگرانی زندگیت رو بکنی؟
‫- واو, آم, عجب.
‫- میدونم.
‫من فقط--
‫کس دیگه ای رو ندارم که باهاش در این مورد صحبت کنم.
‫- اوه, نه, نه, نه. ‫نه, ببین.
‫خوشحالم که بهم زنگ زدی.واقعا هستم.
‫من نمیخوام که تو مجبور باشی تنهایی با این ‫قضیه کنار بیایی.
‫- من فقط نمیدونم چیکار کنم.
‫- خب, ببین, ‫فکر کنم باید بپرسم که این کیه
‫که داری سعی میکنی با نگفتن ‫حقیقت ازش محافظت کنی،
‫چون, میدونی, بیشتر مردم, ‫میتونن از پسش بربیان.
‫ولی اینکه اونی باشی که ‫حقیقت رو میگه زمانی که
‫حقیقت خوب نیست، سخته. ‫- مم-همم.
‫بخاطر این راجع به تونیا بهم نگفتی,
‫چون اینجوری راحت تره؟
‫- ‫یه جورایی, آره,
‫و همینطور بخاطر اینکه ‫ از خودم خجالت می‌کشیدم.
‫میدونی, من میدونم کاری که میکردم اشتباه بود.
‫ولی اینجوریه که ‫تو این راز رو داری,
‫و تو انقدر نگهش میداری,
‫که کم کم احساس میکنی ‫هیچوقت این اتفاق نیافتاده,
‫مثلا این دروغی که برای خودت ساختی
‫به یک شکلی واقعا حقیقته.
‫- ولی باید میدونستی من در نهایت متوجه میشدم.
‫- آره.
‫همه همیشه آخرش میفهمن.
‫- آره.
‫- ولی باید به حدی شجاع باشی که زمانی که
‫واقعا اهمیت پیدا کرد بهشون بگی.
‫من نگفتم.
‫ولی شک دارم که تو به اون حد شجاع باشی.
‫من--من متأسفم.
‫من حتی نمیدونم که کمک کرد یا نه.
‫- نه, کمک کرد.
‫کمک کرد.
‫ببین, میتونی دخترا رو بیاری؟
‫من قبل از مجمع شهری میخوام ‫باهاشون صحبت کنم.
‫- آره.
‫- همین که شنیدم اومدم. ‫حالت خوبه؟
‫- آره, من خوبم, به جز اینکه
‫تقریبا بابا رو به کشتن دادم.
‫- این تقصیر تو نیست.
‫- آره, تو برای کمک قدرت داری.
‫- آره, خب, ‫این تقریبا بدترش میکنه.
‫تو اونحا بودی. ‫اون حسابی حسابم رو رسید.
‫- جوردن, این کار تو نیست
‫که از پدرت در برابر کسایی ‫ که قدرت خاص دارن مراقبت کنی.
‫- آره, خب, جای شکرش هست, که نمیتونم.
‫- هیچکدوممون نمیتونه.
‫- اگه اون برگرده چی؟
‫چیکار میخوایم بکنیم؟
‫- همه‌ی کسانی که توی شهرن ترسیدن.
‫میتونید توی چهرشون ببینیدش, ‫ترس از ناشناخته.
‫- لانا چه واکنشی نشون داد وقتی که بهش گفتی؟
‫- شوک شد.
‫بنظرم اون فقط میخواد بفهمه باید به مردم
‫توی مجمع شهری چی بگه. ‫- اون نباید مجبور باشه
‫با این قضیه دست‌وپنجه نرم کنه. ‫- الان اون شهرداره.
‫اون مجبوره انتخاب های سختی کنه.
‫- آره, و من سوپرمنم.
‫من قراره مردم رو در امنیت نگه دارم.
‫- باشه.
‫پی همین کار رو بکن. ‫- چطوری؟
‫چیکار میتونم بکنم؟
‫من هیچوقت توی همچین شرایطی نبودم.
‫- تو خیلی بیشتر از فقط قدرت هات هستی.
‫- ‫مردم به من نگاه میکنن که نجاتشون بدم.
‫- نه, مردم برای امید گرفتن به تو نگاه میکنن.
‫این کاریه که سوپرمن میکنه.
‫اون الهام‌بخشه.
‫تو هر روز به من و پسرا الهام میدی,
‫و این به این دلیل نیست که ‫میتونی پرواز کنی یا چون که قدرتمندی.
‫این بخاطر قلبته.
‫- من نمیخوام به مردم امید واهی بدم.
‫- من این رو نگفتم.
‫دنیا به تو احتیاج داره.
‫تو سوپرمن هستی.
‫پس خودت باش.
‫- مردم,
‫چیزی که مجبورم بهتون بگم
‫باورش سخته.
‫اون خورشید قرمز در آسمانمون,
‫متأسفانه واقعیه.
‫- پس اونا واقعا بهمون دروغ گفتن؟
‫- بله, ‫و من نمیخوام اون کار رو کنم.
‫من میخوام که همتون برای بحرانی که
‫پیش رومونه آماده باشید.
‫اون طور که من فهمیدم,
‫یک جهان دیگه مانند جهان ما وجود داره,
‫جهانی وارونه.
‫و اون خورشبد قرمز در آسمان
‫خورشید اون دنیاست.
‫میدونم.میدونم. ‫لطفا بذارید حرفم رو تموم کنم.
‫و چیزی هست که میخواد دنیامون رو
‫با دنیای خودشون ترکیب کنه.
‫و به زودی--
‫به زودی, شما مردمانی از اون دنیا رو خواهید دید--
‫دوپلگانگر ها, باشه؟
‫و من میخوام که شما بدونید
‫که به هر قیمتی باید ازشون دوری کنید.
‫- دوپلگانگر؟ ‫داری چه مضخرفی سر هم میکنی؟
‫- باورش سخته, ‫ولی باید بهم اعتماد کنید.
‫- به تو؟ ‫- اون داره واقعیت رو میگه.
‫- پس چرا هیچکدوم اینا رو توی
‫مجله هاتون نگفتید؟ ‫همه: آره!
‫- چون ‫من از کریسی خواستم اینکار رو نکنه.
‫میخواستم که همتون اول از خودم بشنوید.
‫- انگاری شما دوتا سر و سری دارین.
‫- ما داریم تلاش میکنیم زندگی مردم رو نجات بدیم, ‫جورج.
‫- بنظرم بهتره این کار به عهده ی ‫سوپرمن باشه, خانوم. شهردار.
‫مگه اینکه--مگه اینکه ‫دارین برنامه می‌ریزین
‫که پرواز کنین و دنیا رو نجات بدین.
‫- اگر دنیا داره به پایان میرسه, ‫سوپرمن نجاتمون میده!
‫- سوپرمن نمیاد.
‫- چطور شد؟
‫- سوپرمن قدرت هاش رو از دست داده,
‫و امروز برای نجات ما نخواهد آمد.
‫- خب, این که خیلی راحته.
‫به گمونم این یعنی برای نجاتمون ‫ باید به شما تکیه کنیم.
‫- این چیزی نیست که دارم میگم.
‫همگی, بذاری حرفم تموم بشه!
‫- تو اطلاعاتت رو از کجا میاری؟
‫- هی, هی, هی!
‫میتونید بهش یک شانسی بدید که حرفش رو بزنه؟
‫- مشکل اینجا مشخصه.
‫شهردارمون هیچ پاسخ واقعی نداره--
‫فقط حرف های وحشت‌زده ی کسی که
‫داره عقلش رو از دست یده.
‫- به نفعته همینجا تمومش کنی, ‫جورج!
‫- چرا, که بتونم به مضخرفات بیشتری ‫درباره ی ترکیب دنیاها و
‫دوپلگانگرهای ترسناکی که میخوان وارد ‫ خونه‌م بشن گوش بدم؟
‫نه, به نظرم به اندازه‌ی کافی شنیدیم.
‫ما به پاسخ از طرف کسی که بتونیم ‫بهش اعتماد کنیم نیاز داریم.
‫- شاید من بتونم کمک کنم.
‫- هی. سارا.
‫حالت خوبه؟ ‫-نمیدونم.
‫اینا یجورایی دیوانه‌واره. ‫منظورم اینه که, اون سوپرمنه.
‫- مامانمون برای هفته ها داشت ‫در این مورد تحقیق میکرد.
‫- وایسا, پس تو در این مورد میدونی؟
‫- شهردار لنگ.
‫امیدوارم تا الان من رو به عنوان یک دوست بدونید.
‫به عنوان یک دوست اومدم که بهتون اطمینان بدم
‫شهردارتون داره واقعیت رو میگه
‫درباره‌ی همه چیز,
‫و این به این معنا نیست که همه چیز از دست رفته.
‫من سال گذشته دیدم که این شهر تا چه حد قادره,
‫طوری که شماها از هم محافظت کردید.
‫و میدونم که دوباره میتونید انجامش بدید.
‫این با گوش دادن به رهبرتون شروع میشه.
‫چون من میدونم اون برای شما اینجاست,
‫نه برای منافعش.
‫شهردار؟
‫- همگی, بهترین کاری که میتونید ‫ انجام بدید اینه که برید خونه.
‫در آغوش خانوادتون باشید.
‫حواستون به کسایی که ‫ شبیه خودشون رفتار نمیکنن باشه.
‫این مردم دنیای دیگه ممکنه شبیه ما باشن,
‫ولی دستور متفاوتی دارن.
‫کنار کسانی که عاشقشونید بمونید,
‫و ما با هم از این شرایط عبور خواهیم کرد.
‫ممنونم. ‫-خواهش میکنم.
‫- خیلی خب. ‫X-K تقویت شد.
‫برای رفتن آماده ایم.
‫- قربان, میتونم این لباس رو شارژ کنم؟
‫نه. فقط مال من رو.
‫قفل بخار پروتکل را راه اندازی کنید.
‫- از لباسم محافظت کردی؟
‫- ببخشید, باگ. ‫تو نمیایی.
‫- بابا, این کا رو نکن.
‫- به من گوش کن.
‫من از اون دروازه رد میشم.
‫الی رو متوقف میکنم, این رو درست میکنم, ‫و برمیگردم.
‫- آخرین باری که این رو گفتی, ‫برای شش ماه از دستت دادم.
‫- این بار, قضیه فرق میکنه.
‫من تنها رهات نمیکنم.
‫تو اینجا یک خانواده داری--
‫میدونی, ‫پسرا, لوئیس, کلارک.
‫اونا به تو احتیاج دارن.
‫الی تا وقتی که سوپرمن نمیره متوقف نمیشه.
‫پس تا وقتی که من نیستم ‫تو باید اینجا باشی تا ازشون محافظت کنی.
‫- قربان, لباستون در حداکثر قدرته,
‫فکر کردم شارژ کردن ‫چکش کینتیک زمان بیشتری لازم داره.
‫- چکش رو بذار.
‫موشک ها رو مسلح کنید و برای پرتاب آماده شید.
‫- پدر, لطفا.
‫- لباستون روی زمان‌سنجه.
‫ده دقیقه, ‫و بعد شما در راه خواهید بود.
‫تا اون موقع, باید از پورتال رد شده باشم.
‫با موندن در فرماندهی و نشون دادن ‫ راه برگشت به من کمک کن.
‫ما هنوز یک تیمیم, باگ.
‫همیشه خواهیم بود.
‫دوست دارم.
‫- ‫خب, انجامش دادی, لانا.
‫یعنی, کل اون اتاق آماده انفجار بود,
‫و تو کاملا درست عمل کردی.
‫- خب, یکم کمک هم داشتم.
‫- برای من شبیه یک شهردار بودی.
‫- آم, میخوام سارا رو پیدا کنم,
‫و بعد توی خونه هم رو ببینیم, باشه؟
‫- آره, اونجا میبینمت.
‫- خداحافظ, عزیزم! ‫- خداحافظ, مامان!
‫- به زودی میبینمت
‫- میبینمت!
‫- ما باید راه بیافتیم--
‫به جان هنری و ناتالی سر بزنیم.
‫- سیستم های دفاعی در قدرت کامل‌اند, جان.
‫- ایده‌ی ‫ناتالی جواب داد X-K.
‫بیا امیدوار باشیم تا وقتی که الی ‫رو پیدا میکنیم همینطور بمونه.
‫- برای اثر آمده باش ‫در سه, دو--
‫- اثر؟
‫- پدر!
‫پدر, صدام رو داری؟
‫- دریافت شد.
‫موفق شدم, من...
‫من در فضای بین پورتال هام.
‫همونجایی که تو و کلارک توصیف کردید.
‫- اون باید اینجا باشه.
‫الی رو میبینی؟
‫- آره.
‫و ما زمان زیادی نداریم.
‫- تمام ایم مسائل درباره دو دنیا
‫و اتفاقی که ممکنه بیافته, ‫همش دیوانه کنندس.
‫- تو حتی نصفش رو هم نمیدونی.
‫- پس بخاطر همینه که انقدر حواس پرت شدی؟
‫- بعضی از دلایلش, آره.
‫- جوردن, ‫چرا بهم نگفتی؟
‫- میخواستم,
‫ولی تصمیم‌گیریش همیشه با من نیست.
‫- خب, من میتونم باهاش کنار بیام.
‫هر چی که باشه, ‫میتونم باهاش کنار بیام.
‫- سارا.
‫زودباش. ‫باید بریم خونه.
‫- باشه, آا--
‫- اوه, خدای من.
‫- فرار کن.
‫- داری چکار میکنی؟ ‫تو نمیتونی--
‫- فرار کن!
‫- به نظر خوب نمیومد.
‫- نه نیست.
‫- تو قرار نیست به خانوادم آسیب بزنی.
‫میخوای چیکار کنی؟ ‫تو قدرتی نداری.
‫- پسرم, ‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫- تو بهتر از اینی.
‫- نه, هنوز نه, ولی خواهم شد.
‫میدونی, هممون خواهیم شد.
‫به جز تو.
‫طئنه‌آمیزه, مگه نه؟
‫اگر پدرم زنده بود, ‫شما دوتا میتونستید ادغام بشید.
‫می‌تونستی درستش کنی.
‫می‌تونستی کاملش کنی.
‫ولی حدس می‌زنم از اونجایی که اون مرده, ‫تو هم قرار باشه بمیری.
‫- باهام حرف بزن.
‫حواست بهش هست? ‫- بله.
‫قراره بیشتر از اینا حواسم بهش باشه.
‫- مانعی نیست. ‫هدف قفل شد.
‫- سعی کن تحلیلش کنی.
‫- من دارمش.
‫- بابا! بابا, باهام حرف بزن!
‫- زودباش, ‫حداقل یه دعوا راه بنداز.
‫- دست از سرش بردار!
‫- می‌خوای مثلا چی‌کار کنی؟ ‫ گریه کنی؟
‫برای دوتا جهان خیلی کُندی, ‫بابا بزرگ.
‫- خیلی خب, بیا اینجا. باشه.
‫- با وزارت دفاع تماس بگیر.
‫- اونا عمرا به‌موقع برسن.
‫- شماها اصلا متوجه نیستین؟ نه؟
‫دیگه تموم شده. ‫شما باختین.
‫- خواهش می‌کنم,بهش صدمه نزن!
‫- حالت خوبه? ‫- پشت سرت.
‫- لطفا, بابا. ‫می‌دونم که صدام رو میشنوی.
‫بابا!
‫- ناتالی, قفل زمانی روی لباست غیر فعال شده.
‫ولی سنسورام فعالیت ها فوق انسانی رو
‫در نزدیکیمون شناسایی کردن.
‫- جوردن!
‫- جوردن.
‫- بابا, حالت خوبه?
‫- اونا دوتا از بهترین دستیارای اَلی رو شکست دادن
‫ولی هنوز نمی‌دونیم چطوری جلوش رو
‫از ادغام دنیاها بگیریم,
‫و ارتباطمون هم با جان هنری از دست دادیم.
‫حالم خیلی بهتر میشه اگه به یه جای امن ببریمت.
‫- ‫با تمام احترام, سَم,
‫فکر کنم باید نصیخت لانا رو گوش بدیم.
‫برو خونه و با کسایی که دوستشون داری باش.
‫- باهامون بیا.
‫- وزارت دفاع هنوز چندتا حقه ‫دیگه تو آستینش داره,
‫منم اگه تو مرکز بودم
‫میتونم توی تصمیم‌گیری بهتر عمل کنم
‫مراقب خودت باش, کدو تنبل. ‫اون پسرا رو هم نزدیک نگهدار.
‫اونا خیلی هم تو دعوا بد نیستن.
‫- شماها حالتون خوبه؟
‫- در چه مورد؟
‫- کارت خیلی خوب بود.
‫- نَت بود بود که نجاتمون داد.
‫- نَت کجاست؟
‫- پیداش کردم.
‫- الان بار دومته که جونمو نجات دادی
‫میدونین, وقتی شماها
‫من و پدرم رو دعوت کردین پیشتون بمونیم,
‫با خودم فکر کردم که این یه اشتباهه
‫و وقتی که اسباب کشی کردیم, ‫خیلی درگیر این بودم که
‫جایگاه خودم رو داشته باشم,
‫و الان هم اینجاییم,
‫پایان دنیاست, ‫منم اینجا نشستم
‫چون نمیدونم دیگه کجا برم
‫- این آخر دنیا نیست.
‫- تو میتونی همیشه پیشمون بمونی, ‫عزیزم,
‫تا هر وقت که بخوای.
‫نمی‌تونم پدرمو پیدا کنم.
‫سیگنالش گم شده, ‫و منم این حس رو دارم که دیگه
‫قرار نیست هیچوقت ببینمش.
‫- نَت...
‫پدرت یه قهرمانه.
‫می‌دونم که الان ترسناکه.
‫ولی میدونم که پدرت الان اون بیرونه ‫ و داره برای ما می‌جنگه
‫بهت قول می‌دم.
‫پس تو باور داری که اون برمی‌گرده.
‫آره.
‫- زودباش. ‫باید بریم داخل.
‫- تو می‌د‌ونستی, درسته؟
‫می‌دونستی که جوردن قدرت داره.
‫حتی یکم هم تعجب نکردی وقتی که دیدیش.
‫چشماش, طوری که اون داشت...
‫یه مدتی هست که می‌دونی
‫- سارا-- ‫- و وقتی که برای 6 ساعت
‫ناپدید شدی, ‫نرفتی که فقط قدم بزنی.
‫داشتی یه چیزی رو قایم می‌کردی,
‫چون روز بعدش, ‫اینطوری بود که
‫انگار می‌خواستی چیزی رو بهم بگی,
‫ولی بعدش کنار زدی.
‫همون وقتی بود که فهمیده بودی, درسته؟
‫- آره.
‫- چرا بهم نگفتی?
‫- چون‌که می‌خواستم زندگی عادیت رو داشته باشی.
‫- مزخرفه, مامان.
‫جوردن بهم گفت که بعضی تصمیم‌گیریا
‫با اون نیستن. ‫من میشناسمش.
‫می‌دونم که میخواسته بهم یه چیزی بگه,
‫و اونم این بود, درست نمی‌گم?
‫مامان, من باهاش بهم زدم! ‫اینکار رو نمیکدم اگه من--
‫باید بهم می‌گفتی! ‫- سارا!
‫- تامرا, باید خودمون رو آروم نشون بدیم, باشه?
‫- می‌تونست یه تغییری ایجاد کنه!
‫- سارا! ‫- عزیزم, هی, چی‌شده?
‫- بذار من خودم حواسم هست.
‫سارا. ‫- چیه?
‫- کارمون هنوز تموم نشده. ‫-
‫- باید باهم حرف بزنیم. ‫- نه!
‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم!
‫- پس بهتره به حرفام گوش کنی. ‫-
‫- چون رازی که ازش باخبر شدی
‫به قدری مهمه که نمی‌تونی درک کنی,
‫و ازت می‌خوام که بهم قول بدی که به هیچکس
‫نمیگی.
‫- داری راجبه چی حرف می‌زنی? ‫من--
‫مامان?
‫مامان, چه اتفاقی--چه اتفاقی داره میوفته؟
‫- سوف, پدرت کجاست
‫-نمی‌دونم.
‫- مامان.
‫-چه اتفاقی برای خونمون افتاده?
‫- این خونمون نیست.
‫این خونه‌ی اوناست از یه زمین دیگه.