‫آنچه گذشت در ‫ "سوپرمن و لوییس"
‫الی الستون خودش رو ‫ با بیزارو ادغام کرد.
‫یعنی الان یه جورایی خدا شده؟
‫این گردنبند بهش قدرت زیادی داد.
‫و جانی که اومد اینجا
‫می‌خواد همون ‫کار رو باهات بکنه.
‫اگه جاناتان با بیزاروش ادغام بشه
‫- به‌اندازه اون قوی می‌شه. ‫- حالا کی ضعیفه؟
‫بابا کجا داره می‌برتش؟
‫توی یکی از اون مناطق سیاه ‫توی برج محافظت 0.
‫جان هنری و نت ممکنه یکی از ‫همزادهای لانا رو فرستاده باشن
‫ولی تا وقتی که با الی کار کنه
‫لانای ما در امون نیست.
‫- اگه همه‌تون مشکلی ندارن باهاش... ‫- قطعاً.
‫لانا من همیشه می‌خواستم
‫- چیزی رو بهت بگم. ‫- تو سوپرمنی.
‫تو سوپرمنی؟
‫یه جورایی.
‫چطور نفهمیدم؟
‫چطور مردم نفهمیدن؟
‫مردم هرچی بخوان رو می‌بینن.
‫چند وقته این قدرت‌ها رو داری؟
‫از وقتی بچه بودیم.
‫باید به یه ترتیب ‫خاصی انجامش بدی.
‫وگرنه...
‫تو دلیل
‫تمام اون اتفاقات ‫عجیب و غریب اینجایی.
‫همه‌اش تو بودی...
‫که شامل اون ‫تصادف هم می‌شه.
‫دوستت دارم کلارک.
‫پیت!
‫تو نجاتمون دادی.
‫نمی‌تونستم بذارم دوستام آسیب ببینن.
‫اما من آسیب دیدم.
‫تو درست بعد اون شب غیبت زد.
‫ببین باید پی ‫می‌بردم که من کی هستم.
‫پدرم رفته بود.
‫مامانم نمی‌خواست من ‫از قدرت‌هام استفاده کنم.
‫عصبانی و گیج بودم.
‫اما اون شب بعد از ‫نجات تو و پیت
‫بالاخره فهمیدم ‫باید با زندگیم چه کنم.
‫و به‌محض اینکه فهمیدمش،
‫می‌دونستم که دیگه نمی‌تونم ‫تو اسمال‌ویل بمونم...
‫هرچقدر هم که می‌خواستم.
‫برا همین رفتی...
‫تا سوپرمن بشی.
‫چرا به‌خاطر من برنگشتی؟
‫برگشتم.
‫اما تو با کایل بودی.
‫سلام.
‫باید بهم می‌گفتی.
‫تو اصلاً هیچ‌وقت ‫من رو دوست داشتی؟
‫معلومه که داشتم لانا.
‫اما نه به اندازه کافی.
‫لانا من متأسفم.
‫باید برم.
‫سوپرمن و لوییس
‫شما کل داستان رو نمی‌گین.
‫آخه عمراً که تو
‫به خانم کوشینگ ‫گفتی تو سوپرمنی
‫و اون هم بعد رفت. ‫مسخره‌اس.
‫این کاریه که کرد.
‫ما می‌دونستیم ضربه می‌خوره.
‫نمی‌دونستیم اون‌قدر زیاد.
‫من یه جورایی می‌دونستم.
‫آخرش چطوری بود؟
‫مثلاً فکر می‌کنی ‫به سارا می‌گه؟
‫اصلاً پرسیدی؟
‫جردن، ول کن بابات رو.
‫جاناتان کوله‌پشتیت کو؟
‫دیرت می‌شه برا مدرسه.
‫من هنوز هم نمی‌تونم باور کنم که داری ‫ مجبورمون می‌کنی بریم مدرسه.
‫معلومه که باید برین مدرسه.
‫ما شانس آوردیم که مدیر بالکمب ‫اصلاً دوباره قبولتون کرد.
‫و ضمناً تا زمانی که اون ‫ نسخه دیگه‌تون اسیره
‫از هرکسی دیگه‌ای ‫بیشتر در امونین.
‫یعنی چی آخه که ‫از بقیه
‫بیشتر در امونم؟
‫همزادت اولین گوش‌به‌فرمان‌ الی بود
‫ولی شک دارم آخرینش باشه.
‫خب پس شاید ‫بهتر باشه خونه بمونیم
‫می‌دونین، شاید ‫به کمکمون نیاز پیدا کردین.
‫خب اگه به کمکتون احتیاج داشتیم
‫اون‌وقت دقیقاً ‫ می‌دونیم کجایین، نه؟
‫- زود باشین. ‫- برین.
‫به نظرت الی کمک ‫بیشتری می‌فرسته؟
‫همین الانش هم فرستاده.
‫آخه جان هنری و نَت
‫ممکنه لانا رو ‫برگردونده باشن به دنیای خودش
‫اما این به این معنی نیست که ‫دوباره تلاش نمی‌کنه
‫یا که خود الی ‫سروکله‌اش پیدا شه.
‫خب برا همین ما باید ‫به لانای خودمون هشدار بدیم کلارک.
‫تلفن‌هام رو جواب نمی‌ده.
‫بذار من باهاش تماس بگیرم
‫و سعی می‌کنم ‫زمینه‌سازی کنم براتون.
‫در همین حین وقتی ‫ بابات و جان هنری
‫دارن رو گردنبند آزمایش انجام می‌دن ‫
‫می‌بینم می‌تونم بفهمم حرکت ‫بعدی الی چیه یا نه.
‫- بعد اینکه پسرها رو بردی مدرسه. ‫- البته.
‫کلارک.
‫یه‌کم زمان می‌بره که لانا بتونه
‫با این مسئله کنار بیاد.
‫آره.
‫داره میاد.
‫وای نمی‌سته.
‫اگه تو بهش سلام کنی چرا.
‫-من نمی... سلام سارا. ‫- سلام ناتالی.
‫گفتم که.
‫- ببین کی اینجاست. ‫- چه خبرا بچه‌ها؟
‫خب... کنت...
‫راهی پیدا کردی که فصل بیسبال رو
‫لغو کنی؟
‫می‌دونی، از اونجایی که ‫گند زدی به فوتبال.
‫خب حالا هرچی.
‫حداقل لوتون که ندادم.
‫باید ازم متشکر باشین.
‫تازه این بابا بیشتر از من
‫می‌کشید.
‫شاید، اما من باعث نشدم ‫ کل فصل لغو بشه.
‫خب چی؟ فکر می‌کنین ‫این حرف‌ها مهمه اصلاً؟
‫فکر می‌کنین فوتبال مهمه؟
‫ فکر می‌کنین بیسبال مهمه؟
‫اصلاً فکر می‌کنین دبیرستان مهمه؟
‫- همه‌ش پوچه. ‫- اِ جان...
‫خب شما اصلاً نمی‌دونین
‫که تا جایی که ما می‌دونیم ‫ قراره دنیا تموم بشه.
‫اون تازه شروع کرده به دنبال‌کردن ‫گرتا تونبرگ تو توئیتر.
‫تغییرات اقلیم. ‫خیلی ترسناکه.
‫دیوانه‌ای تو کنت.
‫که غلطی کردی؟
‫چیزی نیست. ‫ردیفه.
‫اصلاً هم ردیف نیست، که با توجه به
‫قضایایی که داشتی ‫قابل توجیهه، ولی...
‫شاید بهتر باشه ‫ اینجا نباشی.
‫کجا می‌خوای بریم؟
‫دنبالم بیا.
‫اولین روز بازگشت به مدرسه‌ا‌ت ‫ رو می‌خوای بپیچونی؟
‫کلی اذیت میشیم.
‫تو دقیقاً عین وقتی ‫تو دبیرستان بودی هستی.
‫ژنتیکم خوبه گمونم.
‫تو دقیقاً همون ‫قیافه‌ای رو داری
‫که انگار تمام بار دنیا به دوشته.
‫می‌دونی، مجبور ‫نیستی این کار رو بکنی.
‫همیشه یه راه دیگه هم هست.
‫فکر نمی‌کنم به این حرفت ‫واقعاً باور داشته باشی.
‫الان تو قهرمانی لانا.
‫الان سوپرمن به من دروغ گفت؟
‫لانا. لانا.
‫از زمین به لانا. ‫سلام.
‫سلام کایل. ببخشید.
‫واقعاً تو یه دنیای ‫دیگه سیر می‌کردی.
‫خب دیشب خیلی خوب نخوابیدم.
‫آره، به من هم دوباره زنگ نزدی.
‫اِ فقط... می‌خواستم ‫ببینم سارا چی شد.
‫ماشین؟
‫- ماشین رو دوست داشت؟ ‫- اوه آره.
‫آره، دوست داشت. ‫شرمنده.
‫باید بهت زنگ می‌زدم.
‫مشکلی نیست.
‫یه دوری زدین باهاش؟
‫راستش فرصت نشد.
‫چرا نه؟
‫[لوییس: ‫این دوروبرهایی؟ کاش بشه صحبت کنیم.]
‫اوه خدایا، واقعاً نمی‌تونم صحبت کنم.
‫می‌شه یه لطفی بکنی و ‫ دخترها رو از مدرسه برداری؟
‫آره. حتماً.
‫ممنون.
‫تماس مهمیه؟
‫اوه فقط دستیار جدیدم ‫مونده که کجام من.
‫باید برم.
‫خدافظ.
‫چی‌کار می‌کنی اینجا؟
‫امیدوار بودم بتونیم صحبت کنیم.
‫من صحبتی باهات ندارم.
‫تو عصبانی هستی.
‫تا جایی که می‌دونم
‫تو بهترین سیستم حمایتی رو
‫نداشتی اونجا.
‫خانواده من؟ ‫حمایتگر؟
‫و متأسفم از این بابت. ‫لیاقتت بیشتر از اینه.
‫اما تو هم انتخاب‌های ‫ بد زیادی کردی
‫که به قیمت جون ‫خیلی‌ها تموم شد.
‫و این گردن توئه.
‫واقعاً اینهمه راه اومدی اینجا ‫ که این رو بگی بهم؟
‫اومدم اینجا چون فکر می‌کنم
‫قدرت تو بیشتر از ‫چیزیه که دیدم.
‫تو یه بچه خوبی که تو مسیر ‫اشتباهی قرار گرفت
‫و می‌خوام این فرصت رو بهت بدم که
‫ضربه‌هایی که وارد کردی ‫ رو جبران کنی.
‫آره؟ ‫چطور؟
‫بذار دنیات رو نجات بدم...
‫و دنیای خودم رو.
‫کمکم کن جلوی الی رو بگیرم.
‫می‌دونی، شاید...
‫شاید اگه بابام...
‫نمی‌دونم، مثلاً باهام صحبت می‌کرد
‫مثل اینطوری که تو داری باهام صحبت ‫می‌کنی، شاید سمت تو می‌بودم.
‫اما این کار رو نکرد.
‫نقشه‌اش رو بگو بهم.
‫خودت جوابش رو می‌دونی.
‫- اون دنیاها رو درست می‌کنه. ‫- نه نمی‌کنه.
‫چون گردنبند دست منه.
‫- بعد اینکه نابودش کنم... ‫- نمی‌تونی نابودش کنی.
‫بابام قبلاً این کار ‫رو کرد و شکست خورد.
‫و تو هم شکست می‌خوری.
‫وقتی بفهمه که دیگه برنمی‌گردم
‫میاد اینجا
‫و هرچی که حقشه رو می‌گیره.
‫تو دیدیش سوپرمن.
‫الی یه خداس.
‫مردم رو زمین من ‫قراره باهم ادغام بشن
‫با مردم رو زمین تو
‫و اون‌وقته که دیگه ‫کاری از دستت برنمیاد.
‫کاش خبرهای بهتری داشتم، ‫اما این بچه راست می‌گه.
‫تقریباً غیرممکنه ‫که بشه گردنبند رو از بین برد.
‫داری می‌گی فناناپذیره.
‫فناناپذیر که نه حالا.
‫اما میزان انرژی متمرکزشده‌ای که
‫برا نابود کردنش لازمه، خیلی زیادتره
‫از اون چیزی که تو ‫بتونی ایجاد کنی
‫و استفاده از هر فناوری‌ای که ما ‫اینجا داریم، زیادی خطرناکه.
‫خب خطرناک یه چیزه. ‫غیرممکن یه چی دیگه‌اس.
‫یه‌کم زمان می‌خوام ‫که بهش فکر کنم.
‫ممکنه ایده بهتری داشته باشیم.
‫چیه؟
‫نقشه‌ها رو نشونش بده.
‫تو می‌خوای درگاه رو نابود کنی.
‫یه انفجار کنترل‌شده.
‫این باعث می‌شه ‫نشه مین‌ها رو کنترل کرد.
‫بهای کوچکیه در برابر نجات دنیا.
‫آره، دنیای ما شاید، ‫اما دنیای اونا چی؟
‫بله، ازبین‌بردن درگاه
‫جلوگیری می‌کنه از اومدن ‫دنبال‌کنندگان الی به اینجا
‫اما از دوباره رفتن ما ‫به اونجا هم جلوگیری می‌کنه.
‫تو نگران زندونی‌های جدیدمونی؟
‫اون همه مردم بی‌گناه چی
‫که زندگی‌هاشون ‫توسط الی نابود می‌شه؟
‫اونا اونجا هیچ‌کی رو ندارن ‫تا ازشون محافظت کنه.
‫اون‌ها به کمکمون احتیاج دارن.
‫تو نمی‌تونی همه ‫رو نجات بدی کلارک.
‫باید تلاشم رو بکنم.
‫این قولیه که دادم. ‫قولیه که دادیم.
‫تو نمی‌دونی از وقتی ترک کردی ‫اونجا رو،
‫تو دنیای اون ‫ چه اتفاقی افتاده.
‫باید رو این یکی تمرکز کنی.
‫راست می‌گه.
‫نهایت تلاشمون رو با اطلاعاتی ‫که داریم می‌کنیم.
‫دنیای خودمون رو نجات می‌دیم.
‫تصحیحم کن اگه اشتباه می‌کنم.
‫آخرین باری که شما ‫ دوتا یه نقشه ریختین
‫تا این کار رو بکنین، ‫به‌واسطه کشتن من بود.
‫در لحظه به‌نظر میومد ‫تنها گزینه‌مون باشه.
‫دقیقاً منظورم همینه.
‫همیشه یه راه دیگه هم هست.
‫و پیداش می‌کنیم.
‫من به کایل دروغ گفتم...
‫که درضمن کاریه که تاحالا نکردم.
‫آره، البته.
‫نگو "البته".
‫انگار می‌دونی درمورد ‫ چی صحبت می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫من می‌فهمم چرا ‫ از کلارک عصبانی هستی.
‫من از کلارک عصبانی نیستم.
‫نیستی؟
‫عصبانی بودم ازش.
‫بعد سعی کردم خودم رو بذارم جاش
‫و دیدم که نمی‌تونم.
‫این مرد واقعاً بار ‫دنیا رو
‫ به دوشش می‌کشه.
‫وقتی فهمید کیه، چیه، ‫ فقط یه بچه بود.
‫ما بچه بودیم.
‫حق داشت اون موقع بهم نگه.
‫درد داره، ولی نمی‌تونم ‫عصبانی باشم به‌خاطرش.
‫ مطمئنی؟ چون به‌نظر عصبانی میای.
‫- من از تو عصبانی‌ام. ‫- من؟
‫وقتی اومدین به اسمال‌ویل
‫نیازی نبود که باهم آشنا بشیم.
‫می‌تونستیم مثل همه همسایه‌ها ‫تو ایستگاه اتوبوس به‌هم دست تکون بدیم
‫اما تو اومدی سراغم ‫و من بهت اعتماد کردم.
‫لانا من می‌فهمم ‫این چه حسی داره برات.
‫نه، نمی‌فهمی لوییس
‫چون من خیلی چیزها بهت گفتم.
‫بعد از تولد 15سالگی سارا
‫که ازدواجم داشت از هم ‫ می‌پاشید، من بهت زنگ زدم.
‫تو کسی شدی که ‫ من بهش زنگ می‌زنم.
‫و تمام این مدت تو این راز بزرگ رو
‫ازم مخفی کردی.
‫این راز من نبود که بخوام بگمش.
‫اما تو می‌دونستی و من نه
‫که یعنی تمام ارتباطمون ‫براساس یه دروغ بود.
‫هیچ‌چیز واقعی بینمون وجود نداره.
‫لطفاً این رو نگو.
‫حقیقت نداره ‫و این چیزی نیست که من حس می‌کنم.
‫شاید نه...
‫اما من این رو حس می‌کنم.
‫و بدترین قسمت ماجرا
‫اینه که تو من رو هم یه دروغگو کردی.
‫خیلی‌خب، یادتون باشه بچه‌ها، ‫نباید به هیچ‌کس بگین.
‫حتی نه به مامان‌باباهاتون.
‫مشخصه.
‫شاید بهتر باشه نشونمون ندی.
‫ببینین نمی‌خوام شما ‫رو به دردسر بندازم
‫اما حس نمی‌کنین ‫والدینمون هنوز ما رو به چشم
‫بچه می‌بینن؟
‫- همیشه. ‫- آره، گاهی.
‫خب من تصمیم گرفتم ‫ کاری براش بکنم.
‫وای.
‫تو واسه خودت ‫لباس رزم درست کردی؟
‫هنوز خیلی کار داره
‫اما اساس کار همینه.
‫چطور فهمیدی باید چیکار کنی؟
‫تقریباً لباس بابام رو طراحی کردم.
‫- حالا این برا توئه؟ ‫- بود.
‫اما بعد اینکه ‫تو همزادت رو دیدی
‫فکر کردم شاید تو بیشتر از من ‫ بهش احتیاج داشته باشی.
‫باید از هرگونه ادغام ‫ غیرتوافقی جلوگیری کنه.
‫این... منظورم اینه که...
‫این خفن‌ترین ‫هدیه‌ایه که تاحالا گرفتم.
‫- آره تازه ما پی‌اس5 هم داریم. ‫- خیلی‌خب زیادی هیجان‌زده نشو.
‫هنوز که کار نمی‌کنه واقعاً.
‫برای به‌کار انداختن لباس من ‫هنوز به یه عنصر اصلی نیاز دارم
‫اما خودم نمی‌تونم بگیرمش.
‫به کمک شما نیاز دارم که درش بیارین.
‫باشه. کجا؟
‫تو می‌دونستی که کشف طلا
‫در سال 1848 تو ساتر میل
‫جرقه بزرگترین موج مهاجر رو
‫تو تاریخ آمریکا داشته؟
‫فکر نمی‌کردم خوره تاریخ انسان‌ها باشی.
‫مگه یه مرد بالغ چند بار می‌تونه کتاب
‫«خطای ستارگان بخت ما» رو بخونه؟
‫خیلی وقته ندیدمت داداش.
‫دیگه داشتم فکر ‫ می‌کردم من رو فراموش کردی.
‫در واقع من و تو به تازگی ‫باهم کمی وقت گذروندیم.
‫تو رفتی اون‌ور.
‫خب چطور بود؟
‫زنم رو دیدی؟
‫باور می‌کنی اگه بگم
‫تو کمکم کردی زندگی ‫پسرم رو نجات بدم؟
‫معلومه باور می‌کنم.
‫داداش تو هر دنیایی
‫من و تو بهترین دوست‌های همیم.
‫فقط تو همین یه دونه‌ست که
‫نمی‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫شاید بتونم...
‫اگر تو این زمان و مکان بهم کمک کنی.
‫همیشه اهل اما و اگری، مگه نه؟
‫باید گردنبند الی رو نابود کنم.
‫ تنها از پسش بر نمیام، ‫ولی اگر قدرت هامون رو ترکیب کنیم...
‫برو سر اصل مطلب. ‫در عوضش چی گیر من میاد؟
‫خب اول اینکه می‌تونم ‫برات کتابای جدید بیارم.
‫وای کارت کتابخونه. ‫چه سخاوتمندانه.
‫اگر دنبال آزادی هستی...
‫آرزوم رو سر چیزی که می‌دونم ‫به دست نمیارم هدر نمی‌دم.
‫پس چی می‌خوای؟
‫ساده‌ست.
‫برادرم رو می‌خوام.
‫همون‌طور که گفتم، این قدم اوله
‫برای ساخت اون‌طور رابطه‌.
‫ای بابا. من جونت رو نجات دادم ‫ولی بازم برات کافی نبوده.
‫هیچ‌کدوم از کارهایی که می‌کنم ‫برات کافی نیست...
‫چون اصلاً بحث قانع کردن تو نیست، ‫مگه نه؟
‫کلارک؟
‫حدس بزن لانا از ‫کی بیشتر از تو متنفره.
‫اِ کایل؟
‫نه، من! ‫باورت می‌شه؟
‫البته که باورت نمی‌شه، ‫چون اصلاً منطقی نیست
‫و اینم یه نمونه دیگه از اینه که
‫زن‌ها سطح توقعشون از همدیگه ‫خیلی به نسبت توقعشون
‫از مردا پایین‌تره.
‫نه متوجه‌ام عزیزم.
‫و دوست دارم قشنگ برام تعریف کنی، ‫ولی الان
‫یه نفر اینجاست که می‌خواد باهات صحبت بکنه.
‫فقط دنبالم بیا.
‫سلام لوییس.
‫این اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫پیچیده‌ست ولی اگر قراره شانسی برای
‫نابودی گردنبند الی داشته باشم، ‫به کمکش نیاز دارم.
‫اومدم تا تلاش کنم و ‫حلالیت بطلبم.
‫اوه واقعاً؟
‫خب می‌خوای اول کدوم کارت رو ببخشم...
‫اینکه پسرم رو دزدیدی؟
‫یا اینکه چطور تلاش کردی کل ‫بشریت رو نابود کنی؟
‫- لوییس. ‫- یا وقتی که مقاله‌‍‌مس
‫تو «دیلی پلنت» رو بازنویسی کردی؟
‫بهت گفتم این رو به روم میاره.
‫خیلی‌خب لوییس، لطفاً می‌شه به خاطر من یه لحظه به حرفاش گوش کنی؟
‫- چرا گوش کنم؟ ‫- فقط گوش کن دیگه.
‫لوییس ازت انتظار ندارم که من رو ببخشی.
‫فقط امیدوارم بهم اجازه بدی ‫تا چیزایی رو توضیح بدم
‫که خودم هم به تازگی فهمیدم.
‫پدرم وقتی بچه بودم ‫من رو توی مسیری قرار داد
‫یه مسیر خیلی دردناک.
‫ولی من فکر می‌کردم اگر ‫آرزوهای اون رو برآورده کنم
‫اون‌وقت آرزو‌های خودم هم به حقیقت می‌پیونده
‫و شاید یه روز دوباره برگردم پیش برادرم.
‫خبر نداشتم کَل از قبل ‫برای خودش تشکیل خانواده داده
‫و وقتی دیدم به جای من ‫تو رو انتخاب کرد، عصبانی شدم.
‫عجب! نکنه امروز همه ‫ تقصیرا افتاده گردن من؟
‫تو رو به چشم مانعی دیدم که ‫باید ازش رد می‌شدم.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫و این رو الان می‌فهمم ‫و خیلی شرمنده‌ام.
‫اگر زمان زیادی تحت امر ‫یه نفر دیگه تلف نمی‌کردم
‫شاید می‌‌تونستم شما رو به‌عنوان ‫خانواده‌ام داشته باشم.
‫دیگه کار از کار گذشته.
‫ولی باید بهم اعتماد کنی ‫لوییس وقتی می‌گم
‫دیگه به عزیزانت ‫آسیب نمی‌زنم.
‫- یه نفر داره میاد. ‫- جان هنری و باباته.
‫باید ازینجا ببریمت بیرون.
‫تو جایی نمی‌ری.
‫اگر می‌دونستم قراره
‫اطلاعاتی که بهت دادیم رو برداری
‫بذاری کف دست این یارو...
‫-انتخاب دیگه‌ای نداشتم. ‫- ما بهت حق انتخاب دادیم.
‫ویران کردن یه تمدن کامل ‫به دست یه خدای بی رحم
‫خیلی حق انتخاب نیست.
‫شما‌ها که بهتر از بقیه باید این رو بدونید.
‫شرمنده کلارک، می‌دونم برادرته
‫ولی به این معنی نیست که ‫که می‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫ازتون نخواستم که به اون اعتماد کنید.
‫- ازتون می‌خوام به من اعتماد کنید. ‫- کلارک اون یه دیوانه‌اس.
‫حالا نمی‌خواد روم اسم بذارید.
‫کافیه!
‫ببینید، منم عاشق این نقشه نیستم، ‫ولی کلارک راست می‌گه.
‫این بهترین گزینه‌ایه که داریم
‫و هر ثانیه‌ای که با بحث کردن تلف کنیم
‫کاری می‌کنه تا خودمون و عزیزانمون
‫در برابر حرکت بعدی الی آسیب‌پذیرتر بشن. ‫مثل لانا و لوسی.
‫الی قبل از ما دستش به لوسی می‌رسه
‫خودت هم می‌دونی بابا.
‫پس مسئله رو خودتون حل کنید.
‫منم یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫نظرت چیه؟
‫وزارت دفاع بیشتر ‫کریپتونایت‌های ایکس رو نابود کرده.
‫اون روز من و پدرم ‫نزدیک درگاه یه‌کم پیدا کردیم
‫پس فکر نمی‌کنم دستشون به همه‌اش رسیده باشه.
‫- پس داریم میریم اونجا؟ ‫- نه.
‫سربازهای زیادی اونجا نگهبانی می‌دن.
‫نقشه می‌گه داخل، غارهای دیگه‌ای هم هستن.
‫نت، چرا از چیزی که تو و پدرت برای روز مبادا
‫جمع کردین، بر نمی‌داری؟
‫چون اگر ببینه ازشون کم شده ‫می‌فهمه یه خبراییه.
‫حوصله ندارم دوباره بره بالای منبر
‫که توی کارهای آدم بزرگ‌ها نباید دخالت کرد.
‫- به منم زیاد از این حرفا می‌زنن. ‫- آره.
‫هنوزم باورم نمی‌شه با کریپتونایت ایکس ‫می‌خوای لباس رو روشن کنی.
‫خب در خالص‌ترین حالتشون
‫اون کریستال‌ها مقادیر دیوانه‌واری ‫از انرژی داخلشون هست.
‫و فکر می‌کنم همین الان...
‫به معدن اصلی رسیدیم.
‫بریم سراغ کار.
‫سارا.
‫بیا. امروز پیش منی.
‫مامان کجاس؟
‫نمی‌دونم.
‫اون زن تازگی‌ها پر رمز و راز شده.
‫آره.
‫هی...
‫خبری هست که منم باید در جریانش باشم؟
‫مامانت امروز واقعاً دمغ بود.
‫نمی دونم. شاید.
‫آخه دیروز 6 ساعت رفت پیاده روی
‫پس...
‫کی آخه می‌ره 6 ساعت پیاده‌روی؟
‫اوه بابا، خیلی نگران نشو.
‫نگرانی یعنی آرزو کردن برای چیزهایی که ‫نمی‌خوای اتفاق بیفتن.
‫این رو از مشاوره یاد گرفتم...
‫خب پس پولمون به هدر نرفته.
‫زود باش باید بریم دنبال خواهرت
‫- و برسونیمش به کلاس باله، خب؟ ‫- همم.
‫دیگه داره دیر می‌شه... ‫اگر زودتر برنگردیم خونه
‫مامان و بابا هی بهمون پیام می‌دن.
‫آره. چقدر دیگه لازم داریم؟
‫بیشتر از این.
‫خدایا، کاش اون سنگ خردکن بابام باهام بود.
‫بذار حدس بزنم ‫این هم یه اختراع خفن دیگه‌ست؟
‫خدایا، شما بچه‌ها یه کاری می‌کنید ‫باهوش بودن باحال به نظر برسه.
‫یه فکری دارم.
‫- برین عقب. ‫- باشه.
‫گور بابای باهوش بودن. ‫من ترجیح می‌دادم قدرت داشتم.
‫اِ بچه‌ها؟
‫الان ریزش می‌کنه.
‫بدویین!
‫- خوبین شما؟ ‫- آره.
‫آره. البته نمی‌خوام حالت رو بگیرم
‫اما اگه سارا ببینه ‫این کار رو انجام می‌دی
‫قطعاً میاد سراغت.
‫- آره پسر. ‫- اینطوری فکر می‌کنین؟
‫آره. آره.
‫واستین بچه‌ها.
‫کیسه کرپتونایت ایکس‌ها کجاست؟
‫مطمئنی کار می‌کنه؟
‫همونطوری که جان-ال گفت ‫تنهایی از پسش بر نمیام.
‫ولی مادرم فکر می‌کرد اون یکی کال‌-ال و من
‫اگر باهم تلاش می‌کردیم ‫یه شانسی داشتیم.
‫- این فکر مادر بوده؟ ‫- همم.
‫و فکر استفاده از برادرت
‫به جای اون چیز اصلاً به ذهنت خطور نکرد؟
‫تل.
‫بعضی چیزها هیچوقت عوض نمی‌شن.
‫مطالعات تو چی رو نشون می‌دن؟
‫که حق با مادرش بوده.
‫این دوتا دیگه کافی‌ان.
‫خب پس... ‫هیچ زمانی بهتر از الان نیست.
‫آماده‌ای؟
‫فقط یه چی...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این چی بود؟
‫از آهنگ‌های جدید اولیویا رودریگوئه؟
‫راستش از آهنگ‌های خودم بود.
‫وای دیگه از خودت آهنگ می‌نویسی.
‫آره می‌خوام با خشمم کنار بیام.
‫این بهم کمک می‌کنه.
‫می‌بینم.
‫به اندازه کل یه آلبوم آهنگ داری.
‫ هدف همینه دیگه، نه؟
‫پس... بدش به من.
‫مرسی.
‫خب می‌دونی من داشتم فکر می‌کردم
‫- در مورد مادرت... ‫- اوهوم.
‫و این پیاده‌روی‌ که رفته بوده.
‫فکر می‌کنی با کسی رفته بوده؟
‫ها؟
‫مثلاً با یکی دیگه؟
‫شاید. ‫مطمئن نیستم ولی.
‫دخترم چی رو ‫داری ازم پنهون می‌کنی؟
‫مامانت دیگه کس ‫دیگه‌ای رو پیدا کرده؟
‫نمی‌دونم. اصلاً نمی‌دونم.
‫اگر می‌خوای با مامان در مورد
‫زندگی شخصیش صحبت کنی، برو بکن.
‫احیاناً متوجه نشدی من‌ هم درگیر
‫جدایی خودم هستم.
‫اوه من شرمنده‌ا‌م.
‫حق با توئه.
‫بابا منظورم این نبود.
‫- نه. ‫- فقط اینکه می‌دونی...
‫باید برم دنبال سوفی دیگه به هرحال.
‫- واقعاً عالیه. ‫- ممنون.
‫سلام، شما با تانیا تماس گرفتین. ‫لطفاً پیغام بذارین.
‫سلام تانیا.
‫کایلم...
‫ببین می‌شه هر وقت ‫ تونستی بهم یه زنگ بزنی؟
‫شهردار لنگ، لوییس لین اومده ببینه‌تون.
‫ممنون، بو.
‫دفتر کارت خیلی قشنگه.
‫لوییس، الان سرم خیلی شلوغه.
‫می‌دونم، برای همین مستقیم می‌رم سر اصل مطلب.
‫اومدم تا چیزی رو بهت بگم
‫که باید صبح می‌گفتم. ‫خواستم بگم عذر می‌خوام.
‫بعضی وقت‌ها فراموش می‌کنم
‫اون دوتا کلمه‌ کوچولو چه‌قدر مهمن.
‫حق با تو بود. ‫من خیلی خودخواهانه رفتار کردم.
‫می‌خواستم باهات آشنا بشم ‫و اصلاً به این فکر نمی‌کردم
‫که تو با این موضوع موافق باشی یا نه.
‫لانا، تو باید درک کنی
‫که زندگی من توی متروپلیس ‫خیلی فرق داشت.
‫بچه‌هام کوچیک بودن.
‫همه‌اش سر کار بودم.
‫وقتی برای گذروندن با دوستام نداشتم.
‫برای همین نگه داشتن این راز برام آسون بود.
‫بعدش اومدیم این‌جا ‫ و وقت گذروندیم باهم
‫و یه ارتباطی بینمون حس کردم.
‫آره، منم این حس رو داشتم.
‫از وقتی رابطه‌ من و خواهرم به هم خورده
‫یه زندگی شخصی درست حسابی نداشتم.
‫نمی‌خواستم ناامید بشم.
‫برای همین خودم رو قانع کردم که این راز کلارکه.
‫و این واقعیت نداشت.
‫ببین، می‌دونم خیلی طول می‌کشه
‫تا دوباره اعتمادت رو به دست بیاریريال ‫ولی من می‌خوام همین الان شروع کنم.
‫منظورت از همین الان چیه؟
‫این موضوع که کلارک سوپرمنه ‫هنوز بخش کوچیکی از قضیه‌ست.
‫یه عالمه چیزهای دیگه هست که باید بدونی.
‫وقتی از تمام قضیه باخبر شدی
‫می‌تونی تصمیم بگیری ‫که با این اطلاعات چی‌کار کنی.
‫اصلاً نمی‌دونستم ‫چاره‌ی دیگه‌ای هم دارم.
‫معلومه که داری.
‫ما دوستت داریم لانا.
‫اینکه با خونواده‌ات در میون بذاری یا نه ‫به خودت بستگی داره.
‫ از جردن شروع کنیم.
‫به نظر می‌رسه اون هم ارث برده از پدرش.
‫اوه.
‫جای جالبیه.
‫نمی‌تونستی
‫یه ساحل استوایی متروکه‌ای چیزی پیدا کنی؟
‫به نظرم اگه وقتی کارت با گردنبند تموم شد
‫بندازیش تو اون آتشفشان بهتر باشه.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫شروع کنیم؟
‫هروقت آماده بودی.
‫داره کار می‌کنه.
‫واستا. ‫چی شد الان؟
‫می‌خوام چیزی که متعلق به منه رو پس بگیرم.
‫پس یکی شدن این‌طوریه.
‫الان نمی‌تونیم همچین چیزی رو داشته باشیم، مگه نه؟
‫تل!
‫تل.
‫چی‌کار کرد الان باهام؟
‫سوپرمن!
‫تل کشته شده.
‫الی گردنبند رو به دست آورده.
‫باید قبل از این‌که خودش رو به درگاه برسونه ‫جلوش رو بگیریم.
‫دارم میام. ‫لباس‌ رو روشن کن!
‫جان، اون سوپرمن رو زندانی کرده. ‫باید عجله کنی.
‫روی هدف قفل شو.
‫بهت گفته بودم سوپرمن. ‫ما می‌تونستیم خدا بشیم.
‫آآآه!
‫توانی برام باقی نمونده داداش.
‫من هم همین‌طور.
‫زود باش.
‫پس با هم بریم سراغش.
‫داره انجام می‌شه.
‫با تمام توانتون تلاش کنین!
‫نه!
‫تل؟
‫باید زندانی نگه‌اش می‌داشتیم.
‫منظورت چیه که قدرتت رو دزدید؟
‫نه که واقعاً دزدیده باشه‌ ها...
‫بهتره بگم برای خودش برداشتش.
‫اون داشت از انرژی من تغذیه می‌کرد ‫تا خودش رو قوی‌تر کنه.
‫منم اون حس رو قبلاً داشتم.
‫کی؟
‫وقتی سعی کردم موقع ادغام جلوش رو بگیرم.
‫امروز ده برابر بدتر بود.
‫اما حداقل الان که گردنبند نابود شده
‫دیگه این اتفاق برای هیچ‌کی نمیفته
‫به این معنی که فقط باید نگران الی باشیم.
‫و همین‌طور تل-رو.
‫جات بودم نگرانش نمی‌شدم.
‫چی؟ فقط چون بهت یه دسته گل داده
‫تمام کارهایی که انجام داده رو بخشیدی؟
‫اون جونش رو به خطر انداخت تا جون ما رو نجات بده
‫نه یک بار بلکه دو بار.
‫و اون‌ها هم گل معمولی نبودن. ‫گل صدتومنی بودن.
‫از بین بردن گردنبند ‫مشکلمون رو حل نکرد.
‫فقط باعث شد الی عصبانی شه ‫به این معنی که به‌زودی بر می‌گرده.
‫پس یعنی دشمنی داریم ‫که می‌تونه قدرت‌های سوپرمن رو بدزده
‫و ازشون علیه خودمون استفاده کنه.
‫چه‌طور می‌شه همچین چیزی رو شکست داد؟
‫- داری شام درست می‌کنی؟ ‫- فقط سالاد و هات‌داگه.
‫ولی توی سالادش تخمه‌ کدو حلوایی داره
‫پس می‌شه گفت برای درست کردنش یه تلاشی هم کردم.
‫تو واقعاً بهترینی.
‫ممنون.
‫آره. فقط دارم سعی می‌کنم کمک کنم.
‫می‌دونم چند وقتیه خیلی حالت آشفته‌ست، برای همین...
‫اِ...
‫بابا بعد مدرسه اومد دنبالمون...
‫حتماً سرت خیلی شلوغ بوده.
‫حال بابات خوب بود؟
‫آره. آره. آره. آره.
‫فقط به نظرم شما دوتا ‫باید با هم یه‌خرده حرف بزنین.
‫در چه مورد؟
‫بی‌خیال، مامان. ‫بابا احمق که نیست.
‫وقتی یه کاریت باشه متوجه می‌شه.
‫فقط...
‫اگه داری کسی رو می‌بینی
‫- کسی رو ببینم؟ چرا باید این کار رو...
‫نمی‌خوام هیچی راجع بهش بشنوم.
‫در واقع ترجیح می‌دم راجع به این موضوع ‫باهام حرف نزنی.
‫فقط حرفم اینه که اگه...
‫اگه دیگه بابا رو دوست نداری، باید بهش بگی
‫چون اون لیاقت این رو داره که بدونه.
‫عزیزم، من هیچ کسی رو نمی‌بینم.
‫پس چیه؟
‫چون چند وقتیه خیلی رفتارت عجیب شده.
‫قضیه هر چی که هست ‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫می‌دونم که می‌تونم.
‫می‌دونم.
‫بیا اینجا.
‫همه‌چی رو به ‌راهه؟
‫همه‌چی رو به‌ راهه... خب؟
‫من فقط، اِ...
‫متوجه یه موضوع مهم شدم
‫و می‌خوام با تو هم در میون بذارمش.
‫سارا.
‫اسنایپروولف یه ویدیوی جدید گذاشته.
‫- بیا با هم نگاهش کنیم. ‫-باشه، الان...
‫الان میام.
‫خدای من، اون خیلی سریع داره بزرگ می‌شه.
‫اومم، ببخشید مامان. ‫داشتی چی می‌گفتی؟
‫اوه آره.
‫توی محل کار من
‫یه دوره‌ کارآموزی گذاشتن
‫و می‌دونم که می‌خوای رزومه‌ دانشگاهت رو ‫کامل‌تر کنی
‫برا همین گفتم...
‫کارآموزی...
‫آره. می‌تونم...
‫کمی درموردش فکر کنم؟
‫اوه حتماً. ‫هروقت خواستی.
‫- اِ من جواب می‌دم. ‫- مشکلی نیست. من می‌رم.
‫تو برو پیش خواهرت.
‫هی.
‫می‌تونیم یه‌جا صحبت کنیم...
‫به‌طور خصوصی؟
‫وقتی اون سنگه
‫می‌خواست بیفته روی سرت
‫به‌خدا نزدیک بود بذارم بهت بخوره.
‫ولی خیلی نزدیکش بودیم.
‫خب فردا هم می‌تونیم برگردیم.
‫خیلی‌خب، بالاخره باید یه روز بریم مدرسه
‫چون یه ساندویچ گذاشته‌ا‌م توی کمدم
‫و الاناست که بوی گند بگیره.
‫اینجا چه خبره؟
‫فقط یه جلسه‌ خونوادگی کوچولوئه.
‫باشه.
‫ خوشحالم این رو می‌بینم.
‫مدرسه چه‌طور بود؟ ‫اتفاق هیجان‌انگیزی افتاد؟
‫- نه. ‫- خیلی خسته‌کننده بود.
‫باشه.
‫خب من و بابات روز خیلی ‫پرباری داشتیم.
‫- چی‌کار کردین؟ ‫- درگاه رو بستین؟
‫فکر کنم دیگه نیازی به این کار نباشه. ‫گردنبند نابود شده.
‫امکان نداره! ‫دارین شوخی می‌کنی!
‫پس آخه... الی که نمی‌تونه
‫کسی رو مجبور به ادغام کنه، نه؟
‫آره، درسته که دیگه نمی‌تونه همچین کاری بکنه، ولی
‫اون هنوز یه جایی اون بیرونه.
‫آره.
‫شما پسرا می‌خواین برای شام بمونین؟
‫- حتماً. ‫- ایول.
‫به مامان و باباتون پیام بدین، ‫بعدش می‌تونین بهمون کمک کنین شام درست کنیم.
‫حدس می‌زدم.
‫- تو می‌فرستی؟ ‫- آره.
‫بیاین دیگه، تنهایی ‫که نمی‌تونم درستش کنم.
‫[بابا: کتت رو بردار بیا بیرون. ‫می‌خوایم بریم دوردور.]
‫اوه.
‫سلام آقا و خانم کنت.
‫سلام سارا.
‫مامان، اشکالی نداره یه‌کم ‫ با بابا برم بیرون؟
‫حتماً. فقط قبل 10 خونه باش.
‫باشه. ‫خداحافظتون.
‫گفتی بهش؟
‫نتونستم.
‫نه برا اینکه نمی‌تونست ‫باهاش کنار بیاد
‫بلکه برا اینکه نمی‌تونم ازش ‫بخوام به خواهر یا پدرش
‫راجع به اون موضوع دروغ بگه.
‫منصفانه نیست برا سارا.
‫منطقیه.
‫پس یعنی من یه همزاد دارم
‫که ممکنه بخواد بیاد و من رو بکُشه.
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫فقط خواستیم از اتفاقاتی که میفتن باخبرت کنیم
‫ولی نیازی نیست کاری انجام بدی الان.
‫اسمال‌ویل تو خطر افتاده؟
‫راستش نمی‌تونیم مطمئن باشیم
‫تا زمانی که الی هنوز اون بیرونه.
‫فقط خواستیم در جریان چیزایی که می‌دونستیم ‫بذاریمت.
‫مثل همون چیزی که توی مصاحبه‌ات گفته بودی. ‫شفافیت کامل.
‫ممنونم.
‫و می‌خوام هر دوتون بدونین با این‌که
‫یه خرده طول می‌کشه تا با این قضیه کنار بیام...
‫ولی از پسش بر میام بالاخره.
‫و از دست هیچ‌کدومتون عصبانی نیستم.
‫خیلی از شنیدن این حرف خوشحالم.
‫ولی نمی‌تونم شما رو توی زندگیم داشته باشم الان...
‫نه تنها زندگی خودم، ‫بلکه زندگی بچه‌هام هم همین‌طور.
‫نمی‌خوام هر دفعه خونواده‌هامون با همن
‫حس کنم دارم بهشون دروغ می‌گم.
‫و فکر کنم اگه یه مدت با هم ارتباط نداشته باشیم
‫برای همه بهتر باشه.
‫لانا، خواهش می‌کنم.
‫خیلی ببخشید، ولی ‫مجبوریم این کار رو بکنیم.
‫باشه.
‫واستا، این...
‫نه، نه، نه، نیومدم رفیق قبلیت رو ببینم.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. این نیست.
‫خب ببین اصلاً اون دیگه ‫اینجا کار نمی‌کنه.
‫اما اون یه لطفی در حقمون کرد.
‫امشب شب تریبون آزاده
‫و شنیدم که اون خواننده‌هه... اسمش چی بود؟ ‫بیلی آیلیش؟
‫اون تو 11 سالگی معروف شده.
‫برا همین با خودم فکر کردم ‫می‌تونیم استعداد بزرگ بعدی رو
‫تو همین اسمال‌ویل کشف کنیم.
‫بابا، من استعداد بزرگ بعدی نیستم.
‫ولی هدفت همینه، مگه نه؟
‫بی‌خیال، بالاخره باید ‫ از یه جایی شروع کنی.
‫تانیا قضیه رو روشن کرد با مدیر.
‫ببین، اون هم دقیقاً به اندازه‌ی من
‫از اتفاقی که افتاد ناراحته.
‫آره، مطمئنم که همین‌طوره.
‫خیلی‌خب، صحنه حاضره.
‫چرا نمی‌ری اون بالا
‫و بهشون نشون نمی‌دی ‫چی تو چنته داری؟
‫- همین الان؟ ‫- آره.
‫نه.
‫اِ... ‫یالله.
‫تو می‌تونی
‫سلام همگی.
‫اِ من سارا کورتزم ‫و این هم آهنگ‌هامن.
‫پس دیگه تموم شد.
‫ما باختیم.
‫ نباختیم.
‫اما بدون گردنبند؟
‫راه‌های دیگه‌ای هم هستن.
‫لانا کجاست؟ ‫می‌خوام با لانا حرف بزنم.
‫این اتفاق...
‫دیگه نمیفته.
‫من دیدم وقتی ادغام شدی ‫چه اتفاقی افتاد.
‫ترست رو دیدم.
‫نقشه‌ت برای نجات مردم
‫جواب نمیده
‫باید به حرف برادرم گوش می‌دادم.
‫تو نجات‌دهنده نیستی.
‫هنوز نیستم.
‫ولی در آینده می‌شم.