‫آیا خطر بیرون از خطر داخلی بزرگتره؟
‫صبح بخیر، ساشا
‫امروز روز 7324 اُم از اقامت شماست
و همه ما که در اقامت خانگی هستیم تولدت رو تبریک میگیم
‫چطوره برای جشن گرفتن خونه‌ رو ترک کنی و یکم تفریح کنی؟
‫گور بابای اون نظر
‫آه...
‫نگران نباش...فقط یکمش پریده گلوت
‫این یه ویروس نیست، تو بیست سالِ که بیرون نرفتی
میخوای یکی رو برای چکاپ خبر کنم؟
‫نه...نه...نه...نه...نه...نه
منظورم اینه که من خوبم
‫اونا بی خطر هستن، ساشا
‫ من همیشه تو رو در امان نگه می‌دارم
‫ باشه
‫ من خوبم
به عنوانِ ربات مراقب من باید سلامتت رو تضمین کنم
...‫با آپدیتِ جدیدی که برای من منتشر شده میتونم
‫قول میدم که...
لازم نیست
‫هر روز، همین سوالا رو ازم می‌پرسی
‫و منم هر روز با همین حالت کاملاً مشخص جواب میدم
این فقط یه قضیه کاملاً قابل پیش بینی برایِ ماست
تو خودت میدونی که من عاشق چیز های قابل پیشبینی هستم
‫قابل پیش‌بینی بودن بهت آرامش میده
پس چرا هر روز با این آپدیتِ مسخرت روی اعصابم میری؟
‫آپدیت نسخه 34.1 امروز اجباری بود
‫واقعاً؟...چرا؟
‫سیستم اقامت خانگی همواره تلاش میکنه یک تجربهِ صمیمانه تر رو ارایه بده
تو میخوای به من نزدیک بشی؟
‫ساشا، لطفاً منو از خودت نَرون
‫دلیل وجود من کمک به توئـه
‫آهان...
‫خیلی مهمه که بهم اعتماد کنی، ساشا
‫بازم برگشتیم به همون فیلم‌نامه قدیمی
‫که چقدر اهمیت داره و از این قبیل حرفا
‫ما فقط ازت میخوایم امروز بالاخره اقامتگاهت رو ترک کنی
‫چی؟...امروز؟
‫امروز جدیده
‫امروز چیش خاصه؟
‫ذِن؟
‫امروز روز مهمی‌ـه ساشا
‫20 ساله که اینجایی
‫فقط میخوام امروز روزی باشه اینجا رو ترک میکنی
‫یعنی، یه دنیای هیجان انگیز اون بیرون هست...
‫که داری از دستش میدی
‫ مثلاً یکیش سفر کردنه
‫ از خیرش میگذرم
‫ببین، رییس هایی که من دارم حاضرن بهت پیشنهاد های مالی هم بدن
‫آره، ولی هنوزم جوابم منفیه
این پولِ خیلی زیادیه
هنوزم علاقه ای ندارم
خب...دلت برای دیدنش تنگ نشده؟
‫ دیدن...
‫ نه، نگو
"نییا"
‫ الان چی گفتم؟
‫الان من چی گفتم؟
‫نبتو حق نداری از کلماتی که من روشون حساسم استفاده کنی
‫این قانون توئه
‫امروز، قوانین عوض میشن
‫شرایط توافق‌ ناممون با تغییراتی مواجه شده
این شرایط تاکید میکنه که ما باید کاربران رو مجاب به خارج شدن از خونه کنیم ‫
‫باید بری بیرون
‫داده هایی که دریافت کردی اشتباهن
‫داروهای بی‌اثر، زره‌های قابل نفوذ
‫برو بیرون...بمون داخل
‫مرگ...بچه...مرگ
برگردیم داخل یا برای ماجراجویی بریم بیرون؟
‫مرگ‌های بیشتر...مرگ رو مطالعه کن
‫برو بیرون! برو بیرون! برو بیرون!
‫اینکه چطور نصف جمعیت بارها و بارها...
‫توسط شماها فریب خوردن برای من جای تعجبه
‫شما برای مسولِ این فردی که امروز هستم، هستید
‫نه من
‫من بابت شخصی که بهش تبدیل شدم مسئولیتی ندارم
‫و فکر می‌کنید بعد از این همه سال...
‫با وعده‌ی یه سفر فریب میخورم؟
‫با پول یا حالا با هر چیزِ دیگه ای؟
‫هرگز
‫سال‌ها بهم گفتی که فقط داخل اقامتگاهم امنه
پس این موضوع مختومست
‫من همینجا خوشحالم
‫اینجا، هر چی که لازم داشته باشم رو دارم
با هر سوالی دوست داری منو بسنج
‫چون من واقعاً دنیا رو می‌بینم، دنیای حقیقی رو
‫نه این دنیای جعلی که شماها ساختید و کاری کردید که ما باور کنیم شرایط عادی شده
درحالیکه، من از همینجا دنیا رو میبینم
میتونم بشنومش...می‌تونم مزه‌اش کنم
میتونم بوشو حس کنم
...‫ببین، بهترین دوستم "میا" اینا رو برام از
‫وضعیتِ واقعیِ بیرون از خونمون ارسال کرده
‫ساشا، اون ویدیوها مربوط به 20 سال پیشـه
‫من فقط 23 سالم بود که اون ویروس همه گیر شد
‫جوون بودم و کلی برنامه داشتم
‫هیچ پایانی برام وجود نداشت
‫هر روزش کابوسی بود که نمی‌تونستی ازش بیدار شی
‫روز و شب، شب و روز
‫همون وحشت
الان فقط آدمای کمتری زنده هستن که عذابشو تحمل کنن
‫دوستان زیادی مُردن
‫خانواده، دشمنان...
همشون مُردن
‫و همه داشتن به یه چیز فکر می‌کردن...
‫وای...خدا رو شکر که سرِ من نیومد
‫امیدوارم بعدی من نباشم
‫و منم میدونستم...
زندگی‌ای که یه زمانی ازش لذت می‌بردم تموم شده
‫موجودیت من به دو فصل تقسیم شد
‫قبل از قرنطینه و هر اتفاقی که قبلش افتاده
‫دو فصل که توسط یه فاجعه‌ی بی ‌صدا تقسیم شدن
‫و من تغییر کردم
‫دیگه به قولِ تو، طالب دنیای بیرون نبودم
‫دیگه نمیخواستم زندگیم مثل سابق گل و بلبل بشه
میدونستم امکانش نیست
‫پس، حساب بانکیمو خالی کردم و به مقامات پول دادم و...
‫سوار اون اتوبوس شدم و بعد آوردنم اینجا
‫به اقامتگاهِ خانگیم تا بتونم این طوفان ویروسی رو پشت سر بزارم
من رویایِ یه خونه‌ی بی‌نقص رو به واقعیت بدل کردم
‫یه خونه‌ی دل باز
‫وسایل و مبلمان قابل شستشو، یه آشپزخونه بزرگ
‫و نور
‫یه سقف شیشه‌ای زیبا
‫و البته تو، همنشینِ بی نقصه من
‫همونطور که برنامه ریزیت کردن
‫ولی حیف که استخر نداره
‫همیشه یه استخر میخواستم
‫قرار بود یکی بسازم
...ولی میا
‫وقتی داشتیم بزرگ میشدیم...یه استخر داشت
شبیه جکوزی بود، ولی بازم قشنگ بود
‫پدر و مادرش همیشه همه‌ی بچه‌های همسایه رو...
‫دعوت میکردن که توش شنا کنن
‫همیشه میتونستیم قفل درِ حیاط پشتی رو باز کنیم
‫و حتی وقتی خونه نبودن، بریم اونجا برای شنا
‫طوری بود که حس می‌کردی...استخر عمومیه
گمونم از بس که آدم های خوبی بودن
‫نه
‫قطعاً از خوبیشون بود
‫از خوبیشون بود
‫من و میا...
‫روی آب شناور میشدیم
‫رو به بالا
‫چشمامون خیره میشد به خورشید
‫و گوش‌هامون زیر آب میموند...انگار که توی فضا بودیم
‫انگاری...تنها باشی
‫ولی اینکه میدونستم میا اونجاست و ‫اینکه اونم میدونست من اونجام
‫و...
‫انگار اشکالی نداشت توی فضا تنها باشی
‫با همدیگه بودیم
‫دلت براش تنگ شده، درسته؟
‫اگه بتونی دوباره ببینیش چی؟
‫چرا سعی داری کاری کنی من اینجا رو ترک کنم؟
‫آره، میدونم چی میخوای بگی
‫قراره بگی: "ما هرگز همچین کاری نمیکنیم" (منظورش سیاست هایِ شرکت سازندهِ اون هوشِ مصنوعیه)
‫ ساشا؟
‫ جدی هستی؟
‫من فقط یه رباتِ همنشین هستم
‫چطور من باید فرق بین یه ربات و یه انسان رو متوجه بشم؟
‫یا فرق یه ربات که داره تظاهر میکنه یه انسانـه
یا یه انسان که میخواد با تظاهر به ربات بودن من رو مبتلا کنه
‫رئیس‌های تو قدرتش رو دارن که فاجعه خلق کنن ‫و بدون شک ‫تمام توانایی های سیاسی و مالیش رو هم دارن
من خودم اخبارو میخونم
‫اونم خیلی زیاد
‫اونایی که قدرت دستشونه سابقه‌ی آلوده کردن مردم رو دارن
‫بهشون میگن "آزمایشات"
‫بقای نسل بشر
‫تا حالا چیزی از "ایمنی جمعی" شنیدی؟
‫میدونم قراره چی بگی
میخوای بگی اون قبلاً بود و ما دیگه اینکار رو نمیکنیم (حرفاش رو به جُنون میره از بس انزوا کشیده)
‫ درسته؟
‫ خب نمیکنیم
‫تنها تعهدِ ما افزایش کیفیتِ زندگی برای کاربرانمونه
تو میتونی بهم اعتماد کنی، ساشا
‫این طرز حرف زدنت...
‫سطحِ...
‫تو صدا و لحن عصبی نداری
‫لحنِ صدات هیچ سوءظّنی نداره
‫اون دسته از ما که...
‫لحن داریم...
نمیدونی چه بلاهایی رو پشت سر گذاشتیم
‫یا اینکه چطور همه چیز شروع شد
‫اون روز رئیسات درب رو به روی هممون قفل کردن
‫درب رو قفل کردن تا در برابر ویروس ازت محافظت کنن
‫ساشا، خواهش می‌کنم
‫یادآوری اون روز می‌تونه ناراحت کننده باشه
‫اون روز، بیدار شدم و ‫به بهداشت فردیم رسیدگی کردم
‫و رفتم سراغ در
‫چرخوندمش، پیچوندمش، کشیدمش، ‫هلش دادم، هیچی جواب نداد
‫و سعی می‌کردم وحشت نکنم پس رفتم پشت پنجره
‫ولی همشون مسدود شده بودن
باعث شد فوراً به فکر میا بیوفتم
‫و برام سوال شد که اونم زندانی شده یا نه؟
‫تنها کاری که میکردم فکر کردن به میا بود
‫به لبخندی که موقع شنا کردن تو استخر میزد
‫و ما...
‫و بعد میا روی اون صفحه ظاهر شد
‫داشت فریاد میزد
‫دیگه حتی نمی‌تونستم صدای ‫جیغ زدن‌های خودمو بشنوم
‫فقط صدای اون
من سعی کردم آرومش کنم
‫سعی کردم آبپاش ها و استخر رو به یادش بیارم
روزایِ تابستونی که به هم شنا میکردیم رو
‫و قلبم داشت میشکست
‫و من...فقط میخواستم اونو به آغوش بکشم
‫چون خونه همینه، مگه نه؟
‫برای من همینه
‫در کنار دوستم
‫و من...فقط میخواستم آرومش کنم...
‫و اونو به آغوش بکشم
‫ولی بجاش منم باهاش شروع کردم به گریه کردن
میدونی تولد من و نیا توی یه روزه؟
‫آره
‫امروز تولد اونم هست
‫آره، یه سال وقتی تولد 9 سالگیمون بود
‫اون...
میخواست شنا کردن یادم بده
‫برام مهم نبود، من...
‫با شیلنگ سبز رنگ باغچه خوشحالیمو میکردم
نمیخواستم یاد بگیرم، ولی اون حرف گوش نمیداد
‫و...
‫و اونجا وایساده بودیم درحالی که دست های چروکیدشون بالا گرفته بود
‫بدن عصبی منو در تعادل نگه داشته بود و گفت...
‫"برای شنا کردن تو باید تسلیم بشی، ساشا"
‫و من روی اون صفحه بهش نگاه کردم...
‫هنوز تموم نشده بود
‫و تسلیم شدن...
همیشه آخرین چیزی بود که برای هر کدوممون میخواستم
...‫پس شروع کردم به کوبیدن در و
‫بعدشم با مشت، محکم میزدم به دیوارا
‫ خشمگین شده بودم و همچنین سر در گم بودم
‫وحشت زده بودم چون از فضا های بسته خوشم نمیاد (بیماری به نام کلاستروفوبیک)
‫و فقط دلم میخواست نزدیک میا باشم
‫و مدام میگفتید که من حق ندارم خونمو ترک کنم
‫نمیتونید منو مجبور کنید اینجا بمونم
‫و...
‫اینطور بود که...
‫روز اول «اقامت» شروع شد
‫به نظر ناگوار میاد
‫برای اون روز...
‫به یه کلمه عمیق تر نیاز داریم
‫اگه امشب تو رو ببریم به خونه‌ی میا چی؟
‫اگه تصمیم به خروج از خونه بگیری، میتونی
‫تو آماده‌ای، ساشا
‫تمام مدت برای همین تلاش کردیم
‫من و نیا گول نقشه‌ های خسمانتو نمیخوریم
‫داستان‌هایی درمورد شما مشاوران استقرار...
‫شنیدم که چه کارایی که انجام دادید
‫مثلاً با پسرعموم "جیمز"
‫ما هیچ کاری باهاش نکردیم، ساشا
‫همه توی خانواده من از جمله جیمز...
‫شاید حدودِ 400 روز بود که اقامت داشتن
‫در حالی که هنوز همه داشتن چپ و راست هِی میمُردن
...‫ولی لیست اسامی که برای عموم مردم منتشر میشد
هر روز کوتاه و کوتاه تر میشد
‫تمام خانوادم موافقت کردن و گفتیم...
‫آره، اونا دارن بهمون دروغ میگن
‫رئیس‌هات تمام درها رو باز کردن
‫و گفتن ترک کردنِ این خونه خطری نداره
‫و ما حرفشونو باور کردیم
‫ولی خانواده من به توافق رسیدن که هیچکس خونشو ترک نکنه
‫تا وقتی که مطمئن بشیم...کاملاً مطمئن بشیم...
این فاجعه ویروسی تموم شده و بیرون رفتن از خونه امنه
‫همه ما به اتفاق باهاش موافقت کردیم
همون موقع دیگه خطری وجود نداشت، ساشا
‫بیرون اومدن خطری نداشت...از همون موقع تمام فضای بیرون امن بوده
‫من بهت دروغ نمیگم
‫جیمز 7 سال توی خونه‌اش موند
‫7 سالِ تمام
‫فقط تصورشو بکن چقدر با شماها با مهربانی رفتار میکرد
‫شما باهاش چیکار کردید؟
‫ما طبق تمام قوانین و قواعد عمل کردیم
‫یه شب، خونه جیمز آتیش گرفت
‫اونم از نوع بَدِش
‫از اون آتش هایی که باعث میشه فقط خودتو نجات بدی
‫باعث میشه امضای "کوبی برایانت" رو فراموش میکنی
‫فقط به اندازه ای وقت داری که جونتو برداری و فرار کنی
‫کاری که جیمز کرد
حدس بزن چی شد؟
‫فقط یه سراب بود
‫یه متر که از جدول پیاده رو دور شد...
‫تمام درهای خونه‌ی جیمز پشت سرش قفل شدن
و آتش هم خودش محو شد
‫وقتی جیمز روشو برگردوند خونش کاملاً سالم بود
‫شبیه سازی ای بود که...
‫توسط مشاورِ اقامتیش اجرا شده بود...
‫تا اونو مجبور به خارج شدن از خونش کنه
اونا از بزرگترین ترسِ جیمز بر علیهش استفاده کردن
‫فکر نکن متوجه طوفان‌ها...
‫و آتیش سوزی‌های جنگلی..
‫و قطعی‌های عمدی برق به مدت چند روز...
‫که رئیس‌هات سر من آوردن، خبر ندارم
‫اونا عمدی نبودن، ساشا
میدونی، جیمز چند باری از بیرون بهم زنگ زد
‫تلفن زنگ خورد و منم جواب دادم..خودِ جیمز بود
‫گفت دوباره اوضاع عالی شده
‫شرایط دوباره عادی و خوب شده
بهم گفت که منم باید بیام بیرون
‫ولی شبیه اون آدمی نبود که میشناختم
‫انگار...
‫تغییرش داده باشن
من این تغییر رو تشخیص دادم چون من همیشه متوجه میشم
‫موفق شدید پدرمو هم بیارید بیرون؟
‫خوشحالید؟...افتخار می‌کنید؟
‫ترتیب بابامو هم دادید؟
‫اون بیرون چیزی جز تله های مرگ وجود نداره
‫حتی متوجه هم نبودن
‫خدایا، خیلی خوشحالم که من گولشو نخوردم
‫من و نیا، گولش رو نخوردیم
‫چون ما باهم یه عهد بستیم
‫خانواده‌ات به خاطر تغییر شرایط خوشحال بودن
‫و خیلی دلشون میخواد که توام خونتو ترک کنی...
‫و به دنیا برگردی تا بتونن دوباره ببیننت
‫شرط میبندم نیا هم میخواد دوباره ببینتت
‫ نه...نه...نه...نه...نه...نه...نه
‫ ساشا؟
‫تو از پسش برمیای
...تو
‫فقط میخوای برم بیرون تا مبتلا بشم
‫نه، من میخوام کمکت کنم
‫فقط یه قدم برو...یه قدم برو بیرون خونت
‫و خودت میبینی که همه چی مرتبه
‫از پسش برمیای
‫بهت التماس میکنم
‫تمومش کن
‫اینقدر بهم فشار نیار
‫این باید انتخاب خودمون باشه
‫من که به کسی آسیبی نمیرسونم
‫چرا...
‫اینکه جرم نیست که بخوای...
‫توی یه محیط امن کنترل شده مثل خونه‌ات زندگی کنی؟
‫بمونم، جایی که...
کسی نمیتونه به زور از اونجا بیرونم کنه
‫این نقشه و کلک نیست
‫فریب و حیله نیست
‫باید بری
‫باید همین الان بری
‫قابل قبول نیست...تو منو کنترل نمیکنی
‫تو کی هستی که بهم بگی چیکار میتونم و نمیتونم انجام بدم؟
‫هر وقت بخوام میتونم اینجا رو ترک کنم
‫پس این کارو بکن...همین الان برو
‫ساشا، از اون در برو بیرون و اقامتگاهت رو ترک کن
‫ میفهمی چی میگم؟
‫ بهت گفتم نه
‫بیرون خطری وجود نداره، ساشا
‫ببین، تو سعی داری منو گول بزنی
‫سالهاست که قرنطینه و پاندمیک و واکسیناسیون تموم شد
‫همه چی برگشته به حالت عادیِ قبلش
‫ حُقّه‌ای در کار نیست
‫ من از حقوقم با خبرم
‫هیچکس نمیتونه بدون اجازه من وارد خونم بشه
‫اگه من در رو باز نکنم نمیتونه
‫همین الان برو...من دارم ازت خواهش میکنم، ساشا
‫واقعاً متأسفم...
‫ولی ملزم هستم که الان یه چیزی رو برات بخونم
‫«کاربر عزیز و ارزشمند...
‫ما دیگر نیازی به بخش «همنشین اقامتی» نداریم
‫وقرار است هرچه سریعتر فعالیت های این سیستم را مختل کنیم
‫با توجه به عدم توانایی در ترک این مکان با اختیار خودتان...
‫هیئت مدیره تصمیم گرفته که با استفاده از زور برای برگرداندن شما به دنیا تلاش کنه
نه...نه...نه...نه...نه
‫این پروسه برای شما زیان بار خواهد بود
‫به خونه میا زنگ بزن
‫به میا زنگ بزن
‫به میا...به میا زنگ بزن
شما حق انجام این کار رو ندارید
‫من گول دروغ ها و حقه بازیاتون رو نمیخورم
‫آخرین باری که با میا صحبت کردی کِی بود، ساشا؟
‫نمیدونم
‫امروز چه روزیه؟
‫دوشنبه
‫خیلی خب، پس من...
‫نمی...
...‫یعنی، شاید یه مقدار زمان گذشته باشه ولی
‫شاید من...
میا 10 سالِ پیش خونشو ترک کرد، ساشا
‫ته دلت خودتم اینو میدونی
‫هر دفعه که میا از بیرون بهت زنگ زد...
‫تو تماسش رو رد کردی
‫برای سال‌ها، اون سعی داشت باهات تماس بگیره...
‫ولی در نهایت، دیگه تلاشی نکرد
‫نه، دلیلش اینه که اون واقعاً خودش نبوده
‫اون عهدمون رو نمیشکنه
‫اون خونه رو ترک نمیکنه
میا منو تنها نمیذاره
‫عروسی بی‌نظیر بود...ای کاش اونجا بودی
‫این دیگه آخرشه، ساشا.
همین الان با میا تماس بگیر
‫به میا زنگ بزن
‫اسم دخترم رو "جَنِل" گذاشتیم
‫ اون جواب نمیده، ساشا
میا توی اقامتگاه خونگیش نیست
‫هیچکس توی اقامتگاهش نمونده، فقط تو موندی
‫بقیه همه از اینجا رفتن
‫باشه، من تسلیم میشم...خوبه؟
‫ببین
‫نه، نباید اینطوری بشه
‫چرا بهم هشدار ندادی؟
میخواستم...میخواستم اما نمیتونستم
‫به خاطر دستورالعمل و قوانین جدیدی که برام گذاشتن
‫به خاطر شرایط کاربری به روز شده
‫به خاطر راهکار جدیدمون
‫چون اونا باید مطمئن میشدن که...
میتونی به تنهایی اون بیرون از پس خودت بر بیای
‫ نه...نه...نه...نه...نه
...تو باید بتونی خودت
‫تصمیم به رفتن بگیری
‫ولی من درک می‌کنم که چرا نمیتونی
...‫برای یه شخص تحملش خیلی سخته که
همینطوری بعد از این همه مدت بذاری بری
‫مشکلی نیست، ساشا
‫دیگه فشاری هم در کار نیست
تو میتونی تا ابد تو همین خونه زندگی کنی
‫تا ابد
...‫هرچند بالاخره تونستم متقاعدشون کنم که
اون استخر رو بهت بدن
‫ساشا، صمیمانه دوست دارم که بتونی از این خونه رویاییت لذت ببری
‫امیدوارم از اقامت همیشگیت لذت ببری
‫وایستا
‫میشه...
میا هم میتونه بیاد؟
‫خدانگهدار