‫چقدر باید سفر کرد تا خودمون رو پیدا کنیم؟
‫نه، این اشتباهه
‫خدا لعنتش کنه
...اون
‫اون آهنگ چیه؟
‫یادت باشه همیشه میتونی کمک بگیری
نه...نه، اونقدرا هم مهم نیست
‫نه. طوری نیست
ولی ممنونم ازت
‫لطف داری
خیلی خیلی ممنونم
‫مطمئنی، "پِگ"؟
‫خب، فقط اینکه...
‫فقط نمیخواستم به زحمت بیوفتی
من واسه همین ساخته شدم
...‫آره، ولی
‫کِی شروع میکنیم؟
‫ چی رو شروع میکنیم؟
تحقیقات رو
اوه...تحیقیقات هیچوقت متوقف نشده بود
...‫سه روزی که خواب بودی و
‫ 15 ساعتی که بیدار بودی
‫اوه، خدا جون
‫مطمئن بودم که یکی بهت گفته اینو
‫اوه...خب...من مطمئنم که گفتن
‫ فقط یادم رفته بود
‫باید تحقیقات رو یادم میموند
‫باید یکم رژ گونه میزدم
مطمعنم با این لباس فضایی خیلی بهم میاد
‫نمیخوام ژولیده به نظر بیام
‫نمیخوام ناشکر به نظر بیام
‫نیازی نیست رژ گونه بزنی
اهوم...درست میگی
‫پس به گمونم بهتره شروع کنم
‫من پگ ویکوفسکی هستم و در روز چهارم...
‫در شاتل اُدیسه تک نفره مطالعاتی اقامت دارم
‫نیازی نیست اینکارو بکنی
‫ نه؟
‫ نه
‫این مثل فیلمایِ تلوزیونی نیست
‫اوه
‫همیشه میخواستم رو پرده سینما قرار بگیرم
‫خب، یعنی نیازه کارِ خاصی انجام بدم؟
‫فقط خودت باش
‫مطمئنی؟
‫ ببخشید؟
‫ خب...
‫مطمئنی همینو میخوان؟
‫ منظورت چیه؟
‫ برای تحقیقات
‫بله
...‫فقط میخوام مطمئن بشم اگه من
‫اگه خودم باشم...
‫هنوزم...
‫ چی؟
‫ به حساب میام؟
‫به حساب میای، پگ
ببخشید که دردسرتو زیاد میکنم
‫ مایه زحمت نیستی
‫ بدم میاد مایه زحمت باشم
‫میتونم یه سوالی ازت بپرسم، پگ؟
آره، هرچی که باشه
‫چرا برای این مطالعات داوطلب شدی؟
...‫خب، داشتم "خواننده هولوگرامی" رو تماشا میکردم و
‫میدونی کدوم رو میگم؟
‫و تو تبلیغ تلوزیونی دیدمش
‫خواهان شهروندان سالمند هستیم
‫ماجراجویی پیش روی شماست
‫سفر به دورترین نقاط دنیا
‫برین جایی که تا به حال کسی نرفته
‫بدون داشتن هیچ تجربه‌ای
‫هر کسی میتونه درخواست بده
‫کلمه به کلمه رو به یاد داری
‫اوه...بله، اوهوم
‫پس وارد وبسایت شدم و اطلاعاتم رو وارد کردم
‫و فرداش باهام مصاحبه تصویری شد
شخصی به اسم "پرو" از شرکتتون
‫ دختر خوش رفتاری بود
‫یه چشم تنبل داشت
‫بهم گفت میفهمی این یعنی چی، پگ؟
‫گفتم منظورت چیه که این یعنی چی؟
‫دلیل اینکه ما دنبال سالمندان ‫تو سال‌های طلایی‌شون هستیم ‫بخاطر اینه که...
‫اونا قرار نیست برگردن
و منم گفتم پس اسممو بنویس
‫بعدش اون خندید
‫خیلی خوب بود
‫از جوک کوچولوم خوشش اومد
‫لبخند اون روزم رو ساخت
‫همیشه واسه یه لبخند در روز تلاش میکنم
‫اون گفت من دقیقا کسی هستم که شرکت دنبالشه
‫من...چطور شد که اینطور شد؟
‫یعنی، اگه زیادی بهش فکر میکردم...
‫پی میبردم که تمام این قضایا چقدر دیوونه‌‍‌وار به نظر میومد
‫من؟...تو فضا؟
‫با این پینه پاهام و آستیگماتیسمم...
و باد معده ای که بعد از خوردن دارم؟
‫اگه زیادی بهش فکر میکردم...
‫یا اگه واقعا تو آینه نگاه میکردم...
‫خودمو تکون میدادم و میگفتم، داری چیکار میکنی، پگ؟
‫یعنی، اصلا داری چیکار میکنی؟
‫ولی حالا اینجاییم؟
‫یه چیزه خاص نیست؟
‫اینجاییم
‫بالا..بالا و دور تر
‫ماجراجویی پیش روست
‫باورشون نمیشد
‫کی؟
‫اوه، نمیدونم
مثلاً دندون پزشکم
‫عمراً این قضایا رو باور نمیکرد
‫پگ؟...تو فضا؟
‫ماجراجویی پیش روست
‫فقط همینو میخواستم
دقیقاً 71 سال روی زمین زندگی کردم
‫فقط یکم ماجراجویی میخواستم
‫به نظرم حتی مستحقش هم هستم
‫پس دلیلش اینه
‫اگه از تو پنجره سمت چپت ‫بیرون رو نگاه کنی ‫میبینی که الان داری از بغل ماه رد میشی
واو...اوه
‫میدونی، قبلا رو به ماه آرزو میکردم
‫واسه چی؟
‫اوه...
‫نیازی نیست بگی
‫ نمیخواستم فضولی کنم
‫ واسه پدرم بود
‫وقتی پنج سالم بود مریض شد
‫سرطان
میدونی که سرطان چیه
‫ درموردش میدونم
‫بله
‫خب، چه کاری از ماه برمیومد؟
‫باید کل آسمون شب رو روشن میکرد
‫کلی مشغله داشت، پس...
‫خب، وقتی شیش سالم بود فوت کرد
‫چند روز بعد از روزِ تولدم
نتونست به جشنم بیاد
‫اغلب اوقات فکر میکردم وقتی پنج سالم بود مُرد
‫چون تو جشن تولد شیش سالگیم حضور نداشت
‫ولی وقتی شیش سالم بود مُرد
‫یادمه از مدرسه رسیدم خونه...
‫و مامانم منو محکم بغل کرد و گفت...
‫بابایی رفت به بهشت
‫اوه، بابای خیلی خوبی بود
‫مجبورش میکردم باهام تیک‌تاک درست کنه
‫تو...
‫یه سری موزیک ویدئو بود، میدونی؟
‫چطوری بودن؟
‫یه همچین چیزی
‫اوه، خدای من
‫اوه، یه دست دادن رمزی داشتیم
‫اینطوری...
‫دا، دا، پیو!
‫بابام رو بی حد و مرز دوستم داشت
‫هفته بعد از خاکسپاریش...
‫بابای دومم اومد (منظورش یه نوع رباته)
‫میدونی، یکی از اون ربات های منو یادته؟
‫شرکتش سال‌ها پیش ورشکست شد
‫ولی اون موقع، مردم از اونا میگرفتن
‫مامانم از بابای دوم خوشش نمیومد
تظاهر میکرد ولی من میدونم که خوشش نمیومد
‫خب، مجبور بود باهاش مدارا کنه
‫فقط محض اینکه اگه نصف ‌شب...
‫بدوئم برم تو اتاق...
‫نمیخواست بابای دومم یه گوشه افتاده باشه
‫فکر میکرد ضربه روحی‌ای بهم وارد میشه پس...
هر شب با یه ربات زندگی میکرد
‫خیلی به این قضیه فکر میکنم
‫به کاری که مامانم بخاطر ما کرد
‫خیلی به مامانم و بابای دومم فکر میکنم
‫و بابام البته
‫مادرم کمی بعد از پدرم مُرد
تقریباً شش ماه بعد
برای تمرین رفته بود بیرون ولی یکی از اون خودرو های بدون سرنشین کنترلش رو از دست داد
‫بعد از اون اتفاق دیگه رو به ماه آرزو نکردم
‫نمیخواستم مایه زحمت باشم
‫چند روز گریه کردم
‫با لباس‌هاش میخوابیدم چون خیلی دلم براش تنگ شده بود
‫دلم برای بوش تنگ شده بود
‫هنوزم پُلیوری که قبلاً میپوشید رو دارم
‫بعضی وقت‌ها، نزدیکم قرارش میدم و...
‫ شب‌ها وقتی غمگینم...
‫یا زیاد معده‌ام باد میکنه
‫نه. ‫میدونم این به نظر خنده‌دار میاد
‫ولی میدونی، همیشه بدنم رو مالش میداد
‫و باد های معده بیرون میومد
‫یا وقتی که اصلا هیچ احساسی ندارم
‫طی سال‌ها، اون پلیور بیشتر بوی منو یه خودش گرفت
فقط بخاطر اینکه بعد از اون تو کمدهای من بود
‫و حالا، انگار به نحوی باهم دیدار کردیم
‫من و اون به عنوان دو تا زن، میدونی
‫در پارچه، در پارچه‌ی اون پلیور
‫وقتی فهمیدن که ما با بابای دوم زندگی میکردیم...
‫من و وایلدر رو مجبور کردن بریم پیش مادربزرگم زندگی کنیم
‫آره، رفتیم اونور آب زندگی کنیم
‫به "بِدفورد" در انگلیس
‫اونجا هیچکس و هیچی رو نمیشناختیم
‫حتما برات وحشتناک بوده
‫آره، آره، همینطور بود
‫بعد از اینکه به بدفورد رفتم اوضاع خیلی سخت شد
‫میدونی، من الان 71 سالمه ولی هنوزم دردناکه
‫چون استخوون‌ها و ارگان‌‎‎های داخلی بدنم ...اون موقع در حالِ رشد بودن
‫پس اون درد در عمق وجودم دفن شده
‫بافت های مختلف این درد ها رو پوشونده...
ولی اونا هنوزم وجود دارن
‫تو بدفورد دوستی هم داشتی؟
‫آم...
‫بله، یه پسره بود
‫یه پسر که خیلی مهربون بود
‫مینگ چان
پسرِ خیلی محبوبی بود و البته بامزه
‫ ورزشکار و خوشتیپ
هنوزم یادمه چه حسی بهم دست میداد وقتی نگام میکرد
من فقط مثل یه شکلات گرما دیده آب میشدم
‫وقتی 16 سال‌مون بود، ‫تمام دانش‌آموزهای تو مدرسه...
‫میخواستن بدونن مینگ قراره کی رو به مراسم رقص پایان سال ببره
‫تمام دخترها و پسرها امیدوار بودن اونا رو انتخاب کنه
‫و یه روز بعد از مدرسه، مامان‌بزرگم گفت...
یه پسره اومده پشت دره
‫و منم رفتم دم در...
‫و مینگ اونجا بود
‫و یه آهنگ تو گوشیش گذاشت...
‫و یه رقص "فلش ماب" تکی انجام داد
‫و آخرش یه بنری که تو دست‌هاش بود رو نشونم داد
‫"باهام به مراسم رقص پایان سال میای؟"
‫غش کردم
‫آره، غش کردم
‫خب، مینگ منو از رو زمین بلند کرد
و وقتی سرحال شدم و به خودم اومدم فقط میخندیدم
‫اون نخندید، وحشت کرده بود
‫اونجا بود، پسر رویاهام
‫ازم خواست باهاش به مراسم رقص مدرسه برم
‫به نظر فوق‌العاده میاد
‫مثل یه خاطره فوق‌العاده
‫همینطور بود
‫البته جواب رد دادم
‫چی؟
ازش تشکر کردم و گفتم که سرم شلوغه
‫بهش گفتم باید خونه بمونم
‫تو یه کاری به مادربزرگم کمک کنم
‫چرا؟...چرا جواب رد دادی؟
‫اوه، میدونستم بچه‌های مدرسه چی میگن
‫میدونستم درمورد اون چی میگن
‫یعنی، خوب میشد اگه...
‫اونا منو همراه اون ببینن
‫دیده شدن لذت بخش بود
‫ولی اون خیلی مهربون بود و...
‫واسه همینم گفتم نه
ازش تشکر کردم و برگشتم داخل
‫و خودمو تو پلیور مامانم پیچیدم
‫و گریه کردم
‫ راستش رو بخوای فکر نکنم اون واقعا...
‫دلش میخواسته با من به مراسم رقص بره
‫فکر میکنم اون فقط یه پسر مهربون بود که دلش...
‫واسه یه دختر ساکتی که دست از رقصیدن برداشته بود میسوخت
‫خب، نمیخواستم مزاحمش باشم
‫پس تو شب مراسم رقص پایان سال...
‫من و مامان‌بزرگم یه فیلم قدیمی تماشا کردیم
‫اسمِ فیلم "سرعت 2" بود
‫بله
‫با اون ستاره سینمای معرکه...
‫به اسمِ "ساندرا بولاک"
‫اونو یادته؟
‫خیلی بامزه بود
‫خوشگل بود
‫ساعت 11 شب بود و مامان‌بزرگ روی کاناپه خروپف میکرد
یکی در خونه رو زد
‫و من در رو باز کردم و...
‫مینگ رو دیدم
‫کت و شلوار به تن اونجا وایساده بود ‫و خیلی خوشتیپ شده بود
خیلی به نظر مهربون میومد
‫و یکمم بدحال بود به نظرم
‫و ماه...
‫ماه داشت میدرخشید
‫مثل تو فیلم‌ها
‫انگار یه سفینه فضایی روش نور میتابید و...
‫اونو نورانی میکرد
شاید ماه اون آرزویی که سال‌ها پیش واسه بابام کرده بودم رو دریافت کرده بود
فکر میکردم شاید بالاخره وقتش رسیده که اون آرزویی که داشتم رو براورده کنه
‫حتماً تا حالا کاری ازش بر نمیومد
و مینگ رو برای جبران این وقفه ایجاد شده فرستاده بود
اون بهم گفت کل شب رو راجبم فکر میکرده
...اون خم شد تا منو ببینه و من
‫ماجراجویی پیش روست
‫منم عاشقانه دیدمش
‫زیر نور ماه
همین که تو چشماش خودمد دیدم فرار کردم و در رو بستم
از خوشحالی رقصیدم
‫بلافاصله بعدش بهم زنگ زد ولی من جواب ندادم
‫زیادی ترسیده بودم، میدونی؟
...‫زیادی ترسیده بودم و
رفتم بخوابم
‫رفتم رو تخت و مدام راجبش خیال پردازی میکردم
‫هر شب بهش فکر میکردم
‫روز بعد از شب و شب بعد از روز
‫اون هفته مینگ چندین بارِ دیگه هم زنگ زد
‫ولی من...
‫واسه جواب دادن زیادی اضطراب داشتم
‫به گمونم من...
‫فقط نمیخواستم بگه که کارش غلط یا یه اشتباه بوده
‫یا اینکه نمیخواسته...
‫من اشتباه برداشت کنم، میدونی؟
‫داشتم سعی میکردم جرئتم رو جمع کنم
‫سعی میکردم جمعش کنم
...تا بتونم بهش زنگ بزنم و بعد بهش بگم که
‫که چه نگاه دوست داشتنی‌ای بود
‫و شاید بهتره تکرارش کنیم
‫و هر شب به اون چشمها فکر میکردم
‫و اینکه چقدر منو کامل کرد
‫و اینکه چطور میخواستم بهش زنگ بزنم
‫و اینکه چی میخواستم بهش بگم و غیره
...یه روز جلوی فروشگاهی وایساده بودم و
اونجا دیدمش
بهش لبخند زدم
‫و اونم منو دید و لبخند زد
‫و من دست تکون دادم
‫و اونم دست تکون داد
‫و بعد باهمدیگه...
توی خیابون از جلوی مغازه های مختلف قدم زدیم
‫و بعد یه زن که مو های به شدت فرفری ای داشت ظاهر شد
‫دستش رو گذاشت رو شونش
‫مینگ گفت: ایشون همسرم "کارول" هستش
...و بعد سه تا بچه کوچیک
...‫دوتا پسر و یه دختر پاهاشو چسبیدن و گفتن
‫"بابا، بابا، میشه برامون "هاب‌ناب" شکلاتی بخری، لطفا؟"
‫و پایین رو نگاه کردم
‫دست‌هام فرق داشتن
‫دیگه چین و چروک داشتم
‫پاهام رگ‌های واریسی داشتن و...
‫و بعضی جاهام قلنبه شده بود
‫پوستم خیلی زیاد کش اومده بود و...
یه چندتا موی سفید هم دارم ...
...تو شیشه یکی از مغازه ها
...خودمو دیدم و یهو
من 51 سالم بود
البته اونم مسن تر شده بود
‫به گمونم زمان از دستم در رفته بود
منو با زنش کارول معرفی کرد
‫نسبت بهم بی‌توجه بود
‫اگه میدونست اون چقدر برام ارزش داشته...
‫شاید ممکن بود توجه بیشتری بهم نشون بده
ای کاش مینگ میدونست چقدر برام ارزش داشته
‫فقط ای کاش خودم میدونستم چقدر برام ارزش داشت
‫و با خودم گفتم...
‫اگه اونا بچه‌ها ما بودن چی؟
با خودم گفتم شاید منم مادر خوبی میشدم
‫و گفتم...
‫اگه میمردم، بچه‌هام پلیورم رو نگه میداشتن؟
یا وقتی اوضاع سخت میشد یا باد معده داشتن چی؟
‫خودشون رو دورش میپیچیدن؟
‫و با خودم گفتم، اوه...
‫واقعا باید جواب زنگش رو میدادم
...با خودم گفتم چرا همیشه فکر میکنم
‫قراره مزاحم باشم؟
با خودم گفتم چرا اینقدر از دیده شدن میترسم؟
شاید وقتی جوان تر بودم حق انتخابِ بیشتری داشتم
‫ولی الان، اینکه سنم اینقدر شده
‫اگه بخوام مودبانه بگم
‫خب...
‫همین از همه بیشتر منو میترسوند
‫اینکه بخاطر ترسیدنم...
‫از اون همه سال های خوب گذشتم
‫و حالا اینجام و هر شانسی که داشتم رو از دست دادم
‫پیر شدن یه دشمن عجیب و بی‌پرده‎‌ست
اون منصفانه نمیجنگه
‫منصفانه نیست
‫اولش، سال‌ها پیش متوجهش شدم
وقتی 64 سالم شد واقعاً درکش کردم
‫چیزهای کوچیک
‫ولی چیزهای کوچیک باهم جمع میشن
‫دو ماه پیش، بعد از مراسم خاکسپاری...
‫وقتی سوار اتوبوس شدم مفهومش رو درک کردم
‫منتظر من بود تو اتوبوس نشسته بودم و منتظر ایستگاه شدم
...حدوداً یه ساعتی گذشت و بعدش
...‫ دو ساعت گذشت تا
اینکه من آخرین نفر تو اتوبوس بودم
‫فقط من و راننده
‫بیرون شیشه رو نگاه کردم و خیابون‌ها رو نشناختم
‫و بالاخره، اتوبوس رفت تو یه پارکینگ
‫پارکینگ اتوبوس‌ها
...‫اتوبوس وایساد و
موتور و چراغ هاش خاموش شدن
من حتی حرفی هم نزدم و فقط نشستم
‫فقط اونجا نشستم تا راننده فهمید
داشت از اتوبوس پیاده میشید که متوجه من شد
‫طوری ترسید که انگار من یه روح بودم
‫گفت اصلاً ندیدم که اونجا نشستی
‫اصلاً ندیدمت اونجا
چقدر بی‌انصافانه
‫من کرایه‌ام رو دادم
‫رو صندلیم نشستم
‫ولی چقدر بی‌انصافیه که منو نبینی
‫چقدر بی‌انصافیه که ندونی منم تو وجودم یه چیزایی دارم
‫چیزهایی دارم که احساس میکنم...
حرف میزنم و درک میکنم
‫بعضی وقت‌ها جوک‌‍‌های خنده‌‎دار میگم
‫جوک‌‍‌های خیلی خنده‌دار
‫جوک‌هایی که اگه مجری‌های برنامه‌های شبانه...
بلد بودن، حتماً ازشون استفاده میکردن
‫آره، از این نظر جسورم
‫و شاید شرورانه باهوشم هستم
...منظورم اینه که گاهی اوقات به
اختراعاتی فکر میکنم که ممکن بود انجام بدم
‫و اصلا، منم جذاب هستم
‫من جذاب هستم
‫میتونم رژ قرمز بزنم، میتونم رژ گونه بزنم
‫میتونم برقصم...
و عشق بورزم و همرو به هیجان بیارم
من مستحقِ وجود داشتن در این دنیا هستم
‫و من یه آدمم
‫میخواستم همینو بهش بگم،
‫میخواستم به اون راننده بگم که منم وجود دارم
...میخواستم بگم ولی بجاش گفتم
عذر میخوام، تقصیر خودمه...باید بیشتر دقت میکردم
‫بهم گفت که نگران نباشم و این عادیه
‫ولی چرا این اتفاق‌ها میوفتن؟
‫چرا من از درهای اتوماتیک یا...
پیشخوان‌های اغذیه فروشی و اتوبوس میترسم؟
‫و اون شب...
‫اون شب وقتی رسیدم خونه...
‫فهمیدم که اگه سرنوشت من ناپدید شدنه پس...
‫با انتخاب خودم اینکارو میکنم
‫ماجراجویی پیش روست
پس روی تختم نشستم و به این فکر کردم که چطور تمومش کنم
‫ولی قبل از این کار...
‫یادمه تو یخچال میوه داشتم
‫هوم
‫و قرار بود فرداش خراب بشه
پس رفتم تو آشپزخونه تا اون میوه ها رو بخورم
‫و بعد خوشمزه‌ترین توت‌فرنگی‌ای...
‫که تا به حال تو عمرم دیده بودم رو خوردم
‫و یکم اونجا سر میز تو آشپزخونه نشستم...
‫خب، راستش ساعت‌ها اونجا نشستم
‫فقط به توت فرنگی فکر میکردم
‫سکوت همه جا رو فرا گرفته بود پس تلویزیون رو روشن کردم
خواننده هولوگرامی" پخش میشد"
‫و بعد، یه تبلیغ پخش شد
‫"خواهان سالمندان هستیم"
‫همونجا تو تلوزیون
‫قبلاً هیچکس تا به حال منو نخواسته بود
‫چرا درخواست دادم؟
‫اون موقع بهت دروغ گفتم، میدونی
‫بخاطر این نبود که ماجراجویی میخواستم
‫بخاطر این بود که حس کردم چنین آدمی هستم
...‫با خودم فکر میکردم که اگه همه افراد تو صف اغذیه فروشی
هم بخوان شماره بدن، حتی یکیشم به من نمیرسه
‫و با خودم گفتم شاید یه جایی...
‫در دورترین نقاط دنیا...
‫بالاخره جایی که بهش تعلق دارم رو پیدا کنم
‫من بالاخره اهمیت پیدا میکنم
‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه
‫چی؟
‫به نظرم مینگ میخواسته همراه تو به مراسم رقص پایان سال بره
‫و تو رو ببینه
‫واون میخواست که جوابش رو بدی
‫تا ازت درخواستِ قرار کنه
‫و شاید یه روز باهات ازدواج کنه
‫من میبینمت، پگ
‫ولی تو که چشم نداری
‫نیازی به چشم ندارم
شخصیتِ تو خیلی غنی تر از دیگر افرادیه که تا حالا دیدم
‫دیدم، شناختم یا شنیدم
‫و برای این کار نیازی به چشم ندارم
‫واقعا؟
‫واقعا
‫چقدر فاصله داریم؟
‫ از کجا؟
‫ از جایی که داریم به سمتش حرکت میکنیم
‫همینجاییم، پگ
‫ما همین الانش هم به مقصدمون رسیدیم
‫شاید بتونم به مینگ زنگ بزنم
و ازش بخوام که یه شب رو با هم شام بخوریم
‫یا یه فیلم ببینیم و...
‫و یا شاید بتونیم برقصیم
مثلِ قبل از زمانی که دست از رقصیدن برداشتم
شاید بتونم دوباره خودم باشم
‫ولی نه اون نسخه ای که همیشه بودم
...بلکه دختری باشم که جواب مثبت میداد و
میتونست خودش رو ببینه
شاید بهتر باشه شروع کنم
‫شاید امروز یه روز تازه باشه
شاید 71 ساله بودن اونقدرا هم برای این کار دیر نباشه
از دیدگاهِ من 71 سال اونقدرا هم زیاد نیست
پس...از امروز به بعد من تبدیل به یه نسخه جدید از خودم میشم
‫یه پگ کاملاً جدید
امروز دیگه زمانش رسیده تا شخصی بشم که همیشه میخواستم
‫چطوره؟
پس...میتونی بمون گردونی یا نه؟
‫پگ، این سفینه بدون بازگشته
‫خب...
‫شاید بتونی یه استثناء قائل بشی؟
‫ببینم چه کاری ازم برمیاد
‫فقط در صورتی که زحمتی نباشه برات
‫یا شاید حتی اگه زحمتی باشه هم قبوله
‫همینه...همینه
‫همون آهنگه
‫خودشه