‫یالا دیگه! بیاین از همه آبی که ‫داریم استفاده کنیم
‫عجله کنین! عجله کنین! ‫واسه خاموش کردن آتیش از ملافه استفاده کنین.
‫این کلبه‌ها رو خراب کنین ‫باید حریق‌شکن بسازیم
‫من از این آتش‌سوزی‌ها متنفرم ‫میخوای منو بکشی؟ بیا دیگه
‫چی داره میسوزه؟
‫ساگار واداست.
‫جایی که لین توش اقامت داشت.
‫خودت گفتی رفته
‫سردمه
‫خیلی‌خب. ‫تو باید اینو تمیز نگه داری. میفهمی؟
‫گرفتم. باشه
‫خیلی‌خب. احسنت.
‫سلام علیکم جناب لین.
‫و علیکم السلام.
‫من قاسم علی هستم، رئیس این‌جا.
‫پرابو همه چیز رو درموردت به من گفته.
‫ممنون آقای لین.
‫بابت کاری که انجام میدی متشکرم.
‫خب، من میتونستم با وسایل و تجهیزات ‫بهتر کار بیشتری انجام بدم.
‫اگه هرچیزی که داری رو بدی بهم...
‫بعضی از این مردم به بیمارستان ‫دارو و سرم نیاز دارن
‫آره، ولی هیچ‌کدوم این چیزها این‌جا نمیاد
‫الانشم هرچی که داریم رو تو داری، آره؟
‫پارواتی؟
‫میشه یکی یه نگاه به لاکشمی بندازه
‫چی شده؟ چه اتفاقی افتاده لاکشمی
‫لین بیا این‌جا
‫باشه بیارینش این‌جا
‫من به یه میز دیگه نیاز دارم ‫تا اون رو روش بخوابونم
‫آروم. یواش. یواش
‫باشه. مشکلی نیست. تو خوبی
‫چیزی نیست. آروم
‫ازش بپرس مشکل تنفسی داره یا نه
‫ها؟
‫واسه بیرون آوردن اون ‫فلز باید بره بیمارستان
‫- چی، تو نمیتونی این کار رو بکنی؟ ‫- نه به هیچ وجه.
‫فکر کنم ریه‌ش سوراخ شده
‫- مامان ‫- راوی!
‫نه نه نه نه! اون بیرون اومد.
‫- راوی! ‫- مامان!
‫پرابو! دستاتو ‫بذار اون‌جا، باشه؟
‫به صورت ثابت فشار بده
‫دستت رو جابه‌جا کن ‫دستت رو جابه‌جا کن
‫- میخوام که اونو بغل کنی. خیلی‌خب؟ ‫- باشه.
‫- اجازه نده حرکت کنه. ‫- باشه.
‫بهش بگو این کار کمک میکنه ‫راحت‌تر نفس بکشه
‫بهش دست نزن!
‫از مادرم دور شو!
‫قاسم باید بتونم بشنوم
‫راوی، بس کن! ‫اون سعی میکنه بهش کمک کنه.
‫- راوی ‫- خوبه؟
‫- راوی، راوی. ‫- مامان!
‫راوی.
‫لعنتی
‫- چی شد؟ ‫- الان به دکتر نیاز داره.
‫حرکت کنین! حرکت کنین!
‫پرابو، به من کمک کن اونو بلند کنم.
‫با شماره سه ‫یک، دو، سه
‫- مامان ‫-آقای لین کجا میبریش؟
‫اون به دکتر نیاز داره ‫وگرنه به سرعت میمیره.
‫پس اجازه بده در محاصره ‫آدم‌هایی که دوستشون داره بمیره.
‫میخوامکنار کسایی که دوستشون داره ‫زندگی کنه
‫نه این‌که پیششون بمیره. پرابو؟
‫- این اشتباهه. ‫- با شماره سه. یک دو سه.
‫- راوی ‫- لاکشمی، اشکالی نداره.
‫-میبریمت پیش دکتر! ‫-برو برو
‫راوی. راوی! راوی.
‫نگران نباش راوی. ‫دارن به مامانت کمک میکنن.
‫لین.
‫لین، گوش کن!
‫اون قرار نیست بمیره پرابو ‫نه به‌خاطر من
‫هی! ما به کمک نیاز داریم!
‫هی! وایسا! هی!
‫- پرابو، پرابو. ‫- ما این‌جا یه زن در حال مرگ داریم!
‫پرابو. پرابو.
‫هی. هی بس کن
‫لین، بس کن! کافیه!
‫چی گفت؟
‫مهم نیست.
‫میخوام بدونم.
‫راوی رو خواست.
‫به زودی برمیگردن
‫اوه
‫چند کلبه سوخته؟
‫سی. مال منم قاطیشه.
‫مامان!
‫من میرم غذا و چای بیارم، باشه؟
‫من گرسنه نیستم.
‫لین.
‫تو سعی میکردی بهترین کار رو انجام بدی ‫من این رو میدونم. پس تو میتونی...
‫این تقصیر من بود
‫پرابو، اگه من این‌جا نبودم، این ‫آتش سوزی اصلا اتفاق نمی‌‌افتاد...
‫لین، لطفا، لطفا.
‫این، آتیش سوزی اتفاق میفته
‫فکر می‌کنی من از مرگ ‫لاکشمی ناراحت نیستم؟
‫این بار ما خوش شانسیم.
‫سال پیش، آتیش‌سوزی بزرگتری اتفاق افتاد ‫و زاغه خیلی بزرگتری سوخت
‫بیش از 20 نفر جان باختند.
‫من غذا میارم، باشه؟
‫رها کن... لعنتی. لعنتی
‫تخته رو بنداز و دست‌هات رو بیار بالا
‫برو لعنتی
‫به هیچ دکمه زنگ لعنتی ‫دست نزنید، خب؟
‫خانم‌ها میتونید این ‫کیسه‌ها رو پر کنید، لطفا؟
‫همه‌ش بیمه هست واقعاً ‫ارزش نگرانی نداره.
‫فقط کاری که اوت میگه رو انجام بده.
‫- لطفا… لورا. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫چرا کار نمبکنبن عوضی‌های تنبل؟
‫هی! ببخشید، این کارمونه، عوضی
‫مانع انجامش نشینريال خب؟
‫بیخیال، عشقم چیزی نیست ‫فقط باید این کیسه‌ها رو پر کنی
‫نمیبینی که ترسیده؟
‫فقط کیسه رو پر کن!
‫از سر راه برین کنار، تکون بخورین
‫مراقبش باش
‫ببخشید رفیق. تقصیر من بود.
‫هی. گمشو
‫تفنگ لعنتیتو بنداز
‫ولم کن! آشغال. تفنگت رو بنداز
‫ولم کن
‫- اسلحه رو بنداز! بندازش! بندازش! ‫- باشه. باشه. باشه!
‫چیکار کردی؟
‫حرکت کن
‫دیل.
‫دیل، حرکت کن لعنتی
‫همین الان، یالا
‫دیل.
‫یکی زنگ بزنه یه آمبولانس
‫خیلی‌خب، با من بمون
‫حالت خوبه رفیق. کاملا خوبی.
‫با من بمون
‫ازش دور شو!
‫سلام علیکم، ولیدبایی.
‫علیکم السلام، خادربایی.
‫جای جالبی انتخاب کردی
‫غم انگیزه که فکر کنیم چند مرد زمانی در ‫اینجا در روزهای خوش امرار معاش میکردن.
‫آره، همه چی تاریخ مصرف خودشو داره، نه؟
‫و همه.
‫حالا میخواستی حرف بزنی. ‫این‌جا جاییه که ما میتونیم صحبت کنیم.
‫راجول ادکر مرده
‫اگر من جای تو بودم ‫دقیقا همین کار رو میکردم.
‫تموم شرکت‌ها در آرامشن
‫آدم‌هامون تو کوچه و ‫خیابون همدیگه رو نمیکشن
‫و به همدیگه شلیک نمیکنن و همه شادن
‫شرکت‌ها در آرامشن ‫چون توسط مردهای خسته و پیری اداره میشن
‫که از وضعیت ‫موجود راضین.
‫به جز شرکت شما؟
‫به جز مال من
‫راجول، فکر می‌کرد تو ضعیفی، ها؟
‫اطمینان از این‌که چی درسته ‫هیچ‌کس رو ضعیف نمیکنه،
‫وگرنه تو همچنان باید بازار پاسپورت رو ‫توی کولابا اداره میکردی، نه من.
‫به‌خاطر همینه، ولید؟
‫میخوای یه جنگ سر غرور ‫جریحه‌دار شده‌ت راه بندازی؟
‫من کاری رو شروع نمیکنم. این تجارته رفیق
‫ساگار وادا کلی می‌ارزه ‫پس صرفا به راجول پیشنهاد بهتری دادم
‫من ساگار وادا رو از دست نمیدم.
‫این تهدیده؟
‫یه بیان ساده از واقعیته.
‫برای تو شاید چاچو، ها؟
‫ببین، یه مرد میتونه بگه همسرش زیباست
‫و از نظر یکی دیگه شبیه بوقلمون باشه
‫میدونی، فکر میکنم این یه واقعیت ساده ‫هست که من از تو مردان و پول بیشتری دارم.
‫فکر میکنم خیلی واضحه که ‫تجارت مواد و زن تجارت آینده‌ست
‫ولی با این‌حال تو انتخاب کردی ‫که تو گذشته بمونی.
‫باید به مردم چیزی که ‫میخوان رو بدی قادربای
‫در غیر این صورت به تاریخ سپرده میشی.
‫شاید یه مجسمه از تو توی دروازه ‫ساگار وادام بسازم
‫همیشه از صحبت باهات ‫لذت میبرم ولیدبای.
‫بیدار شدی؟ خوبه. بیا. ‫باید یه چیزی رو ببینی رئیس
‫خیلی‌خب. فقط یه دقیقه بهم فرصت بده
‫بیا
‫سلام.
‫چیکار دارن میکنن؟
‫بیمارهای تو هستن
‫چی میگی تو؟
‫همه‌شون درمورد کارهای پزشکی‌ای ‫که دیشب انجام دادی خبر دارن
‫پس الان منتظر دیدارتن
‫نه نه من نیستم...
‫- لین، نه... مشکلی نیست صبر کن، لین بابا. ‫- من نمیتونم.
‫همین الانش هم یک ساعته منتظرن ‫بهشون گفتم باید بخوابی
‫پرابو.
‫حتی اگه این‌جا نبودی ‫بازهم منتظر میموندن
‫ولی منتظر هیچی بودن
‫و این باعث ناراحتی‌شون میشه
‫لی منتظر چیزی بودن فرق داره، نه؟
‫من نمیتونم این کار رو بکنم. ‫ببین من حتی دکتر نیستم
‫حتی دکتر بد بهتر از بدون دکتر بودنه.
‫نمیگم تو بدی…
‫... فقط اینکه اگه بودی هم، مشکلی نداشت. ‫لین، لطفا
‫- پرابو ‫- لاکشمی به هر حال قرار بود بمیره.
‫و ما براش سوگواری میکنیم
‫ولی دیگه رسم روزگاره
‫- چطوری پرابو؟ ‫- خوبم.
‫آقای لین
‫ببین، میخوام بابت دیشب عذرخواهی کنم. ‫درست میگفتی. باید گوش میکردم
‫قاسم به ما کمک میکنه؟
‫میخواستم بیشتر از همیشه ‫بدوم، از شانس دومی که پول
‫کارلا به من داده بود استفاده ‫کنم و از بمبئی بیرون بیام.
‫علیرغم کمکی که به ‫این افراد کرده بودم.
‫خوب میشه،میبینی حالا.
‫به خواست خدا.
‫پول خیلی زیادی داری میبخشی، لین بابا
‫آره خب من به چیزای ‫زیادی احتیاج دارم
‫ولی چرا اینکار رو میکنی؟
‫دلایل خودمو دارم
‫قبول کن. واسه بازسازی ‫خونه‌های سوخته ازش استفاده کن
‫لطفا.
‫مطمئن میشم تک تک پیساها به‌درستی خرج بشه
‫خیلی‌خب! ‫فقط دو دقیقه دیگه باشه؟
‫باشه.
‫یه‌کم از این‌ها بذار، باشه؟
‫باید من میبودم
‫یه مرد آموزش دیده‌ دیگه‌ای مثل من به‌خاطر ‫جرم‌هاش مجبور نمیشد تو یه محله زاغه نشین زندگی کنه
‫مجرم دیگه‌ای مثل من آموزش نمیدید
‫من این شوخی رو متوجه نشدم ‫و سرنوشت منو نمیخندونه.
‫ولی نمیدونستم که نمیشه اون‌جا رو ترک کنم
‫20 بیمار دیگر داریم.
‫باشه؟ بیرون. باشه.
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫سلام.
‫لازم است که یه چیزی بخوری.
‫صبحانه قهرمانان.
‫شما گاهی اوقات می توانید چنین کودکی باشید.
‫آیا از دست من عصبانی هستید ‫که به شما کمک می کنم تمیز شوید؟
‫این شما هستید که عصبانی هستید.
‫اینقدر اذیتت میکنه که ‫باید مراقب من باشی؟
‫میخوام مواظب خودت باشی لیزا
‫اما شما این کار را نخواهید کرد، ‫زیرا دوست دارید ناتوان باشید،
‫زیرا شما را مرکز هر جهانی که ‫اتفاقاً در آن هستید تبدیل می کند.
‫برخی از مردم از شما مراقبت ‫می کنند زیرا شما را دوست دارند.
‫آن چیز بدی نیست.
‫و وقتی آنها آنجا نباشند چه اتفاقی می افتد؟
‫شما نمی توانید زندگی ‫خود را صرف امتناع
‫از مراقبت از کسی در ‫صورت رفتن او کنید.
‫من نمی توانم این کار را انجام دهم، لیزا. الان نه.
‫من نمی خواهم با تو دعوا ‫کنم، نه با همه چیز دیگر.
‫متاسفم.
‫حق با شماست. ‫من یک عوضی خودخواه و لوس هستم.
‫چیست؟
‫دیروز تنها چیزی که بهش ‫فکر میکردم ضعیف نبودن بود.
‫و اکنون، چشمانم را می بندم و تنها ‫چیزی که می بینم رجل مرده است.
‫خادر می دانست.
‫او سعی کرد از من محافظت ‫کند و هر چه بیشتر انجام داد…
‫هر چه بیشتر مصمم شدم که خودم را ‫ثابت کنم، می‌توانم از پس آن بر بیایم.
‫لازم نیست چیزی را ثابت کنی کارلا.
‫اگر این کار را نکنم، معامله از بین می رود.
‫و آیا این خیلی بد خواهد بود؟
‫آخرین باری که خودتان را رها کردید ‫و احساس خوشبختی کردید کی است؟
‫واقعا خوشحالم؟
‫بیا با هم دیوونه بشیم
‫قول میدم از اینا بخورم ‫و غم شاهی نباشم اگه قول
‫بدی اینجا پیشم بمونی و ‫مثل قدیم باهام رکورد بزنی
‫تا زمانی که مشروب و هش ما تمام شود.
‫هوم؟
‫باشه.
‫به استراحت نیاز داری؟ ‫می توانم به آنها بگویم که فردا برگردند.
‫نه من خوبم
‫متوقف کردن! ‫دکتر لین اکنون استراحت خواهد کرد.
‫اوه، این یک تشکر است، دکتر لین.
‫اوه، خوب، این در واقع ایده پرابهو بود.
‫ایده من بود
‫قاسم علی را در آن صحبت کرد و ‫اجازه داد از کلبه اش استفاده کنم.
‫با قاسم علی صحبت کردم.
‫این پرابهو بود که، ‫اوم، همه لوازم را گرفت.
‫- لوازم را گرفتم. ‫- متعجب.
‫پرابهو، این کار ‫خوبی بود که کردی.
‫به کمک بیماران نیاز دارید؟
‫وای نه. ما خوبیم ممنون
‫هر چند این عالی است.
‫خیلی خوبه، لین بابا؟ ‫بسیار نرم، بسیار روان،
‫تا زمانی که او را فرستادی پارواتی!
‫ممنون، ها؟
‫اگه دوست داشتی وقتی کارمون ‫تموم شد سینیتو برمیگردونم.
‫در مغازه چای فروشی
‫تو آنجا خواهی بود؟
‫آنجا خواهم بود.
‫باشه، به چی خیره شدی؟
‫آیا کاری برای انجام دادن ندارید؟
‫بیا بریم.
‫داری لذت میبری، ها؟
‫هوم
‫فقط با وقت قبلی میتونین به قصر بیاین
‫کاخ کار میکنه چون ما اجازه دادیم.
‫به زو بگو ما اینجا هستیم. برو
‫من دختر بی‌پناهی نیستم، پادما، ‫که به نظم و انضباط تو تن بدم.
‫باید هر اسلحه‌ای که حمل میکنی رو ‫این‌جا بذاری
‫نه، این کار رو نمیکنم.
‫حضورتون باعث افتخاره، قادربای ‫میتونم چیزی برای خوردن یا نوشیدن بیارم؟
‫اخیرا یه دیدار جدی با راجول ادکر داشتم
‫و امروز صبح هم ملاقاتی با ولید شاه داشتم
‫و حالا اومدم ببینمت
‫من کسب و کار شما ‫رو تایید نمیکنم، ولی
‫میدونم تجارتیه که باید باشه
‫پس بهت اجازه داده شد ‫تا به اینجا بیای و پیشرفت کنی
‫اما موفقیتت یه شرط ‫داشته. بی‌طرفی
‫من اشتباه کردم خدربهایی
‫فقط میتونم عذرخواهی کنم
‫در ابتدا تصور می کردم شما از آن خبر دارید.
‫وقتی فهمیدم اینطور ‫نیست، خیلی دیر شده بود.
‫همانطور که شما می گویید، موقعیت ‫من اینجا در بمبئی آسیب پذیر است...
‫شما قربانی را خوب بازی نمی کنید خانم.
‫امیدوارم زمانی که یک معشوقه و فاحشه ‫بودید، بهتر می توانستید به عقب برگردید.
‫همونطور که گفتم اشتباه کردم
‫اما اگر قرار بود برای آن بمیرم،
‫من فکر نمی کنم شما خودتان به ‫اینجا بیایید تا این اتفاق را تماشا کنید.
‫مرده، تو برای من فایده ای نداری ‫زنده، شاید بتوانم از شما استفاده کنم.
‫بفهم که وقتی از اینجا رفتم، ‫زندگی تو را با خودم خواهم برد
‫به عنوان وثیقه در برابر ‫بدهی که اکنون مدیون هستید.
‫و وقتی از شما چیزی ‫بخواهم، آن را انجام خواهید داد،
‫وگرنه این مکان به عنوان آتش ‫خاکسپاری شما خواهد سوخت.
‫چگونه می دانستید؟
‫آیا کارلا سارانن بود؟
‫سازمان بهداشت جهانی؟
‫من آن نام را نمی دانم.
‫رجل مال من بود.
‫من او را بهتر از خودش می شناختم.
‫بنابراین من او را مجبور کردم دنبال ‫کند، کجا رفت، چه کرد، چه کسی را دید.
‫احمق بود که غیر از این فکر می کرد.
‫این حماقت او بود که او را به قتل رساند.
‫امیدوارم احمق نباشی خانم.
‫لین بابا، اگر می ‫خواهید بیایید، حالا می
‫خواهیم برای تشییع ‫جنازه لاکشمی آتش بسازیم.
‫آه، متاسفم، جانی. ‫من حق ندارم اونجا باشم
‫پرابهو به من گفت تو خودت را مقصر می دانی.
‫پرابهو زیاد حرف میزنه
‫آره
‫خدربهایی امروز به تو جان داد. ‫آیا این عاقلانه است؟
‫زندگی من مال هیچ مردی نیست که بدهم یا بگیرم.
‫من هم مانند آنها کار آنها را می شناسم.
‫همه این بهای ها... لعنت به آنها.
‫شاید وقت آن رسیده باشد، پادما.
‫من و تو قرارداد داشتیم.
‫اگر در مورد لیزا صحبت می ‫کنید، من سهم خود را حفظ کردم.
‫لیزا رفته
‫من نمی بینم که چگونه تقصیر من است.
‫پس چرا می ترسی مائوریتزیو؟
‫من نیستم.
‫من فکر میکنم شما هستید.
‫من فکر می کنم شاید این تنها زمانی باشد ‫که زن و مرد می توانند واقعاً یکسان باشند،
‫وقتی ناتوان و وحشت زده هستند.
‫اما زنان بسیار بیشتر از مردان ‫مجبور هستند آن را احساس کنند.
‫معمولا توسط مردان
‫چرا من اینجا هستم؟
‫راهی هست که بتوانید ‫بخشش من را به دست آورید.
‫دارم گوش میدم
‫می خواهم شکر قهوه ای ‫برای من در کولابا بفروشی.
‫کولابا قلمرو خادربهایی است.
‫اما او در آنجا هروئین نمی فروشد.
‫نه هیچ کس دیگری.
‫من هیچ وفاداری به او مدیون نیستم. آیا تو؟
‫من؟
‫وفاداری به هیچکس را مدیون نیستم.
‫که حداقل صادق است.
‫شرایط من ساده است.
‫نام من هرگز ذکر نشده است. ‫شما 20 درصد سود را نگه می دارید.
‫چهل. من تمام ریسک را می پذیرم
‫من با شما مذاکره نمی کنم.
‫در مورد چقدر صحبت می کنیم؟
‫من تا آنجایی که می توانید به ‫دوپینگ افغانی بفروشید دسترسی دارم.
‫باشه پس شما یک معامله دارید.
‫آن وقت دیگر چیزی برای ترس نداری.
‫آقای لین؟
‫من عبدالله طاهری هستم.
‫من کسی را دارم که می خواهد شما را ملاقات کند.
‫باشه. کیه؟
‫لطفا.
‫آقای لیندسی فورد؟
‫فقط "لین" کار می کند.
‫از آشنایی با شما خوشحالم. ‫چیزهای خوبی شنیده ام.
‫شنیدن چیزهای خوب در مورد خارجی ‫ها اینجا در بمبئی همیشه لذت بخش است.
‫شاید شما هم نام من را شنیده باشید. ‫نام من عبدالخادرخان است.
‫بنابراین، شما اکنون ‫دکتر در کلبه ها هستید.
‫خب، من، اوه... ‫من خیلی تا دکتر شدن فاصله دارم.
‫خوب، شاید به همین دلیل است ‫که شما اینقدر خوب کار می کنید.
‫پزشکان با کمال میل وارد ‫jhopadpatti نمی شوند.
‫ما می‌توانیم مردان را ‫مجبور کنیم که بد نباشند، اما
‫نمی‌توانیم آنها را مجبور به انجام ‫کارهای خوب کنیم، نمی‌دانی؟
‫من واقعاً هرگز به آن فکر نکردم.
‫من تعجب می کنم که چه چیزی شما را مجبور می کند.
‫آیا کاری هست که بتوانم برای شما انجام دهم؟
‫هنوز نمیدانم.
‫به همین دلیل من اینجا ‫هستم تا از شما دعوت
‫کنم که مدتی را با من و ‫دوستم عبدالله بگذرانید.
‫خیلی خوب. منظورم توهین ‫نیست، اما فقط این را می گویم.
‫شما شهرت نسبتاً ترسناکی دارید.
‫پس همین‌طور بالا می‌روی، ‫می‌توانی ببینی چرا ممکن است من از
‫اینکه پشت ماشینت بپرم و بگذارم ‫من را دور کنی، کمی عصبی باشم.
‫من حرفم را به شما می دهم. ‫این شب هیچ آسیبی به شما نمی رسد.
‫آیا انتخابی دارم؟
‫شما همیشه یک انتخاب دارید.
‫در پایان، من فکر میکنم ‫این تنها چیزیه که ما داریم.
‫باشه.
‫مثلا الان منع آمد و شده؟
‫مقامات میدونن که
‫که مردم متمدن توی شهرهای بزرگ به مکانی‌هایی ‫ برای گردهمایی و کسب درآمد نیاز دارن
‫پس بعضی از تشکیلات خاص مجاز به پرداخت رشوه‌ هستن ‫و این‌طوری نظم هم حفظ میشه
‫رسماً قانون پابرجاست. ‫فقط اجرا نمی شود.
‫چه کسی تصمیم می گیرد که کدام قوانین ‫اجرا شوند و کدام قوانین اجرا نشوند؟
‫زمانی یکی گفت که بدترین ‫چیز در مورد فساد به عنوان
‫یک سیستم حکومتی این است ‫که بسیار خوب عمل می کند.
‫رامش!
‫پدرت چطوره؟
‫-حالش خوبه خدربهایی. ‫- متشکرم.
‫اما من مشکل دارم
‫به من بگو.
‫بهای، درباره صاحبخانه من است.
‫او قبلاً اجاره مضاعف می خواهد.
‫او می خواهد ما را بیرون کند، نه فقط ‫من، بلکه همه خانواده های ساختمان من را.
‫او گوندا دارد و گونداهایش ‫ما را بدجوری زدند.
‫حتی پدر خودم.
‫بعد حالش خوب نیست.
‫نه آقا. او خیلی مغرورتر ‫از آن است که از شما
‫کمک بخواهد و نمی خواهد ‫آرامش شما را به هم بزند.
‫اما من…
‫تو پسر خوبی هستی
‫ما کاری نمی کنیم که غرور او را جریحه دار کند.
‫و نیازی به صحبت با ‫پدرت در این مورد نیست…
‫... تا مشکل حل شود انشاالله.
‫- ممنون، ممنون... ‫- باشه، باشه. بله بله بله.
‫چقدر فهمیدی؟
‫ام، نه زیاد اوم، چیزی ‫در مورد خانه و پدرش.
‫صاحبخانه آنها می خواهد ‫آنها را از جای خود خارج کنند.
‫در صورت لزوم به زور.
‫پس شما مردی را که آنها را ‫تهدید می کند تهدید می کنید؟
‫تایید میکنی؟
‫فکر نمیکنم به تایید من نیاز داشته باشی.
‫تو عبدالخادر خان هستی.
‫فقط به این دلیل که میتونم کاری رو به راحتی انجام ‫بدم، همیشه به این معنی نیست که باید انجام بدم.
‫حالا همین‌جوری، ‫اگه جای من بودی چیکار میکردی؟
‫فکر کنم اگه از رامش خوش میومد ‫و صاحب‌خونه‌ش پاش رو از گلیمش درازتر میکرد
‫پس هرکاری از دستم بر میومد براش میکردم
‫حتی اگه به معنای اقدام خلاف قانون باشه؟
‫چه کسی می تواند انتخاب کند که کدام ‫قوانین اجرا شوند و کدام قانون اجرا نشود؟
‫در پایان، صرف نظر ‫از قوانین و یا انتخاب،
‫هر یک از ما، هر ‫اتم در هر کهکشان در
‫هر جهان، به سوی خدا ‫در حال حرکت هستیم.
‫من به خدا اعتقاد ندارم.
‫سپس، من و تو، چیزهای ‫بیشتری برای صحبت داریم.
‫بیا بریم. ‫او را به باشگاه می بریم.
‫-گفتی پیش من میمونی ‫- نه. فقط نگفتم که نمی کنم.
‫معامله شما
‫من خیلی دور شدم ‫لیزا انتخابی ندارم.
‫نمی توان جناب خدرخان را ناامید کرد.
‫ماندن. لطفا.
‫برای هر دوی ما.
‫من می توانم ببینم این با شما چه می کند. ‫تو هم میدونی
‫شما فقط آن را نخواهید پذیرفت.
‫من را انتخاب کنید. با من بمان
‫زیرا این مهم ترین است.
‫من به تو اهمیت میدهم. تو می دانی که.
‫اما شما به هر حال او را انتخاب می کنید.
‫این باشگاه بهترین غزل ‫خوانان بمبئی را دارد.
‫غزل چیست؟
‫آهنگ عشق. آهنگ های عاشقانه برای خدا
‫مهم نیست که چه فکری می کنید، ‫هیچ اعتقادی به خدا وجود ندارد.
‫ما یا او را می شناسیم یا نمی شناسیم.
‫خوب، من خدا را نمی شناسم، اما ‫فکر می کنم او تقریباً غیرممکن است.
‫غیرممکن بودن خدا ‫دلیلی بر وجود اوست.
‫پس آیا این بدان معناست که ‫همه چیزهای ممکن وجود ندارند؟
‫خوشحالم که فهمیدی
‫من واقعا این کار را نمی کنم.
‫الان تو مشکل داری دوست من
‫هیچ چیز آنطور که ما می بینیم وجود ندارد. ‫چشمان ما دروغگوست
‫هر چیزی که واقعی به نظر ‫می رسد بخشی از توهم است.
‫تو، من، این اتاق
‫پس اگر همه چیز یک توهم است، از ‫کجا بدانیم چه کنیم، چگونه زندگی کنیم؟
‫ما دروغ می گوییم.
‫انسان عاقل به سادگی دروغگوی ‫بهتری نسبت به مرد دیوانه است.
‫چشمات دروغ میگه
‫آنچه فکر می کنید می دانید به شما می ‫گوید که اینطور نیست، اما حقیقت دارد.
‫ما دروغ را ترجیح می دهیم زیرا آسان تر است.
‫اینطوری عاقل می مانیم؟
‫من ازدواج نکرده ام و پسر ندارم.
‫اما اگر به تو بگویم که به وضوح ‫می بینم که تو پسر من هستی،
‫عبدالله برادر توست، ‫من پدرت هستم،
‫تو فکر می کنی که غیر ممکن است.
‫شما در برابر آن مقاومت خواهید کرد. شما انجام می دهید. می بینمش.
‫شما ترجیح می دهید این دروغ ‫را باور کنید که همه ما غریبه ایم،
‫و هیچ ارتباطی بین ما نیست
‫من یک پدر دارم.
‫و من شما را نمی شناسم. شما مرا نمی شناسید.
‫فکر می کنم شاید انجام دهم.
‫در مورد چه چیزی به خودتان ‫دروغ می گویید آقای لین؟
‫من این کار را نمی کنم. من با آن تمام شده ام.
‫من می دانم که چه هستم، ‫چه کرده ام، چه چیزی مدیونم.
‫من تصمیم گرفتم لین را دوست داشته باشم.
‫موسیقی را چگونه دوست داشتید؟
‫آه، باور نکردنی است. ‫تا حالا همچین چیزی نشنیده بودم
‫آیا می توانم از شما چیزی بپرسم؟
‫این همه، امشب... ‫چرا مرا به اینجا آوردی؟
‫تو از من چی میخوای؟
‫اینجا چه میکنی؟
‫گوش دادن، نوشیدن چای،
‫یاد بگیرم که دنیایی که من ‫می شناسم یک توهم است.
‫من خیلی سنگ خورده ام
‫قرار بود بمبئی را ترک کنی
‫دوست شما آقای لین کیه؟
‫این کارلا ساراننه.
‫ما دوستیم؟
‫نمیدونم.
‫فقط بذار بگم که کارلا تا حالا نقشی مهمی ‫توی زندگیم تو بمبئی داشته
‫چه واقعی باشه چه نه
‫من فکر میکنم واقعیه.
‫در حقیقت،
‫کارلا ثابت میکنه که حق با منه.
‫اگه از خودم در آورده بودم، ‫با من مهربون‌تر بود
‫کارلا بذار بهت معرفی‌ کنم ‫عبدالله طاهری
‫برادرم از یه مامان دیگه، ظاهرا
‫اخیرا توسط آشنای جدیدم عبدل قادرخان ‫دوباره به هم رسیدیم
‫- احتمالا اسمشو شنیدی. ‫- البته.
‫از آشنایی با شما خوشحالم، خانم سارانن.
‫منم. ‫شماها چطور باهم آشنا میشین؟
‫سرنوشت صلاح دید که ما رو دور هم جمع کنه.
‫خنده داره که چطور این اتفاق می‌افته.
‫آره خب، بدبختی آدم‌ها رو با آدم‌هایی ‫شبیه خودشون همراه میکنه
‫هیولا کیه؟
‫منظورت چیه؟
‫اون جمله از توسط مردی که ‫در کنار هیولاها دراز کشیده گفته شده
‫خانم سارانن شکسپیر خودشو میشناسه.
‫یک بار یکی به من گفت که
‫همه سوالات و بیشتر پاسخ‌های زندگی رو
‫میشه توی شکسپیر پیدا کرد
‫دوست داری به ما بپیوندی؟
‫من نمیتونم. من خودم مهمان دارم.
‫کارهایی دارم که باید انچام بدیم. ‫بهتره برگردم سرکارم
‫تو شغلت موفق باشی.
‫انشاالله
‫از بقیه عصرتون لذت ببرید، آقایون.
‫لذت بخش بود، لین.
‫امشب یه‌جور آزمایش بود؟
‫چرا توی ساگار وادا کمک میکنی؟
‫بهش نیاز داشتن
‫پس یه اقدام شرافت‌مندانه‌ست؟
‫نه، هیچ چیز شریفی در مورد من وجود نداره. ‫در این مورد میتونی بهم اعتماد کنی.
‫آدم خوب یا بد وجود نداره.
‫کاری که انجام میدن، یا نمیدن، ‫اون‌ها رو خوب یا بد میکنه
‫این مکان برای من ارزش زیادی داره.
‫برای امشب متشکرم جناب خان.
‫لطفا من رو خادربای صدا کنید.
‫خادربهایی.
‫نزدیکه
‫شاید سرنوشت منو با این ‫مردان و پدر و برادر جمع کرد.
‫ولی هر اتفاقی که بعدش اتفاق افتاد ‫انتخاب خود من بود
‫همون‌طور که قادر گفته بود
‫تو اونو بردی. مادرم رو بردی
‫اون همه چیزی بود که من داشتم.
‫آره
‫من قصدشو نداشتم، ولی کار من بود.
‫من خسته‌م، راوی، از ‫این‌که همیشه اشتباه میکنم.
‫نمیخوای ازش استفاده کنی؟
‫راوی!
‫چیکار میکنی راوی؟
‫راوی پسرم…
‫مادرت رفته
‫این‌کار رو بکنی، تو هم رفتی
‫فهمیدی؟
‫این بچه سزاوارش نیست
‫بار گناه قتل تو رو به دوش بکشه آقای لین
‫و تو یه احمقِ خودخواهی که هیچی نمیدونه
‫برو تو کلبه. تو دیگه ‫پیش خانواده من میمونی
‫نه عمو قاسم لطفا. ‫من اونو اذیت نمیکنم، ولی...
‫راوی. کاری که میگم رو بکن
‫برو
‫بهش چی گفتی؟
‫که دیگه پیش خانواده من میمونه.
‫کلبه لاکشمی از الان مال تو میشه، اقای لین
‫وقتی مردم این‌جا به کمکت نیاز داشته باشن، ‫این‌جا پیدات میکنن
‫این یه هدیه نیست که میدم بهت
‫آره