‫"فقط میتوانم شرمنده باشم، ‫و همینطور هم هستم"
‫ولی متأسفانه هنوزم از ته دلت نمیگی
‫فردا صبح دوباره امتحان میکنیم
‫فردا میبینمت هلی
لعنت بهش
‫دیروز 300 بار خوندمش
‫259... دوباره.. لطفا.. حالا
‫اون دیگه صدای چیه؟
‫"من را بخاطره ضررهایی که ‫به این دنیا رسانده‌ ام ببخشید
‫هیچکس جز من تقاص اعمالم را نمیدهد
‫و لکه آنها تنها در من باقی خواهد ماند"
‫واقعا متأسف و پشیمونم... باشه؟
‫متأسفم
‫تغییر جمله نداریم.. دوباره
‫- مارک؟ ‫- چی؟
‫ساعت از 11 گذشته، و هلی از دیروز توی اتاق استراحته
‫- خب؟ ‫- برام سؤاله... به ‌عنوان رئیس بخش،
‫احساس نمیکنی باید بری ببینی اوضاعش چطوره؟
‫- مارک... ‫- مارک همچین قدرتی نداره
‫- خب میتونه بپرسه که ‫- این کارو نمیکنه
‫- شاید بکنه ‫- باشه...
‫سلام
‫واقعاً عذر میخوام که مزاحمتون شدم
‫اون روز همدیگرو دیدیم. ‫من برت هستم، از بخش اپتیک و طراحی
‫- سلام اروینگ ‫- سلام برت.. اینجا چیکار میکنی؟
‫دقیقا از کدوم گوری فهمیدی
‫- دفتره ما کجاست؟ ‫- دیلن!
‫مسئول قبلیم، آلیس کی.. وقتی هنوز ‫نشست‌ هارو انجام میدادن اومده بود اینجا...
‫- و آدرسو برامون گذاشته بود ‫- پسشون بده
‫خیلی‌خب... مشکلی نیست
‫چه کاری از دست ما برمیاد برت؟
‫ممنونم... خب...
‫اروینگ، داشتم به حرفی که زدی تمام مدت فکر میکردم
‫که برای ساک‌ های جدید کتاب راهنما هیجان ‌زده‌ای،
‫و شایدم داشتی شوخی می‌کردی
‫نه! به‌ هیچ‌ وجه
‫باشه، خوبه... اما نگران بودم... چون گفتی
‫ممکنه انتظار نذاره روی کار تمرکز کنید،
‫که اصلا قصدم این نبود
‫منم گفتم به درَک، ‫بذار همین حالا بیارمشون
‫اینطوری فکرتون رو درگیر نمیکنه
‫تو ساک ‌های اولیه کتاب راهنمارو برامون آوردی؟
‫بنظرم کار درستی میومد. ‫میدونم وقتتون ارزشمنده
‫خب باشه... میتونی بذاریشون رو میز.. ‫حالام برگرد به اپتیک و طراحی
‫درسته
‫همینطور میخواستم شمارو هم دعوت کنم
‫بازم میگم... میدونم سخت کار میکنید! پس...
‫اگر یه تور غیره رسمی از اپتیک و طراحی ‫براتون نیروبخش بود،
‫خوشحال میشم شخصا این پیشنهادو ‫به اروینگ و هرکدوم از شما بکنم
‫آدرس توی ساک‌ دستی جلوییه... معکوس
‫پیشنهادت قبول نشد
‫خیلی ‌خب
‫ممنونم برت
‫ممنون
‫بنظرم خیلی زوده که پیشنهادش رو قبول کنی
‫واقعاً مسخرست که تاحالا نرفتیم به دیدنشون
‫چشم ‌انداز اصلی "کی.‌یر" این بود که همه باهم کار کنیم
‫اون مال قبل این بود که اپتیک و طراحی ‫دل‌ و روده مردمو دربیاره
‫چرنده... تا ساعت 1 برمیگردم
‫اون میمیره
‫ارو...
‫چندبار؟
‫1072
‫اون صدای پشتِ در چی؟
‫منظورت بچه گریانه؟
‫نه! اون یارو که عصبانیه و صداش نامفهومه
‫بچه‌ها..!! ما نباید درباره اتاق استراحت حرفی بزنیم
‫میدونی... مهم اینه که،
‫درست عذرخواهی کردی و الانم بیرونی
‫تو باید دستگاهو گول بزنی
‫با فکر کردن به کاری که واقعا بخاطرش شرمنده هستی،
‫پس من دوست دارم تصور کنم که ‫نسخه بیرونیم با یکی ‌دوتا زن میان ‌سال رابطه داشته،
‫که مشخصه خیلی خوبه... ‫ولی دلم برای همسرانشون میسوزه
‫هی
‫اتاق استراحت افتضاحه
‫اما برای همینه که یک سری دستورالعمل داریم ‫تا کارمون به اونجا نکشه
‫یاد میگیریشون... قول میدم
‫سلام؟
‫شما؟
‫سلام
‫اروینگ بی هستم! از پالایش کلان ‌داده‌ ها
‫اون روز تو راهرو همدیگرو دیدیم
‫برت اونجاست کنار قفسه شماره شِش
‫به چیزی دست نزنی
‫پاکت ‌های بزرگ حاوی لوازم‌ جانبی چاپ مجدد هستن
‫اما طبیعتن ما تمام آثار هنریِ سالن رو ‫با قابش ارسال میکنیم
‫خیلی چیزارو باید به خاطر بسپارید
‫من و فلیشیا با این شرایط کنار میایم
‫مطمئنم از کاری که شما بچه‌ های پالایش کلان ‌داده‌ ها ‫انجام میدید آسون‌تره
‫مدام با خودم تصور میکنم ‫وقتی یه اثر هنری جدید میاد، چه حسی داره
‫یعنی قبل از همه میتونی ببینیش
‫خیلی احمقانست! ولی راستش
‫وقتی شما متن "دوران نقاهت جوانی کی.‌یر" ‫رو گذاشتید... گریه کردم
‫- نه ‫- چرا
‫هیچوقت فکر نمیکردم متن کتاب راهنمارو ‫تا این اندازه بصری ببینم
‫فقط حدود یک ماه آویزون بود، ‫ولی، پسر. عجب ماهی بود
‫بیا اینجا
‫زمانی که تابلوهای راهرو در تمام بخش‌ها بچرخه،
‫آخرش برمیگرده اینجا
‫واو!
‫فلیشیا کجا رفت؟
‫دریافت لوازم
‫اینم از این
‫"نگذارید ضعف و ناتوانی در رگ‌ هایتان بماند
‫کارمندان گرامی، آن را در درونتان غرق کنید"
‫"از بستر مرگ برخیزید و رهسپار شوید،
‫عالی ‌تر برای نبرد"
‫دقیقا
‫من..
‫باورم نمیشه که
‫اینو داری
‫ببخشید... ساعت چنده؟
‫باید برم
‫هی... هلی
‫- تا 4 درصد رسیدم ‫- آره!
‫حس خوبیه، نه؟
‫- فکر کنم ‫- عالیه... خوشحالم موافقی
‫کارِت حرف نداشت
« خودی که هستی »
‫این چیه؟
‫اونو میذاری سرِ جاش؟
‫- چیو بذاره سر جاش؟ ‫- نقشه راهرو هاست
‫نه! نیست
‫فکر میکردم نباید نقشه درست کنیم
‫درست نمیکنیم... من درستش نکردم. ‫فقط پیداش کردم
‫فکر کنم کارِ پیتی باشه
‫ای ‌وای... تحویلش ندادی؟
‫چه آدم دو رویی هستی،
‫درباره پیروی از قانون برام سخنرانی میکنی
‫برات سخنرانی نمیکردم. ‫فقط نمیخوام ببرنت اتاق استراحت
‫باورم نمیشه پیتی نقشه طراحی میکرده. ‫بده ببینم
‫بخش سلامت، مدیریت، ابدیت رو کشیده... ‫جاهایی که خودمون میدونیم
‫حتما چند هفته طول کشیده
‫چرا نباید نقشه دفترو بکشیم؟
‫یه قانون از ایگانه... ‫"خلقت من را به ‌صورت مینیاتوری نکِشید"
‫چرا؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫شبیهه خونه هستن، نه؟ ‫خونه ‌ها این‌ شکلین
‫آره، دقیقا.. چون اینا طرح های تصادفی ‫و از رو خستگی هستن
‫خب، شاید اون بیرون هستن ‫و پیتی یه راهی برای رسیدن به اونا پیدا کرده
‫پس چرا باید روی یه نقشه طبقه تفکیک ‌شده باشن؟
‫ممکنه واقعی باشه... مشخص نیست
‫واقعی نیست
‫واضحه که میخواسته یه چیزی بهت بگه
‫نه
‫تو برو پاچه ‌خواریتو بکن مارک
‫تو به اینجا وفادارتری تا به دوستت
‫من به چیزی که قبل از اومدنه تو اینجا بود، وفادارم
‫منظورت وقتیه که پیتی اینجا بود؟
‫آره! چون تعادل وجود داشت
‫میتونستیم بدون اینکه کل این بخش کوفتی ‫از هم بپاشه در کناره کار تفریحم بکنیم
‫کار مزخرفه
‫کار رمزآلود و مهمه
‫و به ‌روشی که "کی.‌یر" میخواست
‫با تردیدی که همراه خودش داره باهاش برخورد میکنیم
‫در کناره هم، به‌ عنوان یه خانواده
‫من نمیتونم! حتی اگر تیغ بذارن روی گلوم!
‫اصلا دوست ندارم که عضوی از خانوادت باشم
‫بهترین دوستت اینو برات گذاشته، ‫و تو اصلا برات حتی مهمم نیست
‫حق با توئه! حتی برام مهمم نیست
‫مارک...
‫بیا.. نابود شد... ممنون هلی.. ‫حالا میتونیم برگردیم سر کار
‫مارک!
‫وضعیت اضطراریه
‫خیلی ‌خب...
‫میخواستم آقای میلچیک رو بیارم،
‫اما گفتم بهتره سلسله ‌مراتب رو رعایت کنم
‫امروز از زمین و زمان داره چیزای قاچاق میباره
‫- منظورت چیه؟ ‫- مهم نیست
‫کسی تاحالا همچین چیزی دیده؟
‫متن 31، صفحه 110
‫"به سخنان من قانع باشید، و وقت خود را ‫در مکتب مردان پست ‌تر به بطالت نگذرانید"
‫به‌ جز کتاب راهنما کتابی ندیدیم.. میدونم
‫چیکار میکنی؟
‫نَفسش کُفری شده، چون هلی بهش گفت پاچه ‌خوار
‫- نَفسم خوبه... فقط میخوام... ‫- اوه‌ اوه
‫مارک... این چیه؟ "تقدیم به مارک، طراح دلیرِ ذهن"
..‫شاید یه پیغام دیگه از پیتیه. ‫ورق بزن... ببین اسم من توش نیست
‫شرط میبندم امتحان وفاداریه
‫اون شکلات تندو یادته؟
‫اینو به میلچیک تحویل میدم
‫چی؟ چرا؟ این غنیمته.. ‫غنیمتیه که اسمت روشه
‫بهترین تصمیمو گرفتی مارک
‫این یه متن بت‌ پرستیه که فورا باید برسه به دستش
‫خب فضاشون چجوریه؟ ‫گلفشنگ و این ‌چیزا؟
‫نه! خیلی قشنگه.. برت یه فضای واقعا دوستانه ساخته
‫اون روحیه لومن رو خوب میشناسه
‫هلی؟
‫ببخشید! هلی!
‫ای خدا، هلی!
‫من یه دوربین میخوام!
‫- واقعا عذر میخوام خانم کوبل... من... ‫- داستان چیه؟
‫داستان اینه که باید یه دوربین فیلم‌برداری بهم بدی
‫که بتونم یه ویدئوی استعفا برای نسخه بیرونیم ‫همین الان ضبط کنم،
‫واگرنه... مجبوری بهش توضیح بدی ‫که چرا چهارتا از انگشتاش قطع شده
‫باشه... بیا فقط...
‫اسمت کوبله... درسته؟
‫بله
‫کوبل! به قیافم میخوره که دارم مسخره ‌بازی درمیارم؟
‫نه... نه.. اصلا
‫هلی!
‫سلام! مارک، دارم با کارآموزت صحبت میکنم
‫آقای میلچیک،
‫میشه لطفا دوربین فیلم ‌برداری رو بیاری؟
‫سلام
‫خب رئیس... گمونم اینجاست که باید بهت بگم بری به درَک
‫گرچه الانم توش هستی
‫من هیچوقت شرمنده نبودم
‫هلی،
‫ویدئوت که خواستی استعفا بدمو تماشا کردم
‫همچنین درخواست قبلیت رو هم ‫دریافت کردم و جواب دادم
‫با خودم گفتم با اون ‫حتما مشکل حل میشه،
‫اما الان خانم کوبل میگن که ‫تهدید به قطع‌ کردنِ انگشتات کردی؟
‫درک میکنم که از زندگی‌ ای که ‫بهت داده شده راضی نیستی
‫ولی میدونی چیه؟ نهایتا همه باید واقعیتو قبول کنیم
‫پس واقعیت اینه
‫من یه آدم هستم
‫تو نیستی
‫تصمیمارو من میگیرم
‫تو نمیگیری
‫و اگر یه وقت بلایی سر انگشتام بیاری،
‫بدون او‌نقدر زنده نگهت میدارم ‫که مثل سگ پشیمون بشی
درخواست استعفات هم رد میشه
خاموشش کن
فرزندت رو به دنیایی دعوت کن" "که با طبیعت احاطه شده
نه! ممنون
به پایین صفحه بروید تا با" "کابین‌ های روستایی محل زایمان آشنا شوید
...نمیدونم... آخه
بیشتر بنظر میاد یه پیست اسکی مزخرف باشه ...تا مرکزه زایمان! ولی
باشه، حتما... خیلی‌خب
..ولی قراره معرکه باشه بعداً خوشت میاد
ریکن چقدر تو این ایده نقش داشت؟ سیصد درصد یا 400 درصد؟
...فقط
تمام تیکه‌ هاتو الان بنداز تا تموم بشه واگرنه هیچوقت نشان افتخار دایی بودن رو بهت نمیدم
.میدونی چیه؟ فکر کنم هنوزم تیکه ‌هام تموم نشده یجورایی خسته ‌ام
فردا بهت زنگ بزنم؟ - باشه... خداحافظ -
کارمند تفکیک‌ شده لومن، به‌ علت» «بیماری ناشناخته بیهوش شد و درگذشت
از هیئت‌ مدیره خبری شنیدی؟
نه
،ماجرای "کیلمر" تقصیره تو نبود و قطعا تقصیره منم نبود
حتما درک میکنن
تقصیره تو نبود هارمونی
اگه بغل میخوای برو به جهنم و مادرتو پیدا کن تا بغلت کنه
یا عیسی مسیح
...از بعد از بازترکیبیِ پیتی
هیئت ‌مدیره هیچوقت بازترکیبی رو تایید نکرد
باید تراشش رو بدست بیاریم
...قراره یکشنبه بعد از مراسم تشییع‌ جناز‌ش‌
جسدشو بسوزونن
محض اطلاعت میگم
بصیرت
ذوق
لطافت طبع
شادی
تواضع
خیرخواهی
چابکی
صداقت
فریفتن
مارک
خانم سلویگ؟
تو اینجا چیکار میکنی؟ - ...چی -
میدونین، تو گزارش خبریش نوشته بود ...توی شرکت لومن کار میکرده
.پس فکر کردم شاید بشناسمش شما اینجا چیکار میکنین؟
.زیاد میومد مغازم عاشق بسته‌ های گل ختمیم بود
خدای من... دنیا چقدر کوچیکه
مرد بیچاره بینوا
خب... حداقل نکته مثبتش اینجاست که حالا باهم قرار داریم
اوناهاش
اگر میخوای بری داخل ...و بهش ادای احترام کنی
من همینجا منتظرت میمونم
،بنظرم یه سری برم دستشویی ولی زود میبینمتون
مراسم به‌ زودی شروع میشه - آره -
نوشیدنی میخوام... با یخ
فقط شربت داریم قربان
خیلی‌خب... شربت قرمز لطفا
سلام... شما از دوستانشون هستین؟
پدرم بود
واقعا عمیقا متاسفم
فکر کنم باهم صمیمی بودین
شربت سفید لطفا
ببخشید! من شمارو نمیشناسم... نینا هستم
مارک اسکاوت
من همسره سابق پیترم
اوه.. بله! البته.. ببخشید
تو از لومن اومدی
پس در واقع اصلا نمیشناختیش
...با خودم فکر کردم که میشناختم، برای همین - مامان -
میخوان شروع کنن
باشه عزیزم
سلام... تو... تو "جون" هستی؟
آره
از آشناییت خوشحال شدم
پس پدرمو می‌شناختی؟
آره
همکار بودیم
پس توام یکی از اونایی
...تاحالا با خودت فکر کردی که شاید
بهترین روش برای مقابله با ...یک مشکل داغون توی زندگیت
این نیست که مغزتو نصف روز خاموش کنی؟
راستش کاملا مطمئن نیستم
ببخشید
میخوایم یه چیزی برات اجرا کنیم
خوشحالم که اینجایی عزیزم
میخوایم یه جوری بزنیم که فکت بیفته
میخوایم باهاش بترکونیم - قراره راک‌ اند رول بزنیم -
!وقت نمایش راکه
...دعاهات رو بخون کوچولو
...پسرم، فراموش نکن
که برای همه دعا کنی
پتو رو میندازم روت تا گرم بمونی
اینطوری به گناه آلوده نمیشی
تا وقتی که مرد شنی از راه میرسه
پس موقع خواب یک چشمت باز باشه
بالشتو محکم بگیر
نور تموم میشه
و شب شروع میشه
ذرات شن از راه میرسن
داریم میریم سرزمین نا کجا آباد
،یه جای کار میلنگه نورو خاموش کن
امشب افکار سنگینی به ذهنمون میرسه که از جنس سفیدبرفی نیستن
،خواب جنگ رو میبینیم خواب دروغگوهارو
خواب آتش اژدها
و خواب موجوداتی که گاز میگیرن
پس موقع خواب یک چشمت باز باشه
بالشتو محکم بگیر
نور تموم میشه
و شب شروع میشه
دستمو بگیر
داریم میریم سرزمین نا کجا آباد
از خدا میخوام که روحمو حفظ کنه
...و اگر قبل از بیدار شدن بمیرم
...و اگه قبل از بیدار شدن بمیرم
از خدا میخوام که روحمو بگیره
هیس! بچه کوچولو... چیزی نگو
و به اون صدایی که نشیدی توجه نکن
فقط صدای هیولاییه که زیر تخته
توی کمدته.. و توی ذهنته - توی ذهنته -
نور تموم میشه
و شب شروع میشه
ذرات شن از راه میرسن
داریم میریم سرزمین نا‌ کجا آباد
!نه
چی میشه اگر اونقدر سریع ...سیگار بکشی
که دودش از گوشات بزنه بیرون؟
مارک! عزیزم.. حالت خوبه؟ خیلی متأسفم
آره - ...فکر کنم عفونت مثانه دارم -
...اشتباه کردم اومدم باید برم
خیلی‌خب... پس بذار منم باهات بیام - نه! لزومی نداره -
نه.. منم ادای احترام کردم... بیا بریم - بیاید دعا کنیم -
...پدر ما که در آسمان‌ ها هستی
چون مراسم خیلی غم ‌انگیز بود ...روت فشار اومده؟ یا
یه چیزی تو همین مایه ‌ها
...اگه یه وقتی خواستی حرف بزنی
!نه ممنون من فقط... من خوبم
ولی ممنون که امروز تو تشییع‌ جنازه همراهم بودین
شب بخیر
مال پیتییه؟
مال پیتییه
...چطوری تونستی
میشه لطفا اینو ببریش آزمایشگاه؟
بله؟
میخواستین منو ببینین خانم کوبل؟
خانم کیسی! میخوام یه جلسه ویژه بهبود سلامت با "مارک اس" داشته باشی
مارک اس؟
چه مشکلی پیش اومده؟
...فقط بهش نیاز داره به من اعتماد کن
«کی.‌یر دعوتت میکنه که از آبش بنوشی»
اروینگ - فلیشیا گفت اینجایی -
خیلی بده که بگم از این نقاشی خوشم نمیاد؟
نه
راستش منم عصبی میکنه
،چشم ‌انداز خیلی قشنگیه ...ولی همش با خودم فکر میکنم
ممکنه که سُر بخوره
خیلی هیجان ‌انگیز بود که یه نفر ...از بخش پالایش کلان ‌داده ‌ها بیاد دیدنه ما
...که مثل تو علاقه نشون بده
پس اگر یه وقت یه چیزی گفتم ...که مایه آبروریزی بوده
همچین چیزی نگفتی
مگه اینه... گفته باشی؟
احساس شرمندگی میکنی؟
نه
خوبه
چهار قسمت دیگم باید برم
پالایش کلان ‌داده ‌هام به من ملحق میشه؟
بله
تو دیوانه‌ای
من آرزومه بتونم چرت بزنم
فکر کنم اون بالا شبی 15 ساعت میخوابم
بنظره خودم که این یه عیب شخصیتیه
،فقط معنیش اینه تو اهل مهمونی هستی سلطان دیسکو
من نمیتونم بذارم خوابم ببره برت
کی اهمیت میده؟ - کتاب راهنما اهمیت میده -
هیچ محل‌ کاری نباید به محلی" "برای چرت ‌زنی تبدیل شود
.خودم کتابو بلدم پیرمرد شخصا طرفداره نسخه اولشم
،حرف اصلیِ کی‌.یر: "و من طی سال‌ ها در گوش شما مردم وظیفه ‌شناس زمزمه خواهم کرد
صدای من را در شرافتمندانه ‌ترین افکاره و وحی ‌های خود خواهید شنید
...شما دهان من هستید
،و از طریق شما ...من 10 قرن پس از مرگم هم
"زمزمه خواهم کرد
معنیش رو نمیفهمم
اون فقط از طریق نقاشی ‌ها یا کتاب راهنما با ما حرف نمیزنه
راه های دیگه‌ ایم پیدا میکنه
شما فکر میکنید به شغلتون نیاز دارید"
ولی من خارج از کشور ...مدتی به ‌عنوان یک ولگرد زندگی کردم
پول خودم رو خرج نمیکردم و به‌ جاش به نیکوکاریِ غریبه ‌ها دل خوش کرده بودم
،بیشترشون خودشون هم گدا بودن ولی با این ‌حال خوشحال بودن
،و در طی اون تابستون منم خوشحال بودم
...این شغلتونه که به شما نیاز داره
"نه شما به اون
سفر به‌خیر... پ.ک.د
ممنونم... ا.ط
مارک؟
من میخوام برم
برو
.من تا وقتی زنگ رو بزنن کار میکنم فکر کنم بتونم امشب کارِ اینو بسازم
امیدوارم موفق بشی
به ‌زودی میبینمت
میدونستم
بعضی وقتا از مردم میخوام که احساساتشون رو به‌ شکل مجسمۀ سفالی دربیارن
دوست داری این کارو بکنی؟
خیلی ‌خب
"Destiny" ،سرنوشت، تجربه یک شعر جابجاشونده» «به نوشته ریکن هیل
،یعنی رویاپردازی D همه ‌چیز با رویاپردازی آغاز میشه
...یعنی انرژی E
برای اینکه دیوارهارو بشکنیم
...یعنی نظارت S
بر خانه و بر زمین
،یعنی وحشت T که به ما ارزش میبخشد
...یعنی چشم‌ ها I
که با عشق به ما مینگرند
...یعنی اتفاقات جدید ،N تا وقتی که
از بالا بر سرمان ببارد
...Y و
این سوالیست که اکنون نیاز نیست در آن اندیشه کنیم
چرا که دوست، سرنوشت همه ما را «به آنجا خواهد کشاند
سلام... حالت چطوره؟
خوبم
واقعا؟ انگار قلق کار داره کم کم میاد دستت
عالیه