«سایه و استخوان» فصل دوم ، قسمت ششم
.::مترجم: محمد آلفا::.
‫معنی اون نگاه رو می‌دونم.
‫می‌خوای بکشیش.
‫جنیا معتقده داره می‌میره.
‫آره، با مرزوست مسموم شده.
‫بهای خلق کردن اون هیولاها.
‫دوست دارم مرگش رو تسریع کنم ‫اما پسر توئه.
‫و دوست دارم درباره ‫قصد و نیتم، صادق باشم.
‫می‌بینم که خوب تو مسند قدرت جا گرفتی.
‫انکارش نمی‌کنم.
‫پرنده آتش رو می‌خوام.
‫قدرتِ هر سه تا.
‫نابود کردن فولد ‫کریگن رو نمی‌کُشه،
‫ولی تنها درصورتی دستم بهش می‌رسه ‫که بتونم نیچووُیاش رو نابود کنم
‫نیکولای دستور جستجو شمشیری رو داده ‫که اونقدر تیزه که حتی سایه رو هم می‌بره.
‫شمشیر نیشنیر.
‫آره؟ خوبه.
‫اگه ارتشی مثل ارتش خودش ‫منتها از نور درست کنم...
‫واسه ایجاد اینطور چیزی ‫باید از مرزوست استفاده کنی.
‫احمقانه‌ـست، قسم بخور که ‫هرگز ازش استفاده نمی‌کنی.
‫- قسم می‌خورم. ‫- از ته دلت بگو دختر.
‫مرزوست، در جایی ماده ایجاد می‌کنه ‫که هیچی وجود نداشته
‫جادوـه، نه علمی ساده.
‫تا وقتی بفهمی بهاش چقدره ‫دیگه خیلی دیر شده.
‫سلاح لازم دارم.
‫اگه مرزوست نه، پس شمشیر ‫اما قبلاً امتحان کردم و...
‫می‌خوای در محیط خودت بکشیش.
‫این بار می‌تونم محکم‌تر حمله کنم.
‫اگه من برم پیشش، بهم اعتماد نمی‌کنه ‫اما اگه خودش بیاد سمت من...
‫تو رو می‌کشه و فرصت نجات ‫رفکا هم با تو میره زیر خاک.
‫آموزشی برای شمشیر نیست. ‫وقتی بخوای، به سراغت میاد.
‫اما تمرین می‌طلبه.
‫بعد از اینکه پرنده آتش رو پیدا کردیم.
‫و تازه، انگار بدون اون هم ‫قدرت آسیب بالایی داری.
‫شاه نیکولای تشریف فرما شدن!
‫دامینیک وردتو، ‫مدت زیادی گذشته.
‫قلب من، دوباره می‌تپه.
‫نگران بودم اون صد تا سکه ‫بدهیت رو بهم ندی.
‫انتقام مرگ برادرت و شاه رو می‌گیریم.
‫همون شاهی که به والدینت پول داد ‫که تو رو بفرستن سراغ جیره من؟
‫یعنی همون شاهی که من رو ‫با یه فسقلی ساکت انداخت تو یه اتاق
‫که تهش شد بهترین دوست زندگیم.
‫درباره مقر کریگن اطلاعاتی داریم.
‫دو نفر از گریشا که فرار کردن ‫الان با ما هستن.
‫بهشون گفتم گریشا رو آوردی ‫بهشون اطمینان دادم که...
‫من هم همینکار رو می‌کنم.
‫ما متحد می‌شیم تا در روزهای پیش‌رو، ‫با کریگن و ارتش سایه‌ـش بجنگیم.
‫این رو به عنوان شاهِتون ‫درخواست نمی‌کنم
‫به عنوان سربازی میگم ‫که افتخار هم‌رزم بودن با شما رو داشته.
‫دیوید کاستیک، دوراست.
‫ایگور تارکاوسکی، تک تیرانداز.
‫اینا گلوله ردیابه، برای علامت‌گذاری ‫خط حمله‌تون.
‫ممنون.
‫جنیا سافین.
‫لطفاً، اجازه بدین.
‫درد خوب شده.
‫فکر کردی درد نقطه ضعفته؟
‫فکر کردی می‌تونی همه بخش‌های ‫شکسته درونت رو درمان کنی؟
‫فکر کردی انتقام راه حله ‫و باز هم غرق شدی.
‫یک بار هم که شده، ‫غیبت نشو و فقط بمون.
‫وایلن.
‫سلام.
‫نگاهش کن.
‫زیباترین نمونه از یک پروانه آبیه.
‫و با گرده افشانی، داتورا ملوکسیا ‫پخش می‌کنه.
‫باورم نمی‌شه که می‌تونم تو زندگیم ‫شاهد همچین چیزی باشم.
‫و هیچ کسی هم نیست که شاهدش باشه.
‫انگار براش مهمه.
‫کامل‌ترین نمونه از همزیستیه.
‫پروانه‌ها، شهد مرگبار گل رو ‫هضم می‌کنن
‫و در مقابلش، گرده‌افشانی انجام میدن.
‫به همدیگه برای زنده موندن نیاز دارن.
‫مثل یه...
‫یه جورایی، مثل یه داستان عاشقانه.
‫جسپر.
‫مامان.
‫اوه، خرگوش کوچولوی من.
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫خرگوش خوش‌شانسی فقط یه خرگوش بود. ‫هیچ قدرتی نداشت.
‫مسخره.
‫خیال نیروافزاها.
‫اگه بخاطر موروزوا و ‫اندیشه‌های وحشیش نبود
‫شاید الان انگشت کوچیکه‌ـم سرجاش بود.
‫خیلی تر و فرز خرگوشه رو گرفتی.
‫مال می‌تونه با جوراب، خرگوش بسازه.
‫کارت تو ردیابی هم خوبه.
‫خرگوش‌ها، و موجودات افسانه‌ای‌تر...
‫گوزن، شلاق دریا.
‫در رابطه با پرنده آتش ‫که شانسی ندارم، دارم؟
‫وقتی به کارگاه موروزوا برسیم ‫پیداش می‌کنیم.
‫نمی‌دونم نیروافزا‌ـش کجاست،
‫اما سخته فکر کنم که یه آدم واقعیه ‫و افسانه نیست.
‫می‌خوام واست داستانی رو بگم
‫که زمانی به یه پسرکوچولویی ‫سرشار از سایه می‌گفتم.
‫موروزوا، عالی‌ترین فابریکاتوری‌عه ‫که تا کنون وجود داشته.
‫و عاشق محدودیت‌های قدرت گریشاست.
‫از مرزوست و استخوان انگشتانش استفاده کرد ‫تا گوزن و شلاق دریا رو
‫به زندگی برگردونه تا نقش تقویت‌کننده ‫گریشا رو ایفا کنن، کسی که پیداشون می‌کنه،
‫می‌کشتشون و قدرتشون رو تصاحب می‌کنه.
‫و بعد با ساختن پرنده آتش ‫تثلیث رو تکمیل کرد.
‫نه.
‫و بعد... زنش باردار شد.
‫وقتی مشغول نقشه‌کشی برای پرنده آتش بود
‫دختری دنیا اومد که قدرتی ‫بی‌مانند در دنیا داشت.
‫می‌تونست تاریکی رو احضار کنه.
‫موروزوا پدرت بود؟
‫بون‌اسمیت؟
‫در ایستوری سنکتیرا
‫به نام سنکتا ایلیا شناخته می‌شه.
‫بعد از اینکه یه پسر روستایی ‫که با گاوآهن از وسط نصف شده بود رو
‫دوباره به زندگی آورد، با زنجیر بستنش ‫و بخاطر گناهانش، تو رودخونه غرقش کردن.
‫این چیزیه که به همه گفته شده.
‫فقط بخش‌هایی ازش واقعیت داره.
‫همه خانواده‌ها، رازهای خودشون رو دارن.
‫بعضیا رازهای بیشتری دارن.
‫باید تا وقتی هوا روشنه راه بیفتیم.
‫خانواده تو چی، پسر؟
‫چی می‌دونی؟
‫همه‌شون تو جنگ در دوا استولبا ‫کشته شدن و یتیم شدم.
‫از کاریوا عبور کردی، که ‫سه تا یتیم‌خونه تو مسیرشه
‫به مسیرم ادامه دادم...
‫تا وقتی یکیشون، احساس خونه می‌داد.
‫خونه.
‫خیلی بخش‌هاش، ‫هویت تو رو شکل میده.
‫آره، همینطوره.
‫یه خواهر داشتم، ده سال کوچیکتر از خودم.
‫دختری اهل اوتازتسیا
‫که باید به سبک اوتازتسیا ‫یه زندگی کسل‌کننده رو سپری می‌کرد.
‫بابام واسم یه قوی خمیری ‫درست کرده بود،
‫وقتی که هنوزم من براش مهم بودم ‫یعنی قبل تولد خواهرم.
‫جوری عروسکم رو دوست داشتم ‫که پدرم خواهرم رو دوست داشت.
‫وقتی خواهرم شش ساله بود ‫گردن عروسکم رو شکوند
‫و با خنجر، کنترلم رو از دست دادم
‫و بدن کوچیکش رو، دو شقه کردم.
‫معلومه که یه حادثه بود.
‫اما اهمیتی هم داشت؟
‫دیگه اتفاق افتاده بود ‫و تبعید شدم.
‫این یه بازگشت به خونه نیست.
‫بازگشت به صحنه جرمه.
‫انگار زمین اون‌هارو بلعید.
‫یتیم‌خونه کرمزین، در شماله.
‫شب رو اینجا می‌مونیم.
‫اینجا؟
‫قبل اینکه بریم سراغ یتیم‌خونه؟
‫اما قربان، امیدوار بودیم که...
‫امید یک دروغه.
‫یه توهم.
‫برای زمان‌های خوب.
‫امید رو از بین ببری...
‫شفافیت ذهنی به دست میاری.
‫وایلن! وایلن!
‫تولیا؟
‫تولیا!
‫هوا مسمومه! ‫داره مارو می‌کُشه!
‫تولیا!
‫جسپر!
‫کسی هست؟
‫آهای؟
‫«باشد که شب به درازا کِشد...»
‫تمار؟
‫کی این‌کار رو کرد؟
‫تو.
‫تولیا؟
‫جسپر؟
‫کسی اینجاست؟ آهای؟
‫جسپر!
‫ببینم چی بلدی.
‫معلم خوبی داشتم.
‫هرچیزی که بهت آموزش می‌دادم ‫توش استعداد ذاتی داشتی.
‫تبدیل قاشق به حلقه.
‫و سکه به کلید.
‫و بعدش دست نگه داشتی.
‫تو رفتی.
‫و بعدش، بابا مجبورم کرد قول بدم ‫که مخفیش کنم.
‫تا دیگه کسی ازم نخواد زندگیم رو ‫به خطر بندازم و کسی رو نجات بدم.
‫همیشه زندگیت رو بخاطر دوستات ‫تو خطر میندازی.
‫اما اونا ازم نخواستن اینکارو بکنم.
‫و علتش دوراست بودنم نیست.
‫موقع تیراندازی بی‌نهایت جذاب میشم.
‫وقتی سم تو رو کشت هم ‫همین حس رو داشتی؟
‫اگه گریشا نبودی، زنده می‌موندی.
‫اگه زهر رو از بدن ظریفش ‫به بدن خودم نکشیده بودم
‫اون هم می‌مرد.
‫فقط یه بچه بودم.
‫من هم بهت نیاز داشتم.
‫از دستم عصبانی بودی.
‫شاید هنوز هم باشی.
‫و اشکالی نداره که اینطوری حس کنی.
‫خرگوش کوچولو، متاسفم که ترکت کردم.
‫اما باید درک کنی.
‫کارهایی که وقتی زنده‌ـم می‌کنیم
‫کسی که هستیم ‫حقیقتِ خود ما
‫تمام چیزیه که تحت کنترل ماست.
‫تمام چیزیه که داریم.
‫پنهان کردن کسی که هستی نجاتت نمی‌ده.
‫بعد مرگ موروزوا، رهاش کردن.
‫فکر می‌کنی زنجیر فولادین ‫تو رودخونه نگهش داشته؟
‫- به‌نظرت نجات پیدا کرده؟ ‫- من اینجا رو رها کردم.
‫باقی دفاتر جلد دارن.
‫الکساندر با آموزش‌های مرزوست ‫فولد رو ایجاد کرد.
‫میراث پلیدی، هرگز به خیر ختم نمی‌شه.
‫پسر، راهمون رو باز کن.
‫- هلش بدم یا... ‫- کمک کن برم بالا.
‫خنجرت رو بده.
‫فقط یه موروزوا می‌تونه بازش کنه.
‫فانوس رو بده به من.
‫پسر، مشعل‌هارو روشن کن.
‫خواهرت؟
‫و مادرم.
‫قبل تبعید شدن من، از آبله مردن.
‫مامانم ازم وحشت داشت.
‫می‌گفت جز لکه‌های ننگ پدرمم.
‫اشتباه می‌کرد.
‫حق با اون بود.
‫مگه واست از اون موقع قصه جن و پری میگم؟
‫مرزوست، موروزوا رو به فساد کشید.
‫به هرچیزی که خلق کرده بود، ‫ریشه دووند.
‫مطمئنی پرنده‌آتش اینجا ساخته شده؟
‫با وجود گوزن و شلاق دریا ‫یه فرکانسی بود که می‌شنیدم.
‫اما اینجا، صدایی نمی‌شنوم.
‫دنبالم بیا، تو همینجا بمون.
‫دفاترش رو برای کوچکترین ‫اشاره به پرنده‌ آتش بگردین.
‫مال، صبر کن.
‫نمی‌تونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫اگه بذارم کوچکترین چیزی حس کنم،
‫ممکنه دیگه تمرکز برای پیدا کردن ‫پرنده آتش رو به دست نیارم.
‫همون یه چیزی که لازم داری.
‫من به تو نیاز دارم.
‫من تو رو می‌خوام.
‫و آره، قدرت پرنده آتش هم می‌خوام.
‫می‌خوام با اون قدرت، همه چیز رو ‫بکوبم و یه نسخه بهتر ازش رو بسازم.
‫صد سال زمان خواهد برد.
‫آره.
‫اما نمی‌تونم تو رو از دست بدم.
‫از وقتی که به کرمزین اومدی و من ‫برای اولین بار دیدمت.
‫و می‌دونستم که، تقدیر ما اینه ‫که همدیگه رو پیدا کنیم.
‫منم می‌دونستم.
‫از همون اول.
‫الان، فقط من و تو هستیم.
‫بیا هزاران امروز رو جمع کنیم.
‫باهمدیگه.
‫سنکتا الینا.
‫به نفع رافکاـست که بدونه چقدر خوش‌شانسه.
‫که تو رو داره تا همه چیز رو ‫دوباره درست کنی.
‫دو طرف متفاوت از یک قلب شکسته.
‫این واقعیت نداره... این...
‫این واقعی نیست.
‫این...
‫این کار سمه.
‫این...
‫تولیا، من پیشتم.
‫- کاز؟ ‫- جسپر؟
‫کسی هست؟
‫- وایلن. ‫- آهای؟
‫تو زنده‌ای.
‫رو به مرگیم، مارو مسموم کردن.
‫آه...
‫استفراغ یا توهم؟
‫توهم.
‫یه دود نارنجی.
‫آم، داتورا ملوکسیا.
‫باشه!
‫وایلن.
‫متاسفم.
‫بگیر، بخورش.
‫شاید به نظر عجیب بیاد،
‫اما سم اونارو نمی‌کشه ‫پس شاید خودشون پادزهر باشن.
‫وایلن.
‫- سه تا دیگه لازم داریم. ‫- باشه.
‫باشه.
‫تولیا.
‫بخور و بیدار شو.
‫سریعاً بیا!
‫وایلن؟
‫- تولیا؟ جسپر؟ ‫- آره.
‫بذارش تو دهنش.
‫جسپر.
‫پسرم، خلوص نیت زیادی درونته.
‫دنیا لایق دیدن همه‌ـش هست.
‫شجاع باش، خرگوش کوچولو.
‫جسپر!
‫مامان!
‫اگه تو اینطور میگی.
‫از کابوس خوش برگشتی.
‫این بخشِ کابوس‌وارشه؟
‫بفرما.
‫بدون انتقامت، کی هستی؟
‫بیدار شو.
‫اگه کسی نباشه که بخاطرش بجنگی
‫زندگیت چه ارزشی داره؟
‫بیدار شو، بیدار شو، بیدار شو.
‫کاز!
‫من رو ببخش.
‫متاسفم.
‫همه زنده‌‌ـن؟
‫- ما زنده‌ایم. ‫- باشه.
‫زندگیم رو بهت مدیونم.
‫کار وایلن بود.
‫اون ما رو نجات داد.
‫وایلن؟
‫خواهش می‌کنم.
‫تقریبا مُردیم، نه؟
‫همزمان، خارق‌العاده ترین توهم رو داشتم.
‫کس دیگه‌‌ای هم اون حس ‫آرام‌بخش خوشی رو حس کرد؟
‫من چیزی ندیدم.
‫منم همینطور.
‫خب، نقشه چیه؟
‫گفتی یه ضربان دیگه هم تو خونه بود.
‫کنج جنوب شرقی. ‫یه صدای ضعیف ضربان قلب.
‫حدسم اینه که همه این رو برای ‫مراقبت از اون قلب ساخته.
‫در کنار یه راه متفاوت که برسه بهش.
‫بازش کن.
‫بذار با هرچیزی که داخلشه ‫به آرامش برسم.
‫مجبورم کرد موقع ساخت این تابوت ‫تماشا کنم.
‫اشک‌ها و بی‌رحمیش.
‫و می‌دونست هرگز ازش استفاده نمی‌کنه.
‫جسدش رو با خودش برد؟
‫استخوان‌ها اینجا نیستن چون ‫خواهرم زیرخاک دفن نشد.
‫صدها سال من همین شک رو داشتم.
‫هیچ سنکت ایلیا نامی، ‫پسرک روستایی رو نجات نداد.
‫فقط خواهر من بود.
‫و پرنده آتشی هم درکار نبود.
‫حداقل، نه اون نسخه‌ای که ‫تو دنبالشی.
‫- فکر می‌کنی اون رو زنده کرد؟ ‫- بیشتر از این.
‫قبلا هم دوبار انجامش داده.
‫احیا کردن یه موجود با کمک مرزوست ‫و استخوان‌های انگشتش.
‫اما چرا اونطوری که برای گوزن ‫و شلاق دریا جواب داده بود
‫برای اون نتیجه بخش نبود؟
‫اون سومین نیروافزا بود.
‫و دختر اهل اوتازتسیا، که چیزی ‫که درونش بوده برای نسل‌هارو انتقال داد.
‫نمی‌فهمی پسرجون؟
‫برای همین تو اینجایی.
‫کلا در اشتباه بودم. ‫دنبال یه شخص هستیم.
‫دنبالش نیستیم، دیگه نیستیم.
‫چطوریه که گوزن و شلاق دریا رو پیدا کردی
‫اما نمی‌تونی پرنده آتش رو پیدا کنی؟
‫چطوریه که از جلوی چند یتیم‌خونه رد شدی
‫تا اونی رو پیدا کنی که حس و حال خونه بده؟
‫همونی که احضار کننده خورشید ‫توش زندگی می‌کرد؟
‫تنها کسی که تو سرنوشت توـه؟
‫بیا.
‫در رو ببند.
‫آیا راهی برای پیدا کردن خودت ‫به جز اعتراف به هویتت هست؟
‫شمشیرت رو بده بهم.
‫انجامش بده.
‫نمی‌تونی فرکانسش رو بشنوی ‫چون از خودته.
‫داری دروغ میگی.
‫داری دروغ میگی. من موروزوا نیستم.
‫همینطوره.
‫ما نوادگان مردی دیوانه‌ایم
‫و تو، مالین اورتزف،
‫پرنده آتشی.
‫باید چیزی که هستی رو قبول کنی.
‫باید خودت رو در مقابل شمشیرش قربانی کنی ‫وگرنه فولد باقی می‌مونه.
‫و اون دختر درحال تلاش ‫برای نجات همه، می‌میره.
‫کار نکرد.
‫نقشه فریبنده کوچکت کار نکرد.
‫فکر می‌کنی من رو اونقدر می‌شناسی ‫که بتونی گولم بزنی.
‫اصلاً من رو نمی‌شناسی.
‫خطا بود.
‫ناموساً آفساید شد.
‫تو از اینکه قبول کنی ‫که من و تو آینده‌ایم، سر باز می‌زنی.
‫و الان من مجبورم ‫که تصمیمی بگیرم.
‫من اردوگاه ارتش نخستین رو ‫توی کرمزین نابود کردم.
‫درسته.
‫خونه اولت.
‫یتیم‌ها رو امتحان می‌کنم، ‫گریشا رو می‌گیرم و بقیه...
‫بقیه به‌خاطر یه‌دنده بودنت، ‫خونشون ریخته میشه.
‫اگه می‌خوای جبران کنی، ‫باید اول بهم ثابتش کنی.
‫من یه فرصت برای نجاتشون بهت میدم.
‫تهدید بچه‌های بی‌گناه.
‫ببین تبدیل به چی شدی. ‫چیزی که همیشه بودی.
‫مرتد سیاهی که توسط مرزوست مسموم شده.
‫من هم یه روزی کودک بودم.
‫پسری به اسم الکساندر،
‫کسی که به‌خاطرش بهش خیانت شد ‫و تقریباً مرد.
‫دیگه بی‌گناه نبودم.
‫من یک صد سلطنت داشتم.
‫اندازه یک صد زندگی، عمر کردم.
‫این یکی آخریه، قسم می‌خورم...
‫تا موقعی که می‌تونی با من مبارزه کن.
‫می‌فهمی که من با ابدیت بیشتر تمرین کردم.
‫اوهوال!
‫اون نه، من رو بکش.
‫همه‌ـتون رو می‌گیرم.
‫یالا دیگه، خرگوش کوچولو.
‫لطفاً، اوهوال، ‫این فقط به‌خاطر نیشنیره.
‫این فقط به‌خاطر شمشیر نیاره، ‫نه تو.
‫اعمالت چیز دیگه‌ای میگن.
‫بیشتر از چیزی که دوست داشتم، ‫داره طول می‌کشه.
‫پس احتمالاً بهتره تمومش کنیم.
‫معرکه‌ـست، مگه نه؟
‫مقدار فلز کمیاب توی بدنت.
‫برای مثال، آهن توی خون.
‫نه! وایسا!
‫الینا! الینا!
‫- ارتباط رو نشکن. ‫- تو گفتی به اندازه کافی قوی نیست.
‫دقیقاً.
‫تمام چیزهایی که می‌دونی تمام چیزهایی ‫که دوست داری رو ازت می‌گیرم.
‫تا جایی که پناهی جز من
‫نداشته باشی.
‫یه بار برای همیشه تمومش می‌کنم.
‫موقعی که پسرم رو بکشم، ‫دوره اینجا بودنم تموم میشه.
‫همه این‌ها با من از بین میرن.
‫می‌دونی باید چی کار کنی.
‫و توی راه خروجت، در رو هم ببند.
‫چطور؟ چطور؟!
‫یادته رفته کی همه‌ حقه‌هات رو بهت یاد داد؟
‫چه نیروافزا باشه چه خون، ‫همه‌ـش ارتباطه.
‫- نه، صبر کن. ‫- فرار کن.
‫الینا، یالا.
‫- نمی‌تونم تنهاش بذارم. ‫- اون نمیاد...
‫- اون نباید خودش رو برای من قربانی کنه! ‫- کاری از دستت بر نمیاد!
‫پرنده آتش!
‫می‌دونم پرنده آتش کجاست! ‫باید بریم.
‫الینا، ما باید بریم. همین الان!
‫با همدیگه تا ابد زندگی کردیم.
‫هیچ نیازی به این نیست.
‫یکم بهم ایمان داشته باش.
‫نمی‌تونه ادامه پیدا کنه، پسرم.
‫پس بذار تمومش کنم.
‫بهم بگو کجا پرنده آتش رو پیدا کنم.
‫برای پرنده آتش یا معامله دیره.
‫لطفاً تهدیدم نکن.
‫برات بدتر میشه.
‫بدون که دوستت داشتم، الکساندر.
‫بدون که کافی نبود.
‫وایسا. نه!
‫وایسا! نه!
‫نه! نکن! نه!
‫من... هیچوقت قصدم این نبود، قسم می‌خورم.
‫هیس، بچه. ‫ساکت شو دیگه.
‫اتفاقیه که افتاده.
‫پسره‌ی احمق.
‫شرمنده.
‫اون این جاست!
‫عزیزم، مهمون داریم.
‫کلکسیونرهای هنر که از کرچ اومدن.
‫می‌دونم، عزیزم.
‫الان قصد داشتم بهشون چای تعارف کنم.
‫اون بخشی از این‌ها نیست.
‫این‌ها کلکسیونرهایی هستن ‫که داشتم راجع بهشون برات می‌گفتم.
‫با دیدنت قافلگیر و خوشحال میشن،
‫سارق کبیر دنیای هنر.
‫مُرید.
‫این مُریده؟
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫آره، همین تازه توی اتاقت.
‫و همسرتون هم دیدم.
‫توی بژو. چای نوشیدیم.
‫موزه بژو.
‫اشعه‌ها زیر دومین بخش هر طبقه‌ـن.
‫بقیه‌ـشون هم صدا میدن.
‫دونستن رازهای یه مکان خیلی مهمه.
‫حقیقته.
‫اگه اتفاقی براش بیوفته، ‫همه‌ـتون رو می‌کشم.
‫تمام چیزی که می‌خوایم نیشنیره.
‫نیشنیر.
‫برای اون دزدیدمش.
‫لطفاً، عزیزم.
‫آخرین قطعه‌ای بود که قبل از گرفتن ‫تصمیم بازنشستگیم، دزدیدم.
‫به هرحال، نمیشه درست اسمش رو سرقت گذاشت.
‫از اول هم مال خودش بود. اون درستش کرد.
‫ببخشید. گفتین اون درستش کرد؟
‫ساعت‌ها کار.
‫دعا.
‫و اشک.
‫که با ارتش غیرقابل کشتنی ‫که توسط ساعت‌ساز خو خلق شد، بجنگه.
‫سه روز و شب با سربازهایی ‫که متوقف نمی‌شدن، جنگید.
‫و وقتی آخرین سرباز از پا در اومد،
‫سلاح رو روی زمین گذاشت.
‫و اسمش نیشنیر بود. ‫«بی‌امان»
‫باعث افتخارمونه ‫که در حضورتون باشیم، سنکتا نیار.
‫سنکتا نیار؟
‫بیا، عشقم. ‫بیا ببرمت رو تختت.
‫اینجا پناهگاه ماست. ‫جایی که بتونیم با آرامش بخوابیم.
‫نه اینکه نگران دزدها و راهزن‌هایی ‫مثل شماها باشیم.
‫ما راهزن نیستیم.
‫هیچکس از این سم رد نمیشه.
‫تو واقعاً فقط یه بچه‌ای.
‫یه بچه که نقطه ضعفت رو فهمید.
‫«نقطه ضعف»
‫چهار صد ساله که عمر کردم.
‫مرگ همه‌ـشون رو دیدم.
‫خانواده‌ـم.
‫همه عزیزانم.
‫زمان همه‌ـشون رو ازم گرفت.
‫صدها سال جلوی قلبم رو گرفتم.
‫انگار که راه حل پایان دادن ‫به همه دردها، همین بود.
‫چه راه امنی برای زندگی کردنه.
‫و همینطور، راه کوچک و کوته‌ـیه.
‫گاردت مقابل درد.
‫گاردت مقابل خوشی.
‫اما وقتی به خودت اجازه میدی ‫که توسط عشق کور بشی...
‫دو جهان یه هستی رو می‌سازن.
‫اون نقطه ضعف من نیست.
‫اون هستی منه.
‫و تا آخر روزهاش در کنارشم.
‫تمام لحظه‌ها رو باهاش به اشتراک می‌گذارم...
‫تا موقعی که بخشی از آسمون شب بشه.
‫چرا باید به یه شمشیر اهمیت بدم؟
‫چرا باید به یه شمشیر اهمیت بدی
‫دارک‌لینگ یه ارتش غیرقابل کشتن ‫از سایه‌ها خلق کرده.
‫شمشیر تو تنها شمشیریه که انقدر تیزه ‫که حتی اون‌ها رو هم می‌بره.
‫مشکل رفکا به‌نظر می‌رسه.
‫فکر می‌کنی با یه مرز روی نقشه ‫متوقف میشه؟
‫فکر می‌کنم هنوز می‌تونم قبل از اینکه ‫پلک بزنین، همونجا که هستین بکشمتون.
‫سنکتا نیار، من احضارکننده خورشید
‫که اگه دارک‌لینگ بره، رهبری رفکا رو ‫بر عهده می‌گیره رو دیدم.
‫آدم خیرخواهیه و همینطور یه شوـه.
‫اون می‌تونه پل زنده و متحرکی ‫بین دو کشور ما باشه
‫اما این به شرطیه که به ما ‫اجازه استفاده از شمشیر رو بده؟
‫اجازه استفاده ازش؟
‫همه این‌ها برای قرض گرفتن شمشیر بود؟
‫همه این‌ها برای مراقبت از همسرت ‫توی خوابش بود؟
‫جفتمون برای چیزی که برامون ‫بیشتر از بقیه ارزش داره، می‌جنگیم.
‫و به جونم قسم، مطمئن میشم ‫که به خونه بر حقش برگرده.
‫به شما، سنکتا نیار، برگرده.
‫اوهوال.
‫آخرین چیزی که نیاز دارم... ‫اینه که مسافرها دروازه‌ـم رو شلوغ کنن.
‫الان وقت خوابه، عزیزم؟
‫همه‌ـتون برین بیرون.
‫به جز تویی که کلاه داری.
‫شمشیر رو به تو میدم.
‫تنها.
‫بیا.
‫بیرون منتظرت می‌مونیم ‫و بعد بر می‌گردیم به هامینگ برد.
‫اون... یه شخصه؟
‫اولین همسرم.
‫ازدواج افتضاحی بود.
‫میز صلاحیت.
‫تو یه دوراستی.
‫من، اه...
‫تو دوراست افتضاحی هستی.
‫می‌تونستی با روش‌های بی‌شماری ‫بهم حمله کنی.
‫دکمه‌های کتت، ‫فلز توی پوتینت.
‫برای یه دوراست افتضاح بودن، سن زیادی داری.
‫کلی عقب موندم.
‫الان می‌تونم ببینمش.
‫و راجع به سم...
‫می‌دونم قصد داشتی بکشیمون، اما...
‫ممنون.
‫زندگی معمولاً فرصت مجدد نمیده.
‫هدر دادن استعداد یه دوراست، ‫واقعاً حیفه.
‫پس عقب نمون و برس.
‫وایلن؟
‫وایلن! یه لحظه صبر کن.
‫- گرفتیش؟ ‫- اه، گرفتم. آره، گرفتمش.
‫و این رو هم فهمیدم. می‌دونی، دوهزاریم افتاد ‫و از این حرف‌ها.
‫و یه روزی همه‌چیز رو بهت میگم، ‫اما الان، حق با تو بود.
‫من...
‫من نمی‌خوام دیگه ‫مخفی کنم کی هستم.
‫خب... تمار من رو به‌خاطر خوردن ‫یه مرکب خشک شده، می‌کشه.
‫مجبورم می‌کنه که یه ماه ‫من لباس‌ها رو بشویم.
‫حتی راجع به بخش سنکتا هم ‫نمیشه بهش گفت یا...
‫نیار داره خودش رو آماده ‫شکسته شدن قلبش می‌کنه. خودش می‌دونه.
‫چرا زحمت بدیم؟
‫- برای چیزی که بیشترین ارزش رو داره، می‌جنگیم ‫- درسته. رفکا.
‫یه روزی، یه کسی یه جوری ‫زیر پاهات رو خالی می‌کنه
‫که نفهمی از کجا خوردی. ‫و دنبال من نگرد
‫که برات توضیح بدم چون من ‫و «یه تیکه خزم» خیلی وقته رفتیم،
‫تو نقشه محو ‫و توی عشق غرق شدیم.
‫اما باشه.
‫«رفکا»
‫همه عقلشون رو از دست دادن.
‫همه‌ـمون اون تو همین شدیم.
‫شاید یه چیزی دیدم، ‫از پس دودهای سم.
‫‌کسایی هستن که ما رو جذب می‌کنن،
‫و کسایی هستن که ما رو دفع می‌کنن.
‫شاید منم یه چیزی دیدم.
‫سفر سمی تو چه چیزی رو برات روشن کرد؟
‫امید خطرناکه.
‫روی قضاوتت تاثیر می‌‌گذاره.
‫ما بگرا رو از دست دادیم.
‫حقیقته. مرده.
‫- اون جونم رو نجات داد. ‫- جون منم همینطور.
‫قبل از اینکه بمیره، ارتباط ‫بین من و کریگن رو شکست.
‫- دیگه حسش نمی‌کنم. ‫- این یعنی مرده؟
‫امن‌تره که زنده در نظر بگیریمش ‫تا اینکه خلافش رو بشنویم.
‫و پرنده آتش؟
‫- مال می‌دونه کجاست. ‫- الینا، من...
‫بهمون بگو برای پیدا کردن چی نیاز داری. ‫هر چیزی که داریم، در خدمت توـه.
‫به نظر می‌رسه کریگن درحال حرکته. اون...
‫اون اردوگاه ارتش نخستین رو ‫توی کرمزین نابود کرد.
‫- دیده‌بان‌های ما میگن کسی زنده نمونده. ‫- اون نقطه ضعفم رو می‌دونه.
‫- دو تا تیم میشم پس. یکی میره با... ‫- اورتزف، قربان.
‫دامینیک.
‫یه تیم با اورتزف میره ‫تا پرنده آتش رو پیدا کنن،
‫یکی دیگه مستقیم میره تو دل دارک‌لینگ ‫تا جلوی پیش‌رویش رو بگیرن.
‫پس، فردا حرکت می‌کنیم.
‫الینا.
‫می‌دونستم اگه تمرکز کنی، ‫پرنده آتش رو پیدا می‌کنی.
‫و پیدا کردی.
‫پرنده آتش هیچوقت یه جانور نبود.
‫یه انسان بود.
‫خواهر بگرا. ‫اون نیروافزا سوم بود.
‫موروزوا از مرزوست استفاده کرد تا بعد اینکه ‫بگرا کشتش، اون رو به زندگی برگردونه.
‫و قدرتشون نسل‌ها به ارث رسید تا...
‫نه.
‫تو دیدی که در رو بستم. ‫فقط یه موروزوا می‌تونه این کار رو بکنه.
‫چطور تونستم گوزن و شلاق دریا رو پیدا کنم،
‫اما روحمم از پرنده آتش خبر نداشته باشه؟
‫چطور من همیشه می‌تونستم پیدات کنم؟
‫به‌خاطر این... همیشه مقدر شده بود ‫که همدیگه رو پیدا کنیم.
‫نه.
‫نه، این... این کار کریگنه.
‫- یکی از کلک‌هاشه. ‫- آرزو می‌کنم کاش حقیقت نداشت ولی داره.
‫من پرنده آتشم.
‫من آخرین قطعه پازلم.
‫وقتی با شلاق دریا پیوند گرفتم، ‫آخرین خاطره‌تش رو دیدم.
‫فقط و فقط تو رو دیدم.
‫می‌دونستم تو یه بخشی از همه این‌هایی.
‫ما میریم، زندگی‌هامون رو پس می‌گیریم.
‫نه. این جوریه که می‌میرم. ‫ازش هم نمی‌ترسم.
‫چون می‌تونم تو رو نجات بدم.
‫و تو می‌تونی رفکا رو نجات بدی.
‫و سال‌های سال زندگی می‌کنی، ‫صدها سال...
‫هیچوقت عشقی بزرگ‌‌تر از این ‫نخواهم شناخت.
‫تو بخشی از منی، مال.
‫نمی‌تونم از دستت بدم.
‫تغییری حس کردی؟
‫اگه بخوام رو راست باشم، اصلاً قربان.
‫- فکر کردم وقتی اون مرد... ‫- حس می‌کنی.
‫بعد این.
‫خاکسترهای استخوان باقی مونده رو ‫برای انتخاب گریشا جدا کردم.
‫دوست دارین کجا بهتون ‫اضافه‌ـش کنم، قربان؟
‫وقتی بچه بودم از مچ بلندم می‌کرد ‫و می‌چرخوندتم.
‫حالا، می‌تونه تا ابد این کار رو بکنه.
‫وقتی به عنوان یه نیروافزا ‫باهاش پیوند می‌خوری...
‫...آخرین خاطره‌ـش می‌تونه ‫برات آرامش بیاره.
‫چطور؟
‫ما نوادگان مردی دیوانه‌ایم
‫و تو، مالین اورتزف، پرنده آتشی.