بچه که بودم، از تاریکی می‌ترسیدم.
بزرگ‌تر که شدم، فهمیدم تاریکی یه مکانه،
و پر از هیولاست.
من در راوکای شرقی زندگی می‌کنم ولی هرگز اینجا ازم استقبال نکرده‌ن.
چون چهره‌م شبیه مادرمه، اون هم شبیه دشمن بود.
آلینا، چطور می‌تونی اینجا این کار رو بکنی؟
دست‌انداز جاده به بافت کمک می‌کنه.
ستر روی نقشه‌ی من متفاوت به‌نظر می‌آد.
باید از کشور شما یه نگاه بهتر بندازم.
اون اینجا بزرگ شده. بیا.
کشور شوهان هم اون رو نمی‌خواست.
نقشه‌کش‌ها، گوش‌ کنین. دیگه کم مونده برسیم.
وسایلتون رو جمع کنین و آماده‌ی رفتن بشین.
اگر هم چیزی رو گم چنین، دیگه جایگزین بهتون نمی‌دن.
ولی اون‌ها هیولا نیستن. فقط پسربچه‌ن.
بچه که بودم دشمن حقیقیم رو شناختم
این واقعیه؟
معلومه که واقعیه.
ستر پدر و مادرت رو خورد.
برای همین کلی یتیم اینجاست.
مردم سعی کردن ازش رد بشن. قدیس‌ها رو دست انداختن.
پس چرا ازش رد شدن؟ چرا اون رو دور نزدن؟
نقشه رو بخون.
شمال می‌خواد گریشاهامون بمیرن،
جنوب از کوهستانش محافظت می‌کنه.
جای دیگه‌ای برای رفتن نداریم.
حالا روی سایه‌زنی‌هات کار کن، دختر.
مدادت رو توی دست نگه دار.
وگرنه کسی عوضش تفنگ توی دستت می‌ذاره.
سال‌ها خیال می‌کردم راه خروجی پیدا می‌کنم.
ستر رو دور می‌زنم و به جایی می‌رم که اونجا کسی اهمیت نمی‌ده از کجا اومده‌م.
ولی حالا اونقدر بزرگ شده‌م که بدونم تنها راه خروج عبور از وسط اونه.
هرگز نابودی اون رو نخواهیم دید. این پلشتی تا ابد اینجاست.
کلیسا نمی‌ری.
یه قدیس که می‌تونه خورشید احضار کنه، می‌تونه اون رو از بین ببره.
دوست دارم حتی اگه شده یک نفر رو ببینم که ازش نمی‌ترسه.
شرط می‌بندم یه نفر رو می‌شناسم.
مل. اون از هیچی نمی‌ترسه.
غافلگیر می‌شی.
آلینا.
مل؟
ببین چی پیدا کردم.
- کجا؟ - آقاکوچولو گم شده.
ولی توی درختزار شرقی کمی گیاه جویده‌شده پیدا کردم.
شرط می‌بندم لونه‌ش اونجاست.
چرا ازم فرار می‌کنی، دورگه؟
بهش نزدیک نشو.
وگرنه چی؟ می‌خوای نقاشیم رو بکشی، برنج‌خور؟
وگرنه زخمی می‌کنمت.
چه خبره؟
کی قالی من رو گلی کرده؟ مل اورستف!
مل؟
می‌دونم اینجا قایم شدی!
- فوراً بیا بیرون! - نه!
تا ابد که نمی‌تونی قایم بشی.
چرا، می‌تونم!
خیلی‌خب، شاید بتونی.
ولی به همین تبدیل می‌شی.
پسری که موقع دعوا و درگیری قایم می‌شه.
اگه خیلی ماهر بشی، شاید زنده بمونی تا بیست‌سالگی رو ببینی.
قبل از اینکه زنگ شام رو بزنن یه خرگوش گنده برام بیار.
شرط‌بندی آخر! شرط‌بندی آخر!
تمیز نگهش دارین، پسرها، ادامه بدین.
آره!
دخلش رو بیار. دست بجنبون! زود باش!
همه‌چی مرتبه. نفس بکش. نفس بکش، همینه. بجنب.
مشکلی براش پیش نمی‌آد؟
حتم دارم می‌فهمیم. بجنب، بزنش! ناکارش کن.
اون نمی‌خواد این کار رو بکنه! بی‌خیال، الندگ! اون نمی‌خواد این کار رو بکنه!
دخلش رو بیار دیگه! دخلش رو بیار!
زودباش، بجنب! بجنب دیگه! نشونمون بده. بجنب
دست‌خوش!
خودشه! خودشه!
دست‌مریزاد!
رفیقم، مل اورستف، دوباره برنده شد! کی می‌خواد امتحان کنه؟
نوبت منه.
این چطوره؟ فقط من و تو.
نه، نه، نه.
اگه ببازی، کارت می‌کشه به درمانگاه. اگه ببازی، می‌اندازنت توی بازداشتگاه.
جمعش کنین، بچه‌ها! جمعش کنین!!
بدون اون جادو باهام طرف می‌شی، هان؟
فقط هواست.
بجنبین! کسی نبود؟
آلینا!
کی اومدی اینجا؟
دیروز. همه دارن مأموریت می‌گیرن.
گمونم نقشه‌کش‌ها فلنگ رو می‌بندن.
فهمیدم چون دوباره دارن یگان من رو کنار مال تو می‌ذارن.
دارن دنبال راهی برای عبور از وسط کوهستان می‌گردن.
وای! پس دوباره با همیم؟
نمی‌تونن مدت زیادی دوست‌های صمیمی رو از هم دور نگه دارن.
سرجوخه اورستف، یعنی می‌گی دلت برام تنگ شده؟
خب، کسی رو لازم دارم تا جرم‌های خرده‌پای من رو گردن بگیره، همین.
- وای، چادرمون رو جابه‌جا کرده‌ن. - آره، حالا در انتهای اون ردیفه.
چه همه ارتش نخست اینجاست.
مثل یه خونه‌ی نیمه‌کاره‌ایم که اعانه می‌پذیره.
راستش رو بگم، من اعانه قبول نمی‌کنم
- چون این شرط‌بندی روی یه دعوا رو بردم. - هان؟
نگاهش کن. سر کیف اومده از پنج... کروگه؟
می‌خوای با پول خارجی چی‌کار کنی؟ ما که توی کتردام نیستیم.
رؤیاهام رو خراب نکن.
دوباره! دوزخ‌افروز!
آفرین. آفرین. خوبه. خوبه. دوباره.
برای همین چادرهامون رو جابه‌جا کردن.
- خوبه. - گریشاها فضای بیشتری می‌خوان.
پوف. گریشاها.
حالا، دوباره انجامش می‌دم.
خودنماها.
یه دوزخ‌افروز و طوفان‌ساز دیگه.
همیشه وقتی ژنرال‌هاشون نیستن به پر و پامون می‌پیچن.
انگار دوباره توی خونه‌ایم.
اونقدرها هم بد نبود. اون موقع درس‌های زندگی خوبی یاد گرفتیم.
جدی؟ می‌شه به بقیه‌ی کلاس هم بگی؟
اول از همه، توی جمع گریه نکن.
فروپاشی احساسیت رو بذار برای وقتی که تنهایی. معلومه.
- دوم، همیشه یه سلاح با خودت داشته باش. - همیشه.
یه درس سومی هم هست که یادم نمی‌آد.
بازش کنین، داریم بار می‌زنیم!
انگاری جدیده.
کاملاً نو. گریشاها بهش می‌گن فراسبُک.
ساختارهاشون اون رو ساخته‌. قراره سریع‌تر باشه.
به سر قبلی چی اومد؟
هیچ‌وقت برنگشت.
- اونجاست! - شروع شد.
می‌تونستم ازت کلی به جیب بزنم،
ولی نچ، اون قبول نکرد پولی به من قرض بده، واسه همین...
واسه اینه که یه بچه‌ای توی بدن یه بچه‌ی بزرگ‌تر.
- تو از من کوتاه‌تری. - باشه. دوبروف، میکائیل، این آلیناست.
همون دوست کوچولوت در کرامزین؟
- ام... - خودشه.
- «دوست کوچولو»؟ - ایرادش چیه؟
- تمام‌مدت ازت حرف می‌زنه. - چی می‌گه؟
- چیزه، خب... - به حرف این دو تا گوش نکن.
خوش دارن اغراق بکنن. کارشون همینه.
- نگاهش کن! - چه راحت دستپاچه می‌شه.
اذیتت می‌کنه؟
اینطوریه؟ خیلی‌خب، بیا جلو، حرومزاده.
بیا جلو دیگه.
- شیپور نجاتت داد، مل. - وای، من بودم این رو نمی‌گفتم.
درباره‌ی من چی می‌گه؟
خیلی‌خوب، گوش کنین.
می‌دونم بعضی‌هاتون یک هفته‌ست که توی راهین، پس خلاصه می‌گم.
بیشترتون مسیر شمال رو تا جبهه‌های فیردا ادامه می‌دین.
یا می‌رین سمت جنوب به مرز شوهان.
ولی ارتش دوم برای کمبود غذای ما راه‌حل تازه و درخشانی داره،
و این راه‌حل فردا عازم نووکریبیرسک می‌شه.
اگه این مدل جواب بده،
یعنی همه‌ی کسایی که توی این چادر هستن هفته‌ی دیگه یه وعده‌ی کامل غذا می‌خورن.
این یعنی تیر برای تفنگ‌هاتون و شکر برای چای‌تون.
یه‌کم نوشیدنی چطوره؟
آره، خوب می‌شه، ولی به دلتون صابون نزنین.
البته به کمک ما نیاز دارن تا اون تدارکات رو برگردونن،
برای همین بعضی‌هاتون مأموریت می‌گیرین.
«چیزی برای ترسیدن نیست.»
«حالا اسم‌ها رو برای چیزی که بهش می‌گم 'قرعه‌کشی کابوس'، انتخاب می‌کنم.»
برای انتقال تدارکات در سِتر!
گروهبان یوری تپلوف.
ردیاب ملین اورستف!
سرجوخه ماسیلنتوف!
اون... ولی تو توی واحد مایی.
- تفنگدار والک تاپنیوف! - اه...
حتماً اشتباهی شده. اشتاه شده.
- به‌نظر نمی‌رسید اشتباه باشه، مل. - و در آخر، درمانگر نولچ بارنووسکی.
همین بود. شام تا یه ساعت دیگه.
برگردین و براساس رتبه صف بکشین. مرخصید.
مل.
خب، اگه جواب بده، می‌تونم یه سر به کتردام بزنم.
بجنب، بجنب!
آره! دوستش دارم!
عزیزکم، لطفاً. نوشیدنی بیار. لطفاً برای همه اینجا نوشیدنی بیار.
هی، سکه‌ می‌گیرین، آره؟
بذار ببینمش.
کافه ی نُه خوش‌اقبال در بالای خیابون
این اواخر با سکه‌های تقلبی به مشکل خورده.
سنگینه، ولی شکننده‌ست.
وای، بجنب دیگه. ساعت‌هاست اینجام.
پولم معتبره، نه؟
سکه‌ی زمنی تحمل یه گلوله رو داره. ولی تقلبی‌ها...
گیر افتادی.
این چی رو ثابت می‌کنه؟
هی! وایستین! دارین چی‌کار می‌کنین؟
ولم کنین!
سر میز سروصدا نکن، جسپر.
کبوترها رو می‌ترسونی.
این رو نمی‌خواستم، رئیس.
- نباید دم در باشی؟ - درسته، الساعه، رئیس.
زود اومدی، هان، کز؟
چی می‌خوای، راتی؟
یه کسی دیشب از اقامتگاه شخصی یه تاجر یه اثر از دی‌کاپل دزدیده.
اینطوریه؟
یه نقاشیه.
منظره‌ی راوکا. سِتر. روغن روی کاغذپوست.
می‌دونم دی‌کاپل کیه.
خب، نقاشی عریان نمی‌کشه، برای همین هیچ‌وقت اسمش رو نشنیده بودم.
برو سر اصل مطلب، راتی.
حدود ۱۰.۰۰۰ کروگه می‌ارزه.
دزد مجبور بوده از کنار چهار نگهبان حین گشت‌زنی،
از روی نرده‌های بلند، از درهای قفل‌شده،
و سیستم امنیتی بگذره که یکی از اون ساحره‌های گریشا طراحی کرده بود.
- پساختار. - هرچی.
نکته اینه که، یا کار گروهی بوده یا یه روح.
این به من چه ربطی داره؟
یه خریدار دم دره. پول هنگفتیه.
خب، چیزه... اگه زمزمه‌ای به گوشت خورد...
اینجا کی می‌تونه یه زمزمه رو بشنوه؟
سلام، اینژ.
امشب برای من چه اطلاعاتی داری؟
یه سرنخ از یه کار. یه کار بزرگ. اونقدر پول هست که زندگی آدم رو عوض می‌کنه.
توی بازی پول زیادی لازم نیست تا زندگی آدم عوض بشه.
یک میلیون کروگه؟
اسمش چیه؟
دریسن. یه تاجر ثروتمند.
دریسن.
اسمش رو شنیده‌م.
از عهده‌ی این پول برمی‌آد.
سؤال اینه که، چه چیزی برای اون ارزش یک میلیون کروگه رو داره؟
دنبال گروهی می‌گرده که مایل باشن از ستر بگذرن و وارد راوکای شرقی بشن
و چیزی رو برگردونن.
سِتر؟
خب، معلومه، برای مرگ حتمی یک میلیون دستمزد می‌گیری.
نگفت که چی می‌خواد؟
نه.
ولی امشب جلسه داره و نیمه‌شب شروع می‌شه.
بگو که تعقیبش کردی.
کسی رو از کشتی بیرون آورد.
برد به خونه‌ش توی منطقه‌ی باغ تا جلب‌توجه نکنه.
می‌خواستم دنبالش برم داخل، اما دریسن مأمور امنیتی خصوصی استخدام کرده.
باید از چاقوهام استفاده می‌کردم تا نزدیک‌تر بشم.
مأمور امنیت خصوصی.
ما می‌شناسیمش؟
یه مرد اهل زمنی. گمونم اسمش تندو بود. می‌شناسیش؟
آره. توی یکی از باشگاه‌های پکا قمار می‌کنه.
برای همین روش نفوذی ندارم.
ولی پکا داره.
کز، این سرنخ رو یکی از دخترهای نمایشگاه به من داد.
به من چیزهایی می‌گن تا شاید تو اون‌ها رو بخری و دربیاری، همونطور که من رو خریدی.
نخریدم، دارم بدهی تو رو می‌دم.
می‌دونی منظورم چیه.
این دختره، کِش، استعداد داره. مثل منه.
من فقط روی بی‌مانندها سرمایه‌گذاری می‌کنم.
اون مثل تو نیست.
هیچ‌کس نیست.
خب؟ حالا چه حرکتی می‌کنیم؟
بین ما این تویی که به قدرت والاتر اعتقاد داری.
اگه قراره از سفر رفت‌وبرگشت از وسط سِتر زنده بیرون بیاییم،
به یکی‌دو تا معجزه نیاز داریم.
یه دختر شو اینجا چی‌کار می‌کنه؟
من راوکایی‌ام. توی گروه نقشه‌کشی هستم.
اون نیمه‌شوئه. یتیمه.
اینم شد جواب؟
ته صف. دوست‌هاتم همین‌طور.
اون‌ها رو نمی‌شناسم.
پس برو. بجنب!
واسه این کار ممکنه دستگیر بشی.
به‌خاطر دزدی از ارتش دوم می‌اندازنت توی یه چاله.
شاید باید من رو دستگیر کنی.
وایستا.
تو یکی از اون‌هایی هستی که قراره ما رو موقع عبور همراهی بکنن؟
درسته.
خب،
مشکلی ندارم سهیم بشم.
خب، برای من نیست. برای یه دوسته.
یه‌کمش برای منه.
اسمت چیه؟
مل. ردیابم.
زویا. طوفان‌سازم.
شب قبل از مأموریت که عصبی می‌شم،
دوست دارم با یه غریبه کشتی بگیرم.
ذهنم رو خالی می‌کنه.
دوای من همینه.
باید برم.
به‌نظر نمی‌رسه کسی باشی که کاری رو انجام بده که باید بکنه.
پیدات کردم.
همیشه یه‌طوری پیدا می‌کنی.
خب، سخت نیست، همیشه جای بلند می‌شینی.
توی فکرم.
خب، یه چیزی برات دارم.
این‌ها رو از کجا آوردی؟
- دزدیدمشون. - از چادر یه گریشا؟
خیال کردم با این کار یه دعوت‌نامه برای زندان می‌گیرم،
اما فقط یه دعوت‌نامه گرفتم تا با یه گریشا کشتی بگیرم.
با یه گریشا کشتی گرفتی؟
نه. نه، فقط باهاش حرف زدم.
شایدم اون با من حرف زد.
ببین، زن‌های گریشا من رو می‌ترسونن. متوجهی؟
ستوان رو دیدی؟
آره.
و؟
خب...
از قرار معلوم به من نیاز دارن. پس...
پس...
می‌تونم به پات شلیک بکنم.
تیرانداز افتضاحی هستی.
ازش عبور نکن.
بچه که بودم،
درباره‌ش کابوس می‌دیدم.
داخل رفتن.
ببینم که پدر و مادرم...
هنوز مرده‌ن.
منتظر منن.
خب، دستور دستوره.
اگه مشکلی پیش اومد، برگرد. همینطوری هم به‌قدرکافی از دست دادی.
راه برگشتم تا پیش تو رو پیدا می‌کنم.
قول بده.
ولی اول، می‌رم کتردام قمار می‌کنم.
بدون من؟
برات نامه می‌نویسم.
بهمون بگو چطور امن و امان از ستر عبور کنیم.
سِتر؟
اگه مسیر امنی برای عبور ازش بلد بودم،
از تمام شورای تجار ثروتمندتر می‌شدم.
تو گفتی از اُس آلتا دختر می‌آوردی. از سمت دیگه.
آره. از راه سخت. چند تایی هم گرفتار اون ولکراهای لعنتی شدن.
نچ، هیچ حقه‌ای نداره
جز اینکه هرازگاهی کاری می‌کنه که مردم غیب بشن.
شنیدم لاف می‌زدی راهی هست که مسیری باز کنی.
داشتم از یه گردشگر کروگه می‌گرفتم. یه دروغ کوچولو بود.
ستر اون راوکایی‌های حرومی و گریشاهای سگ هارشون رو مهار می‌کنه.
می‌تونی تصور کنی اگه ستر نبود وضع چقدر خطرناک می‌شد؟
فقط دورش بزنین.
تمام راه تا شمال و تا مرز راوکا کشیده شده.
یپ. پس برین به فیردا. از وسط پرمافراست رد بشین.
چه مدت طول می‌کشه؟
از اینجا؟ چهار ماه.
شایدم پنج.
ما اونقدر زمان نداریم.
یا این کار رو سر فرصت انجام می‌دین یا باید بخت و اقبالتون رو محک بزنین.
یه چیزی هست که نمی‌فهمم.
- قراره تمام شب اینجا باشیم. - گستاخ.
چرا سعی نکرده‌ن از زیرش رد بشن؟ فقط یه تونل می‌کندن.
سعی کردن. بیشتر از یک قرن پیش.
یه چیزی... صدای حفاریشون رو شنید.
صدها سال پیش اون گریشای دیوانه اون رو ساخته.
مرتد سیاه.
همونی که سایه رو کنترل می‌کنه. الانم یکی توی ارتششون دارن.
ژنرال کیریگان؟
منظورت چیه؟
اگه یکی از هم‌نوع‌هاش اون رو ساخته، خودش نمی‌تونه از بین ببردش؟
تابه‌حال شده آتش رو با آتش بیشتر خاموش کنی؟
پس متضادش چیه؟
- یه خورشیدخوان. - درسته، خودشه، یکی از همون‌ها.
وجود نداره.
هنوز وجود نداره
دریسن می‌آد به شهر، یه دقیقه رو هم تلف نمی‌کنه.
دنبال گروهی می‌فرسته تا چیزی رو بدزدن اما مشخص نمی‌کنه چی.
سنگینه، بزرگه، بیشتر از یک میلیون کروگه در بازار سیاه می‌ارزه؟
شاید خودش نمی‌دونه.
می‌تونیم این یکی رو بی‌خیال بشیم، کز.
- به‌هرحال که انگار تله‌ست. - گفتنش راحته که تله باشه.
این یه چیز دیگه‌ست.
رئیس، رئیس.
یه یادداشت از دریسن به چنگمون افتاده.
به چنگتون افتاده؟
برای صاحب ارکیده‌ست.
نوشته که به یه قلب‌دران نیاز دارن. امشب.
یه قلب‌دران؟ چرا؟
نگفته چرا. فقط اینکه قبل از نیمه‌شب لازم دارن.
قلب‌دران با خود نمی‌آری
مگه اینکه بخوای از کسی که نمی‌خواد حرف بزنه جواب بیرون بکشی.
اینطوری می‌تونیم قبل از بقیه این کار رو بگیریم.
برای دریسن یه قلب‌دران بیارین.
رئیس، فقط یه مشکلی هست.
پکا رولینز خبر داره.
پکا رولینز.
خب، می‌دونین من کی‌ام. این کار رو راحت‌تر می‌کنه.
تو دایم‌لاین‌ها رو رهبری می‌کنی.
افرادم به من گفتن تو این باشگاه رو می‌چرخونی.
خودمم.
و فاحشه‌خانه‌ی کناری رو.
- ارکیده. - خودشه.
دخترهای خوبی اونجان. پسر هم هست. هرچی که بخوای.
آبرام، بیا اینجا.
همم. آبرام نمی‌ذاشت ما حرف بزنیم برای همین کار دیگه‌ای کردیم.
یکراست می‌رم سر اصل مطلب. کمی عجله دارم.
من امشب برای یه کار یک‌میلیون کروگه‌ای یه قلب‌دران لازم دارم.
تو هم یکی داری. توی ارکیده.
پس میلانا رو می‌خواین.
تا اون ساعت می‌تونم یراش یه مبلغ خوب بگیرم...
نه، نه، من اون رو اجاره نمی‌کنم.
این برای یه کاره.
اگه اون رو برگردونم درباره‌ی کار بهت می‌گه.
بعدش به خودت می‌آی و می‌بینی همه درباره‌ی اون کار حرف می‌زنن.
استخدامی‌های من محتاط هستن.
همم. چون برای تو کار می‌کنن، درسته؟
پس قرارمون این باشه.
برای من کار کن،
از این زباله‌دونی و ارکیده دست بکش،
اون‌وقت ۱۰٪ هر سودی رو که کار بده، می‌دم به تو.
معامله‌ی افتضاحیه. همینطوری هم ۱۰۰٪ رو دارم.
آره، درسته.
گزینه‌ی دیگه اینه که...
خط‌خطی بکنمت
و بکنمت توی بشکه برای موش‌ها.
خب...
۱۰٪ چطوره؟
اخمات رو باز کن، دبروف.
ژنرال سیاه اومده اینجا تا همه رو نجات بده.
وای، می‌خواد ستر رو بکشه پایین؟
نه، داشتم کنایه می‌زدم.
آها.
اون گریشاست، نه معجزه‌گر.
خودشه؟
ژنرال کیریگان.
رهبر ارتش دوم اومده اینجا تا ما رو با حضورش مفتخر کنه؟
حتماً باور داره که کرجی تازه یه موفقیت خیره‌کننده خواهد بود.
یا یه شکست چشم‌گیر.
- الکسی. - چیه؟
معذرت می‌خوام، مل.
به‌نظرت اونم باهامون می‌آد؟
اگه بیاد، اون‌وقت می‌فهمی چه فکری می‌کنه.
ما بچه‌ایم یا سرباز؟
برید سر پست‌هاتون و وسایلتون رو جمع کنید. کرجی تا ۲۰ دقیقه‌ی دیگه راه میفته.
گروهبان، افرادت رو آماده کن!
مل، تو همراه من می‌آی، پسر. سرت رو بگیر بالا.
من سه بار بدون حادثه ازش عبور کرده‌م.
تو هم بزودی برای بار اول ازش عبور می‌کنی.
قبل از اینکه بفهمی برمی‌گردم.
منم تمام مدت همین‌جا می‌مونم.
منظورم من و نقشه‌کش‌هاست.
نمی‌تونیم تا ابد قایم بشیم.
می‌تونیم فرار کنیم. با هم.
پتیا، چطور چنین اتفاقی افتاد؟
نمی‌دونیم. نهایت احتیاط رو به خرج دادیم تا مراقب همه‌ی فانوس‌ها رو محکم کنیم.
- چه آسیبی وارد شده؟ - چیز جدی‌ای نیست.
فقط تعدادی از اسناد خط ساحلی غربی،
اُس کرو و سیستم رودخانه‌ی جاری در وسطش.
- این واقعاً چندان... - بحرانی نیست؟
داده‌های جغرافیایی قلمرو در سمت دیگه‌ی این ستر لعنتی؟
اون اسناد?
آره، اما مطمئنم که ارتش نخست در سمت دیگه یه نسخه ازش...
خیال کردی به اطلاعات کس دیگه‌ای اعتماد می‌کنم؟
حالا یکی باید از ستر رد بشه تا دوباره اون نقشه‌ها رو بکشه.
من می‌رم. من رو سوار کرجی کنین، من می‌رم.
آره. تو می‌ری.
تمام واحدت می‌ره.
متوجه نمی‌شم. داشتیم می‌رفتیم جنوب، حالا داریم می‌ریم غرب؟
- تو چی‌کار کردی؟ - هیچی.
کاری بهش نداشته باش، رایسا. می‌خوای همه‌چی رو بندازی گردن اون.
معمولاً حق با منه.
اینجا چه غلطی می‌کنی؟
- ما هم همراهتون می‌آیم. - نه. همین الان برگرد.
دستور دستوره.
می‌تونم به پات شلیک کنم.
پام رو دوست دارم، ممنون.
- بهشون می‌گم بیمارتر از اونی که بری. - هیچ‌وقت اونقدر بیمار نبودم.
اگه مجبور شدی دروغ بگو.
تو چه دروغی می‌گی؟ من همراهتم.
همین حالا از این قایق پیاده شو، وگرنه خودم می‌برمت پایین.
دروازه رو بکشین بالا!
آماده‌ی حرکت بشین.
من از پسش برمی‌آم، قول.
گروهبان! حالا چی؟
گریشاها بهمون می‌گن.
اون نه. دوزخ‌افروز.
ماجرا از این قراره. می‌ریم داخل ستر،
تاریک می‌شه، ولی می‌خوایم تاریک باشه.
اینطوری جلب‌توجه نمی‌کنیم.
اینطوری سفر می‌کنیم.
تنها نوری که استفاده می‌کنیم اون نور آبی روی دکله.
ضعیف اما امنه.
ولی شما دوزخ‌افروزین، درسته؟
اگه قراره توی تاریکی باشیم، شما چرا اینجایین؟
برای وقتی که تاریکی می‌اد سراغتون.
ژنرال کجاست؟ کیریگان؟
آماده‌ی حرکت!
اون علامت ماست.
خیلی‌خب، به من گوش بدین، نقشه‌کش‌ها.
تا وقتی به اسکله‌های خشک غربی برسیم،
باید سر جاتون بمونین.
موقع عبور کرجی ترک نکنین، تکرار می‌کنم، ترک نکنین.
می‌ریم داخل.
نشانه‌ی یک.
چندتای دیگه هستن؟
سی‌وهفت تا.
نه.
خاموشش کن! داری چی‌کار می‌کنی؟
ما چی‌کار باید...
بیا سراغم! بیا سراغم، ای ترسو!
الکسی، نه!
مل!
توی چمنزار می‌بینمت.
ژنرال زلاتان. دستورتون چیه؟
خیلی طول کشیده.
باید دو ساعت پیش درمیومدن.
قربان! نگاه کنین!
بقیه‌ی افرادتون کجان؟
پس...
مدیریت عوض شده، آقایون.
قرار اینه.
از قلب‌دران خبری نیست، رئیس.
یکی اومده اون رو برده.
کی؟
من واقعاً برای کار تازه ممنونم،
ولی فقط برای یک ساعت از وقت من پول دادین،
منم باید به ارکیده برگردم.
ارکیده امشب امن نیست. زندگی تو با این کار در خطره.
چند روز بعدش زیاد آفتابی نشو.
آقای برکر، دارین من رو تهدید می‌کنین؟ جدی؟
حتی اگه من خوش‌برخورد باشم، رئیسم شهربان رو می‌اندازه به جونت.
من نیستم که از طرفش در خطری. پکا رولینزه.
رئیسم شهربان‌ها رو به جون اون هم می‌اندازه.
برای همینه که رئیست تا الان مرده.
- شما جماعت کی هستین؟ - اومدیم دریسن رو ببینیم.
افراد پکا نیستین.
تو هم اگه به پکا بدهکار نباشی دیگه توی جیب پکا نیستی.
هی، اون سکه رو از کجا آوردی؟
هی! یکی از اینا روش سوراخ داره!
یا قدیسان.
داخل. داخل.
با یه نگاه متوجه می‌شم. خلافکارها.
تا نیمه‌شب کسی رو نمی‌بینم.
شنیدیم به یه قلب‌دران نیاز داری.
همم.
خیلی‌خب، اون می‌مونه، بقیه‌تون برین بیرون.
اون می‌مونه.
و ما حق انحصاری این کار رو می‌گیریم.
آقای برکر.
هیچ تاجری که سرش به تنش بیارزه اولین متقاضی رو استخدام نمی‌کنه.
نه. نه، متوجهم.
البته، مجبورم گزارش شما رو به صنف بدم
به جرم آدم‌ربایی و نگهداری زندانی بدون زنجیره‌ی القاب.
گزارش نمی‌دی.
هیچ تاجری که سرش به تنش بیارزه
سر چیزی که می‌تونه تصاحب کنه، چونه نمی‌زن.
ممم.
تا یک ساعت دیگه باید برگردم.
خیلی‌خب، بیایین.
این کیه؟
پس انگاری هیچی نمی‌دونین.
این...
الکسی استپانوفه.
دو هفته پیش، این الکسی جوان
پیاده از ستر عبور کرد.
تنهایی.
چطوری؟
دارن مسکوت نگهش می‌دان،
ولی از قرار معلوم
اون یکی از چند شاهدِ...
یک اتفاق بوده.
آب.
چه نوع اتفاقی؟
می‌دونم که ولکراها ریختن روی سر یه گروه اعزامی.
باید به فاجعه‌ی کامل ختم می‌شد،
اما اتفاقی افتاد.
وسیله‌ای منفجر شد.
ولکراها رو نابود کرد،
تاریکی رو مثل آتش‌سوزی جنگل روشن کرد.
می‌دونم که آتش نبود وگرنه هیچ‌کس زنده نمی‌موند.
این اختراعیه که هیچ‌کس قبلاً اون رو ندیده.
شفادهنده!
اون می‌دونه.
ولی انگار نمی‌تونه ماجرا رو روایت بکنه.
دچار فراموشی پس از حادثه شده.
برای همین...
دیگه جات امنه.
حالا می‌تونی فقط حرف بزنی
و من فقط گوش می‌دم.
خیلی‌خب.
به من بگو در ستر چه اتفاقی افتاد.
چی تو رو نجات داد؟
حرفم رو باور نمی‌کنین، اما...
یه خورشیدخوان بود.
اون کیه؟
اگه بهتون بگم، آزادم می‌کنین؟
بهت قول می‌دم. آزادت می‌کنم.
تو الان توی کتردامی، الکسی.
از اینجا می‌تونی به هرجای دنیا بری.
فقط تصور کن.
بجنب.
اسم اون...
آلینا استارکوفه.
آلینا استارکوف؟
پسر خوب.
فهرست مسافران رو نشونم بده.
عالیه.
حالا آزادم می‌کنین؟
ازت ممنونم. معلومه.
همم.
حالا ما تنها کسانی در غرب ستر هستیم که این اطلاعات رو دارن.
کشتی من سپیده‌دم راهی راوکا می‌شه.
اگه بتونین ثابت کنین که راهی برای رفت و برگشت از وسط ستر دارین،
شما رو با پیش‌پرداخت سوار اون کشتی می‌کنم.
اگه نداشته باشین، این کار رو به پکا رولینز می‌دم.
یه روز زمان می‌خوام. یه نقشه دارم.
تا طلوع آفتاد فرصت داری،
بعدش کشتی‌تون راه میفته، آقای برکر.
جایزه یک میلیون کروگه‌ست.
حالا آلینا استارکوف رو برام بیارین.