‫این برنامه بر اساس اتفاقات واقعی است.
‫برخی شخصیت‌ها ‫نام‌ها، حوادث، مکان‌ها و دیالوگ‌ها
‫برای اهداف نمایشی تخیلی ساخته شده اند.
‫اما چیزی که تخیلی نیست، داستان منه.
‫این پسر من، متیو استاورونه.
‫اون به اکسی کانتین اعتیاد داشت ‫و دیگه پیشمون نیست.
‫دلم براش تنگ شده.
‫اون زیبا بود، عاشقش بودم.
‫دلم برای لبخند دلرباش تنگ شده
‫و دلم برای " دوستت دارم مامان" گفتنش و ‫بغل کردنش تنگ شده
‫نیویورک سیتی ‫دهه ۱۹۵۰
‫-زود باش بابا، همیشه کندی ‫-در رو باز کن، پسرم
‫کریسمس مبارک! سلام عمو
‫سال خوبی داشتیم. ‫کریسمس مبارک، داداش.
‫-این چیه؟ ‫-یجور تشکر
‫برای ماریتا هم یه چیزی گرفتم. ‫قول می‌دم شیکه.
‫یه دونه شبیه همین برای بورلی گرفتم.
‫-و دستبند برای تو... ‫-پس‌شون بده، باید می‌دونستی
‫چی؟ چرا؟
‫برگرد به فروشگاه تیفانی و همین حالا پسشون بده.
‫اون الماس‌ها برای توعه.
‫هیچ ربطی به زن تو یا من نداره.
‫برای تو هستن که حس مهم بودن کنی.
‫ریچارد الان بابات حس مهم بودن می‌کنه؟
‫نه.
‫چون گیج شده. ‫همه چیز رو با ثروت اشتباه گرفته.
‫چیزهایی که می‌خری.
‫ثروت چیزیه که می‌سازی. ‫و برای خودت اینکارو نمی‌کنی.
‫-ثروت رو برای خانوادت می‌سازی. ‫-تو همه پولت رو خرج هنر می‌کنی.
‫-می‌فهمی ارث چیه؟ ‫-نه.
‫مم.
‫این چطور؟ ‫می‌دونی کی دینامیت رو ساخته؟
‫یه شیمیدان سوئدی بوده. ‫.و بابتش کلی پول گرفته
‫بیشتر از اونی که بدونه باهاش چیکار کنه.
‫یه روز، ‫وقتی هنوز زنده بود،
‫روزنامه اشتباهی آگهی فوتش رو پخش کرد.
‫بهش گفتن تاجر مرگ.
‫برادرش مرده بود،
‫ولی وقتی روزنامه رو برداشت ‫و دستاوردهای زندگیش
‫رو جلوش دید، ‫وحشت‌زده شد.
‫"این زندگی منه؟
‫"این چیزیه که منو بخاطرش می‌شناسن؟
‫مرگ و بمب و قتل؟
‫اون روز وصیتش رو عوض کرد.
‫کل ارثش رو وقف یه جایزه کرد
‫که تقدیم بشه به باهوش‌ترین انسان‌های روی زمین.
‫امروز، کسی نمی‌دونه که آلفرد نوبل ‫تاجر مرگه
‫تمام چیزی که می‌دونن جایزه صلح نوبله.
‫به این می‌گن ارث.
‫برای همین توی هنر سرمایه‌گذاری می‌کنیم.
‫برای همین توی موزه‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنیم.
‫برای همینه که باارزش‌ترین چیزی که داریم رو
‫رو نگهداری می‌کنن.
‫اسم‌مون
‫پدرت باید اینو یادش بمونه.
‫پس داداش، این مزخرفات رو به جایی که گرفتی برگردون
‫برو
‫حالا!
‫روز خوبی داشته باشی، ریموند.
‫[ مسکن ]
‫کارنگی و فریک. ‫اونا بچه‌ها رو به معدن می‌فرستادن.
‫راکفلر، اون نصف سیاره رو مسموم کرد.
‫تنها چیزی که مردم یادشونه ‫کتابخونه‌ها و سالن‌های کنسرته.
‫پس چرا سکلر‌ها نباید فکر کنن ‫که از زیرش در می‌رن؟
‫-بشینین ‫-پوردو باور داشت مدیران اجراییش
‫شهادت کنگره رو با موفقیت پشت سر گذاشتن.
‫و دیگه هیچی جلودارشون نبود.
‫ما بعد اینکه توی مین بالا گرفت ‫دربارش شنیدیم.
‫بعد اینکه جی مک‌کلوسکی گزارش داد.
‫اون یه دروغ بهمون چیزی که نیاز داشتیم رو داد ‫تا تمام مدارکشون رو احضار کنیم.
‫پوردوفارما احضار شده
‫از دفتر دادستان ایالت متحده ناحیه غربی ویرجینیا
‫پولشون در خطر بود. ‫میراثشون در خطر بود.
‫ولی ریچارد جوری که انتظار داری ‫رفتار نکرد.
‫یارو عجیب بود.
‫ووو.
‫این یه سفر ماهی‌گیریه. باید اینطور باشه
‫-می‌دونی اینطوریه یا حدسته؟ ‫-باید یه سفر ماهی‌گیری باشه
‫واقعا چی می‌خوان؟
‫همه چیز رو می‌خوان.
‫باشه، پس اگه همه چیز رو می‌خوان ‫بیاین دقیقا همینو بهشون بدیم، همه چیز رو.
‫پس همه چیز رو بهمون دادن.
‫ایمیل‌های چندین سال ‫یادداشت‌های داخلی،
‫و بقیه اسناد داخلی رو دادن.
‫میلیون‌ها صفحه.
‫تقریبا تمامش طوری طراحی شده بود ‫که برای ما بی‌فایده باشه.
‫ولی باید تمامش رو می‌خوندیم. ‫تک تک کلمات رو.
‫برونلی، دوتا وکیل ماهر آورد.
‫-سلام ‫-ریک مونتکسل
‫-خوش اومدین ‫-... و رندی رمزیر
‫هدف ما تو این مرحله ساده بود.
‫تایید کنیم که پوردوفارما ‫می‌دونست اکسی‌کانتین یه مشکله.
‫و مهمتر از اون، ‫تایید کنیم چه زمانی می‌دونستن.
‫وقتی مدرک نوشته‌شده‌ش رو داشته باشیم، ‫دروغهاشون از هم می‌پاشن.
‫جعبه‌هارو بذارین روی میز! ‫الف تا ج سمت دیوار غربی.
‫ح تا ت سمت دیوار شرقی.
‫جوری بذارین که بشه نوشته روی ‫جعبه‌هارو خوند.
‫می‌خوام بتونم اینجا راه برم ‫و بفهمم چی داره میشه.
‫مرتب نگهشون دارین.
‫هروقت کلمه "خرد" یا "استنشاق کردن" رو دیدین ‫آبیش کنین.
‫من دیدم که از نارکان و نالوکسان ‫به عنوان اوردوز بهشون اشاره شده.
‫-منم، بیاین اونارو زرد کنیم. ‫-اها
‫مرگ چی؟
‫-قرمز؟ ‫-قرمز.
‫باز هم ممنون که یکی ‫از مشتریات رو بهم دادی
‫آره. نه، جواب می‌ده
‫من ظرفیتش رو نداشتم.
‫و واقعا چیز مهمی نیست.
‫تو فقط... پیراشکی و قهوه می‌بری ‫وتولدها باید یادت بمونه، می‌دونی.
‫چیزای ساده.
‫هی، من حاضرم دستشویی رو بشورم ‫اگه دارو رو بخره، باشه؟
‫داستان چیه؟
‫مادرها هستن. آسیبی نمی‌رسونن.
‫زنهای خانه‌داری که حوصلشون سر رفته ‫و همه رو مقصر می‌دونن بجز خودشون.
‫شاید اگه مادر بهتری بودی، ‫بچت یه معتاد نمی‌شد.
‫سرت رو پایین بگیر و سریع راه برو.
‫یکی باید زنگ بزنه به پلیس.
‫چون من قراره بترکونمش.
‫هی، منو یادته؟
‫با مرگ یه دختر ۱۶ ساله ‫اون ماشین رو خریدی.
‫-باید بنجی باشی. ‫-بله خانوم
‫ایشون همکارم، مالی دووره. ‫جایگزین من میشه.
‫از تمام کارهایی که می‌کنین، متشکرم.
‫و امیدوارم اون تفنگ پر باشه.
‫-اه، ایشون منشی ما، جوی هستن ‫-شانون.
‫-سلام، جوی. عاشق موهاتم. ‫-گگی اینجا مسئوله.
‫باشه، با گگی درنیوفت. ‫فهمیدم، مالی.
‫اینجا مهمونیه من خبر نداشتم؟
‫هی ببین کی اینجاست! ‫موادفروش عوضی!
‫مشکل اعتیاده، نه تجویز دارو. ‫تو کارت درسته.
‫آره، ممنون.
‫-به نظرم کارمون خوبه. ‫-استرس ندارم، آره
‫-ممنون، شما؟ ‫-البته
‫-اوه. ‫-اوه، دکتر کوپر، ایشون مالی دوور هستن
‫ایشون از این به بعد با مطب کار می‌کنه.
‫-آره. ‫-سخنرانیتون توی هوستون رو دیدم
‫این یک سوء استفاده از زبانه ‫ که به شبه مخدر به عنوان مواد مخدر اشاره کنیم
‫مثل اینه که بگیم رابطه جنسی ‫همون گناهه.
‫-یادته؟ ‫-عالی بودی.
‫-اوه خدای من آره ‫-اوه
‫خیلی خوشحالم که تمام چیزایی که گفتی ‫رو یادمه
‫خودت رو بکش!
‫سه تا بیمار منتظرن.
‫باشه الان میام. ‫اینجا شلوغه.
‫خب، ممنون. ‫پس از این به بعد میای اینجا؟
‫آره، شان من رو اورد.
‫باشه. از دیدنت خوشحال شدم. ‫اهل کجایی؟
‫- شمال آرلینگتون، اوهایو، اونجا رفتی؟ ‫-نه، نه، نرفتم.
‫-واقعا زیباست ‫-آره؟
‫ام، ما چند جای دیگه باید بریم پس...
‫خوشحالم آشنا شدین، ‫و اون بازم میاد اینجا.
‫باشه، خب از آشنایی باهات ‫خوشحال شدم، مالی.
‫-خیلی خوب شد باهات آشنا شدم، به زودی می‌بینمت ‫-آره، خیلی خب
‫میشه از بنجی بخوای مارو تا بیرون همراهی کنی؟
‫البته، بنجی میشه... ‫مالی و شانون رو ببری بیرون، لطفا؟
‫-مشکلی نیست ‫-ممنون
‫-از دیدنت خوشحال شدم، مالی، باشه ‫-خیلی خوب شد باهات آشنا شدم، به زودی می‌بینمت
‫آدمای بیشتر برای معتاد شدن به اکسی‌کانتین!
‫پول می‌گیرین و دیگه اهمیتی نمی‌دین!
‫ولی باید باهوش باشی
‫میگن مردم دارن اینارو خرد می‌کنن ‫و بعد استنشاقش می‌کنن.
‫هی، لیل. گلن هستم.
‫ام، باید بیام و چندتا کفش بردارم.
‫اون جفت کفشی که برای کار ‫نیاز دارم رو ندارم.
‫پس می‌خواستم که... ‫من فقط به چندتا کفش نیاز دارم.
‫و به زودی میام که برشون دارم.
‫باشه.
‫هی، میشه بیام داخل و کفشام رو بردارم؟
‫گفتم نیا اینجا.
‫دیگه نیا اینجا، عوضی!
‫من زنگ زدم و پیغام گذاشتم ‫که باید بیام و چندتا کفش بردارم.
‫من میرم.
‫الان میام.
‫به نظر مریض میای.
‫من مریض نیستم، لیل.
‫حالم بهتره.
‫-انگار کفش پوشیدی. ‫-این...
‫کفش پوشیدم، لیل.
‫فقط می‌خوام برم توی خونه خودم ‫و چندتا کفش بردارم.
‫لیل.
‫اونا...
‫-اونا کفشایی که می‌خوام نیستن. ‫-چه بد
‫من می‌خوام بیام اینجا و...
‫واقعا بخاطر تمام بلاهایی که سر تو و...
‫بدبخت!
‫گلن، باید بری.
‫تا دخترم رو نبینم، نمی‌رم.
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چرا...؟
‫یه نسخه می‌گیرم و میرم.
‫سلام، دکی.
‫چه‌خبره؟
‫ببخشید، نتونستم زنگ بزنم چون گوشیم ‫خاموش شد.
‫اگه بشه یه نسخه می‌خواستم.
‫اه... ما برات نسخه نوشتیم.
‫می‌دونم. فقط می‌خوام یکی دیگه هم بنویسی.
‫-یکم درد دارم. ‫-دیگه بهت نمی‌دیم.
‫-گلن، نفس بکش. ‫-چی؟
‫-دارم می‌کشم. ‫-بهم بگو چی‌شده.
‫بهت می‌گم، درد دارم دکی.
‫-فهمیدم. ‫-لطفا یه نسخه بنویس.
‫من برات نسخه نمی‌نویسم. ‫دیگه اینا برای درد نیست.
‫من درد دارم و مگه تو ‫نباید به بیمارایی که درد دارن کمک کنی؟
‫-آره و من بهت کمک می‌کنم. ‫-پس با نوشتن یه نسخه بهم کمک کن.
‫من با ندادن اینا بهت کمک می‌کنم.
‫-چی؟ ‫-تا یه چیز دیگه بهت بدم.
‫-تو باید سم‌زدایی بشی، حالت خوب نیست. ‫-درباره چی حرف می‌زنی؟ سم‌زدایی؟
‫بهت یه چیزی به اسم متادون می‌دم.
‫-متادون؟ ‫-این یه ترکیبی...
‫ازت نمی‌خوام بهم داروی دیگه‌ای بدی.
‫من درد دارم. ‫نیاز دارم به دردم کمک کنی.
‫-آروم باش، باشه؟ ‫-من آرومم. آرومم
‫-باید آروم بمونی. ‫-من آرومم. این آروم منه.
‫-من بهت یه شبه مخدر ترکیبی... ‫-نه، بذار روشنت کنم
‫تو مگه روی این صندلی نشسته بودی
‫و به من و زنم می‌گفتی که همه چیز درست میشه؟
‫اون تو صورتم نگاه نمی‌کنه. ‫نمی‌تونم دختر خودمو ببینم!
‫-تو باید... ‫-پس نسخه لعنتی رو بنویس!
‫-الکی نمی‌گم. ‫-می‌فهمم.
‫بیا.اینو ببین. ‫الان ۱۱ ام!
‫-من... ‫-پس کمکم کن! نسخه بنویس!
‫-یازده! نسخه لعنتی رو بنویس! ‫-می‌فهمم!
‫-بنویس! ‫-اشکالی نداره، اشکالی نداره
‫پس بنویس! لعنت بهت!
‫مم.
‫ده سال گارانتی داشت. ‫تو حداقل نه...
‫نه سال وقت داری. ‫کاغذهاش اونجاست.
‫چند میدی؟
‫حداکثر ۱۵۰تا
‫شیش برای همش.
‫در لعنتی اونجاست.
‫ارزش این ابزار دوهزارتاست، شیشصدتا بهم بده.
‫لعنت بهت.
‫-ولم کن. بیخیال ‫-ولم کن.
‫چقدر؟
‫داغون شدی، پسر.
‫۳۷۵
‫این همون قیمته. ‫حلقه رو مجانی بهت نمی‌دم.
‫-۳۹۵ ‫-پونصدتا، من حلقه ازدواجم رو بهت دادم.
‫عروسی من که نبوده.
‫-چهارصد ‫-چهارصد
‫-باشه ‫-۳۹۰
‫باشه
‫هی. چقدر بدم برم داخل؟ چقدر بدم؟
‫۲۰۰تا نقد برای دیدن دکتر. ‫می‌خوای بری اول صف؟
‫ببین باید با چی دربیوفتم. ‫.دوبرابر شده
‫-۲۰۰تا نقد به من. ‫-آره
‫-هشتاد، هشتادتا نقد ‫-نه.
‫نه، برو اونور.
‫برو اونور، صف رو ببین.
‫برو، برو
‫برو.
‫یکی بیرونه.
‫-پول رو بده. به من نگاه نکن ‫-لعنتی.
‫سرت پایین باشه، پول رو بده من.
‫-اینکارو نکن. ‫-بازهم داری، نشونم بده
‫-هیچی ندارم. ‫-کیف‌پولت رو حس می‌کنم.
‫کیف‌پولت رو حس میکنم، بدش من. ‫بمون اینجا.
‫-همونجا بمون، تکون نخور، همونجا بمون. ‫-همونجا بمون.
‫لعنتی!
‫این یه مشکله.
‫هنوز دارم می‌خونم.
‫باور کن. این یه مشکله.
‫اگه باشه، مشکل کوچیکیه.
‫مشکلای کوچیک تبدیل به مشکلات بزرگ میشن.
‫یه تاول تبدیل به آبسه می شه ‫ که بعد به عفونت تبدیل می شه
‫و می‌کشتت.
‫خدایا.
‫حلش کن. حالا.
‫قانعشون کن اگه تونستی. ‫ولی شخصا باهاشون رو به رو شو.
‫منم می‌خوام همینکارو کنم.
‫تو داری با میراث من بازی می‌کنی.
‫بس کن.
‫صبح بخیر، خوش اومدین.
‫دبورا مارلو. ‫دستیار اجرایی هاوارد اودل.
‫عالیه. دادستان ایالت متحده، جان برونلی.
‫ایشون دیک مونتکسل هستن. ‫رندی رمزیر. ادی فلاورز.
‫-ببخشید خانم فلاورز رو ندارم. ‫-اوه، ایشون بخشی از تیم تحقیق من هستن.
‫تبریک می‌گم، عالیه.
‫متاسفانه، نمی‌تونم کسی رو ببرم ‫که از قبل تایید نشده.
‫واقعا دوست داشتم که بیاد.
‫متاسفم، می‌تونید جلسه رو بندازین عقب.
‫اگه می‌خواین که تاییدش بکنم.
‫-لازمه؟ ‫-آره اگه لازمه تو اتاق باشن.
‫می‌تونین توی لابی منتظر بمونین.
‫-فکر نمی کنم... ‫-بله همینکارو می‌کنم.
‫بشینید.
‫مم.
‫چه پسر خوبی.
‫-چه پسر خوبی. ‫-دکتر ریچارد؟
‫-تو این دستمه. آماده‌ام. ‫-باشه.
‫پس، دکتر ریچارد...
‫-دکتر ریچارد، باید تمرکز کنیم. ‫-آره.
‫-آماده‌ام، اوه. آخ. ‫-اونا رسیدن.
‫خب آقای برونلی قطعا درباره ‫اوردوز صحبت می‌کنه.
‫خب درباره اونایی که فهمیده.
‫فقط دوتاشون اکسی‌کودون رو ‫به عنوان مولکول اصلی داشتن...
‫-درسته. ‫-...و یکیشون هم خودکشی بوده.
‫پرونده برایان هاچنز.
‫بله، بله، تصادف ماشین.
‫اوه هاوارد.
‫توی بدنش نیکوتین و کافیین داشته.
‫تاثیر نیکوتین بیشتر از شبه‌مخدرها
‫باعث مرگ هزاران نفر شده.
‫و تصادفات؟ ‫چرا از بیوک شکایت نمی‌کنن؟ ها!
‫آره خوب میخاری.
‫اون توپ رو می‌بینی هاوارد؟ ‫برو اونو برام بیار.
‫-پسر خوبم. بیا. بدش من. ‫-باید جدی بگیریمش لطفا.
‫من کاملا جدی‌ام، هاوارد.
‫من نگران این فسقلی از ویرجینیای غرب نیستم.
‫-ویرجینیای غربی. ‫-ولی ۵۰تا ایالت هست و اگه حتی...
‫آنچ، آنچ
‫درسته، اگه یکم هم بفهمن، نابود می‌شیم.
‫-پس هیچی بهشون نده. ‫-قربان باید یه چیزی بهشون بدیم.
‫تا بیخیال شن. ‫شاید یه توافق کوچیک؟
‫نه. نه. نه. نه از اون کلمه استفاده نکن. هیچوقت.
‫کلمه‌ی توافق رو از مغزت حذف کن.
‫آقایون، هاوارد اودل.
‫-جان برونلی. ‫-اه، آقای برونلی.
‫-ریک مونتکسل. ‫-آقای مونتکسل.
‫-ریچارد رمزیر. ‫-ریچارد، میشه؟
‫-ببخشید، منتظر بقیه نیستیم؟ ‫-خیر قربان.
‫-فقط شمایین؟ ‫-بله قربان.
‫فکر کردیم سکلرها رو ملاقات می‌کنیم.
‫نه. فقط من پیر و کوچیکم.
‫زود باش، زود باش آنچ.
‫-خیلی خب. ‫-باشه پس.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم آقای برونلی؟
‫نمی‌دونم تو کاری از دستت برمیاد یا نه
‫ولی می‌تونی به رییست بگی ‫ما چندتا فکر داریم.
‫بفرمایید.
‫اه، زود باش.
‫زود باش، پسر خوب.
‫اول ما می‌خوایم برچسب عوض شه
‫که اکسی‌کانتین دیگه به جای چیزی بجز
‫مراقب آخر عمری، به فروش نرسه.
‫آفرین پسر، آنچ، آنچ.
‫بعد؟
‫می‌خوایم پوردو در انجمنهایی در ویرجینیا سرمایه‌گذاری کنه
‫که توسط داروی شما آسیب دیدن، ‫یه چیزی نزدیک دو میلیون دلار.
‫اووف.
‫اوه آره، پسر خوب.
‫-چیز دیگه ای هم هست؟ ‫-بله.
‫ما یک اظهار پشیمانی عمومی از پوردو می‌خوایم.
‫شرکت باید مسئولیت تمام کارهای اشتباهی که کرده ‫رو گردن بگیره.
‫چقدر خوشگل و تفی هستی.
‫-باشه. ‫-پسر خوب.
‫اون چیه؟
‫دبورا، دستمال مرطوب.
‫پس درست فهمیدم: ‫تعویض برچسب،
‫سرمایه‌گذاری در انجمن‌ها تقریبا دو میلیون دلار،
‫و اظهار پشیمانی عمومی.
‫زود باش، پسر. زود باش.
‫-همین؟ ‫-بله، بله.
‫نه، ولی تقریبا همین حدودهاست.
‫توپ رو بیار.
‫اوه عزیزم، عزیزم. ببخشید.
‫ریچارد سکلر، من ادی فلاورز هستم.
‫-سلام. ‫-شما...
‫خوب پولی دراوردین.
‫ممنون.
‫زودباش. ‫باید به این سگ تمرین بدم.
‫زود باش، پسر. از اینور. بیا بچرخیم.
‫زود باش اینور. ‫بیا برگردیم، بیا برگردیم.
‫خب، باشه.
‫آقایون، این تقریبا چیزیه که ما می‌خوایم.
‫بنویس.
‫یک بار اهدای ده میلیون دلار به ‫مرکز اجرای قانون ویرجینیا
‫یا هر خیریه‌ای که بخواین.
‫و شرکت به اشتباهاتش اعتراف نمی‌کنه.
‫برای یه توافق ده میلیون دلار می‌دین؟
‫نه، نگفتم توافق.
‫اینجوری برای رییس‌هات مذاکره می‌کنی؟
‫ما باور داریم ناعادلانه ‫داریم بد جلوه داده میشیم.
‫اکسی‌کانتین کمتر از ۴درصد از ‫نسخه‌های شبه مخدر...
‫چه درصدی از اوردوزه؟
‫خب، قربان، توی ۱۲ موردی که خودتون ‫اشاره کردین
‫اکسی‌کانتین فقط توی دوتاش ‫تنها مواد مخدر بوده.
‫-آقای اودل من اعداد رو اینجا دارم. ‫-می‌تونم حرفمو بزنم؟
‫-بله، بفرمایید. ‫-ممنون.
‫قضیه اینه، تجویز شبه مخدرها ‫توی دهه ۷۰ افزایش داشته
‫قبل از اینکه ایده اکسی‌کانتین به وجود بیاد.
‫پس اینکه فقط مارو مقصر بدونین نه تنها ناعادلانس ‫بلکه حقیقتا، دروغه.
‫مم.
‫ولی حتی بجز اون، ‫پوردو می‌خواد کمکتون کنه.
‫و فکر می‌کنیم پیشنهاد ده میلیون دلارمون ‫نه تنها کافیه، بلکه سخاوتمندانست.
‫هممم.
‫خب...
‫خب، این چیز جدیدیه که ما می‌خوایم.
‫حالا ما ۵ میلیون دلار می‌خوایم ‫و دارو رو از بازار کامل حذف می‌کنید.
‫می‌خواین ما جیغ بزنیم؟
‫-به نظرم از پسش برمیاین. ‫-نه.
‫همین؟
‫به سکلرها بگو من از ‫پولشون نمی‌ترسم،
‫یا ارتباطاتشون، ‫و من هیچجا نمی‌رم.
‫پس فقط همین برای گفتن می‌مونه.
‫واو.
‫تاحالا برونلی رو انقدر عصبی ندیدم.
‫باهاش مثل یه احمق از پشت کوه اومده ‫رفتار کردن.
‫که باید بابت ته مونده غذایی که بهش دادن ‫متشکر باشه.
‫اون برونلی نبود.
‫هی، بریم.
‫چی‌شد؟
‫فکر کردن ساکتش کردن.
‫ولی تازه آتیشش رو بیشتر کردن.
‫وقتی از کاغذها نتونستیم چیزی که می‌خواستیم ‫رو بدست بیاریم، استراتژیمون رو عوض کردیم.
‫تو شرکتی به این بزرگی،
‫انجام دادن همچین کارهای مزخرفی ‫در حق این تعداد آدم،
‫حتما یکی هست که بخواد باهامون حرف بزنه.
‫پس مرحله دوم تحقیقاتمون شروع شد، ‫تماس پی در پی.
‫دنبال کلمات ریچارد سکلر ‫کورتیس رایت، سازمان غذا و دارو بگرد باشه؟
‫اون کسیه که تاییدش کرده.
‫هرچی بین ریچارد سکلر و بانکوک.
‫می‌دونم که تایلند رفته. ‫من رسید می‌خوام.
‫ما سر اینکاریم درسته؟
‫اسم من رندی رمزیر هست. ‫تماس می‌گیرم... الو؟
‫پرونده کارتها رو بگردین.
‫ریچارد مونتکسل. ‫دفتر دادستانی ایالت متحده.
‫درمورد استخدامتون تماس می‌گیرم، ‫درباره اشتغال...
‫می‌خوام بدونم چه کسی، کی و چرا؟ ‫-اسم من رندی رمزیر هست، تماس...
‫-چند وقت در پوردو بودین؟ ‫-اونجا چه خبره؟
‫زنگ بزنین. همش زنگ بزنین.
‫به ایمیل‌های بین خودتون و مدیر ارشد ‫رو در اختیار دارین؟
‫خانم شیفر، ادی فلاورز هستم ‫از دفتر دادستانی ایالت متحده.
‫-اکسی‌کانتین. ‫-اکسی‌کانتین.
‫-نمی‌ذاریم کسی قسر در بره ‫-اکسی
‫اگه بتونین باهام تماس بگیرین...
‫هفتاد و پنج میلی گرم، صد میلی گرم
‫...3-6-2-4-4...
‫-صد و بیست میلی گرم. ‫-درباره کورتیس رایت چی می‌تونین بهم بگین؟
‫چیزی درباره ریچارد سکلر و سازمان غذا و دارو؟
‫-ممنون. ‫-ریچارد سکلر و سازمان غذا و دارو؟
‫-چیزی یادتونه؟ ‫-الو؟
‫من شانس نیاوردم. ‫به نصف کارکنانشون زنگ زدیم.
‫می‌دونین پوردو چقدر پول میده نه؟
‫-قرار نیست نمکدون بشکنن. ‫-بازم زنگ بزنین.
‫سلام، خانم مارلو؟
‫بله؟
‫سلام، من ادی فلاورز هستم.
‫من دادستان... ‫می‌دونی چیه؟
‫ما همدیگرو ملاقات کردیم.
‫من با دادستانی ایالت متحده ‫جان برونلی اومدم.
‫اوه
‫اوه جالبه، ‫هیچکی منو یادش نمی‌مونه.
‫گفتی می‌تونم توی لابی منتظر بمونم.
‫واقعا؟
‫آره، همینطوره.
‫می‌خواستم یه لحظه باهاتون ‫صحبت کنم.
‫اه...
‫ببخشید من توی دردسر افتادم یا...؟
‫چی؟ نه
‫یعنی... ام ‫نمی‌تونی با مردم همچین کاری کنی
‫فقط... گولشون بزنی.
‫من نمی‌خوام گولت بزنم، ‫من نمی‌خوام کسیو گول بزنم.
‫امیدوار بودم درباره زمانی که توی پوردو ‫بودین باهم صحبت کنیم.
‫عجیب بود.
‫جلسه با برونلی مارو جایی که ‫می‌خواستیم نرسوند.
‫اون کاملا مارو رد کرد ‫و حالا می‌خواد باهامون بجنگه.
‫به هرکسی توی وزارت دادگستری زنگ زده ‫تا برای پروندش حامی پیدا کنه.
‫شاید باید مقدار اهدامون ‫رو بیشتر کنیم.
‫انقدر نگو اهدا. ‫این توافقه.
‫باهامون بد رفتار نمیشه.
‫فقط یکم بهشون پول میدیم ‫و حل میشه.
‫عذر خواهی میکنیم و یکم پول میدیم.
‫اصلا نمی‌فهمی پول کجا رفته ‫و بیخیالمون میشن.
‫-مشکلش چیه؟ ‫-مورتیمر، ساکت شو
‫-گفتم چه مشکل... ‫-موتیمر!
‫-ساکت! ‫-باشه
‫نه، نه.
‫ما قبلا توی شرایطمون تغییر ایجاد کردیم ‫ما توافق نمی‌کنیم.
‫ما پول نمیدیم و عذرخواهی نمیکنیم.
‫چجور تغییری؟
‫یه جعبه سیاه اضافه کردیم.
‫-یه اخطار، روی برچسب ‫-جعل نسخه رو سختتر می‌کنه.
‫درباره اعتیاد به دکترها ‫بروشور فرستادیم.
‫به خیریه‌های بیشتری کمک کردیم.
‫دوز ۱۶۰ رو از بازار خارج کردیم.
‫ها. اکسی‌قبر
‫ببخشید؟
‫این چیزیه که به ۱۶۰ ها میگن. اکسی‌قبر
‫اصلا به تو ربطی نداره.
‫ما توافق نمی‌کنیم. پول نمی‌دیم.
‫ما یه ببر هستیم.
‫با دندون و پنجه و جرات.
‫ببرها توافق نمی‌کنن.
‫فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
‫-اینو توی یادداشت نذار. ‫-فهمیدی؟
‫ما الان تحت تحقیق هستیم.
‫هاوارد اونجا چی داره؟ ‫اونو بده من.
‫-مورتیمر. ‫-احمقی؟ یعنی، خدایا
‫واو، دکتر سکلر ‫دکتر سکلر من حلش می‌کنم.
‫-من حلش می‌کنم، بیرون، بیرون. ‫-مورتیمر، بشین.
‫هردوتون. بیرون.
‫-بیرون، حالا! ‫-هیچی اونجا نیست
‫تو فقط یه معتاد شکاکی.
‫حالا بشین سر جات.
‫-دارم می‌گم، تو یه معتاد شکاکی! ‫-لعنتی!
‫-بچه‌ها، بسه! ‫-دنبالم نیا!
‫-عمرا! ‫-هی!
‫می‌دونی پوردو ۹ میلیون دلار ‫بابت شام دکترها داده؟
‫ دلار برای شام.9.2365
‫-منم شام می‌خوام. ‫-وایسا
‫ساعت چنده؟
‫ادی، یکی سراغتو می‌گیره.
‫کیه؟
‫ادی فلاورز هستم.
‫من دبورا مارلو از پوردو هستم.
‫سلام، دبورا.
‫آره، من یه چیزایی دارم که فکر کنم ‫بخواین بدونین.
‫-اها ‫-خب چند سال پیش
‫آقای اودل ازم خواست برم توی اینترنت ‫و هرچی که می‌تونم
‫درباره سومصرف و اعتیاد اکسی‌کانتین پیدا کنم.
‫چطور مردم بدستش میاوردن، ‫می‌دونی، چطور استفاده می‌کردن.
‫نقشه، چت روم...
‫لعنتی، یعنی یارو ‫خیلی اهل تکنولوژی نیست
‫این قبل مک‌کلاسکی بود؟
‫آره، یه سال قبلش.
‫سکلرها بهش گفته بودن ‫باید یه گزارش برای مدیران اجرایی
‫ببره تا ببینن واقعا یه مشکله یا نه.
‫اها، تو چی پیدا کردی؟
‫خب، من قیمت خیابون رو پیدا کردم
‫اینکه چطور دکترت رو قانع کنی ‫که نسخه بنویسه
‫ناحیه‌هایی تو نقشه از دکترهایی ‫که تجویز می‌کردن...
‫آره، من یه یادداشت ۵۹ صفحه ای داشتم ‫که می‌گفت
‫این داروی مزخرفیه ‫و همه ازش جور دیگه‌ای استفاده می‌کنن.
‫این دارو خیلی اعتیادآوره.
‫و این گزارش رو به اودل دادی؟
‫آره.
‫-آره، برای همه فرستادمش. ‫-همه؟
‫دکتر ریچارد، دکتر ریموند، دکتر مورتیمر ‫فریدمن، گلدنهایم
‫کل گروه خوک‌صفتشون.
‫و البته، ‫آقای اودل شروع کرد سرم داد زدن
‫یه قوری قهوه ریخت روی سرم.
‫و من، کاری رو کرده بودم ‫که اون ازم خواسته بود.
‫و وقتی گفت یادداشت،
‫منظورش یادداشت نبوده، ‫و می‌خواسته براش بفرستم یا همچین چیزی.
‫و...
‫نمی‌دونم، یعنی، من...
‫گفتم معذرت می‌خوام و...
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫گفت برم تو اتاق همه و یادداشت رو ‫پس بگیرم.
‫و گفت...
‫گفت همه چی رو از بین ببرن.
‫گفت از شر همش خلاص شم.
‫من هول کردم ‫نمی‌دونستم چیکار کنم،
‫پس کاری رو کردم که خواسته بود و...
‫و بعدش فهمیدم، نباید...
‫نباید اونکار رو می‌کردم.
‫اونا آدمای واقعا بدی هستن.
‫این معتادها قربانی نیستن، ‫قربانی‌کننده هستن.
‫می‌دونستم وقتی زنگ زدی باید یه کاری ‫می‌کردم ولی نکردم.
‫ولی حالا می‌خوام ‫و تو هم می‌دونی
‫قبلش، من...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونستم.
‫باشه، تو کار درست رو کردی.
‫باید ضبطش کنیم.
‫تمایل داری بیای به ویرجینیا تا ضبطش کنیم؟
‫-اوه لعنتی. ‫-نه ما میریم اونجا.
‫یا، یا، یا...
‫ما میتونیم بیایم اونجا.
‫ام، آره، آره.
‫و همه میرن میامی، پس ام...
‫-این باید... ‫-می‌تونن فردا بیان.
‫اونا؟ فقط تو نیستی؟
‫ما می‌تونیم فردا بیایم.
‫من و رییسم.
‫اه...
‫فردا؟
‫می‌دونم به نظرت عجله‌ای شد، ‫ولی هرچه زودتر اینکارو کنیم
‫تو زودتر از شرشون خلاص میشی.
‫فکر نمی‌کنم هیچوقت از شرشون خلاص شم.
‫میشی.
‫تو به آدمای زیادی کمک می‌کنی.
‫ام...
‫لطفا؟
‫من می‌خوام اینجارو با خاک یکسان کنم.
‫عالیه.
‫-اوه خدای من. ‫-لعنتی.
‫فردا می‌بینیمت.
‫آره، باشه.
‫آره.
‫کارت درسته.
‫ریچارد؟
‫عزیزم؟
‫ریچارد؟
‫بث؟
‫-بیدار شو. ‫-بث.
‫-قربان... ‫-بث کجاست؟
‫قربان نمی‌دونم همسر سابقتون ‫کجاست ولی...
‫ما دو ساعت و نیم دیر کردیم. ‫واقعا باید بریم.
‫میامی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫برای پرواز مشکلی نداری؟
‫آره، برو پایین.
‫منتظرم باش.
‫قربان.
‫برو پایین. ‫برو بیرون.
‫زود باش.
‫-ایده خوبیه؟ ‫-میامی؟
‫فکر کنم. تیممون بهش نیاز داره.
‫اون یه سوال واقعی نبود.
‫ما بهترین سال توی تاریخ ‫شرکتمون رو داشتیم
‫تعدیل شده برای تورم، ‫بهتر از هر سالی که داشتی
‫زیادی روی پول تمرکز کردی ریچارد، ‫همیشه اینطوری
‫فکر کنم حسودیت شده، ارتور.
‫حالا می‌خوای یه مهمونی بزرگ راه بندازی.
‫وقتی که تحت تحقیقی.
‫باید نشون بدیم ‫چیزی برای نگرانی نداریم.
‫تو چیزای زیادی برای نگرانی داری. ‫باور کن.
‫آدمای ما به یه دور پیروزی نیاز دارن. ‫ما داریم می‌بریم.
‫وقتی داری می‌بری یه دور پیروزی نمیزنی.
‫وقتی بردی اینکارو می‌کنی.
‫داری گند می‌زنی.
‫و نذار مورتمیر اون کت و شلوار ‫مضحک رو بپوشه.
‫دکتر ریچارد، باید بریم.
‫-اینجا چیکار می‌کنیم؟ ‫-منظورت چیه؟
‫این. این کثافت‌کاریا.
‫بالا نگه داشتن روحیه ‫و جشن گرفتن یک سال عالی.
‫-اونا دارن به کارکنانمون زنگ میزنن. ‫-کیا؟
‫-محقق‌ها، دنبال دهن‌لق هستن. ‫-بذار بگردن.
‫به نظرت هیچکی نیست که بخواد ‫براشون یه داستان تعریف کنه؟
‫بابا، ما اشتباهی نکردیم.
‫-به نظرت مهمه؟ ‫-الان نمی‌خوام دربارش حرف بزنم.
‫-هاوارد، عینکم. ‫-بیا.
‫بدبخت شدیم.
‫بدبخت نشدیم. بدبخت نشدیم.
‫برو...نه، برو نمایش رو ببین.
‫شبیه ترمیناتور شدی، برو بترکون.
‫اکسی‌کانتین!
‫-اکسی‌کانتین! اکسی‌کانتین! اکسی‌کانتین! ‫-ووو!
‫دوستت داریم ریچارد!
‫از اشتیاقتون خوشم اومد.
‫ریچارد!
‫دوستت داریم ریچارد!
‫ممنون، منم دوستتون دارم.
‫میدونین، توی میامی همیشه گرمه.
‫برای همین بهترین مکان برای پوردو هست
‫تا کنفرانس فروش سالانش رو داشته باشه ‫چون ما داغ(جذاب)هستیم
‫داریم رقابت رو با فروش اکسی‌کانتین می‌ترکونیم!
‫می‌دونین...
‫الان برند شبه مخدر شماره یک ‫توی کشوره؟
‫و ما...
‫-ما متوقف نمی‌شیم. ‫-ما اونکارو کردیم.
‫حالا بذارین صدای فریادتونو بشنوم!
‫اکسی‌کانتین!
‫♪ آره، تو حس تازگی می‌کنی ♪
‫استمفورد، کانکتیکت
‫باشه. این عالیه.
‫اونجارو آماده می‌کنیم.
‫دوربینو می‌ذاریم اینجا.
‫یادت باشه، میذاریم خودش پیش ببره ‫باشه؟
‫هرچی کمتر حرف بزنیم، بهتره.
‫سعی می‌کنیم توی یادداشت بیاریمش.
‫نکته همینه.
‫-فلاورز. ‫-بله قربان؟
‫کارت خوب بود.
‫سلام.
‫اوه. عالی به نظر میاد.
‫هر لحظه باید برسه.
‫آره.
‫امکان داره گوشیش رو شنود کرده باشن.
‫اون استرس داشت.
‫وقتی زنگ زد، استرس داشت.
‫چند ساعت توی اون سوییت منتظر موندیم.
‫ساعتها
‫و ساعتها.
‫بیا دوباره باهاش تماس بگیریم.
‫با دبورا مارلو تماس گرفتید. ‫پیغام بذارید.
‫سلام، دبورا.
‫ادی فلاورز هستم.
‫امروز قرار داشتیم.
‫جلسه‌ای برای شهادت دادن.
‫ام، ساعت ۲:۲۰ است.
‫چندین بار باهاش تماس گرفتیم.
‫به بیمارستان‌ها و پلیس زنگ زدیم ‫تا ببینیم شاید مشکلی پیش اومده.
‫و می‌دونین کجا بود؟
‫خیلی دردناکه، می‌دونین؟
‫توی مراقبت فوری بود...
‫کار کردن برام سخت شده.
‫از دکتر خرید می‌کرد.
‫و ام...
‫تیلنول رو امتحان کردم و...
‫جواب نمی‌ده.
‫فکر کنم سندرم تونل کارپال ‫یا همچین چیزی باشه...
‫به یه چیز قوی‌تر نیاز دارم.
‫بعدا فهمیدیم تقریبا روزی ۳۰ قرص ‫استفاده می‌کرده.
‫بیشتر نمی‌گیرم، قول میدم.
‫می‌دونم که می‌تونی...
‫تکلیف تحقیقاتی‌ای که اودل بهش داده بود
‫اساسا یه دستورالعمل برای ‫سومصرف اکسی‌کانتین براش بود.
‫من فقط قرص می‌خوام، لطفا! ‫خدایا!
‫-چندین سال معتاد بوده! ‫-یه نسخه لعنتی!
‫و حالا شاهد درجه یکمون ‫غیرقابل اعتماد بود.
‫لعنت بهت!
‫کارمون تموم شده بود.
‫تمام.
‫ما نمی‌تونستیم پیگرد قانونی انجام بدیم ‫مگر اینکه یکی رو از داخل پیدا کنیم.
‫-جک اینجاست؟ ‫-اوه خدای من.
‫تنهایی؟
‫نه، اون اینجا نیست.
‫-سرکاره. ‫-میشه یه لحظه بیام داخل؟
‫اه...
‫البته. آره.
‫چطوری؟
‫من خوبم.
‫چه خبر؟
‫اه...
‫گوش کن، هیچ...
‫راه آسونی برای گفتن این نیست.
‫من فقط...
‫من گند زدم.
‫من گند زدم باشه؟
‫خیلی بد.
‫و وقتشه که مسئولیتش رو گردن بگیرم.
‫برای تو، برای این خانواده
‫و می‌دونی، من...
‫داشتم میومدم اینجا و...
‫نمی‌دونستم چی بگم و من...
‫داشتم به زمان‌های بهتر فکر می‌کردم
‫و یکی از بهترین لحظات زندگیم وقتی بود ‫که با مادرت ازدواج کردم.
‫و دونستن اینکه تورو توی زندگیم دارم...
‫یه مزیت بود و هست.
‫و دیگه این رو دست کم نمی‌گیرم.
‫و تورو پسرم در نظر می‌گیرم باشه؟
‫ام...
‫با این حرف، تو لیاقتت بهتر از اینا بود.
‫تو لیاقتت بهتره و من باید ‫مرد بهتری برای تو و این خانواده می‌بودم.
‫و ام...
‫و دوستت دارم.
‫باشه؟
‫و...
‫و به کمکت نیاز دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫منظورت...؟ منظورت چیه کمک نیاز داری؟
‫چی...؟
‫یکم پول، یا بهم بگی
‫کسی رو می‌شناسی که بدونه کجا میتونم ‫اکسی‌کانتین گیر بیارم
‫اوه خدای من، نه.
‫-هی، صبر کن. ‫-خفه شو، درباره چی حرف می‌زنی؟
‫وایسا یه لحظه.
‫-من درد دارم. ‫-درباره پول حرف زدی.
‫-منظورت چیه؟ ‫-من درد دارم.
‫-می‌دونم یکیو می‌شناسی. ‫-خفه شو.
‫چی می‌گی؟ ‫چیکار می‌کنی؟
‫اومدی اینجا با یه...
‫خانما، خانما، خانما.
‫می‌تونیم بهتون ملحق بشیم؟
‫البته، فیل.
‫یا بهتره بگم آقای معاون فروش؟ ‫ووو!
!بزنین سلامتی معاون فروش
‫ووهو!
‫قبلا همو دیدیم؟ آشنا به نظر میای.
‫ایشون کمینه محصول پذیرفتنی پوردو هست. ‫مشاورمون که ترکونده.
‫من جی هستم. جی مک‌کلاسکی
‫-سلام. ‫-وایسا.
‫نه. دادستان ایالت متحده از مین؟
‫من باور دارم اکسی‌کانتین بزرگترین مجرم
‫و تهدید اجتماعی توی ایالت مین هست.
‫نامه‌ات به ۵۰۰۰ تا دکتر
‫سخنران اصلی فردا.
‫خب، قربان ‫می‌دونم اون یه دادستان از مین هست،
‫و اون...
‫اون با ما کار می‌کنه.
‫فکر کردم از پوردو متنفری.
‫خب، می‌دونی ‫اونا گوش دادن
‫و تمایل دارن که تغییر کنن
‫هیجان دارم که بخشی ازش باشم.
‫حالا برای تو کار می‌کنه؟
‫نه، قربان. از ما حقوق نمی‌گیره.
‫اون یه مشاوره.
‫اوهوم.
‫تنفر کلمه قوی‌ایه، خانم جوان.
‫تو زیادی جوونی برای اینقدر درمونده بودن.
‫بیا اینجا، رفیق.
‫چهارتا، با یخ.
‫-چهارتا با یخ بده. ‫-بگیرشون!
‫من حالم عالیه.
‫بیا.
‫-خفه شو! درباره چی حرف می‌زنی؟ ‫-می‌دونم یکیو می‌شناسی.
‫یعنی چی؟ اومدی اینجا با یه...
‫پوردو لعنتی!
‫-یکیو می‌شناسی... ‫-خفه شو!
‫برو بیرون!
‫-چته؟ خفه شو! ‫-من درد دارم.
‫برام مهم نیست! خفه شو!
‫-خفه شو! خفه شو! ‫-من دارم میمیرم!
‫تو اصلا یه نوشیدنی...
‫اوه خدای من.
‫لعنتی.
‫زود باش، رفیق.
‫باهاش مبارزه کن.
‫زود باش، مرد.
‫من خوبم، من خوبم.
‫زود باش، زود باش
‫زود باش.
‫امتحان کن.
‫-بزن، بزن، بزن ‫-جدی؟
‫چرا که نه؟ بجنب!
‫زود باش.
‫حس خوبی داره، نه؟
‫خیلی حس خوبی داره.
‫حس خوبی داره.
‫بیخیال! باید چیکار می‌کردم؟ ‫بهم گیر داده بود.
‫دوتا از دوستاش...
‫تو خیلی خوشگلی!
‫خیلی خوشگل.
‫♪ خیلی خوبی، هرچی می‌خوام رو داری ♪
‫♪ تو من رو ♪
‫♪ به زانو دراوردی ♪
‫♪ من زمزمه می‌کنم ♪
‫♪ اون آهنگ رو ♪
‫♪تو منو آروم می‌کنی ♪
‫♪ می‌دونی درسته ♪
‫♪ بیشتر از چیزی که نیاز دارم، می‌ده ♪
‫♪تو منو آروم می‌کنی ♪
‫♪ وقتی خوب نیستم ♪
‫♪ زود باش ♪
‫♪ دریاچه سرد می‌شه، باور دارم ♪
‫♪ می خوام وارد ♪
‫-اوه خدای من، نه! ‫-هی، هی، هی
‫-زود باش، هی ‫-اون مرده؟
‫زود باش، هی. هی، زود باش.