‫پس باید با یک فرد کاملاً ‫غریبه ازدواج کنم؟
‫خب آره.
‫اون ولگرد که نیست.
‫پول داره.
‫آخه... ‫فکر می‌کردم که وقتی ازدواج بکنم...
‫از سر عشق باشه.
‫دهقان‌ها با عشق ازدواج می‌کنن.
‫ماری زمین داره.
‫من اِستید هستم راستی.
‫-می‌دونم. منم ماری‌ام. ‫- اوه بله.
‫می‌دونم.
‫اون فانوس دریایی ‫ساده رو ببینین.
‫این برج دیدبانی، یه نور ‫ثابته که راهنمایی می‌کنه.
‫و شما باید همچین چیزی ‫باشین برای همدیگه.
‫تا ابد.
‫مادر ‫اوه، تبریک!
‫ما یه چیزی برای عروسیتون خریدیم.
‫یه هدیه!
‫- اوه! سنگ قبر. ‫- هاه.
‫- مادر بله!
‫اِستید؟
‫-اِستید؟
‫-همم؟
‫لطفاً می‌شه با بچه‌هات بازی کنی؟
‫اوهوم.
‫ باهاشون دزد دریایی‌بازی نکن.
‫باز کابوس می‌بینن.
‫-آآآآر!
‫ها ها!
‫من بزرگ‌ترین دزد دریایی تاریخم.
‫- آه! خواهش می‌کنم!
‫حرف آخری نداری ترسو؟
‫من رو ببخش! ‫من خونواده دارم.
‫شرمنده پسر جون.
‫الواط به هیچکس رحم نمی‌کنن!
‫ ما هم این‌طوری به خدمت دزد دریایی‌ها می‌رسیم.
‫ماری، ما فقط داشتیم ادای دزد ‫دریایی‌ها رو درمی‌آوردیم.
‫همه‌جا دنبالت گشتم.
‫باید زودتر حرکت کنیم، ‫قبل از اینکه اسپانیایی‌ها بفهمن
‫تمام افرادشون رو قتل عام کردیم.
‫اوه، اسپانیایی‌ها. اون‌ها خیلی مرگ‌های ‫دراماتیکی دارن، نه؟ اسپانیایی‌ها رو می‌گم.
‫کلی خداشون رو صدا می‌زنن.
‫آره، موافقم. حالا باید ‫صحبت کنیم درمورد...
‫ایزی، ایزی، ایزی، ایزی، ایزی. ‫اونجا رو ببین. اون ابرها رو.
‫به نظرت شبیه هات‌داگ نیستن؟
‫شبیه ابرن رئیس. ‫می‌شه تمرکز کنیم روی...
‫آره، آره، شبیه ابرن
‫چون خب ابرن دیگه،
‫اما باید یه‌کم قوه تخیلت ‫رو به کار ببری داداش.
‫گمونم شبیه سوسیسن.
‫هات‌داگ، آره. دقیقاً.
‫گاهی اعصابم رو خرد ‫می‌کنی‌ ها مرد.
‫بریم سراغش.
‫با چی سر و کار داریم اینجا؟
‫خب، کشتی یه مقدار آسیب دید تو آشتبار،
‫و خدمه هم که کاملاً به‌دردنخورن،
‫-همه‌شون کم دارن. ‫-اوهوم. چه نقشه‌ای داری براشون؟
‫همون همیشگی...
‫مجبورشون کنیم کشتی رو ‫تعمیر کنن، بعد هم اعدام.
‫-آها... همون همیشگی. ‫-همم.
‫بلک ‫شرط می‌بندم داره یه حرف خفن می‌زنه.
‫اون برترین رزم‌آرای تاریخه.
‫نمی‌دونم من رو به‌جا می‌آره یا نه.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم قد بلندتر باشه.
‫-هیس. ‫- آه! لعنتی!
‫برگردیم سر کار.
‫پسرا، پسرا، ‫ پسرا، پسرا، هی.
‫بیایم اینجوری به ‫مهمونامون حمله نکنیم.
‫-لعنتی، آره! یوهووو!
‫سلام همگی. ‫ من بلک‌بیردم.
‫باعث افتخار منه سرورم. افتخار.
‫خب خوبه، ولی لازم نیست ‫ بهم بگی "سرورم"، باشه؟
‫فقط بگو بلک‌بیرد.
‫-بله سرورم، بلک‌بیرد، سرورم! ‫-خوشوقتم از آشناییتون.
‫سلام. سلام. خوشوقتم. ‫سلام، چطوری؟
‫هی. چقدر طناب‌. ‫همه طناب پوشیدن.
‫همه هم شلخته و ‫کثیفن.
‫اینا رو نگاه کنین!
‫ذوق دارن تو آب‌های آزاد.
‫ایزی...
‫ایزی، بیا اینجا. ‫متخصص پرنده دارن.
‫اینو نگاه کن.
‫-سلام. ‫- کارل سلام گرمش رو می‌رسونه ناخدا.
‫اسم پرنده‌ هه کارله. آره؟ ‫-اسم پرنده‌هه کارله.
‫- اسم پرنده‌هه کارله. ‫- ببخشید سرورم، بلک‌بیرد، سرورم.
‫داشتم فکر می‌کردم که آیا ‫زنده می‌مونیم یا می‌میریم...
‫خب، بیا!
‫بلک‌بیرد باید به کار و باراش برسه!
‫-فَنگ! ‫- برگردین سر کار!
‫اوه! یا عیسی مسیح!
‫ایزی، چرا ما یه متخصص پرنده نداریم؟
‫آماده؟
‫- سالگرد ازدواجمون مبارک عزیزم.
‫اوه... اینو نگاه. چیه؟
‫یه نقاشیه...
‫- از فانوس دریایی. ‫-اوهوم.
‫- از جریان عروسیمون. ‫- آره!
‫ما باید فانوس دریایی همدیگه باشیم
‫- خاطرت هست؟ ‫- درسته.
‫-آره. ‫- آره، آره.
‫و بچه‌ها این کار رو کردن؟
‫اوه خدایا، عالی‌ان.
‫- من نقاشیش کردم. ‫- اما اون‌ها... همم؟
‫- تو کردی؟ ‫- بله.
‫آره، قطعـ... ‫اوه قابل تشخیصه.
‫واستا! بفرما!
‫نظرت چیه؟
‫- اسباب‌بازیه؟ ‫- یه ماکت کشتیه.
‫نظرت چیه درمورد زندگی رو همچین چیزی؟
‫تو، من، بچه‌ها... تو دریا.
‫واقعاً چرا باید این کار رو بکنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫از این یکنواختی دربیایم.
‫به‌نظرت زندگی‌مون یکنواخت شده؟
‫نه!
‫نه، نیست، هست؟
‫ام... ‫فقط فکر می‌کنم که...
‫چرا هرروز وقتمون رو اینجا تلف کنیم،
‫کارهای تکراری رو انجام بدیم...
‫وقتی می‌تونیم همچین کاری رو بکنیم!
‫می‌تونیم با یه کشتی ‫ماجراجویی داشته باشیم.
‫می‌دونستی که من از ‫اقیانوس متنفرم؟
‫- من اینو اون روز هم گفتم. ‫- چی؟ کِی؟
‫وقتی کنار اون اقیانوس ‫لعنتی واستاده بودیم!
‫قایق نمی‌خوام اِستید!
‫و از زندگی‌مون هم متنفر نیستم!
‫حداقل نه اونقدری که ‫بخوام این کار رو بکنم!
‫- متوقفش می‌‌کنم. ‫- چیو متوقف کنی؟
‫- منظورم اینه که... ‫- چیو متوقف کنی!؟
‫- هیچی. ‫- این رو که ندادی بسازن، نه؟
‫نه... نه، این فقط یه فکر بود.
‫همین. ببخشید.
‫همین.
‫اینجا محشره.
‫ایزی، نگاه کن، ‫ببین این فاجعه رو.
‫اینو ببین!
‫یه نسخه فسقلی این کشتیه.
‫این‌طور به نظر میاد، آره.
‫- خب ادوارد... ‫- کلی خرت ‌و پرت جورواجور
‫-و خرده‌ریز داره. ‫-ادوارد؟
‫- این یارو خیلی خفنه. ‫- ادوارد، تمرکز کن.
‫-ما به یه نقشه احتیاج داریم. ‫- می‌خوام تمرکز کنم. دارم تمرکز می‌کنم
‫-روی تمام این اشیاء محشر. ‫- ادوارد، ما واقعاً به یه نقشه نیاز داریم.
‫- خرده‌ریزهای خفن. ‫- زود باش، نقشه.
‫آره! ما همیشه به یه ‫نقشه لعنتی نیاز داریم، آره؟
‫و بعد چی؟ بعد نقشه رو ‫پیاده‌سازی می‌کنیم،
‫بعد یه نقشه دیگه می‌کشیم، ‫ بعد چی‌کار می‌کنیم؟
‫اونو پیاده می‌کنیم و ‫همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه
‫دوباره و دوباره و دوباره و دوباره.
‫اینا همه‌ش خیلی خسته‌کننده‌ست!
‫خیلی حوصله‌‌سربره مَرد. ‫ همه‌ش همینه دیگه؟
‫من نباید حوصله‌م سر بره. ‫ من بلک‌بیردم ناسلامتی.
‫خب هرچقدرم که حوصله‌ت ‫ سر رفته باشه، اگه زود یه تصمیم نگیری،
‫همه‌مون می‌میریم حتماً.
‫اوه حالا این شد یه فکری. ‫این کار رو انجام ندادم تاحالا.
‫هنوز که نمردم، نه؟
‫شاید بهتره این رو هم امتحان کنیم.
‫چی... چیکار کنی؟
‫آره، چون این با عقل ‫جور در میاد.
‫خب ما فکر می‌کنیم که ‫قراره بکشنمون دیگه، نه؟
‫من که این کار رو می‌کنم اگه جاشون بودم. ‫نگاهی بنداز به خودمون.
‫آه... خدایا.
‫ها؟
‫کل روز رو داشتی نگام می‌کردی.
‫پس کل این مدت یه زن بودی؟
‫آره... گمونم.
‫نمی‌دونم.
‫و لال هم که نیستی؟
‫نه، لال نیستم.
‫فکرش رو نمی‌کردم...
‫اصلاً.
‫چیزی پیدا کردم که احتمالاً ‫ شماها بخواین ببینینش.
‫این نقطه‌های سیاه ریزه‌ میزه به‌نظرم اسپانیایی میان. ‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫درسته.
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی...
‫سلام.
‫ماری؟
‫- این ماری کیه دیگه؟
‫هی، اِستید، من واقعاً ‫امیدوارم نمرده باشی
‫چون همه‌چی داره...
‫اوه، اِم...
‫ببخشید، اِ... نمی‌خواستم مزاحمتون بشم.
‫مزاحمتی نیست.
‫بگو ببینم، بلدی بشمری؟
‫- بـ... بله. ‫- برعکس.
‫اِم...
‫هیس... بله.
‫می‌خوام که شروع کنی ‫به برعکس شمردن
‫از یک ساعت و چهل و هفت دقیقه،
‫و ازت می‌خوام که شروع کنی از...
‫- الان. ‫- شصت، پنجاه و نه...
‫پنجاه و هشت... پنجاه و هفت...
‫- پنجاه و شش... ‫- خوبه، ادامه بده. وقتی تموم کردی بیا پیدام کن.
‫پنجاه و دو، پنجاه و سه... ‫اوه خدایا، لعنت. پنجاه...
‫و می‌شه لطفاً برامون یه ‫کهنه سرد بیاری؟
‫البتـ... بله! ‫امر بفرمایید سرورم.
‫پنجـ... اِ، چهل و نه، چهل و هشت...
‫بزدل.
‫من یه بزدل بودم.
‫اِستید؟
‫من می‌دونم خوشحال نیستی.
‫منم خوشحال نیستم.
‫-من ناراحت نیستم. ‫- نیستی؟
‫فکر می‌کنم هزارگاهی... ‫صدای گریه‌ت رو می‌شنوم.
‫وقتایی که تنها هستی.
‫اِ... نه.
‫احتمالاً صدای باده...
‫که می‌شنوی.
‫یا صدای جغد. ‫احتمالاً جغده.
‫می‌دونم اگه انتخابش با خودمون بود، ‫همدیگه رو انتخاب نمی‌کردیم؛
‫به هیچ وجه،
‫اما... ما فقط همین یه ‫بار رو زندگی می‌کنیم.
‫باید تلاش کنیم، نه؟ ‫وگرنه آخرش که چی؟
‫عزیزترینم، ماری...
‫تو لیاقت این رو داری که خوشحال ‫باشی، منم همین‌طور.
‫آرزوم اینه که سرمایه و زمین عظیمی که
‫برای تو و بچه‌ها به ارث می‌ذارم،
‫کافی باشه.
‫یکی دو هکتار رو برای ‫ نیازهای خودم فروختم
‫اما بقیه‌ش مال شماست.
‫کاملاً درست می‌گی. ‫ما فقط یه بار زندگی می‌کنیم.
‫با احترام، اِستید.
‫تو چقدر... ‫مایه سرافکندگی هستی.
‫-ماری؟! ‫- فکر می‌کنی یه نامه کافی بود؟
‫- اوه ماری. انگار بهم خنجر زدن. ‫- بله... تبریک.
‫آخه دزد دریایی بودن؟
‫تو من رو ول کردی که... ‫ دزد دریایی بشی؟
‫مشکل از تو نبود. ‫ از من بود.
‫من فقط تو ازدواج معذب بودم.
‫- یک دزد دریایی؟ ‫- آه!
‫اون از غازها می‌ترسید ‫اصلاً.
‫خداحافظ اِستید.
‫از جهنم لذت ببری.
‫ناخدا ‫آه! آه!
‫الواط به هیچکس رحم نمی‌کنن.
‫اَ! اَاَ!
‫اَاَاَ!
‫هی.
‫نزدیک بودها، نه؟
‫خوب ضربه خوردی اونجا ‫ از دست چندتا اسپانیایی.
‫-خدمه‌م! ‫- هیسس!
‫-خدمه خوبن. حالشون خوبه.
‫باید آرامش داشته ‫باشی. سخت نگیر.
‫وگرنه دل‌ و روده‌‌ت همه‌جا می‌ریزه.
‫چی؟
‫تو برا بلک‌بیرد کار می‌کنی؟
‫آره...
‫هیچ‌وقت این‌طوری درموردش ‫فکر نمی‌کردم، آره.
‫فکر کنم واقعاً برا ‫بلک‌بیرد کار می‌کنم.
‫هممم... من اِد هستم.
‫هی...
‫اِستید.
‫-پسسست...هی.
‫تو هنوز جیمی؟
‫می‌دونی، از اونجا که ‫الان... یه خانمی دیگه.
‫راستش درموردش فکر نکردم.
‫جان کوچولو ‫ معلومه که ‫اون جیم نیست.
‫اسم جیم رو که برا خانما نمی‌ذارن.
‫اسم عموی من مارگارته.
‫مارگارت هم اسم مرده هم زن.
‫من فکر می‌کنم جیم فقط برای مردهاست.
‫اگه تو دیگه قرار نیست جیم باشی، ‫می‌شه من جیم باشم؟
‫اون بلک‌بیرد احتمالاً فکر ‫می‌کنه من احمقم.
‫- من یه دزد دریایی افتضاحم. ‫- اوه بی‌خیال.
‫می‌دونی، اکثر دزد دریایی‌هایی ‫که می‌شناسم مرده‌ن.
‫پس خیلی هم کارت از اونا بهتره.
‫تو مرد خوبی هستی اِد.
‫چند وقته تو این خدمه‌ای؟
‫اوه مدت زیادیه. ‫زیادی شاید.
‫راستش رو بخوای، دارم ‫به درومدن ازش فکر می‌کنم.
‫می‌تونه کار سختی باشه.
‫- این ابریشمه؟ ‫- ناخدا اوه نه.
‫این درواقع یه...
‫کشمیر نفیسه.
‫کشمیر نفیس.
‫اوه!
‫از الیاف ظریف خوشت میاد؟
‫فکر کنم آره.
‫آره.
‫می‌تونی یه راز رو پیش خودت نگه داری؟
‫چی؟
‫من چندتا راه مخفی
‫تو این کشتی تعبیه کردم.
‫می‌دونی، فقط برا محض خنده.
‫چه خفن!
‫این کمد لباس فرعیمه.
‫کمکی کمد اصلیمه.
‫-خب. ‫-کت‌های زمستونی.
‫برای فصل پاییز.
‫لینن تابستونی.
‫تمام اینا مال خودته؟
‫متأسفانه. من معتاد لباسم.
‫اوه دنبال اینا می‌گشتم.
‫-عالیه. ‫-اد؟
‫اد؟
‫ادوارد، اینجایی؟
‫- ما کل روز رو وقت نداریم ها! ‫- اون بلک‌بیرده؟
‫همم؟ نه، اِ، ‫ من بلک‌بیردم.
‫هیسس.
‫جان کوچولو ‫ ما یه ‫سوال جدی داریم ازت.
‫-تو پری دریایی هستی؟ ‫- گفتم بهتون که.
‫من پری دریایی نیستم.
‫- خب باشه. ‫- نه، اما جوری که گفتین
‫- یه‌جورایی واقعاً حس پری دریایی بودن رو داشت. ‫-آره،
‫- شنیدم. ‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم.
‫- من پری دریایی نیستم بابا! ‫-باشه.
‫کسی بلک‌بیرد رو دیده؟
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- غذا می‌خورم.
‫وقتی بهت حمله کردن نباید غذا بخوری.
‫شما هرجور من بخوام، زندگی می‌کنین!
‫برگرد به کار! آشغال‌های به‌دردنخور!
‫- فقط اینو می‌دونم که ‫زن‌ روی کشتی باعث بدیمنیه.
‫-تاریخ اینو می‌گه.
‫-این یه افسانه‌ست. ‫-خب نه،
‫درواقع، علم...
‫چون زن‌ها تو بدن‌هاشون ‫کریستال‌هایی دارن،
‫و اون کریستال‌ها ‫شیاطین رو جذب می‌کنن.
‫و اون شیاطین بدبختی ‫رو با خودشون میارن.
‫می‌دونی، فرانسوی‌ها بهش می‌گن... ‫هی! هی، هی، هی.
‫فقط یه بار می‌گم.
‫- یه بار هم کافیه. ‫- اوهوم.
‫- خب گوش کنین. ‫- آره.
‫من هفته‌هاست که رو این کشتی‌ام...
‫و هنوز برخورد نکردیم.
‫-ها؟ ‫- ما مورد حمله اسپانیایی‌ها قرار گرفتیم.
‫-اما... ‫ببینین ملت...
‫خیلی ساده می‌گم.
‫من رو به‌ اسم جیم ‫می‌شناسین دیگه، نه؟
‫- آره، همون جیم قدیمی. ‫- خب فقط... باز هم بهم بگین جیم.
‫ها، چیزی تغییر نکرده.
‫جز اینکه من دیگه ریش ندارم...
‫و دماغم هم متفاوته،
‫و می‌تونم حرف بزنم دیگه، بله.
‫کسی مشکلی داره با این قضیه؟
‫- قطعاً نه.
‫منطقیه. ‫همیشه از جیم خوشم میومد.
‫-آره، مرد خوبیه. ‫می‌دونی، عالیه. ‫-آره.
‫- و این باعث افتخار منه. ‫- باورنکردنیه.
‫- تو همه این‌ها رو خوندی؟ ‫- بارها.
‫تازه فقط کتابای موردعلاقه‌م ایناست.
‫اوه، ممکنه از این یکی خوشت بیاد.
‫کجاست؟ اوه.
‫آره.
‫اوه خدایا.
‫فکر می‌کنن این شکلی‌ام؟
‫همم؟ ای دلقک خوناشام ‫وایکینگ لعنتی با اون...
‫نگاهش کن. ‫یک، دو، سه، چهار...
‫نه تا تفنگ داره. ‫نه تا تفنگ؟!
‫-این... زیادیه. ‫-من... من یه دونه تفنگ و یه چاقو دارم.
‫درست مثل بقیه.
‫- نمی‌خواستم ناراحتت کنم. ‫- نه، تو کاری نکردی. فقط...
‫- فقط گاهی خیلی سخت می‌شه، می‌دونی؟
‫تاحالا حس کردی اسیر شدی؟
‫انگار فقط داری رو آب راه می‌ری؟
‫و منتظری که غرق بشی؟
‫آره.
‫حس کردم...
‫کاملاً حس کردم این رو...
‫بلک‌بیرد همیشه می‌بره.
‫نکته همینه. ‫هیچ‌وقت شکست نمی‌خوره.
‫دیگه چالش هم نیست.
‫مردم فقط اون پرچمش رو می‌بینن و وحشت می‌کنن. ‫"بلک‌بیرد!"
‫و دیگه بی‌خیال می‌شن. ‫تسلیم می‌شن.
‫خب که چی؟ ‫نیازی نیست بهم رو این کشتی.
‫من یه روحم.
‫شلوغی‌ای وجود نداره. ‫هیجانی وجود نداره.
‫اصلاً زندگی‌‌ای وجود نداره!
‫ببین...
‫باورم نمی‌شه دارم این حرفو می‌زنم،
‫اما... تاحالا به بازنشستگی فکر کردی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫اوه! اوه...
‫خب، یعنی به خواست ‫خودت دیگه کار نکنی
‫تا به علایق زندگیت بپردازی.
‫- همچین چیزی وجود داره؟ ‫-اوهوم.
‫بازنشستگی.
‫خوب فکر همه‌چیش ‫رو کردی ها نه؟
‫می‌دونی چقدر سخته ‫ کسی رو پیدا کنی که
‫یه کار خاص انجام بده؟
‫غیرممکنه مرد.
‫بعد تو میای اینجا با کتابخونه‌ت
‫و سکه‌های شیکت و ‫کمد کوچیک مخفیت
‫که پره از لباس‌های پرزرق‌وبرق ‫و لینن‌های تابستونی.
‫لعنت.
‫ببین. ‫دو تا لوستر اونجاس.
‫دیگه زیادیه.
‫یه آتیش‌سوزی رو یه ‫کشتی چوبی
‫و احاطه‌شده با تکه کاغذ.
‫تو یه دیوانه‌ای و ‫من خوشم میاد از این.
‫می‌دونم همه‌چی به‌نظر عالی میاد،
‫اما واقعاً اگه می‌تونستم...
‫مثل بلک‌بیرد باشم، ‫حتی فقط برای یک لحظه...
‫جون تو همه اینا رو ‫دو دستی تقدیم می‌کردم.
‫هی... می‌خوای یه کار ‫عجیب بکنیم؟
‫خدمه "انتقام"،
‫لطفاً تشویق کنین
‫و خوشامد بگین به
‫ناخدای بسیار شجاعتون...
‫بلک‌بیرد.
‫-دست بزنید.
‫ناخدا ‫سلام به همگی!
‫بله، من بلک‌بیرد افسانه‌ای‌ام.
‫سلام به همه!
‫اوه، اوه، و این هم رفیق جدیدم اِستیده.
‫اوه خب چطوری؟
‫- چه خبره اصن الان؟ ‫- می‌دونم.
‫بجنبین ملت.
‫بجنبین. بجنبین. ‫به صف شین. به صف شین.
‫- به صف شین... ‫- من برگشتم!
‫ و به ناخداتون خوشامد بگین.
‫اون از چنگال مرگ جون سالم به در برد.
‫- خوشحالیم که نمردی ناخدا. ‫- خوشحالیم می‌بینیمت.
‫دیدی اینو؟ ‫محشره!
‫یه حرفی داشتم باهات ناخدا.
‫تو گاهی واقعاً ‫ ضدحال می‌زنی. می‌دونستی اینو؟
‫وقتی ازم خواستی اون احمق ‫به‌تمام‌معنا رو دنبال کنم،
‫بدون هیچ سوالی ‫ اون کار رو انجام دادم.
‫و وقتی دنبالش کردیم تا رسیدیم به یه کشتی ‫جنگی اسپانیایی، به اون کشی حمله کردم
‫کلی از نیروهامون رو هم ‫تازه از دست دادیم سرش.
‫همم کارشون همینه دیگه. ‫دزد دریایی‌ان.
‫تا سال‌ها من پایه تمام ‫تغییرات خلق‌وخوییت بودم،
‫حالات بسیار نامنظمت رو تحمل کردم
‫وقتی همه نگران قضاوتت بودن، نظرشونو عوض کردم.
‫-همم به‌نظر اضطراب‌آور میاد ایزی. ‫-آره هست،
‫اما همه این کارها رو کردم
‫چون باعث افتخارم بود که
‫برای بلک‌بیرد افسانه‌ای کار کنم،
‫باهوش‌ترین ملوانی که ‫تاحالا ملاقات کردم.
‫اما الان، شما فقط...
‫یه آدم دیوانه ناخوشایندین
‫که فقط ادای بلک‌بیرد رو درمیارین.
‫-اون بلک‌بیرده.
‫من اِستیدم، حواست هست؟
‫من نمی‌میرم.
‫نه برا اون آشغال و نه برا تو.
‫پس یه نقشه تدبیر می‌کنم،
‫اوه، خودتونین.
‫با چه سرعتی می‌تونیم ‫ این کشتی رو جابجا کنیم؟
‫مطمئن نیستم. ‫این کار خدمه‌ست راستش.
‫-اَ! ‫- مهماتتون چقدره؟
‫اد! این یارو رو می‌شناسی؟ ‫یه عوضی به‌ تمام‌ معناس!
‫-اوه! ‫-ایوان! فنگ!
‫اسلحه‌ها رو آماده کنین. ‫هرکی نمی‌خواد بجنگه رو هم بکشین.
‫-چی؟ ‫-خب بلک‌بیرد...
‫نظرت چیه؟
‫-موافقی؟ ‫-من؟
‫منظورم اینه که می‌خواستی ‫بلک‌بیرد باشی دیگه
‫این شکلیه.
‫می‌تونیم فقط صحبت کنیم باهاشون.
‫خب آره، حالا تو اسپانیایی صحبت می‌کنی؟
‫-نه. ‫-همم.
‫شاید لاتین کهن بفهمن.
‫-بیست، نوزده، هجده، هفده، شونزده... ‫- اوه اوه، دیگه وقت داره تموم می‌شه.
‫- می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫- چی؟!
‫دیگه دنبالمونن. وقتشه ‫یه فکر دیگه بکنیم اِستید.
‫-مـ...مـ... ما صحبت می‌کنیم. ‫- افرادمون می‌میرن.
‫-من ایده‌ای... ندارم! ‫-زود باش، نیروهات رو از دست می‌دی ها.
‫همه‌ش تقصیر تو می‌شه.
‫-شش، پنج... ‫- همه افرادی که بهت اعتماد کردن.
‫- نمی‌دونم! ‫- خون همه‌شون به گردن تو می‌شه.
‫- تقصیر تو می‌شه همه‌ش! ‫- من نمی‌دونم!
‫- وقت تمومه! ‫- نمی‌دونم چی‌کار کنم!
‫پس مرگ.
‫-اما، واستا... ‫-تو یه نابغه‌ای بلک‌بیرد!
‫می‌دونستم که نجاتمون می‌دی.
‫چی؟
‫باورم نمی‌شه.
‫این مه مث چی غلیظه.
‫هیچ‌کی نمی‌بینه ما رو اینجا.
‫واسه همینه که نباید ناخدا بلک‌بیرد ‫ رو دست کم بگیرین!
‫-نابغه کشتی!
‫-خیلی‌خب! ‫-آفرین.
‫تو می‌دونستی همچین اتفاقی میفته؟
‫-چطور؟ ‫-خیلی ساده بود راستش.
‫رنگ آسمون امروز صبح
‫جفت شده بود با... باد تند مغربی
‫که باعث شد گمون کنم ‫ جون سالم به در می‌بریم.
‫و بعد اشکال ابرها این ‫رو تأیید کردن برام.
‫-هات‌داگ‌ها. ‫-آره.
‫-لعنت به من.
‫ایزی، فهمیدم وقتی دریا آروم شه بعد غروب،
‫مه درست می‌شه.
‫ولی ما دقیقاً سر راهشونیم.
‫صاف میان تو دل ما.
‫درسته! ‫ولی نه امروز.
‫چون امروز دوم سپتامبره...
‫و امشب ماه کامل رو داریم.
‫پس لنگر رو بالا بکش و ‫بذار جریان اقیانوس
‫ما رو هدایت کنه به ‫آغوش گرم امنیت.
‫-اد، امروز...
‫اد، اد، امروز اول ‫سپتامبره رئیس.
‫-چی گفتی رفیق؟ ‫- امروز اول سپتامبره.
‫- احمق، نه‌خیرم، نیست. ‫- راست می‌گه. امروز اوله.
‫فردا ماه کامله.
‫-امسال سال کبیسه‌ست. ‫- سال کبیسه ناخدا؟
‫این خیلی تفاوت ایجاد می‌کنه؟
‫آره.
‫فاتحه‌مون خونده‌ست.
‫هرکی می‌تونه شنا کنه، ‫بهتره الان این کار رو بکنه.
‫-واستا ببینم، شما چی‌کار می‌خواین بکنین؟ ‫- ببخشید.
‫کجا می‌رین؟
‫ناخدا با کشتیش غرق می‌شه.
‫می‌رم به حال خودم باشم.
‫بلک‌بیرد!
‫ناخدا! ‫ واستا... اد.
‫هیچ‌وقت نشد که دنیا رو ببینم.
‫اِ، اون‌قدرا هم باحال نیست رفیق.
‫همه‌ش صخره‌ و دشته و ‫صخره و دشته.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫مرگم باحال‌تر باشه از این.
‫مثلاً خورده بشم توسط یه ببر
‫یا انقد ماساژم می‌دادن که می‌مردم،
‫یا... با شکم می‌رفتم تو یه آتشفشان.
‫اون نقاشیه چیه؟
‫چیه؟ انبار غلاته؟
‫اوه یه فانوس دریاییه.
‫باید واسه خونواده‌م فانوس دریایی می‌بودم.
‫- و هدایتشون می‌کردم. ‫- همم.
‫خب البته آدم نباید سمت ‫فانوس دریایی بره،
‫تا نخوره به صخره‌ها.
‫-هیچ‌وقت این‌جوری بهش فکر نکرده بودم. ‫-همم، همه همینن.
‫ما باید فانوس دریایی باشیم!
‫خیلی‌خب رفقا! ‫ من اینجام!
‫خیلی‌خب، همین کافیه.
‫- خب. ‫- این به‌اندازه کافی نور تولید می‌کنه؟
‫باید بکنه. بیا.
‫- یه ذره برو بالا. ‫- آره؟
‫- قورتش نده. ‫- همم.
‫خب حالا فوتش می‌کنی سمت آتیش؟
‫- مواظب صورتت باش. ‫- همم!
‫بجنب مرد! ‫امتحانش کن دیگه! بدو!
‫آره، خودشه. خودشه!
‫بازم برو بالا. ‫یه بار دیگه امتحان کن.
‫ سه، دو، یک، فوت!
‫اوه آره.
‫دوباره!
‫ادامه بده. ‫تو هم شروع کن!
‫حالا!
‫- بسه!
‫دوباره!
‫تونستیم؟ تونستیم!
‫-هی بچه‌ها.
‫- لعنتی، آره!
‫آره! واقعاً تونستیم!
‫به‌نظر میاد قراره زنده بمونیم.
‫حداقل یه‌کم دیگه.
‫فکر می‌کنین...
‫بتونم دوباره لال بشم؟
‫هی.
‫اینو امتحان کن.
‫اوه... چه مارمالاد خوبیه.
‫بهترینه.
‫انبارهای کشتی پره از اینا.
‫مجبور شدیم یه‌کم ‫باروت دور بریزیم
‫اما فکر کنم کار درستی کردیم.
‫"دزد دریایی محترم."
‫باید ازت یاد بگیرم.
‫بعد می‌تونیم زندگی ‫ درستی داشته باشیم.
‫منم می‌تونم از تو یاد بگیرم.
‫شاید بتونم کمی بیشتر زندگی کنم.
‫هماهنگ می‌کنیم.
‫اگه تو بهم زندگی نجیب‌زاده‌ها رو یاد بدی...
‫منم می‌تونم یکی‌دو تا چیز بهت یاد بدم
‫که یه دزد دریایی تشنه خون بشی.
‫حال نمی‌ده؟
‫- جدی می‌گی؟ ‫- خیلی وقت بود تو دریا اینقدر حال نکرده بودم.
‫باشه...
‫قبول.
‫اوه.
‫خب.
‫آ...
‫اوه باید برم سراغ این.
‫ایزی؟
‫من یه چیزایی دیشب گفتم ‫که پشیمونم ازشون.
‫فکر نمی‌کنم که یه مرد ‫توخالی هستی...
‫یا که یه احمق.
‫درست می‌گفتی پسر. ‫همه‌ش رو درست می‌گفتی.
‫- تاحالا چیزی از "بازنشستگی" شنیدی؟ ‫-همم.
‫ما تو این حرفه ‫ این گزینه رو نداریم.
‫تنها بازنشستگی‌ای که ‫گیرمون میاد... مرگه.
‫اگه بلک‌بیرد بمیره چی؟
‫البته اگه جسدش یه‌جوری ‫ خراب بشه که نشه تشخیصش داد.
‫اما باز هم هویتش ‫همون بلک‌بیرد باشه.
‫خب اون لباس‌های ‫بلک‌بیرد رو که پوشیده،
‫رو کشتی بلک‌بیرد هم که هست.
‫- تو چه بلایی سرت میاد؟ ‫- من که اصلاً اینجا نیستم.
‫اسمم استید بونته.
‫من یه زمین‌دار ثروتمندم.
‫البته که این خدمه به یه ‫ ناخدا جدید نیاز پیدا می‌کنن.
‫کسی که همه ‫راه‌وچاه‌ها رو بلد باشه.
‫منظورت منم.
‫گمونم بتونم باشم، اره.
‫بهت نیاز دارم اینجا.
‫ادوارد؟
‫هنوزم کارت درسته.
‫می‌دونم.