‫اون منم؟
‫به کسی چاقو زدم؟
‫اون کسی که تو قطار بود، همون مرد اکلیلیه؟
‫کیفم رو دزدیه. این مال اونه؟
‫الان باید به جزیره کنی برم.
‫- آزمایش‌ دی.ان.ای رو که برای ‫پروژه مدرسه هِنری انجام داده بودیم رو گرفتیم.
‫- من عصبانیم که پسرم، پسر من نباشه؟ نه اصلا.
‫-میدونی چیه من واقعا ‫اومدم اینجا چون نگرانتم.
‫- لازم نیست نگران من باشی. ‫- هستم.
‫چارلز، تو این ساختمان ‫چیزهای عجیبی داره اتفاق میوفته.
‫من به اطلاعاتی نیاز ‫دارم که بفهمم اون مرد کیه.
‫یه چیزی که حافظم رو برگردونه
‫وقتی اون مرد اکلیلی رو پیدا کردم،
‫این روش بود
‫سلام. کجایی؟
‫- لوسی! کجا هستی؟
‫- من جات نشستم ‫- گوش کن، نیاز که...
‫ببینمت.
‫- لوسی! ‫اوه، من میدونم چیه.
‫یه خاموشی بزرگه دوستان
‫تو نیویورک جنایت سریع و خشن انجام میشه.
‫هر روز یه تیتر هیجان ‫انگیز جدید به چشم میخوره.
‫"وارث در میان کلکسیون ‫عروسک‌هایش به قتل رسید."
‫"مردی که توسط پلنگ خانگی همسر سابقش در ‫آپارتمان برانکس مورد ضرب و شتم قرار گرفت."
‫بعد از یه مدتی، همه‌شون مثل هم میشن.
‫اما گاهی اوقات،
‫یه قاتل خوب،
‫اسمش تو تاریخ موندگار میشه
‫پنج قسمت کاملِ رو یه تیکه کردن
‫- با این سرعت، پلیس ها قبل از اینکه ‫اونا متوجه بشن، مسئله رو حل میکنن.
‫- ای کاش نظریه منو درباره ‫چاقوکش خیابان ششم، جدی بگیرید.
‫مارو، ما بهت یه قسمت ‫کامل از فَن کست رو برای
‫ پرونده قاتل سریالی بانی دادیم
‫- لازم نیست. کسی اونو نمیخره. فراموشش کن.
‫- اون واقعیه.
‫ببین،
‫نمیدونم کاملا آماده هستم یا نه
‫فقط از قتل‌ها فرار کردم، اما من هنوزم درگیرشم.
‫قسمت اول اون پادکست اختلاس سیاسی رو شنیدید؟
‫- پول رو بردارید و فرار کنید. من ازش متنفر نمی‌یومد.
‫- این پتانسیل داره، اگر بتونه جسد برامون ردیف کنه.
‫- اختلاس؟
‫چطور می‌تونید در مورد تغییر وفاداری تیم صحبت کنید؟
‫اونم وقتی که بچه‌هامون تازه وسط فصل دو هستن؟
‫- باهاش روبه رو شو مارو. آاونا زیاده روی کردن و الان توش موندن.
‫اگر خیلی سفت بهشون بچسبیم...
ممکنه ما رو با خودشون پایین بکشن.
‫- هی! سلام!
‫- نگاهشون کن. ها؟
‫شما بچه ها ممکنه دوستای نیمه راه باشین،
‫اما من تا آخر عمرم طرفدار این پادکست می‌مونم.
‫- تازگیا چه اتفاقی براش افتاده؟
‫- وقتی به چنگاله نگاه کرد، خیلی ترسیدم.
چاقوکش خیابان ششم
همیشه سرتیتر خبرا بود.
سال‌ها آدم کشت و قربانی‌هاش
ساکن خیابون ششم بودن.
‫یا حداقل نزدیک خیابان ششم زندگی می‌کردن.
‫و چند دفعه هم تو خیابون هفتم یا هشتم...
‫یا برادوی یا آمستردام هم این اتفاق افتاد
‫راستش کل نیویورک زمین شکارش بود.
‫هیچ کس تو هیچ خیابونی در امان نبود.
‫به جز اونایی که ساکن خیابون سوم بودن. به نظر می‌رسید که حالشون خوبه.
‫و هرگز هم دستگیر نشد.
‫- لوسی! کجایی؟ - با چیزایی که ما میدونیم،
اون دوباره برگشته.
‫- یه خاموشی داریم
‫- باید بریم پیش لوسی. اون تو خونه تنهاست.
‫اگه قاتل دنبالش باشه... -صبر کن.
‫لوسی؟
‫دختر خونده‌ات؟
‫- الان نه، مارو. ما تو وضع بحرانی هستیم.
‫- تمام شهر سیاه خاموشه؟
‫شبکه شرقی احتمالاً از کار افتاده.
‫- شاید فقط یه فیوز تو آشپزخانه رو پروندن.
سفارش سختی بهشون داده بودم،
‫- پیامی از ConEd اومده
برق ‫کل سه منطقه رفته!
‫- دیدین؟ بعضی وقتا میدونم چی میگم.
‫- آنتن ندارم. کسی داره؟
‫من آنتن دارم و تازه یه ایمیل هم دریافت کردم.
‫اوه خدای من. این نتایج دی.ان.ای هست.
‫برای دریافت پاسخی که بسیار منتظرش بودید، اینجا را کلیک کنید.
‫منم کلیک میکنم. کلیک میکنم. بارگذاری نمیشه. لعنتی!
‫- برج مخابرات حتما از کار افتاده!
‫همه سعی می کنن یه دفعه به بقیه زنگ بزنن.
‫- من از خاموشی متنفرم.
‫مرز باریکی بین تمدن و هرج و مرج وجود داره،
‫و آن خط هم برقه.
‫- ما باید به آرکونیا بریم تا لوسی رو پیدا کنیم
‫قبل از اینکه هر کس دیگه‌ای بهش برسه - می‌تونم...
شما رو با نظریه چاقوکش خیابان ششم آشنا کنم؟
‫میدونم الان گیر کردید و... - وقتش نیست مارو.
‫- آره، و مثل خر تو گل گیر نکردیم، باشه؟
‫همونطور که داری میبینی، خیلی هم مشغولیم! - آقای پاتنام صبر کن!
‫یخچال خاموشه. اینا خراب میشن.
رایگانه. اگر ببریشون بهمون لطف میکنی.
‫- الیور، بیا بریم.
‫- میشه بهم یه کیسه بدی؟
‫شاید هم کیشه زباله خوب باشه؟
روش کار چاقوکش خیابان ششم خیلی ساده بود.
‫زنان مسن رو انتخاب کن
‫اما زنان جوان تر هم می‌تونن انتخاب بشن.
و مردا هم تو هر سن و سالی خوبه.
‫واقعاً به روز اون طرف بستگی داشت.
شهر رو الکی گرفتار ترس کرد..
و هیچ وقت هم گیر نیوفتاد.
‫تنها شانس دوباره برای یه قاتل سریالی آزاد...
‫راهیه که بتونه یه شهر چهل تیکه رو با هم متحد کنه
‫همه همزمان با هم تو آپارتمان خودشون جمع میشن،
درحالیکه از دست اون روان پریش ترسیدن!
‫هیچ چیز مثل یه بحران نمیتونه نیویورکی‌ها رو کنار هم جمع کنه.
‫- درب ورودی. برق‌ها رفته. چطور میتونم بهتون کمک کنم؟
‫- آسانسور هم کار نمیکنه؟
‫دقیقاً چطور باید اینارو به آپارتمانم برسونم؟
‫- پله‌ها هست، فرانک.
‫- تو طبقه هشتم زندگی میکنم
‫- زمانی که من تو براکستون زندگی می‌کردم، ژنراتور برق داشتن.
‫هی، هی، هی! همه، ساکت شید!
خودتون که دیگه بلدید
‫پنج دقیقه دیگه تموم میشه یا پنج روز دیگه
‫پس آروم باشید
و نوشیدنی بخورید.
که هم مثل داروئه و هم مغذیه...
و البته یکم الکل داره
‫اولی رایگانه اما بعدی
پولیه.
‫درب ورودی
برق‌ها رفته.چطور میتونم بهتون کمک کنم؟
‫لستر، این نیناعه. بسته‌ای برام اومده؟
‫- بله خانم لین. الان دارم بهش نگاه میکنم
‫- می تونی برام بیاریش؟
‫- اوه، اما آسانسور خاموشه
‫- و؟
‫و تو طبقه ۱۴ زندگی میکنی.
‫- می دونی، همه ازم می‌خوان که هزینه‌های ساختمان رو کم کنم.
یه ‫پیرمرد دری رو باز میکنه...
‫که به طور خودکار باز میشه، جای خوبی واسه شروعه.
یه پهپاد میتونه تو پنج دقیقه بسته رو برام بدون اینکه غر بزنه بیاره!
یکم بیشتر از...
پنج دقیقه دستتون میرسه
‫- می‌بینید؟ اوباش همین الان هم دارن پادشاهی میکنن.
فقط ۱۵ دقیقه دیگه با آدم خواری و جنگیدن با هم فاصله داریم
‫من ازت مراقبت میکنم.
‫- کجا میرید؟ آسانسور این طرفیه
‫- وقتی برق نباشه آسانسوری هم در کار نیست
‫وای نه. قطعا نه! هی!
‫بیاین کبالا بریم
‫- اونجاست. اونجاست. نگاه نکن، نگاه نکن، نگاه نکن.
‫اونی که کیف بارنی گرین گراس داره.
‫اوه، آره آره، من اونو این اطراف دیدم. خوش قیافست.
‫- اوه، اینطور نیست؟
‫ممکنه برق قطع شده باشه، اما خوب..
چشمک میزنه - ازش بخواه باهات قرار بذاره
‫- چی میگی تو؟
‫- تو طبقه‌ای که هستی یه واحد اجاره کرده!
‫برو در خونش رو بزن و صاف وایسا،
‫پاها رو به اندازه عرض شانه باز کن
‫برای اینکه نشون بده اعتماد به نفس داری، و ازش بخواه.
‫- میدونی معنی تو یه تیم بودن چیه، درسته؟
‫و همینطور دیوونه بودن؟
‫- برو ازش چند تا باتری قرض بگیر تا چراغت رو روشن کنه.
‫- باشه، عوضی.
‫- بدترین چیزی که ممکنه اتفاق بیوفته چیه؟
‫-میتونم گریه کنم، استفراغ کنم، یا مثل آتیش شعله ور بشم.
‫- همچنین میتونی فردا بمیری، در حالیکه ازش نخواستی باهات قرار بذاره.
‫هاوارد، اگه هیچ وقت ریسک نکنی، زندگیت...
‫دقیقاً همونطور که هست برای همیشه باقی میمونه
‫- من به زندگیم اهمیت نمیدم
آپارتمان و یودل شاپم رو دارم.
دستیار مدیر توسعه مجموعه...
کتابخانه عمومی مرکزی منهتن هستم.
و سِولین رو هم دارم.
‫- ممکنه زندگی چیزی بیشتر از گربه‌ها باشه.
‫- بهش نمیگم که تو اینو گفتی
‫ممنونم دکتر.
‫- باشه، دیگه نمیتونم ادامه بدم. - ما تازه به طبقه چهارم رسیدیم
چی میشه اگه من ادامه بدم؟
‫به محض روشن شدن چراغ‌ها، نتایج آزمایش میاد،
‫و هویتم معلوم میشه
‫من دیگه «پدر دوست داشتنی ویل» نیستم. من...
یه عاشق سس هستم که زنش با پادشاه سس‌ها بهش خیانت کرده!
‫- ما به خاطر بحران هویتیت که بالا نمیریم
ما داریم به خاطر لوسی میریم. چون به ما نیاز داره
‫- به همه‌مون. - همچنین زانوهای منم نیاز داره
تازه مثل روز اولشون کردم
‫اینا مدل‌های ظریفی هستن.
اونا آلفا رومئو هستن، نه ای.تی.وی.
‫من نمی‌تونم این سربالایی رو نحمل کنم
‫- من این بچه ها رو تو دهه ۶۰ درست کردم. هنوزم لگد میزنن.
‫- اوه واقعا؟ دکترت کی بود؟
‫- دکتر ارسلانیان خیابان ۸۵ لکسینگتون.
‫- گمشو عوضی! ارسلانیان دکتر منم بود!
‫- بهترین دکتر زانو تو منهتنه، درسته؟
‫- اوه، بدون شک!
مسئول پذیرشش، که مثلا برام هیچ اهمیتی نداشت.
‫- کاری نکن از شریل حرف بزنم.
‫- هی؟ قاتل فراری؟
بچه تو خطره؟ - ببخشید حق باتوعه
‫- جدا بچه‌ها، من فکر نکنم بتونم انجامش بدم. بدون من ادامه بدید
‫- اگر اون کیسه ۵۰ پوندی رو ول کنی، کارت راحت تر میشه!
‫- نمی‌تونم ولش کنم!
لگن مهمتر از سسه الیور!
‫- زانو هم مهمتر از پنیره.
‫- زنده بمونید! مهم نیست چه اتفاقی میوفته،
‫من پیداتون میکنم،
‫مهم نیست چقدر طول بکشه
پیداتون میکنم - پاتنام!
‫- اوه آره دارم میام...
‫آه...
‫بهم گوش کن
نتونستم اون طوری که باید گرمش کنم اما هنوزم خوبه.
اینطور نیست؟
‫نه نه.
‫سولین ماری موریس.
‫نه نه.
‫سلام! ببخشید دوتا باتری داری که بهم قرض بدی؟
سلام، میشه بهم باتری قرض بدی؟
‫- اوه! - اوه خدای من!
‫خیلی متاسفم. من متوجه نشدم که اینجایی
‫- من فقط داشتم میومدم که ببینم میتونی بهم باتری قرض بدی؟.
‫- باورنکردنیه، چون منم می‌خواستم بیام و ببینم باتری داری یا نه!
‫-میتونم قرض بگیرم - خیلی خنده داره!
‫خب،
‫ممنونم. حدس می زنم باید از 3C بپرسم.
‫- صبر کن، نه! بیا داخل. من کلی باتری دارم
‫- اگر تاینقدر باتری داری، چرا می‌خواستی بیای ازم بپرسی باتری دارم؟
‫- منظورم اینه که کلی شمع دارم.
می‌تونم توجهت رو با شمع فانتزی..
یا مومی جلب کنم؟
‫- هوم
‫- برات آوردمش... - هیس!
تازه خوابوندمش. تاب بچه هست.
خدایا ‫خواهش می‌کنم با این بخوابه.
‫-خانم لین...
میشه بشینم؟
‫فقط چند دقیقه
پله زیاد بود.
‫خوبه.
‫- چارلز؟
‫خودتی؟
‫چارلز...
‫چارلز؟
‫وای خدا...
‫خدایا، خدایا. خدایا
‫باشه لطفا! بذار همین جا بمیرم!
فقط یه قرص سیانید به من بده
‫و یه چیز گازدار برای شستنش
‫- دو طبقه دیگه بیشتر نمونده
‫- خوب، -اما بیشتر از این منو باید بکشین.
‫اوه... چارلز-هدن بیا دیگه.
‫- اوه مامان! آه! - باشه.
‫- لوسی؟
‫- کسی واومده؟ - اوه خدای من.
‫-اینجا رو
مرد اکلیلی. داره ازش فرار میکنه
‫- باید بریم دنبالش.
‫- امیدوارم این سوالم عجیب نباشه،
‫اما بعضی وقت‌ها اون تویی که آواز میخونی؟
‫- شاید اینومی‌شنوی که دارم با یودل شاپ تمرین میکنم؟
یودل شاپ رو میشانسی؟ - مممم
‫- هارمونی کلاسیکی که
‫با هنر باستانی آلپ می‌خوندن؟
‫- هرگز راجع بهش چیزی نشنیدم. - اما صدای زیبایی داری.
‫- نه. من فقط یه تازه کارم هستم.
یه چیزی تو مایه های اینه که شغل اصلیم رو از دست ندم.
‫- مم، ببین، منم خیلی درگیر این موضوعم
‫کار روزانه من خوانندگیه. من تو گروه کر هستم
‫- مثل برادوی؟ - مممم
‫مثل یه کفتار تو شیر شاهم.
‫خب همین الانم خوش شانسم،
‫اما این یه زندگی خسته کنندست
نمی‌تونی تصور کنی که بعضی وقتا چقدر دلم میخواد از همه چی دست بکشم
‫- صبر کن، یه ستاره برادوی احتمالا آرزو داره چی کار کنه؟
‫- مم... باشه نخند.
‫اما من همیشه دوست داشتم کتابدار بچه‌ها باشم.
‫- من یه کتابدارم.
‫- خفه شو.
‫- این شعار ماست.
‫- اوه...
‫- نیاز نبود خودت رو تو زحمت بندازی
‫- فکر کنم دیگه دختر کوچولوت خوب بشه.
خوبه که آدم به کار بیاد
‫فقط یه پیرمردم که دری رو نگه میداره که خودش باز میشه.
‫-من قصد نداشتم...
‫- مشکلی نیست.
‫من به شغلم افتخار می‌کنم.
‫از کمک به مردم هم لذت می برم.
‫اینا چی هستن؟
‫- کارهای اداری که باید برای ساخت و ساز انجام بدیم.
‫- اوه
‫برنامه چیه؟
میدونم بانی می‌خواست سنگ کاری‌های جلو رو
خراب کنه. اوه!
‫یه نقطه تو لابیه که که فرو میره.. - لستر.
‫- درسته. من همون دربان پر حرفم
‫هر چند همسرم رو همینطوری گرفتم.
‫اون از سکوت متنفره
همیشه با من صحبت می‌کرد نه با کس دیگه‌ای
‫- همسرت... لورن بود؟
‫- آره از کجا فهمیدی؟
‫- بانی در مورد همه ازم سوال میکرد
‫- اون بهترین بود.
‫همیشه تولد بچه‌ها رو یادم مینداخت.
‫- می و فرانک.
‫یکیشون تو سانی استونی بروکه،
و اون یکی داره رو خودش کار میکنه.
‫و اگه درست یادم باشه، شما فکر می‌کنید که اونا واقعاً تو این کار بد هستن.
‫- نه! بانی اشتباه کرده
‫- لستر، چیزی در مورد اینکه کی اونو کشته، شنیدی؟
‫- نه
‫اما حتما من بهشون اجازه ورود دادم.
‫این چیزیه که مدام بهش فکر میکنم
‫حتماً از کنارم گذشتن.
‫- فقط امیدوارم یه روانی نباشه
کی با روسای هیئت مدیره مشکل داره.
‫لوسی؟ لوسی.
‫- باشه، من چیزی نمی‌بینم. - شش!
‫- متاسفم. متاسفم.
‫- این یه دیواره.
‫من جلوی یه دیوار وایسادم.
‫- یادم نمیاد اینجا دیواری بوده باشه.
‫- مگه ما از اینجا نیومدیم؟ یا اون طرفی بود؟
‫- ما تو کدوم طبقه‌ایم؟
‫- هیچ نظری ندارم.
‫- شاید باید برگردیم.
‫-نمی‌تونیم برگردیم
‫- خب، من، اول، باید یه دقیقه بشینم.
‫از زمانی که یکی از آکهی‌های تبلیغاتی سوزان سامرز رو...
کارگردانی کردم تو یه روز این اندازه ورزش نکرده بودم
‫- اوه، لطفا بهمون بگو - اوه خدایا...
‫زمانی که داشت کارش رو میکرد...
دوست داشت همه از وسایلش استفاده کنن
تو ساختمان خودمون گم شدیم
‫- من تو کل شهر دنبال یه روح گشتم.
اما حتی به اینکه بفهمم اون کیه نزدیک نشدم.
‫- شاید مارو درست میگه. ما مثل خر تو گل گیر کردیم.
‫- اون ترانه‌ی سکوت بود که دیروز شنیدم میخوندی؟
‫این برای پایان برنامه آینده مونه
‫کنسرت سیمون و گارفیودل.
‫- میشه چندتاشون رو بشنوم؟
‫- نه نه نه نه نه. من هرگز تنهایی نمی‌خونم.
برای همین یه گروه دارم. - باشه.
دو نفری انجامش میدیم!
‫من نقش سایمون رو انجام میدم، تو گارفیودل.
‫-شش! - یه قاتل اینجاست!
‫- متاسفم. این یکی از ترک‌های بزرگ تو تاریخ موسیقی فولکه.
‫سخته که باهاش آواز نخونی.
‫- بچه ت گریه نکرد
‫- تصادفا یه حیوون خونگی داری؟
‫- اوه، بله. من یه گربه دارم.
‫- اوه عزیزم.
‫من به گربه ها حساسیت کشنده‌ای دارم...!
‫- بچه ها؟ - لوسی!
‫لوسی!
حالت خوبه؟
‫- سلام! - خوبه
‫- فکر کنم باید برم.
‫ممنونم.
‫برای یه خاموشی عالی بود.
‫- تو هم همینطور. لذت بردم
‫- درست پشت سرم بود.
فکر کنم این همون شخصی بود که شبی که بانی مرد اینجا دیدم.
‫- شب... ببخشید؟
‫- شب عروسی مامان.
اون شب اینجا بودم.
‫- ببخشید؟! - دیدی،
‫می٬دونستم عصبانی میشی
‫ولی...
‫دیدم... یه کسی رو.
‫- صبر کن، قاتل رو دیدی؟ - برای همین دنبالته.
‫-یادت هست چهره اش چه شکلی بود؟
‫- نه، نقاب زده بود
و یه سرهمی ئوشیده بود
‫-صداشو شنیدی؟
‫- نه - چیزی یادته؟ مثلا راه رفتن عجیب
‫لوسی، اون بامزه راه می‌رفت - نه
‫فقط... بهم نگاه کرد
‫و عطسه کرد و بعدش فرار کرد.
‫- عطسه کرد؟
‫- لوسی، خوب فکر کن. این یه...
‫- اوه... دومی؟
‫- آه - چرا؟ معنیش چیه؟
‫- نظری ندارم. - باشه.
باید یه سیستم جدید بچینیم
‫دیگه اینجوری نمیشه
‫- آره، منم موافقم.
‫- بچه ها، باید به جایی امن بریم.
‫- باشه. هرگز فکر نمی‌کردم اینو تو زمان خاموشی بگم،
‫اما ما باید به جایی بریم که بقیه اونجا هستن.
‫- آه! - برو! برو!
از این طرف! بیا دیگه!
‫اوه! اوه، اوه! اوه...
‫آه! اوه!
‫آه!
‫- یه چیزی هست که سس نتونه انجتم بده؟
‫مارو؟
‫- لعنتی؟
‫- باید برم.
این...
‫وای. اینیه چیزی بیشتر از
‫کمی سنگ کاریه، ها؟
‫من طبقه پایین میرم. باید اون برگه‌ها رو پست کنم؟
‫من یه ربات نیستم، اما هنوز هم میتونم مفید باشم.
‫- میدونی چیه؟ شاید بهتر باشه دوباره تو نور چک کنم.
‫در مورد بحث خودکار بودن...
‫شاید لازم باشه اینو در نظر بگیریم که چه چیزی رو از دست می‌دیم.
‫بدون وجود انسان درهای خودکار
خوب کار نمی‌کنن.
نظرت در مورد جایگاه مدیر پشتیبانی چیه؟
‫- آره
‫آره
‫- سلام. - سلام!
خب فرض میکنم
اگه گربه‌ام رو پیش همکار کتابخونه‌ام، اگنس بفرستم
‫و یه دستگاه تصفیه هوا بگیرم و کل آپارتمانم رو جارو بکشم
‫و پرز تمام لباسامو دو بار مثل این یکی بگیرم...
‫- خیلی خوبه. - اوه، ممنون این جدیده.
‫اگه همه این کارها رو انجام می‌دادم...
به این فکر می کنی که با من قرار بذاری؟
تو روشنایی؟
‫- هیچ چیز منو از این بیشتر خوشحال نمیکنه.
‫در حال حاضر چطور؟
‫و لطفا...
‫از دست گربه‌ات خلاص نشو
‫- مارو بانی رو کشته؟
‫- من این کار رو نکردم. نه
‫- پس خودت توضیح بده
‫- یه بچه بی گناه رو تعقیب کردی.
‫... و ستاره آمریکایی تئاتر رو مجبور کردی
‫مثل یه قایق‌ران ولگا، یه گونی سس رو از پله‌ها بالا بکشه.
‫- می خواستم ازش محافظت کنم. از چاقوکش خیابان ششم.
‫-پس چرا اون کت و شلوار رو پوشیدی؟
‫- این لباس کارمه. من بازرس انگلم
‫من تو این سال‌ها کلی کار انگل زدایی تو خونه ها انجام دادم،
‫و وقتی گفتی نگران لوسی هستی، از پشت رفتم
‫- اون کسی نیست که من دیدم.
‫راست میگه اون کسی نیست که منو تعقیب کرد - د...
‫صبر کن...
تو راهرو گردهماییه؟
‫- ببین، متاسفم.
‫من فقط می‌خواستم باشم.
‫فکر کردم اگه بتونم کمک کنم،
‫شاید بتوانم چاقوکش خیابان ششم رو بگیرم،
‫که هنوز هم یه نظریه خوبه برای خودش.
‫یا شاید بتونم اسم دیگه‌ای تو پادکست بشنوم
‫یا شاید دخترم به نوعی به من توجه کنه
‫که چیزی شبیه به یه دوستی کوچیک باشه
‫یا احتمالاً بخشش
‫دلم برای دخترم تنگ شده من میدونم که می‌تونید درک کنید
‫و شاید بشه با یه استیکر رو صورتم رو بپوشونید
‫- مارو؟
‫تو خوب نیستی
‫- آره من زیاد شنیدمش.
‫- اما تو قاتل رو ترسوندی. - من چی؟
‫- خب، اون با دیدن چراغ قوه تو فرار کرد. باید همین باشه.
‫- صبر کن. میگی مارو...
‫- کار خوبی کردی؟
‫- باشه مارو...
‫فردا بیا برات یه قسمت ضبط کنیم.
‫چی؟ تو این فصل کیفیت محتوای پایینی داریم.
من از مارو استفاده میکنم.
‫- آه!
‫- من متوجه نشدم.
‫ما چهار بار قاتل رو دیدیم.
‫شبی که بانی کشته شد، لوسی اون دید،
‫همه ما اونو تو فیلم های مداربسته تو غذاخوری دیدیم،
‫و منم مرد اکلیلی لعنتی رو دیدم.
‫- همه‌شون یه نفرن؟ - خب، کسی که لوسی دید...
‫هی، کجاست... لوسی کجاست؟
‫- صبر کن. اونجاست!
‫اون اینجا چیکار میکنه؟ - سلام.
‫ببین کیه
‫لوسی، همین بود؟
‫- آره
‫- لوسی داشت یه سری چیزهای دیوانه کننده بهم می‌گفت،
یه چیزی فراتر از عادی که تو خاموشی اتفاق افتاده
‫- اوه... این... الان همه چیز اوکیه - آره
‫- آره؟
‫خب میدونی من فقط داشتم رد میشدم
‫فقط سعی داشتم مطمئن بشم
دست به شیطنت نزدین. میدونی منظورم چیه؟
‫باید مواظب اون بیرون باشی
‫به خصوص تو تاریکی.
‫- ممنونم. - توصیه خوبی بود.
‫آره بیا بریم لوسی
‫- پس اتفاقی اینورا بودی
‫کارآگاه کرپس، به نظر نمیاد اهل اپر وست ساید باشی
‫- اوه، نه؟
‫من همیشه به زیبار میرم.
‫بهترین نان شیرینی، پنیر خامه ای و لوکس تو شهره.
دربارم کنجکاوی میبل؟ هوم؟
‫من که هستم
‫میدونی، اوه،
‫ویدیوی وایرال شده تو رو دیدم
چی باعث میشه که امروز دستگیرت نکنم؟
‫- من هم به همین فکر میکردم.
‫اما چرا اینجایی؟
البته به ‫غیر از بازجویی از دختران نوجوان؟
‫- این تنها بخشی از شغلیه که اتفاقاً اونو دوست دارم.
‫- پس کجا بریم؟ - پیکل رو میشناسی؟
‫- نمیدونم. - اونا بهترین سیب زمینی سرخ کرده رو تو...
‫اوه، متاسفم متاسفم.
‫- من فقط... یه خالکوبی جدید زدم.
‫به چی نگاه می کنی؟
‫هوم؟ آره، شیرت رو بخور، خل و چل
‫شب خوبی داشته باشی میبل باشه؟
‫- تو هم همینطور کارآگاه کرپس.
‫خوبه که برقا اومد