‫[وان پیس]
‫پس این سرپیشخدمتِ دزد دریایی ‫وکیل دوستت رو کشت
‫و داره تهدید می‌کنه که دوستت رو هم بکشه؟
‫بهترین دوستم، کایا. ‫اون باید یه نقشه‌ای داشته باشه
‫کدوم آدمی وانمود می‌کنه که یه سرپیشخدمته؟
‫شما که واقعا این‌ها رو باور نمی‌کنید؟
‫خب من دارم راستش رو میگم، ‫کلاهادور یک دزد دریاییه.
‫نه ببخشید، کورو
‫- اسمش کاپیتان کوروئه. ‫-ها! الان مطمئن شدم که داری دروغ میگی.
‫- کاپیتان کورو از دزدان دریایی گربه سیاه؟ ‫- بله، چنگال‌های بلند و عینک‌های ریز.
‫غیر ممکنه. پدر من، ‫مورگان دست‌تبری، سال‌ها پیش اونو کشت.
‫هر تفنگ‌دار دریایی‌ای که سرش به تنش می‌ارزه ‫این رو می‌دونه.
‫از چند ساعت پیش اصلا به ‫پیدا کردن کلاه حصیری نزدیک هم نشدیم.
‫کلاه حصیری؟ منظورت لوفیه؟
‫صبر کن ببینم، تو لوفی رو می‌شناسی؟
‫آره، اون یکی بهترین دوستم. ‫اون هم توی خطره.
‫-لوفی هم اونجاست که ما رو داری می‌بری؟ ‫-بله! به حرف‌هام گوش نمی‌دادی؟
‫یک نفر باید جلوی کورو رو بگیره. ‫من به تنهایی نمی‌تونم انجامش بدم.
‫اشکال نداره، ما اینجاییم که کمک کنیم.
‫درسته؟
‫بله البته.
‫مسلماً.
‫راه رو نشون بدید!
‫لوفی
‫لوفی.
‫لوفی!
‫اه بیخیال!
‫بله.
‫متوجه ای؟
‫متوجه‌ام قربان.
‫من خانم کایا رو توی اتاقشون تنها گذاشتم.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫مشکلش چیه؟
‫این بچه از دستور پخت جدیدم سیر نمی‌شه.
‫من به دنبال یه تعادل بین تلخی و لذیذی بودم.
‫ای کاش می‌تونستم ازش بپرسم ‫مزه‌اش چطور بود.
‫- مزه‌اش مثل زهر بوده احمق! ‫- نه وقتی من آشپز باشم.
‫تو یه آشپز نیستی، من هم یک خدمتکار نیستم. ‫ما دزدان دریایی هستیم.
‫اگه دوست داری خودت رو دست کم بگیر، شم ‫ولی آشپزی من رو نه.
‫کافیه!
‫نمی‌تونم وقتی دارید چرت و پرت می‌گید، ‫فکر کنم.
‫چقدر از سوپ رو خورده؟
‫اوه...
‫همه‌اش رو.
‫چه تصادفی!
‫برو بندازش توی چاه ‫کنار اون بچه‌جن کله‌سبز.
‫بله ناخدا!
‫به نفعته دیگه کف زمین رو گِلی نکنی.
‫کی خدمتکار نبود؟
‫کی این وقت از روز زنگ می‌زنه؟
‫سر جاتون بمونید.
‫فهمیدید؟
‫نباید بذاریم تاریکی شب شکستمون بده.
‫تفنگداران دریایی؟
‫این وقت شب چه‌ کاری دارید؟
‫ببخشید که این وقت شب مزاحم شدیم،
‫ولی گزارش شده اینجا دزد دریایی دیده شده.
‫چی؟ درباره چی حرف می‌زنی؟ ‫اون خودش دزد دریاییه.
‫اون مری رو کشت! ‫دستگیرش کن، منتظر چی هستی؟
‫اوه عزیزم.
‫ببخشید که اوسوپ وقتتون رو تلف کرد
‫آخه می‌دونید، ‫اون حالش خوب نیست.
‫تمام روستا همه تلاششون رو ‫کردند که کمک کنند، ولی
‫این پسر بیچاره از بچگی اینجوری بوده.
‫هر دروغش بزرگتر از دروغ قبلیشه.
‫اون بعد از مرگ مادرش، آدم سابق نشد.
‫مادرم رو وارد بحث نکن.
‫دستکش‌هاش! توی دستکش‌هاش دنبال تیغ بگردید!
‫اشکال نداره یک نگاه بندازم؟ ‫فقط برای اینکه مطمئن شیم.
‫خب...
‫نمی‌دونم این افکار از کجا میان
‫دستکش یک سرپیشخدمت، چه قوه تخیلی!
‫بعضی میوه‌ها اونقدر آسیب می‌بینند
‫که ناچاراً تا هسته‌شون گندیده میشن.
‫ولی من از چیزی که دیدم مطمئنم.
‫خیلی خب، کافیه.
‫فکر کنم ما یک ماموریت داشتیم.
‫ما به دنبال یک فراری می‌گردیم. ‫اسمش لوفیه.
‫لوفی؟
‫بله لوفی، من اون اسم رو می‌شناسم.
‫اسم یکی از مجرم‌های دون‌پایه‌ایه
‫که اوسوپ به خانم این عمارت معرفی کرده.
‫گروه مخوفی بودند. ‫کل اینجا رو جمع کردند بردند.
‫به یکی از خدمه گفتم حواسش بهش باشه.
‫بوچی، تفنگداران دریایی اینجان.
‫اومدن اینجا که دزد دریایی ‫ کلاه حصیری رو ببرن.
‫فوراً اونو بیار جلوی عمارت.
‫تفنگداران دریایی.
‫- باید چیکار کنیم؟ ‫- هیچی.
‫چی میشه اگه کلاه حصیری حرفی بزنه؟
‫مقدار سوپی که خورده کافیه ‫که یک هیولای دریایی رو بکشه.
‫به نقشه ناخدا عمل کن.
‫بیا بریم عزیزم.
‫اشتباه متوجه شدید.
‫درسته لوفی دزد دریاییه ‫ ولی اون مثل کورو نیست.
‫گیج کننده است، ولی خواهش می‌کنم، ‫کایا، کایا در خطره!
‫ببخشید اوسوپ، تو هیچ مدرکی نداری. ‫کاری نیست که بتونم انجام بدم.
‫اون چش شده؟
‫به خاطر اشتهای سیرنشدنی!
‫خیلی خورد و خیلی نوشید.
‫ولی برای یک دزد دریایی ‫ هیچ‌وقت هیچ چیز کافی نیست.
‫خداروشکر که ما تفنگداران دریایی‌ای مثل شما ‫داریم که دریای آبی شرقی رو امن نگه داره.
‫خب اگه همه‌اش همینه،
‫من باید برگردم سر کارم.
‫وایسا. ‫من فقط چندتا سوال دیگه دارم.
‫البته.
‫- اون چی بود؟ ‫- خونه‌های قدیمی اینجوری‌اند.
‫می‌دونی اونا مثل ما انسان‌ها هستند، ‫هرچقدر پیرتر می‌شن بیشتر غژغژ می‌کنند.
‫مطمئنی؟
‫اون مثل صدای...
‫هرکس باید توی چیزی که سررشته داره نظر بده.
‫شما فراری‌تون رو گرفتید.
‫- اون دروغ میگه، هرچی که میگه... ‫- بسه هرچی که تا الان گفتی.
‫کمک! لطفا! ‫دزدان دریایی! یکی کمک کنه!
‫لطفا، دزدان دریایی! یکی کمک کنه!
‫دیوانه رو نمی‌شه متقاعد کرد.
‫حالا من واقعا باید برگردم سر کار!
‫از طرف تفنگداران دریایی، ما از شما تشکر...
‫دوباره!
‫[روستای شیموتسوکی-7 سال پیش]
‫آه.
‫بجنگید!
‫دوباره!
‫نفر بعدی!
‫تو هی آرنجت رو میاری پایین!
‫یک نصیحت دوستانه بود.
‫ما باهم دوست نیستیم کوینا. ‫و من به نصیحتت نیازی ندارم.
‫حرکاتت که برعکسش رو میگن.
‫توی این مدتی که اینجا بودی ‫ چیزی هم یاد گرفتی؟
‫من رو مسخره نکن! ‫اینجا، به جز تو، من بهترین جنگجوام.
‫و یک روز از تو هم جلو می‌زنم.
‫و بعد من بهترین شمشیر زن جهان میشم.
‫شاید یک روز.
‫ولی نه امروز.
‫من می‌دونم چرا نمی‌تونم ازت ببرم، ‫به خاطر این شمشیرهای بامبوییه.
‫بیا با شمشیرهای واقعی بجنگیم، ‫که ببینیم کی بهتره.
‫باشه.
‫پس با کاتانا می‌جنگیم. ‫(کاتانا: نوعی شمشیر)
‫ولی اگه می‌خوای شکستم بدی،
‫بهتره آماده باشی که من رو بکشی.
‫باشه. ‫نقشه جایگزین.
‫کایا!
‫کایا عجله کن بذار بیام داخل!
‫پنجره رو باز کن.
‫- اوسوپ؟ ‫- آره، عجله کن.
‫عجله کن زود باش.
‫کایا.
‫توی این خونه دزد دریایی هست.
‫می‌دونم، تو دعوتشون کردی.
‫نه اون دزد دریایی‌ها نه. ‫دزد دریایی‌های دیگه.
‫تو در خطری.
‫- اوسوپ، حرفات معنی نمیدن. ‫- لطفا، کایا، ما باید از اینجا بریم بیرون.
‫من هیچ‌جا نمیرم، ‫وسط شبه.‌
‫نظرت چیه کلاهادور رو صدا بزنم؟ ‫ما می‌تونیم
‫نه کلاهادور رو صدا نزن.
‫اون در تلاشه که بهت آسیب بزنه.
‫اون مری رو کشت.
‫مری؟
‫اون چند ساعت پیش اینجا بود.
‫آره، حالا هم مرده.
‫کلاهادور یه پیشخدمت نیست.
‫اون...
‫اون یه دزد دریایی شروره.
‫اوسوپ داری من رو می‌ترسونی.
‫کلاهادور به خاطر مراقبت از من، ‫ بیخیال زندگیش شد.
‫چرا باید بخواد بهم آسیب بزنه؟ ‫یا به مری آسیب بزنه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید پولت رو می‌خواد.
‫اوسوپ.
‫کایا،
‫لطفا، باورم کن.
‫تو همیشه من رو باور می‌کنی.
‫من داستان‌هات رو باور کردم چون جالب بودند. ‫ولی این یکی نیست.
‫این یه داستان نیست، حقیقته. ‫باید گوش کنی
‫فکر نمی‌کنم دیگه بدونی حقیقت چیه.
‫به نظرم باید بری اوسوپ.
‫- کایا... ‫- لطفا
‫فقط برو.
‫نه.
‫من از فرار کردن خسته شدم.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫نه تا وقتی که خطری تهدیدت نکنه.
‫شم!
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫دختر مو نارنجیه،
‫اون قایم شده بود.
‫اون همه چیز رو شنید.
‫و گذاشتی در بره؟
‫اون یهو سر و کله‌اش پیدا شد.
‫زمان صبر کردن تمام شده.
‫کایا به سن قانونی رسیده.
‫بالاخره می‌تونیم ‫ این نمایش مسخره رو تموم کنیم.
‫پس می‌کشیمش؟
‫بله بوچی.
‫دیگه چیزی که هستیم رو قایم نمی‌کنیم.
‫و برای اینکه مطمئن شیم هیچ چیز مانعمون نیست
‫درهای خونه رو قفل کن.
‫بله ناخدا.
‫اون چی بود؟
‫پرده‌های امنیتی.
‫پدر و مادرم اونا رو ساختن ‫که مانع ورود دزدان دریایی بشن.
‫ولی الان دزدان دریایی توی خونه‌اند، با ما.
‫خداروشکر که هنوز زنده ای.
‫چرا نباید زنده باشیم؟
‫آه!
‫زهر؟
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫من یواشکی صداشون رو توی آشپزخونه شنیدم. ‫سال‌هاست که مشغول به این کار بودن.
‫- اوسوپ بهت گفته این‌ها رو بگی؟ ‫- من نمی‌دونستم.
‫من اون چای رو بهت دادم.
‫بهش فکر کن کایا، ‫از کی شروع کردی به مریض شدن؟
‫از وقتی که کورو اینجا مشغول به کار شد؟
‫بهم گوش کن.
‫اگه اینجا بمونیم، می‌میریم. ‫باید همین حالا بریم.
‫کایا.
‫اوه خانم کایا.
‫کایا!
‫ما دیگه تنهاییم.
‫چرا؟
‫پدر و مادرت نیستن.
‫دوست‌هات نیستن.
‫حتی اوسوپ هم دیگه نیستش.
‫فقط من و تو موندیم خانم کایا.
‫وقتشه
‫که بیدار شی!
‫داریم کجا میریم؟
‫باید از این عمارت بزنیم بیرون.
‫یک دسته دیگه هست ‫که می‌تونه پرده‌هارو باز کنه.
‫اون توی قسمت شرقی عمارت، ‫توی اتاق پدر و مادرمه.
‫مطمئنی؟ ‫شاید یک راه دیگه باشه.
‫این تنها راهه. ‫ما باید بریم...
‫اینجایی خانم کایا.
‫تولدته! ‫وقتشه جشن بگیریم!
‫فرار کن!
‫آماده‌ای درست رو یاد بگیری؟
‫نه توی این زندگیت. ‫بیا تمومش کنیم.
‫دوتا شمشیر کافی نیست؟
‫شاید باید بیشتر می‌آوردی.
‫دوباره داری آرنجت رو میاری پایین.
‫خفه شو و بجنگ!
‫نمی‌تونم شکستت بدم.
‫فقط من رو بکش.
‫من لیاقت داشتن یک شمشیر رو ندارم.
‫احمق نباش!
‫تو همیشه استعداد ذاتی داشتی.
‫و همیشه بهتر میشی.
‫تو در اندازه و قدرت و سرعت از من جلو میزنی.
‫در آخر،
‫تو در همه چیز ازم جلو می‌زنی.
‫این ابلهانه است.
‫نه این طبیعته.
‫من الان کوچیکم.
‫و سریعم. ولی به زودی، ‫همه پسرها بلندتر و قوی‌تر میشن.
‫دست‌هاشون از من هم بلندتر میشه.
‫کی این چیزها براش اهمیت داره؟
‫متوجه نمیشی؟
‫دخترها می‌تونن پسرهارو شکست بدن
‫ولی هیچ زنی نمی‌تونه یک مرد رو شکست بده.
‫این رو نگو.
‫بهونه نیار.
‫هدف من تویی.
‫اگه تو دست از تلاش کردن برداری، ‫دلیل همه تمریناتمون چی بوده؟
‫بیا هرروز بجنگیم.
‫ما هی بهتر و قوی‌تر میشیم تا اینکه ‫یکی‌مون بهترین بشه.
‫این کار رو برام انجام میدی؟
‫من، رورونوآ زورو،
‫سوگند می‌خورم که بجنگم، آموزش ببینم ‫و هرروز حسابت رو برسم.
‫پس من، شیموتسوکی کوینا،
‫سوگند می‌خورم که بجنگم، آموزش ببینم ‫و هرروز حسابت رو برسم.
‫اگه ما به این قول عمل کنیم، ‫یکی از ما بهترین شمشیر زن جهان میشه.
‫یا بهترین شمشیر زن خانم.
‫در طول تاریخ.
‫نمی‌دونم یک چیز درباره این ‫خیلی عجیبه.
‫می‌دونی تو تنها آدمی هستی که می‌شناسم، ‫که به خاطر اینکه
‫فراری ای که باید دستگیر می‌کرده رو ‫گرفته، حس بدی داره.
‫می‌دونم که اون پسره اوسوپ شاید ‫چرت و چرت میگه فقط،
‫ولی اون یارو پیشخدمته من رو می‌ترسوند.
‫باشه، طرف دزد دریایی‌هارو بگیر.
‫مطمئنم گارپ هم خوشش میاد.
‫تقصیر من نیست که کارم خوبه
‫و دریابان هم این رو می‌بینه.
‫تنها دلیلی که اینجایی اینه که ‫با اون کلاه حصیری دوستی.
‫گارپ بهت اعتماد نداره.
‫داره ازت استفاده می‌کنه.
‫نه نمی‌کنه.
‫تو فقط حسادت می‌کنی.
‫دلیل نمیشه که حرفم اشتباه باشه.
‫گوشت.
‫چی گفتی، کلاه حصیری؟
‫حرفی برای گفتن داری؟
‫اوه.
‫خیلی خب.
‫اتاق بزرگ و ترسناک، چیزی نیست که.
‫یه عنکبوت بود.
‫ما مثل خانواده باهاش رفتار کردیم.
‫چطور متوجه نشدم؟ ‫چطور متوجه اون نشدم؟
‫تقصیر تو نیست.
‫اون ازت سوءاستفاده کرد.
‫حالا ازت می‌خوام قوی باشی ‫تا بتونیم از اینجا بریم بیرون.
‫درباره من چی فکر می‌کنن؟
‫- ناامید میشن. ‫- نه.
‫نه اونا میخوان که نجات پیدا کنی.
‫و دقیقا هم قراره همین کار رو انجام بدیم.
‫بکش.
‫استاد.
‫من منتظر کوینا بودم.
‫می‌دونید اون کجاست؟
‫کوینا...
‫یک حادثه‌ای رخ داد.
‫اون...
‫اون از پیشمون رفت.
‫ولی...
‫نمی‌تونه
‫ما باهم عهد بستیم.
‫استاد، لطفا به من افتخار این رو بدید ‫که شمشیر کوینا رو حمل کنم.
‫وادو ایچیمانجی یک شمشیر کمیابه.
‫چرا باید به تو اجازه بدم حملش کنی؟
‫چون کوینا و من یک قول دادیم به هم.
‫که یکی از ما باید ‫بهترین شمشیر زن تاریخ بشه.
‫پس حالا به تو بستگی داره ‫که به اون قول عمل کنی.
‫برای خودت،
‫و برای اون.
‫کوبی
‫من باید برگردم.
‫پیشخدمت.
‫اون قراره کایا رو بکشه، ‫و بعد میره دنبال خدمه من.
‫به من دستور دقیق داده شده ‫که تو رو ببرم پیششون.
‫تو گفتی می‌خوای به آدم‌های بی‌گناه کمک کنی.
‫کایا بی‌گناهه.
‫می‌دونی چیه اصلا؟ بیخیال این
‫هلمپو نکن!
‫پدرم همیشه می‌گفت"یک دزد دریایی مرده، ‫ارزشش با یه زنده‌اش یکیه!"
‫- گارپ به ما دستور داده. ‫- اون به تو دستور داده.
‫شروع کن به راه رفتن دزد دریایی!
‫یا بمیر.
‫هی، مو خوشگله!
‫زورو!
‫- چطور فهمیدی کجا باید پیدام کنی؟ ‫- نفهمیدم
‫فکر کردم داره میرم سمت خونه.
‫همونجا بایستید!
‫به دستور تفنگداران دریایی، ‫من شما رو دستگیر می‌کنم.
‫کوبی...
‫می‌دونم باید کارت رو انجام بدی،
‫ولی من باید برگردم ‫و به دوستام کمک کنم.
‫پس سعی نکن جلومو بگیری.
‫خدایا، این نیاز به روغن‌کاری داره.
‫نه فقط یکم باید زور بزنیم.
‫کایا.
‫اوه خانم کایا.
‫مثل اینکه مشکل موش‌های خونه ‫بیشتر از اونیه که فکر می‌کردم.
‫شاید نیاز به یک گربه داریم.
‫خب، خب کایا
‫می‌دونم داخلی.
‫بیا بیرون، دیگه دلیلی نداره ‫مخفی کنیم کی هستیم.
‫خسته کننده نیست اینقد کلاس بذاریم،
‫و وانمود کنیم بهتر از این هستیم؟
‫تو همه فرصت‌های دنیا رو داشتی
‫با زندگیت چیکار کردی؟
‫هیچی، هیچ‌کاری نکردی!
‫تو یک بچه ننرِ رقت انگیز،
‫لوسِ غرغرو ای!
‫اوه بیخیال کایا
‫بیا این رو بیشتر از این سختش نکنیم.
‫فکر کن این تقاص
‫همه اون سال‌هاییه که ‫به ناله‌های بی‌پایانت گوش کردم.
‫"کلاهادور،
‫سوپه خیلی داغه."
‫"پتوم رو بیار کلاهادور."
‫"چای‌ام رو آماده کن. موهام رو شونه کن."
‫"اوه، کلاهادور..."
‫"دلم برای پدر و مادرم تنگ شده."
‫اون وقت تنها کاری که می‌خواستم انجام بدم، ‫این بود که زبونت رو بکشم بیرون.
‫بیا جدا شیم.
‫جای بعدی کجا رو بگردم؟
‫خب تو همیشه دختر کوچولوی بابا بودی
‫حتی اگه برای تو وقتی نداشت.
‫نکن.
‫من قوی‌تر از اونیم که فکر می‌کنی.
‫خیلی آسون بود.
‫فکر کردم آشغال‌ها رو گذاشتیم بیرون.
‫شاید این‌دفعه شمشیرش رو نگه داریم.
‫یا!
‫خداحافظ خانم کایا.
‫آه.
‫این‌ها دوستای منن.
‫تو حق نداری اذیتشون کنی.
‫مقاومتت روی مخه.
‫خب،
‫من از لاستیک درست شدم.
‫آه!
‫واقعا فکر کردی می‌تونی شکستم بدی؟
‫من کوروی هزار نقشه هستم.
‫اوسوپ.
‫اوسوپ، اوسوپ.
‫پس بیا بیرون و با من بجنگ.
‫نه، احمق بیچاره.
‫پس فکر می‌کنی می‌تونی یه دزد دریایی بشی؟
‫من الان هم دزد دریایی هستم.
‫و چند وقته که رو دریا بودی؟ ‫یه هفته؟ یک ماه؟
‫من سال‌ها ناخدا بود،
‫و هیچ‌وقت در یک یورش شکست نخوردم.
‫حتی یکبار!
‫و در عوض چی به دست آوردم؟
‫یک زندگی پر از نگرانی
‫و همیشه تحت تعقیب بود.
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫یک زندگی پر از دلشوره.
‫هیچ شب راحت سرت رو نمی‌ذاری بخوابی.
‫چون همیشه یک نفر منتظره که ‫گلوت رو ببره.
‫دزدان دریایی، تفنگداران دریایی.
‫حتی خدمه کشتی خودت.
‫نه خدمه من!
‫ما هوای هم رو داریم.
‫همیشه.
‫آخ!
‫تا وقتی که یه روز هوات رو نخواهند داشت.
‫من اونقدر خدمه‌های خودم رو کشتم، ‫که دیگه واسم مهم نیست شمارششون.
‫اونا فدا کردنی هستند. ‫تک تکشون.
‫شم!
‫دزد دریایی بودن فقط به این نیست که ‫به روستاها یورش ببری
‫یا بهترین نقشه‌ها رو داشته باشی.
‫به اینه که ماجراجویی داشته باشی.
‫و آزاد باشی.
‫آزادی؟
‫کسی که برای آوردن سرت جایزه نمی‌گیره.
‫تو خودت بیخیال رویات شدی.
‫کسی که این‌کار رو انجام میده، ‫نمی‌تونه اسم خودش رو بذاره دزد دریایی.
‫مثل اینکه تو اونی هستی که داره بیخیال میشه.
‫نه.
‫حرف زدنم تموم شد.
‫حالا فقط گوش میدم.
‫آه!
‫نقشه اینو نریخته بودی نه؟
‫زنگ...
‫لاستیکی!
‫وهوو!
‫ببخشید بابت شلوغی!
‫فکر کنم به خدمه جدید نیاز داری.
‫فکر کنم یه مدت نیاز به خدمتکار ندارم.
‫- حیف شد که نمی‌تونیم جایزه‌ای بگیریم به خاطرشون ‫- نه، نه.
‫تفنگداران دریایی الانش هم ‫ می‌دونن ما کجاییم،
‫باید ازینجا بریم.
‫کجا می‌خوایم بریم؟
‫ما حتی کشتی هم نداریم.
‫چرا،
‫دارید.
‫واو.
‫اون دقیقا شبیه دوست وکیلته.
‫مری بعد از اینکه پدر و مادرم از دنیا رفتند، ‫ اداره کارخانه کشتی سازی رو بر عهده گرفت.
‫اون عزیزترین همکارشون بود. ‫قدیمی‌ترین همدم من.
‫یادش در خاطره‌ها باقی خواهد ماند.
‫من بدین وسیله، این کشتی رو
‫گویینگ مری نام‌گذاری می‌کنم.
‫این دیگه مال شماست.
‫- خونه جدیدتون. ‫- ممنونم کایا.
‫ووهو!
‫آره! ما تونستیم!
‫آره.
‫اوسوپ.
‫منتظر چی هستی؟ وسایلت رو جمع کن.
‫کدوم وسایل؟
‫با ما میای دیگه درسته؟
‫چی؟
‫اوه... اوه...
‫نه نمی‌تونم.
‫بیا دیگه.
‫من به یک تیرانداز عالی و زیرک نیاز دارم.
‫درست مثل یاسوپ.
‫و دیدم چیکار کردی، ‫از دوستانت دفاع کردی.
‫این دقیقا همون‌جور آدمیه که ‫من توی خدمه کشتیم بهش نیاز دارم.
‫ولی...
‫من نمی‌تونم روستای شربت رو رها کنم.
‫پس... پس کایا چی؟
‫اون به من نیاز داره که ازش مراقبت کنم.
‫اوسوپ،
‫تو دوست خیلی خوبی بودی،
‫ولی فک کنم الان وقت اینه که ‫من خودم از خودم مراقبت کنم.
‫ولی من قول دادم هیچ‌وقت رهات نکنم.
‫و تو به کمکم توی کارخونه کشتی نیاز نداری؟
‫کارخونه کشتی رویای پدر و مادرم بود.
‫فکر کنم من کار متفاوتی انجام بدم.
‫مثلا درس بخونم که پزشک بشم.
‫پس...
‫باید خداحافظی کنیم.
‫یک روز باز هم می‌بینمت.
‫و وقتی ببینمت،
‫انتظار دارم درباره ماجراجویی‌های ‫ناخدا اوسوپ بشنوم.
‫اونا... اونا می‌دونن که من ناخدام دیگه؟
‫این دفعه رو بیخیال شو.
‫سلام.
‫اومم.
‫یوهووو!
‫آره.
‫اوه.
‫بهت گفتم جواب میده.
‫آره ولی بهش عادت نکن.
‫به چی؟
‫اینکه حق با تو باشه.
‫من توی اولین ماموریتم شکست خوردم.
‫نتونستم هدف رو دستگیر کنم.
‫لوفی رو نگرفتم.
‫درست همون طور که گفتی، ‫بیش از حد بهش فکر کردم.
‫زیاد به خودت سخت نگیر.
‫دقیقا کاری که باید رو انجام دادی.
‫قربان، متوجه نمیشم.
‫درس واقعی اینه،
‫همیشه یک نقشه جایگزین داشته باش.
‫اونا رو از سوراخشون کشوندی بیرون.
‫کشتی دیگری رویت شد! ‫22.5 درجه به سمت جلوی کشتی بچرخید.
‫ماموریت با موفقیت انجام شد.
‫بچه‌ها! این رو ببینید
‫با استفاده از استعداد هنری بی‌نظیرم
‫یک پرچم دزد دریایی جدید ساختم.
‫تا-دا!
‫می‌دونم، می‌دونم، ذوق هنری من ‫ همیشه باعث میشه همه زبونشون بند بیاد.
‫- من قبلا پرچممون رو کشیدم. ‫- باشه، ولی این‌یکی خیلی بهتره.
‫هیچ‌کدوم از پرچم‌ها قرار نیست ‫ کسی رو بترسونه.
‫خیلی خب، ولی پرچم دزد دریایی باید ‫معرف ناخدا باشه.
‫ناخدا، ‫منم.
‫- ما خدمه کلاه حصیری هستیم. ‫- به من میگن ناخدا اوسوپ.
‫من ناخدام. ‫ناخدا منم، من ناخدام.
‫ناخدا اونیه که کشتی رو درک می‌کنه،
‫و بیشتر از همه درباره کشتی می‌دونه.
‫من...
‫باشه.
‫می‌بینی.
‫مهم همین چیزهاست.
‫از حالا به بعد، ‫همه چیز قراره بر وفق مراد باشه.
‫اون چی بود؟
‫باید حتما دهنت رو باز می‌کردی؟
‫تفنگداران دریایی! ما مورد حمله قرار گرفتیم.
‫یک دونه بزنیم به عقب کشتیشون.
‫پدربزرگ؟