‫آنچه گذشت...
‫- دیوونگیه، مگه نه؟ ‫- سلام
‫صدای تو سرت.
‫بی رحمه، هیچوقت راضی نمیشه.
‫این چیه؟
‫لایلا.
‫- خدای من، زنده ای. ‫- آره، باشه.
‫جریان چیه؟ چندماهه دارم بهت ‫زنگ میزنم و پیام میدم.
‫بدنم میخواد بلند شه و ول بچرخه، میدونی.
‫و تا وقتی که از خواب بیدار نشم ‫این رو نمیفهمم.
‫عجیبه، نه؟
‫شدیدا بهت پیشنهاد میدم که اون رو برگردونی.
‫بیا، بگیرش.
‫خیلی عجیب بود. متاسفم.
‫دوباره درخواست نمیکنم.
‫خدای من.
‫قرار نیست بمیری.
‫بذار خودمون رو نجات بدم.
‫نه نه نه.
‫اونجایی؟
‫هان؟
‫نه؟
‫آره، فکر میکردم نباشی.
‫داداش، سلام.
‫اوه سلام، اینجا حسابی بهم ریخته.
‫چی شده؟ چه خبره؟
‫میگن لوله ترکیده ‫اما به نظر من که اینطور نیست.
‫کسی فیلم های امنیتی رو دیده؟
‫خب آره، میخواستم الان ببینم.
‫باشه. فکر کنم باید باهات بیام، آره.
‫شاید درباره اش یه کم اطلاعات داشته باشم.
‫- باشه، بیا. ‫- آره
‫به دونا نگو که گذاشتم بیای اینجا.
‫داداش، گوش کن، باید بهت هشدار بدم.
‫چیزی که میخوای ببینی قراره ‫مغزت رو منفجر کنه. باشه؟
‫- بیخیال. ‫- گوش کن.
‫مثل منطقه ی 51 میمونه، ‫مثل کارهای دیوونه وار ام آی 6، یروو. باشه؟
‫- باشه، باشه رفیق. ‫- آماده ای؟
‫آره.
‫پخشش کن.
‫اون تویی اسکاتی؟
‫هنوز استیونم. ‫و آره، خودمم. اوه آره.
‫ببین، الان میاد.
‫داری گریه میکنی؟
‫یه کم. آره، یه کم. ‫نگاه کن، الان میاد. صبر کن.
‫صبر کن.
‫چقدر باید صبر کنم؟
‫از یه زاویه ی دیگه، باشه؟ ‫یکی دیگه، یکی دیگه.
‫آره آره، خودشه. ‫صبر کن، الان میاد.
‫نه نه نه، صبر کن.
‫داری کجا میری... ‫داری چی کار میکنی احمق.
‫نه، فقط یه دقیقه. الان میاد.
‫صبر کن، صبر کن. ‫فقط یه دقیقه.
‫- تو دستشویی ها رو داغون کردی؟ ‫- هیس. من این کار رو نکردم.
‫- رفیق. ‫- خدای من.
‫لری مسئول تعمیرات میکشتت.
‫قسم میخورم، یه سگ شکاری دنبالم بود ‫یه سگ گنده یا...
‫سگ شکاری باسکرویل بود، نه؟
‫- شغال مصری. یه شغال بود. ‫- همش رو شنیدم.
‫خدایا. خدایا.
‫بزن جلو تا وقتی میام بیرون. ‫وقتی میام بیرون.
‫آره، چرا که نه، آره.
‫بذار من انجامش بدم.
‫- حالا اینجا. ببین. ‫- آره آره.
‫هنوز تویی داداش.
‫اون من نیستم.
‫باید بهت بگم که موزه نمیخواد ازت شکایت کنه.
‫- باشه ‫- اما آقای گرانت
‫با همکاراتون صحبت کردیم.
‫جدی؟
‫این اواخر یه کم درگیر بودید، نه؟
‫آره، یه کم، یه کم.
‫این گروه خاص از دکترها ‫رابطه ی طولانی ای با ما دارن.
‫دکترها؟
‫اوه
‫عالین.
‫- آره؟ ‫- میتونم براتون وقت بگیرم.
‫باشه. آره.
‫به نظر... ‫به نظر خیلی شیک میاد.
‫به نظر میاد شنونده های خوبین، نه؟
‫واقعا هستن.
‫میدونم این حرف برای مسئول ‫ منابع انسانی تکراریه ولی...
‫اما تو تنها نیستی.
‫آره. به نظر این هم بخشی از مشکله، نه؟
‫قبلا از اینکه از پیش ما برید، ‫بابت پروتکل عذر میخوام ولی...
‫چیزی از اموال موزه دستتونه؟
‫نه چیزی رو کش نرفتم. ‫قسم میخورم. من...
‫نه، هیچی.
‫اوه...
‫آره.
‫خب، خودشه. انداختنم بیرون.
‫اون ها رو مقصر نمیدونم. من یه خرابکارم. ‫باید دستگیر میشدم.
‫یه سری چیزهای مخفی تو خونه ام پیدا کردم.
‫قسم میخورم. شوخی نمیکنم.
‫ارزش گشتن داره، نه؟
‫مثلا اگه بتونم اون انبار رو پیدا کنم
‫ممکنه اون تنها فرصتی باشه که ‫به خودم ثابت کنم دیوونه نیستم.
‫اوه رفیق، ممنونم. ممنون. ممنون.
‫- سلام ‫- سلام
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫آره. ببین پسر، این پنجمین شعبه ایه که اومدم.
‫دارم دنبال انبارم میگردم. ‫به اسم "استیون گرانت".
‫اگه به ام استیون گرانت نیست ‫باید به اسم "مارک" باشه.
‫فامیلیش رو ندارم، فقط مارک.
‫میشه اگه مشکلی نیست یه نگاهی بندازی؟
‫- میدونم به نظر... ‫- البته، میشناسمت، شماره ی 43 آره؟
‫من هیچوقت چهره ی کسی رو فراموش نمیکنم.
‫باشه.
‫اوه خدای من.
‫مارک اسپکتور.
‫امکان نداره.
‫واقعیه. کاملا واقعیه.
‫واو
‫میتونم بگم که یه جور قطب نمایی ‫ولی شمال رو نشون نمیدی.
‫استیون، میخوام که خیلی دقیق بهم گوش بدی.
‫مارک؟
‫اینم از این. اینجاست.
‫سلام اونی که تو آینه ست. ‫برام سوال بود کی پیدات میشه.
‫- میدونم ترسیدی. ‫- یه کم، آره.
‫میدونم گیج شدی. ‫قرار نبود هیچکدوم از این ها رو ببینی.
‫نه، خب، یه کم دیر شده، مگه نه؟
‫خب که چی؟ قراره یه جور مامور مخفی ‫ دیوونه یا همچین چیزی باشم؟
‫یه کم از اون پیچیده تره.
‫پیچیده تر؟ چی؟ تسخیرم کردی؟
‫- یه جور شیطانی؟ یا... ‫- تو در خطری و من میتونم خودمون رو نجات بدم.
‫مثل کاری که دیشب کردم.
‫اما نمیتونم بذارم درگیر کاری که ‫من باید انجام بدم بشی.
‫پس قراره اینطوری پیش بره.
‫میری رو اون تختی که اونجاست دراز میکشی.
‫- یه چرت قشنگ میزنی. ‫- شوخی میکنی؟
‫بخوابم... من دیگه قرار نیست بخوابم. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫گوش کن، برام مهم نیست ‫چقدر خوش تیپی.
‫بهم بگو تو چی هستی. ‫تو چی هستی؟
‫- مطمئنی که میخوای بدونی؟ ‫- آره، خدایا... آره.
‫من به کانشو خدمت میکنم. ‫من آواتارشم.
‫که یعنی تو هم هستی. یه جورایی.
‫ما از ضعفا محافظت میکنیم
‫و عدالت کانشو رو در حق کسایی که ‫بهشون صدمه زدن اجرا میکنیم.
‫- کانشو؟ ‫- آره.
‫خدای مصری ماه؟
‫خدای من، این مسخره ترین چیزیه ‫که تا حالا شنیدم.
‫یه تیکه استیک میخورم و بعد، بنگ، دیوونه میشم.
‫خدایا. دارم دچار حمله ی عصبی میشم.
‫- من با کانشو یه معامله ای کردم. ‫- باید برم بیمارستان.
‫اون معامله میگه تو نباید دخالت کنی.
‫حالا بدن رو بده به من. بذار تمومش کنم ‫و دیگه صدای من رو نمیشنوی.
‫بدن من رو میخوای؟ باشه، آره.
‫مارک، این معامله چطوره؟ این کیف پر از ‫چرت و پرت غیر قانونی رو برمیدارم، باشه؟
‫و مستقیم میرم پیش پلیس.
‫و اون ها من رو میندازن زندان ‫ تا دیگه به کسی آسیب نزنم.
‫و خدا کنه خدمات بهداشت ملی انقدر بهم قرص بدن
‫تا تو از سرم بری بیرون.
‫خدایا. خدایا.
‫پسش بده احمق.
‫مارک؟ کجا بودی؟
‫لایلا؟
‫چه خبره؟ استیون آخرین ‫هویت جعلیته؟
‫فهمیدم وقتی تلفنی صحبت کردیم ‫داشتی یه جورایی رمزی حرف میزدی.
‫از کجا پیدام کردی؟
‫خودت چی فکر میکنی؟ ‫رد موبایلت رو زدم.
‫وقتی روشنش کردی فکر کردم همین رو ازم میخوای.
‫درسته. آره.
‫میدونی، میتونستی یه جوری بهم بفهمونی که زنده ای.
‫فکر کردم یا در خطری ‫یا دوباره دزدیدنت.
‫فقط با خودم میگفتم ‫"اون لباس رو داره. طوریش نمیشه."
‫بعد فکر کردم، "خب، چی میشه وقتی ‫اون تنش نباشه بگیرنش."
‫و "اگه اون رو نداشته باشه چی؟" و...
‫- اونطوری شونه ام رو نگیر. ‫- نمیدونم کجا رو بگیرم.
‫انگار یه دوشس ویکتوریایی رو سوار کردم.
‫کجا رو بگیرم؟
‫میبینی من رو تو چه وضعی قرار دادی؟
‫درست نیست نه؟ من هنوز زنتم.
‫راستی این بهترین وقته که ‫یه چیزی بگی. هرچی.
‫- فقط محض اینکه واضح نباشه. ‫- ببخشید، ببخشید... گفتی زن؟
‫من... من ازدواج کردم؟
‫ببین، مطمئنم که هرکی که ‫ دنبالت بود رو گم کردیم.
‫- مسخره بازی بسه. ‫- مسخره بازی نیست. من...
‫- این لهجه رو تمومش کن خواهش میکنم. ‫- همینطوری حرف میزنم.
‫- باشه. از موتور پیاده شو. ‫- نه نه نه، صبر کن. صبر کن، صبر کن. خواهش میکنم.
‫خواهش میکنم، همه چیز رو بهت میگم ‫فقط من رو برسون به خونه ام باشه؟
‫فقط من رو ببر خونه.
‫باشه.
‫اون نباید اینجا باشه.
‫از اینجا ببرش استیون. ‫پات رو از گلیمت دراز کردی.
‫فقط میخوام زندگیم رو پس بگیرم.
‫آره، دارم میبینم.
‫نه. ببخشید، با تو حرف نمیزدم، ‫داشتم با خودم حرف میزدم. یه جورایی.
‫- این خونه ی توئه مارک؟ ‫- من استیونم.
‫اینجا با یکی دیگه زندگی میکنی؟
‫نه نه نه.
‫نه، این خونه ی مامانمه.
‫باشه، شما دوباره باهم حرف میزنید؟
‫هممم
‫مارسلین دزبوردز-والمور؟
‫آره
‫آره، آره.
‫اون شاعر مورد علاقه ی منه.
‫نه، شاعر مورد علاقه ی منه.
‫این دیوونگیه.
‫پس داری فرانسوی و هیروگلیف یاد میگیری؟
‫آره، خب... ‫انقدرا هم چیز خاصی نیست.
‫نه که هیروگلیف یه زبون کامل باشه.
‫- بیشتر شبیه... ‫- شبیه یه الفبا ست.
‫آره و... خب، هنوز باید مصر باستان بدونی
‫- تا بخونیش. ‫- حتما
‫- مثلا این که اینجاست، درسته؟ ‫- آیین تشیع جنازه.
‫خب یکی میدونه همه چیز از چه قراره. تو.
‫- عالیه. ‫- آره
‫- متاسفم، منظور بدی نداشتم. ‫- نه، من متاسفم. این چیزها باورم نمیشه مارک.
‫هر لهجه ای که میخوای استفاده کن. باشه.
‫بیا تمومش کنیم. این مدارک رو ‫فرستادی ولی هیچوقت امضاش نکردی.
‫من فرستادم؟
‫این چیزیه که میخوای.
‫اینجا رو ببین.
‫بعد از هرچی که بهم گفتی، ‫اینکه باید ادامه بدیم.
‫باشه. طل... طلاق.
‫آره، انجامش میدیم یا نه؟
‫من هیچوقت طلاقت نمیدم.
‫داری چی کار میکنی؟
‫ببین، تو کاملا دوست داشتنی به نظر میای.
‫از طرف دیگه مارک، ‫یه شوخیه. نه؟
‫نمیدونم چطوری توضیح بدم ‫چه اتفاق هایی داشتن میوفتادن.
‫- استیون ‫- توقع ندارم حرفم رو باور کنی.
‫- استیون بهم گوش کن. ‫- راستش خودمم باورم نمیشه.
‫- فقط میتونم سعی کنم... ‫- داری اشتباه میکنی.
‫- ... سعی میکنم نشونت بدم چی پیدا کردم. ‫- استیون
‫- این کیف رو تو انبار پیدا کردم. ‫- استیون نکن... به من گوش بده.
‫- توش همه جور... ‫- هرکاری که میکنی رو همین الان تمومش کن.
‫- ... چیزی هست. ‫- نشونش نده چی تو کیفه.
‫- از همه جالب تر... ‫- به کشتن میدیش. به من گوش کن.
‫از همه جالب تر چی؟
‫اسکرب رو نشونش بده، بعد وقتی ‫اومدن دنبالش تو مسئولی.
‫- هیچی ‫- هیچی؟
‫هیچی. بیخیال.
‫- اون تو چیه؟ ‫- هیچی... صبر کن، صبر کن.
‫لعنتی.
‫اسکربی که به معبد آمیت اشاره میکنه؟ ‫چیزی که کنار همدیگه براش جنگیدیم.
‫- نه... ‫- کل این تنهایی بازی کردن برای چی بود
‫تا بتونی برای خودت نگهش داری؟
‫- نه. قسم میخورم... ‫-بعد از هرچیزی که...
‫فقط بس کن. توقع داری هرچی ‫میگی رو باور کنم و با این
‫- این چیه، کیف ورزشی؟ ‫- برش دار. برش دار. مال تو.
‫برش دار. من نمیخوامش. نمیخوامش. ‫قسم میخورم. مال تو.
‫من مارک اسپکتور نیستم.
‫من استیون گرانتم. تو مغازه ی سوغاتی فروشی کار ‫میکنم. خب قبلا تو مغازه ی سوغاتی فروشی کار میکردم.
‫و فکر کنم تو یه خطر جدی ام
‫و فکر میکنم ممکنه تو تنها کسی باشی ‫که میتونه بهم کمک کنه.
‫خواهش میکنم.
‫واقعا یادت نمیاد چرا دنبال این میگشتیم؟
‫سفرهامون.
‫یا زندگی ای که باهم داشتیم؟
‫خدایا، کاش یادم بود.
‫استیون گرانت، میشه صحبت کنیم؟
‫میبینی؟ خدایا، دنبال من اومدن.
‫- چرا؟ ‫- توالت رو خراب کردم.
‫آره، فقط یه دقیقه.
‫استیون گرانت؟
‫- بله؟ ‫- کاراگاه فیتزجرالد و کاراگاه کندی.
‫بله، یه لحظه.
‫سلام، افسرها.
‫استیون گرانت؟
‫فکر کنم، آره. منظورم اینه که، بله.
‫خودمم. صد در صد استیون گرانتم.
‫متاسفم، فقط روز سختی داشتم.
‫ایرادی نداره بیایم داخل آقای گرانت؟
‫- راستش الان یه کم... ‫- ممنونم.
‫کس دیگه ای هم همراهتون اینجاست؟
‫همراهم اینجا؟ نه، فقط من و ماهیم.
‫آره.
‫پس...
‫آره.
‫درباره ی توالته؟
‫چون بهش رسیدگی شده. ‫آره. اخراج شدم.
‫و، آره، این...
‫اختلال خواب دارم.
‫و، آره، خب، موزه گفت که ‫اون ها ازم شکایت نمیکنن
‫تا وقتی که... تا وقتی که ‫پولش رو قسدی بهشون پس بدم. این...
‫گفتن میتونم این کار رو انجام بدم.
‫- این چیه؟ ‫- وزنه ی کاغذ.
‫- از کجا گرفتیش؟ ‫- مغازه ی وزنه ی کاغذ فروشی.
‫شئ دزدی رو داری.
‫آره، من...
‫نه. من ندارمش. ‫ندارم. نه، اینجا نیستش.
‫مارک اسپکتور؟
‫- اون مال من نیست. ‫- جالبه.
‫یارو دقیقا شبیه توئه.
‫پاسپورت جعلی و دزدی.
‫نچ نچ.
‫فکر کنم بهتره باهامون بیای پسر.
‫ببین، ببین. حدس بزن اینجا چی داریم بیلی.
‫یالا، بگو بهم.
‫یه فراری بین المللی تمام عیار داریم...
‫اینطور نیست... اشتباه شده. اون من نیستم.
‫مارک اسپکتور بخشی از یه گروه مزدور بود ‫ که به یه سایت حفاری تو مصر حمله کردن.
‫با باستان شناس ها این کار رو انجام دادن.
‫دستاشون رو بستن و به ‫ سرشون شلیک کردن، مثل اعدام.
‫این وحشتناکه پسر.
‫نه نه نه. من این کار رو نکردم. ‫اون من نیستم.
‫البته که کار تو نبود استیون.
‫فکر کردم میریم به ایستگاه پلیس.
‫چرا باید همچین فکری کنی؟
‫همین جا بمون، باشه؟
‫نه.
‫سلام. سلام. ببخشید ‫میشه کمکم کنید؟
‫سلام، خواهش میکنم. من رو دزدیدن.
‫اون هم با اون هاست.
‫خدای من.
‫چیه؟
‫لازم نیست با من بجنگی استیون. ‫کنترل رو بده من.
‫نه نه، دیدم که با اون آدم ها چی کار کردی.
‫- اونطور که فکر میکنی نیست. ‫- من...
‫من دیگه کنترل رو به تو نمیدم.
‫هیچوقت. شنیدی؟
‫صدات رو بلند و واضح شنیدم ‫استیون گرانت از مغازه ی سوغاتی فروشی.
‫اوه خدایا.
‫متاسفم که معطل شدی. ‫فقط میخواستیم یه کم بهتر
‫موقعیت تو رو درک کنیم. ‫کلیدهارو داری؟
‫بذار دستبندت رو باز کنیم. بفرما.
‫از جفتتون ممنونم.
‫- محشر نیستن؟ ‫- آره، دوست داشتنی هستن.
‫باشه.
‫خب، تعجبی نداره که ترازوت متعادل نیست.
‫حتما سخته که اون همه صدا رو تو سرت داری.
‫استیون گرانت، مارک اسپکتور، کانشو.
‫برام سواله، فکر میکنی کانشو ‫ تو رو به عنوان آواتارش انتخاب کرد
‫چون راحت میشه به ذهنت نفوذ کرد ‫یا اینکه از قبل آسیب دیده بودی؟
‫نه، من آسیب دیده نیستم.
‫ققط شاید یه کم کمک لازم داشته باشم.
‫درسته. برای همین اینجام، برای کمک.
‫باشه، این چیه؟ ‫اون رو میبینی؟ همین الان میبینیش؟
‫- این امتیازیه که دیگه ندارمش. ‫- بکشش.
‫داره چی میگه، هان؟ ‫میگه من رو بکشی؟
‫- گردنش رو بشکن. ‫- آره
‫خب، فقط یادت باشه، لازم نیست ‫هر کاری که اون میخواد رو انجام بدی.
‫پس قبل از اینکه هیجان زده بشی ‫و شنلت رو بپوشی
‫دوست دارم که این اطراف رو نشونت بدم.
‫طوری نیست، طوری نیست. ‫بدون کمک تو فقط همین کار ازش بر میاد. بیا.
‫میدونی، این محله قبلا بیشترین ‫میزان جرم و جنایت تو شهر رو داشت.
‫همه زجر میکشیدن، همه درد میکشیدن...
‫شب بخیر. شب همگی بخیر.
‫واقعا ناراحت کننده بود.
‫حالا دیگه مردم شب ها در خونشون رو ‫ قفل نمیکنن. اون ها در امان هستن.
‫چیس، اون همون گوجه هان؟
‫دست های سبزی داری. قشنگن. ‫ممنونم.
‫اما نمیخوای به همه بگی، نه.
‫مردم نمیخوان خبر خوب رو بشنون.
‫ترجیح میدن به ترسشون بچسبن ‫به دردشون بچسبن.
‫- بز... ‫- چی؟ بله.
‫- همتون چینی حرف میزنید؟ ‫- ماندرین.
‫هممون میخوایم سه تا زبان یاد بگیریم.
‫پس به همدیگه یاد میدیم. ‫دانشمون رو به اشتراک میذاریم.
‫واو
‫گرسنه ای؟
‫غذا مجانیه.
‫- تو گیاهخواری، نه؟ ‫- آره.
‫آره، من هم هستم.
‫شاید بخوای سوپ عدس رو امتحان کنی. ‫همین امروز صبح پختمش.
‫دستور پخت ویکتوره.
‫ممنونم ویکتور.
‫اون اهل یوکاتانه. ‫اون...نه، اون خیلی با مزه ست.
‫بیا.
‫میدونم که برات مهمه که طرف درست ماجرا باشی.
‫کانشو همیشه سعی میکنه اون هایی که ‫وجدان اخلاقی قوی ای دارن رو به دام بندازه.
‫تو هیچ وجدانی نداری.
‫لازم نیست بهش گوش بدی.
‫یه وقتایی بد اخلاقی میکنه ‫مثل یه بچه ی دو ساله.
‫هیچ کدوم از خدایان بهش احترام نمیذارن.
‫شاید برای همین تبعید شد.
‫من فقط اون هایی که مرتکب آسیب شدن رو مجازات میکنم.
‫من عدالت واقعی ام.
‫الان داره چی میگه؟ ‫"من عدالت واقعی ام"؟
‫میتونی صداش رو بشنوی؟
‫دیگه نه. من آواتار قبلیش بودم.
‫قبل از تو. من مشت انتقام بودم.
‫من مشت چیزی نیستم.
‫اون مرد آمریکاییه که تو من زندگی میکنه.
‫و اون، مارک بود؟
‫سوپ... آره، خیلی خوبه. ‫عالیه. آره، دوست داشتنیه.
‫کانشو اون هایی که دیگه وارد ‫ راه شرارت شدن رو مجازات میکنه.
‫مجازات اون دیر انجام میشه.
‫وقتی مشت انتقامش از راه میرسه
‫مردم دیگه رنجشون رو کشیدن.
‫آمیت این رو خیلی خوب میدونه.
‫اون شرارت رو از ریشه نابود میکنه
‫قبلا از اینکه کار شرورانه ای ‫ انجام بشه، عدالتش رو اجرا میکنه.
‫- برای همین باید زنده اش کنیم. ‫- درسته.
‫اما... یه کم مبهم نیست؟
‫اینکه به قضاوت یه زن عجیبی که ‫شبیه کروکدیله اعتماد کنیم؟
‫لازم نیست به قضاوتش شک کنی.
‫آمیت با از بین بردن شرارت ‫راه درستی رو روشن میکنه
‫که ما رو میرسونه به اسکرب.
‫کار اون اسکرب یه جورایی مثل قطب نماست
‫ما رو به معبد آمیت هدایت میکنه.
‫اون اونجاست، منتظره، ‫میخواد که آزاد شه.
‫سلام.
‫در حالی که ظالم ها منتظر قضاوت اون هستن.
‫و با فریادهاشون
‫شر ریشه کن میشه.
‫استیون.
‫برای بودن تو اون لحظه؟
‫بهشت روی زمین.
‫پس اسکرب.
‫- پیش من نیست. ‫- نه؟
‫راستش دست من نیست.
‫خب شاید بدونی دست کیه؟
‫- شاید مارک بدونه؟ ‫- این کار رو نکن.
‫اسمش رو نگو. ‫لایلا رو لو نده.
‫فقط بدن رو بده به من.
‫- نه نمیدونم. ‫- شاید بتونم با مارک صحبت کنم.
‫اوه...
‫مارک، کانشو چه قولی بهت داده؟
‫که این آخرین ماموریتته؟ ‫و بعد آزادی؟
‫وقتی بهت میگم کانشو ‫یه دروغگوئه بهم اعتماد کن.
‫همیشه یه چیز آخری وجود داره.
‫متاسفم. اگه آمیت مردم رو قبل از ‫شرارت، یعنی قبل از انجام کار قضاوت میکنه
‫اینطوری یه آدم بی گناه رو قضاوت نمیکنه؟
‫منظورم اینه که یه فکر نمیتونه شرور باشه، نه؟
‫همیشه ی خدا به کشتن رئیسم فکر میکنم
‫- اما واقعا انجامش نمیدم. ‫- استیون.
‫یه بچه چی؟ ممکنه یه بچه رو برای ‫کاری که شاید سی سال بعد انجام میده بکشه؟
‫خوشحالم که بهش اشاره کردی.
‫بعضی وقت ها درمان تو چشیدن یه کم از بیماریه.
‫فرق بین دارو و سم گاهی فقط تو دز اونه.
‫یه اندام بیمار رو در نظر بگیر.
‫قطع عضو وحشتناک و ترسناک
‫برای سلامت کلی ضوریه.
‫اما یه بچه یه عضو بیمار نیست.
‫متاسفم، اون... اون...
‫تو از کشتن بچه ها و اینطور چیزها خوشت نمیاد؟
‫شاید فقط من باشم، اما این...
‫کشتن بچه ها خط قرمز منه.
‫میدونی این چیه؟
‫- آره. یه عصا ست، آره. ‫- این...
‫هدیه ی آمیت به اولین آواتارشه.
‫باشه.
‫یه تیکه ی خیلی کوچولو
‫از قدرتش این توئه.
‫نمیخوام ازش استفاده کنم.
‫- نمیخوام. ‫- پس استفاده نکن.
‫- نمیتونم کمکت کنم. ‫- بله، میبینی.
‫لازمه که بدونم اسکرب کجاست.
‫اسکرب کجاست؟
‫- اسکرب کجاست؟ ‫- نه
‫- اسکرب کجاست؟ ‫- دست منه
‫امکان نداره ارزش چیزی که دستته رو بدونی.
‫بدش به من، من سالم نگهش میدارم.
‫هیچ معامله ای برای این وجود نداره مارک. ‫درستش کن. درستش کن.
‫لباس رو احضار کن.
‫ببخشید چی؟
‫لباس رو احضار کن.
‫- "سوپ رو احضار کن"" چی داری میگی؟ ‫- لباس. احضارش کن.
‫- لباس؟ ‫- و این رو سالم نگه دار.
‫- که این طور. ‫- بیا بریم. بیا بریم.
‫ولش کن، ولش کن.
‫استیون.
‫محشر بود.
‫بیا. در رو ببند.
‫اوه خدای من.
‫دارم تو خونه یه جادوگر شرور میمیرم.
‫- نه، هی. گوش کن. گوش کن.
‫اسم تو مارکه. یه لباس داری.
‫- دیدم که ازش استفاده میکنی. بیارش بیرون. ‫- نه
‫- کجایی؟ باید بجنگیم. ‫- بهم اجازه بده استیون
‫- نه نمیتونم. بسه، خواهش میکنم، جفتتون. ‫- قدرت رو بده به من. وقت نداریم.
‫- خواهش میکنم بس کن. ‫- بهم گوش بده. اسم تو مارکه.
‫بیارش بیرون.
‫قدرت رو بده من. ‫قدرت رو بده من.
‫قدرت رو بده من استیون.
‫کدوم گوری هستی؟ باید بجنگیم.
‫خواهش میکنم بس کن. ‫تنهام بذارید، جفتتون.
‫هی
‫از پسش بر میای، قول میدم.
‫استیون...
‫نمیتونم. نمیتونم.
‫متاسفم، نمیتونم. نمیتونم انجامش بدم.
‫اشکال نداره. باشه.
‫یه راه دیگه پیدا میکنیم.
‫زودباش. زودباش، بیا بریم.
‫شغال. شغال. شغال.
‫کدوم شغال؟
‫شغال. شغال...
‫لباس رو احضار کن.
‫لباس.
‫قرار بود خیلی بدتر بشه.
‫استیون این چه کوفتیه که پوشیدیم؟
‫نمیدونم. ‫گفتش که یه لباس (کت و شلوار) میخوام.
‫آره، لباس تشریفاتی معبد کانشو ‫نه سرهنگ ساندرز روانی.
‫خب نمیدونم این مزخرفات چطوری کار میکنن پسر. من...
‫خب، ولی فکر میکنم خوب به نظر میام.
‫- باشه، اسکرب کجاست؟ ‫- اسکرب...
‫این چیه؟ ‫این چوب ها برای چین؟
‫راستش خیلی باحالن.
‫ازش خوشم میاد.
‫متفاوت به نظر میای.
‫- ازم دور شو. ‫- صبر کن...
‫کنترل رو بده من استیون. ‫از پسش بر نمیای.
‫فکر کنم بر بیام. ‫ازش دور شو.
‫آره، میبینمت، گرگ زشت.
‫جای اشتباهی هستی رفیق. ‫اینجا جای منه.
‫آره. زودباش. زودباش. ‫خودشه. زودباش.
‫اینجارو بببین. ‫اینجارو بببین.
‫مثل پرونه تاب میخورم، مثل زنبور نیش میزنم، ‫اسم من استیونه با و.
‫خدای من. اینم از این، زودباش.
‫چی؟
‫انجامش دادم. لهت کردم.
‫لایلا، لایلا. دیدی؟
‫فکر میکنی تشنج کرده؟
‫نه، ببینش. فقط حالش خوب نیست.
‫اوه
‫عجب مشتی بود.
‫دور و برت رو ببین.
‫اگه نذاری کمک کنم ‫یکی صدمه میبینه.
‫باشه. انجامش بده. ‫کنترل رو بگیر. برای الان.
‫از اینجا بیا بیرون.
‫زودباش. زودباش.
‫خودشه. یه کم جلوتر.
‫گرفتمت.
‫نه نه. کجاست؟ کجاست؟
‫لعنتی
‫ببخشید اما اون برای منه.
‫میتونم بهت لباس و غذا بدم
‫اما نمیتونم این رو بهت بدم. ممنونم.
‫کاش زنده بودی تا دنیایی که میسازیم رو ببینی.
‫پس این شکلیه؟
‫درون بودن؟
‫آره.
‫- وحشتناکه. ‫- طوری نیست. حالت خوبه.
‫- انگار به سختی میتونم تکون بخورم. ‫- طوری نیست، فقط نفس عمیق بکش.
‫آسون تر میشه.
‫چند وقته این کار رو میکنی؟
‫نمیدونم. این... خیلی وقته..
‫- خوشم نمیاد. ‫- خیلی وقت.
‫نمیخوامش. میشه بدنم رو پس بگیرم؟
‫- الان نمیتونم انجامش بدم استیون. ‫- خواهش میکنم.
‫پسش میگیرم.
‫متاسفم.
‫همیشه یه دیواری بینمون بود ‫اما یه چیزی تغییر کرده.
‫اونی که بدن رو کنترل میکنه قوی تر شده.
‫انعکاس ها کمک میکنن اما بیشتر وقت ها
‫به تموم اراده ات نیازه تا بری بالای دیوار.
‫نمیتونی من رو اینجا زندونی کنی. ‫حق نداری.
‫کل زندگیم...
‫نتونستم با کسی آشنا بشم. ‫به زحمت یه ماهی قرمز رو زنده نگه داشتم.
‫شغلم رو از دست دادم. به خاطر تو. ‫همیشه تو مثل یه انگل
‫قسمت هایی از زندگیم رو خوردی.
‫ببین، وقتی کارم تموم شه ‫وقتی بدهیم رو پرداخت کنم
‫بهم قول میدم دیگه نه من رو ببینی ‫نه صدام رو بشنوی.
‫بهت قول میدم. اگه به خاطر کانشو نبود ‫الان زنده نبودیم. و...
‫بردگیم بهایه که دارم میپردازم.
‫- په جور بردگی ای؟ ‫- اون مدلی که باعث میشه دستام خونی شه.
‫آره، خب، اون خون رو دست های منه.
‫تو زندگی مردم رو نابود میکنی. ‫به هرچی که دست میزنی نابود میشه.
‫به مردم صدمه میزنی، زنت رو ول کردی. ‫بی خبر گذاشتیش.
‫این کار رو نکردم. دارم ازش مراقبت میکنم. ‫نمیدونی از چی حرف میزنی.
‫- چرا میدونم. دیدمش. ‫- کانشو چشمش رو اونه.
‫میخواد که لایلا جای من رو بگیره. ‫هیچوقت نمیذارم این اتفاق بیوفته.
‫تو یه دروغگویی. باورت نمیکنم. ‫بهت اعتماد ندارم.
‫- تو به مردم صدمه میزنی. ‫- هیچوقت نمیذارم نزدیک اون بشه.
‫- فقط خفه شو. ‫- دیگه نمیذارم به کسی صدمه بزنی.
‫هیچوقت نمیذارم طعم آرامش رو بچشی، بهت قول میدم.
‫خفه شو.
‫تو خفه شو. خفه شو.
‫قول دادی که دخالت نمیکنه.
‫میدونم. درستش میکنم.
‫- ثابت کردی که نمیتونی. ‫- درستش میکنم.
‫مارک قدر نشناس ‫داره شرایط معامله مون رو عوض میکنه.
‫وقتی پیدات کردم فقط یه جنازه بودی.
‫فکر میکنی صاحب این بدنی؟
‫- این متعلق به منه. ‫- اسکرب رو پیدا میکنیم.
‫خیلی دیره. دست هارو ئه.
‫پس یه راه دیگه پیدا میکنیم.
‫اول ما میریم به معبد آمیت.
‫میدونی که با هرچی که دارم ازت مراقبت میکنم.
‫- ارش مراقبت رو داری. ‫- پس هرکاری از دستم بر بیاد انجام میدم.
‫پس میذاری برم.
‫میدونم از کاری که برات دارم لذت میبری.
‫- ما به همدیگه نیاز داریم. ‫- ما یه قرار داریم.
‫بذار بهت یادآوری کنم که اگه از همدیگه ‫جدا شیم، از کاندید بعدیم خوشت نمیاد
‫همون قدر که بهت نزدیکه و برات عزیزه.
‫داریم کجا میریم؟
‫خودت چی فکر میکنی؟