باید مبارزه کنی پسر
مبارزه کن!
من می‌دونم که اون یه ولگرده، قهرمان! یالا برو شکستش بده!
یالا برو شکستش بده، قهرمان همین الان!
باید همین الان شکستش بدی!
- و مبارزه کنی!
نه، نه، نه اون لعنتی رو ولش کنین!
ما قرار نیست از اینجا شروع کنیم!
گوش کنین، خیلی چیزهای داغونی هست که باید بهشون برسیم
ولی الان...
یه برنامه در پیش رو داریم!
گوش کنین، گوش کنین، گوش کنین
پس این جالبه
خب من توی زندان بودم نه؟
من پشت تلفن داشتم با معامله‌گر ماشینم صحبت می‌کردم، مثل شما
و اون داشت بحث می‌کرد درباره‌ی اینکه چطوری قراره برام اسب بیاره
بهش گفتم: "اسب؟" تو می‌تونی برام اسب بیاری؟
یعنی خب من اهل بروکلینم، می‌دونید خب من یجورایی نمی‌دونستم
اون گفت: " آره مرد، من می‌تونم هر چیزی که بخوای رو برات بیارم"
می‌تونم برات گربه، شیر، ببر بیارم"
این عکس من و ببرمه.
این دیوونه‌ کننده‌ست
اینجوری می‌فهمی که دیگه توی براونزویل نیستی
این موقعیه که من دیوونه بودم
من توی این برنامه قرار نیست راجع به هیچ چیزی دروغ بگم
بچه‌ها من همه چیز رو بهتون میگم
قراره کاملاً باهاتون صادق باشم
بعضی وقت‌ها به خودم فکر می‌کنم تو اون گذشته‌ها
من اون همه مسیر رو تا تضعیف روحیه و این‌ها طی کردم
اون موقع‌ها مشکلم چی بود؟
واقعا ناراحت بودم
من واقعا بچه‌ی عجیبی بودم
من کی هستم؟
بعدش هم از اینجا سر در آوردم
من همونی هستم که شماها الان می‌خواید ببینید
من کی هستم؟
من وحشی‌ترین، شرورترین،
و بی‌رحم‌ترین قهرمانی‌ام که تا حالا وجود داشته
هیچ‌کس مثل من نیست، هیچ‌کس نمی‌تونه باهام رقابت کنه
سبک من، تند و بی‌پرواست. دفاع من، تسخیر ناپذیزه.
من وحشی‌ام، من قلبتون رو می‌خوام
می‌خوام که بچه‌هاتون رو بخورم. ستایش برای خداست!
این کسیه که من هستم؟
آره
نه
خب من فقط داشتم گرمش می‌کردم
من آیرون مایک هستم
اگه با داداشم در بیفتی، یعنی با من درافتادی احمق
برو به دوستات بگو
تو یک بچه بی‌ارزش، ضعیف، گریو
و یه آشغالی، مایکل جرارد تایسون.
تو همیشه همون لعنتی چاقی می‌شی که همه باهاش در میفتن
- چرا؟
مگه اینکه مبارزه کنی. - من نمی‌خوام مبارزه کنم.
- یا توام مبارزه می‌کنی، یا می‌میری، دیگه چه کار دیگه‌ای می‌تونی کنی؟!
- فرار کنم؟
- لعنت بهت مایک، کجا؟
کجا می‌خوای فرار کنی؟ جایی برای فرار کردن نیست
من توی براونزویل، نیویورک بزرگ شدم.
تو سال 1971،
اونجا بالاترین میزان قتل در کشور رو داشت
آدم‌‌های خراب، مواد، قتل
تو هر گوشه‌ی خیابون پیدا می‌شد
حالا یک آدم چاق لعنتی مثل من رو بذاری اونجا،
صبح بیدار می‌شدم، کتک می‌خوردم
می‌رفتم مدرسه، کتک می‌خوردم
از مدرسه می‌اومدم خونه، کتک می‌خوردم
این تموم چیزی بود که برام اتفاق می‌افتاد، دروغ نمیگم
- فقط یه سکه؟ پسره‌ی احمق فقیر
من یه سری مشکلات داشتم
عادت داشتم بلند با خودم صحبت کنم
من فقط یه بچه‌ی کوچیکِ عجیب غریب بودم
ولی مامانم من رو برد پیش یه دکتر
- پسرت، عقب مونده‌ست
باید براش آماده باشی
- نه. مطمئنی؟
من دیدم که اون، هر رویایی که مادرم برام داشت رو
تو همون یه لحظه نابود کرد.
بعد از اون، دیگه هیچوقت ندیدم که مامانم به من باور داشته باشه
پس من یه لعنتی چاق که نوک زبونی صحبت می‌کنه، بودم
خب آره، پس کتک می‌خوردم
ولی به هر حال من دیدم که هر کسی، به یه نحوی کتک می‌خوره
- این دندون طلای جدید من بود، عوضی
مایک، بیا تو آشپزخونه کمکم کن
دنیز، رادنی، برید بخوابید
همین الان!
وقت خوابه.
می‌خوام از دور و برم دور باشی مایک
باشه؟
ما جای دیگه‌ای برای رفتن نداریم
ولی این به این معنی نیست که باید به مزخرفات اون گوش بدیم، درسته؟
- ادی یکم سوپ میخوای؟
- آره عزیزم آره ممنون
مایک بیا اینجا، بیا اینجا بیا تماشا کن
اینو ببین
- حالا، وقتی اون از روی اون طناب بلند می‌شه...
اون‌ها عادت داشتن همدیگه رو تا سر مرگ بزنن
بعدش باهم خوب شن
این برای من عادی بود
فکر کنم همدیگه رو دوست داشتن
احتمالا همون زمانی که به هم چاقو نمی‌زدن.
قبل از براونزویل، اون بهتری زندگی داشت.
اون یه پرستار و متخصص تغذیه توی
کالج بود و داشت درس می‌خوند که معلم بشه
قبل اینکه با مردی که احتمالا بابام بود آشنا بشه
- اون همیشه دست رو مردهای وحشتناکی میذاشت
آخریشون، تموم پولمون رو گرفت
و ما رو انداختن توی خیابون.
همیشه سه نوع فقیر وجود داره
اونی که فقط فقیره، اونی که فقیره و کثیفه،
و اونی که فقیرِ به فنا رفته‌ست.
وقتی یه مادر سیاه‌پوست با سه تا بچه
تبدیل به یه فقیر به فنا رفته میشه، هیچ راهی برای بیرون اومدن از اون وضعیت وجود نداره
و اون خودش می‌دونست.
ما از جامعه رونده شدیم
این یه حبس ابد بود
از یه ساختمون متروکه، به یه ساختمون متروکه‌ی دیگه می‌رفتیم
کارهایی رو کرد که مجبور بود انجام بده
این لعنتی هر بچه‌ای رو داغون می‌کنه
من به خاطر دعوا و درگیری، دیگه مدرسه نرفتم
کلاس دوم بودم
و این پایان تحصیلات من بود
با خواهرم خودمو تو مدرسه فقط نشون می‌دادم و می‌رفتم
دوباره برای ناهار حاضر می‌شدم و دوباره می‌رفتم
- پول داری؟ - نه
- ما هر چیزی رو که پیدا کنیم، نگه می‌داریم
- پسر، اون داره سعی می‌کنه کفترهامون رو بدزده
- تو کفتر داری؟
ما کلی کفتر داریم، لعنتی
- گرسنه به نظر میاد
من هرگز همچین کفترهایی رو از نزدیک ندیده بودم
اون کفترها...
اون‌ها تنها چیزهایی بودن که من دوست داشتم و اون‌ها هم من رو دوست داشتن
اون‌ها می‌تونستن هر جایی برن ولی بازم همیشه برمی‌گشتن خونه
با تک تکشون آشنا شدم
من یاد گرفتم که اون‌ها رو دوست داشته باشم
- هی، کوتوله
برو طبقه پایین توی فروشگاه حیوانات و برای کفترهامون دونه بیار
من برای هر کردم از اون ۳۰ تا کفتر، اسم گذاشتم
بچه‌ها هنوزم باهام خوب نبودن
- خدای من، کوتوله چقدر بوی گندی میدی
نمیدونی چطوری خودتو بشوری؟!
ولی من اصلا برام مهم نبود
من خوشحال بودم...
تا زمانی که گری فلاورز با کفتر من، جورجی، در افتاد
این همون روزیه که من یه مبارز شدم
و این حقیقته
بیخیال مرد، کفترم رو پس بده
- کدوم کفتر؟
- خواهش می‌کنم پسر
می‌خوای چیکار کنی؟!
لعنتی میخوای چیکار کنی، مایک؟
بهم بگو، چرا باید بهت بدمش؟
چون از نظر ظاهری، اون-- اون مال منه.
شاید--
شایدم این کفتر لعنتی رو خوردم
آره!
- شرط می‌بندم طعم مرغ میده
- بیخیال، چی می‌خوای؟
- این رو، متاسفم
قیافه‌ی تمسخر آمیزی داره که میگه:
"بیاید اینکارو بکنیم، بیاید کارش رو تموم کنیم."
قهرمان سنگین وزن جهان
وارد رینگ میشه
به خاطر همینه که ما همه‌مون اینجاییم
این تایسونه، در راند اول.
ضربه‌ی شدید به بدن، میفته زمین!
این یه ضربه‌ای بود که زمین زدش!
پنج. خوبه؟ شروع می‌کنیم
دوباره اسپینک میاد وسط!
دوباره زمین می‌خوره!
فکر نکنم بتونه از این ضربه بلند بشه!
اسپینک روی پشتش دراز کشیده
شش، هفت، هشت، نه.
تمومه‌ مایک تایسون برنده‌ی
یک ناک اوت دراماتیک توی راند اول شد.
و حالا سوال اینه که
چه کسی در دنیا شانسی در برابر این مرد داره؟
این زمانی بود که همه چیز شروع به تغییر کرد
[پول از بارت استرانگ]
برکیم من رو با این بچه‌ها آشنا کرد
ما هر چیزی که به دستمون می‌رسید رو می‌دزدیدیم...
پول، لباس، جواهرات
من اون‌ها رو به خانواده‌م ترجیح دادم
مامانم تو یه راه داغون افتاده بود که ما رو بی‌قدرت می‌کرد
با این بچه‌ها، من قدرت داشتم
من ۸ سالم بود، اون‌ها شاید ۱۲ ساله بودن
ما خودمون رو گروه جاده‌ی راتلند می‌نامیدیم
ما فقط برای ناهار به مدرسه می‌رفتیم
حتی لازم نبود که مدرسه‌ی خودمون باشه
ما فقط سیاه‌پوست‌های فقیری بودیم که هیچ‌کس بهشون اهمیت نمی‌داد
هی! کیفم رو پس بده!
- تا وقتی که ۱۰ ساله بودم، فقط این رو می‌دونستم
هر چی بدتر باشی، بهتره.
ما سخت و سریع زندگی می‌کردیم
چون هیچ‌کس قرار نیست برای مدت طولانی زنده بمونه
فهمیدم که دیر یا زود
زمانش می‌رسه که مغز من هم تو پیاده‌رو بریزه.
همه‌ی این آدم‌های دروغگو و خندون خیابونی، می‌گفتن من عالی‌ام
اون‌ها کسایی بودن که من خودم رو باهاشون احاطه کرده بودم
اونجا احساس می‌کردم خونه‌م
این الگوییه که من تموم زندگیم بهش برگشته‌م
مایک تایسون، برادر من، برادر من.
بذار خودم رو معرفی کنم، لطفا
من دان کینگ هستم
اگه فقط...
مایکل
نتی و سال از طبقه بالا، اینجا داشتن نوشیدنی می‌خورن
و یکی ازشون دزدی کرده
پول و غذای بچه و همه چیزشون رو دزدیده
- مامان، دورم رو نگاه کن من نبودم
- تو چشمام نگاه نکن و بهم دروغ بگو
میدونم تو بودی
- من تموم مدت اینجا بودم، جایی نرفتم
- برادر و خواهرت، از دردسر دور می‌مونن
دنیز نمره‌های خوبی می‌گیره، رادنی کارهای علمی می‌کنه
- رادنی یه دیوونه‌ست - رادنی یه آینده‌ای داره
یه عنوان چی؟ یه دانشمند دیوونه؟
علم اینجا معنایی نداره
رادنی جراح شد.
- چرا این کارو می‌کنی؟
با لباس‌های قشنگت اینجا پرسه می‌زنی
توئه دزد؟
من هیچوقت هیچی تو زندگیم ندزدیدم
- تو ترجیح میدی التماس کنی.
- نه اینکه یک دزد پست لعنتی باشم، آشغال
باید به حسابت برسم؟
- تو ازم به اندازه‌ی کافی سریع پول می‌گیری
و هیچوقت بهم پسش نمیدی
- من هیچوقت مجبور نیستم پولت رو بهت برگردونم، آشغال
من بهت زندگی دادم و تو حالا اون زندگی رو توی زندون می‌گذرونی
- برام مهم نیست - همینجوری به اهمیت ندادنت ادامه بده
چه نوع پرنده‌ای پرواز نمی‌کنه؟
یه پرنده‌ی زندانی
باید به حرفام گوش کنی وگرنه می‌میری
- من هیچوقت تا حالا دستگیر نشدم
یه بچه‌ی ده ساله اینو می‌گه؟
این چیزی نیست که براش لاف بزنی و کلاس بذاری
تو داری تو یه مسیری میری که آخرش به فنا میری
نزدیکه مایک
نزدیکه
تو هیچی نمی‌دونی
اولین باری که دستگیر شدم؟
آره، ده سالگیم
اوه و کل اون قضیه‌ی سال و نتی...
باشه من بودم
اما شما هیچوقت نمی‌تونید اون اکشن و هیجانش رو درک کنید
منظورم از کسی پیشی گرفتنه
باید عجله کنی
وقتی تو خونه‌ی کسی هستی و...
اونجا کلی چیزهای لاکچری هست...
و مال توئه.
این بهت قدرت میده
رئیس خودتی، مسئول خودتی.
من یه شهرتی تو خیابون‌ها به دست آوردم
از اینکه من با هر کسی می‌تونم دعوا کنم‌
فکر نمی‌کردم اینجوری به ۲۰ برسم
پس چرا نمی‌رفتم بیرون و یکمی تاب می‌خورم؟
ولی من خیلی شرمنده بودم پسر
من مدرسه نرفتم، پس نمی‌تونستم خوب بخونم یا بنویسم
من اون موقع فقط یه آشغال الکی بودم
میدونی وقتی اینطوری از خودت متنفری
نمیتونی کسی رو دوست داشته باشی
این سخت‌تره که به یه متجاوز شناخته بشید
یا این رو مخ‌تره که بوکس بزنین؟
- اوه، خب، این بیشتر اعصاب خردکنه
که با یه موش آشغال مثل تو حرف بزنم
اوه بیخیال مایک
- نه، چون تو یه آشغالی
ما توی پخش زنده‌ی تلویزیون هستیم
- به من چه دخلی داره؟ تو یه آشغالی
- ما این مصاحبه رو تموم می‌کنیم
ممنون که اومدی
- لعنت بهت
آره بعداً درباره‌ش صحبت می‌کنیم
- آره بیا بریم بیرون
چرا باید دلسوزی کنم؟
من آینده‌ای نداشتم
بیشتر به انتقام گرفتن علاقه داشتم
از اون قلدرهایی گذشته که من رو میزدن‌
- چیشده مایک؟ چرا وایستادی؟
قبل اینکه به دنیا بیام
مادرم به عنوان نگهبان زندان کار می‌کرد
و اون چهره‌های سیاه‌پوست رو از پشت میله‌ها میدید
این اون رو می‌ترسوند
اون هم سعی می‌کرد من رو بترسونه
وقتی من رو دستگیر می‌کردن...
اون عادت داشت به اداره‌ی پلیس می‌اومد
و کاری رو انجام میداد که بلد بود چطور انجامش بده
این یه اتفاق عادی بود
یه بار اون اومد و خیلی بد من رو زد
پلیس حتی من رو مقصر ندونست
خب یه خانواده‌ی سفید پوست اون خشونت رو می‌بینه و مخالفه
شما رو می‌بینم که سرتون رو تکون می‌دید، درست میگم؟
اما نه
یه خانواده‌ی سیاه‌پوست زنی رو می‌بینه
که فقط سعی می‌کنه فرزندش رو زنده نگه داره
اون نمی‌دونست چطوری بهم سر بزنه
من سختش کرده بودم
فکر کنم هر چقدر که محکم‌تر بهم می‌زد، بیشتر می‌ترسید
اون قبل اینکه بتونه موفقیت‌های من رو ببینه، فوت کرد
اون هرگز نفهمید
من هرگز نتونستم کار خوبی براش انجام بدم
خواهر و برادرم هیچ‌وقت مثل من تو دردسر نیفتادن
فقط کاشکی می‌دونست که من هم خوب میشم
اون تلاش کرد ولی هیچوقت نتونست من رو از زندان دور نگه داره
- تا حالا به اسپافورد رفتی؟
- پسر عموم گفت چند نفر اون رو نگه داشتن
توی اولین شبش اونجا سرش رو تراشیدن
- یه نمایش عجیب غریبه پسر
جوونایی مثل تو خب...
دیوونه‌ها، بالغ‌ها رو دوست دارن
هی مایک، چه خبر عزیزم؟
- هی! بارکیم!
- راحت باش، همه‌ی پسرات اینجان
- مثل یه تجدید دیدار دوباره‌ی کلاسیه
- با این تفاوت که ما هیچوقت کلاس نرفتیم
- بعد از اون، اسپافورد برام یه خونه‌ی دوم شد
من تو خونه‌های گروهی بودم
بخش ویژه،
و به مرکزی توی جزیره‌ی استاتن.
زمانی که 13 ساله بودم،
من برای هر پنج منطقه زیادی بودم
بنابراین من رو به مرکز نوجوانان "تراین" در شمال ایالت فرستادن
می‌دونید من حتی فکر نمی‌کنم که
مامانم اون موقع از من خداحافظی کرده باشه
توی تراین، من همیشه توی دردسر و کثافت‌کاری بودم
ولی من می‌گفتم: "لعنت بهتون، من اهل بروکلینم"
- هی! - هی!
- پسر من تقریبا داشتم شکستش می‌دادم اگه اون دندونام رو به فنا نداده بود
- لعنت بهت، ببین با دنده‌های من چیکار کرد
لعنتی، اون حتی نمیدونست تو اونجا هستی
- هی بچه‌ها، چه بلایی سرتون اومده؟
- آقای استوارت، این بلا رو سرمون آورد
- اون نگهبانه؟
- نه بابا، مشاور راهنمایی
او مثل یک قهرمان بوکس بود - یه قهرمان آماتور یا یه همچین کوفتی
می‌تونم شکستش بدم
باشه حتما
- گور بابات
- من درباره‌ی تو شنیدم
آماده شو
وهو!
فهمیدم که تنها چیزی که سر راهم وایستاده
از همه‌ی کسایی که نوکریمو می‌کنن، همین پسر کوچیک سفید پوسته
می‌خوام به فنا بدمش!
اوه!
- یادمه فکر می‌کردم دارم می‌میرم...
به معنای واقعی کلمه، دارم می‌میرم.
اما همچنین فکر می‌کردم که اگه یاد بگیرم چطوری اینطوری مشت بزنم
می‌تونم هر کسی رو ناک‌اوت کنم و همه‌چیز همه رو بدزدم
ببخشید آقا
میشه بهم یاد بدی چطور اینطوری مشت بزنم؟
- نه
- آقا من خیلی دوست دارم یاد بگیرم.
- نه، نمی‌خوای بزن به چاک
- من می‌خوام یه مبارز باشم - عه واقعا؟
خب، بقیه این بچه‌ها هم همین رو می‌خوان
اما هیچ‌کدوم از شما جرات لازم برای مبارز شدن رو ندارید
من درباره‌ی تو شنیدم
تو یه آشغال بی‌رحمی درسته؟
شب دومیه که به این سوراخ فرستاده شدی؟
نه تو نمی‌خوای واسه هیچ‌چیزی کار کنی
من هیچی بهت یاد نمیدم
- می‌خوام
خواهش می‌کنم، چرت و پرت نمی‌گم مرد
- من بهت نیاز دارم - خب من بهت نیاز ندارم
می‌دونی به هر حال برای اینکه من آموزشت بدم، نیاز به یکم اعتبار داری
شاید اگر رفتارت رو درست کنی،
دست از این عوضی بودن برداری، یکم احترام بذاری
باهات کار کنم‌.
تا اون موقع، گمشو از سر راهم کنار بمون
- پس دوباره شروع به درس خوندن کردم
در نهایت، من شاگرد اول شدم
من درسته؟
همیشه فکر می‌کردم احمق‌ترین مرد دنیا هستم.
معلوم شد من باهوش‌تر از احمق‌ها هستم.
پس تمرین رو با بابی استوارت شروع کردم.
ماه‌ها بعد معلوم میشه که...
خب حدس می‌زنم همتون این قسمت رو می‌رونید
- معلوم شد که من در این کار خوب هستم.
اولین بار بود که توی کاری خوب بودم
و اون کاملاً غیر قانونی نبود
زودباش مرد، بهش زنگ بزن
- بهش زنگ بزن
می‌خوام مامانم بدونه که من تو یه کاری خوبم
- باشه
- اگه به مرد سفید پوست بهش بگه، باور می‌کنه
- خیلی‌خب، خیلی‌خب، بیا، بیا
مایک من می‌خوام یه لحظه باهات جدی صحبت کنم
- من کاری نکردم - نه. نه، میدونم. میدونم
یکی هست که می‌خوام باهاش ​​آشنا بشی
کاس داماتو. اون یک مربی بزرگ بوکسه
اون می‌تونه تو رو به سطح بعدی برسونه
- چرا؟ من چیکار کردم؟
- منظورت چیه؟ - من دارم با تو تمرین می‌کنم، مرد.
مایک
ببین، او فلوید پترسون رو آموزش داد.
او رو تبدیل به یه قهرمان کرد. اون خوزه تورس رو آموزش داد.
خیلی‌خب؟ بیخیال، تو این بهم اعتماد کن
- من بهتر عمل می‌کنم. قول میدم.
- نه مایک.
مایک، این چیز خوبیه - بیخیال مرد.
من چیکار کردم؟ من چیکار کردم؟
- نه، مایک، مایک، تو هیچ کاری نکردی.
ببین...
به زودی آزاد میشی
من نمی‌خوام به براونزویل برگردی،
و به دردسر بیفتی.
مایک من اینکار رو به نفع تو انجام میدم نه به ضرر تو
خیلی خب؟
- هی، بیخیال، مایک.
بیخیال، شاد باش این خبر خوبیه
- باشه
کاس داماتو نه یکی بلکه دو قهرمان جهان رو آموزش داد
اون یک افسانه بود.
اما کاس فقط یک باشگاه ورزشی کوچیک توی کت‌اسکیلِ نیویورک داشت،
وقتی که من اون رو دیدم.
اون توی گمنامی فرو رفته بود
مبارزان فکر می‌کردن اون دیگه قدیمی شده
من آخرین حرکت بزرگش بودم...
- باشه، بسه.
اون تواناییش رو نشون داد
حقیقت اینه.
این قهرمان سنگین وزن جهانه
من فلوید پترسون رو به جوانترین قهرمان جهان تبدیل کردم.
اگر به من گوش کنی،
می تونم تو رو به جوون ترین قهرمان تمام دوران‌ها تبدیل کنم--
به یک جونور، یک وحشت‌انداز، یک هیولا.
نظرت چیه؟
فکر می‌کردم داره از راه به درم می‌کنه
قبلا خونه‌م که بودم، مردم فقط این چیزها رو می‌گفتن
تا از راه به درت کنن
- باورم نمیشه تو فقط 13 سالته.
- بله قربان
تو استعداد ذاتی داری مایک.
عالی به نظر میرسی
به موقع،
تو بزرگترین مبارزی خواهی بود که تا به حال زندگی کرده
باورش داری؟
- نمی‌دونستم به چی فکر کنم
راستش فقط داشتم فکر می‌کردم که چطور از خونه‌ش دزدی کنم
- نمی‌دونم چی بگم - حقیقت داره
همه فکر می‌کنن من کارم تموم شده ولی من هنوز کارم تموم نشده
من منتظر بودم
و فکر می‌کنم تو همون کسی هستی که منتظرش بودم
حالا خوشحالم که اینقدر عمر کردم
- پس براش آماده‌ای؟ میخوای با هم کار کنی؟
نظرت چیه مایک؟
- اون گل رز هستن؟
- چی؟
- گل رزن
من قبلاً تا حالا از اون‌ها توی زندگی واقعی ندیده بودم
فقط تو تلویزیون دیده بودم
- خوبی مایک؟
هی
به چی فکر میکنی؟
- فکر می‌کنم که منم قراره کسی بشم