‫هنوز خوابیده؟
‫باید بهش بگم
‫تماس‌های اخیر ‫سرآشپز اون گه هون
‫چرا یه چنین حسی دارم؟
‫قبلاً هم اینجوری شده بودم
‫اون گه هون
‫قبلا هم اینجوری شدم.
‫یه دفعه، یه حسی بهم دست داد که ‫ نمی‌تونستم توصیفش کنم
‫هر وقت که لین حس عجیب رو داشتم...
‫اون گه هون داشته گریه می‌کرده
‫یا یه اتفاق بدی براش افتاده بود.
‫دا هیون
‫بله، دارم گوش میدم
‫دلم برات تنگ شده
‫کجایی؟
‫دارم میام اونجا.
‫باشه؟
‫الان کجایی؟
‫میدونم به نظر دیوونگی میاد
‫ولی من می‌تونم
‫احساساتت رو بفهمم.
‫غیر ممکنه. هر چی که می‌گفت درست بود؟
‫قدرت ماورائی داری
‫باشه می‌تونی اذیتم بکنی- ‫می‌تونی پرواز هم بکنی؟-
‫تمرین می‌کنم.
‫شوخی نداشت و سر به سرم نمی‌ذاشت
‫چرا این کارها رو برام میکنی؟
‫چون یه نفر نمی‌تونه بخوابه، من هم نمیتونم
‫به خاطر همینه که دارم کمکش می‌کنم.
‫امیدوارم امشب کابوس نبینی
‫از کجا فهمیدی کابوس می‌بینم؟
‫هر وقت دلم شکسته می‌شدم...
‫کابوس می‌دیدم
‫یکم غذا می‌خوای؟
‫- نو دا هیون! ‫- یا هر وقت یه اتفاقی برام می‌افتاد...
‫چیزی شده؟ خوبی؟
‫هر وقت نگرانت بودم...
‫پیدات میشد...
‫این همه مدت احساسام رو می‌فهمیدی
‫پس اینجوری بود که
‫آقای چو
‫اون کار رو با گه یونگ کرد.
‫چطور تونست این کار رو بکنه؟
‫...چطور یه آدم
‫متاسفم.
‫اون کسی که نارحته تو هستی و
‫این هیچ وقت تموم نمیشه.
‫...اگه
‫لطفاً بهم کمک کنین
‫ایش، شانسم رو ببین
‫- اگه اون... ‫-لطفا بهم کمک کنین. لطفا منو ببرین خونه
‫به گه یونگ پشت نمی‌کرد
‫یا اگه...
‫اون خودش رو تحویل میداد...
‫و یه بار دیگه دنبال گه یونگ میگشت...
‫اگه من حافظه ام رو از دست نمی‌دادم...
‫یا اگه دستام از دستش سر نمی‌خورد...
‫نه، حتی قبل اون هم
‫اگه من اون روز گه یونگ رو تنها نمی‌ذاشتم
‫گه یونگ! کجایی؟
‫ببخشید.
‫همیشه خودم رو مقصر میدونم و سرزنش می‌کنم..
‫و پشیمونم...
‫بعد همه این ها،
‫نمی‌تونم خودم رو ببخشم.
‫و...
‫حق با تو بود دا هیون
‫بیا جدا بشیم.
‫واقعاً بهم زدیم.
‫منتظر چی هستی؟ گفتم منو بکش
‫من و خودت رو بکش.
‫در هر صورت که راه فراری برات وجود نداره
‫کارهای اشتباه زیادی انجام دادی
‫علاوه بر اون، من یه افسر پلیس هستم
‫خیلی زود میفهمن که ‫من با تو بودم، میدونی که؟
‫آره، می‌دونم.
‫من همون موقع که لی جین ‫گون رو کشتم آماده بودم
‫پس چرا باید این کار رو بکنی؟
‫چیزی که مهمه...
‫این هست که تا قبل از گیر ‫افتادن چند نفر رو می‌تونم بکشم
‫و کی رو اول بادی بکشم..
‫جونگ هو، این چیزیه که مهمه.
‫لطفاً این کار رو نکن
‫فقط با من تمومش کن
‫بیا همین کار رو بکنیم، باشه؟
‫(قسمت ۱۵)
‫امکان برقراری تماس وجود ندارد ‫به پیغام گیر صوتی متصل خواهید شد.
‫چرا این جواب نمی‌ده؟
‫درباره کی حرف میزنین قربان؟
‫شنیدم که میگن این یکی از علائم پیر شدن هست.
‫این که به آدم‌ها با این و اون اشاره کنم.
‫!اون لعنتی... هی
‫آن. باشه؟ ‫آن جونگ هو. ستوان آن راضی شدی؟
‫همه چیز رو شنید. فکر کنم ‫هنوز شنواییش خوب باشه.
‫به نظر حالش خوب نمی‌یومد
‫اتفاقی براش افتاده؟
‫براتون قهوه آوردم، قربان
‫برای من درستش کردی؟
‫اونم تو؟
‫توش تُف کردی؟- ‫این چه حرفیه قربان-
‫اون لبخند چیه؟
‫چش شده؟
‫لطفاً بذارین من انجامش بدم
‫مزه اش خوبه، نه؟
‫مزه اش خیلی خوبه، ولی داری ‫یه کاری میکنی که معذب بشم
‫- آب... ‫-بفرمایید قربان.
‫-دستمال ‫-بفرمائید، قربان
‫بریم
‫تو واقعا ًچت شده؟
‫شنیدم شما دوتا یه چیزی خوردین؟
‫بدون ما سوشی خوردین؟
‫دنبالم بیا.
‫چه خسیسه.
‫مین جو، میدونم داری چیکار میکنی.
‫جی وون تاک ازت خواسته این کار رو بکنی؟
‫ازت خواسته بهم رشوه بدی ‫و راه رو براش هموار کنی؟
‫هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه
‫من باید اول شما رو راضی کنم ‫ بعد برم سراغ جی وون تاک
‫صبر کن. الان دیگه باید هان سه جین صداش کنم؟
‫من اصلاً نمیدونم قبلاً چه اتفاقی افتاده.
‫به خاطر همینم قصد سرزنش کردن و...
‫یا احساس تاسف کردن ‫برای جی وون تاک رو ندارم.
‫ولی قطعا این رو میدونم که پدر جی وون تاک ‫ آقای هان یی چان
‫۱۸ سال پیش تبرئه شد
‫و باید بهش احترام گذاشته بشه.
‫ولی همونطور که می‌دونین ‫ شما این کار رو نکردید، قربان
‫هی، بخاطر این بود که...
‫پس هردوتون باید بیخیال بشین دیگه
‫و حسابتون رو صاف کنید.
‫و لطفا به خاطر اینکه به شما حمله کرد
‫ببخشیدش.
‫لطفاً استعفانامه‌اش رو هم لغو کنین
‫لطفا...
‫فکر کنم دیگه تو رو هم نتونم ببینم
‫نمی‌خوای بهم بگی؟
‫اون جیز یعنی وای فای...
‫گه هون...
‫منظوزم اینه که، سرآشپز اون ‫میتونه احساساتم رو حس کنه، درسته؟
‫بدون اجازه گه هون نمی‌تونم چیزی بگم
‫پس حق با منه.
‫پس این اتفاقیه که افتاده.
‫-ترجیح میدم ساکت بمونم... ‫-ولی دلیلش چی میتونه باشه؟
‫چرا این اتفاق داره میفته؟
‫منم از کنجکاوی دارم ‫می‌میرم که علتش رو بدونم
‫دلیلش چی میتونه باشه؟
‫سرنوشت؟
‫عجیبه.
‫تو و گه هون واکنشتون مثل همه ‫اونم گفت عجیبه
‫همه این مدت داشت حسش میکرد.
‫و احتمالاً، هنوز هم حس میکنه.
‫نباید گریه می‌کردم
‫دا هیون.
‫گه هیون ازم خواست اینو بهت بگم
‫داری رستوران رو می‌بندی؟
‫آره
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم واقعاً این کارو بکنی.
‫دا هیون چی؟
‫برای همین هست که نباید هیچ وقت ‫با همکارت قرار بذاری
‫همین رو بگو.
‫ببخشید که بعد اینکه آوردمت ‫سرکار این کارو دارم باهات میکنم
‫عذر خواهی نکن.
‫این منم که باید معذرت بخوام ‫که با انگیزه دیگه‌ای اومده بودم
‫راستی...
‫تو باید منو نگه داری، من رو هم با خودت ببر
‫از شما بچه‌ها خوشم اومده
‫حتماً دلت برام می‌سوزه
‫من به جز شماها کسی رو ندارم
‫اگه قول بدی که دیگه از چاقو استفاده نکنی
‫البته، دیگه استفاده نمی‌کنم
‫عالیه، قراره خیلی خوشمزه بشه
‫-امتحانش کن ‫-عالی به نظر میاد
‫عالی به نطر میاد
‫مشکل چیه؟
‫فکر کنم الان میتونم یه جورایی درکش کنم
‫-چی؟ ‫-تلخ، شیرین، ترش و شور هست
‫اون سرآشپزه هم همین ‫روقبلا نگفته بود؟ وای خدا
‫اون گه هون ولدمورت نیستش که ‫می‌تونین اسمش رو بگین
‫مهم نیست
‫این دیگه چه طعمیه؟
‫حرف نداری، مامان
‫...مامان بزرگ، طعمش مثل
‫عزیزم، همه چیز رو شنیدم
‫حتماً قلبت خیلی شکسته
‫اون جونگ، اینو بخور که
‫-چه مزه جالبی داره ‫-نه ممنون
‫چی فکر می‌کنی؟
‫چرا دارم می‌خندم؟ مثلا خودم درستش کردم
‫عالی نیست؟
‫نمی‌فهمم، کجاش خنده داره؟
‫-میخوام خوش بگذرونم ‫-بیاین شام این رو بخوریم
‫می‌خوام بخندم
‫تا تو هم بخندی
‫برگرد، قبلا با رئیس سو حرف زدم.
‫-فراموشش کن ‫-مگه بچه‌ای؟
‫تا کی میخوای این جوری باشی؟
‫مراقب حرفی که میزنی باش. ‫تو از هیچی خبر نداری.
‫نمیخوای این حرف‌ها رو ‫بهت بزنم؟ پس بهم بگو تا...
‫بفهمم چجوری باملاحظه باشم.
‫اگه حرفی نزنی
‫از کجا بفهمم که آقای هان ‫یی چان پدرت هست یا نه؟
‫برات فقط همینقدر ارزش دارم؟
‫اینقدر ناچیزم که...
‫حتی نمی‌تونی بهم بگی؟
‫واقعاً که، من برات چی هستم؟
‫رئیس سابقم
‫دوستِ سابقم
‫...یکی که
‫هنوزم دوسش دارم
‫من دوست ندارم
‫هنوز نه
‫اگه می‌خوای دوباره دوستت داشته باشم ‫برو نامه استعفات رو پس بگیر
‫اون یه مسئله جدا هست ‫داری غیرمنطقی رفتار می‌کنی
‫نمی‌خوای بگیریش؟
‫همون مجرمی رو که باعث شد آقای ‫هان به غلط متهم بشه رو گیر نمی‌ندازی؟
‫اگه می‌خوای بگیریش، برگرد
‫یاد بگیر که هروقت لازمه پا پس نکشی.
‫می‌تونیم بعدا درباره خودمون حرف بزنیم
‫گه یونگ سوار ماشین یی چان شد یا نه؟
‫جوابم رو بده!
‫دارم بهت میگم! ‫هان یی چان قاتله!
‫دختره کجاست؟
‫دیروز و روز قبلش کجا بودی و چی کار می‌کردی؟
‫سه جین، لطفا تمومش کن، باشه؟
‫بیا بریم سه جین
‫خودت رو ببین، ببین چقدر ‫با افتخار سرت رو بالا گرفتی
‫اومدم نامه استعفام رو پس بگیرم
‫باید این رو بدونی که چون یهویی از پشت ‫اومدی سراغم تونستی منو بزنی
‫برام کمین کرده بودی و...
‫من رو پرت کردی. برای همین هم باختم.
‫اگه منصفانه مبارزه ‫می‌کردیم، من برنده میشدم
‫پس شماها می‌خواین مجرم ‫۱۸سال پیش رو گیر بندازین؟
‫خب. بیارینش پیشم.
‫اون وقت زانو میزنم و...
‫از تو و هان یی چان معذرت خواهی می‌کنم...
‫و استعفا میدم.
‫چشم قربان، همین کار رو میکنم.
‫این وحشتناکه.
‫چرا این حس خالی بودن رو توی قلبم حس میکنم؟
‫یه حس پوچی بزرگی توی قلبم دارم
‫برای اجاره ‫مشاور املاک می جین
‫حق با تو بود.
‫حالا زمان برای من معنای متفاوتی داره.
‫حالا زمان برای من ‫معنای متفاوتی داره، گه هون
‫قبل اینکه ببینمت...
‫همه چیز تیره و تار بود
‫- ممنون که نشون دادین، بهتون زنگ می‌زنیم ‫- ممنون
‫از متراژی که گفته بودم ‫بزرگتر به نظر میاد، مگه نه؟
‫لازم نیست پول رهن هم بدین ‫پول اجاره ماهانه هم کافیه
‫هر گوشه‌اش ارزش عکس گرفتن رو داره
‫- برای همینم همه جاش کارآمد هست. ‫ - متوجه شدم
‫و چون می‌تونین طبقه اول ‫و طبقه دوم رو اجاره کنین
‫لازم نیست نگران اندازه‌اش باشین
‫- یه چیزیه که همین طوری می‌گذره ‫- می‌خواین طبقه بالا رو چک کنین؟
‫حتماً
‫...هرروز، حس می‌کردم که
‫به سختی زنده می‌مونم
‫- اینجوری روشنش می‌کنین و بفرمایید ‫ - بله
‫- اینجوری ‫- متوجه شدم.
‫همینجا، اینجوری
‫تنهایی جوون تر نشو و به بقیه هم اجازه بده
‫ما از قبل توی صفیم، وسط صف وارد نشو.
‫این عادلانه هست که اول به کسی قرضش بدم که ‫بیشترین چین و چروک رو داره
‫پس من مناسبش نیستم
‫منم آخریم پس.
‫اولیش تویی دونگ سوک
‫- چرا من؟ ‫- بیخیالش پس
‫- بذار ببینمش، کجاست؟ ‫- اینجا
‫-صاف روی صورت بزنش، روی چین و چروک ها ‫-اینجوری
‫-همه چین و چروک‌ها ناپدید شدن ‫-کاملا براق و نرم به نظر میاد
‫آروم بزن
‫شما بچه‌ها با این تیپ کجا دارین میرین؟
‫بدون ما یه جای خوب میرین؟
‫میخوان برای بازجویی پیش پلیس برن
‫ایستگاه پلیس سه وون
‫نام، ‫نا چون اوک
‫متولد مارس ۱۹۵۳، درسته؟
‫طبق تقویم قمری؟ ‫درسته
‫خانم هونگ بوک هی دخترتونه، درسته؟
‫خب، نه
‫...مامان من
‫اون مامان
‫بیولوژیکی من نیست.
‫پس چه رابطهای با هم دارین؟
‫امروز قراره آخرین تمیزکاری ‫رستوران رو انجام بدیم، میتونی بیای؟
‫یون جونگ، من بعدا میام.
‫گی هون من دیرتر میام.
‫برای اجاره ‫مشاور املاک می جین
‫طعم مادر ‫خورشت چونوک
‫میخوای چی کار بکنی؟
‫تو بچگی بازی‌های ویدیویی رو دوست داشتم
‫برای همین میخوام باهم ‫دیگه به یه ویدیو کلوپ بریم
‫و یه کاسه اودون با نوشیدنی بخورم.
‫خانم، یک کاسه اودون و ‫یک بطری نوشیدنی، لطفاً
‫باشه
‫بفرمایید ‫لطفاً تا گرمه بخورید
‫خوشمزه به نظر میاد
‫کسی خبری از ستوان آن شنیده؟
‫اون حتی وقتی مرخصی هم بره، معمولا تو دسترسه
‫دنبال چی میگردی؟
‫داریم دنبال لی جین گون می‌گردیم
‫برای چی؟ تیم تحقیقات که به هرحال ‫همه‌ی دوربین‌های مداربسته رو چک میکنه
‫-داریم دنبال یه چیز دیگه می‌گردیم ‫-یه چیز دیگه؟
‫آره، یه مردی هست که لی جین گون، اون رو دیده
‫اوه، درسته، شماهم اینجا هستین رئیس
‫اون روز که لی جین گون رو دیدیم
‫با یه مردی بود
‫از غذا لذت ببرید
‫بعد اینکه اون روز از اونجا رفت
‫لی جین گون یکی رو دیده
‫داریم دنبال همون مرد می‌گردیم
‫میدونم کی بوده
‫-سلام ‫-سلام
‫سلام
‫هی، حالت چه طوره؟
‫خوشحالم که دوباره اینجا می‌بینمت
‫پیک هم کار میکنم
‫تنهایی؟
‫آره
‫- همدیگه رو می‌شناسید؟ ‫- آره، بفرمایید، خانوم لطفاً چک کنید
‫مطمئنم که خوبه
‫- داری میری؟ ‫- آره، غذام تموم شد
‫- داری میری؟ ‫- باشه
‫- به خاطر غذا ممنون ‫- ممنون، خداحافظ
‫- سی و پنج هزار وون میشه ‫- باشه، یادداشت میکنمش
‫- باشه ممنون ‫- ممنون خداحافظ
‫می‌رسونمت، سوار شو.
‫ببخشید؟
‫باید یه بسته رو نزدیک خونه‌ات تحویل بدم
‫سر راهم هستش
‫سوار شو
‫نه؟
‫دوباره حسش کردی؟
‫قبلش رفتم رستوران که خداحافظی کنم
‫اونا هم گفتن که دا هیون رفته کتابخونه ‫تو ندیدیش که بره؟
‫چرا باید ببینمش؟
‫گه هون.
‫دیگه به من ربطی نداره.
‫از این به بعد دیگه نادیده می‌گیرمشون
‫ممنون، ولی میخوام پیاده برم
‫چرا؟
‫فقط می‌خوام یکم پیاده روی کنم.
‫پس پیاده میری؟
‫بله
‫باشه، پس
‫نمی‌تونم بذارم اون بفهمه
‫که من می‌شناسمش
‫به هر حال...
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫این فقط یه احساس مبهمه که از اون اتفاق
‫مدام حسش می‌کنم
‫حالا دوباره یادم اومد
‫- عجله کن ‫- باشه
‫صبر کن، بچه جون
‫اینو تو انداختی؟
‫میشه بیای نزدیکتر؟
‫می بینیش؟
‫نظرت چیه؟ الان یادت اومد؟
‫نه، این مال من نیست؟
‫پس اینطور چه دختر خوبی.
‫اینو بهت به عنوان جایزه میدم
‫بفرما
‫میخواست بفهمه که اون رو یادم میاد یا نه
‫خب، پس، بعدا می‌بینمت
‫خداحافظ
‫هونگ بوک هی
‫سلام، مامان؟
‫میتونی بیای من رو ببینی؟
‫- مامان. ‫- چیه؟
‫سرآشپز اون کجاست؟
‫میگفت اون حس یا حالا هر چی اسمشه ‫رو نادیده میگیره، خودش رو مسخره کرده؟
‫باعجله رفت بیرون
‫همه چشون شده؟
‫چرا؟
‫اون خانم‌هایی که رستوران خورشت ‫دارن هم، داشتن با عجله میرفتن یه جایی
‫چی؟
‫چرا دوباره دارم این کار رو میکنم؟
‫تماس از دست رفته ‫سرآشپز اون گه هون
‫کسی که لی جین گون قبل بیرون رفتن ‫از رستوران دیده
‫وقتی داشتم از دستشویی برمی‌گشتم، دیدمش
‫- کی بودش؟ ‫- کی بود؟
‫خب...
‫نکنه یه مزاحمه؟
‫یونگ هون بود
‫- ببخشید؟ ‫- ماهی
‫مغازه ماهی فروشی تو جیهوا؟
‫درسته. مطمئنم که اون شب دیدمش
‫به نظر میومد که خیلی جدی ‫داره با اون مزاحمه صحبت میکنه
‫نکنه...
‫اون مجرمه؟
‫امکان نداره.
‫درسته، نه؟
‫اون گه هون
‫سلام؟
‫چی؟
‫فهمیدم
‫باید سریع برم بیرون. یه ‫اتفاقی برای نو داهیون افتاده
‫چی؟
‫چی شده؟ الان چی؟
‫هی، بیا بریم
‫میخوای به پلیس زنگ بزنم؟
‫آره
‫کجا داری میری، هی!
‫مشترک مورد نظر...
‫یعنی مجا هستش؟
‫ببخشید، خانم
‫یه دختر جوون با موی بلند و چشم مشکی
‫مشتری شما بوده؟
‫آها، همونی که اینجا نشسته بود؟
‫آره، یه دختر خوشگل با ‫موی بلند و پوست صاف بود.
‫فقط تنهایی اینجا غذا خوردش و بعد هم رفت
‫نمی‌دونین کدوم طرف رفته؟
‫فکر کنم از اون کوچه رفت
‫ممنونم.
‫چی کار داری میکنی؟
‫گرفتمت
‫ولی از کجا می‌دونستی؟
‫چه طوری منو یادت اومد؟
‫واقعاً به نظرت الان این موضوع مهمه؟
‫من تو جواب دادن به سوالام خوب نیستم.
‫الان این تنها زمانیه که ‫می‌تونم سوالام رو ازت بپرسم.
‫چون نمی‌تونم از یه آدم مرده سوال کنم.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫تو قسمت توسعه مجدد هستم
‫الان برات مکانش رو می‌فرستم
‫اون یه جایی همینجاست، سعی کن سریعتر بیای
‫بپیچ راست.
‫این احساسیه که الان دارم
‫دقیقا شبیه حس ترسیه که...
‫اون روز داشتم
‫اگه خدا...
‫یا هر چیز دیگه‌ای وجود داره
‫لطفا کمکم کن.
‫لطفا نذار...
‫یه بار دیگه تنها بشم.
‫!داهیون، داهیون
‫داهیون
‫گه هون
‫اون گه هون
‫تو بودی، مگه نه؟
‫خواهرم
‫و پدرم!
‫تو بودی، مگه نه؟
‫مگه الان دیگه این مهمه؟
‫جوابم رو بده!
‫اگه نیاز به انگیزه داری ‫تا این کار رو با من بکنی
‫حق با توئه من این کار رو کردم
‫و...
‫بیشتر از اینا هم انجام میدم!
‫فکر میکنی که که نمیتونم بهت چاقو بزنم؟
‫سعیت رو بکن!
‫دا هیون
‫برات خطرناکه
‫دا هیون
‫دا هیون، حالت خوبه؟
‫دا هیون
‫پیشم بمون، باشه؟
‫دا هیون؟ منو ترک نکن، خب، دا هیون؟
‫لی یونگ هون
‫- توی عوضی ‫- اسلحه‌ات رو زمین بذار.
‫نه
‫- نه ‫- گه هون
‫خوب میشی.
‫این اشک ها مال من نیست
‫مال من نیست. این من نیستم.
‫برادرمه
‫برادرم داره به خاطر من گریه میکنه
‫الان یادم اومد
‫الان فهمیدم!
‫چرا ما بهم وصل شدیم
‫و اینکه چرا تو میتونی احساسم ‫رو بفهمی و من هم مال تو رو!
‫الان فهمیدم گه هون.
‫گه هون!
‫حرف نزن باشه؟ حرف نزن!
‫این برچسب مورد علاقه منه!
‫واقعاً؟ برچسب مورد علاقه منم هست
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫- سنگ-کاغد-قیچی ‫- سنگ-کاغد-قیچی
‫- سیندرلا پدر و مادرش رو تو بچگی از دست داد ‫-سیندرلا پدر و مادرش رو تو بچگی از دست داد
‫- نامادری و خواهرش با اون بد رفتاری میکردن ‫- نامادری و خواهرش با اون بد رفتاری میکردن
‫-شابا شابا آیشابا ‫-شابا شابا آیشابا
‫مشکلت چیه؟ دوباره ترسیدی؟
‫من نیستم.
‫برادرمه.
‫چی؟
‫برادرم به خاطر من گریه میکنه.
‫ما دوقلویم
‫وقتی من عصبانیم، عصبانیه
‫وقتی من خوشحالم، خوشحاله
‫حتی اگه اینجوری هم از همدیگه ‫دور باشیم، بازم همین احساس رو داریم
‫که اینطور خب...؟
‫معمولا من نمی‌تونم احساسش رو خوب حس کنم ‫ولی برادرم میتونه
‫منم دارم حسش میکنم.
‫برادرم داره گریه میکنه، ‫چون بخاطر من خیلی ترسیده
‫واقعا دارم حس میکنم که اون ‫داره به خاطر من گریه میکنه
‫بخاطر همینه که من اینقدر ناراحتم.
‫گریه نکن. همه چیز درست میشه
‫گه یونگ، بیا فرار کنیم
‫فرار؟
‫فکر کنم پنجره از اون طرف باز بشه
‫می‌تونیم فرار کنیم
‫ولی من حتی نمی تونم راه برم
‫کمکت میکنم.
‫فقط دستمو بگیر و با من بیا
‫ولی اگه من شکست خوردم و ‫فقط تو از اینجا بیرون رفتی...
‫لطفا بهم یه لطفی بکن!
‫چی هستش؟
‫میشه به جای من برادرم رو پیدا کنی و ‫بهش یه چیزی بگی؟
‫بهش چی بگم؟
‫برادرم...
‫برادرم اون گه هون
‫بیشتر از من احساس ترس ‫میکنه و بیشتر از من گریه میکنه
‫پس لطفاً برو اینو بهش بگو
‫گه هون
‫من باید بهت بگم که
‫اون چی گفته...
‫دا هیون. بعدا بهم بگو، باشه؟
‫لطفا دیگه برین.
‫دا هیون
‫داهیون، به من نگاه کن
‫منم عزیزم، همینجام
‫خدای من.
‫گه هون...
‫اون میخواست که بهت اینو بگم که...
‫گه هون یادت باشه.
‫نقصیر تو نیست...
‫این واقعا تقصیر تو نیستش
‫پس گریه نکن
‫بهم قول بده!
‫تقصیر تو نیست
‫این تقصیر تو نیست
‫پس گریه نکن
‫بهم قول بده
‫درسته. به داداش لوسم بگو که گریه نکنه!
‫باشه؟
‫بچه لوس!
‫باید بهش بگی، باشه؟
‫باشه، بهت قول میدم
‫گه هیون اینو یادت باشه
‫تقصیر تو نیست
‫این واقعاً تقصیر تو نیست
‫دیگه گریه نکن. به من قول بده!
‫پیوند
‫شایعات اینطور میگن که ‫اون، قاتل ۱۸ سال پیش بوده
‫جونگ هو
‫لطفا چشمات رو باز کن...
‫متاسفم. من...
‫باید زودتر خودمو می‌رسوندم
‫هر وقت دلم برات تنگ میشه...
‫تو رو توی ذهنم تصور میکنم، گه هون
‫بالاخره، به خانواده‌ای که ‫مدت‌ها پیش از دستشون داده بودم، برگشتم
‫من دیگه هیچی حس نمی‌کنم
‫ارتباطی که ما رو بهم ‫وصل میکرد دیگه قطع شده.