‫اون گیونگ؟
‫گیونگ؟
‫من شاهد نبودم
‫منم مثل اون قربانی بودم
‫گیونگ همونجا بمون باشه؟
‫فقط من بودم که...
‫از اونجا فرار کرد
‫من تنها کسی بودم که زنده موند
‫فقط من بودم که...
‫متأسفم
‫متأسفم...
‫و تو اسم خودتو انسان گذاشتی؟
‫آره؟
‫چطور تونستی همچین کاری باهاش بکنی؟ چطور؟
‫چطور همچین کاری باهاش کردی؟
‫-چطور؟ ‫-وایسا
‫یه چیزی هست که باید بدونی، ‫خواهرت نتونست نجات پیدا کنه
‫پس داهیون چطور نجات پیدا کرد؟
‫هی، مشکلی باهاش نداری؟
‫حالا هروقت که داهیون رو ببینی ‫یاد خواهرت میوفتی
‫مشکلی با این قضیه نداری؟
‫بسه
‫فقط بگو کی بهت دستور داد ‫که گیونگ رو ببری اونجا
‫کی بود؟
‫اونی که...
‫اونی که دنبالشی...
‫دقیقاً مثل اون لحظه‌س...
‫ناآشنا و عجیبه
‫اتفاقی...
‫برای گیونگ افتاد؟
‫(خورشت‌پزی)
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفتید در دسترس...
‫(خورشت‌پزی)
‫سلام؟
‫کجایی؟ میدونی چند بار باهات تماس گرفتم؟
‫خوبی؟
‫چرا جوابمو نمیدی؟
‫یکم بهم وقت بده تا جوابتو بدم
‫خیلی نگران بودم
‫ببخشید، یه کاری بود که باید انجامش میدادم
‫چه کاری؟
‫نگران نباش و برو خونه
‫دوباره بهت زنگ میزنم
‫وایسا...
‫(دلشوره)
‫قسمت دوازده
‫وقتی داشتی با لی جینگ او ‫حرف میزدی شوکه شدی؟
‫آره از هوش رفتم و الآن به هوش اومدم
‫هردوشون اون موقع ناپدید شده بودن
‫لی جینگ او همدست داره؟
‫امکان داره ولی به نظرم...
‫میتونه همون کسی باشه که دنبالشم
‫نه مطمئنم خودش بود
‫من دنبالش میگردم
‫بذار کمکت کنم
‫به خودت زحمت نده، حالت خوب نیست
‫تو این شرایط نمیتونی کمکی کنی
‫همش تقصیر منه
‫فقط تو دنبالش نیستی ‫منم هستم
‫نمیتونم صبر کنم تا خودم دستگیرش کنم
‫پس متأسف نباش
‫تو با لی جینگ او بودی، نه؟
‫آره
‫تو دیوونه‌ای، چرا دنبالش بودی؟ خطرناکه
‫میدونی عقلش سر جاش نیست درسته؟
‫حالا هروقت که داهیون رو ببینی ‫ یاد خواهرت میوفتی
‫باهاش مشکلی نداری؟
‫گوش میدی بهم؟
‫آره؟
‫آره
‫سلام مامان
‫گفتم که نگران نباش
‫من رستورانم
‫باشه، خداحافظ
‫در یه ساعت گذشته هر ده دقیقه یه بار ‫ حالمو بهش گزارش کردم
‫تا مطمئنش کنم که سالمم
‫یه ساعت؟ خونه نبودی؟
‫خب...
‫من...
‫-چه بلایی سر گردنت اومده؟ ‫-چی؟
‫خب...
‫چیزی نیست
‫جینگ اون، اون عوضی
‫باورم نمیشه، همون بلا رو سر تو هم آورد
‫منم همینطور
‫جوابی که دنبالش بودی رو بهت داد؟
‫نصفشو
‫متوجهم
‫داره بارون میاد
‫یه فنجون چای داغ میخوای؟
‫حتماً
‫باید بهش بگم
‫که بخشی از حافظه‌م برگشته
‫و اینکه...
‫من تنها کسی بودم که جون سالم به در بردم
‫باید معذرت بخوام
‫باید بهش بگم
‫که اونم مثل گیونگ یه قربانی بوده
‫و آسیب دیده
‫همینطور...
‫باید بهش بگم که نمیخوام آسیبی بهش برسه
‫بفرمایید
‫-گی‌هون ببین ‫-داهیون...
‫من امروز یکم خستم
‫میشه فردا صحبت کنیم؟
‫باشه حتماً
‫فردا خوبه
‫باورم نمیشه چتر نداریم
‫من اون سمت خیابون زندگی میکنم
‫بیا باهم بدوویم اون سمت
‫لازم نیست باهام بیای
‫خدانگهدار
‫متأسفم
‫متأسفم گی‌هون
‫نتونستم صداتو بشنوم
‫گفتم تولدت مبارک
‫هنوز نیمه شب شده، ‫پس وقت داشتم که بگم
‫ممنونم
‫-خدانگهدار ‫-خدانگهدار
‫در آخر...
‫نتونستم بهش بگم
‫در نهایت
‫نتونستم بهش بگم
‫(خورشت‌پزی چونک)
‫یکم ریشه‌ی گل لاله‌ی کوهی بخور مامان
‫خیلی تلخه
‫نه نیست
‫میتونی همشو بخوری
‫فکر کنم مشکل از توئه ‫برای من طعم خوبی دارن
‫پس میتونی همشو بخوری
‫شما دوتا پرونده‌ی بچه‌ی گمشده رو یادتونه؟
‫اون زمان ما تازه به اینجا اومده بودیم، ‫پس خیلی باهاش آشنا نیستیم
‫-درسته؟ ‫-آره
‫-وقتی تلخه یعنی برات خوبه ‫-چرا ازم پنهان کردن
‫که گم شده بودم؟
‫یعنی اینقدر بده؟
‫فقط برای اینکه حافظمو از دست داده بودم؟
‫من حواسم به همه چیز هست
‫پس کاری که میگمو انجام بده
‫من همشونو میکشم
‫یکی یا دوتا فرقی نمیکنه
‫بار اول سخت بود، ‫میتونم دوباره انجامش بدم
‫چه اتفاقی براشون افتاده؟
‫برای چی به ما خیره شدی؟
‫میخوای چیزی بگی؟
‫چی؟ نه چیزی نیست
‫دروغ نگو، صورتت همه چیزو نشون میده
‫خدایا، این روزا به‌خاطرش باید مراقب خودم باشم
‫شاید به‌خاطر چیزی احساس گناه میکنی
‫نخیر
‫حرفتو بگو
‫یه سؤالی هست که خیلی دلم میخواد ازتون بپرسم
‫میتونم بپرسم؟
‫چیه؟
‫اینقدر جدی نباش، داری می‌ترسونیم
‫ادامه بده
‫خب...
‫شماها...
‫فراموشش کنید
‫از دونستن حقیقت میترسم
‫ممنون بابت غذا
‫هی، داری کنجکاویمون رو تحریک میکنی
‫چی شده؟ هی!
‫چش شده؟
‫آخرش منو میکشه ‫قراره زودتر از موعد بمیرم
‫تو زندگی طولانی‌ای خواهی داشت، غذاتو بخور
‫بالاخره داریم به افتتاحیه نزدیک میشیم
‫خیلی نگرانم، این بار ‫ همه چیز خوب پیش میره، نه؟
‫درسته گی‌هون؟ ‫درسته گی‌هون؟
‫مطمئن نیستم
‫نفوس بد نزن، حرفتو پس بگیر
‫تو واقعاً رئیس مایی؟
‫راستی...
‫ما با اون چی کار می‌کنیم؟
‫-با چی؟ ‫-یخچال
‫باید بفروشیمش؟
‫بفروشیمش؟
‫راستش، مردم چششون دنبالشه
‫-چی؟ ‫-دیروز روز پر جنب و جوشی بود
‫بزرگ و خوبه
‫میشه اینو داخل خونه‌ی ‫یه خانواده‌ی معمولی گذاشت؟
‫خونه‌ی شما کوچیکه، جا نمیشه
‫-خونه‌ی من بهتره ‫-مال تو هم فرقی نداره
‫شاید باید بذارمش تو دفترم
‫خب، فکر کنم بتونم بذارمش توی اتاق نشیمنم
‫خیلی خوبه
‫-همین‌طوره ‫-خیلی خوبه
‫به نظرم باید زود از شرش خلاص بشیم
‫من می‌فروشمش
‫به خودت زحمت نده
‫اگه بخوان می‌تونن ببرنش
‫چرا میخوای مجانی بدیش یره؟ ‫باید تا جایی که امکان داره ازشون پول بگیریم
‫ورشکست شدی؟
‫اون داره تموم پولی که داره رو خرج میکنه
‫ساکت باش و سگو ببر پیاده‌روی
‫بریم گِهون
‫اون...
‫-اسمشه؟ ‫-نه
‫گِهون!
‫گِهون بریم
‫تموم شبو دنبالش گشتم ولی بی‌فایده بود
‫کار خوبی کردی
‫بشین
‫برای بررسی دوربین مداربسته به مجوز نیاز دارم
‫پس دنبال گزینه‌های دیگه‌ای هستم
‫دارم تموم دوربین‌های داشبورد رو چک میکنم
‫ولی همون‌طور که میدونی، ‫ماشین‌های زیادی این اطراف نیست
‫درسته
‫جینگ اون
‫کجای دنیاست؟
‫چرا هنوز اینجایی؟ نرفتی؟
‫داشتم دوربین‌های داشبورد رو چک میکردم
‫باید خسته باشی
‫ولی... داری چیکار میکنی؟
‫به لطف یکی، کل شبو بیدار بودم
‫تازه شیفت خودمم نبود
‫فکر میکنی آسونه که همچین پوست خوبی داشت؟
‫تموم این کارهای سختو انجام میدم
‫تا مردم از پوستم تعریف کنن ‫ و بهم بگن که چقدر جوون میزنم
‫دومی باعث تعجبم میشه
‫اینقدر بهم توهین کردی که خواب از سرم پرید
‫داشتم شوخی میکردم
‫تو زیبایی
‫بسه
‫زیادی بهت آسون گرفتم
‫منظورم چیزی بود که گفتم
‫مهم نیست چی بشه، امروز بهش میگم
‫باید دو روز حسابی تمیزکاری کنیم
‫بعد منوی نهایی‌مون رو چک میکنم
‫جین‌هو دوباره چک کن و مطمئن شو ‫ که مواد اولیه سر وقت برسه
‫من روز قبلش برای گل و غذای دریایی به بازار روز میرم
‫بسیارخوب، بریم
‫-باشه ‫-باشه
‫-خب، یک، دو، سه ‫-سه
‫دیرتر میرم فروشگاه، تو هم با من بیا
‫باشه
‫باید چندتا چیز بخرم ‫کی با من میاد؟
‫-من ‫-باشه
‫برمی‌گردیم
‫باید یه چیزی بهت بگم
‫منم همینطور
‫درباره‌ی ملاقات لی جینگ اونه؟
‫آره
‫من اول میگم
‫من...
‫اگه سخته درباره‌ش صحبت کنی، مجبور نیستی
‫بیا انجامش بدیم
‫بیا خودمونو مجبور به صحبت ‫ درباره‌ی چیزای ناراحت‌کننده نکنیم
‫یعنی میگی مثل یه راز نگهش داریم؟
‫مثل احمقا رفتار کنیم
‫و خودمونو به اون راه بزنیم؟
‫-اگه میشد، دوست داشتم که انجامش بدم ‫-منم همینطور
‫اما جواب میده؟
‫من اول میگم
‫نه
‫اول باید ببرمت یه جایی
‫(سیوون شی، جیهوامادانگ رو)
‫اینجا...
‫جاییه که گیونگ و من 18 سال پیش بودیم
‫( نوشت افزار ناکایانگ)
‫بریم
‫باشه بریم
‫(نون گومی)
‫-پشیمون نمیشی؟ ‫-نه حس خوبی بهش دارم
‫ما میخوایم اینو بخریم
‫عجب ضدحالی، تو چی؟
‫چیه؟ تو چی پیدا کردی؟
‫یوهو!
‫بیا عوض کنیم
‫-نه، چرا باید همچین کاری کنم؟ ‫-زودباش
‫-بیا عوضشون کنیم ‫-من نمیخوام!
‫گی‌هون بیا بریم اونا دارن فوتبال بازی میکنن
‫باشه
‫زود برمیگردم، اینو نگه دار
‫زیاد طول نمیکشه
‫منتظرم باش
‫این...
‫همین بود
‫تو اینجا بودی گیونگ
‫اون‌گیونگ
‫تو چرا اینجایی؟
‫چی باعث شده بیای اینجا؟
‫میخوای ببرمت پیش مامانت؟
‫آره
‫باید یه سؤالی بپرسم
‫ببخشید که میپرسم
‫ولی میشه بهم بگین کی اومدین اینجا؟
‫چرا میخوای بدونی؟
‫دارم بی‌ادبی میکنم؟
‫یادمه سال 2005 بود ‫احتمالاً همون سال بود
‫-2005؟ ‫-بله
‫گیونگ سال 2004 گم شد
‫میدونی قبلاً کی اینجا زندگی میکرد؟
‫مطمئن نیستم
‫تا جایی که میدونم این خونه مدتی خالی بود
‫میشه بگی چرا به این خونه
‫علاقه داری؟
‫یه چیزی از گذشته
‫یادمه
‫یادمه من و خواهرم...
‫می‌اومدیم اینجا
‫قبلنا..
‫تو...
‫خواهرمو یادته؟
‫من به سفرهای کاری زیادی میرفتم
‫پس زیاد تو و اونو یادم نیست
‫متوجهم، ببخشید سرزده اومدم اینجا
‫(ثبت نام کنید یا به عنوان مهمان ادامه دهید)
‫(کپی ثبت نام)
‫(مالکیت، 25 مارس سال 2005)
‫(مالک: چو دونگ نام)
‫من برگشتم
‫مالک فعلی خونه رو ملاقات کردم
‫و شماره‌ی ثبت خونه رو بررسی کردم
‫ولی اون 18 سال پیش صاحب اون خونه نبود
‫حالا باید ببینم صاحب قبلی کی بوده
‫تو خوبی؟
‫راستشو بخوای ترسیدم
‫حتی یه آدم بزرگ مثل من هم میتونه بترسه
‫نمی‌تونم تصور کنم
‫که تو چه حسی داشتی
‫من خوبم
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم
‫کاش همشو یادم بود
‫ولی قیافه‌ی مجرم رو به خاطر ندارم
‫تنها چیزی که یادمه...
‫دستای نمناک و سردشه...
‫و صدای نفسش
‫باید همه چیز...
‫رو به یاد بیارم
‫-داهیون ‫-من باید...
‫نو داهیون
‫بله؟
‫خوبی؟
‫متأسفم
‫ببخشید یادم نمیاد
‫چرا معذرت میخوای؟ ‫چیزی نیست که یه خاطرش متأسف باشی
‫دیگه هیچوقت همچین فکری نکن
‫باشه
‫این چیزی بود که بهش گفتم
‫اما تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم...
‫خواهرت نجات پیدا نکرد ‫داهیون چطور خودشو نجات داد؟
‫بیا بریم، برات یه چیز خوشمزه می‌پزم
‫قول دادم که همیشه برات غذای خوشمزه بپزم
‫مهم نیست چه اتفاقی بیوفته، ‫بین ما چیزی تغییر نمیکنه
‫بیا بریم
‫باید لباساتو تا کنی
‫دیگه بچه نیستی
‫فقط بذارشون اونجا، خودم انجامش میدم
‫آره حتماً...
‫می‌دونستی این روزا رفتارت عجیب شده؟
‫میدونستی تو همیشه رفتارت عجیبه؟
‫همیشه باید رو حرف من حرف بزنی ‫خدایا...
‫ای بابا
‫ولی من فکر میکنم
‫بتونم درک کنم که چرا اینقدر عجیبی
‫میخوای به چی برسی؟
‫وقتی من بچه بودم تو و بابا طلاق گرفتین
‫من همیشه تنها بودم چون تو باید ‫کار می‌کردی تا خرج زندگی‌مونو در بیاری
‫من دوستای زیادی نداشتم
‫و کل روز رو منتظر تو بودم
‫اون موقع خیلی ازت بدم میومد
‫ولی وقتی بهش فکر میکنم، ‫اون زمان تو هم‌سن من بودی
‫خیلی جوون بودی
‫پس میخوام صادقانه از معذرت بخوام...
‫برای حسی که اون زمان داشتم
‫چرا یهویی داری درباره‌ی این موضوع حرف میزنی، ‫طوری رفتار نکن که انگار بزرگ شدی
‫میدونم اون زمان تنها بودم
‫ولی تو هم تو اون سن داشتی ‫ چیزهای زیادی رو تحمل میکردی
‫برای همین
‫فکر کنم بتونم درک کنم که چی کشیدی
‫مهم نیست چی بوده
‫منظورت چیه؟
‫حافظم برگشته مامان
‫نه کاملاً
‫ولی یه قسمت بزرگی ازش
‫برای همین دارم این سؤالو ازت می‌پرسم
‫چیزی درباره‌ی تو و مادربزرگ هست
‫که من باید بدونم؟
‫نه اصلاً، چیزی نیست
‫باشه
‫-کجا میری؟ ‫-فروشگاه
‫-چیزی میخوای؟ ‫-نه
‫چی شده بوک هی؟
‫مامان
‫حافظه‌ی داهیون برگشته
‫که اینطور، راست میگی؟
‫ازم بپرسید چیزی هست که بخوام بهش بگم
‫یا چیزی هست که باید درباره‌ی ما بدونه
‫خب بهش گفتی؟
‫چطور میتونستم؟
‫چطور میتونستم بهش
‫درباره‌ی اون اتفاق وحشتناک بگم؟
‫بوک هی، تو اون زمان ‫ هر کاری میتونستی انجام دادی
‫اشکالی نداره
‫-خدانگهدار ‫-خدانگهدار
‫سلام
‫میخوای با داهیون صحبت کنی؟
‫-خدای من ‫-ببخشید
‫ازت یه سؤال پرسیدم
‫مجبور نیستم جوابتو بدم
‫بذار باهات روراست باشم
‫از قیافت خوشم نمیاد
‫انگار چیز خوبی تو سرت نیست
‫-واقعاً؟ ‫-بله
‫میدونی چیه؟
‫تو و اون گی‌هون هیچوقت نمیتونین باهم باشین
‫یه دلیلی وجود داره
‫حالا هروقت که داهیون رو ببینی ‫ یاد خواهرت میوفتی
‫دفعه‌ی پیش داشتی درباره‌ی چی صحبت میکردی؟
‫چی؟
‫داشتی به رفتن از جیهوا دونگ فکر میکردی
‫آها، اونو میگی؟
‫به اندازه‌ی کافی اینجا زندگی کردم
‫تصمیم داشتم فقط مدتی اینجا بمونم ‫چون از تو خوشم میومد
‫دقیقاً
‫وقتی من هنوز اینجام چرا داری به رفتن فکر میکنی؟
‫اینجا کارای اشتباه زیادی انجام دادم
‫موضوع آقای هانه؟
‫اون و چیزهای دیگه
‫ما اوضاع یکسانی داریم
‫منم همچین حسی دارم
‫چرا؟
‫هیچ‌کس تو این دنیا بی‌گناه نیست
‫ما گناهمون رو با خودمون به دوش می‌کشیم
‫تو از من خیلی بهتری
‫پس نگران نباش
‫ممنون جونگ هو
‫هی
‫-هی ‫-زود رسیدین
‫-آره زود رسیدیم ‫-چرا این‌قدر طول کشید؟
‫حالا بیا بشین
‫-بفرمایین ‫-میدونی چیه؟
‫فکر میکردم بهار نزدیکه، ولی شبیه تابستونه
‫هوا دیوونه شده
‫خدای من، متأسفم
‫پر کردن لیوانای خالی عادت همیشگی منه
‫یه لیوان بهم بده
‫-چی؟ ‫-چی؟
‫امروز میخوام یکم بنوشم لطفاً
‫باشه پس
‫هی، این اولین باریه که میبینم چیزی مینوشی
‫-خب که چی؟ ‫-مطمئنی؟ نوشیدنو ترک کرده بودی
‫اشکالی نداره، امروز به خودم سخت نمیگیرم
‫-بیاین بریم ‫-ممنون بابت غذا
‫یانگ هوان، امروز تو ذهنت چی گذشته؟
‫خب، ببین...
‫دفعه‌ی پیش...
‫مهم نیست، به من توجه نکنین
‫چی؟ کنجکاومون کردی
‫حالت خوبه؟
‫قول‌هامونو فراموش نکن
‫بسه دیگه
‫بذار برم
‫باشه، تو راست میگی
‫من توی اون کوچه یه قولی دادم
‫متأسفم که نتونستم بهش عمل کنم
‫قول میدم دیگه هیچوقت ‫ به جیهوا دونگ نیام باشه؟
‫دیگه هیچ‌وقت اینجا برنمیگردم
‫فقط بذار برم
‫درباره‌ی اتفاقی که در گذشته افتاد ‫ چیزی به کسی نمیگم
‫دیروز فقط داشتم گی‌هون رو اذیت میکردم
‫چرا باید واقعیتو بهش بگم؟
‫هیچ فایده‌ای برام نداره، درسته؟
‫گذشته؟
‫میدونی...
‫درباره‌ی اون گیونگ
‫تو بودی
‫کی همچین گفته؟
‫من نبودم
‫بسیارخوب
‫بیا فرض کنیم تو نبودی
‫پس بذار من برم!
‫نمیتونی بلایی سرم بیاری
‫درست نیست؟
‫تو که نمیخوای با انجام چنین کاری ‫ از خودت سرنخ به جا بذاری
‫درسته، تو راست میگی
‫اما میدونی چیه؟
‫صادقانه بخوام بگم، حق با توئه
‫اما مشکل اینه که...
‫غرایضم چیز دیگه‌ای رو بهم میگن
‫قضاوت عادلانه باید مهم‌تر از غرایضت باشه
‫به این میگن متمدن بودن
‫باهات موافقم
‫این مدت، همین‌طوری از دید مردم به دور بودم
‫درسته؟
‫ولی تا کِی؟
‫تا کی باید ادامه بدم؟
‫یه روزی، به غرایضت برمیگردی
‫اما مطمنم اون روز، امروز نیست
‫-راست میگی؟ ‫-آره
‫خوب بزرگ شدی
‫تو...
‫هنوز پسری که 18 سال پیش بود رو یادمه
‫بهت یه کنسول بازی دادم ‫ولی تو کارتریج گیم خواستی
‫اون موقع خیلی دوست داشتنی بودی
‫حیف که به همچین چیزی تبدیل شدی
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫چطوری؟
‫(خورشت‌پزی چونک)
‫اگه برات خیلی سخته، ‫ لازم نیست درباره‌ش صحبت کنی
‫بیا خودمون رو مجبور به صحبت ‫ درباره‌ی چیزهای آزاردهنده نکنیم
‫واقعاً میتونم انجامش بدم؟
‫واقعاً نیازه که همه‌چی رو بهش بگم؟
‫با من به بازار روز میای؟
‫(آشپز گی هون) ‫حتماً
‫این یکی چطوره؟
‫-این؟ ‫-آره
‫یکی از این دو تا رو ترجیح میدم
‫هر چند وقت یه بار باید بهشون آب بدم؟
‫-هفته‌ای یه بار کافیه ‫-یه بار؟
‫اینا خوشگل نیستن؟
‫آره
‫-اینو ببین ‫-یه نگاه بنداز
‫-این یکی چطور؟ ‫-حتماً
‫این ماهی‌ها رو ببین، از اینا نمی‌خوایم؟
‫-چنده؟ ‫-بیست هزار وون
‫بیست هزار؟
‫نمیتونم جلوی خودم بگیرم ولی
‫حس میکنم قراره اتفاق بدی بیوفته
‫ممنون
‫میخوای اینا رو بذاریم رستوران ‫ و بپیچونیم بریم یه جایی؟
‫یه رئیس نباید همچین حرفی بزنه
‫یکم قدم زدن اشکالی نداره
‫باشه
‫لعنت بهش، یخچالمون خرابه
‫سرد نیست
‫فکر نکنم بودجه‌مون به خرید یه یخچال جدید برسه
‫خدایا، امسال تابستون قراره خیلی بد باشه
‫درسته، یخچال...
‫یکی یه یخچال خیلی خوب رو بیرون ول کرده
‫کی؟
‫کجا؟
‫خدایا، ببینش
‫بیا اینو برداریم
‫زیادی بزرگ نیست؟
‫نمیدونی چند نفریم؟
‫-عالیه ‫-آره عالیه
‫واقعاً خوبه
‫ون‌تک برو اون چیزو قرض بگیر
‫اون چیزی که میتونی باهاش بکشی، ‫اسمش چی بود؟
‫چرخ‌دستی؟
‫آره، چرخ‌دستی
‫کجا میتونم چرخ‌دستی پیدا کنم؟
‫یکی اونجاست
‫خوبه
‫سلام
‫ببخشید
‫میتونم چرخ‌دستی‌تون رو قرض بگیرم؟
‫برای خودم نمی‌خوام ‫رئیسم گفته یکی پیدا کنم
‫اونجاست، میتونی ازش استفاده کنی
‫ممنون
‫اینو ببین
‫عالیه
‫-فوق‌العاده‌ست ‫-همینطوره
‫از اونجایی دور انداخته بودنش ‫ باید تمیزش کنیم
‫بهتره دستور ندی که جوون‌ترین عضو یا ‫تنها عضو زن همچین کاری رو انجام بده
‫بیاین عادلانه تقسیمش کنیم
‫-سنگ، کاغذ، قیچی، حالا! ‫-حالا!
‫-سنگ، کاغذ، قیچی، حالا! ‫-ممنون
‫-سنگ، کاغذ، قیچی، حالا!
‫مردای واقعی همیشه سنگ میارن
‫-سنگ، کاغذ، قیچی، حالا!
‫اون نگفت مردا سنگ میارن؟ ‫لعنتی
‫با من بودی؟
‫نه داشتم با خودم حرف میزدم
‫باشه، خوبه
‫حس خیلی خوبی دارم
‫بسیارخوب
‫تموم گل‌ها پژمرده شدن
‫حتماً به‌خاطر بارونه
‫آره فکر کنم
‫ولی دوباره شکوفه میزنن
‫گی‌هون
‫چرا ازم نپرسیدی؟
‫درباره‌ی چی؟
‫چرا نپرسیدی چرا من تنها کسی بودم
‫که جون سالم به در برد؟
‫مراقب باش
‫گریه نکن
‫گیونگ طاقت بیار باشه؟
‫دستش از دستم سر خورد
‫من تنها فرار کردم
‫گی‌هون، من تنهاش گذاشتم
‫متأسفم
‫بعدش چی؟
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫نمیدونم، یادم نمیاد
‫واقعاً متأسفم
‫اشکالی نداره
‫درک میکنم، تو بچه بودی
‫این واقعاً چیزیه که بهش باور داری؟
‫بله
‫مشکلی نیست، واقعاً میگم
‫هربار میبینمت یادش میوفتم
‫نمیتونم فراموش کنم که خواهرتو تنها گذاشتم
‫خاطره‌ای بود که در 18 سال گذشته ‫ فراموشش کرده بودم
‫و اگرچه تازه یادم اومده...
‫به قدری واضحه
‫که اذیتم میکنه
‫تو چطور این‌طوری نیستی؟
‫هروقت که منو میبینی چه حسی داری؟
‫-گفتم مشکلی ندارم ‫-دروغ نگو، میدونم که خوب نیستی
‫-خب؟ ‫-خب...
‫نگو
‫هیچی نگو
‫دلشوره‌های ما
‫همیشه به واقعیت می‌پیوندن
‫بیا بهم بزنیم
‫گی‌هون
‫دیگه نمیتونم جلوی خودمو بگیرم
‫
‫لی جینگ اونِ قاتل... ‫اون احتمالاً همون کسیه که منو گیونگ رو دزدید
‫دارم میگم آدم اشتباهی رو دستگیر کردین
‫کی اونو شکست؟
‫لی جینگ اون، احتمالاً انتظار اینو نداشته
‫وقتی به 18 سال پیش فکر میکنم...
‫دنگ‌نام تنها کسیه که عذر موجهی داشته
‫میشه درک کنی و بهم کمک کنی
‫حتی اگه کسی رو کشته باشم؟
‫چقدر راز همراهت داری؟
‫خاطرات داهیون تقریباً برگشتن
‫اون به زودی تو رو به خاطر میاره
‫وقتی ببینمش متوجه میشم
‫چه منو یادش باشه چه نباشه
‫