‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫با تمام دنیا درافتادم
چطور مگه؟
اوضاع با گریس بهم ریخته
تو نمیتونی همه چیز کنترل بکنی
کلوئی از کنترل خارجه ...اون منو مقصر
خودم همه چیز میدونم,فک کنم
من ازت نخواستم که دخترت باشم
و حسابی ام مطمئنم که قدرتهات رو هم نخواسته بودی
...برندون بلک استار کشت
‫یه نسخه یا هر چی، و ‫حس نمی‌کنه کار اشتباهی کرده
‫هفتاد و هشت درصد ‫از کشور موافقن
‫هفتاد و هشت درصد از ‫کشور باور دارن...
‫که اصولی که تمام عمر ‫باهاشون زندگی کردم...
.یجورایی بی معنی شده
...خب
‫جوابشو میده؟
‫پس با آمار و ارقام ‫هم رابطه داری؟
‫زندگیت داری لیست کردی..
‫دعواهایی که با ‫مهمترین سه نفر...
‫و حالا دعوایی که درشی ‫یه درصد داره
هیچ نظری نداری چرا این عدد اینقدر برات ارزش داره؟
چون کار خوب کردن به چه دردی میخوره
اگه هیچ کسی همچین برداشتی ازش نکنه؟ها؟
بخاطر داری که این انجام کار خوب
از کی اینقدر تو زندگیت مهم شد؟
ببین
چند روز بعد از اینکه پدرم فوت شد
با یه نوشیدنی توی دستم کف اتاق خوابش نشستم
این توی 29 سالگیت بود؟درستبعد از تصادف؟-آره درست بعدش-
چه نوشیدنی بود؟- چه اهمیتی داره؟-
خب,تو آدم خوبی هستی
مردم اون زمانا حداقل تا33 سالگی دست به همچین کاری نمیزدن
ادامه بده
اونجا نشسته بودم با یکی از نوشیدنی های مخصوص پدرم
و مقاله ای که گریس راجع بهش نوشته بود...
هر پاراگرافی که میخوندم کمی مینوشیدم ...کاراهایی که
پدرم کرده بود و من ازشون خبر نداشتم
‫همونجا تصمیم گرفتم...
‫که اگه هیچ چیز ‫ناامیدی و خیانت رو از بین نمی‌برد...
من راه دیگه ای در پیش میگرفتم
‫می‌خواستم گناهان پدرم رو برعکس کنم...
‫با بودن هر چیزی که اون نبود
.با خوب بودن
‫پس، مادر و من هر دو ‫موافقیم که اتاق موزیک معرکه‌س
''پس من گفتم''قبولش میکنیم
بعد یه در از توی دیوار یهویی باز میشه
‫و یه مرد کوچیک با ‫کلاهی بزرگ وارد میشه...
‫اصرار داره که همونجا ‫به 500 دلار نقد بدیم...
‫انگار که اصلا نشنیده ‫کشور در رکود قرار داره
وقتی ازش پرسیدم چرا اینقدر واجبه گفت ''بخاطر نوشیدنی لازمش دارم''
قرار نیست که تو عروسی مهمونا رو گشنه و تشنه نگهداری,مگه نه؟
‫کاشف به عمل اومد فرمونت ‫رو مافیا اداره می‌کنن
‫دور و دور...
چیه؟
من متاسفم,جین
‫الان خونه‌ای
فقط همین مهمه
‫اگه یکی نزدیک بشه چی؟
شلدون؟
‫همیشه یکی نزدیک میشه
‫پس، فرمونت از گزینه‌ها حذف شد؟
‫جاش خیلی قشنگه ‫میریام در موردش حق داشت
‫می‌شنوی؟ صدای زنگ رو؟
‫- شاید بتونی راضیش کنی قیمت رو بیاره پایین ‫- نمی‌تونم. جلسه با هیئت مدیره دارم
‫زنگ بزن و مرخصی بگیر
‫- می‌دونی از کجا شروع کنی ‫- بیست‌وهشت
‫می‌دونی کجا بری ‫می‌دونی کجا
‫- سی‌وچهار ‫- منتظرتن
‫چهل‌وهفت
‫شلدون، زمان داره تموم میشه!
‫- شونزده ‫- شل؟
‫- پیدامون کن ‫- شلدون!
‫منتظریم
‫ساعت بابا؟
[میراث مشتری]
‫چیزی رو برداشتی ‫که مال خودت نیست
‫و حالا می‌خوای چه کار کنی؟
‫خب، چرا براندون رو ‫برای کمک نیاوردی؟
‫اینجا نیست
‫داره گشت می‌زنه؟
‫فرستادمش به اتحادیه ‫تا کالبدشکافی بلک‌استار رو ببینه
‫واقعا؟
‫باید ببینتش، گریس
‫خب، شلدون، راستش ‫نباید تنهایی این تصمیم رو بگیری
‫اینجا نبودی
بهونه نیار
‫ببین، باید ببینه ‫کارهاش عواقبی داره
‫این درس نیست. مجازاته
‫از کی تا حالا ‫این دو تا با هم فرق دارن؟
‫شلدون، خودش می‌دونه ‫که گند زده و ناامیدت کرده
‫یوتوپیایی‌ها رو ناامید کرد
‫اصلا متوجه نمیشم...
‫چطور به خاک مالیدن دماغش ‫اوضاع رو بهتر می‌کنه
‫حیوان خونگی نیست، باشه؟
‫باید مسئولیت‌پذیری ‫و جوابگویی رو یاد بگیره
‫فقط یه پسر بزرگ نمی‌کنیم
‫آره، خب، داریم ‫یه انسان رو بزرگ می‌کنیم
‫گاهی...
‫فکر کنم یادت میره...
‫که این دو تا با هم فرق ندارن
‫ قرار بود یه ‫ساعت پیش اینجا باشه
‫آره، همیشه دیر میاد
‫دوست داره با ‫هیجان وارد بشه
‫تو اوضاعت چطوره؟
‫ای کاش اینقدر همه این ‫سوال رو ازم نمی‌پرسیدن. خوبم
‫لحنت یه چیز دیگه میگه
‫مدام نبرد رو ادامه میدم...
‫بارها و بارها توی سرم ‫و هر بار وضوحش کمتر میشه
‫تو بودی چه کار می‌کردی، عمو والت؟
‫به اندازه‌ی تو قوی نیستم...
‫یا به اندازه‌ی پدرت. هیچکس نیست
‫این جواب من نیست
‫آره، چون راستش...
‫جوابی ندارم
‫فقط می‌دونم اینجاییم
‫تصمیم گرفتی. ما اینجاییم
‫هیچی نمی‌تونه عوضش بکنه
‫بهت گفتم
‫براندون!
‫از وقتی بچه بودی ‫تو رو ندیدم
‫- آقای ولف ‫- لطفا بگو بارناباس
‫در اصل خونواده‌ایم
‫اگه مادرت عاقل بود، الان ‫به من بابا میگفتی
‫میشه عوضی بودن رو کنار بذاریم؟ ‫بریم سر اصل مطلب، بارناباس
‫مجبورم نکن لباس‌هاتو ‫تبدیل به بخار کنم، والتر
هیچکدوممون دوست نداریم تو این موقعیت قرار بگیریم
‫سلام، دوست داشتنی ها
‫لطفا، بلند نشین
‫فیتز، شروع کن
‫باشه. زره با زره ‫اصلی بلک‌استار یکیه
‫با بافت زیرش یکی میشه...
‫باعث میشه غیرممکن ‫باشه بدون خراب کردن...
‫بله. بله. خیلی سخت و ‫فراتر از توانایی‌های معمولی توئه
‫همه، لطفا عقب وایستین...
‫مگه اینکه دوست داشته باشین ‫تمام اندام داخلی تون تشعشعی بشه
‫- بافت رو تیکه پاره می‌کنی ‫- ساکت باش
‫یکم سخت‌تر از اینه که ‫یه لامپ انسانی باشی
‫- چرا بیرون واینمیستی؟ ‫- راحتم
‫اگه قراره حالت بد بشه، ‫لطفا از من دور شو
‫فقط می‌تونم ماده ‫غیرارگانیک رو تغییر بدم
‫و این کت کشمیر ایتالیاییه
‫اون دیگه چیه؟
‫بارناباس؟
‫یه لحظه
‫جالبه
‫حالا، اون فرق داره
‫فقط بهمون بگو ‫به چی نگاه می‌کنیم
‫صبر کن
‫یه چیز دیگه هم هست
‫آقای سمپسون؟
‫بله
‫در اتاق اصلی منتظر شماست، قربان
‫خب، ممنون، کاتبرت
‫حق داشتی، جورج ‫خونه‌ی روستایی واقعیه
‫این، روی میز خونوادگی ‫در سردابه نوشته شده بود
‫طول و عرض جغرافیاییه
‫اقیانوس اطلسه ‫یه چیزی اون بیرونه، جورج
‫فکر کنم جریان همه اینا همینه
‫خونواده‌ی کشاورز اونجا ‫دور یه میز قدیمی نشسته بودن
‫- و وقتی دیدمشون... ‫- اونجا چه کار می‌کردن؟
‫چی؟
‫خونواده، گفتی خونواده ‫در سردابه بود
‫اونجا چه کار می‌کردن؟
‫اونا...
‫کشاورز خیلی پیش از ‫اینکه برسم کشته بودشون. و بعدش...
‫درست جلوی من تفنگ ‫رو به طرف خودش گرفت
‫واقعیه، جورج. دیوونه نیستم
‫یه چیزی...
‫نمی‌دونم
‫صدام می‌زنه، همه‌مون رو
‫- همه‌مون؟ ‫- بله
‫خونواده‌ی مرده‌ی کشاورز...
‫یهو، دیگه اونجا نبودن
‫و دور میز با والت نشسته بودم...
‫یه بچه از آسیاب...
‫زن خبرنگاری که ‫مقاله رو در مورد بابا نوشته بود
‫چند تا مرد دیگه بودن ‫که نشناختم‌شون
‫یکی‌شون شاید ‫ناخدای یه کشتی بود
‫اون یکی دیگه رو نمی‌دونم
‫اما بعدش تو بودی، جورج ‫تو هم اونجا بودی
‫- مرده بودیم؟ ‫- نه
‫اما جای آدم‌های مرده نشسته بودیم
‫- می‌دونم چقدر به نظر... ‫- مطمئن نیستم بدونی، شل
‫ببین، رویاها، الگوها، ‫هر چیزی که دیدم...
‫فکر کنم همه قسمتی از ‫یه پازل، یه جور معما هستن
‫و همه چی به این میرسه
‫خیال می‌کنی وسط اقیانوس چیه؟
‫نمی‌دونم، جورج، ‫اما یه چیز خاصه...
‫چیزی که دنیا رو عوض می‌کنه
‫می‌تونم حسش کنم
‫کمکم می‌کنی؟
‫چند وقته دوستیم؟
‫حس می‌کنم ابدیه
‫اگه با همچین داستانی ‫می‌اومدم پیشت چه کار می‌کردی؟
‫خب، حرفتو باور می‌کردم...
‫چون دوست منی، ‫و همیشه خواهی بود
‫پس جوابت اینه
‫از رویات برام بگو
‫همیشه یکسانه؟
‫کم و بیش، آره
‫روی پشت‌بوم تلو تلو خوردم...
‫انگار گم شدم و ‫تصادفی سر از اونجا دراوردم
‫و می‌بینمش...
‫با لباس‌های کهنه...
‫انگار نمی‌دونه وعده‌ی ‫بعدی غذا از کجا میاد
‫برمی‌گرده بهم نگاه می‌کنه...
‫و...
‫توی چشم‌هاش معلوم نبود ‫منو شناخته
‫حس می‌کنم نمی‌دونه من کیم
‫و گفتم، بابا، منم. شلدون
‫اما فایده نداره. بابا، منم ‫بابا، منم. شلدونم
‫بعدش برمی‌گرده و از ‫لبه‌ی ساختمون دور میشه
‫نه! نرو، بابا!
‫سعی کری جلوشو بگیری؟
‫آره
‫هر بار
‫اما هیچوقت سریع نیستم
‫پدرومادرها قرار نیست بچه‌هاشونو ‫به حال خودشون رها کنن
‫برخلاف نظم طبیعیه. وقتی ‫این کار رو می‌کنن...
‫ذهن بچه فقط می‌تونه ‫از یه راه قبولش کنه...
‫که بچه یه کار بد کرده ‫که حقش بوده...
‫که نتونستن جلوشو بگیرن
‫اگرچه، بیشتر کمک‌مون می‌کنه ‫وابستگی‌ت به اصول رو درک کنیم
‫برای تو در چندین سطح عمل می‌کنه
‫آره، راهی درست می‌کنه تا خوب باشی
‫کاملا کاربردی هم هست...
‫که میزان مرگ یا ‫فقدان رو در زندگی‌ت افزایش میده
‫اما در کاری که داری...
‫صددرصد قطعیت وجود داره...
‫که دشمنان تو تلاش می‌کنن ‫زندگی رو ازت بدزدن
‫خب، در این مورد موافقیم، بله؟
‫آره، جک
‫فکر کنم موافقیم
‫خوبه
‫حالا، در زمینه مشابه دیگه...
‫ارتش یا پلیس برای مثال...
‫حق داره در دفاع از خودش ‫یا برای محافظت از بقیه بکشه
‫آره
‫اما برای اعضای ‫اتحادیه عدالت تو...
‫وقتی با چنین تهدیدی روبه‌رو میشن...
‫باید اصول رو یادمون باشه...
‫که یه راه دیگه برای به یاد اوردن توئه
‫نباید بذاریم خشم ‫به ما غلبه کنه
‫پس یه خودشیفته‌ی تمام عیارم؟ ‫داری همینو میگی؟
‫نه، نه، نه ‫فقط امیدواری زنده بمونی...
‫در ذهن آدم‌هایی که دوست داری...
‫طوری که پدرت نتونست
‫دقیقا یکسانن
‫از هر لحاظی یکسانن
‫چطور ممکنه؟
‫خب، من می‌تونم ذهن بخونم ‫تو از چشم‌هات آتیش شلیک می‌کنی
‫پس، همینه
‫و این یکی چی؟
‫چطوری رفته داخلش؟
‫نمی‌دونم
‫اما طوری که ساخته شده، ‫فناوری و طراحیش...
‫فقط یه مرد روی سیاره ‫ممکنه ساخته باشدش...
‫جورج
‫اسکای‌فاکس
‫چرا جورج باید بخواد بعد از ‫این همه سال ما رو بکشه؟
‫و چرا تمام اینا رو داخل ‫یه کپی از بلک‌استار قایم کرده؟
‫هیچکدوم با عقل جور درنمیاد
‫جورج همیشه از پازل خوشش می‌اومد...
‫و منو خوب مسخره می‌کرد
‫مطمئنم عاشق اینه تنها ‫کسی باشه که حرف آخر رو می‌زنه
‫خب، نمی‌تونیم از خودش بپرسیم
‫سالها دنبالش گشتیم ‫و اصلا نزدیک نشدیم
‫شاید یکی باشه که ‫بتونه کمک‌مون کنه
‫مطمئنی اونجاست؟
‫باید حرف بزنیم
‫آیوا
‫خونه
‫گفتم باید حرف بزنیم
‫در مورد پدرته
‫باشه. فقط مرد می‌بینم. ‫این دختره کجاست؟
‫یه جایی همینجاست. نمی‌دونم
‫ببخشید. دنبال گریس ‫کندی هستیم. دیدینش؟
‫وقتی بوی گند به مشامم برسه می‌فهمم، لری!
‫زیر دماغم تکونش نده ‫و نگو دسته گله!
‫- بیخیال، گریس، منطقی باش ‫- بیخیال، گریس
‫برو پی کارت، لری...
‫و دست برندار تا ‫مرض به مغزت برسه..
‫اگه جایی برای مغزت مونده باشه!
‫تو به چی زل زدی، میمون؟
‫عالیه. اگه اومدی از هر ‫چی که دارم شکایت کنی، همینه
‫نه، نه، نه. به خاطر ‫اون نیومدیم، خانم کندی
‫گریس. دوست دارم بعد از اینکه یکی برام قانون شورش رو خوند تشریفات رو بذارم کنار
‫و متاسفم که دفعه‌ی قبل اونطوری ‫رفتار کردم. فقط...
‫یه چیزایی در مورد پدرم نمی‌دونستم و...
‫ببین، احتمالا منم این کار رو می‌کردم، ‫احتمالا کمتر مودب می‌بودم
‫این یکی حرف می‌زنه یا نمایشیه؟
‫- آره، من... ‫- حرف می‌زنه. جورج هاچنس
‫آره
‫در صفحات اجتماعی دیدمت
‫- سیاه و سفید بیشتر بهت میاد ‫- ازش خوشم میاد
‫خب، خوب نگاه کنین، پسرا، ‫چون داره میره بیرون
‫صبر کن. استعفا دادی؟
‫اینم میشه گفت
‫میشه هم گفت سرمایه‌دارها ‫تحمل دوران سخت رو ندارن...
‫پس یکی از کارمندها کم می‌کنن، ‫چون من دامن پامه...
و یه مرد با کت وشلوار نیستم
‫قابل گفتگوس
‫لیوانم کو؟
‫خانم کندی، اگه ‫چند لحظه بهمون وقت بدین...
‫لیوانم کو؟
‫اگه اشکالی نداره، فرصتی دارم...
‫باشه! باشه!
‫- رفت روی میز ‫- باشه! کی لیوانم رو برداشته؟
‫ایزی
‫- مطمئنی؟ ‫- بله، بله، بله. در سردابه بود...
‫جای بهتری براشه ‫احتمالش کمتر پاتو از جا بکنه
‫شما دو تا علف می‌کارین ‫یا یه کاری دارین؟
‫دوست دارم بهت پیشنهاد کار بدم
‫- به من؟ ‫- منم همین واکنش رو داشتم
‫دارم یه سفر اکتشافی راه میندازم..
‫و دوست دارم ترتیب زمانی ‫هر اتفاقی که افتاده رو مشخص کنی
‫سفر به کجا؟
‫- خب... ‫- چه اهمیتی داره؟
‫بیکاری با نرخ 20 درصد ‫به سمت شمال میاد
‫حتی اگه یه روزنامه دیگه پیدا کنی...
‫بهترین کارها رو به دامن‌پوش‌ها ‫و پاشنه‌بلندها نمیدن
‫پس، اگه با ما بیای، پول می‌گیری ‫و خبری گیرت میاد که یه دنیا ارزش داره
‫چرا نمیذاری لری به خاطرش خفه بشه؟
‫می‌دونی، اگه سریعتر حرف بزنی، ‫زبونت می‌افته روی زمین
‫چرا من؟
‫- پیچیده‌س ‫- ساده‌ش کن
‫- یه رویا دیدم... ‫- از یه آینده‌ی بهتر
‫برای تو، برای کشور، ‫راستش برای همه
‫- درسته ‫- آره
‫پس چی میگی؟ ‫می‌خوای با سطل آشغالت اونجا وایستی...
‫یا می‌خوای به این مردها نشون بدی ‫دختری مثل تو چه کار می‌کنه؟
‫هی
‫برات ساندویچ اوردم
‫ممنون. زیاد گشنه نیستم
‫مطمئنی؟
‫خوبم
‫گریس!
‫امیدوار بودم همدیگه رو ببینیم
‫سلام، بارناباس
‫مثل همیشه معرکه‌ای
‫اما باید بگم همیشه ‫ترجیح می‌دادم قرمز بپوشی
‫راستش، والتر ازم دعوت کرد بمونم
‫واقعا؟
‫احتمالش هست بتونم ‫وارد ذهن بلک‌استار بشم...
‫خاطراتش رو بگردم
‫چطوری؟ مرده
‫شاید بتونم قسمت‌هایی از ‫هیپوکامپوس و قشر مغزش رو فعال کنم...
‫اگه بارناباس بتونه ‫نواحی آسیب‌دیده رو دوباره بسازه
‫طوری از کنارمون رد شد، ‫انگار اصلا اونجا نبودیم
‫چطور درسته؟
‫خب، یه چیزی پیدا می‌کنیم ‫یکم زمان می‌بره
‫زمان رنگ مردی که کارها ‫رو انجام میده عوض نمی‌کنه
‫باید خوب باشه. ممنون
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اینا مهمون هستن، پسر! ‫درست رفتار کن
‫- اشکالی نداره، خانم اسمال ‫- توی خونه‌ی من اشکال داره
‫بردی، میشه یه دقیقه حرف بزنیم؟
‫یکم دیگه چای دم می‌کنم
‫مراقب رفتارتون باشین، هر دوتون
‫پسر راست میگه
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫- کار پیدا کردی؟ ‫- اگه پیدا می‌کردیم به تو زل زده بودیم؟
‫باشه، بیاین یه لحظه آروم باشیم، ها/
‫تو رو نمی‌شناسم
‫پس اگه یه لحظه می‌خوای ‫آروم باشی بهتر نیست بری بیرون؟
‫خب، مسئله من نیستم ‫مسئله پسرته
‫- من؟ ‫- توی دردسر افتاده؟
‫نه، نه، نه. دردسر نیست ‫یه فرصته
‫- و دوست دارم بخشی ازش باشی، فیتز ‫- بخشی از چی؟
‫یه سفر. یه قایق با خدمه ‫در مراکش تهیه می‌کنیم
‫- مراکش؟ ‫- فقط گوش بده
‫هیچی از اقیانوس نمی‌دونم...
‫و به لطف کسی هم ‫نیاز ندارم، آقای سمپسون
‫گوش کن، تو به من لطف می‌کنی
‫نیاز به آدم‌هایی دارم ‫که بتونم بهشون تکیه کنم
‫و وقتی مراکش رو ترک کردی ‫کجا میری؟
‫خب...
‫- نمی‌تونیم بهتون بگیم ‫- چرا؟
‫چون اونوقت همه می‌خوان ‫زودتر از ما برن اونجا
‫من جایی نمیرم
‫بهت پول میدم. شش ماه ‫هر چقدر که در آسیاب درآمد داری
‫آره. به علاوه، جایی ‫که میریم هر چی پیدا کنیم...
‫به طور منصفانه تا ‫آخرین نفر تقسیم میشه
‫آره، تقسیم منصفانه
‫خطرناکه؟
‫- نه ‫- شاید. نه. آره. شاید
‫یکم
‫اما وقتی چیزی که ‫دنبالشیم رو پیدا کنیم...
‫می‌تونیم هر کسی در ‫آسیابه رو استخدام کنیم، از جمله بابات
‫چی میگی؟
‫شانس یه بار در خونه‌تو میزنه. زود باش
‫زود باش
‫خونواده‌م اینجا بهم نیاز دارن ‫می‌دونی در کجاست
‫- نه، نه، نه. فیتز، متوجه نیستی ‫- فکر نکنم. نه
‫- شنیدی چی گفت ‫- باشه، شل...
‫- شانس یه بار در خونه‌تو میزنه ‫- باشه، زود باش، شل
‫- از اینجا برین! ‫- زود باش، بریم
‫بعد از کاری که باهامون ‫کرده میاد اینجا
‫آره. عجب جراتی داره...
‫میاد اینجا و یه فرصت ‫عالی بهت پیشنهاد میده
‫مگه الان ننداختی‌شون بیرون؟
‫جلوی مهمون کشوهای ‫کثیفت رو باز نمی‌کنی
‫و هر کسی از اون در میاد تو مهمونه...
‫همونطور که مامانت گفت
‫می‌خوای برگردم توی دامن مردی ‫که همه چی رو ازمون دزدید؟
‫پدرش بود که همه چی رو دزدید
‫و پسرشه که سعی ‫داره همه چیزو درست کنه
‫باورم نمیشه می‌خوای ‫این کار رو بکنم
‫می‌خوام فکر کنی، پسرم...
‫و نه با دل‌وروده‌ت ‫که در هم پیچیده
‫می‌خوام با سرت فکر کنی، ‫همونطوری که مامانت و من بهت یاد دادیم
‫اینجا چیزی برات نیست، پسرم
‫- کار نیست. هیچی... ‫- گفتی یه چیزی پیدا می‌کنیم
‫می‌خواستی چی بهت بگم؟
‫به اندازه‌ی کافی بد بود ‫که کشور به زانو دراومده بود..
‫اما حالا یه مرد سیاه...
‫برای یه روز کار درست ‫فقط باید تو دهنی بخوره
‫باید برگردیم تو
‫باید حقیقت رو بهش بگیم
‫فکر می‌کنی کمک می‌کنه؟ ‫بهتره هر دو با روپوش سفید بریم
‫بهش نیاز داریم، جورج
‫اگه قراره بیافته، می‌افته ‫وگرنه چه فایده‌ای داره؟
‫قبول می‌کنم
‫- اما پولمو از پیش می‌گیرم ‫- باشه
‫برای خونواده‌م، ‫در صورتی که اتفاقی بیافته
‫همه چی درست میشه، فیتز ‫بهت قول میدم
‫از پیش، همه‌ش
‫خب، چی می‌دونی؟
‫شاید بعد از این همه ‫چندان دیوونه نباشی
‫باشه
‫ممنون، خانم
‫خب...
‫از وقتی 12 سالم بود ‫پدرمو ندیدم
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫باور کن
‫باورت کنم؟
‫چرا باورت کنم؟ ‫شهروند چندان نمونه‌ای نیستی
‫بابام قبل اینکه بتونم حتی به سختی گلیمم از آب بکشم ولم کرد رفت
‫پس هر چی که خیال می‌کنی هستم...
‫هیچ ربطی به اون نداره
‫فقط به تو آسیب نرسوند، می‌دونی؟
‫دوستم بود
‫بیشتر از اون. خونواده بود
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫به ما پشت کنه
‫اینطور که مامانم میگه، ‫تو بودی که بهش پشت کردی
‫واقعا؟
‫خب، همه دنیا رو ‫طوری می‌بینیم که می‌خوایم...
‫من طوری می‌بینمش که هست
‫باید باهاش حرف بزنم...
‫قبل از اینکه بیشتر از ‫این از کنترل خارج بشه
‫بهت که گفتم، نمی‌دونم کجاست
‫واقعا؟ خب، شاید اون چیز بدونه
‫فکر می‌کنی به فکر خودم نرسیده؟
‫بهت نیاز داشتم، شل، اینجا...
‫پیش من، تا اونا رو...
‫تا اونا مثل من ببینن
‫چه کار می‌کنی؟ ‫با رفیقت فرار می‌کنی
‫- باید درک کنی ‫- تمومه
‫پیدات نشد. رای‌گیری رو باختیم
‫شرکت رو می‌فروشن، ‫جلوی ضرر رو می‌گیرن
‫اگه خونه رو نگه داریم شانس اوردیم
‫مهم نیست
‫- شل... ‫- شرکت، مدیریت، هیچکدوم مهم نیست
‫- میشه تنها باشیم؟ ‫- آره
‫- لطفا ‫- بیرون منتظرم
‫والت، می‌دونم ‫از دستم ناراحتی
‫اما باید یه لحظه بهم گوش کنی، باشه؟
‫باشه. حرف بزن
‫وقتی در کانزاس بودم...
‫یه تجربه دیگه داشتم
‫اما یه چیزی دیدم
‫دیدم...
‫مختصاتی رو دیدم، ‫درست وسط اقیانوس اطلس
‫- مختصات؟ ‫- آره
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫اما یه چیزی اونجاس
‫چیزی که زندگی‌مونو عوض می‌کنه
‫- زندگی‌مون؟ ‫- آره
‫و می‌خوام باهام بیای. لطفا...
‫بهت نیاز دارم
‫چه حسی داره...
‫به برادرت نیاز داشته باشی؟
‫بیخیال. به حرفم گوش نمیدی
‫یه چیز ازت خواستم، شل، ‫که امروز اینجا باشی
‫- بهت نیاز داشتم... ‫- مهم نیست
‫هیچکدوم مهم نیست
‫برای من مهم بود
‫شلدون بهم گفت ‫چی بهش گفتی
‫یکم قوی بود، نه؟
‫باید از کسی می‌شنید...
‫که اهمیت میده
‫می‌دونی که اهمیت میدم
‫راستشو بخوای راه ‫جالبی برای نشون دادنش داری
‫صداقت همه چیزه، نه؟
‫باشه
‫می‌دونی، نمی‌تونی ‫به یکی اهمیت بدی...
‫که اینقدر بهت حسودیش میشه ‫که زیروروت می‌کنه
‫مریضه، جورج
‫و تو...
‫مدام به توهماتش پروبال میدی...
‫انگار یه تفریحه
‫سمپسون ساتیل لحظه‌ای ‫که پدرت افتاد مرد
‫- چی؟ ‫- چسبیدن بهش توهم توئه
‫و تو از نجات یه تجارت چی می‌دونی؟
‫هر چی که داری دو دستی بهت تقدیم شده
‫مرتیکه‌ی گستاخ...
‫مسئله نجات دادن آسیاب نیست، والت ‫مسئله نجات خودته!
‫شلدون فقط سعی داره ‫همین کار رو به روش خودش انجام بده
‫پس باورش می‌کنی؟
‫رویاهاشو
‫واقعا باور داری یه چیزی ‫وسط اقیانوس وجود داره؟
‫اصلا نمیدونم
‫فقط می‌دونم بهش نیاز داره
‫به این سفر برای ‫درمان شدن نیاز داره
‫شاید فقط اون نباشه
‫شلدون، بس کن. وایستا
‫گفتی همه چیز درست میشه
‫- گفتی که حالت خوبه ‫- خوبم
‫خوبم. همه‌ش واقعیه
‫خب، منو در...
‫رویاهات دیدی؟
‫- خب... ‫- اونجا بودم؟
‫بعد از اینکه جین ترکت کرد ‫چی فکر کردی؟ داستانت چی بود؟
‫یه مجازات بود...
‫برای اینکه به اندازه‌ی کافی خوب نبودم
‫- چنین حرفی بهت نزد، مگه نه؟ ‫- باشه، درک می‌کنم
‫اصول نمادی برای پسر خوبی بودنه ‫و نمی‌تونیم جلوی فقدان و تراژدی رو بگیریم
‫ساده‌لوح نیستم
‫اما؟
‫اما دنیا اصلا عادت نداشت ‫اینقدر بی‌رحم باشه
‫قبلا اینطوری بود که اگه نیازهای ‫بچه‌هات رو براورده می‌کردی، مشکلی نداشتن
‫از کشورت محافظت می‌کردی، ‫قهرمان صدات می‌کردن
‫دنیا همیشه بی‌نظم و ‫کثافت بوده، دوست من
‫اعتقادات توئه که ‫تو رو امیدوار نگه میداره
‫اگه خوب باشم، اتفاق‌های بد برای ‫من یا کسانی که دوست دارم نمی‌افته
‫یه سازه‌س که ‫مدتها پیش بوجود اوردی...
‫تا خودتو از واقعیت حفظ کنی
‫اما واقعیت همیشه برنده میشه...
‫مهم نیست تا چه حد ‫در برابرش مجهز شدیم
‫پس، چی میگی؟ تفاوتی ‫بین درست و غلط وجود نداره؟
‫که اخلاقیات یه جور برداشت ذهنیه؟
‫نه
‫دارم میگم در دنیایی ‫ساخته‌ی خودت وجود داری...
‫دنیای سیاه و سفید، خیر و شر
‫و در بیشتر موارد ازت محافظت کرده
‫اما؟
‫اما جلوی روش واقعی دنیا رو نمی‌گیره...
‫و اینکه اکثریت مردم ‫چطور درش زندگی می‌کنن...
‫در سایه‌های خاکستری
‫خب، متاسفانه باید ‫هفته‌ی آینده ادامه بدیم
‫باشه
‫ممنون، جک
‫گاهی حس می‌کنم فقط ‫می‌تونم با تو حرف بزنم
‫جالب نیست تنها ‫کسی که برای گرفتن توصیه پیشش میای...
‫مردیه که سعی کرده ‫به مدت 20 سال تو رو بکشه؟
‫راستش، جک، هیچکس ‫دیگه درکم نمی‌کنه
خب، همیشه میدونی کجا پیدام کنی