‫اگه من نرم
‫اون میمیره.
‫ببخشید. کمک لازم دارید؟
‫بذار من امتحان کنم.
‫چه
‫خدایا
‫مراقب زبونت باش. ‫علاکت سیگار نکشیدن رو نمیبینی؟
‫راستش تو بیمارستان نمیتونی سیگار بکشی.
‫تو چرا اهمیت میدی؟
‫خیلی رو مخه.
‫هیچوقت فکر نمیکردم که ‫دوباره همدیگه رو اینجا ببینیم.
‫دوست‌های دیگه‌ای نداری؟
‫- فقط دوتا. ‫- خدای من. بیچاره.
‫ببخشید
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫خب
‫اون از رو یه ساختمون پریده پایین.
‫واقعا؟
‫فکر کنم میخواسته خود کشی کنه.
‫نامزدش معمولا بهش زیاد سر میزنه.
‫اون از نامزدش خواست که اون رو بکشه.
‫اون باید خودش میمرد.
‫چطور میتونه همچین چیزی به نامزدش بگه؟ ‫این حتما قلبش رو میشکنه.
‫اما فقط اون نیست.
‫میخواست یکی دیگه رو هم بکشه.
‫اون هنوز خیلی جوونه.
‫چرا انقدر میخواد بمیره؟
‫جایی میری؟
‫خب
‫باید برم یه جا.
‫صبر کن.
‫تو
‫داری چیزی رو از من مخفی میکنی؟
‫یهویی؟
‫نه، فکر کردم
‫داری عجیب رفتار میکنی.
‫نه
‫چیزی نیست.
‫میبینمت.
‫دست خط قشنگی داری.
‫گیو رای. داری کجا میری؟
‫بیا پیش ما.
‫درسته. به دستیارهات کمک کن. ‫داری کجا میری؟
‫باید به خونه سر بزنم.
‫- خونه؟ ‫- فکر میکردم اینجا خونه توئه.
‫درسته. اینجا خونه توئه کاپیتان.
‫زیاد طول نمیکشه. ‫بعدا میبینمتون.
‫خوب کار کن. خوش بگذره.
‫درسته. فکر میکردم اینجا خونه اونه.
‫همیشه انقدر کوچیک بوده؟
‫تو کی هستی؟
‫چی باعث شده بیای اینجا؟
‫چندتا سوال داشتم.
‫چرا انقدر با تو بدجنس بودم؟
‫خب
‫این چیزی نبود که میخواستم بدونم.
‫اما حالا که شنیدمش، میخوام بدونم. چرا؟
‫هر بچه‌ای که سر زده
‫همین سوال رو پرسیده.
‫میدونی من چی میگم؟
‫من منصفانه با تو برخورد میکنم.
‫این جواب منه.
‫چون همه‌تون یه خاطره رو دارید
‫من باهاتون منصفانه برخورد کردم.
‫وقتی میگم من مدیر یه پرورشگاه هستم
‫مردم انتظار یه آدم بشر دوست مذهبی رو دارن.
‫اما من به اون علاقه‌ای ندارم.
‫وقتی بچه‌ها میان، به من کمک میکنن.
‫من بهشون غذا میدم، بهشون پتو میدم، و همین.
‫میفهمم. باشه.
‫راستی
‫پدرم تا حالا به دیدن من اومده؟
‫نه
‫چطوری بدون شک جواب میدی؟
‫حتی یه لحظه هم بهش فکر نکردی.
‫والدین یا اقوام
‫و یا حتی همسایه‌ها یا معلم‌ها.
‫تو تنها بچه‌ای بودی که کسی به دیدنش نیومد.
‫نه حتی یه نفر.
‫چطور؟
‫چون خودم فرار کردم و کسی نمیدونست اینجا هستم؟
‫چرا فکر میکنی بقیه بچه‌ها ملاقاتی داشتن؟
‫همه‌اش به خاطر والدینشون بود.
‫اگه والدین خوبی داشتی ‫اون وقت ملاقاتی هم داشتی.
‫اگه والدینت خوبی نداشته باشی ‫ملاقاتی هم نداری.
‫اگه والدینت نیان دیدنت
‫یعنی از قبل از اینکه فرار کنی، تو رو ول کردن.
‫خوبی؟
‫ممنون
‫این فندک توئه.
‫- چی؟ ‫- بگیرش.
‫به جاش این رو خریدم.
‫من اینجام
‫چون یه مریضی بد دارم.
‫تو چطور؟
‫خودکشی
‫خوش شانس بودی که زنده موندی.
‫مردم میگن همه شکست‌ها بد هستن.
‫اما یه چیزی قشنگ
‫درباره شکست خوردن بود.
‫زندگی
‫همینه.
‫تو یه فسیل پیری.
‫فسیل پیر؟ من؟
‫اگه حوصله‌ات سر رفته برای خودت یه اپلیکیشن بریز.
‫انقدر چرت نگو.
‫مرغ سوخاری من آماده ست؟
‫- ممنون ‫- خوب بود.
‫- خداحافظ. ‫- ممنونم
‫- خداحافظ ‫- داری به این زودی میری؟
‫بعدا برمیگردم.
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫سلام
‫- سلام ‫- برای دو نفر
‫بیرون سرده.
‫باید تو بشینید.
‫- سلام ‫- سلام
‫پس چی؟
‫چی؟
‫خب که چی؟
‫ولگرد
‫بسه
‫- بس کن. ‫- عوضی
‫ببخشید
‫- قربان. آروم باشید. ‫- عوضی
‫- گم شو. ‫- بس کن.
‫- من میکشمش. ‫- خدایا
‫خوبی؟
‫لعنتی
‫تو کی هستی؟
‫من گرسنه بودم.
‫آقای کنگ برای شیمی درمانی به بیمارستان سئول رفت.
‫شاید نتونه برگرده.
‫پس ازمون خداحافظی کرد.
‫چرا تو
‫موی دوک جا رو کوتاه کردی؟
‫واقعا؟
‫کار تو بود.
‫دیگه ممکنه کار کی باشه؟
‫اون
‫من نبودم.
‫چرا فکر میکنی من بودم؟
‫سئو جین. هنوز اینجا چی کار میکنی؟
‫ساعت رو ببین.
‫منتظر تو بودم.
‫بریم.
‫اون کیه؟ قبلا ندیدمش.
‫اینجا چی کار میکنی؟
‫نمیخوای اسمم رو بدونی؟
‫حالا که بهش فکر میکنم
‫هنوز اسمت رو نپرسیدم.
‫یون گیو رای.
‫اسم من اینه.
‫یون کی چون.
‫اسمت اینه.
‫تو
‫گیو رای هستی؟
‫داشتی سعی میکردی خودت رو گول بزنی؟
‫اولین باره پسرم گیو رای رو میبینی
‫یا
‫همه این‌ها هم یه دروغه.
‫گیو رای
‫به من دست نزن.
‫جرئت نداری به من دست بزنی.
‫- به من دست نزن ‫- نه
‫نمیدونستم
‫اولش، شوکه بودم.
‫مطمئن نبودم که مردم
‫یا هنوز زنده‌ام.
‫نمیدونستم کی هستم.
‫بعد حافظه‌ام برگشت.
‫کی فهمیدی
‫که پسر منی؟
‫خب
‫مطمئن نیستم. شاید
‫همیشه این رو میدونستم.
‫وقتی ازم خواستی بهت رحم کنم
‫یه حس عجیبی داشتو دیوونگی بود.
‫این
‫چیزیه که بهش میگی غریزه؟
‫چقدر بی‌فایده ست.
‫گیو رای
‫امکان نداره که من پسر خودم رو نشناسم.
‫اگه قبل از خرج همه پول‌هام بمیرم
‫پولم رو اهدا میکنم به
‫به تیم گنی.
‫من باید کسی باشم که برات اهمیت داره.
‫نه آدم‌هایی که تو بیمارستان هستن.
‫تو میتونی خودت تنهایی
‫انجامش بدی.
‫در ضمن، زندگی من خیلی بد بوده.
‫زندگی تو بد بوده
‫چون از من فرار کردی.
‫من هم باید برنامه رو متوقف کنم و یه کم با پدرم
‫خوش بگذرونم.
‫فکر کردم قراره بمیریم.
‫بیمارستان با تو کاملا تو آشوب بود.
‫بیمارستان نمیتونه کار کنه.
‫این درسته.
‫دست از چابلوسی بردار.
‫این کار رو نمیکنم.
‫پرستار سئو کجاست؟
‫اون وقت غذا خوردن نداشت پس
‫چون داشت وقتش رو صرف
‫آرزوی مریض‌ها میکرد.
‫نمیتونم باورش کنم.
‫میدونی که همه‌ای به خاطر بهتر شدنه.
‫قبل از اینکه روت تاثیر بذاره یه کم بردار.
‫بله خانم.
‫تو گیو رای هستی؟
‫نمیدونستم
‫اولش هنوز شوکه بودم.
‫نمیدونستم مردم
‫یا زنده‌ام. نمیدونستم کی هستم.
‫گرسنمه.
‫باشه؟
‫لعنتی
‫شما هم دارید دیر ناهار میخورید دکتر ینگ؟
‫بله
‫مخاطب مورد نظر در دسترس نمیباشد. لطفا
‫سلام
‫اگه میخوای با پلیس تماس بگیری
‫میمیری.
‫و اگه به پرستار زنگ بزنی
‫اون میمیره.
‫سلام پرستار سئو.
‫بله؟
‫خب
‫دکتر ینگ
‫بهتره همین الان بیاید.
‫بیاید برای عزاداری ببریمش.
‫مادر بزرگ
‫خداحافظ
‫خواهش میکنم مامان و بابا رو ببین.
‫با شادی باهاشون زندگی کن.
‫خداحافظ
‫مامان بزرگ
‫اما مامان بزرگ
‫باید با کی زندگی کنیم؟
‫میتونی بعد از اینکه این رو بهمون بگی بری؟
‫گریه نکن جائه یئون.
‫فقط بهمون این رو بگو.
‫هر چی تو بگی رو انجام میدیم مامان بزرگ.
‫مامان بزرگ
‫من
‫هیچوقت نمیرم
‫نه جائه یئون و نه هو یئون ‫پس زیاد نگران نبای.
‫این آخرین آرزوت بود، نه؟
‫من یه غول چراغ کوچولو هستم.
‫غول چراغ جادو رو میشناسی نه؟ ‫همونی که آرزوها رو براورده میکنه.
‫من هم آرزوها رو براورده میکنم.
‫پس من مسئولیت
‫جائه یئون و هو یئون رو قبول میکنم. ‫ نگران نباش. باشه؟
‫مامان بزرگ
‫تا الان سرسخت بودی.
‫خانم یو بوک رای
‫در 21 دسامبر 2021
‫ساعت 2 بعد از ظهر
‫فوت شدن.
‫بچه‌ها، زودباشید و برای بار آخر ‫با مامان بزرگ خداحافظی کنید.
‫مامان بزرگ
‫- مامان بزرگ ‫- اشکالی نداره
‫بهت نگفتم یون گیو رای رو بگیر؟
‫خیلی وقته که وقتت تموم شده.
‫الان باشگاه گلف رو گرفتی؟
‫چه غلطا؟
‫میدونستی و اون رو نگرفتی؟
‫واقعا میدونستی؟ ‫اما نگرفتیش؟
‫میدونستی
‫تمام مدت میدونستی.
‫دقیقا 632860 دلاره.
‫اون میتونه 60 دلار برای تاکسی بگیره، همین.
‫- اگه پول رو نگیره... ‫- نمیتونم من
‫بکشمش؟
‫چی؟
‫من میکشمش.
‫باشه. به خودت مربوطه.
‫اما شک دارم که 600000 دلار داشته باشه.
‫قبل از اینکه
‫بکشیش یا هر چی جمعش کن.
‫برای من دردسر درست نکن.
‫و اگه مطمئن بودی که میخوای بکشیش ‫اول بهم زنگ بزن.
‫باید لوازم برداشت اعضا رو آماده کنم.
‫اگه
‫نتونم جمعش کنم
‫اون رو به عنوان هزینه
‫برای یون گیو رای و ها جون کیونگ در نظر بگیر
‫و همین طور کار سختم تا الان.
‫فکر میکنی منظورش چیه؟
‫داشت به من توهین میکرد
‫متقاعدم میکرد یا تهدیدم میکرد؟
‫گیج شدم.
‫فکر کنم بهت توهین کرد.
‫به من زل نزن.
‫داری ناجورش میکنی.
‫تو اینترنت یه کم تحقیق کردم
‫و یه چیزی به اسم سیستم سرپرستی پیدا کردم.
‫براش ثبت نام کنم؟
‫شرط میبندم مراحل قانونیش سخته.
‫حتی اگه آدم خوبی هم باشی.
‫خاله‌شون بالاخره میخواد قیم اون‌ها بشه.
‫هی
‫چیزی خوردی؟ گرسنه‌ای؟
‫یه کم آنچویی میخوای؟
‫شما دوتا واقعا شبیه پدر و پسر هستید.
‫چطوره؟ خوبه، نه؟
‫برای خودت یه پسر دیگه پیدا کردی، یون گیو رای.
‫چقدر حسود.
‫بیا اینجا. بذار لپت رو بکشم.
‫خدایا، خیلی با نمکی.
‫خدایا. پسرش خوشگله ‫درست مثل مادرش.
‫عجب مادر قشنگی.
‫من هم خوشگل هستم، نه؟
‫حالا لباس عزا میپوشیم.
‫اعضای خانواده بیان به طبقه اول.
‫و پول متوفی رو بیارید تا خرج بهشتش بشه.
‫خدایا، من رو ترسوندی.
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫تو
‫من رو یادت نیست؟
‫چند باری اومدم اینجا.
‫چی باعث شده بیای اینجا؟
‫میبینی، پسرم اینجاست.
‫و باید از اون عوضی بخوام یه کاری برام انجام بده.
‫لعنتی
‫شام چطور؟
‫آره. زیاد تسلیت نگفتن.
‫خب، بد نبود.
‫به زودی میبینمت.
‫- این چیه؟ ‫- عوضی
‫بهم بگو چه کار اشتباهی کردی؟
‫چرا داری این بلا رو سر من میاری؟
‫این چیه؟ بگو بهم.
‫فقط پیداش کردم.
‫- میدونی این پول چیه؟ ‫- نه
‫این پولیه که بچه‌ها
‫برای مامان بزرگشون جمع کردن ‫تا تو بهشت از غذای خوب لذت ببره.
‫چطور جرئت میکنی این رو بدزدی؟
‫- عوضی ‫- لطفا من رو نزن.
‫لطفا من رو نزن. ‫متاسفم. واقعا متاسفم.
‫- محض رضای خدا. ‫- متاسفم
‫من فرق دارم.
‫من
‫با تو فرق دارم.
‫من فرق دارم.
‫هی آقا.
‫خوبی؟
‫ببخشید. اینجا.
‫اگه بلایی سر بچه‌ها بیاد
‫یا خونه‌ها رو عوض کردید
‫لطفا به بیمارستان زنگ بزنید.
‫باشه
‫و
‫لطفا مراقب بچه‌ها باشید.
‫آدم‌های تو بیمارستان نگران هستن ‫و خیلی بهشون اهمیت میدن.
‫باشه، باشه؟ بسه.
‫میشه وقتی یکی داره حرف میزنه بهش گوش بدی؟
‫من میبینم که چطوری با بچه‌ها رفتار میکنید
‫تا آخر عمرم، باشه؟
‫خداحافظی کن و سوار اتوبوس شو.
‫گیو رای، نمیتونیم تو بیمارستان زندگی کنیم؟
‫حق با اونه. من میخوام اینجا زندگی کنم.
‫برای الان
‫باید
‫با خاله‌تون و اون یارو زندگی کنید.
‫قانون یا همچین چیزی همینه. به هر حال.
‫اگه اتفاقی افتاد
‫یا مریض شدید، اینجا رو ببین.
‫- این شماره پرستار سئو هستش. ‫- باشه
‫و این شماره کاپیتانه. ‫همونی که نتونستید ببینید.
‫خانم یئوم رو یادتونه؟ ‫این برای اونه.
‫آخری شماره خواهره.
‫بلافاصله زنگ بزنید، باشه؟
‫و یادتونه که بهتون گفتم
‫وقتی درد داری به جای اینکه تحملش کنید چی کار کنید؟
‫به بقیه بگید.
‫خودشه. باید به بقیه بگید.
‫این طوری بزرگ‌ترها میتونن کمکتون کنن.
‫- باشه ‫- باشه
‫برید
‫اگه اتفاقی افتاد بهمون زنگ بزنید.
‫- باشه ‫- خوبه
‫خداحافظ
‫لعنتی
‫- سلام ‫- سلام
‫حتما شما هم خسته‌اید آقای گو.
‫امکان نداره.
‫این رو بگیر تا حالت جا بیاد.
‫بیا انجامش بدیم.
‫مامان بزرگ
‫غذا خوردی؟
‫خدای من. خیلی لاغری.
‫بیا بریم یه کم هوای تازه بخوریم.
‫عشق داره همه جا شکوفه میزنه.
‫منظورت از شکوفه زدن چیه؟ ‫هیچی نمیدونی؟
‫مگه تو همونی نیستی که اول من رو دست انداخت؟
‫قشنگ شدی.
‫یا ازش دعوت کن
‫یا کورکورانه جلو برو.
‫نه. میخوام طبیعی باشه.
‫میفهمم.
‫- میخوام طبیعی باشه؟ ‫- درسته
‫اما برای اون باید خوش قیافه باشی.
‫خدای من.
‫فکر میکنی چون خوش قیافه‌ای نامزد داری؟
‫- آره، درسته. ‫- من فکر نکنم.
‫- به هر حال، نمیتونم ببینم. ‫- این چطور؟
‫- نمیتونم صدات رو بشنوم. ‫- هر چی
‫سلام؟
‫سلام. منم، کاپیتان کوچولو.
‫همه چیز مرتبه؟ ‫اتفاقی که نیوفتاده، نه؟
‫بله، همه چیز مرتبه.
‫همین چند ساعت پیش راه افتادیم.
‫خب، این درسته.
‫یه گوشی گرفتم. این شماره منه. ذخیره‌اش کن.
‫راستش، فقط شماره‌ام رو حفظ کن.
‫- باشه ‫- باشه
‫باشه، خداحافظ.
‫یه کم بردار.
‫اگه میخوای زنده بمونی باید غذا بخوری.
‫هی
‫یه کم قبل، شخصیت یه نفر ‫کاملا تغییر کرد
‫بعد از آسیب نافذ در لوب فرونتال.
‫یه آسیب نافذی وقتی
‫یه شئ خارجی سعی میکنه ‫پوست رو سوارخ کنه اتفاق میوفته
‫و باعث پاره شدن بیش از یه رگ خونی میشه.
‫معمولا با تیر خوردن یا زخم چاقو اتفاق میوفته.
‫تا حالا نشنیده بودم که ‫ از ضربه‌های شدید اتفاق بیوفته.
‫منظورم اینه، مردم به سادگی تغییر نمیکنن.
‫بیشتر بخور.
‫باید انرژی بیشتری برای شیمی درمانی ‫یا حتی مردن داشته باشی.
‫حس میکنم دارم شن میخورم.
‫میدونی چه حسی داره؟
‫چرا من باید بدونم چه حسی داره؟
‫هر کاری دوست داری بکن. اگه بخوای ‫از گرسنگی بمیری هم برام مهم نیست.
‫چرا یهویی این طوری با من رفتار میکنی؟
‫میدونی من کی هستم؟
‫اولش تو رو نشناختم.
‫اما بعدش یادم اومد.
‫حتی با این حال
‫هنوز طرف گیو رای هستم.
‫هیچوقت ازن نخواستم سمت من رو بگیری.
‫بعد چی؟ ‫ازم میخوای سعی کنم
‫تا نظرش رو تغییر بدم؟
‫فقط جای دیگه‌ای ندارم که برم.
‫فقط حوصله‌ام سر رفته. همین.
‫اینجایی
‫زودباش بیا تو من دارم میرم.
‫اشتباه کردم؟
‫اون اینجا چی کار میکنه؟
‫کسی نمیتونه جذب من نشه.
‫من کنگ تائه سیک هستم، میدونی.
‫اشکالی نداره.
‫درسته. یه کاراگاه خصوصی دیدی؟
‫چی؟ بله.
‫گفت لازم نیست تحقیقی انجام بده.
‫راحت پیداش کرد.
‫اون کاراگاه خصوصی این رو برات درست کرده.
‫سلام
‫نه. من میخوام بگم "خداحافظ" نه "سلام".
‫خب؟ الان داری از اینجا میری؟
‫نه. هنوز نه.
‫این واقعا دیوونگیه.
‫دلیلی هست که باید اینجا بمونی؟
‫میدونی که آقای کنگ اینجا نیست.
‫درضمن، ما دقیقا همچین رابطه‌ای نداریم
‫برای اینکه مدام با لبخند همدیگه رو ببینیم.
‫گیو رای
‫یون گیو رای
‫لعنتی... اسم من رو نگو.
‫جرئت نداری اسم من رو بگی.
‫خدایا. این هشدار آخرته، باشه؟
‫اون مطمئنه که
‫پسر منه.
‫هی پرستار. نفس بکش.
‫اگه الان کسی ما رو ببینه
‫فکر میکنن میخواستم بکشمت یا چیزی.
‫تو
‫اون داره چی کار میکنه؟ ‫چرا داره این اطراف میپلکه؟
‫گفتی وقتی بیدار بشه بهم میگی.
‫درسته
‫متاسفم. من
‫میخواستم خودم
‫درکش کنم، اما دوران سختی رو دارم.
‫چه خبره؟ اون مرد
‫اون پدرته؟
‫بله. فکر کنم.
‫چی؟
‫منظورم اینه... بله، درسته. اون پدرمه.
‫لعنتی
‫باید میدونستم که اون تو اتاق بود
‫خدایا. وگرنه هیچوقت به اون اتاق نمیرفتم.
‫هی
‫خوبی؟
‫چرا خوب نباشم؟
‫خب، اون و من
‫20 سال بیشتره که از همدیگه جدا شدیم.
‫اصلا تا حالا ندیدیمش. ‫ما باهمدیگه غریبه‌ایم.
‫متاسفم. من
‫نباید میخواستم که برای اتاق کمکم کنی.
‫نه، متاسفم نباش. طوری نیست.
‫اما اون مرد
‫چرا نمیره؟ ‫چرا هنوز تو بیمارستانه؟
‫اون میره.
‫اگه نره
‫مجبورش میکنم که بره.
‫چئول وو. منم.
‫رئیسمون رو پیدا کردیم.
‫جدا جدا صداتون میکنه ‫پس حواستون بهش باشه.
‫درباره یون گیو رای و پول.
‫بهتره این هفته برام بیاریش.
‫- لعنتی ‫- مشکلش چیه؟
‫کری؟
‫گفتم برو بیرون.
‫بریم.
‫برید بیرون، همه‌تون. ‫برید هر جایی که دوست دارید.
‫این رو بخور.
‫مامان
‫مامان، لطفا بیدار شو.
‫مامان
‫چرا این کار رو کرد؟
‫فکر کنم
‫چی؟ چیزی میدونی؟
‫سئوک جون فرق زیادی
‫از یون گیو رای یا ها جون کیونگ نداشت.
‫هر چند خیلی سعی کرد ‫تا نشون بده متفاوته.
‫باید به اون هم توجه کنی؟
‫فکر کردم من تنها کسی هستم که به این فکر کرده.
‫اون احمق‌های ضعیف.
‫دنیا جای راحتی نیست.
‫پسر. من هم میخوام
‫بشینم.
‫میدونی
‫جوون‌ترین پرستار. ‫درباره‌ای چه فکری میکنی؟
‫کی؟
‫میدونی، همون پرستار بامزه. ‫همون جوونه.
‫خب، نمیدونم. اون
‫زودباش
‫تو و پرستار سئو صمیمی هستید
‫پس حتما میدونی پرستار
‫از چه جور مردی خوشش میاد.
‫ببخشید، باید به یه چیزی برسم.
‫دعا میکنم همه مردهای خوش تیپ ‫از این سیاره محو بشن.
‫آمین. خدایا.
‫ببخشید قربان.
‫اینجا آتیش سوزی بوده؟ ‫آپارتمان سنام قبلا اینجا بود.
‫درسته.
‫کی این ساختمون جدید رو ساختن؟
‫درست بعد از آتیش سوزی.
‫به این سرعت؟
‫انگار که هیچ اتفاقی نیوفتاده؟
‫همین طوریه، میدونی.
‫راستی، تو کی هستی؟
‫یکی از آدم‌هایی که
‫اون روز تو آتیش مردن.
‫من خسته‌ام.
‫میخوام همه چیز رو هم ول کنم.
‫اون آرزوت.
‫انجامش میدم.
‫اون بالا میبینمت.
‫اونجا
‫کاری میکنم که بخندی.
‫چی؟ یه تماس از دست رفته.
‫چی؟
‫لعنتی
‫هی
‫- صبر کن ‫- نه
‫بچه‌ها کجا هستن؟
‫چی؟
‫بچه‌ها کجا هستن؟
‫مشکلت چيه؟
‫تو اون‌ها رو زدی مگه نه؟
‫داری درباره چی حرف میزنی؟
‫کتکشون زدی؟
‫داری چی کار میکنی؟
‫شاید نباید اون کار رو میکردیم.
‫تو رو به عنوان
‫قربانی دوم انتخاب کردن.
‫آرزوت چیه؟
‫انگار هنوز متوجه نیستی که ‫چه آدم شگفت انگیزی هستی.
‫چرا من؟
‫بد بختیه.
‫همه‌اش مثل یه رویا میمونه.
‫بسه، کافیه.
‫تازه داریم شروع میکنیم.