- آب میخوام. - خفه شو.
میدونی که آدم‌هام مارو پیدا میکنن.
و وقتی این اتفاق بیفته
همین بیرون توی بیابون زنده به گورت میکنم.
به یه روح تبدیلت میکنم.
قبلا فکر میکردم
چیزی به اسم روح وجود نداره
ولی بعد یه داستانی شنیدم
یه داستان قدیمی
که اینطوری بود:
روزی روزگاری، مردی بود
که داستانی تعریف کرد... درباره‌ی یک مرد
که داستانی گفت درباره‌ی یک مرد
که داستانی گفت درباره‌ی
یک خانه.
آلمان؛ جولای سال 1942
نظرت درباره‌ی یه جوک چیه؟
یه مرد پیر روی یک صندلی میشینه و جوک تعریف میکنه.
یه جوک آلمانیه.
- منو صدا کردی؟ - ها؟
چی گفتی؟
من..من چیزی نگفتم.
اوه.
فکر کردم چیزی شنیدم.
من..من داشتم یه جوک تعریف میکردم.
کسی نمیخواد جوکای تورو بشنوه.
اینطور نیست؟
اوه!
داره برف میاد.
مارلین مورد علاقه‌ی من بود.
از یه شونه‌ی سر بعنوان میکروفون استفاده میکردم
و وانمود میکردم که توی کنسرت‌ام.
حالا تو.
حالا من.
سپس، دیوار چهارم رو
با مقداری چسب ضمیمه میکنی.
بعدش سقف رو قرار میدم.
به این صورت.
تا وقتی که صاف باشه خیال رو ایجاد میکنه.
بفرما!
عزیزم، وقتشه.
چند تا عزیزم؟
- هفت. - 7 تا.
یک، دو، سه، چهار.
پنج، شش، هفت.
در امان ام!
چشم مار.
ای موش کثیف!
موش.
موش!
عزیزم.
عشق من.
نوبت توئه.
پدر خونه‌ست.
هیوگو.
اون فقط یه حلزونه!
بله؟
آه، آقای هانسوم.
دیدنتون باعث افتخاره آقا.
اسم من کاپیتان هالدن هست.
ایشون سرهنگ‌دوم اونتز هستن.
و ایشون هم ستوان‌دوم گریمارک هستند.
بابت حضور سرزده‌‌مون متاسفیم.
امکانش هست بیایم داخل؟
معذرت میخوام ولی.. ولی نمیتونم به خوبی بشنوم.
چرا شما پسرا نمیاید داخل؟
بوی گل میاد.
بوی گل باعث میشه دستشوییم بگیره.
ساکت.
بفرمایید، بفرمایید، بفرمایید.
بفرمایید بشینید.
عزیزم؟
چند تا جوان اومدن که مارو ببینن.
آه. اومدم.
لطفا بشینید.
سلام.
آقای هانسوم. خانم هانسوم.
دیدنتون باعث افتخاره.
- چی گفتی پسرم؟ - چی گفتی عزیزم؟
- گفتم اون چی گفت؟ - من چیزی نگفتم.
گفتم دیدنتون باعث افتخاره جناب.
شما اتاق ها و قلعه هایی برای ارتش نازی طراحی کردید.
که خداوند لیاقتشون رو داره.
باشد که عمرشان طویل باشد مانند رهبر ما.
زنده باد رهبر.
چه زمانی به اینجا نقل مکان کردید آقای هانسوم؟
نقل مکان؟ خودمون اینجارو ساختیم
ما به این خانه زندگی دادیم. متولدش کردیم.
- 30 سال پیش. - 29 سال پیش.
هلگا، 30 سال بود.
29، 30، 29، 30.
♪ 29، 30، 29، 30. ♪
♪ 29، 30، 29، 30،29، 30 ♪
آه، عالیه.
آقای هانسوم، این یک سوال نامناسب خواهد بود
برای هردوی شما.
ولی مطمئنم اشتباهی پیش اومده.
اما باید بپرسم.
به سازمان اطلاعات ما خبری رسیده
و باید به دقیق‌ترین و محترمانه‌ترین شکل ممکن سوال کنم.
آیا شخص دیگری در خونه‌ی شما مخفی شده؟
نه
- عزیزم صبر کن. - من مجبورم.
نمیتونیم دروغ بگیم.
ما به اشخاص دیگری در این خونه پناه دادیم.
آیا الان میتونن صدامونو بشنون؟
فکر میکنم که میتونن.
چند نفر هستند؟
گفتنش سخته.
کجاش سخته؟
میان و میرن.
الان کجا هستند؟
داخل دیوار ها.
زیر پارکت ها
داخل سقف.
چه مدته که اینجا هستن؟
- 30 سال. - 29.
ولی جنگ تازه 4 ساله که شروع شده.
خب، جنگ چه ربطی به اونا داره؟
جنگ چه ربطی به یهودی‌ها نداره؟
یهودی‌ها؟
یهودی‌ای توی این خونه نیست.
پس کی داخل دیوار هاست؟
و زیر پارکت ها و داخل سقف؟
اوه
روح‌ها، عزیزم.
این خونه روح داره.
هر شب صداشونو میشنویم.
در حالی که آهنگ‎‌های عجیب زمزمه میکنن.
به جوک های عجیب میخندن.
آقای هانسوم، همکارهای من
و من سر رشته‌ای در زمینه ارواح نداریم.
در زمینه شکار یهودی‌ها سررشته داریم.
یهودی‌ها.
و اطلاعاتی که دریافت کردیم.
اینه که احتمال داره یهودی‌هایی در این خانه مخفی شده باشن.
اون چی گفت عزیزم؟
یهودی‌ها.
یهودی؟ کجا؟
ما به یک سمپاش نیاز داریم.
پسرم،
اگر فکر میکنی یهودی‌ای ممکنه وارد خونه شده باشن
به هر نحوی
بیرونشون کن.
اوه، بله.
با تمام احترام جناب، ما برای تحقیقات اینکه
آیا همکاری فعالانه تری وجود داشته
به اینجا اومدیم.
یک "خانم اولگا هیدنبراو" ملقب به هلگا هنسوم
سه غاز کامل از مغازه خریداری کرده.
برای دو نفر میزان زیادیه.
بله، همینطوره.
کواک، کواک، کواک.
من به ندرت خونه رو ترک میکنم.
ولی وقتی میرم بیرون، خرید اضافه میکنم و منجمدشون میکنم.
خب.
مشکلی ندارید که ما... نگاهی به اطراف بندازیم؟
بفرمایید!
همراه آقای هانسون مشهور
و خانم هنسوم عادل باشید.
میدونید، من
من در زمینه معماری تحصیل کردم.
که اینطور!
من کارهای شمارو مطالعه کردم.
هیچوقت برای دنبال کردن قلبت دیر نیست.
لعنتی.
شما نوه دارید؟
چی گفتی؟
نوه دارید؟
اوه، نه عزیزم.
فرزند دارید؟
اوه
یک زمانی یک فرزند داشتیم.
این گهواره‌ی زیبا رو براش ساختم.
خودم ساختمش.
این حیوان‌های کوچک رو روش کنده کاری کردم.
شیر...و خرس
و گوسفند.
یادته هنریش؟
برای اینکه هیوگو بتونه بخوابه.
هیوگو؟
اون اسم منه.
اینطوره؟
اوه، اسم زیباییه.
برای یک پسر دوست داشتنی.
جوری طراحیش کردم که
خیلی آروم تکون بخوره.
که اون حس کنه هنوز در رحم قرار داره.
اما
اون بزرگ شد
مثل همه‌ی پسر ها
و یک شب از گهواره بالا رفت
مثل همه‌ی پسر ها
و
افتاد و
گردنش شکست.
هلگا اون سقوط نکرد.
چوب شکست.
بخاطر وزنش.
به اندازه کافی قوی نبود.
یه نقص
در طراحی بود.
در طراحی...من.
گهواره‌ش تبدیل شد به گورش.
صبح بعد پیداش کردیم.
هیوگو آروم بنظر میومد. هیوگو
گهواره در حال تکون خوردن بود.
هنوز تکون میخورد
فکر نمیکنم که قرار بود من و هلگا
بچه داشتیم باشیم.
فکر نمیکنم که توان مراقبت ازشون رو داشتیم.
من خیلی متاسفم.
نشونه‌ی مهربونی شماست.
اما
ولی چیزی برای ناراحتی وجود نداره.
نه.
اون هنوز اینجاست، هیوگو
روحش اینجاست. روحش بین اون‌هاست.
هنریش بامزه ترین جوک هارو بلده
اونو...شنیدید؟
آره. من عاشق رقصم.
بیا.
بیا، بیا.
یهودی
خاموشش کن.
- اونو شنیدی؟ - چیو؟
احتمالا توهم زدم.
چیزهای زیادی توی این خونه شنیده میشه هیوگو.
خونه ی جالبیه.
والدین من هرگز نمیخواستن من معمار بشم.
بنظرشون هنر پوچی بود.
و اگر بخوایم صادق باشیم، من آدم خلاقی نبودم.
فقط میتونستم از چیزی که قبلا ساخته شده کپی کنم.
استفاده از هنر اساتید.
برای همین، وقتی ارتش دعوت نامه فرستاد، ملحق شدم.
اما من با استفاده از شکست‌هام در طراحی راه جدیدی ساختم.
یک شغل جدید.
یک هنر جدید.
مردم تصور میکنن که کلید شکار یهودی ها
اینه که مثل یهودی ها فکر کرد.
ولی نه.
اینه که مثل یک معمار فکر کنی.
مثل یک انبار، یا مدرسه یا خونه فکر کنی.
من اگر خونه بودم، یهودی‌هارو کجا مخفی میکردم.
جالبه.
شما خونه‌ی ریبایی ساختید.
از بیرون خیلی بزرگ بنظر میاد.
ولی از داخل
کوچیک تر حس میشه.
خیلی کوچیک تر.
اینطوره؟
حقه‌ی بصری!
دیدگاه تلقینی.
چشمای من حقه باز نیستن.
چشمای شما هستن؟
منو فریب میدن؟
و عجیب تر از همه اینه که
این دیوار
این چوب
مثل بقیه قدیمی نشدن.
در واقع
بنظر میاد فقط چند سال قدمت داشته باشن.
بازسازی جدید!
توی سن من، پسرم؟
هنریش به‌زور میتونه ماکت هاشو بازسازی کنه.
با وجود آرتروزش.
با عقل جور در نمیاد، جناب.
به نظرم دیوار حائل پشتی
15 متر میومد، در حالیکه اینجا 12 متر بنظر میاد.
در حال رقص اندازه گرفتم.
هر قدم، یک متر.
همه‌ی این ها از یک معمار شکست خورده
دارید چه چیزی مخفی میکنید؟
پشت این دیوار چیه؟
هیچی. فقط ارواح
ارواح به این خونه حکومن میکنن.
اونها... این دیوار هارو تسخیر کردند.
- اوه، هنریش. - چیزی نیست هلگا.
تو قهرمان منی.
چطوری تونستی به رایش با مخفی کردن یهودی‌ها خیانت کنی؟
چرا باید یهودی‌هارو مخفی کنم؟
معمار ارشد رایش؟
من برج‌ها و مقبره‌ها، قصرها و زندان‌های زیادی
برای رهبر بزرگ ساختم.
سازه های مرگ.
جایی که قتل و نقشه های جنگ و سایر چیز های رخ میدن.
شاید شما دیدید که سازه‌هاتون
برای چی استفاده میشن. و فقط برای یک مرتبه
آرزو داشتید که یکی از گورهایی که ساختید تبدیل به گهواره بشه.
در سن بالای من
قلبم باید وفاداریش رو از دست بده؟
وجدانم باید تغییر جهت بده؟
مثل یک قطب نما؟
در 80 سالگیم، تغییر جهت بدم؟
"هرگز برای دنبال کردن قلبت دیر نیست."
هنریش
چیزی نیست هلگا.
هیوگو یه قاتل نیست.
ارنست، متیاس.
چیزی پشت اون دیوار نیست.
فقط ارواح.
فقط هیوگو.
ارنست، متیاس بیاید پایین.
پسرم، لطفا، داری چیکار میکنی؟
چی پشت این دیواره؟ بهم بگید چه چیزی
پشت این دیواره وگرنه شلیک میکنم.
قسم میخورم، چیزی نیست.
داره حقیقت رو میگه.
من
خیلی متاسفم.
من
ارواح
نه!
عجله کن هلگا
اینجا مامان.
مادر خونه‌ست.
یه مرد پیر روی یک صندلی میشینه و جوک تعریف میکنه.
خیلی خنده داره.
حالا تو.
حالا من.
آه!
حالا دو انگشت رو میبری
به سمت تله‌ی داخل دیوار.
به این شکل.
غافلگیرشون میکنه!
بفرما!
آره.
این رو به‌یاد بسپار زِو، ما این چیزارو از روی علاقه نمیسازیم
بلکه از روی اجبار میسازیم.
باشه پسرم؟
باشه.
شماره‌ی 9 خوش شانس.
آه!
نوبت توئه زِو.
هفت.
هفت!
- یک، دو، سه... یک، دو، سه (به آلمانی)
چهار، پنج، شش... چهار، پنج، شش (به آلمانی)
هفت.
موش!
دفعه‌ی بعد خوش‌شانس تر باشی پسرم.
سریع، هنریش.
پدر خونه‌ست.
- بله؟ - آقای هانسوم؟
دیدنتون باعت افتخاره جناب.
من کاپیتان نابور هستم. ایشون سرهنگ‌دوم کریتز هستن.
و ایشون هم ستوان‌دوم ریگارد هستند.
ما میایم داخل.
بفرمایید.
شما پسرها چای میل دارید؟
حالا، چطور میتونیم به شما پسرها کمک کنیم؟
آقای هانسوم، شما به یاد دارید که طی هفته‌ی گذشته
کاپیتان هالدن، سرهنگ‌دوم اونتز
و ستوان‌دوم گریمارک رو ملاقات کرده باشید؟
چه کسایی رو؟
اون‌ها از واحد شکار یهودی ما هستند.
در روز دوشنبه، 4 ماه می از بازدید خونه‌ی قبلی برگشتند
و به اینجا اومدند.
بعدش برنامه داشتند
که به آپارتمانی در لایپزیگ بروند.
ولی هرگز به اونجا نرسیدند.
واحد یهودی ما معمولا برنامه رسیدنشون رو اعلام میکنن
از ساعت 9 تا 3 و از 12 تا 6
و وقتی ملاقات در ساعت اعلامی به عمل نمیاد
مردم یه مقدار ناراحت میشن.
و شخصی که گزارش
آپارتمان لایپزیگ رو داد
گفت که در کل روز تیمی به اونجا نرفته.
و همینطور به پادگان هم برنگشتند.
به یاد میارید که اینجا آمده باشن؟
آه، پسرم، چه کسی؟
واحد شکار یهودی.
شما پسرها دنبال یهودی‌های چرک هستید؟
نه.
ما واحد افراد گمشده‌ایم.
ما دنبال واحدی هستیم که دنبال یهودی‌ها بود.
ولی، بله، یهودی‌ها رو هم میکشیم.
آره، آره، آره، آره یه‌سری پسر جوان اومدن
خیلی مهربون بودن.
خیلی هم خوشتیپ.
تقریبا 30 دقیقه گشتن
و بعد اینجارو ترک کردن.
میدونید چه زمانی بود؟
فکر میکنم ساعت 4 بود.
نه عزیزم، ساعت 4:30 بود.
چون برنامه‌ی رقص ساعت 4:30
تازه تموم شده بود.
من میگم 4 - 4:30.
- 4:00. - 4:30.
♪ 4:00, 4:30, 4:00, 4:30, 4:00, 4:30 ♪
♪ 4:00, 4:30, 4:00, 4:30 ♪ ♪
آقای هانسوم، خانم هانسوم مشکلی ندارید که خونه‌رو بگردیم؟
به هیچ وجه.
از خونه‎‌تون خوشم میاد.
ممنونم.
ما هم همینطور.
اینجا بهم حس خونه میده.
اوه..بله.
متاسفیم که وقتتون رو هدر دادیم.
ممنونم که مارو به خونتون دعوت ردید.
خوش اومدید.
امیدوارم که اون پسرا رو پیدا کنید.
سرهنگ‌دوم کریتز
ستوان‌دوم ریگارد، وقت رفتنه.
خیلی ممنون، آقای هانسوم.
ببخشید که به شما زحمت دادیم.
چه غلطی کردی؟
- چه غلطی کردی؟ - لعنتی.
از خونه خوشم اومد.
چه مرگته.
اونارو کشتی.
تو چه مرگته؟
نمیتونستیم دست خالی برگردیم.
مقامم رو از دست میدادم
تو کارت رو از دست میدادی کرتز
و توهم سرتو از دست میدادی اندرز
پس ما یه داستان سرهم میکنیم که این زوج یهودی هارو مخفی کرده بودن.
و سه مامور گم شده رو کشته بودن
و این بعث مرگشون شد.
وقتی ما رسیدیم، یهودی هارو پیدا کردیم.
کشتیمشون، و بعد هم پیرهای یهودی‌دوست رو کشتیم.
و بعد همشون رو تو حیاط خاک کردیم.
انتقام برادرانمون رو گرفتیم و نظم رو به شهر برگردوندیم.
بعدش، من میتونم صاحب این خونه بشم.
که بعد از یک هفته بهش نقل مکان میکنم.
تو شغلتو نگه میداری.
و تو اندرز، سرت رو نگه میداری.
ولی اونا که یهودی‌ای مخفی نکرده بودن.
و مامورهای نازی رو نکشته بودن
- که چی؟ - که چی؟
این هنریش هانسوم‌ئه.
این هم خونه‌ی هنریش هانسوم‌ئه.
خب.
این هم دلایل بیشتر.
میتونی ارزش این خونه رو تصور کنی؟
حق با توماس‌ئه.
چی؟
هر سه تاشون یه‌هفته بود که گم شده بودن.
مامورهای نازی گم نمیشن.
اگر دست‌خالی برمیگشتیم سرمونو جدا میکردن.
تو یه روانی عوضی‌ای.
جنازه هارو توی باغ دفن کن.
یه استخر میسازم.
خانم ها و آقایون، بهتون تقدیم میکنم
این خونه رو!
پیدات کردم! گرفتمت!
فردریش، ندو.
التماست میکنم.
اوه، بیخیال فقط داره خوش میگذرونه.
- بریم داخل؟ - آره.
این اردک خوش‌طعمه عزیزم.
مزه عجیبی میده.
فردریش، غذاتو میخوری؟
من از اردک خوشم نمیاد.
- نمیشه که هدر بره. - باشه، عزیزدلم.
- به‌جاش بهت سس سیب میدیم. - توماس!
در جنگل تاریک، شاه و ملکه
و شاهزاده‌ی کوچیکشون
زیباترین قلعه رو یافتند.
قدیمی و خاص، مناسب قهرمان‌هایی مثل اونها بود.
و در اون قلعه، اون‌ها شادی بسیاری پیدا کردند.
بهت گفته بودم که باید
تا فرصتشو داشتیم میرفتیم.
میرفتیم کجا؟
3 کیلومتر با ایستگاه نازی ها فاصله داریم.
فکر میکنی پیدامون نمیکردن؟
خانواده‌ی جدید غذای جدید.
فقط چیزایی که نیاز داریم برمیداریم.
وقتش شده زر.
باشه.
داد نزن پسر، وگرنه خانواده‌ت رو میکشم.
سریع.
هیس.
اون اینجا چیکار میکنه؟
زر رو دید.
چطور تونست انقدر بی‌احتیاط باشه.
تقصیر پسره نبود.
باهاش چیکار کنیم؟
اگر اینجا نگهش داریم، هممون رو به کشتن میده.
نمیتونم اون کارو بکنیم.
ما همچین کاری نمیکنیم.
راه بهتری دارم.
فردریش.
فردریش کجایی؟
توماس، توماس، فردریش کجاست؟
منظورت چیه که "فردریش کجاست"؟
توی تختش نیست. پیش توئه؟
نه.
- فردریش؟ - فردریش؟
فردریش، کجایی؟
فردریش!
- فردریش! - فردریش؟
- فردریش! - فردریش!
یالا پسر، کجایی؟
- کجایی؟ - کجایی؟
- فردریش! - فردریش!
بابا؟
مامان!
- کمک! - فردریش! - فردریش؟
فردریش، کجایی؟
اون‌ها منو بردن.
- کیا؟ - هانسوم ها.
بخاطر کاریه که تو کردی بابا.
داره درباره‌ی چی حرف میزنه؟
فردریش، کدوم گوری هستی؟
فردریش
عزیزدلم، کجایی؟
نزدیکتر! نزدیکتر!
فردریش - با مامان حرف بزن.
- کجایی؟ - فریدریش!
توماس!
توماس.
سلام (به زبان عبری)
خیلی دلتنگ هانسوم ها هستم.
فکر میکنم خیلی خوشحال میشدن از اینکه ما خونشون رو داشته باشیم.
حدس میزنم 2 روز فرصت داشته باشیم
قبل ازاینکه دنبال افسرهای گم شده بگردن.
باید محض احتیاط خونه رو آماده کنیم.
من انجامش میدم. بهم یاد دادی چطوری انجامش بدم.
به این صورت.
عالیه.
این باید خوب باشه.
طناب رو بده به من.
باید فرمانده رو متقاعد کنیم که ما ریگارد هاییم.
یادت باشه، بذار من صحبت بکنم.
اگر ازت سوال کرد، بذار من جواب بدم.
اگر مارو باور کنن، میتونیم خونه رو نگه داریم.
باشه.
پدر خونه‌ست.
از اومدنتون ممنونم.
نمیدونستم دیگه با کی تماس بگیرم.
شما
کار درست رو انجام دادید.
کاپیتان راینولد.
میتونم بیام داخل؟
حتما.
شیرین تر از حد معمول کردمش.
متوجه شدم که... اون با یه زن دیگه ارتباط داشته.
و اینکه اون یه ترسو بود.
از اینکه احتمال داره رایش شکست بخوره
دربرابر آمریکایی های ملعون.
برای همین اینجارو ترک کرد.
کجا رفت؟
چیزی نگفت.
حتی با پسرش خداحافظی نکرد.
مگه نه فردریش؟
بله.
خب، خانم ریگارد.
بدون شک دنبال همسرتون میگردیم.
اون ترسو.
کار درستی کردید که با ما تماس گرفتید.
زنده باد هیتلر.
زنده باد.
برگرد اینجا.
این خونه‌ی قدیمی روح داره.
بذارید به بیرون هدایتتون کنم.
قوی باش پسر.
باز هم ممنونم که اومدید.
من مرد خوبی‌ام، خانم ریگارد.
از وقتی همسرم بخاطر سل فوت کرد خیلی تنها شده‌م.
اوه...کاپیتان راینولد
میدونم که این ناگهانیه.
ولی مشخصه که آقای ریگارد لیاقت شمارو نداره.
و من وقتی اینجا نشسته بودم، به این فکر میکردم که
شاید بتونیم زندگی همدیگه رو
کمی از تنهایی خارج کنیم.
برگرد اینجا.
بابای من ترسو نبود.
- بسه. - لعنتی.
- یهودی! - نه!
لعنتی.
ریوکا!
وقتشه.
زیر تخت رو نگاه کن.
این بالا! دارن فرار میکنن.
لعنتی!
زو! زو! زو!
برو! همین الان.
تو چیز زیبایی خلق کردی.
با دست‌های خودت. و ذهن خودت.
اون خیلی بهت افتخار میکرد.
حالا برو، بچه هارو بردار و برو.
از در پشتی برو و به سمت جنگل فرار کن.
برو، برو، برو.
واقعیت داره.
فکر کنم ما روح هستیم.
فکر میکنم این داستان ارواح باشه.
صبر کن، صبر کن.
- کسی نمیاد. - خفه شو.
افرادم...مارو پیدا میکنن.
بیا.
زود باش.
وقتی مارو تبدیل به ارواح کردید، بهمون یاد دادید که چطوری
نامرئی باشیم.
این احمقانه‌ست!
احمقانه!
این احمقانه‌ست!
احمقانه!
اون میدونست؟
خاوا میدونست که گیرش انداختی؟
به‌خاطر اون بود که موفق شدیم.
ممنونم زِو.
ممنونم.