‫سلام آقای وو.
‫سلام.
‫چی باعث شده صبح زود بیاین این‌جا؟
‫ما این‌جاییم چون شنیدم یه وکیل این‌جاست
‫ببخشید؟
‫ایشون پدرم هستن
‫بهش گفتم که یکی از مستاجرهای من وکیله ‫و اون میخواد باهاشون ملاقات کنه.
‫درسته.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫دخترم وکیله ولی…
‫چرا میخوای باهاش ملاقات کنی؟
‫خانم، شما وکیلید؟
‫من وکیل وو یونگ وو از ‫شرکت حقوقی هانبادا هستم
‫چه از اول چه از آخر بخونید ‫همون وو یونگ ووئه
‫کایاک،سند،ظهر،ماشین مسابقه‌ای،وو یونگ وو
‫خدایا تو خیلی باهوشی
‫این اولین باریه که دختر شما رو میبینم.
‫من شنیدم یه نابغه‌س که ‫از دانشگاه سئول فارغ التحصیل شده
‫واقعا قانونی وجود داره که حتی ‫کسایی که از میراث فرهنگی
‫بازدید نکردن، باید هزینه‌ش رو بدن؟
‫ببخشید؟
‫چرا اول نمیشینین؟
‫خدایا میبینی…
‫به تازگی
‫پدرم نقل مکان کرده
‫واسه همین، برای دیدن خونه ‫جدیدش رفتم اون‌جا
‫توی جاده به سمت کوه ‫هانبک رانندگی میکردیم
‫که این مرد یهو از آسمون پیداش شد ‫و جلوی ماشینمونو گرفت.
‫اون گفت یه معبدی به اسم هوانگ‌جیسا ‫یه میراث فرهنگی معروفه
‫و ما باید هزینه ورودی ‫به میراث فرهنگی رو بدیم
‫هزینه ورودی میراث فرهنگی؟
‫آره، بهش گفتیم ما در راه ‫کوه هانبک هستیم،
‫نه هوانگ‌جیسا
‫پس چرا وقتی حتی نمیخوایم ‫هوانگ‌جیسا رو ببینیم
‫باید پولشو پرداخت کنیم؟
‫خدای من.
‫بعدشم این مرد گفت که
‫گرفتن هزینه ورودی، قانونه
‫این درسته؟
‫گرفتن پول ورودی، در نفس خودش قانونیه
‫«ماده 49 قانون حفاظت ‫از میراث فرهنگی».
‫"مالک هر میراث فرهنگی ‫تعیین شده توسط دولت
‫کسی که آن را به روی عموم باز میکند میتواند ‫هزینه‌های پذیرش را از بازدیدکنندگان دریافت کند."
‫پس با وجود این‌که ندیدیم باز هم ‫باید هزینه ورودی رو پرداخت کنیم؟
‫فقط به خاطر این‌که نزدیکش بودیم؟
‫خب…
‫قابل بحثه.
‫اگه برم دادگاه، میتونم پولم رو پس بگیرم؟
‫هزینه پذیرش چقدر بود؟
‫سه هزار وون برای هر نفر
‫پس حتی اگه ببری هم،
‫پولی که میگیری همون ‫3000 هزار وون خواهد بود
‫طرح دعوی حقوقی خیلی هزینه‌ش بیشتره
‫پس به ضرره.
‫این همون چیزیه که من گفتم.
‫پدر، شنیدی که چی گفت؟
‫وکیل گفت این به ضرره.
‫اگه منطقی بود،
‫من برام مهم نیست که 3000 وون بدم ‫یا حتی 300 میلیون وون
‫ولی اونا اصلا منطقی نیستن.
‫اونا اول قانون رو گذاشتن،
‫پس منم با قانون تلافی میکنم
‫صرف نظر از این‌که دعوای قضایی ‫چقدر هزینه داره،
‫من 3000 وون خودمو میخوام حتی ‫اگه به این معنی باشه که برم دادگاه
‫پس من باید جزئیات پرونده رو بررسی کنم.
‫هوانگ‌جیسا کجا واقع شده؟
‫یه معبد روی کوه هانبک تو جزیره ججو‌ئه
‫-چی؟ ‫-این تو جزیره ججوئه.
‫جزیره ججو؟
‫جایی که سمپال، چونسام و بوکسون
‫به دلیل حکم دادگاه ‫عالی، بعد از گیر افتادن تو آکواریوم
‫و مجبور کردن دلفین‌ها ‫به اجرای نمایش، آزاد شدن
‫حالا با بچه دلفین‌ها شنا میکنن؟
‫آره.
‫مورد یک ‫شب آبی ججو 1
‫بخش داخلی تست‌های ‫عملکرد فیزیولوژیکی
‫آقای جونگ میونگ سوک؟
‫بله
‫واسه گرفتن نتایج آزمایش خودتون اومدین، درسته؟
‫بله
‫میتونین بیاین داخل
‫باشه.
‫درسته، قرار بود امروز ‫جلسه‌ای داشته باشیم.
‫متاسفم.
‫بله، بیاین داخل
‫میتونم به یه سفر کاری برم؟
‫یه سفر کاری؟
‫به کجا؟
‫جزیره ججو
‫جایی که دلفین‌های پوزه‌دراز هند و ‫اقیانوس آرام در مجاورت اقیانوس زندگی میکنند.
‫مخصوصا، دجونگ اوپ، سونگ ویپو سی، ‫جایی که بچه دلفین ها غالبا اونجا دیده میشن
‫و به عنوان زیستگاه اصلی ‫دلفین‌ها شناخته میشه
‫جایی که اون‌ها جوونی خودشونو...
‫بسه دیگه.
‫قضیه چیه؟
‫-قضیه چیه چیه؟ ‫-درسته.
‫ادعای استرداد سودهای ناموجه
‫ادعا برای بازگشت 3000 وونه که
‫هوانگ‌جیسا، معبدی روی کوه هانبک توی ججو
‫از یه رهگذر به عنوان هزینه ‫ورودی میراث فرهنگی دریافت میکنه.
‫سه هزار وون؟
‫خدای من، دنبال زیر بغل مار میگرده.
‫حالت خوبه؟
‫چطوری این پرونده رو پیدا کردی؟
‫چطوری گرفتمش؟
‫مشتری کیه؟
‫درسته.
‫آقای کیم یونگ بوک، ‫پدر صاحبخونه ساختمانیه که
‫من و پدرم توش زندگی میکنیم.
‫اون به صراحت گفت که واسه‌ش اهمیتی ‫نداره که این دادخواست چقدر هزینه داره.
‫واقعا؟
‫پس...
‫چرا ما نریم ججو؟
‫شما هم میخواین بیاین؟
‫چرا همه‌مون نمیریم؟
‫سرنوشت اینه که ما در ‫حال حاضر همه باهم اینجاییم.
‫-چی؟ ‫-چی؟
‫خوب به نظر میرسه، درسته؟
‫میشه برنامه‌هامون رو جا به جا کنیم ‫تا زمان بخریم، نه؟
‫اینطور نیست که این‌جا ‫کسی پرمشغله‌تر از من باشه.
‫نه، ولی...
‫جون هو
‫تو هم باید بیای
‫من با مدیر تیم دعوی قضایی صحبت میکنم.
‫خیلی‌خب، خب...
‫باشه.
‫پس وکیل وو، پرونده رو دست بگیر
‫و وقتی برنامه رو واسه ججو تنظیم کردی، ‫باهامون به اشتراک بذار
‫خیلی‌خب.
‫چی؟ درسته، جلسه
‫تورهای قایق که دلفین‌ها رو ‫تعقیب میکنن تا اونا رو ببینن
‫آخرش جمعیت دلفین‌ها رو کم میکنه
‫چون ممکنه که باله‌هاشون صدمه ببینه
‫و به‌خاطر استرس میزان ‫تولد کاهش پیدا کنه.
‫به عبارت دیگه، این مشاغل ‫تحت عنوان گردشگری
‫از حیوانات در حال ‫انقراض سوء استفاده میکنن.
‫وکیل وو
‫من هنوز از دستت ناراحتم
‫چی؟
‫درسته.
‫چون دفعه قبل گفتم
‫که هنوز نرفتیم بیرون؟
‫آره.
‫درسته.
‫با چیزهایی که گفت،
‫وقتی به ججو میریم
‫بیایید فقط نریم سمپال، چونسام و بوکسون.
‫بیایید بریم سونگ هوی و ‫جونگ نام رو هم ببینیم.
‫سونگ هوی و جونگ نام؟
‫آره. اسم خواهر بزرگم و شوهرشه.
‫اونا توی ججو زندگی میکنن
‫پس همون‌طور که گفتی، ادامه میدیم
‫خیلی‌خب.
‫تقریبا فراموش کردم.
‫در مورد پرونده هوانگ‌جیسا
‫خب؟
‫تو هم باید بری ججو؟
‫ادعای اون پرونده فقط 3000 وونه.
‫درسته.
‫مبلغش کمه، ولی کمیسیون خوبی میگیرم.
‫ولی رفتن به ججو فقط ‫واسه اون‌قدر، یه‌کم ناجوره
‫باید این پرونده رو به وکیل یونگ بدم؟
‫اون در حال حاضر ‫چندتا پرونده درباره ججو داره،
‫پس اون میتونه اینو بگیره
‫من میرم
‫مطمئنی؟
‫میدونم ادعای این پرونده کوچیکه ‫ولی آدم نمیدونه چی پیش میاد.
‫گاهی پرونده‌های کوچک به پرونده‌های بزرگ تبدیل میشن ‫و حتی میتونن به پرونده‌های جدید تبدیل بشن
‫چون دارم چندتا وکیل ‫تازه‌کار میبرم با خودم
‫تمام تلاشم رو میکنم تا ‫ارزششو داشته باشه.
‫نگران نباش
‫وکیل یونگ، به نظر میرسه…
‫یه چیزی فرق کرده توی شما.
‫تو فکرم که چرا.
‫شرمنده‌م میکنین
‫پس سفر خوبی به ججو داشته باشین. ‫از غذای اون‌جا هم لذت ببرید.
‫بله خانم.
‫خب پس گفتی که نمیرین بیرون ‫و جون هم ناراحت شد؟
‫آره.
‫خب بهش بگو الان میرین بیرون. ‫مشکل حل شد
‫خب…
‫چرا؟ نمیخوای باهاش ​​بری بیرون؟
‫اینطور نیست، ولی…
‫-بیرون رفتن یعنی چی؟ ‫-چی؟
‫من و جون هو هر روز با هم ناهار میخوریم
‫و با هم میریم خونه ‫مگه این‌که اضافه کاری کنیم.
‫تو روزهای تعطیل هم میریم بیرون.
‫به نظر میرسه باهم بهتون خوش میگذره
‫اگه برنامه بریزیم و رسما بریم بیرون، ‫چی تغییر میکنه؟
‫ملاقات با خواهر و برادرشوهر جون هو؟
‫-پس چیزی که میخوام بگم، اینه که... ‫-وایسا
‫با خواهر و برادرشوهرش ملاقات میکنی؟
‫آره.
‫تو سفر کاری به ججو باهاشون ملاقات میکنم.
‫-خواهر و برادرشوهر جون هو... ‫-وایسا
‫سفر کاری به ججو؟ داری میری ججو؟
‫-آره. ‫-با کی؟
‫جون هو، وکیل یونگ،
‫وکیل کوون و سو یون.
‫کوون مین وو؟
‫-همون خوش‌تیپه؟ ‫-چی؟
‫میبینم که سو یون هم میاد
‫صبر کن.
‫چطور باید این رو واسه‌ت توضیح بدم؟
‫چی میگی تو؟
‫اون حین سفر کاری به ججو، ‫میخواد خانواده‌ش رو هم ببینه
‫اون خودش به تنهایی هم کافیه
‫آره،همون
‫میدونی که اتفاقی نیست، درسته؟
‫اتفاقی نیست؟
‫این فقط ملاقات با خواهر و ‫برادر شوهر جون هو نیست.
‫چیزهای زیادی وجود داره که باید موقع ‫ملاقات با همسر آینده‌ت ازش باخبر باشی.
‫چه چیزایی مثلا؟
‫اول از همه چیزهایی رو ‫بگو که دوست دارن بشنون.
‫وقتی وارد خونه‌شون میشی، بگو، ‫"خدای من، خونه شما عالیه."
‫وقتی برات غذا سرو میکنن بگو،
‫"خدای من، این فوق‌العاده خوشمزه‌س. ‫آشپزی شما عالیه."
‫و وقتی بهت میوه دادن، بگو
‫"من پوست میگیرم. من تو این کار عالیم"
‫این‌جوری
‫انگاری عهد بوقه
‫خب آخه واقعا هم اینا رو ‫تو مختار شنیدم فقط
‫به هرحال هرچی که بگی، ‫بستگی به شرایط داره
‫بیشتر از همه از غذایی که ‫بهت میدن لذت ببر
‫تو نمیتونی بگی گیمباپ میخوام، خب؟
‫اصلا اسم نهنگ هم نبر
‫گیمباپ نخواه و از نهنگ‌ها حرف نزن
‫خوبه. از همه مهمتر اینه که شاد باشی
‫فقط لبخند بزن.
‫لبخند.
‫آره، دوباره امتحان کن.
‫لبخند.
‫نزدیکی
‫خیلی نازه
‫صبر کن.
‫چرا ما یه سفر کاری نمیری ججو؟
‫چرا ما؟
‫ما هم باید به یه سفر کاری بریم.
‫سفر کاری، چه جفنگیاتی
‫اگه وقتی ما نیستیم، مشتری بیاد چی میشه؟
‫داری چی میگی؟
‫اون تنها مشتری ماست.
‫تنها مشتریمون داره میره ججو ‫و بعد تو میخوای بمونی این‌جا؟
‫ما باید بریم باهاش.
‫-ما نمیریم. ‫-بیا بریم.
‫-ما نمیریم. ‫-چرا که نه؟
‫-من نمیخوام. ‫-بیا بریم!
‫-نه! ‫-بیا بریم ججو! سفر کاری!
‫میدونم. جدل
‫این خیلی راحت بود
‫عدد "یک" دقیقاً روی ‫باله پشتیش قرار داره.
‫سوال تمرینی بود
‫چونسام؟
‫اشتباه.
‫یه راهنمایی کن.
‫خب…
‫این اولین مورد از اون‌هایی ‫بود که از اسارت آزاد شده بودن
‫و تأیید شد که با موفقیت ‫تو طبیعت رشد کردن.
‫اینو قبلا بهم گفتی ‫باز بگو اسمش چیه؟
‫اون یه زخم منحصر به فرد ‫زیر باله پشتی خودش داره
‫اسمش سم بود...
‫شما دو نفر چیکار میکنید؟
‫هی
‫ما در حال آموزش شناسایی دلفین‌ها ‫از روی شکل باله‌های پشتیشون هستیم.
‫ما قصد داریم دلفین‌های پوزه‌دراز ‫هند و اقیانوس آرام رو ببینیم.
‫باید بتونیم اون‌ها رو تشخیص بدیم
‫-وکیل کوون، میخواین شما هم بهمون ملحق شین؟ ‫-نه
‫-تو چی سون یون؟ ‫-نه
‫همه‌تون این‌جایین
‫وکیل حانگ، تو خیلی باحالی.
‫این‌طور فکر میکنی؟
‫باحال به نظر میرسم؟
‫هی!
‫وو به یونگ به وو
‫دونگ به گئو به رامی
‫آقای وو؟ نه شما نیستین.
‫خداییش خیلی وقته ندیدمتون
‫ما هم میریم یه سفر کاری ‫یه سفر کاری به ججو از طرف هیری پاب
‫ایشون آقای رئیس هیری هستن
‫سلام.
‫اسم من کیم مین-شیک هستش از هیری بار
‫و توی این سفر، من سرآشپز شما هستم
‫سلام.
‫مین شیک، مدتیه ندیدمتون.
‫درسته.
‫اونا هم توی سفر کاری میان با ما؟
‫خب…
‫این‌طوره؟
‫چی؟
‫خب کی اهمیت میده
‫خانم دونگ گئوران، چرا به ما نمیپیوندید؟
‫آره!
‫ججو
‫-ججو ‫-بس کن. دیگه بس کن
‫-ججو ‫-بس کن، بیا بریم.
‫بیا بریم.
‫اون کلاه بامزه‌ایه
‫بیا از این‌جا دور شیم
‫با همدیگه
‫همه‌چیز رو پشت سر بذاریم
‫زیر ستاره‌ها
‫زیر شب آبی ججو
‫از این به بعد
‫نمیخوام
‫که دیگه در بند باشم
‫زیر ستاره‌های شب آبی…
‫مهاجرت به یه کشور دیگه؟
‫این فقط سفر به ججوئه، ‫این چمدون به این بزرگی واسه چشه؟
‫اگه نمیخوای کمک ‫کنی، از سر راهم برو کنار.
‫بهت کمک میکنم
‫چی؟
‫قرار نیست بشینی؟
‫میشینم
‫من نمیفهمم که چیکار میکنیم. ‫الانشم سرم شلوغه
‫داریم بهش میگیم سفر کاری ولی این ‫یه بهونه واسه رفتن به تعطیلات نیست؟
‫حتی دوستان وکیل وو هم این‌جا هستن.
‫واسه نرفتن دیر نشده هنوز
‫اگه این‌قدر سرت شلوغه چرا اومدی؟
‫چرا باید از این فرصت صرف‌نظر کنم؟ ‫شرکت هزینه سفر رو پرداخت میکنه.
‫به جای دیوارهای آجری یه آپارتمان
‫پنجره رو به اقیانوس رو ترجیح میدم.
‫بیاید با هم به سراغ ارکیده ‫کامکوات و نارنگی بریم
‫آقا میشه لطفا میز رو تا کنید؟
‫ببخشید
‫هواپیما یکی از امن‌ترین ‫وسیله‌های حمل و نقله
‫که توسط بشر اختراع شده.
‫احتمال مرگ در سانحه هواپیما
‫فقط یک شصت و پنجم ‫تصادفات رانندگیه.
‫احتمال سانحه هواپیما فقط
‫1 پرواز از 120000 پروازه.
‫و احتمال مرگ در سانحه
‫هوایی 1 از 11 میلیون نفره.
‫باید کمربند ایمنیتو ببندی
‫باشه.
‫حالت خوبه؟ هدفون میخوای؟
‫نه. آره
‫چی؟
‫هواپیماها خیلی ترسناکن
‫چی؟ گفتی ایمن‌ترین روش حمل و نقله که.
‫عجیبه
‫هواپیماها خیلی عجیبن
‫اتومبیل کرایه‌ای گوریوم
‫اون ماشینیه که کرایه کردیم
‫مال ما اون یکیه
‫آره!
‫عالیه!
‫من میخوام…
‫-سوار اون یکی بشم ‫-هیری بهترینه
‫-چی؟ ‫-هیری بهترینه
‫هممون میریم سمت هانگ بوک نودل، درسته؟
‫آره.
‫اول، ما از بزرگراه محلی ‫شماره استفاده میکنیم3008
‫که میرسه به هوانگ‌جیسا
‫و بعدش میریم اون رستوران نودل گوشتی که
‫شما توصیه کردین
‫پس، یعنی میتونم سوار ‫اون ماشین بشم، درسته؟
‫درسته؟ آره، باشه
‫آقای هیری.
‫من با شما میام
‫تو خیلی توش خوبی. منم همین‌طور
‫منم باید یه ون روباز میگرفتم.
‫غیر ممکنه.
‫هیچ ون رو بازی وجود نداره.
‫درسته.
‫-بزن بریم از این‌جا ‫-بزن بریم از این‌جا
‫-باهم ‫-باهم
‫-بیا همه‌چی رو پشت سر بذاریم ‫-بیا همه‌چی رو پشت سر بذاریم
‫-پشت! ‫-زیر ستاره‌ها
‫-ججو! ‫-از شب آبی
‫-شب آبی! ‫-از ججو
‫-به جای دیوارهای آجری ‫-به جای دیوارهای آجری
‫-از یه آپارتمان ‫-از یه آپارتمان
‫-من یه پنجره رو ترجیح میدم ‫-من یه پنجره رو ترجیح میدم
‫-جایی که میتونی اقیانوس رو ببینی ‫-من ترجیح میدم!
‫بیایید تمایل…
‫-سه تا اومگی توگ 1800 وون ‫-چهار هزار وون
‫سه تا اومگی توگ ۱۸۰۰ وون
‫جوجه سوخاری جونگ وون
‫جوجه سوخاری جونگ وون، ‫سه تا رون مرغه
‫هجده هزار وون
‫باجه بلیط هوانگ جیسا
‫ورود ممنوع
‫سلام. من در حال جمع آوری هزینه‌های ‫پذیرش میراث فرهنگی برای هوانگجیسا هستم.
‫نفری 3000 وونه و شما 4 نفرید
‫میشه 12 هزار وون
‫ما به هوانگ‌جیسا نمیریم. ‫بازم لازمه که پرداخت کنیم؟
‫بله، واسه رفتن به این ‫جاده باید پول بدین.
‫این مجموعه قانونیه.
‫مجموعه قانونی؟ بر اساس چه قانونی؟
‫قانون حفاظت از میراث فرهنگی
‫خدای من، راه ماشین‌های پشت سرتو بستی
‫فقط عجله کنید و 12000 وون بدین.
‫«ماده 49 قانون حفاظت ‫از میراث فرهنگی».
‫"مالک هر میراث فرهنگی ‫تعیین شده توسط دولت
‫کسی که آن را به روی عموم باز میکند میتواند ‫هزینه‌های ورودی را از بازدیدکنندگان دریافت کند."
‫داری درباره این قانون حرف میزنی؟
‫طبق قانون میراث فرهنگی، ‫میتونید هزینه‌های ورودی رو
‫از بازدیدکننده‌ها بگیرید
‫گفتیم قصد نداریم ‫از هوانگ‌جیسا دیدن کنیم
‫ولی بازم میخوای ازمون پول بگیری؟
‫خب از کجا بدونم که ‫واقعا میرید اون‌جا یا نه
‫حرفت سنده؟
‫هوانگ‌جیسا یه معبد بزرگ با ‫سه معبد کوچکتر داخلشه.
‫خیلی بزرگه. منم که نمیتونم ‫دنبال شما راه بیفتم
‫ببینم میرید بازدید کنید یا نه!
‫پس باید باجه بلیط رو درست ‫روبروی هوانگ‌جیسا نصب کنید.
‫پروردگارا
‫ما سال‌هاست که همین‌جا ورودی میگیریم
‫دولت میدونه که باجه بلیط ‫هوانگ‌جیسا این‌جاست و اجازه داده
‫اگه مشکلی دارین، میتونین برگردین.
‫چطور میتونم؟
‫تو این جاده حتی نمیشه دور زد!
‫پس پول بدین
‫خدایا
‫وایسا، وایسا
‫چیکار میکنی؟ داری فیلم میگیری؟
‫واقعا جدی هستی؟
‫پنجره رو باز کن.
‫هی
‫بیشتر بازش کن
‫از چی فیلم میگیری؟ بذار ببینم.
‫چیکار میکنی؟
‫گفتی این‌جا یه مکان توریستی پولیه، ‫بعد اجازه نداریم فیلم بگیریم؟
‫بذار ببینم از این‌جا فیلم گرفتی یا من
‫-گفتم که ازت فیلم نگرفتیم. چرا... ‫-باشه.
‫چون نمیذاری بریم تو، پولشو میدیم
‫دوباره میگی چقدر میشه؟
‫12 هزار وون
‫-رسید لطفا. ‫-درسته.
‫کارتتون
‫متشکرم.
‫من در حال جمع‌آوری هزینه‌های پذیرش ‫میراث فرهنگی برای هوانگ‌جیسا هستم.
‫ورودی هر نفر 3000 وونه
‫-ولی... ‫-من پول میدم براش
‫بفرمایید.
‫-خدای من. ‫-باشه.
‫بله متشکرم
‫این کار آسونی نیست
‫مگه این‌که یه چرخش غیرقانونی بکنین
‫هیچ راهی واسه عبور ‫بدون پرداختن هزینه نیست
‫جاده به هوانگ‌جیسا
‫قشنگه
‫خيلي قشنگه.
‫صبر کن، اون نودل‌هانگون نیست؟
‫نودل هنگ اون
‫جایی که داریم میریم طرفش، ‫نودل هنگ بوک و داخلش هست
‫درسته.
‫هانگبوک، هانگون…
‫خدایا این گیج کننده‌ست
‫نودل هنگ بوک حتما از هنگ اون بهتره
‫واسه من که بود
‫ولی انگار هنگ اون مشتریای بیشتری داره
‫من خیلی گرسنه‌مه.
‫عجله کن
‫خدای من. باز نیستن
‫نودل هنگ بوک ‫نودل گوشت
‫به نظر میرسه که مدتیه بسته شده
‫شاید از کار افتادن؟
‫فعلا بسته است، متأسفیم
‫سر راه جایی بود به اسم ‫نودل هنگ اون. بریم اونجا؟
‫خدایا
‫نودل هنگ‌بوک بهترین نودلای ‫گوشت رو درست میکنه
‫-این‌جا خیلی خوبه؟ ‫-خب…
‫بجیگون کلمه‌ایه که تو گویش ‫ججو استفاده میشه
‫ازش واسه توصیف آبگوشتی استفاده میشه که
‫چرب و روغنیه، در حالی که طعمشم بی‌نظیره
‫سوپشون دقیقا همین‌طوره
‫طعمش شدید، سنگین و چربه ‫ولی گوشت خوک نداره
‫این سوپ بژیجون دستور مخفیشونه.
‫با شنیدن حرفات درباره‌ش، ‫واقعا دلم میخواد که امتحانش کنم
‫و صاحبش با مقدار گوشتی ‫که داد خیلی سخاوتمند بود.
‫اون تکه‌های بزرگ گوشت خوک ‫آب‌پز شده رو با رشته نودل داد.
‫به معنای واقعی کلمه نصفش ‫گوشت و نصفش رشته بود.
‫ولی الان بسته‌ن
‫بیاید بریم هنگ اون من ‫دارم میمیرم از گرسنگی
‫حتما. باید بریم اون‌جا
‫سلام. من در حال جمع‌آوری هزینه‌های ‫پذیرش میراث فرهنگی برای هوانگ‌جیسا هستم.
‫ورودی هر نفر 3000 وونه و شما چهار نفرید
‫میشه 12 هزار وون
‫ما نمیریم هوامگ‌جیسا. ‫بازم باید هزینه‌شو بدیم؟
‫بله، واسه رفتن به این ‫جاده باید پول بدین.
‫این مجموعه قانونیه.
‫گفتیم قصد نداریم ‫از هوانگ‌جیسا دیدن کنیم
‫ولی بازم میخوای ازمون پول بگیری؟
‫ما سال‌هاست که همین‌جا ورودی میگیریم
‫اگه مشکلی دارین، میتونین برگردین.
‫چطور باید برگردم؟ ‫تو این جاده حتی نمیشه دور زد!
‫-پس پول بدین ‫-چی...
‫خدای من
‫چیکار میکنی؟
‫داری فیلم میگیری؟
‫-چیکار میکنی؟ ‫-داری فیلم میگری؟ بذار ببینم
‫گفتی این‌جا یه مکان توریستی پولیه، ‫بعد اجازه نداریم فیلم بگیریم؟
‫این فیلم زمانی فیلمبرداری شد که وکلای
‫شاکی در حال عبور از ‫باجه بلیط هوانگ‌جیسا بودن.
‫این شبیه چیزیه که شاکی، ‫آقای کیم یونگ بوک، تجربه کرده.
‫علیرغم این‌که به وضوح ‫اعلام کردن که از هوانگجیسا دیدن نمیکنن
‫ولی هزینه‌های ورودی به شیوه‌ای تهدیدآمیز
‫بدون توضیح قانع کننده، گرفته شد.
‫شیوه جمع‌آوری هزینه‌ها ممکنه ‫کمی سخت‌گیرانه بوده باشه، ولی هوانگ‌جیسا
‫به طور قانونی هزینه‌های پذیرش ‫میراث فرهنگی رو جمع‌آوری میکنه.
‫بر اساس ماده 49 قانون ‫حفاظت از میراث فرهنگی.
‫طبق ماده 49 قانون ‫حفاظت از میراث فرهنگی،
‫هزینه پذیرش از بازدیدکننده‌ها اخذ میشه.
‫شاکی بازدید کننده نبوده.
‫اون هیچ قصدی برای بازدید از ‫میراث فرهنگی هوانگ‌جیسا نداشته
‫و در واقع بازدید هم نکرده
‫شاکی صرفاً یه رهگذر بوده
‫که اتفاقی توی بزرگراه 3008 بوده
‫عالیجناب، میشه لطفا ‫به این نقشه نگاه کنید؟
‫همه‌چیز داخل خطوط قرمز ‫تحت کنترل هوانگ‌جیساست.
‫بخش بزرگی از پارک بین‌المللی کوه هانبک
‫که جاده محلی 3008 که ازش میگذره ‫متعلق به هوانگ‌جیساست
‫وکیل متهم اعتراف میکنه که هوان‌جیسا
‫تحت عنوان هزینه‌های پذیرش ‫میراث فرهنگی، داره عوارض جمع میکنه؟
‫بزرگراه محلی شماره 3008 یه ‫جاده توریستیه که واسه افرادی که
‫برای المپیک 1988 سئول از کره ‫بازدید میکردن، ساخته شده.
‫میتونن به راحتی از منطقه اطراف ‫هوانگ‌جیسا تو کوه هانبیک بازدید کنن.
‫مردم از جاده‌ها فقط برای ‫استفاده از اونا استفاده میکنن.
‫اونا به هدف اصلی که اصلا چرا از اول ‫جاده ساخته شده، توجه نمیکنن
‫شاکی فقط طبق دستورالعملی که ‫جی‌پی‌اسش داد، رانندگی کرد
‫جاده رو به قصد بازدید از هوان‌جیسا
‫انتخاب نکرد.
‫واقعا مشکل اینه؟
‫وقتی شاکی پول داد، میدونسته که
‫فرصت دیدن از مکانی که ‫متهم مالکش هست رو داره
‫الان چی داری میگی؟
‫ندیدید که وکلا چه فیلمی گرفتن؟
‫اون از ناکجا آباد ظاهر شد و راهمونو بست
‫و بهمون گفت که هر کدوممون 3000 وون بدیم
‫پس من پول دادم چون نمیخواستم ‫سفرم با دخترم خراب بشه.
‫من مواضع هر دو طرف رو درک میکنم.
‫متهم تقاضای شاهد کرده
‫پس ما به این مورد رسیدگی میکنیم و ‫جلسه بعدی دادگاه رو تعیین میکنیم
‫همه قیام کنند
‫کسی این‌جا از سئول هست؟
‫آره.
‫تا حالی رفتی هوانگ‌جیسا؟
‫نه. هنوز نه.
‫دوست دارید امروز برید؟
‫راهبان امروز در هوانگ‌جیسا به ‫درگاه کسیتگاربا دعا میکنن.
‫امروز؟
‫چیکار میکنی؟
‫پاشو و تعظیم کن.
‫ما 158 بار سر تعظیم فرود میاریم تا صداقت ‫خودمونو با نهایت اعتقاد و فداکاری عرضه کنیم.
‫158 بار تعظیم؟
‫-یا خدا ‫-چی؟ 158 بار تعظیم؟
‫-تعظیم. ‫-تعظیم؟
‫چند تا دیگه؟
‫کماکان 155 تا دیگه داریم
‫همون‌قدره هنوز؟
‫الان شد 154
‫هنوز 155 تا دیگه مونده
‫شما دیرتر از وکیل یونگ شروع کردید.
‫چرا میشماری؟
‫ادامه بده
‫چرا تعظیم نمیکنی؟
‫من کاتولیکم.
‫صحیح
‫تو چرا تعظیم نمیکنی؟
‫منم کاتولیکم.
‫الکی؟
‫اسم مسیحیت چیه؟
‫گابریل
‫اسم من...
‫-جنی ‫-جن…
‫جنی چیه…
‫قدیس بلک‌پینکی؟
‫تعظیم کن
‫صدای بلوک معبد مدام باعث میشه…
‫-باعث میشه، چی؟ ‫-باعث میشه دلم بخواد تکون بدم، خودمو نشون بدم
‫چی میگی مومن؟
‫چرا تو…
‫نه،صبر کن. نکن
‫آروم بگیر
‫بزرگراه محلی شماره 3008 ‫تصادفات اتومبیل مکرری داره.
‫نه فقط مردم، بلکه حیوانات وحشی هم اغلب ‫توسط اتومبیل‌ها آسیب میبینن و کشته میشن.
‫ناگفته نمونه
‫هنگام ساختن این جاده
‫درخت‌های بی‌شماری قطع شدن
‫دعای کسیتگاربا که همین الان خوندی
‫دعایی برای تسلی روح هاییه ‫که این‌طوری این دنیا رو ترک کردن.
‫چون کیسیتیگاربا بودیساتوا کسیه ‫که مرگ رو به بهشت راهنمایی میکنه
‫این خیلی معناداره
‫و باید در طول چنین ‫فعالیت معناداری برقصی.
‫وقتی بلوک معبد حرکات رو بهم نشون میداد
‫باید چیکار میکردم؟
‫یا امام زمان
‫آقا
‫شنیدم که یه میراث فرهنگی ‫معروف تو هوانگ‌جیسا وجود داره.
‫یه میراث فرهنگی معروف؟
‫دارید درباره گه بولتانگ تو گوانین حرف میزنید
‫که به عنوان گنج تعیین شده؟
‫گوانین؟ گهبولتانگ؟ تانگ تانگ؟
‫یعنی…
‫گه بولتانگ یه تابلونقاشی ‫بودایی بزرگ معلقه
‫که در باغ جلویی معبد حین ‫مراسمات و‌ جشن‌ها آویزون میشه
‫گه بولتانگ از گوانین درهانگ جیسا یه ‫نقاشی از آوالوکیتسواراس
‫که 10.8 ارتفاعشه و 7.3 پهناشه
‫در سال چهاردهم سلطنت جونگجو ‫تو چوسان درست شده
‫اوه، 10.8.
‫این‌قدر بلند؟
‫خب…
‫واسه این‌که راحت‌تر بفهمی،
‫طولش از میانگین ول نهنگ مینک بیشتره
‫و کوتاهتر از طول متوسط ‫​​نهنگ‌های منقاری پرنده‌ای هست.
‫درکش سخت‌تر شد که.
‫و چرا وقتی راهب بزرگ این‌جاست ‫اینو واسه ما توضیح میدی؟
‫درسته.
‫ممنون میشم توضیح بدید ‫تا به راحتی قابل درک باشه.
‫پس بریم اون‌جایی که گنجه؟
‫چی؟ میتونیم گنج رو ببینیم؟
‫من واقعاً توی گنج‌یابی مهارت دارم.
‫چی؟
‫بیاین باهام
‫میخوای تست کنی ببینم میتونی ‫گنج رو پیدا کنی یا نه؟
‫گفتین نقاشیه…
‫اون یکیه؟
‫این نقاشی خیلی کوتاهتر ‫از 10.8 متره.
‫طولش فقط به اندازه متوسط ‫دلفین پوزه‌دراز اقیانوس هند و آرامه
‫خدای من، پس کجا میتونه باشه؟
‫فکر نمیکنم نقاشی به این ‫بزرگی این‌جا وجود داشته باشه.
‫وجود داره.
‫درست اون‌جا
‫این جعبه؟
‫بهش میگن گه‌بولگ
‫این جعبه‌ایه که گبولتانگ رو ذخیره میکنه
‫گه‌بولتانگ از گوان‌یین داخل این یکیه
‫متوجهم
‫میشه بازش نکنیم؟
‫گه‌بولتانگ از گوانین قبلا ‫سالی یه بار بیرون میومد
‫تو روز تولد بودا
‫ولی از ده سال پیش، ما حتی ‫اونو برای تولد بودا هم بیرون نمیاریم
‫چون نگرانیم که یه وقت ‫گه‌بولتانگ آسیب ببینه
‫یه ثروت ملیه.
‫باید در حفظش احتیاط کنیم
‫چی؟
‫پس چرا گفتی به ما نشون میدی؟
‫خب نگفتم بهتون نشون میدم.
‫فقط گفتم بریم جایی که گنج هست.
‫اون‌چیزی که میبینید، همه‌چیز نیست
‫از چیزی که میبینید، کور نشید
‫هرچیزی فرای اونو تو ذهنت داشته باش
‫یعنی…
‫اگه این رو برش بدم، درد...
‫ساکت باش. همه‌شون دارن کار میکنن
‫چرا ما …
‫چی؟
‫چرا ما فقط با هم معاشرت نمیکنیم؟
‫اولین روز ما تو ججوئه. ‫جلسه رفتن مسخره‌ست.
‫نظرته؟
‫اوله!
‫دارم منوی شام رو جوری تغییر میدم
‫که خوش‌خوراک‌تر باشن
‫پس باید یه سری نوشیدنی بخرم؟
‫نوشیدنی عالی میشه
‫پس من میام باهات...
‫چرا؟ اشکالی نداره.
‫مغازه خیلی دور به نظر میرسید، ‫چطور میخوای خریدها رو حمل کنی؟
‫تنهایی از پسش بر میام
‫ترجیحم اینه که تنها برم حتی اگه ‫مجبور باشم اونو رو سرم حمل کنم
‫پس همه‌چیز رو با سرت بیار
‫یه منظره دیدنی میشه!
‫چه خبرتونه؟ دعوا کردین؟
‫-نه ‫-نه
‫چون دعوا نکردید، پس هر دوتون باید برید
‫الان کار نمیکنیم. جلسه نداریم.
‫هی
‫میخوای چکش کنی؟ خیلی براقه
‫ولی کلی راه باید برگردیم، ‫همه منتظر نوشیدنی هستن
‫کی واسه‌ش مهمه که صبر کنن، ‫نوشیدنی‌ها با ماست
‫این نباید امتیازی باشه که میگیریم؟
‫اینو بگیر
‫خیلی رو مخه.
‫وایسا اون‌جا. ازت عکس میگیرم
‫نه، خوبه. من نیازی به عکس ندارم.
‫اونو بذار و همون‌جا وایسا
‫این خیلی تصادفیه
‫باشه.
‫میخوای عکست اینطوری گرفته بشه؟ ‫موهات مثل لونه پرنده شده.
‫نمیخوام عکس بگیرم
‫فقط یه لحظه.
‫بله پدر.
‫اون...
‫دارم بررسیش میکنم
‫یه‌جوری ازش مراقبت میکنم
‫پس نگران نباش و ‫فقط مراقب خودت باش.
‫باشه؟
‫باشه.
‫باشه. شب‌بخیر.
‫خداحافظ.
‫چرا؟ مشکلی هست؟
‫لازم نیست خودت رو نگران داستان ‫رقت‌انگیز خانواده من کنی، پرنسس.
‫منظورت از "پرنسس" چیه؟
‫چرا این‌طوری صدام میکنی؟
‫قاضی چوی
‫تازگی‌ها ترفیع گرفته، نه؟
‫چی؟ پدرم؟
‫اون قاضی دیوان عالی کشوره.
‫خداییش حالا افتادی دنبال ‫پیگیری ترفیع بابای بقیه؟
‫اگه همچین بابای خفنی داری، میتونی ‫تا آخر عمرت مثل پرنسس‌ها زندگی کنی
‫چی…
‫فکر کردم
‫وقتی 30 ساله‌م بشه، ‫آزادی بیشتری دارم، میدونی؟
‫ولی وضعیت سلامتی والدینم، ‫این آزادی رو نمیده بهم
‫من واقعا باید پول زیادی به دست بیارم.
‫من نان‌آور خونواده‌م.
‫چرا یکدفعه مثل یه آدم ‫بزرگ رفتار میکنی؟
‫من مثل بزرگسال‌ها رفتار نمیکنم
‫بزرگسالم واقعا.
‫آقای هیری، آشپزی شما عالیه
‫-ما برگشتیم. ‫-برگشتین بالاخره.
‫رفتین نوشیدنی درست کنین؟
‫بدون نوشیدنی خیلی سخت بود
‫متاسفم.
‫عجله کنین و بخورین.
‫غذای آقای هیری واقعا خوشمزه‌س.
‫من خیلی خوشحالم که ‫از غذا لذت میبرید.
‫وقتی ما رفتیم در مورد ‫چی صحبت میکردین؟
‫ما داشتیم به داستان وکیل یونگ گوش میدادیم ‫که همسرش چطور ترکش کرده
‫چی؟ شما متاهل بودید، وکیل یونگ؟
‫آره، اون 30 سالگی ازدواج کرده و ‫همسرش 8 سال بعدش ترکش میکنه.
‫دیگه نگید همسرش ترکش کرده
‫اون منو ترک کرد
‫واسه ماه عسل رفتیم ججو
‫شاید واسه همینه که مدام بهش فکر میکنم
‫وایسا ببینم، مردم واسه ماه عسل میرن ججو؟
‫ججو ماه عسل زمان مامان باباها نبود؟
‫حق با شماست.
‫نسل من میرفت هاوایی، گوام یا مالدیو.
‫ما به خاطر شغلم رفتیم ججو
‫اون موقع هم اندازه الان کار داشتم
‫حتی وقتی که تو ماه عسل بودم ‫باید میتونستم تلفنم رو جواب بدم.
‫و اگه مشکلی پیش میومد، ‫باید مستقیم میرفتم سئول
‫خداییش خیلی ناراحت کننده‌ست
‫این‌که حتی تو ماه عسل هم کار کنی
‫وقتی به گذشته نگاه میکنم،
‫فکر میکنم همه‌چی از اون موقع شروع شد.
‫تمام این مدت،
‫فکر میکردم مشکل ما اینه ‫که قبل از طلاق خیلی دعوا کردیم.
‫ولی این نبود.
‫با ماه عسل شروع شد.
‫باشه. یک…
‫صبر کن، ببخشید
‫سلام؟
‫آره.
‫مشکلی نیست، ادامه بدین
‫هی، نمیخوای عکس بگیری؟ ‫یکی پشت سرت منتظره
‫متاسفم. ادامه بدین.
‫متاسفم.
‫درست. به نظر میرسه که ‫همه‌چی با موکل هماهنگ نشده.
‫آره. اطلاعات تکمیلی رو ‫امشب ایمیل میکنم واسه‌تون.
‫تا دادگاه بعدی، کاملش میکنم
‫آره.
‫بله، خیلی‌خب.
‫از غذا لذت ببر.
‫ممنونم
‫عزیزم، ماهی خام رسید. بیا بخوریم.
‫باشه.
‫چیکار میکنی؟
‫یه ایمیل مهم دارم که باید بررسی کنم. ‫صبر کن یه لحظه
‫اول بخور. غذا سرد میشه
‫بخور. غذا داره سرد میشه
‫یعنی چی سرد میشه؟ ماهی خامه.
‫سرد میشه! ماهی خامم سرد میشه!
‫تموم شد
‫جی سو.
‫خوابی؟
‫تازه میخوای بخوابی؟
‫ساعت چنده؟
‫این…
‫درسته.
‫واقعا دیر شده.
‫ببخشید
‫تعجب میکنم که چرا
‫من این‌طور زندگی کردم.
‫دارم فضا رو تلخ میکنم، آره؟ ببخشید
‫یه چیزی بنوش.
‫دیگه چی؟
‫صدای ساعت خیلی بلنده
‫لعنتی.
‫عجب پرنسسی هستی، یونگ وو
‫"زمین سفته."
‫"نور از پنجره میاد تو."
‫"تخت سفته"
‫"دمای اتاق مناسب نیست."
‫بعد از اونهمه شکایت،
‫حالا هم صدای ساعت خیلی بلنده
‫خدایا
‫من سعی کردم بخوابم ‫ولی صداش خیلی بلنده
‫با دقت گوش کن
‫فکر کنم اونیه که تو اتاق نشیمنه.
‫ثانیه‌شمارش داره صدای "تیک‌تاک" میده
‫"تیک، تاک."
‫اگه ثانیه شماره داره "تیک‌تاک" صدا میده
‫پس تو هم باید "تیک‌تاک" طور بخوابی
‫چیکار میکنی؟
‫پاشو
‫گفتی تو اتاق نشیمن
‫بریم لهش کنیم
‫صحیح
‫باشه.
‫همون زاغارتیه که اون‌جاست؟
‫آره، فکر کنم.
‫چی؟
‫من لهش...
‫دردش چیه؟
‫باید بره دستشویی؟
‫باید بریم ازش بپرسیم مشکلش چیه؟
‫نه
‫بیا ولش کنیم. بی‌توجهی کشنده‌ترین سلاحه
‫آره.
‫باشه.
‫خدایا
‫لعنت بهش
‫میخوای بزنیش؟
‫تو گفتی زبونشو ببرم
‫چیکار کنم دیگه که زبون ‫و روده‌ش چسبیدن بهم؟
‫این خیلی استرس‌زاست
‫واسه صبحانه صدف آبالون داریم؟
‫آره، فکر کردم فرنی آبالون درست کنم
‫همون حوالی داشتن میفروختن، ‫منم رفتم خریدم
‫به این زودی؟
‫میدونم، عجیبه، نه؟
‫منم همینو گفتم که
‫سحر بیدارم کرد که برم بخرم
‫خدایا، ممنونم. شما دارین ‫ما رو لوس میکنین
‫خدایا لطفا
‫سو یون.
‫میدونی آبالونا از چه ساندویچی ‫بیشتر خوششون میاد؟
‫-ببخشید؟ ‫-دوباره شروع شد.
‫بولونا
‫-چی؟ ‫-یه ساندویچ بولونا
‫آبالون. بولونا.
‫باید زبونمو ببرم
‫من باید زبونمو ببرم
‫-و روده‌ش رو بپوکونم ‫-صبح بخیر
‫گل؟
‫خیلی خوشگلن
‫رفتی اینا رو بخری، جون هو؟
‫من اونا رو خریدم
‫من زودتر واسه دویدن رفته بودم بیرون ‫و یه پیرزنی تو خیابان اونا رو میفروخت.
‫مشکل چیه؟
‫از وقتی خریدمشون، دیگه خوشگل نیستن؟
‫تو گفتی خیلی قشنگن
‫هیچ‌وقت اینطوری نگفتم
‫خیلی رو مخی!
‫چه خبره؟ شما دوتا دعوا کردین؟
‫نمیدونم
‫من فکر میکنم ما این واقعیت رو ‫که تائه سو می قبلا مدیرعامل
‫شرکت حقوقی تائه‌سان بوده رو سبک میشماریم
‫من خیلی نگران اینم.
‫درسته.
‫البته اون قبل از ‫این‌که نامزد وزارت قوه قضاییه بشه
‫داوطلبانه استعفا داد.
‫هرچند اینم درسته که اون ‫از طریق جانشینی ارثی
‫به عنوان دختر مدیرعامل ته سان انتخاب شد
‫درسته.
‫تسان یه شرکت حقوقی-تجاری نیستش؟
‫همینطور، همسر ته سومی، ‫چوی گیوهو، رئیس گروه گانگچونه
‫وزیر دادگستری کره به عنوان همسر
‫-مدیرعامل یه شرکت بزرگه؟ ‫-وقت باب اسفنجی شلوار مکعبیه
‫نمیدونم چه حسی دارم بهش
‫یونگ وو، باب اسفنجی.
‫-نمیخوای تماشا کنی؟ ‫-بعدا.
‫یه بار دیگه، بدنتو با هوای تازه پر کن
‫به ارومی نفس خودتو بده بیرون ‫و اجازه بده هوا خارج بشه
‫صورت و بدنتو آروم کن.
‫نفس بکش،
‫نفس بکش
‫وکیل وو، من با خواهرم تلفنی صحبت کردم.
‫این واسه دیدن دلفین‌های ‫پوزه دراز هند و اقیانوس آرام کافیه؟
‫اگه به خاطر آفتاب نتونم ببینمشون،
‫کلاه و برچسب ضد انعکاس گذاشتم.
‫من یه دوربین دوچشمی دارم ‫که لرزش دست رو خنثی میکنه و همچنین
‫میتونه ده‌برابر زوم کنه و یه ‫دوربین که حالت پشت سر هم داره.
‫خب آره، فکر کنم همین کافیه
‫ولی وکیل وو…
‫فکر میکنم خواهرم و شوهرش ‫واسه ما خیلی زحمت کشیدن.
‫چی؟
‫قرار بود یه ملاقات معمولی ‫به صرف چایی باشه
‫ولی سونگ هوی مدت زیادیه که منو ندیده
‫و چون داری با من میای، ‫حدس میزنم نمیخواسته فقط چایی باشه
‫پس گفت که کلی غذا آماده کرده
‫و گفت که قبل از اومدن، ناهار نخوریم
‫ولی من فکر نمیکنم اون ‫هیچ گیمباپی درست کرده باشه.
‫خب…
‫پس چی آماده کرده؟
‫خب، من فکر میکنم اون گوشت آماده کرده
‫و کمی ماهی خام گرفته
‫متوجهم
‫گوشت و ماهی خام.
‫آره.
‫باید بهش زنگ بزنم و بگم ‫باهاشون غذا نمیخوریم؟
‫نه
‫گوشت و ماهی خام.
‫هرچند که واقعا نمیخوام ولی ‫چیزی که آماده شده رو میخوریم
‫و ازش لذت میبرم
‫مجبور نیستی خودت رو مجبور کنی.
‫فقط بهش زنگ میزنم و…
‫نه!
‫نگران نباش.
‫ولی…
‫دلفین‌ها و کوسه‌ها واسه ‫غذا با هم رقابت میکنن.
‫ولی دلفین‌های پوزه‌دراز هند و ‫اقیانوس آرام در سواحل ججو مستقرن.
‫پس وقتی که کوسه‌ها نزدیک میشن، ‫اونا رو گروهی دوره میکنن.
‫به لطف اونا، هائنیوها ‫وقتی توی آب کار میکنن
‫از دست کوسه‌ها در امانن
‫ولی وقت‌هایی وجود داره که دلفین‌ها
‫غذای دریایی که هائنیو‌ها برای ‫گرفتنشون سخت تلاش میکنن رو میدزدن
‫میفهمم
‫چرا یه دلفین هم نیست؟
‫الان باید به سونگ هوی بریم.
‫سونگ هوی.
‫جونگ نام.
‫هی جون هو تو این‌جایی.
‫مدتیه ندیدمت، جونهو
‫قابل‌دار نیست ولی تو ‫راهمون به این‌جا خریدیم
‫نباید این‌کار رو میکردین
‫-این... ‫-درسته
‫سلام، من وو یونگ وو هستم.
‫چه از اول بخونی چه از آخر، ‫همچنان وو یونگ ووئه
‫کایاک، عمل، روتاتور، ظهر، ‫ماشین مسابقه‌ای، وو یونگ وو.
‫خدایا، متوجهم.
‫طراحی داخلی خونه ‫شما خیلی زیباست.
‫میتونید داخل رو ببینید؟
‫میشه؟
‫-بله، بیاین این‌جا ‫-آره. بشینین
‫این‌جا
‫سونگ هوی همه این‌ها رو برای روزها ‫آماده کرده، چون شنید که شما دارین میایید.
‫خدایا
‫خیلی تدارک دیدین. حتما خیلی زحمت کشیدین
‫جای نگرانی نیست. ‫بعد از شام هم میوه داریم
‫میوه!
‫من پوست میگیرم. من تو ‫پوست کندن میوه‌ها خیلی خوبم
‫درسته.
‫بیاین بخوریم.
‫از غذا لذت ببرین.
‫متشکرم.
‫از اون‌جایی که واسه کار این‌جایید، ‫حتماً قسمت زیادی از جزیره رو ندیدید.
‫درسته
‫باز یه چندتا جا مثل ‫کوه هانبک و هانگجیسا رفتیم
‫و قبل این‌که بیایم این‌جا، ‫رفتیم ساحل دجونگ‌آپ
‫ولی هیچ دلفینی توی دجونگ آپ نبود...
‫نه، نمیتونی درباره‌شون صحبت کنی
‫چی؟
‫تو همچین شرایطی، ‫نمیتونی درباره نهنگ‌ها حرف بزنی
‫گیمباپ هم نمیتونید بخواید.
‫متوجهم
‫یونگ وو، حالت خوبه؟
‫به نظر میرسه داری خودتو وادار به ‫خوردن چیزی میکنی که دوست نداری
‫وکیل وو، لازم نیست ‫خیلی به خودت فشار بیاری.
‫اگه دوست نداری، نخور
‫من خوبم.
‫خداییش این فوق العاده خوشمزه‌ست
‫آشپزی شما عالیه
‫چرا وکیل وو اینقدر طول کشید تا بیاد؟
‫شاید نمیتونه دستشویی رو پیدا کنه
‫هی، پرستار بچه‌ای مگه؟
‫خونه‌مون پر پیچ و خم نیست که، ‫چرا نتونه پیدا کنه؟
‫راست میگه. جون هو. گفتی اون باهوشه.
‫و "وکیل وو" چیه دیگه؟
‫این‌همه رسمی صحبت کردن واسه چیه
‫من فکر کردم شما دوتا با هم میرید بیرون
‫آخه تو محل کار این‌جوری باهم حرف میزنیم
‫آخرش که تغییر میکنه
‫قرار نیست به بابا و مامان بگی، نه؟
‫-بهشون بگم چی؟ ‫-اینکه داری یونگ وو رو میبینی.
‫-چرا؟ ‫-به چی فکر میکنی؟
‫میخوای سکته کنن؟
‫قرار نیست باهاش ازدواج کنی، ‫پس الکی نگرانشون نکن
‫چی میگی تو؟ چرا سکته کنن؟
‫عزیزم، میتونیم درموردش یه وقت دیگه ‫حرف بزنیم. یونگ وو ممکنه بشنوه
‫تو همچین رابطه دشواری هستی
‫من خواهرتم و از این موضوع ناراحتم، ‫اگه بابا مامان بفهمن
‫سونگ هوی!
‫لی جون هو!
‫ما فقط میخوایم خوشحال باشی.
‫باید یه دختری رو بیاری خونه که ‫بتونه خوشحالت کنه
‫نه کسی که باید ازش مراقبت کنی
‫چطور تونستی اینو بگی؟
‫اولین باریه که باهاش ملاقات میکنی. ‫فکر میکنی همه‌چی رو میدونی درباره‌ش؟
‫به هر حال به بابا مامان نگو.
‫داستان اینه که هنوز خوب نمیشناسینش
‫اینطوری بهش فکر نکن!
‫شاکی ادعا میکنه که صرفا از ‫بزرگراه محلی شماره 3008 رد شده
‫و از میراث فرهنگی هوانگ‌جیسا دیدن نکرده
‫شاهد، نظر شما به عنوان یک ‫کارشناس میراث فرهنگی بودایی
‫درباره این ادعا، چیه؟
‫فکر میکنم فقط یه استدلالیه ‫که طرح شده چون
‫اون سنت معابد کوهستانی رو نمیدونه
‫چرا اون…
‫چرا این‌طور فکر میکنید؟
‫خیلی از مردم فکر میکنن ‫که گوابولتنگ گوانین
‫تنها میراث فرهنگی هوانگ جیساست
‫چون به عنوان گنج تعیین شده
‫اما معنای واقعی میراث فرهنگی
‫منطقه سطحشه.
‫منطقه سطح؟
‫درسته. سطح به عنوان کل
‫یعنی میراث فرهنگی منقول نیست
‫مثل تابلوی موزه نیست.
‫بلکه تمام ساختمان‌ها ‫و معابد کوچکتری رو که
‫اطراف معبد رو احاطه ‫کردن، در بر میگیره.
‫از جمله طبیعت
‫در مورد هوانگ‌جیسا،
‫چی رو به عنوان میراث فرهنگی میبینین؟
‫معبدهای کوچکتر هوانگ‌جیسا و هوانگ‌جیسا،
‫سانروکام،
‫بانگکام،
‫بوسام.
‫و بخشی از پارک ملی هانبک
‫که بزرگراه محلی شماره 3008 ازش رد میشه
‫همین
‫وکیل شاکی، میتونین سوال ‫از شاهد رو شروع کنین
‫وکیل یونگ؟
‫مشکلیه؟ خوبین؟
‫فقط یه لحظه.
‫-وکیل یونگ! ‫-خدی من!
‫حالتون خوبه؟
‫-حالت خوبه؟ ‫-پاشو
‫-با 911 تماس بگیرید. عجله کنید! ‫-وکیل یونگ!
‫چیکار کنیم تا مالک ‫نودل هانگ بوک رو پیدا کنیم؟
‫گفت هیچ‌کار غیرضروری انجام نده.
‫اگه الان نه، دیگه هیچوقت ‫نمیتونه نودل هانگ بوک بخوره
‫دریافت هزینه پذیرش میراث ‫فرهنگی توسط هوانگ‌جیسا اشتباه نیست.
‫برای طبیعت اطراف هوانگ‌جیسا ‫هم کاملا ضروریه.
‫من‌ کسیم که میتونه جونهو رو خوشحال کنه؟
‫واقعا منو دوست داری؟
‫فکر نکنم کار خوبی باشه ‫که ما با هم بریم بیرون
‫متاسفم.