‫ناخدا خوان دو کارتاگنا
‫ناخدا گاسپر دو کسادا
‫تو مقدس‌ترین عهد دریا رو شکستی.
‫مجازات سرکشی مرگه.
‫خدا به داد روح‌هامون برسه.
‫آب‌نمک!
‫یه طوفان نزدیکه!
‫الکانو رو لازم داریم.
‫برو! آزادیت رو به دست بیار!
‫ما جوری که مردم دنیا رو می‌بینن رو تغییر دادیم.
‫این رو با تمام وجودت درک کن، خوان.
‫بدون که اگر متحد بمونیم و ایمان داشته باشیم،
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫دو مرد در کنسپسیون مردند.
‫واسکو دو گاما راجع به این بیماری نوشته.
‫به زودی دیگه کسی نمیمونه که بهش دستور بدی.
‫بی کران
‫اونا زبونت رو بلدن، انریکه؟
‫خیلی شبیه همه.
‫باید نزدیک جزایر ملوک باشیم.
‫- نه. ‫- این درمانت میکنه.
‫درمانم نمیکنه، خوان. منو می‌کشه.
‫- احمق نباش، زود باش. ‫- نه.
‫نه...
‫فکر می‌کردم شما مردم باسک خیلی نترسید.
‫جزیره‌ات و مردمت به جسم و روح ما غذا دادن.
‫ما این هدایا رو به عنوان نشان قدردانی ‫و دوستی بهتون اهدا می‌کنیم.
‫اون میگه که ما اولین مردان با پوست ‫سفید و رنگ‌پریده هستیم که دیده.
‫اونا به ما غذا میدن و درمانمون می‌کنن ‫تا مهمان‌نوازیشون رو نشون بدن.
‫و میپرسه که چه چیزی ما رو به این سرزمین‌ها کشونده.
‫ما به دنیایی که برامون ناشناخته است سفر می‌کنیم.
‫و دوستی شما رو می‌خوایم...
‫تا بتونیم با مردم شما تجارت کنیم.
‫اونا دنبال این می‌گردن.
‫بله.
‫گفت که همه چیز توی این جزایر رشد میکنه
‫به جز گل میخک که توی جزایر ‫کناریه اما زیاد دور نیست.
‫گفت باور نمیکنه که در برابر دریای بزرگ شجاع بودیم
‫و زندگیامون رو به خاطرش به خطر انداختیم.
‫البته که این کارو کردیم.
‫نه، مهم نیست. نترسید.
‫سلاح‌ها ازتون مراقبت میکنه و بهتون قدرت میده.
‫بله.
‫پدرانمان که در بهشت هستید
‫نامتان ستوده باشد.
‫در جهان باقی.
‫آینده‌ی زمینتان را طوری می‌سازیم
‫گویی بهشت است.
‫امروز به ما نانمان را ببخشید
‫و ما را به خاطر تخطی‌هایمان عفو کنید،
‫همانطور که ما بقیه را به خاطر ‫تخطی‌هایشان عفو می‌کنیم.
‫و ما را به سمت هوس راهنمایی نکنید،
‫بلکه ما را از نیروهای شیطانی برهانید.
‫آمین.
‫به چیزی نیاز دارید، آقا؟
‫نه. تو، انریکه؟
‫تو چی نیاز داری؟
‫توی وصیت‌نامه‌ام نوشتم که وقتی ‫بمیرم، تو یه مرد آزاد خواهی بود.
‫برای خدماتت به من و دربار اسپانیا حقوق خواهی گرفت.
‫من همیشه طرف شما می‌مونم، آقا.
‫می‌دونم، انریکه.
‫فقط می‌خواستم بدونی.
‫اون‌ها جنگجویان ماکتان هستند.
‫دشمن مردم سبو.
‫میگه راجا هومابن به مردمش توهین کرده
‫چون اجازه داده شیاطین بیگانه ‫به این سواحل راه پیدا کنن.
‫سیلاپولاپو تهدید کرده که اگر ‫این سرزمین‌ها رو ترک نکنیم،
‫با مردم سبو وارد جنگ میشه.
‫اگر راجا هومابن می‌خواد ما بریم تا صلح حفظ بشه،
‫ما میریم.
‫میگه که اگه بریم
‫سیلاپولاپو حمله میکنه و سبو رو به ‫خاطر کمک کردن به ما نابود می‌کنه.
‫ما چنین اجازه‌ای نمی‌دیم.
‫ما به دیدن ماکتان‌ها میریم ‫و اون‌ها هم درک خواهند کرد.
‫فرمانده، ماکتان‌ها به ما خوشامد نخواهند گفت.
‫اون‌ها مردم صلح‌جویی نیستند.
‫میگه که ماکتان‌ها جنگجویان وحشی هستند.
‫مردان رو به قتل می‌رسونن و به زنان تعرض می‌کنن.
‫به مردانمان بگو سلاح‌هاشون رو آماده کنند.
‫فردیناند، چیزی که می‌خواستیم رو داریم، ‫بیا آب آشامیدنی ذخیره کنیم و بریم...
‫نمی‌تونیم این مردم رو با سرنوشتشون تنها بذاریم.
‫ممکنه وقتش باشه
‫که به ماکتان‌ها کمی شفقت نشون بدیم، فرمانده.
‫ما به اون‌ها پیشنهاد
‫پدر، تو باید نماینده‌ی ما باشی.
‫- پدر... ‫- ولم کن.
‫بیدار شو! بیدار شو!
‫سربازان دربار اسپانیا،
‫ما نمی‌تونیم به این وحشی‌ها ‫اجازه‌ی بی‌احترامی به خدا رو بدیم.
‫یا باید راه درستکاری رو پیش بگیرند، یا بمیرند!
‫آقا، این مردان به اندازه‌ی کافی رنج نکشیدن؟
‫مردم سبو الان متحدان ما هستن، تحت حمایت ما هستن.
‫چی به ما این حق رو میده که...
‫میتونی با من بجنگی و از اونا دفاع کنی...
‫یا میتونی این‌جا بمونی.
‫تصمیم با خودته.
‫فردیناند، بیا منتظر فروخوابیدن جذر و مد باشیم.
‫توپخانه‌ی ما این جا هیچ فایده‌ای نداره.
‫تفنگ و تپانچه برای ترسوندنشون کافیه.
‫بریم! سوار قایق‌ها بشید.
‫بریم!
‫- کجا میری؟ ‫- به اندازه‌ی کافی بزرگ شدم.
‫- درش بیار و برو جلوی عرشه! ‫- من نمی‌ترسم.
‫- باید بترسی! ‫- من آماده‌ام.
‫برو جلوی عرشه!
‫منتظر دستوراتم باش!
‫شلیک کنید!
‫به من دست نزن!
‫ولم کن!
‫دستتو بکش!
‫نه، نه...
‫فرمانده کجاست؟
‫سوار کشتی‌ها بشید!
‫مسیر جدید رو پیدا می‌کنیم.
‫به جزایر اسپیس می‌رسیم
‫و اون جا زندگی‌ای که لیاقتمونه رو به دست میاریم.
‫انجامش بده.
‫آماده‌ی دور زدن بشید.
‫شلیک کنید!
‫بادبان‌ها رو جمع کنید!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫سباستین!
‫خب؟
‫چی گفت؟
‫رئیس سیلاپولاپو میگه...
‫حتی در قبال تمام دارایی‌هامون ‫جسد فرمانده رو برنمی‌گردونه.
‫اون‌ها جسد رو نگه میدارن تا برای کسانی که ‫به خاک جزیر‌ه‌اشون تجاوز میکنن درس عبرت بشه.
‫بسیار خوب.
‫کشتی‌هامون رو برمی‌گردونیم.
‫این جزیره‌ی لعنتی رو تا آخر بمباران می‌کنیم.
‫دوارته، انتقام دوست ما رو برنمی‌گردونه.
‫نمی‌تونیم اجازه‌ی چنین هتک حرمتی رو بدیم!
‫اون فرمانده‌ی ماست.
‫اون سزاوار یک تدفین مذهبیه.
‫ما در غمت شریکیم.
‫اما این کار عاقلانه‌ای نیست
‫که برای برگردوندن جسدش مبارزه کنیم.
‫به استاد گوش کن.
‫بیاید سوار کشتی شیم و برگردیم به خونه.
‫نه.
‫نظر تو چیه؟
‫ما در این سفر کشف منحصر به فردی داشتیم
‫تنگه‌ای که دو دریای بزرگ رو به هم وصل میکنه...
‫و مسیر غربی به هند
‫و این رو مدیون فرمانده‌ایم.
‫حق با الکانتوئه.
‫اما فکر می‌کنم بهترین راه برای احترام ‫بهش اینه که به سفرمون ادامه بدیم.
‫نه!
‫نمی‌تونیم جسد مردی رو که ما رو تا ‫این جا رسوند با این وحشی‌ها تنها بذاریم.
‫نه، آقایون.
‫ما وحشی نیستیم. ما مردان با افتخار و شرافتی هستیم.
‫باید جسدش رو به دست بیاریم.
‫خیلی خوب.
‫پیشنهادت چیه؟
‫با توپامون جزیره رو بمبارون می‌کنیم.
‫بعد وارد دهکده می‌شیم،
‫فقط این بار،
‫مردم سبو حمله رو رهبری می‌کنند.
‫من با راجا هومابن صحبت می‌کنم.
‫ازش درخواست کمک می‌کنیم.
‫خوبه.
‫من همراهت میام.
‫همش همین بود، آقایون.
‫- آقا؟ ‫- چیه؟
‫از امروز، من یه مرد آزادم.
‫- چی؟ ‫- فردیناند گفت که وصیت نامه آماده کرده
‫و توی اون...
‫بعد از مرگش به من آزادی می‌بخشه.
‫این طوریاست؟
‫چطور جرئت میکنی؟
‫تو خدمتگذار فرمانده بودی
‫اگر زنده به سویل برسی،
‫خدمتگذار خواهرم میشی، چون همسر فرمانده بود.
‫- اما اون گفت... ‫- اون هیچی نگفت!
‫برگرد سر وظایفت.
‫حالا!
‫خب؟
‫هومابن سوگوار مرگ رئیس مردان سفید پوسته.
‫اون رو تحسین می‌کرد و فکر می‌کرد مرد خوبیه.
‫بسیار خوب.
‫متشکرم.
‫حالا بهش بگو متشکریم اما به کمکش نیاز داریم
‫تا جسد فرمانده رو برگردونیم.
‫بگو.
‫منتظر چی هستی؟
‫بهش بگو.
‫راجا هومابن
‫مردان سفیدپوست خودخواه و مغرورن.
‫تنها دنبال ثروت تو هستن.
‫اگر الان بهشون کمک کنی، وقتی از این‌جا برن...
‫همسایه‌های ماکتانیت به فکر انتقام میفتند.
‫بکششون...
‫و میتونی کشتی‌ها و توپ‌هاشون رو نگه داری.
‫اون‌ها شکست ناپذیر نیستن.
‫خودت دیدی.
‫چه خبر شده؟
‫بهش چی گفتی، انریکه؟
‫راجا، می‌تونیم روی کمکت حساب کنیم؟
‫- فرار کنید! ‫- این یه تله است!
‫تله است!
‫فرار کنید!
‫تله است!
‫- فرار کنید! ‫- الکانو!
‫- به ما خیانت کردن! ‫- بیا بریم!
‫سوار کشتی‌ها بشید!
‫یه تله‌است!
‫توپا رو پر کنید.
‫عمر، تفنگ‌ها!
‫بیاید بکشیمشون.
‫کمک کن بیان روی عرشه! زود باش.
‫شلیک کنید!
‫باید بکشیمشون!
‫بیاید ساحل رو بمباران کنیم.
‫نه، گونزالو، به اندازه‌ی کافی آدم مردن.
‫پاچیتو، به بقیه‌ی کشتی‌ها بگو.
‫لنگرها رو بالا بکشید، بادبان‌ها رو باز کنید.
‫- بکشیدشون! بکشیدشون! ‫- بیا بریم.
‫ما داریم میریم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫حتی یه نقشه هم از این منطقه موجود نیست.
‫مردان می‌خوان با تو صحبت کنن.
‫تو رو به عنوان ناخدا برگزیدن. ‫از الان به بعد، دستورات با توئه.
‫ناخدا.
‫- ناخدا! ‫- ناخدا!