‫من چه استفاده ای برا تو دارم؟
‫و شاید تو یه چیز مفیدی اینجا میبینی؟
‫این همه چی رو ریسک میکنه... ‫زندگیمو....
‫گردنمو.
‫من بخاطر طرز فکرت از من سرزنشت نمیکنم.
‫خداوند محافظ نمیتونه بولوگنی رو بفروشه
‫بدون اجازه ی پادشاه.
‫و هنوز داره.
‫این کشور بخاطر اون مرد در حال فروپاشیه.
‫حالا ایمان این جزیره ام رد شده
‫توسط همون مردی که نیمی از مارو گرسنه کرد.
‫همشونو بکشید!
‫ما فکر میکنیم این برنامه ی آدم ربایی پادشاه
‫یا کشتنش باشه.
‫چرا باید بخواد منو بکشه؟
‫پرنسس الیزابت،
‫برای دستگیری شما حکم دارم.
‫نمیتونی با من اینجوری رفتار کنی.
‫من، من....
‫یه چی؟
‫میگن از صحبت کردن امتناع میکنی.
‫میخواستی شکنجت کنم؟
‫ترجیح میدم که نکنی.
‫نه.
‫راستشو بهم بگو.
‫برادر، حقیقت حرف من هیچ استفاده ای برات نداره.
‫بهم‌ اعتماد کن.
‫ولی میخوام که بشنویش.
‫تو محاکمم.
‫عمو، میدونی میخواد با من چیکار کنه؟
‫هنوز از حرف زدن امتناع میکنه.
‫فکر میکردم دوستم داره.
‫و خواهرم الیزابت. ‫فکر میکردم دوتاشون دوستم دارن.
‫حتی، فکر میکردم عاشقم بودن.
‫فقط داریم از خواهرت بازجویی میکنیم.
‫ازونجایی که خیلی زیادیم، داریم تلاش میکنیم بفهمیم چی بوده....
‫به چه دلیلی علیه من توطئه شده بوده؟
‫آره، میفهمیمش، ‫قربان.
‫فقط فهمیدم که اشتباه میکردم.
‫فکر میکردم مردمم منو دوست دارن.
‫وقتی هنوز تو چنگ
‫دین کهنه و معروفیت جهانی هستن،
‫این کاملا یه بلند پروازیه.
‫بخصوص اگه برای اصلاحشون اصرار داشته باشی.
‫اونا اصلاح نمیشن. ‫شورش میکنن.
‫همه چی رو خراب میکنن و بهم میریزن.
‫اونا از ما متنفرن. ما منفوریم.
‫اونا از من متنفرن.
‫پوستشو بکن.
‫اعلیحضرت؟
‫یکی یکی پراشو بکن
‫وقتی هنوز زندست.
‫مثل کاری که همه با من میکنن.
‫باید یه هفته یا بیشتر صبر کنم،
‫یا بالاخره امتحانمو میگیری، آقا؟
‫تو کدوم موضوع؟
‫هر چی که هست که
‫برای جواب دادن به من ترس بده.
‫ترس؟
‫باید تورو برای جوابا بترسونم؟
‫این امتحان اینجوری کار نمیکنه؟
‫نمیدونم.
‫هیچوقت یکی اینجوریشو انجام ندادم.
‫نباید هیچوقت از دهن آدم بی میل
‫جواب رو بگیری؟
‫نه، گرفتم. فقط هیچوقت....
‫اینجوری نبوده.
‫میترسم این یه نبرد از وصیت نامه ها باشه، عالیجناب.
‫امیدوارم براش خوب باشم.
‫شرط میبندم که هستم.
‫برای دیر کردن عذرخواهی میکنم.
‫اینجوری بود که میتونستم اینو براتون بیارم،
‫از دهن یه آدم بی میل.
‫این دستای کت نیست.
‫نه، با هم دیگه پایین آوردشون،
‫همونموقعی که داشت بهش دستور میداد.
‫میترسم که دستاش شلوغ بوده باشن.
‫این اعترافشه.
‫اعتراف برای جرمه، آقا.
‫کدوم جرمی
‫به مردی شهادت میده که،
‫هر صبح، نصف لباس پوشیده،
‫تو صف دوم تاج و تخت از بین میره.
‫اون مرد آماده شد تا لباسشو
‫جلوی همسر خودش پاره کنه و ببره.
‫برای غرزدن، لاف زدن، لاس زدن،
‫برای اینکه مردی بشه که ده برابر جسور و بی پرواست
‫بعد مرد جسور و بی پروایی که خودم براش میبرم.
‫و این... کل شهادته.
‫چی شهادت داده نشد، ‫عالیجناب؟
‫اگه این سوالیه که باید از من پرسیده بشه،
‫پس جواب ناامیدتون میکنه.
‫چرا؟ چرا ناامید میشم اگه بشنومش؟
‫البته که کلی شایعه و پچ پچ بوده،
‫ولی باورم داشته باش که میگم اونا و تو
‫درواقع از ذهن من یه کمی گذشتین
‫قبل ازینکه به اینجا فرستاده بشم.
‫و چرا به اینجا فرستاده شدین، قربان؟
‫الان،
‫چی تورو به اینجا کشونده تا اون سوالو از من بپرسی؟
‫اتفاقی که برای برادرم افتاد تقصیر آقای توماس سیمور نبود؟
‫و اون تیراندازیش؟
‫آره. و برای چه هدفی؟
‫چطور باید به یه مرد دیوونه
‫یا روانی یا هر چی که هست جواب بدم؟
‫چطور میتونم به مردی که خیلی کم میشناسم جواب بدم؟
‫کم میشناسی؟
‫واضحا خیلی کم میشناسمش.
‫اینا کارای اون مردی نیستن که من میشناسم.
‫هیچوقت دروغگو صدات نمیکنم، ‫خانم....
‫- خوبه. ‫- تا وقتی که....
‫مجبور باشم.
‫بهم بگین، آقا، ‫به چی متهم شدم.
‫مسئولیت باهات دروغ میگه
‫تا ثابت کنه چه کارایی انجام‌ دادم.
‫اما شما هنوز به طور آزمایشی ام
‫منو متهم کردین.
‫این دلیلیه که میترسی؟
‫یا بخاطر اینکه غیرمسلح به این پرواز اومدین؟
‫دعوا؟
‫دعوا، قربان.
‫دعوا. من اشتباهی صحبت نکردم.
‫غیرمسلح اومدی؟
‫یا یه سری مدارک و شواهدی داری؟
‫دنبالش دارم میگردم.
‫لطفا، همین الان به من بدینش.
‫همونجوری که خودتون گفتیم، ‫خانم،
‫این اولین بار من نیست....
‫چی صداش کردین شما.... ‫امتحان.
‫و چیزی که تجربم به من یاد داده
‫اینکه اول باید درباره واقعیت ها مطمئن بشم
‫و بعد تلاش کنم داستانایی رو که برام نوشتن بخونم.
‫پس اینا تمام واقعیتایه که الان دارم.
‫آقای توماس آرزو داشت که پادشاهو بگیره.
‫اقای توماس آرزو داشت که باهات ازدواج کنه.
‫کی اینارو بهت گفته؟
‫پس داستانو میبینی؟
‫به نظر میرسه یه مرد جاه طلب و بی پروایی هست
‫که با معشوقه ی جوانش توطئه کرده،
‫تو صف دوم تاج و تخت،
‫تا پادشاهو پایین بکشه.
‫این مدل خوندن اشتباهه.
‫پس این یعنی کت اشلی دروغ میگه و تهمت میزنه؟
‫بازم اشتباهه.
‫شاید شما بی سواد باشین، قربان.
‫یا بخاطر اینکه احمقی؟
‫نیستم، قربان.
‫خب، پس....
‫برای پیدا کردن این داستان،
‫واقعیتای بیشتری لازم دارم.
‫چیزی که ثابت میکنه اون گناهکاره؟
‫یا اونی که ثابت میکنه تو بیگناهی.
‫متاسفانه، اینجوری بنظر میاد،
‫که نمیتونه درباره دوتاتون درست باشه.
‫پس بهم بگو که لازمه من چی بدونم.
‫آقای توماس....
‫....وقتی اونجا زندگی میکردم....
‫باهام بدرفتاری میکرد.
‫اون خانم کاترین یه موقع هایی بی خبر بود،
‫یه موقع هاییم شرکت میکرد.
‫معشوقه ی من، کت، ‫هیچ ربطی بهش نداره.
‫و من....
‫همون کاری رو که باید اونموقع انجام دادم.
‫اونموقع؟
‫اونموقع، آره.
‫اونموقع، ‫وقتی که دیدمش انجام دادم.
‫تکذیب نکردن.
‫و بعد....
‫و بعد؟
‫بعد از مرگ خانم کاترین،
‫آقای توماس پیش من اومد، ‫و درخواست ازدواج کرد.
‫همه بدونن که دنبال تایید بودم.
‫و هیچ علمی نداشتم که بدونم بعدی چیه.
‫- احساساتم.... ‫- مرتبط نیستن.
‫و کاری رو کرده باشه که من گفتم انجام داده....
‫.... آقای توماس خیلی باهوشه
‫ولی یه کمی قضاوت گر....
‫.... و شایسته چیزی جز مرگ نیست....
‫.... اگه کاری رو کرده باشه که من گفتم کرده.
‫بی گناهیمو ثابت کردم، قربان؟
‫چیزایی رو گفتی که لازم بود بدونم.
‫خدای من، کمکم کن.
‫التماست میکنم.
‫مشکل چیه، خانم؟
‫بچمه. ‫مریضه.
‫عوضی های پروتستانی!
‫عوضی های خونخوار.
‫نه! لطفا! نه!
‫لطفا، نه!
‫وسایلاشو بگیر. وسایلاشو بگیر.
‫- باید از اینجا بیرون بیارمش. ‫- زود باش.
‫بدو، بدو، بدو، بدو.
‫یه مرد تو اون شورای لعنتی
‫جلوی پادشاه ایستاده، ‫پس سوال من اینه
‫اون مرد تو دشت فکر میکنه میتونه؟
‫برای ریلکس کردم توماس تو برج همونجوری که صحبت کردیم.
‫یکی تو برج ریلکس نمیکنه.
‫بهم اعتماد کن.
‫فقط میخوام یه کمی برابری ببینم،
‫هردوش تو نورفولک درمقابل شورشیای خیانتکار....
‫اگه هیچ مردی اونجا نباشه،
‫کجای این دنیا میخوای گیر بندازیش؟
‫....و تو برج با اون خائن
‫حتما اونجا زندگی میکنه.
‫خانم الیزابت چی گفت؟
‫که اون گناهکاره.
‫هنری،
‫بزار یه آرزوتو برآورده کنیم.
‫عالیجناب دادلی، ‫به نورفولک برو و
‫هنری مشتاق عدالتو ببین.
‫من هنوز به فکر اون یکی درخواستتم.
‫بهت خبر میدم چه تصمیمی گرفتم.
‫این یه درخواست نبود.
‫آره، بود.
‫آقایون.
‫تو منو فرستادی تا به شورشیا معامله کنم؟
‫ناراحتی، مرد؟ ‫هنری گری رو بفرست. بفرست....
‫عالیجناب میدونه برام مهم نیست گری
‫چند تا از انداماش یا سرشو از دست بده.
‫ولی میترسم پیام اشتباه بفرسته.
‫متوقف شده میخوامش، ‫و تو متوقفش میکنی.
‫- این نشونه ای از اعتماده.... ‫- توماس تو برجه.
‫- آره. ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫- این چیزای کوچیک نه. ‫- میدونم.
‫این برادر کوچولوت نیست که اجازه داشته باشی
‫دعواش کنی و بفرستی پی کار خودش.
‫اونا شارژ شده میخوانش. ‫برای خیانت میخوانش.
‫- اون احمق شده. ‫- شرور شده!
‫اون یه شرور هست. ‫نمیتونی ببینی؟
‫تو با غرور کور شدی همونطوری که اون خانوادشه
‫یا اون حست که هیچوقت اشتباه نکرده؟
‫یا این عشقه؟
‫ای عشقیه که از طرف تو میاد؟
‫اون تورو مرده دیده.
‫اینو میدونی، درسته؟
‫اون تلاش کرد که پادشاهو بگیره.
‫کی میدونه چه بلایی سر پرنسس اومده؟
‫اوه، الیزابت؟ ‫اون یه بچست و یه لاس زن.....
‫آره، و سریع، ‫سریع تر از چیزی که تو میدونی،
‫سریع تر از چیزی که اون میدونه.
‫و بهم اعتماد کن، ‫همه چی اونجا خوب نبوده.
‫اوه، اگه چیزی بیشتر از حقیقت ازش گرفتی،
‫این اشتباه تو بوده، قربان.
‫تو بیشتر از درگیری با شورشیا برام مهمی
‫تا درگیری با اون بچه ها.
‫کاش میتونستم به سمت شمال برم و شمشیرو درارم
‫تا اینجا بمونم.
‫پس برو. ‫بهترین کاری میشه که میتونی انجام بدی.
‫تو کسی هستی که برا همشون شرمندگی ای.
‫من، اصلاح دین پادشاه نیستم؟
‫نه، تو نیستی.
‫میدونم قصدت دلجویی بود،
‫ولی بجاش همه آتیشارو روشن کردی
‫و با خوشحال نبودن همه و یه کشوری که سوزانه همه چی تموم شد.
‫پس برو کاری رو که خوب انجام میدی انجام بده.
‫اینو خوب انجامش‌ نمیدی.
‫نمیبینی تو چه وضعیتی هستی.
‫تو یه احمقی که منو میفرستی. ‫من تنها کسی ام که پشت توام.
‫به پشتوانه تو احتیاجی ندارم.
‫من خدای محافظم و عموی پادشاه.
‫- باید گوش کنی..... ‫- نه!
‫باید فرمان برداری کنی!
‫پس باشید، عالیجناب‌.
‫به شورشیا رحم کن.
‫این یه دستوره‌
‫یکی دیگه؟ خدایا، چه روزی.
‫چی؟
‫میخواستی باهاش خداحافظی کنی؟
‫میخوای؟
‫خیلی زیاد.
‫نگهبانارو بفرست برن. ‫اون آزاده که بره.
‫میبینمت.....
‫بهتره نبودنتو متوجه نشم. برو.
‫- کجا میره؟ ‫- باید بهت جواب بدم، پسر؟
‫نه.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫درواقع ترجیح میدم که به پدرم آسیب بزنم که بهت نگفته بودم
‫از حذف باشکوه خودم از شهر.
‫چه شهری؟
‫شهر.
‫آقای توماس؟ اون اینکارو کرد؟
‫تلاش کرد که پادشاهو ببره.
‫کی میدونه میخواسته چیکار کنه.....
‫میدونم. خودم‌ اونجا بودم.
‫من متوقفش کردم.
‫با فراهم‌ کردن خودم به عنوان یه حواس پرتی عالی.
‫شاید این مثل یه کتک خوردن، ‫ولی فریب خورده نبودن.
‫این یه فداکاری بزرگ از آقای تو آیز اینجا بود.
‫خب، یکی و نصفی، ولی....
‫براش گریه نمیکنم.
‫چه اشکی میبینی؟
‫ناراحتی میبینم.
‫و این چه ربطی به تو داره؟
‫باور دارم اجازه ی احساسات شخصی خودمو دارم
‫که تو سرم نگهشون دارم، رابرت.
‫- بهم اعطاش کن. ‫- هیچی بهت اعطا نمیکنم.
‫پس منم دوسش ندارم.
‫خونه ی خودم تبدیل به یه زندان شد.
‫- هیچکس بهم‌ نگفت که... ‫- نگهبانا دارن میرن.
‫درباره ی شورشی تو نورفولک شنیدی؟
‫این مرد، کت، ‫و ارتشش
‫دارن در مقابل شورش جدید می ایستن؟
‫من یه زندانبان بودم، ‫نه یه خوابالو.
‫تو درباره این از من نشنیدی.
‫تو با من خوب نیستی.
‫پس، منو ببخش.
‫لیاقتشو نداری.
‫تصور کردن گیرنده ی رفتاری که بد بود.
‫پدرم فرستاده شده تا شورشی هارو از بین ببره.
‫من و برادرمم دنبال میکنیم.
‫اومدم‌ اینو بهت بگم.
‫- چی؟ ‫- بدرود، پرنسس.
‫نه، رابرت، وایسا، نمیتونی این جوری بری، لطفا.
‫به این نگاه کن.
‫اون لیاقتشو نداره. ‫خودش بدستش نیاورده.
‫متنفرم که بهش اینو میدی.
‫متنفرم که اینکارو کرده.
‫واقعا متنفرم که اینو میبینم.
‫این یه حرکته بی نهایته.
‫تو خودت اینو گفتی.
‫ولی باز دوباره، ‫این یه چیز بی نهایته
‫که انجام شده.
‫ما میخوایم که توماس سیمور اعدام بشه.
‫با خیلیا درباره کاراش صحبت کردیم
‫و یه عدد عادلانه رو درآوردیم
‫سی و سه.
‫آره، درواقع، ۳۳ نفر.
‫حداقل نه، تلاشش برای بردن عالیجناب
‫- اون شبی که.... ‫- من بودم.
‫و رفتارش با خواهرت الیزابت.
‫تهمتات درباره خواهرمو دیگه نمیشنوم.
‫آرزو داری چیکار کنی، اعلیحضرت؟
‫میخوام که حمام قیچیم رو بگیرم.
‫حمومی که هر ثانیه خنک میشه
‫من مجبورم که
‫به بدبختی های سیاه و بی انتهای تو گوش بدم.
‫خدای محافظ چی میگه؟
‫ما اول پیشت اومدیم، ‫برای تو که پادشاهی.
‫محافظ به دستورای من عمل میکنه.
‫گری.
‫برای اینکه تموم بشه،
‫امضای دوتای مارو لازم داره؟
‫آره. داره.
‫ازم انتظار داری اینو امضا کنم؟
‫این وظیفه توئه به عنوان محافظ
‫که دستورای پادشاه رو امضا کنی.
‫ولی اگه دیگه نمیخوای محافظ باشی....
‫- این خیانته. ‫- نمیدونیم اون چی بود.
‫هر چی که بوده،
‫عنوان دلیل نبوده.
‫تو انتظار داری برادرمو بخاطر
‫بی دلیل بودن اعدام کنم؟
‫آقایون، من همدردی خودمو دارم، ولی....
‫این زمان عجیبیه برای
‫حس شوخ طبعی.
‫و زمان عجیبی برای شمام هست.
‫پادشاه هر شب تو تختش
‫بخاطر کار برادر تو کابوس میبینه.
‫تو کل کشور شورشی داریم.
‫تو اسکاتلند جنگ داریم.
‫و تو فقط نگران خودتی تو این اوضاع؟
‫بخاطر همینه که نمیتونیم برای ضعیف بودن کاری کنیم.
‫ضعیف بودن؟
‫الان نه. نه این وقت.
‫خب، به اون نگاه کنین، قربان.
‫انگاری توانایی انجامشو داریم.
‫یه اسب میخوام.
‫خانم.
‫پادشاه سرش شلوغه، عالیجناب.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫صبر کنین، عالیجناب. صبر کنین.
‫تنهامون بزار.
‫منو ببخشید.
‫واقعا میخواستم ببینمتون، ‫نمیخواستم که اذیت کنم.
‫ادوارد، ناراحتت کردم.
‫چیزی که هستم و میخواستم نشونت بدم.
‫واقعا امیدوارم رضایت مندیت از منو ادامه بدی.
‫باید بمونی.
‫قول میدم در مقابل شما ناایستم.
‫هیچی از برنامه های توماس نمیدونستم.
‫گزارش عالیجناب دادلی رو دیدم
‫که با شما صحبت کرده.
‫باور کنیم یا نکنیم، ‫درست بودنش یه مشکل دیگست.
‫هیچوقت بدون اجازت ازدواج‌ نمیکنم
‫ادوارد.
‫تو احمق بودی، الیزابت.
‫باید تو فراملینگهام باهام میموندی
‫و از همه اینا دور میموندی.
‫تلاش کردم بهت هشدار بدم،
‫ولی توجه به وکیل منو رد کردی.
‫باید وضعیتو برات بد کنم؟
‫خیلی سر بزرگی.
‫همیشه یه قیمتی هست.
‫خب، برای جرمش در برابر اون تیر کوچولوی شجاع،
‫عموم توماس حداقل زندگیشو باید تو برج بگذرونه.
‫نمیمیره؟
‫به عالیجناب دادلی گفتم اگه کاری رو که من بهش گفتم
‫کرده باشه، ‫تهدید کردن عالیجناب....
‫- اون به سگم شلیک کرد. ‫- و اگه اینکارو کرده.....
‫- کرده. ‫- .... پس باید بمیره.
‫خائن ها همیشه لیاقتشون مرگه، ‫مهم نیست که کی ان.
‫عالیجناب دادلی وقتی برگرده
‫متحیر نمیشه.
‫نه برای مدت طولانی.
‫عالیجناب دادلی همیشه یه چیزی پیدا میکنه
‫تا باهاش متحیر بشه‌
‫باید یه نفر جدید دیگه پیدا کنیم تا رهبریمونو بکنه.
‫باید یه پیشنهاد بهتر دیگه به پادشاه بدیم.
‫ما مردای بزرگ‌ نیستیم،
‫هر کدوم با صدای رسا و قوی خودمون؟
‫این چیزی نیست که برای جایگاه اول
‫همیشه میخوان؟
‫اعتدال، اگه میتونی باور کنی،
‫که دقیقا این برنامه ی لعنتی اصلی بود.
‫آره، آره، ولی شاید،
‫مردا بی اعتدال باشم ‫و توسط کمیته اداره بشن.
‫کیو پیشنهاد میدی؟
‫خودت خوب میدونی کیو پیشنهاد میدم.
‫تو رژیم این محافظ چیو بدست آوردیم؟
‫جنگ تو اسکاتلند، ‫شورش.
‫هتک حرمت دین.
‫برای همه اینا کیو باید سرزنش کنیم؟
‫و کی کمک میکنه همشونو متوقف کنیم؟
‫- تو پیشنهاد بده.... ‫- ازاونجایی که گوش میکنی.
‫از اونجایی که دخالت نمیکنی، انجامش میدم.
‫کلیساهای شکسته ‫و مردم‌ ناراحت.
‫میتونی پادشاه رو راهنمایی کنی ‫و پادشاهی رو بدست بگیری.
‫پیشنهاد سرپرستی بهم میدی؟
‫تو دخترش بودی،
‫بعد از این همه.
‫تو رابزارتی؟
‫خوشحال شدیم که شنیدیم
‫شما به اینجا میاین، قربان.
‫- آقایون. ‫- خوشحال شده باشین یا نه،
‫هیچ انتخاب بیشتری دربارش نداشتی،
‫ولی تلاشمونو میکنیم رفتارمون درست باشه.
‫"همه رو بکش،" ‫این چیزی بود که اون گفت.
‫رابرت کت اعدام میکنه.
‫و دنبال کننده هاش؟
‫عمدتا، شورش دهقان ها.
‫خیلی رحم کردیم.
‫شنیدم، نزدیک ۱۰۰۰۰ دهقان.
‫یا الان بیشتره، پدر؟
‫میترسم که دستورای
‫محافظ و پادشاه رو دنبال کنم،
‫نه دخترت، رابزارت،
‫همونطوری که استراتژی نظامیش هست.
‫اونا دهقانن، امی،
‫نصفشون گرسنه ان ک ناراضی از تغییر دین.
‫اصلاحات شاه تحریک کننده ان؟
‫واضح بگم، شدن.
‫به دستوراتم‌ عمل نمیکنی؟
‫بهت گفته‌ شده بود رحم نشون بدی.
‫سرپیچی نمیکنم.
‫کسایی که زمینارو شخم میزدن دنبال کشتن ما بودن.
‫محافظ گفت بهشون بگیم که اینکارو نکنن
‫و بزاریم به شخم زدنشون برگردن؟
‫از کی این نظرو
‫درباره محافظ داشتی؟
‫تو میتونی یکی داشته باشی، ‫ولی من نمیتونم؟
‫امی. امی.
‫دوتاتون.
‫مهمان داریم.
‫نظرت درباره قوانین محافظ چیه؟
‫باور دارم که اون....
‫خوب کار میکنه.
‫متاسفم،
‫میخواستم خودمو معرفی کنم،
‫ولی فهمیدم که تو اسممو میدونی.
‫نه، ولی صداتو نشنیده بودم.
‫از یادگیری راحت میشم وقتی لال نیستی.
‫نه، من تقریبا برعکسم.
‫خیلی سریع میری.
‫نه، دوباره داره اتفاق می افته.
‫به همه میگی که عقب نگهت میدارم.
‫و اینجا من دوباره مجبورم....
‫تا باهات بیام.
‫"از یاد بردن اینکه خدا پادشاهو دوست داره
‫عصای من بوده یا هیچی."....
‫تموم نشده.
‫انتخاب بین خدا و پادشاه نیست.
‫برا دوتاشه، ‫ولی تو دوس داری.
‫کدوم نتیجه رو میخوای بنویسی
‫بدون اینکه حتی شهادت منو بشنوی.
‫انتظار داشتی چی باشه، ‫یه اعتراف؟
‫انتظار نداشتم سفالگری باشه.
‫مسخرم میکنید، قربان؟
‫اینهمه راه نیومدم تا مسخرت کنم.
‫ولی فقط نمیتونی به خودت کمک کنی....
‫تا زمان محاکمه من.
‫قرار نیست هیچ محاکمه ای باشه.
‫- نمیفهمم. ‫- هیچ محاکمه ای نیست.
‫همونطوری که گفتم، نمیفهمم، ‫و نمیتونم بشنوم.
‫نمیفهمم چرا.
‫- چرا؟ ‫- از مردت بازجویی کردن.
‫چی؟
‫از آدمات بازجویی کردن.
‫کدوم مرد؟ ‫مردای من؟
‫مردایی که برای ورود به کاخ
‫لعنتی فاسد کردین، توماس.
‫باهاشون صحبت کردن.
‫و تمام جوابا به آدمای بیشتر و بیشتری به بقیه راهنماییشون میکرد.
‫پس سوال من اینکه،
‫برنامه داشتی با پادشاه چیکار کنی، آقا؟
‫خب، انگاری الان اصلا مهم‌ نیست، هست؟
‫دیدن اینکه انگاری اصن قرار نیست محاکمه ای باشه.
‫از پرنسس الیزابت بازجویی کردن.
‫پس من با چه اتهامی اینجام؟
‫تو متهم نیستی.
‫مقصر شناخته شدی.
‫مقصر چی شناخته شدم؟
‫خیانت.
‫و حالا سوالشون ازت اینه.‌..
‫کی کرد؟
‫همشون.
‫چی؟
‫شورا؟ حتی هنری گری؟
‫همشون.
‫خب، پادشاه، ‫پادشاه هیچوقت اجازه نمیده....
‫نه، پادشاه امضاش کرده.
‫خب، باید خیلی خوشحالی باشی،
‫که همه ی مردای علیه منو مسموم کردی.
‫باید ببینی تو کسی نیستی
‫علیه اینجا توطئه میکنه.
‫باید باهام حرف بزنی، توماس.
‫قرار نیست منو به گناه خودم‌ متقاعد کنی.
‫این بازی ایه که میخوای اینجا بازی کنی؟
‫میخوای تلاش کنی و تلاش کنی و منو در مقابل خودم قرار بدی؟
‫چه حقه ی کثیفی در مقابل یه مرد محکوم شده.
‫پس، تو قراره اون آدم شریف بشی؟
‫محافظ بیچاره،
‫که برادرش در مقابلش توطئه میکنه.
‫- نه.... ‫- من چی ام؟
‫من تو این مثل قابیلم
‫که تو دستای توئه،
‫و تو، بیچاره ی، بیچاره،
‫و بیگناه هابیلی؟
‫ولی درواقع بزار برات یادآوری کنم....
‫بزار یادت بندازم که قابیل هابیلو کشت،
‫پس در واقع، تو قابیلی.
‫تو قابیلی!
‫این چیزی نیست که مهمه!
‫برا اینکه بازم، تو میبری.
‫میبری چون همیشه تو میبری.
‫قراره چیکار کنی؟
‫چی؟
‫خب، ببخشید، برادر، منظورت اینه بزارم اعدامم کنن؟
‫آره؟
‫چی؟
‫توماس، این همیشه آزارم میده
‫که نمیتونی زندگی خودتو بکنی.... با اندازه
‫- یا فروتنی. ‫- درباره چی صحبت میکنی؟
‫ولی لطفا، توماس، ‫یه لطفی به خودت بکن
‫گناهاتو قبول کن....
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫..... و تلاش کن خودتو دلداری بدی.....
‫داری چی میگی؟ ‫این چیه؟
‫....و روحتو برای زندگی بعدی بهتر آماده کن....
‫داری درباره چی صحبت میکنی؟
‫این چیه؟
‫داری چی میگی؟
‫میبینم از بچت مراقبت میشه.
‫و میبینم که خیلی از خدمتکارت
‫تا جایی که میتونم تو کار منن.
‫صدامون کردی؟
‫یه شاهد میخوام.
‫خدایا.
‫آماده ای؟
‫برای پرنسس الیزابت یه پیام مینویسم.
‫تو بهش میرسونیش.
‫به جای من.
‫میرسونیش. ‫قول بده.
‫- به عنوان یه دوست. ‫- قربان.
‫بهم قول بده. بهم قول بده.
‫یه کمی بهم احترام بزار.
‫وقتی این هنوز اینجاست،
‫من‌ هنوز اون دریا سالار لعنتی هستم.
‫بانو مریم.
‫منو ببخش، من....
‫تو راه اعدام برادرتون هستین.
‫میدونم. ‫زیاد منتظرت نمیزارم.
‫به اشتباه انداختمت؟
‫یه سریا دروغو اشتباه صدا میکنن.
‫ولی تو نمیکنی.
‫من....
‫اونچه رو که لازم داشتیم انجام دادم. ‫میفهمم، قربان.
‫شما اولین نفر نیستی، میترسم، آخرین
‫مردی باشی که مثل خودت کار میکنه.
‫تمام کارت هارو رو سینت نگه داشتی،
‫مطمئنن تو تنها کسی هستی که توانایی نگهدایشونو داره‌.
‫و حالا ببین کجا افتادن.
‫به آسیبی که زدی نگاه کن.
‫فکر میکردم مرد باهوشی باشی.
‫وقتی که به فرملینگهام اومدی،
‫من کاملا با تسکین غرق شده بودم
‫که میتونی برادرمو راهنمایی کنی
‫و میزاری جوری که میخوام زندگی کنم.
‫فکر میکردم بهم‌ احترام میزاری. ‫فکر میکردم باهوشی.
‫حداقل، فکر میکردم تو یه دوستی، قربان.
‫درواقع، منم همین فکرو میکردم.
‫و دوستای برای هم دیگه جاسوسی میکنن؟
‫همونجوری که گفتم، خانم،
‫به یه جای دیگه تعلق داشتم.
‫تو کدوم‌ نقش به اعدام برادرت میای؟
‫به عنوان یه برادر یا محافظ خدا؟
‫به عنوان یه محافظ.
‫دنیا بهم اجازه نمیده دوتاش باشم.
‫نه، نمیده.
‫ولی من میتونم،
‫دوتاش باشم،
‫محافظ و خانواده.
‫درواقع، ازم سوال شده بود.
‫شورات از من پرسید
‫از یه مرد حاضر به عهده بگیرم، از تو.
‫برا اینکه تورو مردی میدیدن که به خطر افتاده.
‫و به اندازه کافی از درمانای بیماری کشیدم
‫تو دستای پدرم که نمیتونم تحمل کنم
‫و دیدن ادوارد که از همین رنج میبره.
‫باور دارم برادرتون منتظره، قربان.
‫قربان، باید با من بیاین.
‫- این چیه؟ ‫- زود باش.
‫مزاحم نمیشم.
‫چه اتفاقی داره می افته؟
‫خواهرت مری در مقابل ما توطئه کرده‌.
‫دیگه اینجا جات امن نیست.
‫باید به یه جای امن بری، ‫جایی بیرون از دستش.
‫پدر، برای من فرستادی؟
‫این کیه؟
‫پسرم، سیر.
‫باید به نورفولک بری و اینو به جان دادلی بدی‌.
‫تا جایی که میتونی باید سریع برونی.
‫کل راهو میرونی. ‫با جان صحبت میکنی
‫- با جان. ‫- لازمش دارم.
‫بهش بگو.
‫واقعا خوشحال میشه اگه بشنوه.
‫و خیلی خوب میشه،
‫تا جایی که میتونی تند بری.
‫میرم.
‫پسر عمومه.
‫باشه.
‫اسمشم ادوارده.
‫اسمش بعد از منه؟
‫نه، اسمش بعد از منه.
‫درواقع، خودت بودی.
‫فکر میکردم شرکت دوست داری.
‫مری، ترجیح میدم تنها باشم.
‫هیچکس ترجیح نمیده تنها باشه!
‫بیا!
‫حتی نیومد تا نگاهی کنه!
‫رو زانوهات بشین.
‫میتونی آخرین اعترافو بکنی.
‫فقط باهاش ادامه بده.
‫قولتو نگه میداری؟
‫ریچارد، ‫قولتو نگه میداری؟
‫ازم میخواد یه پیامی رو برسونم.
‫یه نامه داره.
‫به جای خودش.
‫انجامش بده! فقط انجامش بده.
‫هنوز دریا سالاری، هستی؟
‫خب....
‫.... فکر کنم الان دیگه تموم شده.
‫چیزی که قابل درمان نیست
‫باید تحملش کرد، الیزابت.
‫تلاش میکنم به یاد بیارمش، مری
‫یه ضرب المثل پوشیده شده به عنوان یه سنگ قدیمی بود
‫وقتی همسنت بودم.
‫حتی، جوون تر.
‫وقتی بیرون تو سرما بودم،
‫فرستاده شدم تا بهت خدمت کنم.
‫ولی بعدش، ازت مراقبت کردم.
‫قبلا دوست داشتی دستامو نگه داری.
‫هنوزم میتونی.
‫بچه نیستم. ‫مثل اونا باهام رفتار نکن.
‫آره، اونو الان خوب میدونم.
‫دوست دارم تنها باشم.
‫پدرمون منو مجبور کرد که مادرمونو انکار کنم.
‫یه مردی رو فرستاد
‫که تهدید کرد سرمو به دیوار میکوبونه
‫تا وقتی که مثل یه سیب پخته شده باشه
‫پس اعتراف کردم....
‫...تا بدترین بچه باشم.
‫من کارایی کردم و چیزایی گفتم
‫برای اینکه خودمو امن نگه دارم.
‫تو کل بقیه ی زندگیت
‫تو رو قلبت میشینن.
‫من راحتی نمیارم، ‫الیزابت.
‫نمیتونم.
‫ولی حقیقت رو میتونم بیارم.
‫برا اینکه یکیمون باید اینکارو بکنه.
‫همه ی شانس اون پسر.
‫باید به دهقانا تحویلش بدی.
‫اونا تحمل میکنن....
‫عالیجناب.
‫ادوارد؟
‫پدرم،
‫گفت که لازمت داره.
‫اون مردو دیدی؟
‫مقابل پادشاهت شورش کرده.
‫برای رد ایمان این سرنوشت همتون بود.
‫اما رحمتو هدیه دادی.
‫تو زندگیتو به آدمی مثل رابرت کت بدهکار نیستی
‫ولی به محافظ چرا.
‫خدایا ممنون برای رحم محافظ.
‫- نگهشون دار. ‫- چی؟
‫نگهشون دار!
‫همشونو نگه دار!
‫نه!
‫رابرت.
‫چی؟
‫اون،....
‫....انجامش داد.
‫- چی؟ ‫- اون گرفتشون.
‫شورشی ها؟
‫اون گرفتشون.
‫بهمون گفته شد که رحم نشون بدیم، ‫ولی اون فقط....
‫و این ناراحتت کرد؟
‫چطور؟ چطور؟
‫من واقعا من واقعا متاسفم. ‫واقعا متاسفم. عالیجناب.
‫لطفا به پدرم نگو
‫یا، بدتر، برادرم.
‫لطفا به هیچکس نگو.
‫این زندان منه؟
‫خنده دار نباش.
‫برا اینکه چه اتفاقی افتاد؟
‫خواهرت مری تصمیم گرفته....
‫اونا بهت اعتماد ندارن
‫بخاطر عموم توماس.
‫انگاری برای زندگی هردوشون سرزنش میشم
‫و برای مرگش.
‫چرا امضاش کردی؟
‫چرا کردی؟
‫ممنون خدایا.
‫جان دادلی.
‫دوست من،
‫متنفرم که تاییدش کنم، ‫ولی تو درست میگفتی.
‫تو تنها کسی هستی که هوای منو داره‌.
‫برای توماس متاسفم.
‫و برای اینم متاسفم.
‫برای چی؟
‫باورش کنی یا نه،
‫اومدم خودتو از خودت نجات بدم.
‫و کشورو عوض کرد، ‫شورا،
‫و پادشاهو از تو.
‫منو به حبس مجبور نکن.
‫با هم میریم.
‫محافظ قبلی و جدید
‫به عنوان دوستای قدیمی.
‫یه دوست اینکارو نمیکنه.
‫یه دوست گوش میده.
‫وظیفه ی من پادشاه و قلمروی منه.
‫تو، همه ی مردا، ‫باید قبولش کنین.
‫تو نجات دهنده ی منی؟
‫من هر چی که بخوای هستم.
‫برادرت بهم گفت برای این تلاش کردی.
‫من، قبول میکنم که تلاش کردم باورش کنم، ولی....
‫خب، همتون خیلی سرتون شلوغ بوده، نبوده؟
‫اون برادر خودشو تو دام مرگ‌ انداخت.
‫شورا از کجا میتونه به اون اعتماد کنه؟
‫نمیتونن.
‫ولی میتونن به من اعتماد کنن.
‫خودتو رییس شورا اعلام کردی؟
‫خب، با پشتوانه ی پادشاه.
‫درواقع فکر کردم اول بهتره....
‫بپرسم.
‫چرا؟ ‫کسی اینجا اهمیت میده؟
‫تو برو.
‫نمیتونم بمونم.
‫بعد از اینکه گفتن چه اتفاقی افتاد،
‫نباید تو کارای تو باشم.
‫عالیجناب دادلی گفت....
‫.... اگه میتونم باید متوقفش کنم.
‫بهت خیانت نکردم، کت.
‫سعی کردن تقصیر بقیه بندازن، تقصیر تو.
‫ولی من اینکارو نکردم.
‫اونا منو تو سلول انداختن.
‫هر وقتی که موج داخل میومد،
‫مثل موش ها.
‫میتونستی صدای اومدنشونو بشنوی.
‫قسم میخورم شوک زمینو حس میکردم،
‫خیلی زیاد بودن.
‫هیچی نگفتم.
‫در حالی که چیزی نگفتم
‫قبل ازینکه تمام اعترافاتت به من تحویل داده شد.
‫هیچ حرفی نداشتم بزنم.
‫نمیدونستم قراره چی بشم.
‫منم نمیدونستم.
‫پرنسس الیزابت.
‫محافظ.
‫برادر.
‫این کته.
‫کت آدم خوبیه.
‫توام آدم خوبی ای، خواهر؟
‫هممون ترکت میکنیم.
‫محافظ میگه تو خیلی اعتماد شده ای
‫و همه ی اینا قبل از راهنمایی بد بود و اون....
‫هیچکدوم از قبلیا بخاطر اشتباه تو نبودن.
‫به اون، مطمئنم.
‫تماس اینو نوشت.
‫شب قبلش.
‫بهت آدرس داده شده.
‫نخوندمش.
‫آخرین حرف یه خائن؟
‫اینا هیچکدومشون نگرانی من نیستن.