‫«یک امر خصوصی»
‫- کیفم، گردنبندم! افسر لطفا! ‫- ایست!
‫- کیفم، کیفم! ‫- ایست! ایست! گفتم ایست!
‫ایست!
‫تو بازداشتی، بیا بریم.
‫پدرم از کودکی به من یاد داد که افسر پلیس بودن،
‫فراتر از حل جنایات شنیع و حمایت از شهروندانه؛
‫بلکه یه سبک زندگیه.
‫من هنوز روش ماهرانه‌ای رو
‫در پرورش این احساس ‫در خواهرم مارینا و خودم به یاد دارم.
‫پرونده‌هایی که فکر میکردیم ساختگی هستن،
‫اما در نهایت متوجه شدیم که واقعی‌ان.
‫پدر من چنین مردی بود.
‫به همین دلیله که امروز ‫نه تنها برای من یک روز خاصه،
‫بلکه برای تمام خانواده من هم همینطوره.
‫ ‫من نسل پنجم از خانواده کیروگا هستم،
‫که در اداره پلیس خدمت میکنم.
‫به من اجازه بدید که به افتخار خانواده‌ام ‫هم چند کلمه‌ای صحبت کنم؛
‫ از مادرم، آسونسیون تشکر کنم،
‫که همیشه به من ایمان داشت.
‫و منو وادار کرد که راه پدرم رو دنبال کنم.
‫همسرم رزا،
‫که بدون شکایت برنامه کاری عجیب شوهرش رو تحمل کرده.
‫ از خواهرم مارینا تشکر کنم؛
‫اون...
‫خب، شما همه اون رو میشناسید.
‫مارینا کجاست؟
‫خانم مارینا؟
‫مگه سخنرانی تموم شده؟
‫این مراسم‌های اجتماعی حالمو به هم میزنه.
‫همش ژست گرفتن، و فقط مردها صحبت میکنن.
‫هیچ چیز تغییر نمیکنه، هکتور.
‫ماشین کجاست؟
‫برادرت داره فرماندار میشه،
‫کی به جز تو میتونه سخنرانی کنه؟
‫نمیدنم، مادرم، همسرش، یه همکار پلیس.
‫اما هیچ پلیس زنی وجود نداره.
‫مشکل همینه، هکتور.
‫- کجا میری؟ ‫-من یه قراری دارم که نمیتونم از دستش بدم.
‫خانم اگر بری برات دردسر میشه.
‫و بدتر از اون، ‫منو هم به دردسر میندازی.
‫هکتور، من گفتم که تو اعلامیه حاضر میشم، ‫و الان اعلام شده.
‫هیچ کس نباید بدونه که منو دیدی.
‫متشکرم!
‫پیش مادرم بمون.
‫زود برمیگردم!
‫هر بار که همو می‌بینیم تو زیباتر به نظر میای.
‫ازش خوشت میاد؟
‫عاشقشم.
‫هرچی که خواستمو گرفتی؟
‫- همه‌اشو. ‫- همه‌اشو؟
‫بفرمایید.
‫بذار ببینم.
‫اون چی بود؟
‫به ما کاری نداره.
‫بیا بریم.
‫نه، امروز نه.
‫بگیر، من زود براش برمیگردم.
‫من اگر جای تو بودم خودمو تو دردسر نمینداختم.
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟
‫اوه خدای من!
‫اوه خدای من، این...
‫صبر کن، صبر کن!
‫نه!
‫اداره پلیس بفرمایید.
‫یه قتل اینجا رخ داده، باید سریع خودتونو برسونید!
‫آروم باش خانم.
‫به من بگو کی هستی و کجایی.
‫من مارینا کیروگا هستم؛ تو اسکله‌ام...
‫درسته! این شمایی، خانم کیروگا.
‫از دفعه قبلی واقعی‌تر بود.
‫کابانیاس، یه مرد همین الان به من حمله کرد.
‫یک زن مرده روی زمینه، همه رو بسیج کن.
‫آره، مثه وقتی که قصد ربودن ‫پسر سفیر آمریکا رو داشتن.
‫یا وقتی که اون گرگ رو تو شهر دیدی.
‫کابانیاس، حیف که پدرم اینجا نیست،
‫وگرنه بهش میگفتم که تو چقدر بی‌عرضه‌ای.
‫لطفا با یه گشت به اینجا بیاید؟
‫گشت بندر.
‫یه سری از ملوان‌ها جسد یه زن رو ‫تو یه کوچه پیدا کردن، بیا بریم.
‫- فقط افرادت رو بسیج کن! ‫- بجنب، کابانیاس.
‫- کابانیاس؟ ‫-خانم شما اونجایی؟
‫البته که من اینجام؛ ‫فکر کردی پریدم تو آب؟
‫اینجا منتظرم بمون، زیاد طول نمیکشه.
‫رئیس پلیس.
‫جنازه کجاست؟
‫اون پایین.
‫قرار بود به مراسم شما بیام اما...
‫میدونم که فکر میکردی شرایط متفاوت میشه؛
‫اما امیدوارم بتونیم با هم کار کنیم.
‫زاکو.
‫- رئیس پلیس. ‫-به من در مورد وضعیت توضیح بده.
‫یه زن، 35 ساله، با ضربه چاقو.
‫علت احتمالی مرگ: ‫قطع شدن شریان کاروتید.
‫- شاهدی هم بوده؟ ‫- بله.
‫اونا داشتن بدون دستکش مدرک میگرفتن!
‫و یکیشون داشت کنار جنازه سیگار میکشید.
‫پس تو آکادمی بهشون چی یاد میدن؟
‫راستش رو بخوای، ‫کاملا مشخصه که بابا دیگه اینجا نیست.
‫عصر بخیر.
‫- میشه یه لحظه حرف بزنیم؟ ‫- ولی...
‫لطفا.
‫اینجا چکار میکنی؟
‫ما یک ساعت دنبالت میگشتیم تا عکس خانوادگی بگیریم.
‫من همین الان شاهد یک قتل بودم.
‫یه زن تو آغوشم مرد، نزدیک بود کشته بشم،
‫بعد تو نگران عکس مراسم ترفیع خودتی؟
‫اگه نرفته بودی چیزیت نمیشد.
‫همیشه همینطوریه.
‫تو بیانیه منو میخوای یا من به یه افسر نیاز دارم.
‫کی به تنها شاهدی که چهره قاتل رو دیده اهمیت میده؟
‫تو چهره قاتل رو دیدی؟
‫آره.
‫پس میتونی توصیفش کنی.
‫- میتونم... ‫- اما؟
‫هوا خیلی تاریک بود.
‫-درسته. ‫-اما اون چشمای قهوه‌ای داشت.
‫عالیه، چون اینجا سوئده و همه ما چشمای آبی داریم...
‫کی میفهمی که من میتونم تو تحقیقات کمک کنم؟
‫بازم برگشتیم سر خونه اول.
‫- اون چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫من از سنجاق سینه‌ام ‫برای دفاع از خودم استفاده کردم،
‫و این تیکه پارچه به سنجاق گیر کرد.
‫- تو با سنجاق بهش ضربه زدی؟ ‫- البته.
‫و این تیکه پارچه، ما رو به سمت اون میبره.
‫و با یک تیکه مو میتونیم آل کاپون رو بگیریم.
‫بسه مارینا، میفهمی چی میگم؟
‫ببخشید رئیس پلیس.
‫- یه چیزی پیدا کردیم. ‫- دارم میام.
‫مارینا همینجا بمون لطفا.
‫همین الان پیداش کردن.
‫ممکنه به این مورد مرتبط باشه.
‫- دیدی داخلش چیه؟ ‫- نه.
‫بازش کن.
‫مجلات علم و جرم شناسی.
‫نمیشه اونا رو تو اسپانیا پیدا کرد.
‫کالاهای قاچاق، من باید ‫تو رو به خاطر این کار دستگیر کنم.
‫- باید اونا رو بخونی. ‫- «سبز زیتونی، رنگ جدید پاییز».
‫ظرافت با هوش ناسازگار نیست، کارآگاه.
‫- و تو کی هستی؟ ‫- کافیه.
‫از فرار کردن دست بردار، از تحقیق کردن دست بردار،
‫- از به خطر انداختن خودت دست بردار. ‫- من بچه نیستم.
‫نه تو بدتری، میشه بچه رو کتک بزنی
‫و اونو تنبیه کنی تا از خونه بیرون نره.
‫تو میخوای اینجا منو کتک بزنی؟
‫خوب شد لباس خوشگلام رو پوشیدم.
‫- مارینا! ‫- چیه؟
‫آیا من بازداشتم؟ ‫چون اگر نیستم، مجلاتم رو میگیرم.
‫بنجنبید آقایون، وقت تلف کردن بسه.
‫همه برید بالا، صحنه رو جستجو کنید؛ برید!
‫گوش کن زن مرده، ‫یه نماد رو روی سینه‌اش حک کرده بود،
‫- امضای قاتل. ‫- به خانواده‌اش خبر میدیم.
‫- اجازه دهید کابانیاس اونو اداره کنه. ‫- البته.
‫خانم مارینا بفرمایید.
‫بریم خونه.
‫- بهت گفتم که این ایده خوبی نیست. ‫- تو هم میخوای سرزنش کنی؟
‫من هیچی نمیگم، ببینیم نظر مادرت چیه.
‫بذار بخوابه لطفا.
‫مارینا، تو اونجایی؟ مارینا همراه توئه؟
‫هکتور، مارینا همراه توئه؟
‫هکتور!
‫- صدام کردید خانم؟ ‫- اون کجاست؟
‫بعد کاری که با من جلوی ‫اون همه مهمون کرد، چقدر خجالت‌آور!
‫بهش بگو بیاد پایین تا ببینمش!
‫خانم جوان...
‫تا اینجا تحملش کردم.
‫- یه دمنوش دیگه برات آماده میکنم. ‫- دمنوش نمیتونه اینو درست کنه.
‫بهش بگو بیاد پایین.
‫اگر فکر میکنی قایم شده بودم، ‫اصلاً منو نمیشناسی، مامان.
‫میشناسمت عزیزم؛ ‫با این تیپ و قیافه کجا بودی؟
‫خودم میدونم، رفتی به بندر
‫تا اون مجله‌هات رو بگیری.
‫- آرتورو قبلا گزارش داده؟ ‫- بله، چون نگرانت بودم.
‫- ناگفته نمونه... ‫- شرمندگی مطلق
‫نگرفتن عکس خانوادگی.
‫نمیدونم باید باهات چکار کنم.
‫من مستقیماً میرم سراغ نوشیدنی.
‫آره.
‫خدا رو شکر که تو منو درک میکنی، هکتور.
‫خب پس؟
‫قصدم این نبود که جلب توجه کنم.
‫این نوشیدنی جرعه‌ای کوچک از شادیه.
‫ممنونم.
‫خب تو مراسم در مورد چیز دیگه‌ای صحبت نکردن.
‫و یادت باشه، فردا رامون دو پورتو داره میاد.
‫من نمیخوام چیزی که امروز اتفاق افتاد تکرار بشه.
‫- همونطور که باید از اون استقبال میکنیم. ‫- و همونطور که باید چه شکلیه؟
‫- در صورتی که مجبور باشم به اونم بفهمونم. ‫- خدای من، تو اصلاح ناپذیری.
‫- یه لیوان دیگه؟ ‫- بله، این یکی برای منه.
‫چقدر ناشایست.
‫حتی در مبتذل‌ترین کافه هم چنین چیزی ندیدم.
‫ببین کی داره اینو میگه!
‫بهتره که اگر تو حال خودت نبودی ‫مجبور نشم برات صحنه‌سازی کنم.
‫خوب بخوابی مامان.
‫تو هم همینطور عزیزم.
‫- یه لیوان دیگه برام بریز. ‫- بفرمایید.
‫بیشتر بریز، نگران نباش.
‫تنها چیزی که برادرت میخواد اینه که ‫تو در امان باشی،
‫خوشحال باشی، کارهای معمولی‌تری انجام بدی.
‫فکر می کردم هیچکدوم از ما نمیخوایم عادی باشیم.
‫مادرم چطور؟
‫اگر پدرم اینجا بود، همه چیز فرق میکرد.
‫همه ما دلمون براش تنگ شده.
‫خوب بخوابی.
‫تو توی اینجا چی میبینی؟
‫خانمی که خودش رو حلق آویز کرده.
‫مطمئنی؟
‫شما باید فراتر از اون چیزی که ‫تو نگاه اول به چشم میاد نگاه کنید.
‫تمرکزتون روی...
‫جزئیات باشه!
‫دقیقاً.
‫چه چیزی وجود داره و چی وجود نداره،
‫جزئیات داستان جنایت رو نشان میدن.
‫چهارپایه یا نردبونی وجود نداره.
‫اون خانم نمیتونست به تنهایی این کارو انجام بده، ‫اصلا چطوری رفته اون بالا؟
‫آفرین، مارینا.
‫تو مدال شایستگی پلیس رو به دست آوردی، بانوی جوان.
‫وقتی بزرگ شدی، ‫یک رئیس پلیس خوب خواهی شد.
‫دخترا نمیتونن پلیس باشن.
‫ولی یه روزی میشن.
‫تغییر از درون میاد.
‫هیچوقت اجازه نده کسی بهت بگه چه کار بکنی.
‫برای اینکه یه افسر پلیس عالی باشی ‫نیازی به نشان نداری.
‫- متوجهی؟ ‫-بله متوجه‌ام.
‫داری با تفنگ پدرت چیکار میکنی؟
‫تمرین میکنم.
‫تمرین برای چی؟
‫برای گرفتن قاتل.
‫بیا دنبالم.
‫صبحانه‌ات...
‫- کی همه اینجا رو تمیز کردی؟ ‫- دیشب.
‫این نمیتونه کامل باشه.
‫-یه گردگیر میارم. ‫-نه هکتور، صبر کن.
‫من نیازی به تمیز کردن تو ندارم.
‫پس برای چی به من نیاز داری؟
‫وقت اون رسیده که ثابت کنم
‫من میتونم افسر پلیس بزرگی باشم ‫که پدرم بهم یاد داد.
‫وای، انتظار این واکنش رو نداشتم.
‫همه این ماجرا دیوونه‌واره.
‫تو نمیتونی یه قاتل رو طوری دستگیر کنی ‫که انگار یه پلیس هستی،
‫چون تو پلیس نیستی.
‫خب پدرم با این حرف موافق نبود.
‫این یک سنجاقه نه مدال پلیس.
‫بیخیال، هردومون میدونیم تنها مشکلی
‫که نمیذاره من یه افسر پلیس باشم، ‫اینه که من یه زنم.
‫این یه واقعیته؛ نمیدونم که مشکلی هست یا نه.
‫باور کن مشکله.
‫من زنیم که شجاعت و شعور ده تا مرد رو دارم.
‫و تواضع، تواضع رو فراموش نکن.
‫اینم برای یه پلیس خوب بودن مهمه.
‫میدونستم میتونم روی تو حساب کنم.
‫چی؟
‫من میخوام با این پارچه یه لباس درست کنم.
‫بذار ببینم.
‫کیفیتش خیلی خوبه،
‫یک ژاکارد سه رنگه.
‫-این پارچه مردونه‌ست. ‫-بیا فعلا جنسیت رو بیخیال بشیم.
‫- کجا میتونم اون رو پیدا کنم؟ ‫- من نمیدونم.
‫شما نمیتونی پارچه‌ای به این فابریکی رو ‫هر جایی پیدا کنی.
‫همچین چیزی رو فقط میشه از گالری ریبادیو سفارش داد.
‫با تشکر از همکاری شما، ‫من حتما این رو تو گزارش ذکر میکنم.
‫چی گفتی؟
‫همه‌اش دیوونه‌واره.
‫گفتم لازم نیست با من بیای.
‫و کاری که دارم میکنم چه اشکالی داره؟
‫- دارم میرم خرید. ‫-من و تو هردو میدونیم که این درست نیست.
‫از من استفاده کردی؛ اگر میدونستم ‫اون نمونه مربوط به قاتله...
‫هکتور، اگر به پدرم تو تحقیقاتش کمک کردی،
‫نباید در مورد کمک به من ‫در این مورد حس بدی داشته باشی.
‫وقتی پلیس با خونه تماس میگرفت، ‫من فقط برای دون آلفونسو پیام میگرفتم .
‫اما تو میخوای منو به واتسون تبدیل کنی.
‫تو بیشتر شبیه پوآرو هستی.
‫ببین، رسیدیم.
‫«گالری‌های ریبادیو»
‫پس این آخرین مدل‌مونه. ‫دوست دارید نگاهی بندازید؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- من دنبال یه کت برای آقا بودم. ‫- قطعا، برای پدرتون؟
‫شوهر.
‫چیز خاصی مد نظرتونه؟
‫سبک کلاسیک؟ چیزی شیکی؟
‫ما یه چیز غیرعادی میخوایم.
‫مثل خودمون.
‫- یه فاستونی، شاید؟ ‫- نه خدا نکنه، فاستونی نه.
‫اسم اون پارچه‌ای که خیلی دوست داشتیم چی بود؟
‫من نمیدونم؛ تو که میدونی من ‫به این مزخرفات مد اهمیتی نمیدم.
‫- فقط باید بریم. ‫- نه، نه، به هیچ وجه.
‫تا زمانی که اون کت رو برات نخرم از اینجا نمیریم.
‫گاهی پای چپم خواب میره.
‫اگه میشه یه سرنخ بهم بدید...
‫یه...
‫ژاکا...
‫- یه چیز سه رنگ. ‫- ژاکارد سه رنگ؟
‫- خودشه. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫متشکرم.
‫- این دیوونگیه. ‫- غر زدن رو بس کن
‫بهت گفتم نیا.
‫ببخشید.
‫خیلی ممنونم.
‫امتحان کن عزیزم، عالی میشه.
‫- اگر اجازه بدید... ‫- بله ممنون.
‫عالی به نظر میرسه.
‫فکر میکنم مشتریان زیادی نمیتونن چنین چیزی رو بخرن.
‫این یک کالای گرونه، بله،
‫اما این کار یکی از موفقیت‌های ما در این فصل بوده.
‫واقعا؟
‫بله، من شمارش رو از دست دادم ‫که چه تعداد فروختیم.
‫که اینطور.
‫پس میگیریدش؟
‫-نه، نه خدای من، درش بیار. ‫-فکر نمیکنم انقدر بد باشه.
‫اما ما به دنبال چیزی خاص‌تر بودیم،
‫که به ما اجازه میده باهاش همذات پنداری کنیم.
‫حق با توئه، من نمیتونم با این شناخته بشم.
‫ممنونم.
‫خب لعنت بهش، ‫پیشرفت چندانی نداشتیم.
‫- خانم... ‫- میدونم دیگه بهم نگو.
‫من نباید تحقیق کنم.
‫ولی میدونم خیلی نزدیک بودم؛ ‫اگه یه سرنخ دیگه داشتم که میتونستم دنبال کنم...
‫آیا تو صحنه جرم چیزی دیدی یا شنیدی؟
‫من؟
‫همیشه میگی هیچکس متوجه ساقی نمیشه.
‫من مطمئنم، اونقدری که تو مراقب هستی،
‫حتما یه چیزی دیدی یا شنیدی.
‫من هیچ چیز جالبی نشنیدم، بهت اطمینان میدم.
‫- الان چکار کردی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫هکتور، من با تو بزرگ شدم.
‫تو منو بهتر از هر کسی میشناسی، ‫اما منم تو رو میشناسم.
‫تو الان گوشت رو لمس کردی، ‫و این یعنی داری دروغ میگی.
‫من هیچوقت دروغ نمیگم.
‫- میدونستم! ‫- چکار میکنی؟
‫لطفا هکتور، باید به من بگی. ‫لطفا به من بگو، لطفا.
‫- چی دیدی؟ ‫- باشه.
‫شنیدم که چنتا از پلیس‌ها اشاره کردن که مقتول
‫نمادی روی بدنش کشیده شده بود.
‫- یک نماد؟ ‫- چیزی نزدیک سینه‌اش،
‫انگار امضای قاتله.
‫چرا قبلا به من نگفتی؟
‫برگرد، باید بررسی کنیم.
‫- چی؟ ‫- دور بزن!
‫تنها راه برای بررسی این نماد ورود به اونجاست.
‫چرا مستقیم از دون ریکاردو نمیپرسی؟
‫تو فکر میکنی پزشکی قانونی ‫این اطلاعات رو به من میده؟
‫به همون اندازه که به پدرم نزدیک بود؟
‫نه، ما باید یواشکی وارد بشیم، ‫تو راه رو برای من باز میکنی.
‫تنها چیزی که میخوام بدونم ‫اینه که آیا این نماد وجود دارد یا نه.
‫هیچکس اینو باور نمیکنه.
‫اگر اونو پیدا کنی، ‫فقط به دنبال نماد دیگه‌ای میگردی،
‫و از اون نماد به نماد دیگه، ‫و همینطور ادامه داره.
‫- من از اینجا میرم. ‫- قول میدم بعد از این بریم خونه.
‫یه مرگ دیگه؟
‫بله، اینم اطلاعاتش.
‫قول میدی؟
‫چی؟ بجنب، هکتور.
‫بجنب دیگه، برو.
‫بذار ببینم...
‫خیلی خب، اسمش درسته، تاریخ هم همینطور.
‫- عصر بخیر. ‫- هی کجا داری میری؟
‫شرمنده، برای طرح یه شکایت میرم،
‫راهش همینه؟
‫- خب اگه مردی آره. ‫- چی؟
‫این ورودی سردخونه‌ست.
‫ورودی ایستگاه از جلوئه.
‫فقط اونا همه چیز رو از من دزدیدن.
‫چکار میتونم بکنم؟ یه جسد بهت بدم؟
‫- بجنب برو. ‫- نه...اگه...
‫- شرمنده. ‫- بهت گفتم که برو به کلانتری.
‫عصر بخیر.
‫مسیر از اون طرفه آقا!
‫ما روی ایجاد علت تمرکز نمیکنیم...
‫همونجا خوبه، ممنون. ‫به سمت سردخانه میره.
‫ما بر روی گاه‌شماری از...
‫مارینا؟
‫- خانم من فقط دستورات رو انجام میدم. ‫- تو حق نداری منو بازداشت کنی.
‫من به دنبال برادرم بودم که گم شدم.
‫مورایس، برو به اتاق تحقیق.
‫دقیقا همون چیزی که احتیاج داشتم.
‫آره، بله خیر...
‫بله، من گزارش رو نگاه میکنم.
‫خسته نباشید، خانم کیروگا.
‫چیزی که دیدی ربطی به پرونده نداشت.
‫لازم نیست توضیح بدم که در اوقات فراغتم ‫چه کار میکنم یا نمیکنم.
‫اگر با دوستانتون پیک‌نیک داشتید،
‫من اصلا برام مهم نبود؛
‫اما تو یواشکی به سردخونه رفتی.
‫جایی که قربانی پرونده‌ای که ‫در حال بررسیش هستیم اونجاست.
‫- بنابراین... ‫- قربانی؟ یا قربانی‌ها؟
‫چون فکر میکنم فراموش کردی...
‫شما فراموش کردید که به مردم بگید ‫این یه جنایت مجزا نیست.
‫- متوجه حرفات نمیشم. ‫- امیدوارم بشی.
‫یا دوباره به من ثابت میکنی که این پاسگاه پلیس،
‫از زمانی که پدرم رفته، ‫اصلا کارش رو خوب انجام نمیده.
‫چند وقته که اینجایی؟
‫تو هنوز نمیدونی من کی‌ام، نه؟
‫من پابلو زاکو هستم،
‫بهترین شاگرد آخرین کلاس پدرم.
‫خب، من بهترین رو نمیدونم، اما ...
‫اما بله، پدر شما مربی من بود.
‫اونم خیلی شما رو تحسین میکرد.
‫پس به خاطر مرد بزرگی که ما رو به هم متصل میکنه،
‫اشکالی نداره که اعتراف کنی
‫که مرد توی بندر فقط یک قاتل نیست،
‫بلکه یک قاتل زنجیره‌ایه، ‫که قربانی‌ها رو با نماد گل زنبق نشونه‌گذاری میکنه.
‫من میتونم تو رو به خاطر کاری ‫که انجام دادی تو یک سلول حبس کنم.
‫و منم میتونم به مطبوعات بگم، ‫شما امنیت تمام شهر را بر عهده دارید.
‫یک قاتل زنجیره‌ای آزاده!
‫تو چی میخوای؟
‫هی، هی، هی.
‫اول از همه، منو با اسم کوچیکم صدا کنید.
‫نه، ترجیح میدم اینکارو نکنم، خانم کیروگا.
‫به من گفتن که بهتره فاصله‌ام رو با شما حفظ کنم.
‫اما تو خاص هستی،
‫منظورم برای پدرمه.
‫و اگر برای پدرم خاص بودی، ‫برای منم خاصی.
‫پابلو...
‫من میتونم تو این پرونده بهت کمک کنم!
‫نه.
‫نه، من فقط ده ماه در این پاسگاه بودم،
‫من درمورد تو ریسک نمیکنم.
‫- زنان باید درمورد این خطر آگاه بشن. ‫- اغراق نکن.
‫- اون فقط به فاحشه‌ها حمله میکنه. ‫- ببخشید؟ اونا زن نیستن؟
‫من باید گزارشات قتل‌های دیگه رو ببینم.
‫- کاری که از من میخوای انجام بدم دیوونگیه. ‫- آره.
‫ایده پلیس زن هم همینطوره.
‫با این حال پدرم بهش اعتقاد داشت.
‫پابلو، منم دانش آموز تیزهوشی بودم؛
‫اما تو خونه.
‫کمکم کن موفق بشم انگار اون هنوز اینجاست.
‫«زن به قتل رسیده»
‫من هنوز نمیتانم باور کنم که ‫اونا به تو اجازه دادن از این همه شواهد عکس بگیری.
‫معلوم شد که پابلو خیلی منطقی‌تر ‫از اون چیزیه که به نظر میرسید.
‫فکر میکردم باج‌گیری ربطی به امتیازش داره.
‫اونجا رو تمیز نکردی.
‫بریم تو کارش.
‫سه قتل در سه مکان و تاریخ مختلف؛
‫بدون هیچ رابطه ظاهری با یکدیگر.
‫گلوی همه رو با چاقو بریده بودن،
‫و یه نماد روی سینه همه‌شون حک شده، نماد گل زنبق.
‫این شکل نماد گل زنبقه،
‫که نشون دهنده پاکی جسم و روحه.
‫شاید قاتل قصد داشت ‫با استفاده از این نماد اونا رو تطهیر کنه.
‫اولین کسی که اونا پیدا کردن ‫جولیا اندونگو، حدوداً 44 ساله، آفریقایی الاصل بود.
‫دومی مانولی بود، نام خانوادگی نامشخص، ‫اون تو سرشماری نبود.
‫و سومی دختر بیچاره‌ای بود که تو بندر پیدا کردم.
‫کارمن اولوآ، 49 ساله، گالیسیایی.
‫این یه پازل بدون پایانه.
‫و منو بگو فکر کردم ‫که به این پرونده علاقه‌ای نداری.
‫بر حسب عادته.
‫بارها به حرف‌های پدرت گوش میدادم.
‫میتونی در مورد یه چیزی به من کمک کنی؟
‫فکر نمیکنم.
‫با این وسیله میخوای چکار کنی؟
‫رامون! همین الان داشتم فکر میکردم که کی میرسی.
‫ظهر بخیر خانم آسونسیون، ‫من براتون...
‫خواستگار!
‫متشکرم؛ مارینا!
‫- هکتور! مارینا پیش توئه؟ ‫- مراقب باش، ظریفه.
‫اون طرف دیوار میبینمت.
‫تو گفتی من فقط باید اینو بار ماشین کنم.
‫اوضاع پیچیده‌تر شده؛ ‫ممنونم، هکتور.
‫- آب رو ترجیح میدم. ‫- واقعا!
‫- فکر نمیکردم اینطوری باشی. ‫- من این جوریم.
‫- پس یک لیوان آب با مقداری یخ. ‫- بله لطفا.
‫- کتتو در بیار عزیزم. ‫- بله، کتم.
‫شرمنده!
‫یکی طلب من.
‫هکتور، ممنونم.
‫اینم بدون که مادرت به من گفته ‫شهر رو شخم بزنم تا تو رو پیدا کنم.
‫مادر من واقعاً اون پسره رامون رو دوست داره.
‫نظرت درمورد اون چیه؟
‫اون کوتوله‌ست، مگه نه؟
‫بیخیال، بیا بریم.
‫- نمیدونم اینجا چکار میکنیم. ‫- تحقیق میکنیم.
‫اینجا جایی بود که جولیا، ‫اولین زن مقتول، کشته شد.
‫بذار ببینیم، اینو اینجا بذار، مراقب باش.
‫همونجا خوبه.
‫بسیاری از مطالعات جرم شناسی،
‫از اهمیت قتل اول صحبت میکنن.
‫قاتل هنوز تکنیک خودش رو اصلاح نکرده؛
‫و احتمال اشتباه خیلی بیشتره.
‫من اینو متوجه میشم، ‫اما هفته‌ها از مرگ گذشته.
‫امکان نداره ذره‌ای مدرک باقی مونده باشه.
‫چیزی درباره اشعه مادون قرمز شنیدی؟
‫اشعه؟ مثل بمب هسته‌ای؟
‫نه، مثل یه لامپ معمولی.
‫ژنراتور رو روشن کن.
‫اگر یه لیوان با رنگ مخصوص رو اینجا قرار بدید،
‫که همه نور رو به جز اشعه ماوراء بنفش مسدود میکنه،
‫برخی از مایعات، مثل خون یا اثر انگشت، ‫به اون نور واکنش نشون میدن.
‫اونوقت میگن مجلات شما بی‌فایده‌ست.
‫نگاه کن.
‫رد خون.
‫باید همون جایی باشه که ‫برای اولین بار بهش حمله کرد.
‫کمک!
‫دختر از اون طرف فرار کرد.
‫احتمالاً قاتل از این طرف مسیرش رو قطع کرده.
‫به این نگاه کن.
‫اون در اینجا خون زیادی از دست داده.
‫حتما افتاده اون پایین.
‫احتمالا اون رو گرفته و باهم درگیر شدن.
‫قاتل باید به اینجا میومد تا کار اون رو تموم کنه،
‫و نماد گل زنبق رو حک کنه.
‫احتمالاً از اینجا پریده.
‫بذار ببینم.
‫ایناهاش.
‫هکتور، کیفم رو باز کن و موچین رو بیرون بیار؛
‫و آینه جیبی.
‫متشکرم.
‫شبیه پوسته‌ی حشره‌ست.
‫چیزی که اصلا مورد توجه پلیس قرار نگرفت
‫و ما به تازگی کشفش کردیم.
‫چیه؟
‫باید اعتراف کنم که فقط یک نفر دیگه
‫تا به حال منو به این اندازه ‫با استنتاجش تحت تاثیر قرار داده.
‫همانطور که تو الان تحت تأثیر قرارم دادی، ‫و اون شخص پدرت بود.
‫اون چی بود؟
‫بجنب هکتور، بیا بریم.
‫کجا میخوای بری؟
‫آیا عقلت رو از دست دادی، خانم کیروگا؟
‫آروم پیاده شدی، داشتی جاسوسی میکردی؟
‫داشتم تحقیق میکردم؛ من یک پلیسم، یادته؟
‫- تو ماشین من تحقیق میکنی؟ ‫- احمق نباش.
‫میدونم چیزی پیدا کردی که میخوای با خودت ببریش.
‫فکر کردم جاسوسی نمیکنی.
‫خانم کیروگا، همکاری کنید.
‫از قدیم گفتن: ‫«یه دست صدا نداره».
‫مشکل اینجاست که با تو، کارآگاه، ‫ما سه‌تا دست میشیم.
‫خب خیلی بد شد که.
‫ما یه میکروسکوپ تو پاسگاه داریم
‫که میتونه یه نمونه رو ‫تا 50 برابر اندازه‌اش بزرگ کنه،
‫و هر چیزی که پیدا کردی،
‫خیلی کوچیک به نظر میرسه.
‫- تو خیلی... ‫- بس کن، نه، نه، نه.
‫اگر جمله رو تموم نکنی زیباتره.
‫میشه بریم لطفا؟
‫خیلی ازتون متشکرم.
‫مراقب باش.
‫خیلی محکم فشار میدی، لهش میکنی.
‫خانم کیروگا، اگر میخواستم توبیخ بشم،
‫تو خونه میموندم.
‫همسرت بدخلقی داری؟
‫مادرم.
‫خب، حالا ما یه وجه اشتراک داریم.
‫اینو ببین.
‫- بهم اجازه میدی؟ ‫- شرمنده.
‫متشکرم.
‫خب، این نوعی هزارپائه.
‫من فکر نمیکنم پیدا کردن اون ‫تو یه کوچه‌ی کثیف غیرعادی باشه.
‫مهم اینه که آیا قاتل اون رو ‫روی خودش داشته است یا نه؛
‫و اونو روی دیوار رها کرده، بذار ببینم.
‫- چکار میکنی؟ ‫- از بین بردن ناخالصی‌ها.
‫مواظب باش...اما...
‫حق با شماست، این فقط یه حشره‌ست.
‫- نه، نه، اون چیه؟ چی دیدی؟ ‫- هیچی.
‫فکر میکنم به اندازه کافی ‫امروز کارآگاه بازی درآوردیم؛
‫- درسته هکتور؟ ‫- منم همینطور فکر میکنم.
‫خانم کیروگا، اگر چیزی پیدا کردید، ‫موظفید به من بگید.
‫برو یه کم استراحت کن کارآگاه.
‫خوشحالم که تو رو توی شهر داریم.
‫بیا هکتور.
‫یک کشینل!
‫چی؟ خب، به نظر من اون یه مرد جوان بسیار جذابه.
‫چی؟ نه، منظورم حشره‌ست.
‫به طور دقیق، کشینل قرمز.
‫- از کجا میدونی؟ ‫- نگاه کن.
‫این لکه مال زمانیه که حشره رو لمس کردم.
‫کت مورد علاقه منم به همین شکل رنگ شده، ‫من میدونم قاتل رو کجا پیدا کنم.
‫پس پلیس بگو و تموم.
‫نه خیر.
‫نگه دار هکتور، نگه دار.
‫اونجاست.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫این تنها کارخونه تو شهره ‫که پارچه‌ها رو با کشینل رنگ میکنه.
‫نمیدونم چرا، فکر میکردم باید نورانی و درخشان باشه.
‫بیخیال، مردی به بزرگی تو ممکن نیست از این بترسه.
‫اگر یک نگهبان این اطراف گشت بزنه چی؟
‫اون موقع دو به یک میشه.
‫اون چیه؟
‫نگاه کن
‫فوق العاده‌ست.
‫قایم شو، هکتور!
‫یعنی چی قایم بشم؟ ‫ما داریم به ملک خصوصی تجاوز میکنیم.
‫چکار میکنی خانم؟
‫چطور به ذهنت رسید که اسلحه پدرت رو بیاری؟
‫محض رضای خدا خانم، بیا بریم.
‫اگه قاتل باشه چی؟
‫حالت خوبه؟
‫ایست!
‫- خانم حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- از کجا یاد گرفتی اینطوری تیراندازی کنی؟ ‫- تیراندازی؟
‫سوزن نخ کردن در بار اول نیاز به مهارت زیادی داره.
‫و اگر پاشنه دیگه‌ات رو به من بدی، ‫اونو میشکنمش تا لنگ نزنی.
‫البته، میدونم.
‫مارینا با این ریخت و قیافه کجا بودی؟
‫- خانم جوان داشت... ‫- خرید میکرد.
‫- خريد كردن. ‫- رامون دو پورتو، از آشنایی با شما خوشحالم.
‫- از ملاقات شما خوشبختم. ‫- من براتون...
‫خیلی ازتون ممنونم، شب بخیر.
‫چقدر جذاب.
‫- نوشیدنی؟ ‫- نه متشکرم، هکتور.
‫«کنجکاوی گربه رو کشت.»
‫اون گل هشداری برای کنار کشیدنه.
‫«آنچه در قسمت بعد خواهید دید...»
‫به هیچ وجه.
‫- نقشه‌ای داری؟ ‫- کی نقشه‌ای نداشتم؟
‫من قصد دارم با این برم جلو.
‫روی من حساب کن.
‫هیچ کس حرکت نمیکنه، پلیس اینجاست!
‫ترمز کن!
‫من قراره مریض بشم.
‫«ترجمه از محسن»