‫
‫آه!
‫هی کوچیکه، تو نمیای؟
‫یا می‌خوای تموم روز همونجا بمونی؟
‫نگران خودت باش، پیرمرد فسیل.
‫قله‌های غول‌ها.
‫ افسانه‌ی پریان رو یادت میاد؟
‫پاپا.
‫بیخیال.
‫من هنوزم به افسانه‌های پریان باور ندارم.
‫اون یه دونه داستان موردعلاقه‌ات بود.
‫هوم؟
‫روزی روزگاری، توی یه عروسی بزرگ غول‌ها،
‫سیزده تا غول که زیای بهشون خوش گذشته بود، حساب ‫زمان از دستشون در رفت.
‫خورشید طلوع کرد و اونا تبدیل به سنگ شدن، و حالا ‫اونا کوهن.
‫زر زر زر.
‫می‌دونی که
‫هر افسانه‌ی پریانی پشتش یه حقیقتی هست.
‫اونا فقط قله‌ی کوهن.
‫چیزی که بهش باور داشته باشی رو می‌بینی.
‫این چیزیه که مردم می‌گن.
‫دقیقا برعکسشه.
‫باید به یه چیزی باور داشته باشی که بتونی ببینی.
‫می‌تونی ببینی‌شون، نورا؟
‫یالا، سعی‌تو بکن.
‫ببین.
‫نه با چشم‌هات.
‫با قلبت.
‫باور داشته باش.
‫اونا از سنگ و کوه ساخته شده‌ان
‫با یه قلبی از جنس گلوله‌برفی.
‫و استخون‌هایی از یخ.
‫از تاریکی‌ها میان
‫و در نور
‫مرده ان.
‫
‫می‌فهمم، قربان،
‫ولی می‌تونم بهتون اطمینان بدم که داریم تمام وقت کار ‫می‌کنیم
‫همه‌مون داریم تلاش می‌کنیم، آم... ‫چی شد، قربان؟
‫صداتون نمیاد، اینجا آنتن یکم... قربان؟
‫قربان؟ الو؟ الو؟
‫اینجا، اینجا
‫اینجا باد میاد و
‫لعنتی.
‫کسی شکارچی دایناسور پر دل و جرئتمون رو ندیده؟
‫تازه یه جستجوی جدید رو شروع کرده، سیکورد.
‫- یکی دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫همونجا.
‫البته.
‫برنامه‌ات اینه که کل ساحل رو بکنی، نورا؟
‫آخ آخ.
‫از اون قیافه‌ای که به خودت گرفتی خوشم نمیاد.
‫همین الان تلفنم با دانشگاه تموم شد،
‫آه، لعنتی.
‫ببین.
‫ما الان حدود شیش ماهه که کل این ساحل رو داریم ‫زیر و رو می‌کنیم،
‫- چیزی گیرمون نیومده. ‫- ولی فقط یه خرده زمان بیشتری لازم داریم.
‫نورا. تو رو خدا.
‫خیلی نزدیک شدیم. می‌تونم حسش کنم.
‫من دیگه بهانه‌ای ندارم، باشه؟ و بدون پول
‫نخیرم. پول به درک.
‫چی کار می‌خوای بکنی؟
‫اگه فقط یه چیز پدرم بهم یاد داده باشه،
‫این بوده که هرگز، هرگز،
‫هرگز ایمانمو
‫از دست ندم.
‫اوه!
‫شوخیت گرفته، مگه نه؟
‫یالا تکون بخور و بیا انجا، سیکورد.
‫یه چیزی پیدا کردیم!
‫نورا، یه چیزی پیدا کردیم، نه؟
‫آره!
‫خدایا! بیا اینو ببین!
‫این مال زمان غول‌هاست. درست مثل یه افسانه‌ی پریان.
‫این دیگه افسانه‌ی پریان نیست.
‫یه نگاه به خودت بنداز!
‫سلام خوشگله.
‫
‫بذارین کوهستان زندگی کنه! بذارین کوهستان زندگی ‫کنه!
‫
‫بذارین کوهستان زندگی کنه! بذارین کوهستان زندگی ‫کنه!
‫مواد منفجره رو بیارین.
‫همگی بیرون!
‫بذارین کوهستان زندگی کنه!
‫بوو!
‫خیلی‌خب، بریم سر وقت کار.
‫- باشه. ‫- بریم بچه‌ها.
‫چی؟
‫همگی بیرون!
‫بیرون! همین الان!
‫
‫یه خبری بهم رسیده که می‌گه در دوورِه یه سری حرکات ‫زمین‌لرزه‌ای دیده شده.
‫سیگرید کجاست؟
‫درخواست دارم که یه تیم اکتشاف هوایی به دووره ‫بفرستین.
‫چیزی رو از دست ندادم؟
‫
‫ریون 4، در حال آماده‌باش.
‫ریون 4، آماده برای پرواز.
‫مرکز، ریون 4 به دووره نزدیک می‌شه.
‫افسر، خبردار! ژنرال
‫آماده‌باش.
‫مرکز، این رو می‌بینین؟
‫- چی رو؟ ‫- اینجا براتون دوربین گذاشتیم، قربان.
‫به نخست‌وزیر اطلاع بدین.
‫
‫- روز بخیر. ‫- روز بخیر.
‫- جناب نخست‌وزیر. ‫- چقدر رسمی رفتار می‌کنی، آندریاس.
‫وزیر دفاع تو راه براتون توضیح می‌ده.
‫تنها اطلاعاتی که داریم از نیروی هوایی تیم اکتشافه، ‫که
‫این عکسا رو گرفته.
‫خدای من. انگار یه شهاب‌سنگ فرود اومده.
‫تیم تو راهه که موقعیت رو بررسی کنه.
‫این خبر پخش شده؟
‫من حواسم به رسانه‌ها هست.
‫اوه، جدی؟
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫هواپیماها از یه منطقه‌ای همون نزدیکی هم عکس گرفتن.
‫تا حالا نمی‌تونیم تایید کنیم که
‫آثاری که توی منظره دیده می‌شه،
‫مستقیما به این اتفاق ربطی داشته باشن.
‫اما، آم... داریم روش کار می‌کنیم.
‫ممنون، فرد.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟ ها؟
‫یکم شبیه ردپائن. نه؟
‫گمونم... گمونم نباید حرفی می‌زدم. من صلاحیت‌شو ‫ندارم.
‫درسته. آره.
‫اما باید یکی رو پیدا کنیم که داشته باشه
‫زمین‌شناس، باستان‌شناس یا زیست‌شناس باشه.
‫آره. چیزشناس.
‫- تبریک می‌گم. ‫- متشکرم.
‫- سخنرانی کن! سخنرانی کن! ‫- آره!
‫سخنرانی کن! سخنرانی کن!
‫باشه باشه باشه، الان یه چیزی می‌گم.
‫خب، آم، اونا گفتن که "غیرممکن" ئه.
‫مسخره است.
‫حتی بهمون گفتن دیوونه.
‫- خب، تو دیوونه هستی. ‫- آره خب، یکمی.
‫ولی به نظرم این ثابت می‌کنه که اگر ایمان داشته ‫باشی
‫به هر چیزی
‫چی شد؟
‫تیدمان؟
‫نورا تیدمان؟
‫من اومدم که فورا ببرمتون به اسلو.
‫- ها؟ ‫- یه مسئله‌ای در رابطه با امنیت ملی پیش اومده.
‫نورا تیدمان؟
‫بله.
‫آندریاس ایزاکن هستم، مشاور نخست‌وزیر موبرگ.
‫شما می‌دونین که من کارم گشتن دنبال فسیله، نه؟
‫نمی‌خوام خیلی مرموز جلوه کنم
‫- اما این موضوع محرمانه است. ‫- محرمانه؟
‫بهم گفته‌ان.
‫به زودی اطلاعات بیشتری در اختیارتون قرار می‌گیره.
‫آره، اینم بهم گفته‌ان.
‫می‌تونستین بهم زنگ بزنین.
‫وقتی ببینین، به نظرم متوجه می‌شین که چرا
‫این منطقه رو هیچوقت مشمول تورهای گردشگری نمی‌کنن.
‫- استار ترک؟ ‫- من و سیگرید یه همچین رابطه ای داریم.
‫- بد گفتم، اینجوری نیست. ‫- بابا رفیق.
‫شما منو از رو یه پروژه‌ای که سال‌ها براش پول خرج ‫کردم و برنامه ریختم، برداشتین آوردین اینجا.
‫متوجهین؟ من هیچی نخورده‌ام و خیلی هم خسته‌ام.
‫تحمل کردن دو تاش با هم خیلی سخته.
‫- از هیچی خبر ندارم... ‫- گزارشاتی که بهمون رسیده، می‌گه
‫و به هیچکدوم از سوالام هم جواب نمی‌دین.
‫سلام.
‫ایشون نورا تیدمان هستن، استاد دیرینه‌شناسی.
‫دیرینه‌شناسی؟ جدی؟
‫مثل دایناسورا؟
‫درسته. من رو فسیل‌ها کار می‌کنم.
‫اوهوم.
‫دایناسورها 65 میلیون ساله که منقرض شدن، پس
‫بله، درسته، گمونم پس بهتر باشه از دایناسورها ‫بگذریم.
‫بله. ادامه بده، لونده.
‫قبل از هر چیز، باید اینو روشن کنم که،
‫الان نمی‌تونیم با قطعیت بگیم
‫که این یه حمله‌ی نظامی یا یه عملات تروریستی نیست.
‫اما گزارش‌ها حاکی از اینه که اتفاقی که توی دووره ‫افتاده،
‫در طبیعت به زمین‌شناسی مربوطه.
‫علاوه بر این که ممکنه اثر یه شهاب‌سنگ هم باشه.
‫یه سری آثار در منطقه پیدا شده
‫- ممکنه یه کارست باشه؟ ‫- ببخشید؟
‫یه فروگودال.
‫آب توی منافذ کوهستان نفوذ می‌کنه،
‫که باعث حل شدن ترکیبات کلسیم در زیر زمین می‌شه
‫این اتفاق باعث می‌شه زیر زمین یه سری حفره به وجود ‫بیاد که در نهایت فرو می‌ریزه.
‫ولی خب ممکنه در عین حال انباشت توده‌های گازی هم ‫باشه
‫متان؟
‫آره، این یکی دیگه از عواقب گرم شدن کره‌ی زمینه.
‫آره. به نظرم بهتره به گرتا خبر بدیم. (گرتاتونبرگ فعال محیط زیستی سوئدی)
‫عملیات انفجار ممکنه به یک سری انفجارهای کوچیک ‫در زیر زمین منجر شده باشه
‫ببخشید.
‫شوخی می‌کنین؟
‫- ببخشید؟ ‫- شوخی می‌کنین؟
‫خانوم، می‌تونم بهتون اطمینان بدم که موضوع به شدت ‫جدیه
‫اوهوم. باشه.
‫اما
‫ همه میبینن که اون‌ها ردپائن؟
‫نگاهشون کن.
‫ردّپا.
‫آیا... یه جور هیولای خاص وجود داره که
‫دیرینه‌شناس‌ها مد نظر داشته باشن؟
‫خب، راستش این حرف خیلی بی‌ربطه، به خصوص باتوجه ‫به اینکه عمیق ترین ردّپاها
‫یه چیزی شده.
‫یکی از اعتراض‌کننده‌ها با گوشیش یه عکس از این ‫اتفاق گرفته.
‫هک کردن گوشی‌اش از راه دور خیلی آسون نبود.
‫تقریبا بین خودمون باشه که غیرممکن بود.
‫بعد تونستم یه راهی پیدا کنم، یه خرده اضافه‌کاری ‫داشت
‫خب، در نهایت، بفرمائین!
‫بذارین کوهستان زندگی کنه! بذارین کوهستان زندگی ‫کنه!
‫بذارین کوهستان زندگی کنه! بذارین کوهستان
‫اوه خدایا.
‫بدو! برو! برو عقب!
‫- می‌تونه کار گاز متان باشه؟ ‫- می‌تونه، آره. بعد از این همه سال
‫- انفجارها از همونجایی نشپت گرفته‌ان که... ‫- هی. سیگرید؟
‫می‌شه... می‌شه یکم فیلم رو بزنی عقب؟
‫از همونجا، اگه می‌تونی.
‫- از همونجا بزن. ‫- بذارین کوهستان زندگی کنه
‫اون صدا شبیه صدای یه جور
‫حیوونه.
‫وایسا.
‫راهی که از دووره رد می‌شه موقتا بسته است،
‫به دلیل ساخت‌وسازهای مربوط به راه‌آهن.
‫مقامات دولت گفته‌ان که راه به زودی باز می‌شه.
‫- یعنی شولو چش شده؟ ‫- هوم
‫اون بیرون داره عقلشو از دست می‌ده.
‫آه.
‫آه. آره.
‫ها؟
‫خدایا!
‫عزیزم؟ برو تو زیرزمین!
‫بدو.
‫اوه! آه!
‫داری می‌گی ممکنه یه انسان نخستین باشه؟ توروخدا ولم ‫کن.
‫- از لحاظ ریخت‌شناسی... اون ردّپاها رو ببین. ‫- دیگه کافیه.
‫وقتشه عین آدمیزاد حرف بزنی تا بقیه هم بفهمن چی ‫می‌گی.
‫تا اونجا که می‌تونم ببینم، دو تا پا داریم، خب؟
‫و دو تا دست.
‫خب یعنی می‌خوای بگی یه میمون گنده است؟
‫شاید، کینگ کنگ؟
‫بزرگ‌ترین موجودات نخستین از سه تا چهار متر ‫بلندتر نبوده‌ان،
‫تا جایی که میدونیم.
‫این چیز... به نظر بیاد بیشتر از 4.5 كيلومتر ‫طول داره.
‫این خیلی غیرطبیعیه.
‫یا فراطبیعی.
‫و چیز دیگه‌ای
‫پیدا نکردین؟
‫تحقیقات ما به نتایج بیشتری نرسیده.
‫چه برنامه‌ای برای وضع دارین؟
‫قراره همینطوری بشینیم و بحث نظری کنیم، یا قراره ‫بالاخره یه کاری هم بکنیم؟
‫خانوم محترم، لطفا خودتو کنترل کن.
‫پروفسور تیدمان، ممنونیم.
‫من می‌تونم موقتا کارم رو رها کنم
‫تا به مسائلی که توی دووره پیش اومده یه کمکی بکنم.
‫ولی صحبت کردن درباره‌ی توده‌های گازی با پروفسور ‫تیدمان کار من نیست.
‫نورا تیدمان.
‫نخست‌وزیر به شما سمَتِ مشاور علمی داده.
‫یه اتفاقی توی لسیا افتاده.
‫- ما نیاز داریم که شما سریعا برین اونجا. ‫- "ما"؟
‫اوه، آره. من قراره شما رو تا اونجا همراهی کنم.
‫آه، خب، چرا
‫چرا شروع کردی به کندن زمین دنبال فسیل؟
‫آه
‫از وقتی که یه دختر کوچولو بودم، عاشق طبیعت بودم.
‫و خب البته که با داستان‌ها و افسانه‌های پریان ‫بزرگ شدم.
‫پدرم پروفسور اسطوره‌شناسی و فرهنگ عامه بود.
‫اوه، یهمتخصص فرهانگ عامه. گمون می‌کردم همه‌شون منقرض شده‌ان.
‫و مادرت؟ اون چه می‌کرد؟
‫- وقتی ده سالم بود، مرد. ‫- ببخشین؟
‫وقتی ده سالم بود مرد.
‫اوه.
‫خب، حداقل شما دو تایی همدیگرو داشتین.
‫تو و پدرت، مگه نه؟
‫آره.
‫چی شده؟
‫پدرم قلب بزرگی داشت، و یه قوه‌ی تخیل خیلی قوی، ‫پس
‫در نهایت ارتباطشو با واقعیت از دست داد.
‫جدی؟
‫همیشه می‌گفت، "تو باید به چیزی باور داشته باشی تا ‫بتونی ببینیش."
‫آره، و بعد
‫یه خرده باورهاش از حد و مرز خارج شدن.
‫- آه. ‫- بله.
‫یه موقعی فکر می‌کردم نویسنده می‌شم.
‫در واقع همین الان در حال نوشتن یه کتابم
‫راجع به راهبی که می‌تونه سرشو از بدنش جدا کنه
‫و پرتش کنه به سمت آدمای بد تا سرش بتونه اونا رو ‫گاز بگیره.
‫- باورنكردنيه. ‫- جدی!
‫همینطور می‌تونه انگشتاشو جدا کنه و اونا رو مثل ‫دارت پرت کنه، و
‫پروفسور تیدمان؟
‫- نورا. ‫- کاپیتان هولم هستم، از بخش عملیات ویژه.
‫- آندریاس ایزاکن هستم، از دفتر نخست‌وزیر. ‫- به لسیا خوش اومدین.
‫آها.
‫این چیزاییه که می‌دونیم.
‫هر چیزی که هست از اون سمت اومده
‫راهشو از عرض رودخونه و به داخل دره پیدا کرده.
‫ردپاها تا سه كيلومترى به سمت جنوب و داخل کوهستان ادامه پیدا می‌کنن.
‫بعد متوقف می‌شن.
‫- متوقف می‌شن؟ ‫- بله.
‫اوه.
‫- اثر دیگه‌ای ازش وجود نداشته؟ ‫- ما کل منطقه رو زیر و رو کردیم
‫چیزی پیدا نکردیم.
‫- شما یه دیرینه‌شناسین؟ ‫- در واقع حیطه‌ی اصلیش زیست‌دیرین‌شناسیه.
‫اوه... درسته.
‫خب، آم، تئوريت چیه؟
‫که یه دایناسور فرار کرده به کوهستان‌های نروژ؟
‫خب، باید واستیم و ببینیم، کاپیتان هولم.
‫کریس.
‫می‌تونی صدام کنی کریس.
‫کاپیتان کریس؟
‫بله.
‫خب، من، آم
‫درست نمی‌تونستم ببینم.
‫تاریک بود.
‫درسته.
‫آیا ابرها باعث شده بودن که
‫نور خورشید پوشونده بشه؟
‫نه، خانوم.
‫یه چیز دیگه بود.
‫انگار که تو سایه‌ی یه کوه ایستاده بودیم.
‫و اون کوه داشت ت... تکون می‌خورد.
‫آخ. سولو رو تا حد مرگ ترسوند.
‫نه، سولو؟ نه؟
‫پسر بیچاره‌ی من.
‫- ترسوندت، مگه نه؟ ترسیدی؟ ‫- و، آم
‫جزئیات دیگه‌ای نیست که یادتون بیاد؟
‫یا خاطره‌ای از اونچه که اتفاق افتاد، هرچیزی که به ‫ذهنتون میاد.
‫من... من خیلی متاسفم، ولی
‫من هنوز شوکه‌ام.
‫اشکالی نداره.
‫اوهوم. خیلی ازتون ممنونم.
‫یه چیزی هست
‫- هوم؟ ‫- یه صدایی می‌اومد
‫اون صدا
‫انگار که داشت... زوزه می‌کشید؟
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟ من اصلا صدای زوزه نشنیدم.
‫لارس اصلا هیچی نمی‌تونه بشنوه. سمعک می‌گذاره.
‫چی؟
‫آم، زوزه؟
‫مثل زوزه‌ی باد؟
‫نه، بیشتر شبیه یه... آواز بود.
‫یه آواز غم‌انگیز.
‫خیلی غمگین بود.
‫انگار یه بلای طبیعی سر این دهکده نازل شده.
‫یه بلای طبیعی روی دو تا پا.
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫اون بو؟
‫بوی طبیعت نروژ.
‫آره.
‫و
‫بوی یه چیز دیگه.
‫غیر از طبیعت؟
‫آره. فراطبیعت.
‫فراطبیعت.
‫اوه.
‫ببین چقدر عمیقه.
‫- چه کار می‌کنی؟ ‫- نور ماوراءبنفشه.
‫دنبال آثار بیولوژیکی می‌گردم.
‫چیزی هم می‌بینی؟
‫هیچی.
‫فقط خاک و سنگ.
‫چی؟
‫ولش کن.
‫فقط یاد یه ترانه‌ی قدیمی افتادم.
‫نقشه‌ای نداریم؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫گفتین سه کیلومتر به سمت جنوب اینجاست؟
‫اون پایین ردّپاها تموم می‌شه.
‫دیگه هیچ اثری نیست.
‫ردیاب گرما رو ببین.
‫هیچ اثری از زندگی نیست.
‫هیچ چیز اونجا نیست، فقط کوهستان.
‫غیرممکنه. خیلی بزرگتر از چیزیه که بخواد ناگهان ‫دود شه بره تو هوا.
‫جایی هم واسه پنهان شدن نداره.
‫[استتار؟]
‫تئوری ای به ذهنت رسیده؟
‫- لعنتی! ‫- چی شد؟
‫آخ.
‫یکی هست که باید... بریم به دیدنش.
‫ببین، اگر شما مشکلی ندارین،
‫بهتره که من حرف بزنم
‫من همین‌جا می‌مونم!
‫به اون‌جا بر نمی‌گردم!
‫ما نمی‌خوایم تو رو ببریم جایی.
‫تفنگت رو بیار پایین پدر، لطفا.
‫کوچیکه؟
‫میشه تفنگت رو بیاری پایین؟
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره، یکم سرم شلوغ بوده.
‫آها
‫اون کله‌ تخم‌مرغی کیه؟
‫آندریاس ایزاکن هستم.
‫مشاور نخست‌وزیر موبرگ.
‫ها!
‫آره.
‫- همه چیز رو به راهه؟ ‫- هی!
‫هی، هی، هی، هی، هی!
‫- آروم! ‫- هی، هی!
‫بذارش زمین.
‫ایشون کاپیتان
‫کریستوفر هولم هستن.
‫و کریس، ایشون هم توبایاس تیدمان هستن.
‫ایشون... ایشون... پدرشونه.
‫آهان.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫می‌تونیم بریم داخل و صحبت کنیم؟
‫خواهش می‌کنم. موضوع مهمیه.
‫بهتره
‫ یه شلواری هم پیدا کنی و بپوشی.
‫انگار یه طراح داخلی استخدام کردی.
‫آه... نه.
‫زمستون سال 1943،
‫نازی‌ها اسرای روس رو وادار کردن
‫تا راه‌آهن سرزمین نروژ رو بسازن، اما فقط تا بودو ‫پیش رفتن.
‫بعضیا معتقدن ساخت و ساز به این دلیل متوقف شد که
‫یه چیز عجیب‌غریبی توی کوهستان پیدا کردن.
‫جدی؟ اون چیز چی بود؟
‫یه چیزی از دل کوهستان بیرون اومد.
‫دقیقا. اما ثابت کردن این موضوع خیلی سخت بود، برای ‫همین همه‌ی شاهدها رو از بین بردن
‫و موضوع رو در نطفه خفه کردن.
‫نه، پدر. امروز.
‫یه چیزی همین امروز از دل کوه اومده بیرون.
‫ما ردّپاهای این موجود رو
‫دنبال کردیم.
‫اما همه‌شون ناگهان متوقف می‌شن.
‫اوه اوه اوه.
‫و لطفا بر اساس خرافات، یا فانتزی، یا افسانه‌ی ‫پریان نظر نده.
‫فعلا با این چیزا کار ندارم. باشه، پاپا؟
‫من فقط فکر کردم شاید یه چیزی توی کارت داشته باشی ‫که
‫بتونه ما رو به جهت درست راهنمایی کنه.
‫تو این کوهستان‌ها رو از همه بهتر می‌شناسی.
‫آه
‫می‌دونستی نروژ تا سال 1840 برای هر جور ارتباط ‫برقرار کردن با غول‌ها
‫مجازات مرگ معین کرده بود؟
‫غول‌ها؟
‫چرا هیچوقت بهمون یاد ندادن که غول‌ها ‫واقعا وجود دارن؟
‫توبایاس!
‫حدود هزار سال پیش اونا آزادانه واسه خودشون ‫می‌گشتن. این حقیقت داره.
‫مگه بهت نگفتم دوباره از این داستان‌ها نباف؟
‫می‌دونی که هزار سال در تاریخ تکامل زمین اندازه‌ی ‫یه چشم به هم زدنه.
‫اگه غول‌ها واقعا اینجا زندگی می‌کردن،
‫دانشمندا آثاری از DNAشون پیدا می‌کردن،
‫یا فسیل‌هاشون توی سنگ‌های رسوبی دیده می‌شد، یا ‫می‌تونستیم انقراضشون رو توضیح بدیم.
‫ما دلیل این که چرا منقرض شدن رو می‌دونیم.
‫مسیحی شدن نروژ.
‫جدی؟ پس چرا هیچکس دیگه‌ای غیر از تو اینو نمی‌دونه؟
‫به خاطر این که من فقط یک قدم با لو دادن این موضوع ‫فاصله داشتم که
‫انداختنم توی دیوونه‌خونه. خودشون تمام این مدت ‫می‌دونستن.
‫محض رضای خدا
‫کیتلسن چی رو پنهان می‌کرد؟
‫این اشتباه بزرگ رو. آیا همه‌اش عمدی بود؟
‫- اشتباه؟ ‫- لطفا.
‫گنجینه‌ی قصه‌های محلی‌اش رو، اسطوره‌ها رو، ‫همه‌ی آثار هنری‌ای که خلق کرده بود.
‫- همه‌اش واسه این بود که حقیقت رو پنهان کنه. ‫- پاپا!
‫همه‌ی افسانه‌هایی که از پریان هست با این هدف نوشته ‫شده که اسم غول‌ها رو بد کنه.
‫که مسخره‌شون کنه. ‫آسبیورنسن و مو هم وارد ماجرا شدن.
‫اونا غول‌ها رو احمق تصویر کردن!
‫و همینطور احمق و مردم‌آزار. در عین حال این آدم‌ها ‫بودن که کارشون درست بود!
‫انگار که ما قوه‌ی فهم داشته باشیم و از لحاظ ذهنی، ‫برتری داشته باشیم.
‫آره. اگه یه دروغو به اندازه‌ی کافی بگی، آدما به ‫عنوان حقیقت می‌پذیرنش.
‫- ها! اون کله تخم‌مرغی موافقه! ‫- هاه.
‫البته!
‫صبر کنین. به نظرم بهتره چند دقیقه به خودمون تنفس ‫بدیم
‫- به نظرم فکر خوبیه. ‫- چند دقیقه؟
‫حتی یک ثانیه رو هم نباید تلف کنیم. بیا بریم، ‫کوچیکه.
‫منو کوچیکه صدا نکن.
‫یه ماجراجویی!
‫مراقب سرت باش.
‫اون‌ها ناگهان متوقف می‌شن.
‫ما دقیقا اینجاییم، درسته؟
‫اینجا همون نقطه است.
‫آره؟
‫این یعنی اون همه‌ی راه رو
‫از اینجا تا اونجا رفته.
‫ "اون"؟
‫به نظرم یه گیگر باشه.
‫یه... گیگر؟
‫همون غول ماده.
‫یه غول ماده.
‫آی
‫هلیکوپتر رو بیار پایین! اینجا!
‫بیارش پایین!
‫همین الان برو پایین!
‫این پیرمرد، تیدمان.
‫آدم جالبیه.
‫اون همیشه یکم... رفتارای خاص خودشو داشته.
‫و بعد... انقدر سرش تو ابرا بود که سر این داستان‌ها ‫کارشو از دست داد.
‫راستش خیلی غم‌انگیزه.
‫یه مدتی هم بیمارستان بستری بود.
‫درسته.
‫من... من امیدوار بودم تو وضعیت روحی بهتری ببینمش.
‫هی، گمونم باید برم کمک.
‫- بسیارخب. ‫- به نظرم فکر خوبیه.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫اشتباهه. همه چیز اینجا اشتباهه.
‫چی اشتباهه؟
‫همه چیز.
‫نقشه‌ی منطقه. جور در نمیاد.
‫همه چیز نادرسته
‫می‌بینی؟
‫آم
‫چی؟
‫خیلی وقته که
‫من و تو با هم ماجراجویی نکردیم. الان انگار ‫مثل قدیماست.
‫موضوع الان به هم رسیدن من و تو نیست.
‫لطفا ادامه نده، باشه؟
‫من هنوزم برق چشماتو یادمه، اون وقت‌ها که
‫از اسرار دنیا برات حرف می‌زدم.
‫همون کنجکاوی مادرت رو داشتی.
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫بزرگ شدم، باشه؟
‫آه. بیخیال.
‫به نظرت اینجا دنبال چی می‌گردیم، نورا؟ هوم
‫چیزی که داری می‌گی بیشتر از یه داستان علمی-تخیلی ‫نیست.
‫یه روزگاری مردم دایناسورها رو هم موجودات علمی-‫تخیلی به حساب می‌آوردن.
‫- این غیرطبیعیه. ‫- نه، اون‌ها خود طبیعتن.
‫- محض رضای خدا. ‫- که از خاک و سنگ ساخته شده‌ان.
‫او از دل کوهستان، از عمق زمین سر برآورد
‫هوم؟
‫- چی شده؟ ‫- این بو.
‫ببین، من هرشنبه دوش می‌گیرم.
‫بوی تو نیست، بوی
‫فراطبیعته.
‫فراطبیعت؟
‫فراطبیعت
‫- پاپا؟ ‫- بله؟
‫کریس.
‫موتور رو روشن کن.
‫بدو!
‫به مقامات تو اسلو خبر بده!
‫بله. همین الان از تلویزیون پخشش می‌کنیم.
‫باید اینو ببینی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫
‫- خیلی دیوانه‌واره، نه؟ ‫- دقیقا.
‫- حتی این امّل هم ترسیده. ‫- آره، خیلی بزرگه.
‫- پاپا؟ ‫- بله؟
‫هر چیزی که ازت پرسیدن
‫هر چی که اون آدمای یونیفرم‌پوش گفتن
‫فقط قسم بخور که از کلمه‌ی "غول" استفاده نمی‌کنی.
‫باشه؟
‫غول؟ منظورت چیه، غول؟
‫- مگه صدام درست نمیاد؟ ‫- منظورش اون موجودات توی افسانه‌های پریان نیستن.
‫- بیشتر منظورش... ‫- یه غوله!
‫این یه غوله!
‫متاسفم.
‫مسئله اینه که هنوز نمی‌دونیم با چه موجودی طرف ‫هستیم.
‫مگر این که زمان بیشتری داشته باشیم تا
‫زمان؟ حتی یک ثانیه رو هم نباید تلف کنیم.
‫بله، ولی تصمیم‌های عجولانه هم نباید بگیریم.
‫خب پیشنهاد تو چیه؟ اون غوله رو به یه رقابت ‫دوستانه دعوت کنیم؟
‫مثل توی قصه‌ها؟
‫با کمال احترام، این نظر منه.
‫به نظرم اگر نمی‌تونین ببینین که
‫سوراخ کردن کوهستان‌های دووره یه دهن‌کجی به طبیعته،
‫- پدر... ‫- ... سلامت عقل ندارین.
‫- اما شما همین کارو می‌کنین! ‫- توبایاس.
‫فقط به کارتون ادامه می‌دین. هیچوقت وانمیستین یه ‫ذره فکر کنین!
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- دارم کمک می‌کنم.
‫نه، کمک نمی‌کنی! داری عین جلسه‌های اولیا و مربیان ‫رفتار می‌کنی!
‫اگر حرفتون تموم شده
‫- اون معلمای احمق تو! ‫- ... من یه چیزی وسطش بگم.
‫این حتی یه غول کوچولو هم نیست، یه غول کوهستانی ‫بالغه.
‫- اون مرد رو از اینجا ببرین بیرون. ‫- من بیست ساله که دارم روی غول‌ها تحقیق می‌کنم.
‫حالا من دیوونه‌ام؟! من دیوونه‌ام؟
‫- من الان درستش می‌کنم. ‫- آها! اگه می‌تونی بکن!
‫- ببخشید. ‫- هی!
‫کافیه!
‫من می‌رم!
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- جناب نخست‌وزیر.
‫اگه یه خرده بیشتر به ما زمان بدین، ممکنه جواب رو ‫پیدا کنیم. باشه؟
‫متاسفم، تیدمان. ریسک خیلی بزرگیه.
‫داریم تدارک یه عملیات نظامی رو می‌بینیم.
‫تو همش رو‌حرفت راجع به داستان‌های پریان پافشاری میکنی
‫اما این یه موجود رازآلود فانتزی نیست که
‫... رد خون مسیحی‌ها رو بو بکشه یا تو نور آفتاب ‫تبدیل به سنگ بشه.
‫اگه انقدر از بابتش مطمئنین، چرا سراغ من اومدین؟
‫این پایان ماجراجویی کوچولومونه. من بر می‌گردم سراغ ‫کار زمین کَندَنم.
‫از دیدنت خوشحال شدم، پاپا.
‫تصور کن یه روز از خواب پا شی و ببینی هرچیزی که ‫می‌شناختی، از بین رفته.
‫چشماتو توی یه دنیای کاملا جدید باز می‌کنی.
‫مثل همین غول
‫این موجود
‫به نظرت دوست داره اینجا باشه؟
‫می‌تونیم با اسلحه بترسونیمش.
‫می‌تونیم اذیتش کنیم.
‫اما بهت قول می‌دم، نورا،
‫طبیعت هم مقاومت می‌کنه.
‫می‌خوای چه کار کنی؟ تسلیم بشی؟
‫حتی اون کله تخم‌مرغی هم نمی‌خواد تسلیم بشه.
‫نه
‫ماجراجویی تازه آغاز شده.
‫خودشه.
‫کریس!
‫کاپیتان!
‫شما شهروند هستین، تیدمان. این یه عملیات نظامیه.
‫اوه، الان دیگه همدیگرو به فامیلی صدا می‌کنیم، ‫کاپیتان؟
‫ما جلو دست و پاتون رو نمی‌گیریم.
‫فقط نگاه می‌کنیم.
‫حتی متوجه نمی‌شین که ما حضور داریم.
‫- هی! ‫- ببخشید، ببخشید!
‫اصلا راه نداره.
‫ولی همه‌مون باید گاهی از قوانین کوتاه بیایم، مگه ‫نه؟
‫کریس. لطفا.
‫تیدمان.
‫- بله؟ ‫- بله؟
‫اگه می‌خواید بیاید، باید آروم باشید و دستورات من ‫رو دنبال کنید.
‫فهمیدین؟
‫و اگر به اسلو خبر برسه که من شماها رو با خودم ‫بردم
‫آره، من
‫نگران نباش. تا قبل از طلوع خورشید می‌میری.
‫برو! برو! برو! برو!
‫حالا!
‫خانم‌ها و آقایون
‫ما از هایدال گزارش زنده می‌کنیم.
‫پیرانا، وایکینگ صحبت می‌کنه.
‫موقعیت؟ تمام.
‫وایکینگ، پیرانا صحبت می‌کنه. در موقعیت هستیم. ‫تمام.
‫3-آلفا، موقعیت؟ تمام.
‫وایکینگ، 3-آلفا هستم.
‫ما توی موقعیت هستیم. تمام.
‫دریافت شد.
‫حالا چی؟
‫صبر می‌کنیم.
‫خب درست فهمیدم؟ اون می‌تونه کله‌ی خودشو جدا ‫کنه
‫آره.
‫و بندازتش سمت مردم تا گازشون بگیره؟
‫دقیقا، یا دستشو.
‫می‌تونه از جا درش بیاره و پرتش کنه،
‫مثل یه گلوله‌برفی.
‫آها. خیلی جذابه.
‫آره، اون
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫توی دسته‌های بزرگ این ور و اون ور می‌گردن.
‫خانواده‌ی غول ها.
‫ "از جنس خاک و سنگ."
‫ "با قلبی از گلوله‌برفی، و استخون‌هایی از یخ."
‫همه‌اش رو یادمه.
‫داستان‌هایی که تو و مامان برام می‌گفتین
‫و همه‌ی...احساس پوچی ای که بعدش به وجود می‌اومد.
‫چحوری باهاش کنار اومدیم.
‫همه‌ی اون رو هم به یاد دارم.
‫ماجراهای بزرگه وکوچیکه.
‫الان داریم آشتی میکنیم؟
‫من و تو؟
‫اون یه PVS-31ئه؟
‫آه، در واقع آره.
‫منم همین فکرو کردم.
‫- تجربه‌ی نظامی داری؟ ‫- یه کمی.
‫جدی؟
‫بازی "ندای وظیفه".
‫نورا، حقیقت اینه که... آم
‫وقتی مادرت مرد
‫تو هر دوی ما رو از دست دادی.
‫تو الان اینجایی.
‫فسیل پیر من.
‫اوهوم.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫آلرژی‌ام به کاج عود کرده.
‫به جنگل حساسیت دارم.
‫- آه... ‫- خیلی نازه، نه؟
‫شبیه این بازی‌های ویدیوییه، نه؟
‫- آره. ‫- از 3-آلفا به وایکینگ.
‫- از 3-آلفا به وایکینگ. تمام. ‫- وایکینگ، به گوشم.
‫مفهوم بود. من کلاه ایمنیم رو لازم دارم.
‫بیا... بندش رو باز کن.
‫- آخ! ‫- تکون نخور.
‫- اون انگشتای خپلت رو از اونجا در بیار! ‫- آی، آی، آی!
‫پسر
‫اون اینجاست.
‫می‌تونم ببینم؟
‫داره متوقف می‌شه.
‫آه، اون می‌دونه ما اینجاییم.
‫اسلو، وایکینگ صحبت می‌کنه. منتظر دستورات هستیم.
‫وایکینگ،
‫شما اجازه‌ی تیراندزای دارین.
‫3-آلفا، وایکینگ صحبت می‌کنه.
‫هدف بگیرین.
‫مفهوم بود.
‫شلیک کنین.
‫احمقا!
‫این دیگه چه
‫جواب نداد.
‫دارین عصبانیش می‌کنین.
‫3-آلفا، عقب‌نشینی کنین!
‫پیرانا، شلیک کن! تکرار می‌کنم، شلیک کن!
‫مفهوم بود، وایکینگ. 9-8! 9-8!
‫شلیک کنین!
‫پناه بگیرین! داره پیشروی می‌کنه! همین الان پناه ‫بگیرین!
‫- عقب وایستین! ‫- برید عقب. همگی برید عقب!
‫عقب وایستین!
‫بریم!
‫بدو!
‫اینجا!
‫نام تو ستوده باد.
‫قلمرو تو افزون باد.
‫تو را چنان در زمین رحمت کنند
‫... که در بهشت.
‫روزی هر روزمان را به ما عطا کن.
‫و از گناهان ما بگذر... از دست‌درازی‌های ما.
‫آمین.
‫وقتشه بریم.
‫اوه خدایا! اوه لعنتی!
‫یکی کمک کنه! اوه!
‫- خدایا کمکم کن! ‫- خون مسیحی.
‫رد خون رو حس کرده بود.
‫باید بریم. بیا.
‫- هی! ‫- پاپا!
‫خب، سلام.
‫بسیارخب.
‫آروم.
‫هی، هی، هی، هی، هی.
‫آروم.
‫همینه.
‫هیچی نیست.
‫درسته
‫آره.
‫من دوست توام.
‫پاپا!
‫پاپا؟ پاپا؟
‫پاپا؟
‫- آه... ‫- حالت خوبه؟
‫تکون نخور. الان کمک خبر می‌کنیم.
‫نورا.
‫تو اونو دیدی.
‫هیس، انرژیت رو نگه‌دار.
‫تو دیدی.
‫قلعه
‫پادشاه
‫خونه
‫گوش کن، فرزندم
‫باور داشته باش.
‫پاپا؟
‫پاپا.
‫نه!
‫(ماجراهای بزرگه و کوچیکه)
‫(قلمرو، قلعه یعنی چی؟)
‫(خونه)
‫یعنی اون یه روباته؟
‫نه، نه، نه.
‫اون یه رهبر فرقه‌ اس که از قدرت‌های معنویش ‫استفاده می‌کنه تادنیای فیزیکی رو دستکاری کنه.
‫اوه، باشه.
‫- اوه، هی. ‫- روز بخیر.
‫سلام.
‫خبری نشده؟
‫خب
‫داریم با یه پهپاد دنبالش می‌کنیم.
‫تو یه دره توقف کرده.
‫و؟
‫دارن تدارک یه حمله‌ی هوایی رو می‌بینن.
‫چی؟ چطور ممکنه؟
‫نورا
‫ما انتخابای زیادی نداریم.
‫منظورم اینه که... آم
‫اصلا با چی طرفیم؟
‫نمی‌تونم چیزی که دیدم رو توضیح بدم.
‫دیگه نمی‌دونم چی رو باید باور کنم.
‫بیاین اینجوری در نظر بگیریم
‫چه جوری در نظر بگیریم؟
‫بیاین اینجوری در نظر بگیریم که
‫افسانه‌های پریان واقعیت دارن.
‫نورا،
‫تو توی 24 ساعت گذشته خیلی تحت فشار بودی.
‫- به نظرم بهتره که... ‫- هی، فهمیدم!
‫چی؟
‫پدرت.
‫او گفت که کیتلسن یه اشتباه بزرگ کرده. توی اون ‫نقاشی.
‫می‌بینی؟ غول‌ها نمی‌تونن نور رو تحمل کنن.
‫ولی نگاه کن. این غول داره همینطوری وسط روز تو ‫خیابون راه می‌ره.
‫نه، پس در اون صورت کیتلسن اشتباه نمی‌کرده.
‫منظورت چیه؟
‫ما توی روز هم دیدیمش.
‫اما
‫چه قوانین دیگه‌ای توی داستان‌های پریان گفته شده؟
‫جدی داری حرف می‌زنی؟
‫- آخه... ‫- ولی... ولی آخه
‫خب به غیر از نور خورشید
‫یادتونه. ما
‫ما با این داستانا بزرگ شدیم، آندریاس.
‫- یالا. ‫- آم، نیمه‌شب بهشون نباید غذا می‌دادیم؟
‫توروخدا بهم بگین شما دو نفر شوخیتون گرفته.
‫صلیب... صلیب؟
‫- اون برای خون‌آشام‌ها نبود؟ ‫- صلیب؟ نه
‫مسیحی‌ها.
‫اون سرباز.
‫ببین. "اینجا بوی خون مسیحی میاد."
‫- مسیحی شدن نروژ. ‫- درسته.
‫(نم، تخته سنگ)
‫نقشه‌ای که تو سرتونه خیلی دیوونه‌بازیه.
‫دیوونه‌بازی و احمقانه!
‫نمی‌تونیم حساب کنیم رو چیزای نامعقولی مثل
‫خرافات؟
‫قصه؟
‫بیخیال!
‫جدی حرف می‌زنی؟
‫اسطوره‌های قدیمی
‫به غول‌هایی اشاره می‌کنن که به کلیساها سنگ پرتاب ‫می‌کردن،
‫چون از صدای ناقوس متنفر بودن.
‫همه‌اش داری بدتر و بدترش می‌کنی!
‫نظر تو درباره‌ی این موضوع چیه، آندریاس؟
‫آه، جناب نخست‌وزیر.
‫آم، تا به این لحظه، بر اساس اطلاعاتی که تونستیم به ‫دست بیاریم
‫- نتونستیم... ‫- ژنرال؟
‫اجازه دارم راحت صحبت کنم، قربان؟
‫ادامه بده، کاپیتان.
‫این دشمن امروز ما... موجودیه که قبلا هرگز باهاش ‫مواجه نشدیم.
‫اسلحه‌های مدرنی هم که استفاده کردیم
‫بی‌نتیجه بودن.
‫به نظرم حق با پروفسور تیدمانه.
‫الان باید منطق قدیمی‌مون رو بذاریم کنار.
‫جناب نخست‌وزیر.
‫درخواست تیدمان خیلی غیرمنطقیه.
‫این درسته. اما اگر فقط یک چیز باشه که من و کاپیتان ‫هولم سرش توافق داشته باشیم
‫... اینه که موقعیت‌های ویژه
‫ارزیابی ویژه‌ای هم می طلبن.
‫بسیارخب.
‫- پس عملیات رو اجرا کنین. ‫- شوخیتون گرفته؟
‫اگر الان تخلیه کنیم، هرج و مرج ترسناکی درست می‌شه.
‫- آدم‌ها از ترس سکته می‌کنن. ‫- ما یه نقشه لازم داریم.
‫- نمی‌تونیم همینطوری... ‫- بیدار شد.
‫و داره به سمت جنوب شرقی می‌ره.
‫سر راهش چی هست؟
‫
‫- ممنونم! ‫- خیلی دور نرو، باشه؟
‫ویکتور؟
‫داره زلزله میاد.
‫تیدمان، زنگوله‌ها چه کار می‌کنن؟
‫قراره منفجر بشه؟
‫اوه، عالی شد.
‫هوکوس-1 صحبت می‌کنه.
‫سر جاتون بمونین، داریم اولین حمله رو انجام می‌دیم.
‫جواب داد!
‫هوکوس-1 صحبت می‌کنه. ما باید نزدیکتر بشیم.
‫ویکتور!
‫هوکوس-3. به سمتتون شلیک شده. از سمت چپ.
‫کمک! کمک! داریم سقوط می‌کنیم!
‫هوکوس-4، برو بالا، برو برو!
‫نه.
‫دیدی، مگه نه؟ اون کارو از عمد کرد؟
‫تصاویر شوکه‌کننده‌ای در همین ساعت از نروژ دریافت ‫کردیم.
‫اینجا بر زمین نروژ هستیم و یک ملت وحشت‌زده‌ان.
‫آدما از ترس جونشون دارن از دست یه موجود غول‌آسا ‫فرار می‌کنن.
‫یعنی ممکنه یه گودزیلای نروژی باشه؟
‫اونا نمی‌دونن با چه موجودی طرف هستن.
‫خیلی... خیلی منو ترسوند.
‫بیش از ده‌ها ساختمون فرو ریخته‌ان.
‫نیرو‌های ارتش همه جا دیده می‌شن.
‫داریم درباره‌ی یه هیولا حرف می‌زنیم!
‫- تخریب. ‫- نابودی
‫هرج و مرج واقعی.
‫تصور کنین چه فاجعه‌ای رخ می‌ده اگر این موجود به ‫جاهای پرجمعیت‌تر برسه.
‫اگر نشونه‌هاش رو درست دنبال کنیم، می‌بینیم که ‫انگار مستقیما داره به سمت پایتخت می‌ره.
‫در نروژ، ارتش به سختی در تلاشه تا یه راهی
‫برای متوقف کردن این چیزی که شبیه هیولاست پیدا کنه.
‫می‌دونم که این چیزی نبود که می‌خواستیم، ولی داریم ‫یه کاریش می‌کنیم.
‫دیدیم که زنگوله‌ها تاثیر گذاشتن.
‫باید با حقایق مواجه بشیم.
‫- دیر یا زود. ‫- بله.
‫یه ماشین آدمکش داریم که داره به سمت پایتخت راهشو ‫باز می‌کنه.
‫بله، زمان اهمیت داره.
‫برای همینه که باید بفهمیم دقیقا تو چه جور موقعیتی ‫گیر کردیم.
‫باید بفهمیم چرا داره میاد اینجا.
‫فهمیدن این موضوع یه فرصتی بهمون می‌ده تا
‫خب، چی؟
‫اگر اجازه بدی وارد ذهنت بشه
‫نظرتون چیه؟
‫اون یه تهدیده!
‫همین واسه من کافیه.
‫این تهدیده که باید با زور متوقف بشه.
‫- و نه با مسخره‌بازی. ‫- جناب نخست‌وزیر.
‫همه‌ی چیزهای شگفت‌انگیز، غیرممکن نیستن.
‫از بابت همکاریتون خیلی ممنونم، پروفسور تیدمان.
‫پروفسور تیدمان.
‫تیدمان.
‫آه، سلام.
‫نورا؟
‫هیچکس بهتر از این نمی‌تونست.
‫دارن اشتباه بزرگی مرتکب می‌شن.
‫نظر منم همینه.
‫کاپیتان کریس.
‫اگه کار بیشتری از دستم بر می‌اومد،
‫بهم خبر بده.
‫البته تا وقتی که مربوط به مسئله‌ی ناقوس کلیسا ‫نباشه.
‫همه‌ی سعیمو می‌کنم.
‫تمام مسیرها از شمال شرق رو می‌بندیم.
‫و اگر ازشون رد شد؟
‫خب... یه راه دیگه هم هست.
‫نه.
‫نه؟ منظورت چیه از این حرفا؟
‫ما، آم، این اختیار رو داریم که
‫از موشک‌هایی استفاده کنیم
‫که هنوز رسما تاییدیه نگرفته‌ان.
‫منظورتون چیه؟
‫این برخلاف سیاست‌های ارتش نیروهای مسلح نروژه.
‫و آثار هولناک و مخربی هم به جا می‌ذاره.
‫درباره‌ی چه جور اسلحه‌ای صحبت می‌کنیم؟
‫چرا کسی قبلا اینو به اطلاعم نرسونده بود؟
‫- هنوز در حال بررسیش بودیم... ‫- حتی نباید به فکر می‌کردیم.
‫جناب نخست‌وزیر.
‫آم، ایشون هم باید باشه؟
‫جدی؟
‫آندریاس، میشه یه لحظه ما رو تنها بذاری؟
‫می‌تونین این حرفا رو به جای استعفای من بپذیرین.
‫ببخشید.
‫نورا!
‫از اینجا به بعد رو رو می‌برم.
‫چه کار می‌کنی؟
‫تو، آه
‫اینو یادت رفت.
‫بیا، بیا. من... من رانندگی می‌کنم.
‫چی شده؟
‫دارن اسلو رو تخلیه می‌کنن.
‫شهروندان گرامی.
‫خیلی از شماها اخبار مربوط به دووره رو شنیدین
‫و همینطور دیدین که رسانه‌ها اتفاقی که توی ‫گودبرانسدالن افتاد رو پوشش دادن
‫و می‌تونستین با خودتون فکر کنین
‫که این‌ها جلوه‌های ویژه بوده.
‫در هر صورت، من نمی‌خوام وادارتون کنم نظر من رو ‫بپذیرین
‫همه‌ی اینا واقعیه.
‫نروژ برای رویارویی با هر بحرانی آماده است.
‫اما هیچ کدوم از اونا هم نمی‌تونستن ما رو برای ‫رویارویی با این وضعیت آماده کنن.
‫موجود ناشناخته‌ای از دل کوهستان‌های دووره برخاسته.
‫پس انگار تاریخمون رو باید از اول بنویسن.
‫ولی اول باید امنیت مردم
‫و کشورمون رو اصل قرار بدیم. حالا!
‫از دیروز که اولین گزارش‌ها از کوهستان دووره به ‫دستمون می‌رسید
‫دولت، نیروهای مسلح و بهترین دانشمندامون
‫هر کاری تونستن کردن تا کنترل اوضاع رو به دست ‫بگیرن
‫با قلبی سنگین باید بهتون بگم
‫که تمام تلاش‌هامون متاسفانه به هیچ نتیجه‌ای ‫نرسیده.
‫ما تشخیص دادیم که ضرروت داره همه‌ی گزینه‌ها رو ‫امتحان کنیم
‫تا ا کشته شدن آدم‌ها جلوگیری بشه.
‫به همه‌تون دستور می‌دم یه جوری وضعیت رو سخت ‫بگیرین
‫که مجلس یا رئیس دولت سخت می‌گیرن.
‫من اعلام وضعیت ارورژانسی می‌کنم.
‫و این که اسلو و تمام شهرهای منطقه‌ی این دو و بر ‫در اولین فرصت تخلیه بشن.
‫قبلا هم با بحران مواجه شدیم، و تلاشمون رو کردیم.
‫اتحادمون رو حفظ کردیم.
‫حواسمون به همدیگه بوده.
‫با تمام وجودم بهتون التماس می‌کنم.
‫مراقب همدیگه باشیم.
‫و خدا به همه‌مون رحم کنه.
‫و به سرزمین پدری‌مون.
‫استعفا.
‫گفتم استعفا.
‫این حرفیه که بابابزرگم می‌زد.
‫چرا من عین آدمیزاد نتونستم بگم "من نیستم"؟
‫واقعا احمقم.
‫- سیدینگ؟ ‫- هوم؟
‫من معنی اینو نمی‌فهمم. بیشتر از یه بار نوشته‌تش.
‫سیندینگ، و یه چیزی راجع به یه نگهبان.
‫ممکنه منظورش ریکارد سیندینگ باشه.
‫اون کیه؟
‫لورد چمبرلین قلعه.
‫اوه، من یه ذره می‌شناسمش.
‫ما چند بار همدیگرو توی کاخ سلطنتی دیدیم.
‫
‫کاخ سلطنتی
‫خونه
‫پادشاه
‫- چی شده؟ ‫- دور بزن.
‫- دور بزنم؟ ‫- خونه همون کاخ سلطنتیه
‫باشه
‫ببخشید، ببخشید.
‫ببخشید! کاخ نخست‌وزیر!
‫
‫واستا!
‫تکون نخور!
‫- ما کاری نداریم. ‫- دستا بالا.
‫- برگرد و برو توی ماشین! ‫- ما از دفتر نخست‌وزیر میایم
‫- باشه، حالا برگردین! ‫- ما واسه این کارا وقت نداریم.
‫این آخرین اخطاریه که بهتون می‌دم.
‫باشه، خب، گمونم صبر کنیم.
‫آروم برید عقب توی ماشین!
‫بشینید، آقایون.
‫بشینید.
‫سیندینگ!
‫مو یادت نمیاد؟ ایزاکن هستم.
‫مشاور نخست‌وزیر موبرگ.
‫فکر می‌کردم یکی سر و کله‌اش پیدا بشه.
‫نمی‌تونم ادعا کنم غافلگیر شدم،
‫که اون بچه‌ی تیدمان‌ها بود.
‫چشم‌هات عین چشم‌های پدرته.
‫من خیلی برای پدرت احترام قائل بودم.
‫با اینکه می‌دونم توبایاس خیلی از من خوشش ‫نمی‌اومد
‫او واقعا مرد خوبی بود.
‫و مثل یه بز کوهی کله‌خر و لجباز بود.
‫می‌تونم با انگشتای یه دستم، تعداد آدمایی رو که این ‫رو دیده‌ان، بشمرم
‫اینی که شما هم قراره الان ببینیدش.
‫معمولا من از خانوم‌ها
‫می‌خوام که پیش‌قدم بشن
‫حالا من نمی‌گم به کسی که جلوتر از من رفتین.
‫یه روزگاری، خیال می‌کردن امسال، سال خوش‌شانسیه
‫... واسه ساختن کاخ سلطنتی درست روی خونه‌ی یه شاه ‫دیگه.
‫تازه سال 1920 موقع حفاری برای ساخت یه مترو، کشفش ‫کردن.
‫و یک بار دیگه.
‫دوازده سال قبل.
‫دوازده سال قبل؟
‫من به شدت از بلایی که سر توبایاس آوردیم، پشیمون ‫بودم
‫اما باید انجام می‌شد. متاسفم.
‫شما زندگی یک مرد بی‌گناه رو نابود کردین، در عوض ‫فقط یه عذرخواهی مسخره تحویل می‌دین؟
‫امیدوارم این براتون پاسخ یه سری سوالات رو بده.
‫اینجا خونه‌ی پادشاه غول‌هاست.
‫اوه خدا!
‫موقع مسیحی شدن نروژ
‫اولاف مقدس، همه‌ی سرزمین رو از هرچیزی که با دین ‫سازگار نبود پاکسازی کرد
‫او می‌دونست که حتی برای غول‌ها
‫هیچ چیزی نیست که مهم‌تر از
‫خانواده باشه.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫یه حمله.
‫یه قتل عام.
‫اما اون‌ها یه دونه از فرزندان شاه غول‌ها رو ‫نگه‌داشتن
‫و از اون به عنوان گروگان استفاده کردن تا شاه رو ‫مجبور کنن به عمق کوهستان‌های دووره بره.
‫همون جا هم در یک غار زندانیش کردن.
‫و رهاش کردن
‫تا بمیره.
‫پس پدرم راست می‌گفت.
‫پادشاه می‌خواد به قلعه‌اش برگرده.
‫داره می‌ره خونه.
‫آندریاس.
‫می‌بینی؟
‫از تاریکی‌ها میان
‫و در نور می‌میرن.
‫این نمی‌تونه درست باشه. ما وسط روز روشن دیدیمش.
‫ما در طول روز دیدیمش.
‫ولی آیا زیر نور مستقیم خورشید هم او رو دیدیم؟
‫خب چه کاری از دستمون بر میاد؟ ما که نمی‌تونیم ‫خورشید رو کنترل کنیم.
‫بزرگترین وسیله نقلیه‌ای که دارین، چیه؟
‫شلیک کنین.
‫وسیله‌ی محبوب اعلی‌حضرت ملکه همینجاست.
‫درسته.
‫ماشین رو داریم.
‫حالا یکم زور بازو لازمه.
‫هوم؟
‫تیدمان؟
‫بله؟
‫نقشه‌ای هست؟
‫همه‌مون رو نابود می‌کنه.
‫همه‌ی اسلو رو.
‫جناب نخست‌وزیر، تصمیم با شماست.
‫شما تایید من رو دارین.
‫باید تا قبل از این که اون ما رو نکشته، ما بکشیمش.
‫پایین‌شهر خیلی پرجمعیته، ولی اگه از مرکزشهر ‫دورش کنیم
‫شاید هولمنکولن؟
‫اون خیلی دوره.
‫یه جای نزدیکتر با دسترسی بهتر لازم داریم.
‫اوهوم.
‫اکبرگ چطور؟
‫می‌تونم از دوستام توی نگهبانی بپرسم.
‫فقط
‫از کجا می‌تونیم اون همه
‫یه فکری دارم.
‫این کد، یک، شیش، صفر، سه
‫هفت، شش، نه، نه،
‫سه، شش، پنج، شش، هفت، نه.
‫این کد، یک، هفت، هشت،
‫هفت، شش، هشت
‫کد تایید شد.
‫آغاز فوری عملیات.
‫بسیارخب! بیا بالا!
‫سیگمایستر، خبرای خوب برام بیار.
‫مقاومت اسلو شکسته شده. نقشه‌شون اینه که شهر رو ‫بمبارون کنن.
‫- نه، این اتفاق نباید بیفته. ‫- چی شده؟
‫اسلو قراره با خاک یکسان بشه.
‫باید بیشتر زمان بخریم.
‫یعنی، نمی‌تونی همینطوری سیستم رو هک کنی؟
‫چقدر سخته که یه کامپیوتر ارتش رو هک کنی،
‫و یکی از پیشرفته‌ترین هواپیماهای جنگنده رو از کار ‫بندازی؟
‫خب، متاسفم.
‫- من فقط دارم سعی می‌کنم... ‫- نه، جدی.
‫چقدر می‌تونه سخت باشه، ها؟
‫ها؟
‫آخ، ول نمی‌کنی.
‫راهش بنداز.
‫
‫فرصتی برای توضیح دادن نیست، پس بعدا ‫برات می‌گم.
‫
‫همه چیز حاضره.
‫بیاین.
‫هدف داره به مرکز شهر نزدیک می‌شه.
‫مرکز، ریون-4 صحبت می‌کنه. حرکت به سمت اسلو.
‫
‫ "شما نباید عبور کنین."
‫امیر!
‫سلام علیکم.
‫علیکم السلام،برادر.
‫- تو نقشه‌ای داری؟ ‫- کسی رو موفق شدی جمع کنی؟
‫- سواره‌نظام؟ ‫- هوم؟
‫اگه از این ماجرا زنده در بیایم
‫یه دونه پپسی و یه بسته شکلات توبلرون بهت بدهکارم.
‫اما اگه دوست هکرت ناامیدمون کنه، اونوقت
‫اگه من کاپیتان کرک باشم، سیگی اسپاک منه.
‫سیگی هرگز شکست نخورده.
‫ذره‌ای امکان نداره شکست بخوره.
‫ریون-4 صحبت می‌کنه.
‫هدف دیده شد. منتظر دستورات هستیم.
‫واردعمل بشین.
‫تکه‌تکه‌اش کنین.
‫مفهوم بود.
‫پرتاب موشک در
‫پنج
‫چهار
‫سه
‫دو
‫یک.
‫چی شد؟ سیستم درست کار نکرد.
‫سیستم کار نمی‌کنه. به هم ریخته.
‫خودشه.
‫اوه
‫سیگی.
‫باشه!
‫- چی شده؟ ‫- اوه، نمی‌دونم.
‫چرا هیچ اتفاقی نمی‌افته؟
‫به دلایلی، اصلا نمی‌تونم به صفحه‌ی کنترل دسترسی ‫پیدا کنم.
‫درستش کن. فقط ادامه بده. وصل شو، محض رضای خدا.
‫اگه نقشه شکست خورد، چی؟
‫هوم؟
‫اگه منم مثل پدرم باشم چی؟
‫کاملا دیوونه باشم؟
‫توی یه دنیای دیوانه، فقط اونایی که به سرشون ‫می‌زنه، عاقلن.
‫و تو دیوونه‌ترین آدم این سیاره‌ای، نورا تیدمان.
‫ممنونم.
‫آره.
‫بسیارخب، آندریاس.
‫بزن بریم.
‫خدای بزرگ.
‫های-هو.
‫بزن بریم.
‫حالا!
‫داره میاد! داره میاد! داره میاد!
‫اوه!
‫وضعیت؟
‫- نزدیکیم! ‫- هنوز نه!
‫آه!
‫زمان بیشتری لازم داریم!
‫زمان نداریم! ما تا یک ربع دیگه اونجاییم.
‫اوه لعنتی!
‫سعی می‌کنیم ده دقیقه‌ای برسیم.
‫نه، نورا
‫ما آماده نیستیم
‫توجه!
‫بیاین بریزیم وسط!
‫یالا!
‫یه تهدید از اون جهت داره به سمت ما میاد.
‫تخمین زدیم که تا ده دقیقه دیگه می‌رسه.
‫اون چیزی که قراره از اون تپه به سمتتون سرازیر بشه،
‫شبیه هیچ چیزی که تا به حال باهاش مواجه شدین، نیست.
‫و من باهاتون روراستم.
‫احتمال خیلی زیادی وجود داره که این عملیات به ‫دلخواه ما پیش نره.
‫اما ما باید از خودمون بپرسیم
‫که ما کی هستیم،
‫اگر قراره بدون جنگ تسلیم بشیم؟
‫ما کی هستیم اگر اجازه بدیم ترس کنترلمون کنه؟
‫کی می‌تونه بعد از این سرش رو بالا بگیره
‫اگر اجازه بدیم یه موجود لعنتی این همه سوارمون بشه ‫و بهش نگیم،
‫ "دیگه کافیه! ما برت می‌گردونیم تو همون عمق زمین!"؟
‫آره!
‫پل بسته شده!
‫صبر کن! جمجمه!
‫ما-ما-ما... جمجمه رو انداختیم!
‫سلام، خوشگله.
‫وقت مهمونیه.
‫اون هیچکس رو نداره.
‫آخرین نفر از نوع خودشه.
‫یاد قصه‌ی "بیلی گنده‌هه و گراف بزه" میافتم.
‫اگر به نظرت قرار نیست بیلی بزه‌ی بزرگتری این دور و ‫بر باشه،
‫پیشنهاد می‌کنم پاتو بخصوص سریع روی گاز فشار بدی!
‫هنوز وصل نشده؟
‫نه. یه چیزی سیستم رو از درون قفل کرده.
‫چه کار می‌کنی؟
‫آه... خوشحالم که سر و کله‌ات پیدا شد.
‫احساس می‌کنم یه نفر وارد لپ تاپم شده.
‫این ایمیل عجیب رو باز کردم،
‫از طرف یه شاهزاده تو نیجریه بود
‫متوجه هستی
‫... که چه کار کردی؟
‫ریون-4 صحبت می‌کنه.
‫سیستم برگشته. منتظر دستورات جدید هستیم.
‫هنوز اجازه دارین واردعمل بشین.
‫مفهوم بود.
‫بیاین این کابوس رو تموم کنیم.
‫برو، برو، برو، برو، برو، برو!
‫باید بری بیرون!
‫آماده باش!
‫- نورا! ‫- برو، همین الان!
‫نورا!
‫امیر، آماده‌ایم؟
‫تقریبا نزدیکیم.
‫نورا!
‫برو! برو! برو!
‫نورا! بلند شو!
‫ریون-4 به هدف نزدیک می‌شه.
‫مسلح و آماده.
‫چند شهروند دیده می‌شن.
‫تکرار می‌کنم، چند شهروند دیده می‌شن.
‫- دست نگه‌دار. ‫- دست نگه‌دار.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫عملیات لغو شد.
‫نه، نه، نه، نه. لعنت بهش. منفجرش کن.
‫- ریون-4، دست نگه‌دار. ‫- اون هیولا رو منفجر کن!
‫- دست نگه‌دار! ‫- لعنت خدا بهت!
‫منفجرش کن!
‫- تکرار می‌کنم، ماموریت لغو شد. ‫- منفجرش کن، لعنتی!
‫باید منفجرش کنیم
‫ریون-4.
‫دست نگه‌دار!
‫در حال لغو عملیات.
‫خدایا، تو یه نابغه‌ای.
‫وو! موفق شدیم!
‫اوه نه... این درست نیست.
‫چی؟
‫اما نورا، نقشه‌مون جواب داده. داره پیش می‌ره.
‫نه، اون زنده نمی‌مونه.
‫نقشه همین نبود که اون زنده نمونه؟
‫این درست نیست.
‫نورا؟
‫نورا، واستا!
‫برگرد!
‫متوقفشون کن!
‫واستا!
‫باید بری!
‫لطفا، فقط از اینجا برو!
‫امیر.
‫تفنگ‌هاتون رو بیارید پایین.
‫بله، قربان.
‫برو!
‫به کوهستان برگرد!
‫لطفا!
‫برو همونجا که جات امنه!
‫اگه فقط بذاری بری راحتت می‌ذارن!
‫قطعا دیگه خبری از مسابقات "جام نروژ" نخواهد بود.
‫- برادر. ‫- برادر.
‫چی می‌شه بهش گفت؟
‫ "تخته‌سنگ دووره"؟
‫ "تپه‌ی تیدمان"؟
‫شاید "صخره‌ی غول"؟
‫ "صخره‌ی توبایاس".
‫این قشنگه.
‫دور چشم کبود بهت میاد.
‫ها؟
‫پروفسور تیدمان.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫جناب نخست‌وزیر قبل از این که برم، می‌خوام یه چیز ‫رو روشن کنم. وقتی استعفا دادم
‫منظورم این نبود که دیگه نمی‌خوام کار کنم، بلکه ‫هدفم این بود که از این شغل خارج بشم.
‫بریت، من یه نویسنده می‌شم!
‫اوهوم.
‫به نظرت اون بیرون باز از این غول‌ها هست؟
‫توی یه غار... در عمق کوهستان؟