‫همونطور که دیروز بحث کردیم،
‫می‌خوام که همه‌ـتون بیشتر ‫روی عنوان کار کنین.
‫خیلی‌هاتون با عجله میرین ‫سر وقت مثال‌هاتون
‫توی بندهای بدنه مقاله‌ـتون.
‫برای همه‌ـتون خوبه که دوباره
‫یه نگاهی به پی‌دی‌اف ساختار بندها ‫که چند هفته پیش
‫براتون فرستادم، نگاه کنین.
‫می‌دونم حس می‌کنین این قانون ‫و قواعدها دست و بالتون رو می‌بنده.
‫اما یادتون باشه، ‫هدف این دوره اینه
‫که یاد بگیرین چطور واضح ‫و متقاعدکننده بنویسین.
‫اینطوری میشه به صورت تاثیرگذاری ‫ایده‌هاتون رو بیان کنین.
‫کریس، فکر کنم قرار بود ‫که اون یه گفت‌وگو خصوصی باشه
‫که برای کل کلاس فرستادی. ‫آفرین بهت.
‫و آره، دوربین روی لپ‌تاپم ‫هنوز هم کار نمی‌کنه.
‫باور کنین، چیز خاصی رو از دست نمی‌دین.
‫اوه، و خطاب به اون‌هایی ‫که هنوز برگه سه رو بهم ندادن،
‫بدون استثنا تا چهارشنبه می‌خوامش.
‫و یادتون باشه،
‫هر چقدر بیشتر ‫این مقاله‌ها رو ویرایش کنین، بهتره.
‫هر چقدر بیشتر تغییرش بدین،
‫احتمال اینکه بتونین ایده‌ها و افکارتون رو
‫واضح‌تر و متقاعدکننده‌تر بیان کنین، بیشتره.
‫باشه؟
[نهنگ]
‫«موبی دیک... ‫توی کتاب شگفت‌انگیز، موبی...»
‫لیز؟
‫از کلیدت استفاده کن، ‫در رو باز کن.
‫اوه، خدای من.
‫تو کی هستی؟
‫یا خدا، حالت خوبه؟ ‫باید به آمبولانس زنگ بزنم؟ باید به...
‫این رو برام بخون. ‫گوشی داری؟
‫گوشیم خاموش شده، باید...
‫لطفاً فقط بخونش! ‫باشه!
‫«توی کتاب شگفت انگیز، موبی دیک، ‫به نویسندگی هرمن ملویل،
‫نویسنده داستان خودش ‫از بودن تو دریا رو تعریف می‌کنه.
‫در بخش اول کتاب، نویسنده، ‫که خودش رو اشمیل خطاب می‌کنه،
‫توی یه شهر ساحلی کوچکه
‫و با یه مرد به اسم کویکوئگ ‫روی یه تخت می‌خوابن.»
‫این چیه؟ ‫چرا دارم می‌خونمش؟
‫من باید... ‫فقط هر چقدر شد بخون!
‫«وقتی که این فصل‌های کسل‌کننده
‫که فقط توصیف وال‌ها بود رو خوندم، ‫خیلی غمگین شدم.
‫چون می‌دونستم که نویسنده داشت ‫ما رو از دست داستان غمگین خودش،
‫نجات می‌داد...»
‫- داستان غمگین. ‫- «... حتی شده برای مدت کوتاهی.»
‫حتی شده برای مدت کوتاهی.
‫«این کتاب باعث شد به زندگی خودم فکر کنم...
‫و بعدش باعث شد خوشحال بشم که...»
‫این کمک کرد؟
‫ببین، گوشی داری؟ ‫گوشی من خاموشه.
‫باید به آمبولانس زنگ بزنم.
‫- به کمک نیاز داری. ‫- من بیمارستان نمیرم.
‫- نمی‌تونم بهت کمک کنم، من... ‫- من بیمارستان نمیرم.
‫متاسفم، ام... ‫می‌تونی بری.
‫ممنون که این رو برام خوندی.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫ببخشید، تو کی‌ هستی؟
‫تو با انجیل عیسی مسیح آشنایی؟
‫چی؟ من دارم ‫پیام عشق مسیح رو پخش می‌کنم،
‫- و به مردم نشون میدم که... ‫- اوه.
‫فکر کنم باید به دوستم زنگ بزنم.
‫اون پرستاره و ازم مراقبت می‌کنه.
‫- آره. آره، میرم. ببخشید مزاحمت شدم. ‫- صبر کن.
‫گوشیم زیر اونجا افتاده، می‌تونی...
‫آره، حتماً.
‫اینجاست.
‫هی، گوش بده، نمی‌دونم ‫تا چند دقیقه دیگه
‫چه اتفاقی میوفته.
‫اگه مشکلی نداری، می‌تونی...
‫آره. آره، حتماً. ‫ممنون.
‫من لیزم. این دور و اطراف نیستم. ‫لطفاً پیغام بگذارین.
‫اون چیز که دادی بهم بخونم، چی بود؟
‫یه مقاله بود.
‫شغلمه.
‫آنلاین دوره‌های دانشگاه رو درس میدم.
‫ولی چرا دادی من بخونم؟
‫چون فکر کردم دارم می‌میرم.
‫و می‌خواستم برای آخرین بار بشنومش.
‫باید به آمبولانس زنگ می‌زدی.
‫بدون بیمه سلامت؟
‫بدهکار باشی بهتره تا بمیری.
‫مشکلت چیه؟
‫چرا یه مبلغ اینجاست؟
‫یکی در رو باز گذاشته.
‫بعد از اینکه خوابت بردم رفتم،
‫باید یادم رفته باشه.
‫خوب شد. ‫اگه نمی‌کردم، تو ممکن بود...
‫لیز، خوشم نمیاد وقتی...
‫باشه، باشه. ‫فقط از فکر اینکه وقتی من نیستم،
‫اینجا دست و پا بسته باشی، بدم میاد.
‫الانم خفه شو، سعی دارم...
‫چی؟ ‫هیس.
‫بهم بگی چی حس کردی.
‫درد، توی سینم.
‫نفس کشیدن سخته.
‫نمی‌تونستم نفسم رو بدم داخل.
‫- خوابت چطوره؟ ‫- حقیقتاً نمی‌خوابه.
‫بیا جلو.
‫داری خس خس می‌کنی.
‫همیشه خس خس می‌کنم، لیز.
‫داری بیشتر خس خس می‌کنی.
‫نفس عمیق بکش.
‫درد گرفت؟
‫فشار خونم چطور بود؟
‫238 روی 134.
‫اوه.
‫آره. اوه داره.
‫هی، می‌تونی...
‫کل روز دستشویی نرفتم، ‫دارم می‌ترکم.
‫داخل هم به کمک نیاز داری؟
‫نه، مشکلی ندارم. شرمنده.
‫بابت چی شرمنده‌ای؟
‫متاسفم. نمی‌دونم. ‫فقط متاسفم.
‫- باید برم. ‫- ممنون.
‫باید از نیو لایف باشی.
‫داگ رو می‌شناسی؟ ‫مشاور کلیسا؟
‫آره، فکر کنم.
‫کاملاً مطمئن نمیشم.
‫یه جورایی اینجا جدیدم، پس...
‫اون پدرمه.
‫وقتی بچه بودم، داگ و سیندی ‫من رو به فرزند خوندگی گرفتن.
‫اوه، عالیه.
‫هیچوقت اونجا ندیدمت، ولی خب،
‫بازم میگم که یه جورایی جدیدم، پس...
‫از نیولایف متنفرم. ‫اوه.
‫وقتی بچه بودم، پدرم مجبورم می‌کرد که برم.
‫بزرگ شدن با چرت و پرت‌های ‫آخرالزمان و این‌ها، افتضاح بود.
‫تو جوونی.
‫چرا می‌خوای باور کنی
‫که دنیا قراره تموم شه.
‫من باور دارم که وقتی مسیح برگرده،
‫قراره همه‌چیز قشنگ بشه.
‫ببین، می‌تونی بری.
‫می‌دونم چارلی قدردان کمکته،
‫اما اگه می‌خوای مسیحیش کنی...
‫اوه، ما دین کسی رو عوض نمی‌کنیم.
‫پیام ما، پیام امیده
‫- برای همه مردم... ‫- همه مردمی که ایمان دارن.
‫- می‌دونم. تو مهربونی. ‫- ولی...
‫باور کن، نمی‌خواد راجع به ‫نیو لایف بشنوه.
‫چرا؟
‫چون براش درد زیادی رو موجب شد.
‫چطور؟
دوستش رو کشت.
‫داری میگی که کلیسا...
‫نامزد چارلی رو کشت، آره.
‫و باید اضافه کنم که نیو لایف
‫برای من هم توی زندگی ‫موجب خیلی دردها شد.
‫پس، نمی‌خوایم که بیای اینجا،
‫مخصوصاً الان، تو این هفته.
‫چرا؟
‫چون احتمالاً هفته بعد اینجا نیست.
‫کجا قراره بره؟
‫شرمنده مجبور شدی بیای اینجا، لیز.
‫نه، مشکلی نیست.
‫شرمنده همیشه فکر می‌کنم ‫که قراره بمیرم.
‫چارلی، فشار خونت 238 روی 134ـه.
‫متاسفم. ‫برو بیمارستان.
‫- متاسفم. ‫- انقدر نگو متاسفی.
‫برو بیمارستان.
‫تو نارسایی قلبی داری.
‫اگه نری بیمارستان،
‫تا آخر هفته می‌میری.
‫می‌میری.
‫خب پس، بهتره برم سر وقت کار
‫چون این هفته خیلی مقاله دارم.
‫لعنت بهش.
‫می‌دونم. متاسفم، ‫من آدم افتضاحیم. می‌دونم.
‫متاسفم.
‫هنوز می‌خوای پیام عشق ‫و رستگاری مسیح رو بشنوی؟
‫نه، نمی‌خواد!
‫باشه. باشه.
‫من میرم.
‫هنوز نمی‌فهمم
‫که چرا مقاله رو دادی بهم که بخونم.
‫یه مقاله واقعاً خوبه.
‫خداحافظ.
‫چارلی، باید بری بیمارستان. ‫این خیلی کش پیدا کرده.
‫و چندها هزار دلار هزینه بیمارستان میشه
‫که هیچوقت نمی‌تونم پس بدم، هیچوقت.
‫این رو منم تاثیر داره، می‌دونی دیگه؟
‫تو دوست منی.
‫می‌دونم.
‫متاسفم.
‫اگه یه بار دیگه بگی متاسفی،
‫یه چاقو بهت فرو می‌کنم، ‫به خدا قسم!
‫بزن دیگه، چی می‌خواد بشه؟
‫اندام داخلیم حداقل ‫دو متر داخل‌ترن.
‫بهت که گفتم اینطور میشه.
‫می‌دونم.
‫هی بهت نمی‌گفتم؟ ‫چرا، می‌گفتی.
‫...یه انتخابات اولیه حزب جمهوری خواه.
‫اگرچه میگن که آرای غیابی
‫- کمترین مقدار در تاریخ بوده. ‫- این بده.
‫نه، نیست. ‫برو بیرون و فردا رای بده.
‫اگه می‌خواین فردا در انتخابات ‫حزب جمهوری خواه شرکت کنین و رای بدی.
‫آ»ارمون نشون میده که ‫بین حزب جمهوری‌خواه،
‫- 30 درصد به نفع ترامپه... ‫- لیز.
‫...سناتور تد کروز،
‫17 درصد آرا برای ‫سناتور فلوریدا یعنی مارکو رابیو،
‫و 5 درصد برای فرماندار اوهایو، جان کاسیچ.
‫لیز.
‫...اگه بتونن، برای یکی دیگه.
‫زیر یه درصد هم هستن ‫که اصلاً نمی‌دونن.
‫در همین حال، سناتور ورمانت ‫یعنی بارنی سندرز،
‫ازش انتظار میره ‫که در بخش دموکرات پیروز بشه...
‫لطفاً.
‫ممنون.
‫اوه، این یکی رو دیدم. ‫خوبه.
‫در بخش اول کتاب، نویسنده،
‫که خودش رو اشمیل خطاب می‌کنه،
‫توی یه شهر ساحلی کوچکه
‫و اون
‫با یه مرد به اسم کویکوئگ
‫روی یه تخت می‌خوابن.»
‫نویسنده و کویکوئگ با همدیگه میرن کلیسا،
‫و بعد تر، سوار یه کشتی
‫به کاپیتانی یه دزد دریایی میشن
‫که اسمش ایهبه،
‫که یه پا نداره
‫و خیلی دوست داره والی
‫که اسمش موبی دیکه
‫و سفیده رو بکشه.
‫توی مسیر این کتاب،
‫دزد دریایی ایهب با خیلی ‫سختی‌ها روبه‌رو میشه.
‫کل زندگیش حول محور
‫کشتن یه وال خاصی گذشته.
‫فکر می‌کنم این غم‌انگیزه
‫چون وال هیچ حسی نداره.
‫اون فقط
‫یه حیوون بزرگ و بی‌چاره‌ـست.
‫و برای ایهب هم احساس ناراحتی می‌کنم
‫...چون فکر می‌کنه ‫که با کشتن این وال،
‫زندگیش بهتر میشه.
‫اما در حقیقت،
‫هیچ کمکی بهش نمی‌کنه.
‫این کتاب باعث شد
‫که به زندگی خودم فکر کنم.
‫این کتاب باعث شد ‫که به زندگی خودم فکر کنم.
[سه شنبه]
‫این یعنی من الان قراره چاق شم؟
‫نه، اینطور نیست.
‫من همیشه درشت بودم.
‫من فقط...
‫گذاشتم از کنترل خارج بشه.
‫خب، مامانت مشکلی نداشت ‫که پاشی بیای اینجا؟
‫بهش نگفتم.
‫واقعاً از دیدنت خوشحالم.
‫خوشگل شدی.
‫خب، مدرسه چطوره؟
‫تو سال آخری، درسته؟
‫واقعاً اهمیت میدی؟
‫خب، معلومه اهمیت میدم.
‫انقدر مادرت رو اذیت می‌کنم
‫تا اطلاعات راجع به تو بده.
‫ام...
‫خب...
‫چرا تو... ‫یعنی، مگه مدرسه نداری؟
‫امروز صبح تعلیق شدم.
‫اوه.
‫چرا؟
‫یه چیزی راجع به هم‌تیمی عوضی آزمایشگاه گفتم
‫که مدیر مدرسه فکر می‌کنه ‫یه تهدید غیرمستقیم بود.
‫مدرسه رو دوست نداری؟
‫فقط احمق‌ها از دبیرستان خوششون میاد.
‫اما مشکلی برای فارغ التحصیل شدن ‫که نداری، درسته؟
‫مشاورها میگن شاید نتونم فارغ التحصیل بشم.
‫اما نگران نیستم.
‫آدم باهوشیم.
‫هیچوقت چیزی یادم نمیره.
‫دبیرستان چرت و پرته.
‫اما، الی، مهمه.
‫اگه فارغ التحصیل نشی، اون وقت...
‫الان واقعاً سعی داری ‫برام ادای پدر و مادرها رو در بیاری؟
‫نه، من... متاسفم.
‫فقط...
‫فقط فکر کردم شاید بتونیم یکم ‫با همدیگه وقت بگذرونیم.
‫من با تو وقت نمی‌گذرونم.
‫حال بهم زنی.
‫خب، نسبت به دفعه آخری
‫که من رو دیدی، خیلی درشت شدم.
‫نه، راجع به ظاهرت نمیگم.
‫حتی اگه چاق هم نبودی، ‫باز هم حال بهم زن بودی.
‫هنوزم همون پدری آشغالی می‌بودی
‫که وقتی 8 سالم بود، ولم کرد.
‫فقطم به‌خاطر اینکه می‌خواست ‫بره پیش یکی از شاگردهاش.
‫می‌تونم یکی از اون‌ها بگیرم؟
‫آره.
‫ببین، اون... ‫خیلی وقت گذشته.
‫فقط فکر کردم
‫که شاید بتونیم همدیگه رو بشناسیم.
‫حتی نمی‌دونم چرا اینجام.
‫می‌تونم بهت پول بدی.
‫می‌خوای برای اینکه باهات وقت بگذرونم، ‫بهم پول بدی؟
‫و می‌تونم سر کارهات بهت کمک کنم.
‫شغلم همینه.
‫می‌تونم کمکت کنم کلاس‌هات رو پاس کنی.
‫- آنلاین درس میدی؟ ‫- آره.
‫دانش‌آموزهات می‌دونن ‫که چه شکلی‌ـی؟
‫دوربین رو خاموش می‌کنم.
‫آره، احتمالاً همین فکر خوبیه.
‫مشاور میگه که اگه توی یه موضوع
‫خیلی پیشرفت نشون بدم،
‫ممکنه بتونم فارغ التحصیل بشم.
‫می‌تونی این مقاله‌ها ‫برای کلاس انگلیسی رو بازنویسی کنی.
‫ولی باید خیلی خوب باشن.
‫خب، ببین...
‫نمی‌دونم باید برات بنویسم یا نه،
‫اما می‌تونم باهات کار کنم.
‫چقدر می‌تونی بهم پول بدی؟
‫هر چقدر که دارم.
‫- تمام پولی که تو بانک دارم. ‫- چقدره؟
‫120 هزار دلار؟ ‫یه همچین چیزی. باید نگاه بندازم.
‫هیچوقت بیرون نمیرم.
‫و فقط خرج غذا، اجاره و اینترنت می‌کنم.
‫و تمام مدت هم دارم کار می‌کنم.
‫و همه‌ـش رو به من میدی؟
‫به مامان هم نه، به من میدی؟
‫آره. فقط...
‫به مادرت نگو،
‫باشه؟
‫و شاید بتونی یکم برام بنویسی؟
‫چرا؟
‫چون آدم باهوشی هستی.
‫و شرط می‌بندم ‫که نویسنده قوی‌ـی میشی.
‫به علاوه اینکه من معلمم. ‫می‌خوام مطمئن شم
‫که یه چیزی از اینا می‌فهمی.
‫اصلاً درکت نمی‌کنم.
‫وایسا و بیا پیشم.
‫چی؟
‫بیا اینجا. ‫تا پیش من راه بیا.
‫نه. نه. بدون این وسیله.
‫وایسا و تا اینجا راه بیا.
‫- الی، من نمی‌تونم... ‫- خفه شو.
‫بیا اینجا.
‫«...برای روحم جشن بگیر.
‫روحم رو بفروش.»
‫از گامبینوـه!
‫آره، تو می‌تونی...
‫من یه 20 دلار تو صندوق پست انداختم.
‫البته.
‫تو فقط می‌تونی بذاری...
‫آره، من... یادمه.
‫اونجا همه‌چیز خوبه.
‫آره.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫من خوبم.
‫ممنون.
‫آروم نفس بکش.
‫آروم باش.
‫عروق رو اندازه می‌گیره. ‫مقدار استرس رو مشخص می‌کنه.
‫راجع به ساختن یه رابطه‌ای
‫بین مغزت و بدنته.
‫اگه می‌دونی که چطور ‫باید خودت رو آروم کنی،
‫پس فشارت خونت...
‫بیا.
‫نیاز به یه دستگاه ندارم
‫که بهم بگو چند تا نفس عمیق بگیرم ‫و انقدر عرق نکنم.
‫خب، به نظر میرسه که نیاز داری.
‫یه نفس عمیق دیگه بکش.
‫ممنون.
‫روش‌های مختلف یا هرچی امتحان می‌کنیم.
‫اگه با بیمارستان رفتن مخالفت کنی، پس...
‫نمی‌دونم.
‫این از کجا اومد؟
‫هی.
‫اون اینجا بود؟
‫نه، از این خوشم نمیاد.
‫این ایده خوبی نیست.
‫می‌دونی که نباید دور و اطرافش باشی.
‫مامانش می‌دونه؟
‫فقط می‌خواستم ببینمش.
‫همه این مدت، ماری من رو ازش دور نگه داشت.
‫چرا یه دفعه انقدر شدید لازمه ‫که ببینیش، چرا الان؟
‫لیز.
‫به هرحال، چرا تکلیف‌هاش دست تو‌ـه؟
‫ببین، من همچین برنامه‌ای نریختم.
‫یکم کمک تو مدرسه نیاز داره،
‫برای همین توی چندتا مقاله کمکش می‌کنم.
‫از وقتی که 8 سالش بود ندیدیش،
‫بعد الان می‌خوای با انجام تکالیفش
‫باهاش ارتباط مجدد برقرار کنی؟
‫- مشکلی نیست. ‫- مشکلی هست.
‫وقتی حالت اینطوره، نباید دور و اطرافت باشه.
‫اگه اتفاقی بیوفته چی؟ ‫اگه کمک لازم داشته باشی چی؟
‫چارلی، آروم باش.
‫هی. نه.
‫باشه. پس، فراموشش کن.
‫من نگران اونم. ‫چرا؟
‫اوه، داری تعقیبش هم می‌کنی پس؟
‫به نظر نمیرسه ‫که دوستی داشته باشه.
‫فکر نمی‌کنم که این...
‫بیخیال، یه سگ مرده؟
‫نگرانم که فراموش کرده باشه
‫که چه آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫اون فقط یه نوجوونه.
.همه تو دوران نوجوونی دیوونن
‫وقتی همسنش بودم
‫و بابام عصبیم می‌کرد
‫کارایی می‌کردم که فقط شانس آوردم ‫دستگیر نشدم
‫منظورم اینه که
‫آوردنش به اینجا فکر بدیه
‫به قدر کافی دنگ و فنگ داری ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫دوباره پاش رو به اینجا باز نکن
‫باشه
‫باشه دیگه
‫تنهای تنها هم نیست مامانش هست
‫آخ لعنت بهش باید برم
‫از شیفت‌ شب بیزارم
‫مثل یه رژه آروم و احمقانه از یه ‫مشت جوجه دانشجوئه
‫بهت ماجرای اون دختره
‫چند شب پیش رو گفتم؟
‫بالا آورد جان تو استفراغش ‫بنفش روشن بود
‫مگه چی خورده بود؟
‫مشکلشون با آبمیو‌های معمولی چیه؟ ‫نمی‌فهمم
‫پرید تو گلوت؟
‫خدایا ‫روی اون آرنجت بخواب
‫روش دراز بکش
‫خودتو باهام هماهنگ کن
‫خوبم
‫طوریم نیست
‫لعنت بهت چارلی ‫مشکلت چیه واقعا؟
‫عین آدم لقمه رو بِجو
‫ممکن بود الان سینه قبرستون باشی
‫شرمنده
‫ببخشید لیز
‫عیب نداره
‫یه سری از پست‌های مربوط به
‫بحث کلاسی امروز صبح رو خوندم
‫و یه پست درباره
‫نوشتن یک پایان‌نامه قوی ‫:و من می‌گم که
‫ "فقط یه جمله از متن انتخاب کنین"
‫"و بگین: این خوبه" ‫"یا یه اینطور چیزی"
‫در این مرحله از این دوره
‫هرچی در توانم بوده
‫درباره ساختار و ایجاد پایان‌نامه ‫و ترتیب‌بندی پاراگراف‌هاش رو
‫بهت گفتم
‫اما اگه بر اساس ایده اصلی خودت
‫و تحلیل‌های حقیقی نباشه [چهارشنبه]
‫هیچ ارزشی نداره
‫حین نوشتن و بررسی بهش فکر کن
‫به حقیقتِ موضوعت فکر کن
‫شاید به‌نظر احمقانه بیاد ‫اما خیلی حیاتیه
‫قول می‌دم که مهمه
‫این
‫نوشتی که "سرودی برای من ‫اثر والت ویتمنه"
‫آره
:اسمش هست ‫ "سرودِ خویشتن"
‫عنوان من بهتره
‫آره
‫خب
‫عوضش می‌کنم
‫شعرِ "سرودِ خویشتن"
‫شعریست در کتاب شعر ‫ "برگ‌های علف"
‫اثر والت ویتمن که در سال هزار و هشتصد و پنجاه و پنج
‫منتشر و چاپ شد
‫هزینه چاپ اول کتاب را ‫خودش پرداخت کرد
‫نمی‌خواد بلند بخونی ‫فقط دوباره بنویسش
‫باید شعر رو تحلیل کنی
‫اینا یه بخش‌هایی از زندگینامه‌شه
‫دست ویکی‌پدیا درد نکنه
‫واقعا شعر بی‌نظیریه
‫ویتمن از مفهوم "من" استفاده می‌کنه ‫و منظورش درواقع خودش نیست
‫بلکه منظورش مفهوم نفسِ
‫در بیانی به معنای همه جانبه
‫من واقعا برام مهم نیست
‫فکرکنم اگه واقعا بخونی خوشت بیاد
‫عین معلم‌هام هستی
‫فکر می‌کنی چون بخاطر قشنگی شعر ‫بالا و پایین نمی‌پرم
‫پس حتما نخوندمش
‫اتفاقاً خوندم
‫بازنویسی شده احمقانه و تکراریه
‫و خودش فکر می‌کنه استفاده مفهومی ‫از "من" در جای نفس پرمعناست
‫اما درواقع یه مشت مزخرفاته
‫و در واقعیت
‫فقط یه آدم منحرف قرن نوزده بوده
‫چه زاویه دید جالبی
‫مقاله خوبی ازش درمیاد
‫همون من و نفس و فلان رو بنویس
‫معلم ادبیاتم عاشقش می‌شه
‫حال مامانت چطوره؟ - ‫ای بابا -
‫ببین اگه قرار نیست ‫این مقاله‌هارو برام بنویسی
‫اِلی برای نوشتن مقاله‌ها ‫نیازی به اینجا بودنت نیست
‫می‌خوای بری راحت باش
‫پولت رو می‌گیری
‫فکر کردم می‌خوای باهام آشنا شی - ‫آره -
‫اما نمی‌خوام زورکی اینجا باشی
‫تصمیم با خودته
‫حالش خوبه
‫مامان فکرکنم
‫خوشحاله؟ - ‫وقتایی که تو حال خودش نیست آره -
‫هنوزم تو دوبلکس باغ زندگی می‌کنین؟
‫حتی نمی‌دونی کجا زندگی می‌کنیم؟
‫با مامان ارتباطی نداری؟
‫تا جایی که بذاره احوال‌پرسش هستم
‫فقط درباره تو باهام حرف می‌زنه
‫چرا؟
‫چون فقط دوست دارم درباره تو بدونم
‫وقتی یازده ساله بودم
‫رفتیم یه بخش دیگه شهر
‫نزدیک والمارت
‫مامانت
‫با کسی در ارتباطه؟ - ‫نه -
‫چرا؟ هنوزم دوستش داری؟
‫نه معلومه که نه
‫چرا وزن اضافه کردی؟
‫نه
‫تو بازجویی کنی منم می‌کنم
‫چرا وزنت زیاد شده؟
‫یکی از عزیزانم فوت کرد
‫و من رو به هم ریخت
‫نامزدت
‫همسرم بود ‫شاگردت بود
‫اونقدرا جوون نبود یه دوره ‫تو یه دانشگاه شبانه بود
‫اون رو یادمه
‫یه بار وقتی مامان رفته بود مونتانا ‫دیدن مامانبزرگ
‫اون رو شام دعوت کردی اینجا
‫استیک پختی
‫از اون خوباش
‫از همه غذاهایی که برای من ‫یا مامان پختی خوشمزه‌تر بود
‫یادمه رفتم بخوابم باهم حرف می‌زدین
‫چطوری یادته؟
‫گفتم که ‫چیزی از خاطرم پاک نمی‌شه
‫چطوری مُرد؟
‫من..من نمی
‫نمی‌خوام دربارش حرف بزنم
‫البته اگه به‌نظرت مشکلی نداره
‫مقاله‌هات رو می‌نویسم
‫می‌خوام یه چیزایی هم برای من بنویسی
‫از مقاله نوشتن بدم میاد
‫یه مدتی به شعرش فکر کن
‫و یه چیزی بنویس
‫رک و پوست‌کنده
‫نظر واقعیت رو بگو
‫نظر واقعیم رو بنویسم؟
‫الان میام
‫هرچی دوست داری بنویس
‫حالت خوبه؟
‫فقط درصورتی میام اون‌تو ‫که لب مرگ باشی
‫خوبم من خوبم
‫ سلام
‫دنبال چارلی می‌گردم
‫دستشوییه
‫بعدا میام
‫دوست ایشونی یا
‫دخترشم
‫اوه - ‫غافلگير شدی؟ -
‫آره به گمونم
شوکه کننده بود؟
اینکه من بچه‌اشم؟
‫شوخی می‌کنم
‫خداوندا
‫آم
‫چارلی دوست داشت بیشتر درباره ‫کلیسای من بدونه
‫و یه سری کتاب آوردم
‫از کلیسای مورمن هستی؟ ‫نه کلیسای نیو لایف
‫همون فرقه آخرالزمانی
‫فرقه نیست
‫می‌دونی از چی در دین خوشم میاد؟
‫از اینکه دین فکر می‌کنه
‫همه مردم احمقن
‫و نمی‌تونن به داد خودشون برسن
‫دین در این بخش درست می‌گه
‫اینطور فکر نمی‌کنم
‫چیزی که درباره دین دوست ندارم
‫اینه که وقتی مردم ‫عیسی مسیح رو پرستش می‌کنن
‫ناگهان فکر می‌کنن که ‫بخاطر این پرستش
‫از بقیه برتر هستن
‫قبول می‌کنن که یه مشت گناهکار احمقن
‫و حالا راه راست رو پیدا کردن ‫و مثل عوضی‌ها‌ رفتار می‌کنن
‫حرفی ندارم
‫یه سری رساله دینی دارم که
‫چرا اینکارو کردی؟
‫فردا میایی؟
‫نمی‌دونم ‫فردا بیا اینجا
‫همین ساعتا میام
‫ببخشید چی شد؟
‫اوه
‫من اومدم که
‫رساله‌های دینی رو بدم بهتون
‫تا فردا تمومش می‌کنین؟
‫آره
‫حداقل پنج صفحه
‫قول می‌دم چیز خوبی بشه
‫من الی‌ هستم ‫توماس
‫خب
‫قرن‌هاست که گفته شده ‫روزی عیسی مسیح برمی‌گرده
‫اما سرنخ‌هایی در کتاب مقدس هست
‫که می‌گه این اتفاق قریب‌الوقوعه
‫پس یعنی وقت نداریم که ‫ظهور منجی رو انکار کنیم
‫ما ‫واقعاً فکر می‌کنی‌ که
‫پایان دنیا نزدیکه؟
‫تو انجیل نوشته که هیچکس
‫روز و ساعتش رو نمی‌دونه اما
‫آره فکرکنم به آخر خط نزدیکیم
‫و این قضیه آزارت نمی‌ده؟
‫نه چون بحث اینه که
‫جهانی بهتر جایگزین این دنیا می‌شه
‫همه چیزهای شرّ در این کشور
‫و این سیاره تطهیر می‌شه
‫و جاش رو چیزهای پاک و مقدس پر می‌کنه
‫ببخشیدا قصد‌ بی‌ادبی‌ ندارم
‫اما اینارو خودم می‌دونم
‫منظورت چیه؟
‫احتمالاً همه چیزهایی که
‫کلیسای نیو لایف نوشته رو خوندم
‫احتمالاً حتی همه رساله‌هاشون رو
‫وای چقدر عالی
‫اما این متون تازه شروع راهه
‫کلی مطلب در انجیل هست که ‫انجیل رو خوندم
‫جدی؟
‫آره چندباری خوندم
‫خوشت اومد؟
‫بنظرم تخریب‌گر بود
‫خدا مارو آفرید و سپس از بهشت بیرون کرد
‫و صدها هزار سال همدیگه رو می‌کشیم
‫تا بعد دوباره خدا بیاد و ۱۴۴ هزار نفر ‫از ما رو نجات بده
‫و باقیِ هفت و نیم میلیارد نفر هم ‫در آتش جهنم می‌سوزن
‫آره
‫برداشت من این نیست اما
‫چارلی باید بدونی که
‫خدا هنوز هم پشت و پناهته
‫اگه ایمان بیاری اون هم تو رو ‫از این درد رهایی می‌بخشه
‫روح تو رو از جسم فانیت می‌گیره
‫و بهت جسمی نو اعطا می‌کنه
‫جسمی به پاکی نور ‫دلت نمی‌خواد؟
‫نمی‌خوام کسی نجاتم بده
‫از لطفی که اون‌ روز کردی ممنون
‫دیگه می‌تونی بری
‫شبیه حرفی که
‫من واقعاً معتقدم که خدا به دلیلی ‫من رو به اینجا هدایت کرد
‫یه علتی داره که وقتی به کسی نیاز داشتی
‫سر و کله من پیدا شد
‫راهی نیست بتونم کمک کنم؟
‫آخه اصلا برای همین
‫مبلغ مذهبی شدم مگه نه؟
‫یه کاری می‌تونی بکنی
‫چی؟ ‫هیچی فقط اینکه
‫امیدوارم بدونی که ‫که من درباره
‫چی؟ من
‫خدایا ‫شرمنده
‫نه فکر کردم منظورت
‫یه چیز دیگه باشه
‫اونطور قصدی ندارم
‫حرفم رو باور کن ‫منظورم اون نبود
‫تو مثل پسرمی
‫متاسفم
‫توماس راستش رو بگو
‫از من بدت میاد؟
‫نه
‫فقط می‌خوام کمک کنم
‫لطفاً بذار کمکت کنم
‫مرسی کمک بزرگی بود
‫چه اتفاقی برای ‫ببخشید دوستتون لیز گفت که
‫گفت همسر شما
‫جزو اعضای کلیسای نیو لایف بود؟
‫چارلی؟ ‫بله؟
‫این رو برات گرفتم
‫یکم پرس و جو کردم
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫داره کمکم می‌کنه
‫لیز آروم باش
‫خب می‌تونی بری
‫لیز
‫برو خونتون
‫متاسفم شرمنده ‫ولش کن
‫گفتم ولش کن
‫لیز می‌شه تمومش کنی؟
‫بمون باهات حرف دارم
‫این چیه؟
‫به نظر خودت چیه؟
‫ویلچر یه آدم چاقه
‫و چرا ویلچر لازم دارم؟
‫با یکی از پزشکان اورژانس حرف زدم
‫گفت اندکی فعالیت بدنی مفیده
‫حس مستقل بودن کمکت می‌کنه
‫و چقدر پولش رو دادی؟
‫هیچی واسه یه بیمار گرفتیمش ‫چندماه پیش
‫بلااستفاده مونده بود
‫سر اون بیمار چی اومد؟
‫فقط امتحانش کن
‫لطفاً
‫دنده عقب
‫بشینم؟ ‫هواتو دارم
‫خوبه؟ ‫آره خیلی هم راحته
‫آره
‫بذار واست جا خالی کنم
‫ویلچرسواری
‫کمک کن
‫ببین بدونِ دست
‫مرسی لیز این واقعا عالیه
‫دیدی گفتم ‫می‌دونم
‫من دیگه برم
‫هنوز حرف نزدیم
‫چی؟ ‫بدو بیا
‫لیز
‫یه لحظه بهمون زمان بده
‫اهل کجایی؟
‫چی؟
‫گفتی مدت کمی هست اینجایی
‫کجایی هستی؟
‫ایالت آیووا ‫اسم شهر هم واترلو بود؟
‫تو از من می‌پرسی؟
‫نه اهل واترلو‌ام
‫باشه
‫کل خونوادت بخاطر کلیسا ‫رفتن یه شهر دیگه؟
‫نه فقط من
‫می‌خواستم قبل مدرسه یه سری ‫فعالیت در راستای مبلغ شدن انجام بدم
‫تو از آیووا
‫برگشتی به آیداهو ‫که کار مبلغی انجام بدی؟
‫خب چرا آفریقایی جایی نیستی؟
‫آیداهو هم مثل باقی جهان نیازمنده
‫باشه گوش کن
‫می‌دونم واسه تو بنظر جالب میاد
‫می‌تونی سفر کنی
‫و تظاهر به برتر بودن بکنی
‫و در نهایت هم برگردی خونه
‫با یه شغل مسخره و کلی بچه ‫بری سراغ زندگیت
‫برنامه خدا همینه
‫اما انواع دیگه‌ای از مردم هم ‫وجود دارن
‫افرادی مثل چارلی
‫که برنامه خدا واسشون جواب نیست
‫پس ازش دور بمون
‫الان به این چیزا نیاز نداره
‫مخالفم
‫ببخشید؟ ‫متاسفم من فقط
‫داره می‌میره
‫بیمارستان هم نمیره
‫دوای دردش هدایت معنویه
‫و تو هدایتش می‌کنی؟
‫نه خدا می‌کنه
‫فهمیدم
‫برادر بزرگم یه سری تبلیغ‌ دینی ‫برای نیو‌لایف‌ انجام داد
‫رفت آمریکای جنوبی
اوه ‫آره
‫اونی که نافرمانی کرد من بودم
‫از ۱۲ سالگی نرفتم کلیسا
‫بابام می‌دونست امیدی بهم نیست
‫اما برادرم عاشق نیولایف بود
‫چندماهی بعد رفتنش برام نامه نوشت
‫گفت خسته شده
‫و تنهاست اما نمی‌خواست ‫برگرده خونه
‫چون نمی‌خواست ازدواج کنه
‫نمی‌خواست ازدواج کنه؟
‫بابا برنامه همه چیز رو ریخته بود
‫تا برادرم با دختری ‫از اهالی کلیسا
‫که تقریبا نمی‌شناخت ازدواج کنه
‫اما برگشت و با یکی دیگه آشنا شد
‫عاشق شد و زندگی خودش رو شروع کرد
‫بابا هم از کلیسا اخراجش کرد
‫و از خانواده هم خطش زد
‫فکر کردم بتونه
‫بیخیال عقایدش بشه
‫اما عین سرطان افتاد به جونش
‫نمی‌تونست رهاشون کنه
‫رفت تو غار تنهایی
‫چیزی نخورد و نخوابید
‫و کلی وزن کم کرد
‫و یه شب نیومد خونه
‫و چند هفته بعدش یکی حین دویدن
‫در مسیری نزدیک رودخونه لویستن
‫یه چیزی رو لب ساحل می‌بینه
‫و اون جسد آلن بود
‫دوست چارلی و برادر من
‫اوه ‫آره دقیقاً اوه
‫تا به امروز بابام به زبون نمیاره
‫به جماعت کلیسا هم گفت که
‫مرگ آلن یک حادثه تلخ بوده
‫حتی تو مرگ هم انکارش کرد
‫می‌دونم بهم اعتماد نداری
‫و می‌دونم خیلی وقت نیست که ‫می‌شناسمش
‫اما واقعاً معتقدم که خدا ‫من رو وقتی به اینجا آورد
‫که چارلی بدجور بهش نیاز داشت
‫فقط می‌خوام نجاتش بدم ‫خوب گوشات رو باز کن
‫نیازی به اینکه نجاتش بدی نداره
‫چند روز دیگه می‌میره
‫و نیاز داره که دست از سرش برداری
‫فقط من می‌تونم کمکش کنم
‫می‌فهمی؟ لیز
‫یکم موری تماشا کنیم؟
‫خوبه نه؟
‫راستش امشب بازم شیفت دارم
‫بهتره که
‫امشب رو روالی؟
‫‌کنترل رو می‌گذارم اینجا
‫پیتزا آوردم
‫آره می‌تونی
‫پول تو صندوق پسته ‫بذارش روی صندلی
آره...مرسی
‫من دَن هستم
‫چی؟
‫همین اسمم دَنه
‫چند وقتی هست میام اینجا
‫گفتم شاید بخوای بدونی اسمم چیه
‫چارلی
‫سلام چارلی
‫از شبت لذت ببر، باشه؟
‫اهالی آیداهو بیشتر ‫از هر نامزد دیگه‌ای
‫خواهان تماشای ورود سناتور ‫تد کروز به کاخ سفیدن.
‫32 نماینده آیداهو
‫بین کروز و ترامپ تقسیم شدن،
‫و ترامپ تنها نامزد دیگه‌ایه که ‫به آستانه 20 درصدی رسیده.
امشب، ‫شب ملالت‌باری برای ‫سناتور مارکو روبیو بود
‫که نتونست رای هیچ ‫کدوم از نمایندگان رو
‫در چهار ایالت اصلی به دست بیاره ‫در حالی که...
‫"این آپارتمان بو می‌دهد.
‫"این دفترچه مضحک است. ‫من از همه متنفرم."
‫این آپارتمان بو می‌دهد.
‫این دفترچه مضحک است.
‫من از همه متنفرم.
‫و من بیش از همه زمانی احساس غم کردم
که فصل‌های ملالت‌باری را می‌خواندم
‫که تنها شرح وال‌ها بود
‫چرا که می‌دانستم
‫نویسنده تنها در تلاش بود
تا مدت کوتاهی
‫ما را از داستان غم‌انگیز ‫خود نجات دهد.
‫این آپارتمان بو می‌دهد.
‫نویسنده تنها در تلاش بود
‫ما را از داستان غم‌انگیز ‫خود نجات دهد.
‫من از همه متنفرم.
‫تمومش کردی؟
‫داره تموم میشه.
‫می‌تونی ‫منتظر بمونی تا تمومش کنم
‫و چاپش کنم. [پنج‌شنبه]
‫شاید بتونی تا منتظری
‫-توی دفترچه‌ت بیشتر بنویسی. ‫-خدای من.
‫تا اینجا که فقط چند خط نوشتی.
‫می‌تونی بیشتر بنویسی؟
‫-من یه جورایی ازت متنفرم. ‫-آره.
‫اما خب، از همه متنفری.
‫گوش کن، فقط ادامه بده.
‫اون شعر رو فراموش کن.
‫از هر چی دوست داری، بنویس. ‫از هر چی که فکر می‌کنی، بنویس.
‫باشه. فقط ساکت باش.
‫میدونی چیه، وقتی با مادرت ازدواج کردم
‫-توی زمان عجیبی توی زندگی بودم. ‫-مگه من ازت سوال پرسیدم؟
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫ببخـ... ببخشید.
‫درک می‌کنم که عصبانی هستی.
‫اما...
‫لازم نیست از تمام دنیا ‫عصبانی باشی.
‫می‌تونی فقط ‫از من عصبانی باشی.
‫باشه، میدونی چیه؟
‫نمی‌تونی طوری منو بندازی کنار ‫انگار که یه تیکه زباله‌م
‫و بعد هشت سال یکهو برگردی ‫و بخوای برام پدربازی دربیاری.
‫به خاطر دوست پسرت بود ‫که منو ول کردی.
‫به همین سادگی.
‫و اگه جز این، چیزی ‫به خودت می‌گفتی
‫پس داشتی به خودت ‫دروغ می‌گفتی.
‫اما می‌دونی چیه؟ ‫من خوشحالم.
‫خوشحالم چون یه موضوع ‫خیلی مهم رو بهم یاد دادی.
‫مردم خیلی بی‌شرفن.
‫اکثر افراد این موضوع رو ‫دیر یاد می‌گیرن.
‫تو... تو وقتی بهم یاد دادی که فقط هشت سالم بود.
‫به خاطرش ازت ممنونم.
‫می‌دونی، می‌تونستی...
‫چی؟
‫می‌تونستی برامون پول بفرستی.
تو که انقدر پول پس‌انداز کردی
‫و انقدر دوست داشتی ‫توی زندگی من باشی
‫می‌تونستی برای مامان پول بفرستی.
‫فرستادم.
‫آره. منظورم بیشتر از پول نفقه فرزنده.
‫فرستادم.
‫وقتی مادرت رو ترک کردم، ‫نمی‌خواست اطراف تو باشم.
‫امیدوار بودم
‫که نظرش برگرده اما اون...
تو ‫می‌تونستی باهام تماس بگیری.
‫این همه وقت، تو...
‫می‌تونستی توی زندگیم باشی.
‫الی.
‫منو ببین.
‫کی می‌خواد من بخشی ‫از زندگیش باشم.
من ‫گرسنم.
‫یه سری وسایل ساندویچ ‫تو یخچال هست.
‫یه ساندویچم برای تو درست می‌کنم ‫اما کوچیک.
‫فقط از بوقلمون استفاده می‌کنم،
‫سس مایونزم نمی‌زنم.
‫-چیه؟ ‫-هیچی.
‫یه آدم شگفت‌انگیزی، الی.
‫امیدوارم بدونی چقدر شگفت‌انگیزی.
‫نمی‌تونستم از خدا بخوام ‫دخترم انقدر حیرت‌انگیز باشه.
‫الان میرم اونو برات چاپ کنم.
‫بله؟
سلام؟
‫سلام.
‫بیا تو.
‫اون...
‫-حالش خوبه؟ ‫-چه می‌دونم.
‫زولپیدم خورد کردم ‫و تو ساندویچش ریختم.
‫چی؟
‫فقط دو تا بود. ‫حالش خوبه.
‫من می‌تونم هر بار سه تا بخورم.
‫از کجا زولپیدم گیر آوردی؟
‫با یه دکتر داروخونه بودم.
‫شوخی کردم. چه چندش.
‫مامانم مثل مدام زولپیدم می‌خوره.
‫فکر نکنم اون اجازه استفاده ‫از زولپیدم داشته باشه.
‫این تو رو نگران می‌کنه؟ ‫چون فقط گله.
‫شیشه که نمی‌زنم.
‫می‌دونم. من... خودم می‌دونم گل چیه. باشه؟
‫نه. فقط فکر می‌کنی ‫میدونی گل چیه
‫چون والدینت درباره‌ش بهت دروغ گفتن.
‫نگو. ‫می‌دونم مواد مخدر چیه.
‫-قبلاً گل کشیدم. ‫-وای. تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫نمی‌خواستم تحت تاثیر قرارت بدم.
‫-تو قبلاً گل نکشیدی. ‫-چرا کشیدم. گل...
‫یه جورایی برام باعث دردسر شد.
‫این مسخره‌ترین چیزی بود
‫که به عمرم شنیدم.
‫هر روز می‌کشیدم. ‫یه مشکلی داشتم.
‫نشئه می‌کردی. ‫برای خودت یه تفریح داشتی.
‫خیلی‌خب، من میرم. ‫بهش بگو که من اومدم و...
‫اگه بری بقیه قرصایی رو که توی ‫بطری دارم به خوردش میدم.
‫-چی؟ ‫-آره.
اینجا ‫20-30 تا دیگه هست.
‫خوردشون می‌کنم،
‫می‌ریزم تو آب،
‫بعد تو دهنش خالی می‌کنم.
‫واقعاً که چنین کاری نمی‌کنی،
‫-می‌کنی؟ ‫-بشین.
‫خب، چرا مدام برمی‌گردی اینجا؟
‫اون به کمک نیاز داره.
‫الان تو زندگیش به خدا نیاز داره.
‫این دلیل مسخره‌ست.
‫فکر می‌کنی ازت خوشش میاد؟
‫وای خدا، خیلی چندشه، ‫یه پک بزن.
‫-نمی‌خوام... ‫-اگه پک نزنی
‫با پلیس تماس می‌گیرم
‫و میگم تلاش کردی اذیتم کنی. ‫حالا یه پک بزن.
‫اصلاً تو رو درک نمی‌کنم.
‫ای خدا.
‫سوپاپ دود داره؟
‫وای. تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫نمی‌خواستم تحت تاثیر قرارت بدم.
‫خب، سوپاپ دود نداره.
‫آروم باش.
‫می‌خوای با اون عکس ‫چی کار کنی؟
‫می‌خوام بزنم تو دفتر خاطراتم.
‫می‌خواستی همینو بگم؟
‫خیلی منحرفی. ‫یه پک دیگه بزن.
‫ببین، فقط دارم ‫شوخی می‌کنم. خب؟
‫قرار نیست کسی رو بکشم،
‫قرار نیست به کسی بگم ‫تلاش کردی اذیتم کنی.
‫تو که نمی‌خوای بهش زولپیدم بدی؟
‫نه.
‫خودت چرا مدام برمی‌گردی اینجا؟
‫نمی‌دونم.
‫جدی میگم، اگه انقدر ازش ‫متنفری پس چرا...
‫سوال جواب دادنم تموم شد.
‫میشه یه پک دیگه بزنم؟
‫این برخلاف دینه
‫و باعث میشه متظاهر بشی.
‫راحت باش.
‫واقعاً ترجیح میدم ‫این کار رو نکنی.
‫آره می‌دونم. ‫بار اول شنیدم چی گفتی.
‫به نظرت من جذابم؟
‫چون تو برام جذاب نیستی. ‫اصلاً.
‫گفتم که بدونی.
‫نمی‌خوام بدجنس باشم.
‫فقط فکر می‌کنم خوش‌تیپ نیستی
‫جالبم نیستی.
‫یا باهوش.
‫ای خدا. بزرگ شو.
‫شاید به نظر یکی دیگه ‫جذاب بیای.
‫شاید به نظر مامانم ‫جذاب بیای.
‫-می‌دونی واقعاً ترجیح میدم... ‫-می‌دونی چیه، معذب کردنت
‫خیلی ساده‌ست.
‫راستش رو بخوای ‫یه کم ناراحت‌کننده‌ست.
‫می‌تونی اونو تموم کنی.
‫اگه پدر و مادرم می‌دونستن نشئه می‌کنم
‫نشئه می‌کنم اونم وسط تبلیغ کلیسا...
‫تو از نیو لایف نیومدی.
‫چی؟
‫یکی از بچه‌های کلاس پایینیم میره نیو لایف.
اون ‫بهم گفت از پارسال
‫دیگه کسی دم در خونه‌ها نمیره.
‫از وقتی که یه خانمی ‫که موعظه می‌کرده میره جایی
‫و مردی که میاد دم در ‫هیچی نپوشیده بوده.
‫-من باید برم. ‫-واقعاً کی هستی؟
‫فقط بهم بگو.
‫-برات چه اهمیتی داره؟ ‫-چون فکر می‌کنم
‫دوستیمون داره پا می‌گیره.
‫داری باهام شوخی می‌کنی.
‫نه نمی‌کنم.
‫نمی‌خوای به کسی بگی؟
‫کیو دارم که بهش بگم؟
‫من مشغول تبلیغ مذهبی بودم.
‫با یه گروه از کلیسای خودم توی واترلو،
‫شهر خودم توی آیواست.
‫وقتی بابام وسط گل ‫کشیدن پیدام کرد.
‫خیال کرد تبلیغ مذهبی فکر خوبیه.
‫راستش اینه که به خاطر من خجالت می‌کشید
‫و می‌خواست یه مدت ‫آفتابی نشم.
‫در هر صورت منم گذاشتم و رفتم.
‫دیگه نتونستم دیگه ادامه بدم.
چرا؟
‫رهبر گروه تبلیغ مذهبی
‫اسمش جری بود.
‫تنها کاری که ازمون می‌خواست ‫این بود که یه گوشه وایسیم
‫و بروشور پخش کنیم
‫آخر هر روز می‌گفت
‫"ببینین داریم به چند نفر ‫کمک می‎‌کنیم" اما...
‫تلاش کردم باهاش صحبت بزنم
‫درباره‌ی راه‌های مختلفی ‫که می‌تونیم خدمت کنیم
‫منظورم راه‌های مختلفیه که ‫می‌تونستیم واقعاً به مردم کمک کنیم
‫میشد تشخیص داد ‫که نیازی به به دست آوردن
‫یا ثابت کردن اعتقادش نداره.
‫بعد از یه مدت به این فکر افتادم ‫که واقعاً دارم کمک می‌کنم؟
‫نه. کمکی نمی‌کردی.
‫آره، منم به مرور همین احساس رو داشتم.
‫من این طوری احساس نمی‌کنم
‫می‌دونم که به مردم کمک نمی‌کردی.
‫اینکه بهشون بگی باید ‫به خدا باور داشته باشن
‫کمکی بهشون نمی‌کنه.
‫چرا باید کمکی کنه؟
‫فقط فکر کردم...
‫من تمام خانواده ‫و دوستام رو می‌بینم
‫همه‌شون خیلی خوشحالن.
‫منم می‌خواستم اون طوری باشم.
‫پس چرا اونا رو ترک کردی؟
‫نگران بودم که دستگیر بشم.
‫به‌خاطر گل کشیدن؟
‫به خاطر سرقت از گروه تبلیغ مذهبی.
‫یه روز بروشورها رو دور ریختم
‫رفتم دم در خونه‌ها
‫و شروع کردم و واقعاً ‫با مردم ارتباط برقرار گرفتم.
‫بالاخره این احساس رو داشت ‫که دارم کاری می‌کنم
‫دارم به کسی کمک می‌کنم.
‫اون شب، برگشتم به گروه تبلیغ مذهبی،
‫و به همه گفتم که اون روز چی کار کردم
‫و جری گفت "رفیق، ‫ما از این کارا نمی‌کنیم."
‫منم گفتم "خب، چرا نمی‌کنیم؟"
‫و بعد جلوی همه یه بحث جدی داشتیم.
‫و اون شب تصمیم گرفتم برم.
‫و وقتی همه خواب بودن، من...
‫پولای صندوق کلیسا رو برداشتم.
‫چقدر؟
‫دو هزار و چهارصد و سی و شش دلار.
‫اوه.
‫آره. "اوه" هم داره.
‫سوار اتوبوس شدم.
‫جری و پدر و مادرم
‫مدام باهام تماس می‌‌گرفتن.
‫تلفنم رو انداختم رفت.
‫بعد از یه مدت به اینجا رسیدم.
‫خیال کردم می‌تونم از این پول استفاده کنم [در حال ضبط]
‫که خودم تبلیغ مذهبی بکنم.
‫میدونی، ببینم ایمانم حتی شده ‫فقط یه نفر رو نجات میده.
‫اما حالا پولم تقریباً تموم شده.
‫نمی‌تونم برم خونه.
‫پدر و مادرم احتمالاً از خونه بیرونم می‌کنن.
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫الان برام جالب‌تری.
‫[انجیل مقدس] ‫[آلن گرنت]
‫ممنون.
‫[بنابراین، ای برادران و خواهران ما وظیفه‌ای داریم، اما در برابر جسم نیست، ‫که به خواست آن زندگی کنیم، که چون به خواست آن زندگی کنید، خواهید ‫مرد. اما اگر روح باشد، ناروا را خواهید کشت و خود زنده خواهید ماند.]
‫پس برای همین می‌خوای ‫بابام رو نجات بدی.
‫مامان؟
‫-هول نکن. ‫-خفه شو.
‫بازم که تویی؟
‫چارلی؟
‫چارلی.
‫وقتی مخزن اکسیژن اینجاست ‫سیگار نکش.
‫کنار پنجره وایمیسم.
‫الی بهت گفت میومد اینجا؟
‫نه. من گفتم.
‫و انگار درست به موقع بوده.
‫بازم درد داری؟
‫تکون خوردنت چقدر آسونه؟
‫نه چندان.
‫احساس گیجی داری؟ ‫احساس سردرگمی،
‫فراموشی اینکه کجایی ‫و داری چکار می‌کنی؟
‫-حالم خوبه؟ ‫-نه، حالت خوب نیست.
‫اما در مورد قرص خواب ‫مشکلی نداری.
‫فکر نکنم بهت زیادی قرص داده باشه.
‫آره، خودمم همینو بهت گفتم.
‫میدونی، منم یه زمانی
‫دختربچه خیلی شروشور و احمقی بودم،
‫اما اگه بیشتر از این بهش قرص داده بودی...
‫آره، اما قرص بیشتری بهش ندادم.
‫-فقط دو تا قرص دادم. ‫-الی.
‫بهت پیشنهاد چقدر پول داد؟
‫-همه‌ش رو؟ ‫-داستان پول رو از کجا می‌دونی؟
‫خیال کردی احمقم؟
‫خیال کردی باورم میشه ‫به خاطر خوش‌قلبیت بوده
‫که تا اینجا اومدی؟
‫چارلی هیچ پولی نداره.
‫-نمی‌دونه، نه؟ ‫-مری.
‫خیال می‌کنی اون همه پولی
‫که از تدریس می‌گرفت کجا می‌رفت؟
‫مثلاً حساب به اسم الی؟
‫تا حالا باید پول هنگفتی شده باشه.
‫حداقل صد هزار دلار، درسته؟
‫درست که نیست، نه؟
‫چارلی؟
‫می‌تونستیم هرچیزی رو ‫که لازم داری برات بگیریم.
‫تخت مخصوص، ‫متخصص طب فیزیکی،
‫حتی بیمه سلامت!
‫زمستون پارسال که ماشینم خراب شد
‫مجبور شدم توی برف پیاده برم
‫تا برات مواد غذایی بخرم...
‫من که پیشنهاد دادم ‫بدم ماشینت رو درست کنن.
‫آره، اما من پیشنهادت رو رد کردم ‫چون فکر می‌کردم توی حسابت
‫-کلاً ۷۰۰ دلار داری!پ ‫-این پول مال الیه.
‫همیشه مال الی بوده.
‫اگر هر نوع مسئله اورژانسی ‫پیش میومد
‫-پول رو بهت می‌دادم. ‫-جدی؟
‫وایسا.
‫مامان، هیچی از پولم به دستت نمیرسه.
‫خفه شو الی.
‫برو، همین الان.
‫وایسا.
‫الی، می‌دونم نمی‌خواستی ‫بهم آسیبی بزنی. می‌دونم...
‫-می‌دونی چیه؟ ‫-گوش کن. گوش کن.
‫من بهت اهمیتی نمیدم!
‫اینو تو مغزت فرو کن.
‫-الی خواهش می‌کنم. ‫-بیفت بمیر دیگه.
‫کافیه.
‫الی... مقاله‌ت.
‫خب، این...
‫مقاله خیلی خوبیه.
‫خدایا، چارلی.
‫چیزی داری؟
‫بالای سینکه.
‫کابینت بالایی سمت چپ.
‫اون یکی. خودشه.
‫قرارمون این بود
‫که صبر کنی تا اون خونه بره. ‫بعدش پول رو بهش بدی.
‫چه تفاوتی داره؟
‫تفاوتش اینه که الان ۱۷ سالشه ‫و هنوز دبیرستان میره.
‫خرج تتوی صورت ‫یا اسبچه‌ای چیزی می‌کنه.
‫فکر کنم خیلی باهوش‌تر از این حرفاست.
‫خب...
‫چطور گذشت؟
‫آشنا شدن باهاش؟
‫اون شگفت‌‌انگیزه.
‫هنوز همون کار رو می‌کنی.
‫کدوم کار رو؟
‫اون مثبت‌نگری.
‫خیلی رو اعصابه.
‫تو کاملاً بدبینی.
‫فقط تلاشمی‌کنم ‫بینمون تعادل برقرار کنم.
‫آره. فکر کنم ‫دلم براش تنگ شده.
‫فقط برای اون یکی.
‫فقط همون؟
‫اون و غذا پختنت.
‫-ماه پیش سعی کردم مخلوط سرخ‌کردنی رو درست کنم. ‫-خب؟
‫کم مونده بود کل آپارتمان رو ‫به آتیش بکشم.
‫خبر نداشتم این بلا رو سر خودت میاری.
‫هیچوقت نپرسیدی چکار می‌کنم.
‫خودتم نپرسیدی من چکار می‌کنم.
‫فقط هر ماه
‫می‌پرسیدی چقد پول لازم دارین؟ ‫الی چطوره؟
‫بهم نگفتی از مدرسه ‫میندازنش بیرون.
‫فکر کنم به یه سخنرانی درباره
‫مشارکت من توی تحصیلاتش ‫نیازی نداشتم.
‫نمی‌خواستم چینین چیزی...
‫چطوری مری؟
‫می‌دونم نباید اطرافش باشم.
‫اگه می‌خواستی احتمالاً می‌تونستی ‫با پلیس تماس بگیری.
‫امان از تو.
‫واقعاً خیال کردی چنین کار می‌کردم؟
‫تو برای حضانت کامل ‫واقعاً با من جنگیدی.
‫و به خاطر این کار سرزنشت نمی‌کنم.
‫چارلی، لازمه بهت یادآوری کنم ‫که تو بودی که ما رو ترک کردی.
‫می‌دونم.
‫و من موندم و بزرگ کردن بچه‌مون
‫و توضیح دادن به مردم که شوهرم ‫من رو ترک کرد.
‫اما لازم نبود من رو اون طوری ‫از زندگیش بیرون کنی.
‫برو بابا.
‫خیلی هم خوشحال بودی ‫که یه مدت ما رو فراموش کنی.
‫خودتم می‌دونی.
‫می‌دونم. کلی اشتباه کردم.
‫اما فقط می‌خواستم الی رو ببینم، مری.
‫همیشه فقط می‌خواستم اونو ببینم.
‫موضوع همیشه درباره توئه.
‫حتی الان، آره؟
‫حالا می‌دونی چرا ازش دورت کردم.
‫چی؟
‫اون بی‌ادبه. مگه نه؟
‫اون افتضاحه. ‫و فکر می‌کنی این تقصیر منه.
‫وایسا، برای همین بود که ‫این همه وقت از من دورش کردی؟
‫چون فکر می‌کردم که من فکر ‫می‌کنم تو مادر بدی هستی.
‫اولش آره.
‫اما بعدش وقتی ۱۵-۱۶ سالش شد،
‫نگران این بودم بهت آسیب بزنه.
‫به من آسیب بزنه؟
‫مسخره‌ست.
‫از اقرار به این موضوع خوشم نمیاد.
‫ناسلامتی مادرشم.
‫من همیشه به خودم می‌گفتم
‫اون فقط سرکشه.
‫فقط ناسازگاره.
‫چارلی، اون شیطانه.
‫اون شیطان نیست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردی فقط منم؟
‫"وقتی اون آتیش بگیره توی جهنم ‫آتیش روغنی به همه جا می‌پاشه."
‫احساس بدی نداشته باش.
‫برای منم چند بار ‫از این چیزا درست کرده.
‫اون نویسنده خوبیه.
‫واکنشت همینه؟
‫این شیطانی نیست.
‫صداقته.
‫می‌دونی توی عمرم ‫چقدر چرندیات خوندم؟
‫خدایا، درکت نمی‌کنم چارلی.
‫هربار زنگ می‌زنم ‫و ازت می‌پرسم حالش چطوره،
‫تو می‌گفتی خوبه.
‫اگر اون انقدر شیطانیه، پس...
‫قرار بود بهت چی بگم؟
‫هان؟ می‌گفتم هم‌کلاسی‌هاش رو ‫به گریه میندازه
‫یا تایرهای ماشین معلم‌هاش رو ‫پاره می‌کنه؟
‫تو هم بودی نمی‌خواستی ‫این چیزا رو بشنوی!
‫می‌تونستم کمکش کنم!
‫اون به کمک تو رو نمی‌خواد! ‫اون کسی رو نمی‌خواد!
‫فکر می‌کنی من نمی‌خواستم ‫باباش پیشش باشه؟
‫اون تو رو ستایش می‌کرد.
‫دلیلی که در وهله اول ‫با من ازدواج کردی
‫این بود که بچه داشته باشی. ‫خودم می‌دونم!
‫مری خواهش می‌کنم!
‫خاطرات رو یاد آدم میاره. ‫مگه نه؟
‫گوش کن.
‫هیچوقت نتونستم بگم متاسفم.
‫برای چی باید متاسف باشی؟
‫منظورم این نبود.
‫منظورم اینه که...
‫به خاطر دوستت
‫اسمش آلن بود.
‫اسم لعنتیش رو خودم ‫می‌دونم چارلی.
‫یه بار دیدمش.
‫توی پارکینگ فروشگاه والمارت بود.
‫اوضاعش خیلی جالب نبود
‫فکر نکنم خیلی قبل از این بود که اون...
‫در هر صورت، من کلی چیز داشتم که
‫می‌خواستم بهش بگم.
‫کلی بدوبیراه ‫و حرف سنگین بهش بزنم.
‫اما...
‫ازش پرسیدم کمک می‌خواد یا نه.
‫بهم اجازه داد چندتا ‫از کیسه‌هاش رو تا ماشینش ببرم.
‫تشکر کرد.
‫و من رفتم.
‫حتی بهش نگفتم کیم.
‫خس‌خس می‌کنی.
‫آره، بدتر شده.
‫باید به کسی زنگ بزنم؟
‫نه. آم...
‫اجازه میدی گوش کنم؟
‫چه صدایی میدم؟
‫توی تقریباً ۹ سال گذشته ‫اولین باری بود که
‫همه‌مون دور هم بودیم. ‫متوجه شدی؟
‫وقتی الی کوچیک بود،
‫وقتی با هم یه سفر ‫به ساحل اورگون رفتیم،
‫الی توی ماسه‌ها بازی می‌کرد و...
‫ما روی ساحل دراز کشیده بودیم.
‫من رفتم توی اقیانوس شنا کنم.
‫در واقع اون آخرین باری بود ‫که من برای شنا رفتم.
‫مدام پام رو با سنگ‌ها می‌بُریدم.
‫آب خیلی سرد بود.
‫و تو خیلی عصبانی بودی ‫که از پاهام خون میومد
‫و صندلی‌های مینی‌ون رو خونی می‌کرد.
‫و تا چند روز بعدش می‌گفتی ‫که بوی آب دریا میدم.
‫یادت میاد؟
‫صدای بدی میدی.
‫دارم می‌میرم الی.
‫لعنت بهت.
‫شرمنده‌م.
‫لعنت بهت.
‫مطمئنی؟
‫آره. مطمئنم.
‫به حرفام گوش کن.
‫می‌خوام مطمئن شم اون ‫اوضاعش رو به راه میشه. باشه؟
‫نباید بیخیالش بشیم.
‫تو قبلاً هم بیخیالش شدی.
‫وقتی هشت سالش بود بیخیالش شدی.
‫ای کاش می‌تونستم بخشی ‫از زندگیش باشم، مری.
‫بخشی از زندگی هردوتاتون.
‫برو بیمارستان.
‫تو که پول داری، ‫برو بیمارستان!
‫هردومون می‌دونیم اون پول مال الیه.
‫اما مهم‌تر ازون،
‫می‌خوام مطمئن بشم ‫اون زندگی خوبی پیدا می‌کنه.
‫که به مردم اهمیت میده،
‫و بقیه مردم بهش اهمیت میدن.
‫اون اوضاعش رو به‌راه میشه
‫-من باید برم. ‫-مری!
‫اون هیچ کسی دیگه رو نداره. ‫-باید برم.
‫باید بدونم که توی زندگیم
‫حداقل یه کار درست کردم!
‫هر دوی ما سهممون رو ادا کردیم.
‫من بزرگش کردم ‫و تو داری بهش پول میدی.
‫این بهترین کاریه ‫که می‌تونستیم انجام بدیم.
‫قبل از اینکه برم
‫چیزی لازم داری؟
‫آبی، چیزی؟
‫از رستوران گمبینو اومدم.
‫بله.
‫چارلی؟
‫خوبی؟
‫آره.
‫پول توی...
‫البته.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره. ممنونم دن.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫[دانشگاه اوکلی] ‫[به پرتال اساتید خوش آمدید]
‫[همراهان عزیز]
‫[درس پایانی/ لعنت به این مقاله‌های مسخره]
‫لعنت به این مقاله‌های مسخره.
‫لعنت به این مطالعات ‫[لعنت به این مطالعات]
‫فقط یک مطلب صادقانه برایم بنویسید. ‫[فقط یک مطلب صادقانه برایم بنویسید.]
‫لیز؟
‫می‌تونم بیام تو؟
‫در قفل نیست.
‫-سلام. ‫-چی شده؟
‫-ممنون. ‫-برای چی؟
‫ببین، من دقیقا اونی که گفتم نیستم.
‫من از طرف کلیسای نیو لایف نیومدم.
‫چی؟
‫من اخیراً توی موقعیت بدی بودم.
‫یه کم پول دزدیدم.
‫و چند ماه پیش از خونمون فرار کردم.
‫و دخترت ازم در حال مصرف مواد عکس گرفت،
‫و صدام رو ضبط کرد ‫یا یه همچین چیزی.
‫به نحوی کلیسام رو ‫توی واترلو رو پیدا کرد.
‫و مدارک رو براشون فرستاد
‫-و اونا فرستادن برای والدینم... ‫-وایسا.
‫و میدونی اونا چی گفتن؟
‫گفتن "فقط پول بوده."
‫و من رو بخشیدن.
‫و منو دوست دارن ‫و می‌خوان برگردم خونه.
‫چقدر بده؟
‫الی... همه این کارها رو الی کرده؟
‫نمی‌دونم انجامشون داده که ‫کمکم کنه یا بهم آسیب بزنه.
‫تا حالا همچین ‫احساساتی بهش داشتی؟
‫اون چطور...
‫کلیسات رو پیدا کرده، ‫والدینت رو پیدا کرده...
‫واقعاً همه اینا رو کرده؟
‫آره. فردا میرم خونمون.
‫اما چارلی قبل از اینکه برم...
‫باید این رو نشونت بدم.
‫چی شده؟
‫وایسا تو خوبی؟
‫-فقط درد می‌کنه. ‫-چارلی
‫می‌خوام کمکت کنم. ‫می‌دونم می‌تونم کمکت کنم.
‫تا بیمارستان نمیرم.
‫نه، می‌دونم. ‫نمی‌خوام مجبورت کنم بری.
‫اما می‌تونم کمکت کنم.
‫-"بنابراین، ای برادران و خواهران... ‫-چی کار می‌کنی؟
‫"ما وظیفه‌ای داریم...
‫"اما در برابر جسم نیست، ‫که به خواست آن زندگی کنیم
‫"که چون به خواست آن زندگی کنید، ‫خواهید مرد.
‫"اما اگر روح باشد،
‫"ناروا را خواهید کشت ‫و خود زنده خواهید ماند."
‫من... من درک نمی‌کنم.
‫چارلی، وقتی این رو خوندم ‫بالاخره متوجه شدم.
‫بالاخره درک کردم که چرا ‫خدا من رو به سمت تو آورده.
‫تا بتونم کمکت کنم بفهمی ‫چه اتفاقی برای آلن افتاده
‫تا برای تو هم نیفته.
‫چطور اینو پیدا کردی؟
‫چارلی، آلن سعی کرد ‫از خواسته خدا فرار کنه.
‫اون زندگی با تو رو ‫به خدا ترجیح داد.
‫برای همین بود که انقدر ‫روی این آیه وسواس داشت.
‫اون می‌دونست که داره ‫با جسمش زندگی می‌کنه
‫و نه با روحش.
‫اون هیچوقت برای رستگاری دعا نکرد، ‫اما برای تو هنوز خیلی دیر نشده.
‫از طریق روح می‌تونی
‫ناروای جسمانی رو بکشی ‫و زنده می‌مونی.
‫فکر می‌کنی آلن برای این مُرد ‫که انتخاب کرد با من باشه؟
‫فکر می‌کنی خدا بهش پشت کرد
‫چون من و اون نزدیک هم بودیم؟
‫بله.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من همیشه به این بزرگی نبودم.
‫آره، می‌دونم.
‫منظورم اینه که حالا ‫خیلیم خوش‌تیپ نبودم اما...
‫آلن دوستم بود.
‫فکر می‌کرد من زیبام.
‫باشه.
‫اواسط ترم بود...
‫شروع کرد و تو ساعات کاری ‫میومد ملاقاتم.
و ما با هم خیلی بهمون خوش میگذشت
‫اما منتظر می‌موندیم.
‫تا کلاس تموم بشه قبل از اینکه...
‫این موضوع... آم...
‫درست بعد از تموم شدن ‫کلاس‌ها اون سال بود.
‫دمای بیرون عالی بود.
‫رفتیم توی باغ گیاه‌شناسی قدم زدیم
‫و گیاه ها رو دیدیم.
‫چارلی تمومش کن.
‫تمام شب‌ها رو کنار هم دراز می‌کشیدیم.
‫از هم لذت می‌بردیم.
‫به نظرت این چندش‌آوره؟
‫چارلی، خدا آماده‌ست تا کمکت کنه.
‫امیدوارم خدایی وجود نداشته باشه
‫چون متنفرم از این که فکر کنم ‫یه زندگی پس از مرگ وجود داشته باشه
‫که آلن بتونه ببینه ‫که من با خودم چیکار کردم.
‫-چارلی. ‫-که بتونه پاهای ورم‌کرده منو ببینه.
‫و جاهای زخم روی پوستم
‫و لکه‌های پر از قارچ
‫-بین تیکه‌های گوشت آویزونم. ‫-تمومش کن.
‫زخم‌های عفونی روی پشتم.
‫و توده چربی روی کمرم ‫که پارسال قهوه‌ای شد.
‫-باشه. تمومش کن. ‫-این چندش آوره؟
‫-آره. ‫-من چندش‌آورم؟
‫آره. تو چندش‌آوری.
‫عذر می‌خوام.
‫چی؟
‫برگرد خونه پیش خانواده‌ت.
‫[جمعه]
‫شکایت‌هاتون شنیده شد.
‫فردی
‫کسی جایگزین من شده ‫که بی‌تردید
‫مجبورتون می‌کنه مدام بازنویسی کنین و ‫بازنویسی کنین و بازنویسی کنین،
‫واقع‌گراتر باشین،
‫کمتر معتبر بنویسین،
‫و با هر پیش‌نویسی کمتر ‫خودتون رو وارد کنین.
‫اما تعدادیتون پست من رو
‫درباره نوشتن یه متن صادقانه دیدین.
‫و...
‫متن‌هایی که بعضیاتون نوشتین
‫کریستی، تو نوشتی
‫"والدینم ازم می‌خوان رادیولوژیست بشم
‫ "اما من حتی نمی‌دونم چیه."
‫جولیان تو نوشتی
‫"از افرادی که بهم میگن ‫یه چیزی میشی خسته شدم"
‫آدام تو نوشتی
‫"فکر کنم باید قبول کنم که زندگی من
‫ "قرار نیست خیلی هیجان‌انگیز باشه"
‫همه‌تون این متن‌های شگفت‌انگیز ‫و صادقانه رو نوشتین،
‫و باهام خیلی صادق بودین ‫که منم...
‫که منم می‌خوام
‫با شماها صادق باشم.
[استاد]
‫این تکالیف اهمیتی ندارن.
‫این دوره اهمیتی نداره.
‫دانشگاه اهمیتی نداره.
‫این چیزای شگفت‌انگیز ‫و صادقانه‌ای که شما نوشتین
‫اونان که اهمیت دارن.
‫-شرمنده. ‫-نباش.
‫ازت بدم میاد که دوباره منو تو این دردسر ‫انداختی، خودت می‌دونی دیگه؟
‫اون چند ماه قبل از اینکه آلن...
‫من اومدم اینجا، تکونش می‌دادم ‫سرش داد می‌زدم،
‫فقط تلاش می‌کردم ‫کاری کنم یه چیزی بخوره.
‫-خدایا، وحشتناک بود. ‫-برای منم وحشتناک بود.
‫جدی؟ ولی تو نبودی
‫که مجبور بود جسدش رو ‫وقتی شناسایی کنه
‫-که کاملا آماس کرده بود... ‫-اونا بهم اجازه نمی دادن.
‫من خانواده‌ش نبودم.
‫برات دو تا ساندویچ گوشت‌چرخ‌کرده ‫گرفتم، با پنیر اضافی.
‫نمی‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫من بیمارستان نمیرم.
‫ازت نمی‌خوام بری.
‫دیگه نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫لیز، تلاش کردم نجاتش بدم.
‫فکر می‌کردم ‫اگه فقط کنارش باشم.
‫اون به فرد دیگه‌ای نیاز پیدا نمی‌کنه.
‫بهش گفتم به خدا نیازی نداره،
‫به جز من به کسی نیازی نداره.
‫چارلی،
‫من فقط می‌دونم که تو
‫بهترین سال‌های زندگی آلن رو ‫بهش دادی.
‫اگر به خاطر تو نبود ‫خیلی سال قبل‌تر
‫از روی اون پل می‌پرید.
‫هیچکس نمی‌تونست نجاتش بده.
‫باور کن، من سالها تلاش کردم.
‫فکر نکنم، باور داشته باشم کسی ‫بتونه کسی دیگه رو نجات بده.
‫اون پسره رو نجاتش داد.
‫تلاش نداشت بهش آسیب بزنه. ‫تلاش داشت بهش کمک کنه.
‫درباره کی حرف می‌زنی؟
‫پسره داره میره خونه. ‫اون این کار رو کرد.
‫چارلی، اون این کار رو نکرد ‫تا بهش آسیب بزنه.
‫این کار رو کرد تا بفرستتش خونه.
‫احساس سرگیجه داری؟ ‫چارلی من رو نگاه کن.
‫-اون داشت سعی می‌کرد به پسره کمک کنه. ‫-کی؟
‫الی. داشته سعی می‌کرده ‫به پسره کمک کنه.
‫فقط می‌خواسته بفرستتش خونه.
‫تا حالا این حس رو داشتی که
‫آدما توانایی اینو ندارن ‫که اهمیت ندن؟
‫مردم شگفت‌انگیزن.
‫چه غلطی کردی؟
‫چش شده؟
‫داره می‌میره.
‫پس به یکی زنگ بزن.
‫-نه. ‫-به یه آمبولانس زنگ بزن.
‫لیز.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫من تو رو باهاش تنها نمیذارم.
‫باید تنها باهاش صحبت کنم.
‫لیز.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫با یکی تماس می‌گیرم.
‫چارلی،
‫من پایین منتظر می‌مونم.
‫-چرا این کار رو کردی؟ ‫-چی؟
‫من مردود شدم.
‫اون مقاله خیلی خوبیه.
‫می‌خوای برای بار آخر ‫سرم شیره بمالی؟
‫من به تو اهمیت نمیدم. ‫اهمیت نمیدم که داری می‌میری.
‫می‌خوای تو دبیرستان مردود بشم؟
‫-برای همین این کار رو کردی؟ ‫من اون رو ننوشتم.
‫این همون مقاله‌ایه ‫که خودت دیروز بهم دادی.
‫-تو نخوندیش. ‫-نیازی به خوندنش ندارم.
‫بخونش.
‫این...
‫من می‌دونم این چیه.
‫می‌دونستم که می‌دونی.
‫من این رو نوشتم.
‫تو هیچوقت هیچی یادت نمیره.
‫من این مقاله رو تو کلاس هشتم ‫برای کلاس انگلیسی نوشتم. چرا...
‫"و من بیش از همه زمانی ‫احساس غم کردم
‫"که فصل‌های ملالت‌باری را می‌خواندم
‫"که تنها شرح وال‌ها بود
‫"چرا که می‌دانستم
‫"نویسنده تنها در تلاش بود
‫"تا مدت کوتاهی ما را از داستان ‫غم‌انگیز خود
‫ "نجات دهد."
‫-اینو از کجا گیر آوردی؟ ‫-مادرت،
‫چهار سال پیش برام فرستادش.
‫می‌خواستم بدونم ‫توی مدرسه چطور پیش میری.
‫اونم اینو فرستاد.
‫و این بهترین مقاله‌ای بود ‫که تا حالا خوندم.
‫چرا یانطوری سربه‌سرم میذاری؟
‫نمیذارم.
‫متاسفم که ترکت کردم.
‫من عاشق بودم و...
‫و تو رو کنار گذاشتم.
‫-لیاقت تو این نبود. ‫-نبود...
‫نمی‌دونم چطور تونستم
‫چنین کاری کنم.
‫تو خیلی زیبایی.
‫-تو شگفت‌انگیزی. ‫-تمومش کن.
‫تو شگفت‌انگیزی.
‫این مقاله شگفت‌انگیزه.
‫این مقاله خود تویی.
‫دیگه اینو نگو.
‫-این مقاله خود تویی. ‫-دیگه اینو نگو!
‫تو بهترین کاری هستی که تا حالا کردم.
‫چی شده؟
‫الی.
‫نه. نمی‌تونم الان اینجا بمونم.
‫-باید برم. ‫-تو عالی هستی.
‫تو شاد میشی
‫تو به آدما اهمیت میدی.
‫آمبولانس تو راهه. ‫اونا کمکت می‌کنن.
‫نه. کمک نمی‌کنن.
‫-تو میری بیمارستان. ‫-نه.
‫تو فقط به جراحی‌ای ‫چیزی لازم داری.
‫-برام بخونش. ‫-چی؟
‫اگر می‌خوای کمک کنی ‫برام بخونش.
‫اگر بخونیش کمک می‌کنی.
‫عوضی. ‫عوضی چاق لعنتی.
‫-کمکم می‌کنی. ‫-لعنت بهت!
‫-خواهش می‌کنم. ‫-لعنت بهت.
‫الی!
‫بابایی خواهش می‌کنم.
‫"در کتاب شگفت‌انگیز موبی دیک ‫به نویسندگی هرمان ملویل
‫"نویسنده داستان خود از حضور ‫در دریا بازگو می‌کند.
‫"در اولین بخش از کتاب
‫"نویسنده که خود را اسماعیل می‌نامد،
‫"در یک شهر ساحلی حضور دارد
‫"و با مردی به نام کوییکوئگ ‫در یک تخت می‌خوابد.
‫"نویسنده و کوییکوئگ به کلیسا می‌روند
‫"و سپس روی یک کشتی ‫مشغول به کار می‌شوند
‫"که ناخدای آن یک دزد دریایی ‫به نام اهاب است.
‫"که یک پا ندارد
‫"و ابا تمام وجود می‌خواهد
‫"والی به نام موبی دیک را بکشد ‫که سفید است.
‫"در روند داستان
‫"دزد دریایی اهاب با دشواری‌های ‫فراوان مواجه می‌شود
‫"تمام عمرش در تلاش برای کشتن ‫یک وال خاص می‌گذرد
‫"فکر می‌کنم این غمناک است
‫"چرا که این وال هیچ احساساتی ندارد
‫"و نمی‌داند که اهاب به چه اندازه ‫مشتاق کشتن اوست.
‫"موبی‌دیک تنها یک
‫"جانور بزرگ بیچاره است.
‫"و من برای اهاب نیز ناراحتم
‫"چرا که فکر می‌کند ‫اگر بتواند این وال را بکشد
‫"زندگی‌اش بهتر خواهد شد
‫"اما در حقیقت، به او ‫هیچ کمکی نخواهد کرد.
‫"من با خواندن این کتاب ‫بسیار ناراحت شدم
‫"و برای شخصیت‌ها ‫بسیار احساساتی شدم
‫"و من بیش از همه ‫زمانی احساس غم کردم
‫"که فصل‌های ‫ملالت‌باری را می‌خواندم
‫"که تنها شرح وال‌ها بود
‫"چرا که می‌دانستم
‫"تا مدت کوتاهی
‫"ما را از داستان غم‌انگیز ‫خود نجات دهد.
‫"این کتاب باعث شد ‫به زندگی خود فکر کنم،
‫"و باعث شد احساس ‫خوشحالی کنم به خاطر..."