‫خیلی خب. دارم برمیگردم.
‫اینا رو لازم داری؟
‫آره. یه لحظه. ‫یه نگاهی به اینا بندازم...
‫اوه ‫وای نه.
‫نمی‌تونم اینا رو بدم دست مردم، ‫حتی دست بچه‌ها.
‫حتی بچه‌ها هم از اینا نمی‌خورن.
‫آخه تو... ‫حتماً شوخیت گرفته.
‫این کیکه... و بچه‌ها. ‫هر چی... هر چی شلخته‌تر بهتر.
‫-منظورم اینه که از این بابت متاسفم. ‫-خیلی خب.
‫-باشه، باشه، باشه، باشه. ‫-گرچه ازش خوششون میاد.
‫چیه، عصبانی شدی؟
‫-آه، نه. نه، نه. ‫-چی شده؟
‫فقط اینکه...
‫این... شرایط سختیه، میدونی که.
‫شرایط... سختیه. ‫متاسفم.
‫توی این 20 سال بار اوله که ‫مهمونی کریسمس میدم.
‫-خدای من. چرا این باید برات سخت باشه؟ ‫-آره.
‫نمی‌دونم با خودم چی فکر می‌کردم ‫که مسئولیتشو به عهده گرفتم.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫منظورم اینه که قبلاً توی ‫این کارا خیلی خوب بودم،
و الان انگار همه مهارت هامو از دست دادم
‫از دست ندادی! ‫تو... اوضاعت خوبه!
‫گوش کن. همون‌طور که مادرم همیشه ‫می‌گفت، قرار نیست ملکه بهت سر بزنه.
‫فقط خودمونیم... ‫فقط آدمایی که می‌شناسی.
‫و میدونی قراره چی کار کنیم؟
‫قراره کلی قهوه بخوریم.
‫قراره بچه‌ها رو لوس کنیم.
‫قراره هدیه‌ها رو باز کنیم.
‫قراره انقدر بخوریم که مجبور بشیم ‫لباسامونو گشاد کنیم.
‫و بعد قراره جولی از همه کار بکشه
‫که همه جا رو تمیز کنن.
‫قراره عالی پیش بره.
‫قراره خوب پیش بره، باشه؟
‫حق با توئه. درست میگی. ‫درست میگی.
‫باشه.
‫حالا بیا یه کلوچه سوخته بخور.
‫شرمنده که شربت نداریم.
‫آره.
‫-اوه! ‫-هوم
‫این یه نشونه بود که من برم؟
‫به گمونم که باشه.
‫-خب... ‫-ای وای.
‫-چیه؟ چیه؟ چی شده؟ ‫-لعنتی. لعنتی. لعنتی.
‫-نه. صبر کن. ‫-همه چی مرتبه؟
‫آره. فکر کنم.
‫فکر می‌کنم آپلود این ‫بالاخره تموم شد. [سالی هاگن را به خانه بیاورید]
‫-چی هست؟ ‫-صبر کن.
‫امسال بیستمین سالگرد
‫ناپدید شدن سالیه.
‫براتون چطور بو...
‫چرا یه طوری میگن سالگرد
‫انگار یه چیزیه که براش جشن بگیری؟
‫وای!
‫وای خدا جون!
‫مراقب باش!
‫-باشه. خداحافظ! ‫- از پله‌ها لیز نخوری.
‫و دوستت دارم و بابت همه ‫کمکای امروز ازت ممنونم!
‫-اوووه! ‫-خداحافظ گرچن. با احتیاط رانندگی کن.
‫اوه.
‫هوم.
‫من فقط می‌تونم دردی رو ‫که می‌کشین، تصور کنم.
‫خب، من این افتخار رو داشتم که
‫در طی این سالها با خانواده‌های دیگه‌ای ‫که فردی رو گم کردن همراهی کنم.
‫و... و برای اکثر ما
‫سخت... سخت‌ترین بخش این کار...
‫اینه که خبر نداریم،
‫اون خلاء هر روزه‌ی اطلاع نداشتنه.
‫اما سالی تا ابد برای من زنده می‌مونه
‫تا وقتی که از حرفی برخلافش ‫خبردار بشم.
‫و هرگز، هرگز دست از ‫جست و جو برنمیدارم.
‫شما خیلی شجاعین.
‫اگر مردم اطلاعاتی داشتن ‫باید چه کار کنن؟
‫می‌تونن از طریق وبسایتم ‫باهام در تماس باشن.
‫وای دختر خوشگلم.
‫چی...
‫جک؟
‫سلام دارلین. من...
‫شرمنده که تو رو ترسوندم.
‫خب، این... اینجا چی کار می‌کنی؟
‫ماشینم توی برف گیر کرد.
‫صبر کن. ‫چی؟
‫-اون... اوه! ‫-ارتباط بی‌سیمم قطع شد
‫و توی برف لیز خوردم.
‫و بعد دیدم تا خونه‌ت ‫فقط یه بلوک فاصله دارم.
‫خب، بیا تو! بیا تو! ‫دارم یخ میزنم!
‫ممنون. ممنون.
‫چرا با شین یا لیسا تماس نگرفتی؟
‫باتری موبایلم تموم شد. ‫راه پس و پیش نداشتم.
‫خب من نمی‌دونستم داری میای.
‫صبر کن. ‫مگه قرار بود بدونم؟
‫می‌خواستم همه رو غافلگیر کنم، پس...
‫غافلگیر شدی!
‫هی.
‫خوشحالم که دیدمت بچه جون.
‫-آره یه کمی گذشته. ‫- نوزده سال.
‫-باورت میشه؟ ‫-آه.
‫منظورم اینه که یکی دو دهه که
‫بین فامیلای سابق چیزی نیست. نه؟
‫خب، چون ازدواج من و خواهرت ‫جواب نداد، من...
‫من میشم فامیل سابق؟
‫خیلی شرمنده.
‫میشه کتت رو بگیرم؟
‫اوه، نه، نه، نه. ‫خوبه.
‫هنوز یه کم سردمه. پس...
‫به گمونم.
‫بذار یه چیزی بیارم که گرمت کنه.
‫-آم... ‫-آره. خوب به نظر میاد.
‫با یه کم چای چطوری؟ ‫راستش عملاً...
‫عملاً این روزا این اطراف ‫فقط چای بابونه داریم.
‫بچه‌ها بهم گفتن.
‫آره.
‫در واقع تازه 19 سال شده.
‫خب، آم...
‫باید زودتر از اینا دست ‫به کار می‌شدم. مگه نه؟
‫اما...
‫خبف خوب به نظر میای.
‫نه. ‫منظورم اینه که واقعاً عالی شدی.
‫تو خیلی...
‫و شنیدم که دوباره مهمونی میدی
‫پس، میدونی، من...
‫به نظرم اومد که مشکلی نباشه.
‫فکر کردی حد فاصل توی رابطه
‫تو و جولی رو نگه داره.
‫میدونم زیاده‌رویه. ‫اقرار می‌کنم.
‫اما میدونی، دیگه کریسمس رو
‫-با شین و لیسا نگذروندم. ‫-میدونم.
‫میدونی، فقط میخوام کنارشون باشم.
‫ببین. آبم با جولی توی یه جوب میره.
‫می‌خوام شرایط رو درست کنم.
‫می‌خواستم کاری کنم ‫که غافلگیری باشه.
‫میدونی، توی مسافرخونه بمونم ‫و صبح همه رو
‫با یه کیسه بزرگ پر از هدیه غافلگیر کنم.
‫-اوه ‫-اما...
‫خب، الان فقط نیومدم که اونا رو ببینم. ‫میدونی که؟
‫خیلی چیزا دارم که باید ‫با تو هم راست و ریست کنم، و...
‫اینو میدونم.
‫چاییت رو برات میارم.
‫خب، گرسنه‌ای؟
‫همیشه.
‫یادمه.
‫اوه، باشه. ‫فهمیدم.
‫خیلی خب.
‫-ممنون. ‫-لذت ببر.
‫وای خدا. ‫آخ، این عالیه.
‫باید دستور پختشو به منم بدی.
‫-دستور پختشو؟ ‫-هوم.
‫ببخشید. ‫تو... تو کی هستی؟
‫خب...
‫-آم... ‫-ممنون.
‫می‌خوام با جولی تماس بگیری...
‫و قبل از اینکه برای کریسمس بمونی
‫ازش رضایت بگیری.
‫چرا؟ ‫اینجا خونه توئه.
‫جک، شوخی ندارم.
‫باید باهاش تماس بگیری.
‫اما... امشب نه.
‫اون به حسابت می‌رسه...
‫امشب، میدونی، می‌تونی که... ‫میتونی اینجا بمونی.
‫منظورم اینه که مشخصه که میتونی.
‫نمی‌دونم جز اینجا کجا میتونی بمونی.
‫من...
‫پیشنهاد می‌کردم ‫تو اتاق سالی بمونی، اما...
‫نه. نه، نه، نه. ‫البته که نه.
‫اما، گرچه مشخصه که میتونم ‫کاناپه زواردررفته‌م رو بهت پیشنهاد بدم،
‫که راستش... ‫راستش خیلی هم نرم و راحته...
‫-خیلی خوبه. خیلی خوبه. ‫-وقتی که مرتبش کنی.
‫هی. یه لحظه.
‫کریسمس مبارک.
‫هنوز دوست داری ‫نقش بابانوئلو بازی کنی، نه؟
‫امیدوارم هنوز نون شیرینی نعنایی ‫دوست داشته باشی.
‫دارم.
‫دارم. ساده و کلاسیکن.
‫خوشگله. نگاش کن.
‫-خودت اینو کادو کردی؟ ‫-آم...
‫آها. کار خودت نیست، مگه نه؟ ‫کار خودت نیست.
‫بذار ببینم.
‫کتابخونی شب کریسمس ‫و شکلات خوردن.
‫وای جک.
‫این خیلی بانمکه، ولی من...
‫هی. ‫این یه سنت خانوادگی بود.
‫نه نبود. ‫تو اینو راه انداختی.
‫تو کتاب و شکلات رو ‫به همه میدادی
‫تا کسی متوجه نشه که ‫به من کتاب و شکلات میدی.
‫شاید.
‫اوهوم.
‫خب، تو چطور؟ ‫هوم؟
‫با کسی آشنا نشدی؟
‫آره. رابطه‌مون داره خوب پیش میره.
‫فکر می‌کنی باهام بیاد جشن فارغ التحصیلی؟
‫اوه، خودت که میدونی،
‫منظورم اینه که، ‫بعد از ازدواج موفقیت‌آمیزمون...
‫خیلی عجیبه که برای تعهد داشتن ‫به کسی عجله نداشته باشیم، ها؟
‫به گمونم فقط...
‫تا حالا نتونستم کسی رو ‫پیدا کنم که مثل تو در حینی که
‫گوشه مهمونی چرت و پرت میگه ‫از اسکار وایلد نقل قول کنه.
‫هیچ وقت نباید اونطوری ‫میذاشتم و می‌رفتم.
‫تمام این سال‌ها به فکرش بودم.
‫-تو به فکرش بودی؟ ‫-آره.
‫این کارا بهت نمیاد.
‫جدی میگم.
‫این کتاب خیلی خوب به نظر میاد.
‫چون هست.
‫خب، آم...
‫حال جولی چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫اوهوم.
‫واقعاً خوبه. ‫اون...
‫هنوز رئیس‌بازی درمیاره.
‫اما میدونی چیه؟
‫این کارا حسابی به کار اومد
‫اون روزایی که نمی‌تونستم ‫از تخت بیام بیرون و...
‫اون خواهر واقعاً خوبیه.
‫آره.
‫تو... تو... ‫تو هیچ وقت...
‫-بهش گفتم؟ ‫-آره.
‫نه.
‫چه سودی به حالش داشت؟
‫-اوهوم ‫-بارش رو از دوش خودم بردارم
‫و بذارمش رو دوش اون با بچه‌ش...
‫من... نه.
‫میدونی، آم...
‫من درباره اون شب خیلی فکر می‌کنم.
‫می‌دونم حال هر دومون خراب بود،
‫و... همه به خاطر سالی ناراحت بودیم.
‫اما تو رو می‌خواستم.
‫خیلی وقت بود تو رو می‌خواستم.
‫اما... اما تو رفتی.
‫نمی‌تونستم ازت بخوام از اد جدا بشی.
‫-قرار نبود از اد جا بشم. ‫-اوه. آخ.
‫به این معنی نیست که من...
‫آه...
‫میدونی به نظرم فقط ‫خیلی دیر با هم آشنا شدیم.
‫خب، لیسا بهم گفته که ‫کارت خیلی خوب پیش میره.
‫آره. ‫آره، آره.
‫مجبورم یه سری پروژه‌ها رو پس بزنم.
‫-واقعاً؟ عجب. ‫-آره.
‫متاسفم شدم که شندیم ‫مجبور شدی از کارت استعفا بدی.
‫اوه.
‫اوه، و فقط داشت برف میومد.
‫وای خدای من.
‫-تندر و برف بود. ‫-آره.
‫خدایا. از آخرین باری که ‫اونو دیدم خیلی سال می‌گذره.
‫میدونم. ‫هیچ وقت فکرشم نمی‌کنی
‫که این دو تا با هم ‫اتفاق بیفتن، مگه نه؟
‫فقط اینکه...
‫فقط اینکه زیباترین و خطرناک‌ترین ‫منظره رو ایجاد می‌کنن.
‫یادم رفت برات چای بیارم. ‫ببخشید.
‫آفرین.
‫خب، باید اقرار کنم... باعث میشی ‫احساس کنم خیلی تنبلم.
‫منظورم اینه که به همه اینا نگاه کن.
‫"جایزه به دارلین هیگن ‫برای تقدیر حق‌شناسانه
‫"برای خدماتتان به کودکان ‫گمشده و خانواده‌هایشان."
‫عجب.
‫دوستم گرچن مجبورم می‌کنه ‫اونا رو جلوی چشم بذارم.
‫آدم خوبیه.
‫خب، امیدوارم که مشکلی ‫نداشته باشه که بپرسم، اما...
‫سالی.
‫به گمونم لیسا بهم می‌گفت،
‫اما بازم می‌دونم هر سرنخی ‫باید برای دختر وکیلم
‫خیلی حیاتی باشه که به کسی بگه.
‫آره. نه.
‫سرنخی نیست. ‫هنوز چیزی نیست.
‫اما هنوز ناامید نشدم.
‫منظورم اینه که البته که نه.
‫همیشه یه شانسی هست که، ‫میدونی که، ممکنه اونا...
‫و... منظورم اینه که گوش کن.
‫تو.. باید یه... باید یه نگاهی ‫به الیزابت اسمارت بندازی.
‫جیسی دوگارد.
‫یه تعداد... یه تعداد زیادی ‫از بچه‌ها رو پیدا کردن.
‫-پس.. ‫-هوم.
‫همیشه... ‫همیشه یه شانسی هست.
‫فکر نمی‌کنی این ‫یه کم ساده‌لوحانه‌ست؟
‫آم، توهین نباشه جک، ‫اما... برو به درک.
‫هی. هی.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫در حقت یه لطفی بکنم.
‫-لطف؟ ‫-خب تو کسی بودی
‫که همیشه می‌گفت دوستای واقعی ‫همدیگه رو به چالش می‌کشن،
و الکی به هم آسون نمیگیرن
‫خب...
‫چی لازم داری؟
‫یعنی بعد از این همه وقت...
‫چی لازم داری تا دوباره ‫احساس کنی کامل شدی؟
‫ببخشید.
‫دیگه نمی‌تونم احساس کنم کامل شدم.
‫ببخشید. ‫فقط...
‫حتی اگر دوباره میومد خونه
‫20 سالی باهاش زندگی نکردم. ‫میدونی چی میگم؟
‫و منظورم اینه که بیخیال.
‫احمق که نیستم. ‫نادون نیستم.
‫میدونم که احتمالاً هیچ وقت...
‫فقط میخوام بدونم...
‫که هر کاری تونستم، ‫هر کاری در توانم بوده انجام دادم،
‫تا پیداش کنم، ‫هر سرنخی رو دنبال کردم،
‫فارغ از اینکه چقدر ناچیزه، ‫فارغ از اینکه چقدر احمقانه‌ست...
‫اینکه تک تک کارایی که در توانم ‫بوده برای پیدا کردنش انجام دادم.
‫و چی کار می‌کردی ‫اگر می‌فهمیدی که اون...
‫و می‌دونستی طرف کی بوده؟
‫یعنی مشخصه که اگر به من ‫بود به پلیس زنگ می‌زدم.
‫به پلیس زنگ می‌زدی؟
‫چی، که فرصت طلاییت رو به هدر بدی؟
‫فرصت طلاییم؟
‫نمی‌خوای که زندانیش کنی یا ‫خودت به سرش شلیک کنی؟
‫همینه. باشه. نه خیر. ‫منو وارد این قضایا نکن.
‫نمی‌تونی به من بگی که تصورت از عدالت
‫-اینه که طرف رو تحویل پلیس بدی ‫-تصورم از عدالت؟
‫-کی... ‫-شا... شاید تو...
‫شاید وارد این نوع تفکرات ‫تاریک بشی و بهت کمک کنه.
‫-میدونی، بهت کمک می‌کنه. ‫-نمی‌خوام واردش بشم.
‫-باشه. خیلی خب. ‫-این کارا به هیچی کمک نمی‌کنه. خب؟
‫باشه. پس... ‫خیلی خب.
‫پس اگر انتقام نیست، چی...
‫پس چی می‌خوای؟
‫ازش می‌خوام همه چی رو ‫برام تعریف کنه.
‫-اوهوم ‫-ازش می‌خوام بهم بگه
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاد.
‫-میخوام همه چی رو بدونم. ‫-اوهوم
‫با جزئیات تمام.
‫و بعد همه چی رو براش تعریف میکنم.
‫بهش میگم کی رو برد،
‫که فقط یه عکس روی پوستر نبوده!
‫البته. ‫آره.
‫اما هر چی که بود، ‫هر اتفاقی که افتاد...
‫من... از دستش دادم.
‫من... من باید ازش محافظت می‌کردم.
‫اما نکردم چون...
‫حال خوشی نداشتم.
‫تو همیشه به خودت ‫سخت می‌گرفتی.
‫نه.
‫یه چیزی بگم بخندی؟
‫راستش...
‫وقتی تو... همین الان ‫که تو رنگ در رو زدی،
‫من...
‫می‌خواستم دوباره برگردم سر خونه اول.
‫19 سال مشکلی نداشتم و الات دوباره...
‫-دخلش میومد. ‫-نه.
‫آره، آره. ‫آرره!
‫من...
‫راستشو بخوای بالا ‫یه جنس خیلی خوب دارم.
‫اما الان حدود 20 تا کریسمس
‫بدون سالی گذشته.
‫الان دیگه خیلی دیره.
‫و بعد... دینگ دانگ.
‫تو پشت در بودی.
‫جدی؟ ‫این... این...
‫عملاً همین بود.
‫حتی داستانای دیکنزم انقدر بد نیست.
‫آخ.
‫باشه.
‫بذار یه چیز شیرین برات بیارم.
‫بازم چای.
‫هی.
‫ناراحت نباش.
‫هم کلوچه داریم هم پای.
‫جک.
‫هی. ‫مشکل چیه؟
‫اوه، کریسمس.
‫میدونی، قرار بود خیلی... ‫ساده باشه.
‫و من خیلی سختش کردم.
‫نه. ‫چیزی نیست.
‫گوش کن. گوش کن. ‫چیزی نیست.
‫کریسمس... یه زمان ‫عالیه برای آشتی کردن.
‫فقط مدام فکر می‌کردم، میدونی ‫که می‌تونم همه این مشکلو درست کنم.
‫و بعد یه روز صبح از خواب ‫بیدار میشی و متوجه میشی که
‫میدونی، برای یه سرای مسائل، ‫راه برگشتی نیست. میدونی چی میگم؟
‫اما ایرادی نداره.
‫مشکلی نیست. تو اینجایی.
‫و... بچه‌ها قراره از دیدنت ‫کلی خوشحال بشن.
‫و جولی... گوش کن. ‫اگر فقط...
‫اگر واقعاً مسئولیت کاری که کردی ‫رو به عهده بگیری و عذر بخوای
‫بعدش... به نظرم مردم ببخشنت...
‫حتی... حتی جولی.
‫باشه؟
‫هی. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫باشه.
‫دارلین؟
‫بله؟
‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫باشه.
‫درباره سالیه.
‫یه چیزی هست ‫که هیچ وقت بهت نگفتم.
‫چی؟
‫چی بود که هیچوقت بهم نگفتی؟
‫جک.
‫چی بود؟
‫چی؟
‫جلوی بقیه نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫فقط... فقط باید خودمون دو تا باشیم.
‫باشه؟
‫لطفاً... بیا... بیا بشین.
‫ماشینت...
‫ماشینت تو راه خراب نشد مگه نه؟
‫و کسی نمی‌دونه تو... اینجایی.
‫نه.
‫چون قرار بود غافلگیری باشه.
‫می‌دونم چطور به نظر میاد،
‫اما باید مطمئن میشدم ‫که دوتامون تنهاییم
‫تا بتونیم دوتایی باهاش کنار بیایم.
‫من... من نتونستم راه دیگه‌ای پیدا کنم.
‫دارلین، نمی‌خوام از این استفاده کنم،
‫پس خواهش می‌کنم ازت که بشینی،
‫تا بتونیم حرف بزنیم.
‫نه، نمی‌شینم.
‫وقتی مصاحبه‌ای که انجام دادی رو دیدم،
‫انگار داشتی مستقیم ‫با خودم حرف می‌زدی.
‫و همون موقع می‌دونستم ‫سزاواری که بدونی.
‫کجاست؟
‫اون رفته، دارلین.
‫رفته؟
‫منظورت اینه مُر...
‫منظورت اینه که مرده؟
‫نه. نه.
‫نه.
‫نه. نه.
‫نه!
‫دارین، خواهش می‌کنم.
‫فقط نفس بکش.
‫فقط نفس بکش، باشه؟
‫فقط یه نفس... نفس عمیق بکش.
‫فقط...
‫اوه، نه.
‫نه!
‫میشه لطفاً...
‫فقط نفس بکش. ‫چند تا نفس عمیق بکش. باشه؟
‫-نه. بچه‌م. ‫-باشه... باشه، دارلین.
‫-به من گوش کن. گوش کن. ‫-بچه‌م. نه.
‫-شششش. ششش. ‫-نه. نه. بچه‌م.
‫به من گوش کن، خوب؟ ‫همراهم بیا.
‫فقط میریم که بشینیم.
‫میریم که بشینیم. باشه؟
‫بیا. دارمت. ‫دارمت.
‫خیلی خب. همینه. ‫همینه.
‫نه.
‫خب، چقدر... میخوای بدونی؟
‫یعنی، من... من... ‫نمی‌دونم چی بهت کمک میکنه.
‫همه چی رو بهم بگو. همه چی.
‫بگو.
‫باشه.
‫خب، ماجرا از این قراره. ‫آم...
‫اون روز، داشتم از یه ‫سایت کاری برمیگشتم،
‫و دیدم سالی داشت از دبیرستان برمی‌گشت.
‫به نظر ناراحت میومد.
‫اونجا... هیچکسی دیگه تو خیابون نبود.
‫پس منم کنارش زدم بغل و... اونم ترسید.
‫اما وقتی دید که منم، ‫اون... آروم شد.
‫و آم... ‫ازم خواست برسونمش.
‫البته که گفتم باشه.
‫و... سوار ماشین شد.
‫در هر صورت، من پیشنهاد دادم
‫که با ماشین بریم طرف دریاچه.
‫اونجا دریاچه رو گشتن.
‫تو دریاچه نیست.
‫خب، نه... وقتی داشتیم می‌رفتیم، میدونی،
‫میتونستم ببینم که خیلی ناراحته.
‫پس وقتی رسیدیم به دریاچه
‫من... یه پتو برداشتم و انداختمش روی چمنا.
‫و با همدیگه نشستیم و اونم ‫شروع کرد و درباره تو حرف زد.
‫من؟
‫نگرانت بود.
‫شب قبلش تو رو کف حموم پیدا کرده بود.
‫درباره این صحبت می‌کردیم که ‫چقدر هر دومون نگران تو بودیم.
‫ و... اونم شروع کرد به گریه کردن.
‫پس من... از روی غریزه... ‫من فقط...
‫بغلش کردم. میدونی؟
‫چون ما... ‫همیشه خیلی نزدیک بودیم.
‫اما این بار...
‫اون داشت بهم نگاه میکرد و...
‫و خیلی شبیه تو شده بود، میدونی؟
‫و بعد، دست خودم نبود...
‫آه!
‫دارلین؟
‫نمیشه با هم صحبت کنیم؟
‫گوش کن. ‫من...
‫می‌دونم چقدر دوست داری ‫همه چی رو بدونی.
‫و... اومدم که برات تعریف کنم.
‫حق داری حقیقت رو بدونی.
‫من 20 سال پیش... ‫حق داشتم حقیقتو بدونم!
‫باشه.
‫می‌خوای حقیقتو بهم بگی؟
‫بگو.
‫گوش میدم.
‫نه از این طرف در.
‫لطفاً. بی‌خیال.
‫دارلین، من نیومدم اینجا ‫که بهت آسیب برسونم.
‫من...
‫همون قدر لازم دارم بهت بگم... ‫که تو لازم داری بشنوی.
‫لطفاً نمیشه درست بشینیم ‫و... با هم حرف بزنیم
‫مثل دو تا آدم بالغ؟
‫این... این منم. ‫هنوز خودمم!
‫خوهش میکنم.
‫باشه.
‫اما میخوام 5 قدم ازم فاصله بگیری،
‫و ازت می‌خوام خودت قدمات رو بشمری!
‫باشه.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج.
‫باشه.
‫واقعاً گردنمو بد سوزوندی.
‫منظورم اینه که آفرین داری.
‫-داری ازم تعریف می‌کنی؟ ‫-خب، حرکت هوشمندانه‌ای بود.
‫تو... همیشه خیلی باهوش بودی.
‫به همین دلیل مجبور شدم ‫همه این کارا رو بکنم.
‫میدونم چقدر باهوشی.
‫باشه. پس ببین.
‫خواهش می‌کنم... ‫لطفاً هول نکن.
‫این... این فقط برای ‫محافظت از خودمه. باشه؟
‫-خدایا. ‫-میدونم. میدونم.
‫میدونم. میدونم.
‫چطوره وقتی نشستیم بذارمش کنار؟
‫قبوله؟
‫و... تو میتونی اونو بذاری کنار.
‫درسته. درسته. ‫البته.
‫یه نقشه شرورانه نبود.
‫میخوام اینو بدونی.
‫دختر من تو انقدرم از تو خوشش نمیومد
‫حقیقت همینه دارلین.
‫شاید این چیزی نباشه که می‌خوای بشنوی.
‫این حرفا رو تحویل من نده.
‫نظری که ازش داشتی... ‫اصلاً درست نبود.
‫اصلاً نمیدونی چقدر احساس می‌کرد ‫با هردوتای شما فاصله داره.
‫یعنی به چشم تو ‫اون هوز یه بچه بود.
‫اما 16 سالش بود.
‫16 ساله یه بچه‌ست.
‫اینا یکی نیستن و خودتم خوب میدونی.
‫لعنت بهت.
‫باشه.
‫می‌خوای ادامه بدم؟
‫همه چی... همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
میدونی همه چی داشت عالی پیش میرفت
‫و بعد، یکهو داشت جیغ میزد.
‫و منم دستمو روی دهنش گذاشتم.
‫ترسیده بودم نکنه یه موقع ‫کسی صداشو بشنوه،
‫پس مدام بهش می‌گفتم که آروم بشه.
‫که فقط لازم داشتیم درباره‌ش حرف بزنیم.
‫میدونی، که شاید بتونیم... ‫بین خودمون نگهش داریم.
‫-بین خودتون نگهش دارین؟ ‫-نمی‌دونم. اون فقط... من...
‫دست زا جیغ زدن برنمیداشت. ‫اونطور که سادم میاد.
‫-انتظار داشتی چی کار کنه؟ ‫-نمیدونم!
‫فقط یه دقیقه لازم داشتم. ‫فقط یه دقیقه.
‫اما اون... ساکت نمیشد،
‫پس من محکمتر فشار دادم و...
‫گردنش... شکست.
‫فقط تصادف بود.
‫کتاب فرانسویش رو نگه داشتم.
‫روی جلد قهوه‌ایش نوشته ‫بود و نقاشی کشیده بود...
‫مثل "ژو تم" یا "وی، وی" (دوستت دارم به زبان فرانسوی)
‫ "لا موزیک، سه لا وی" ‫و اسمش رو داخلش نوشته بود. (موزیک اصل زندگیه)
‫هنوزم داریش؟
‫آره.
‫توی ماشینمه.
‫می‌خوام ببینمش.
‫-اگر مطمئنی. ‫-مطمئنم.
‫باشه.
‫وای خدا.
‫گرچن!
‫کمک! ‫گرچن!
‫کمک! ‫کمکم کن!
‫آروم باش.
‫دارلین. دارلین. دارلین.
‫-نه. نه. ‫-شش. شش، شش.
‫آروم باش. ‫آروم باش.
‫ششش.
‫چرا تو...
‫چرا...
‫چرا تو...
‫آخه چرا نگهش داشتی؟
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫حالا می‌فهمم چرا تو تنها کسی بودی
‫که بهم نمی‌گفتی ‫ "امید داشته باش، دارلین."
‫ایمانتو... از دست نده، دارلین."
‫میفهمی چرا مجبور شدم برم؟
‫چون دیگه نمی‌تونستی ‫تو روم دروغ بگی؟
‫روحت خبر داره چقدر سخت بود
‫که اون کابوس رو برای خودم نگه ‫دارم و نذارم کسی خبردار بشه؟
‫یعنی باید با هم دیگه باید ‫براش عزاداری می‌کردیم.
‫وای خدای...
‫تو... الان چشاتو برام چرخوندی؟
‫فکر می‌کنی اهمیتی برام نداره؟
‫چون اهمیت میدم ‫توی این جهنم گیر افتادم.
‫سالی واقعاً درد داشت
‫و من بودم که کنارش بودم.
‫هیچوقت نمی‌خواستم ‫هیچ کدوم از اینا اتفاق بیفته.
‫-همه‌شون تصادفی بود. ‫-نه.
‫اون 16 سالش بود و تو بالغ بودی.
‫اون دختر خواهر زنت بود. ‫اون بهت اعتماد داشت.
‫و تو از این اعتماد سوءاستفاده کردی.
‫تو بردیش به یه منطقه دورافتاده ‫و گردنشو شکستی.
‫و بعد گذاشتی رفتی.
‫گذاشتی رفتی تا یه زندگی تازه رو شروع کنی،
‫و نم و اد رو توی کابوسی ‫که خودت خلق کردی
‫ تنها گذاشتی.
‫هیچ کدوم از اینا تصادفی نبود!
‫همه اینا انتخابایی بود که تو کردی.
‫مگه نباید... ‫مگه نباید تو یکی از بین این همه آدم
‫اشتباهات رو درک کنی؟!
‫یعنی قرار بود چی کار کنم؟
‫تمام... تمام زندگیم، زندگی تمام خانواده‌م
‫نابود میشد!
‫پس زندگی سالی چی؟
‫این کار اونو برنمی‌گردوند!
‫جک بیخیال.
‫تو برگشتی اینجا که... چرا؟ ‫چرا؟ چرا؟
‫که تو خونه خودم منو گروگان بگیری
‫که بار روی شونه‌هات رو زمین بذاری؟
‫به خاطر تو دارم این رو از سر می‌گذرونم،
‫و تو اصلاً اهمیتی نمیدی!
‫نه، اهمیت نمیدم.
‫-ازت متنفرم! ‫-خب، میدونی چیه؟
‫منم از خودم متنفرم!
‫خب، حالا چی؟
‫خب، میدونی چیه؟
‫به نظرم این تصمیمیه ‫که باید با هم بگیریم.
‫-جدی میگی؟ ‫-جدی میگم.
‫منظورم اینه که این... این...
‫اینجا... منطقه کشف نشده‌ست.
‫می‌خوای... ‫می‌خوای بری لباس عوض کنی؟
‫داری یخ میزنی.
‫آره.
‫آخ!
‫لعنت بهم!
‫شوخیت گرفته جک؟
‫ما هیچ تصمیمی رو اشتراکی نمی‌گیریم.
‫وایسا سر پا.
‫برو.
‫این در از این طرف. ‫از این طرف.
‫بازش کن.
‫باشه. برو. پایین.
‫دستاتو جایی نگه دار که بتونم ببینم.
‫همه مسیرو برو پایین.
‫همه اینا نگاه کن.
‫هی!
‫اینو ببین.
‫نگاش کن!
‫این اعلامیه‌ها رو ببین، ‫این تیترها رو ببین.
‫ "هیچ ردی از سالی هیگن نیست"
‫دخترم کجا دفن شده؟
‫به گمونم دیگه حرفی نداری بزنی.
‫تک تک وسایلشو... نگه داشتم.
‫محض احتیاط.
‫در صورتی که یه روزی...
‫برگرده خونه.
‫احتمالاً به چشمت رقت‌انگیز میاد، مگه نه؟
‫نه.
‫هر آدمی همین کارو می‌کرد.
‫میدونی چیه؟
‫خدایا. ‫حتی توی...
‫حتی تو لحظاتی که ‫بیشتر از همه شک داشتم،
‫حتی وقتی که داشتم دیوونه می‌شدم
‫وقتی طوری به آدمای اطرافم ‫نگاه می‌کردم انگار مظنونن،
‫به زور... ‫به زور به تو شک کردم.
‫و تو یه بهانه خیلی خوبی داشتی.
‫چطوری تونستی چنین بهانه‌ای جور کنی؟
‫اوه.
‫تا وقتی برسن که بخوان مدرکمو
‫با افراد گروه چک کنن... ‫یه هفته گذشته بود.
‫پاتریک گفت می‌دونسته من تا ‫بعد از ساعت 5 سر کار بودم
‫چون اون روز براش
‫خوراکی و نوشابه برده بودم.
‫پس پاتریک نازنین به خاطرت دروغ گفت؟
‫نه. ‫نه.
‫روز قبلش براش ‫خوراکی و نوشابه برده بودم.
‫فقط اشتباه کرده بود.
‫پلیسا انقدرام با دقت پیگیر نشده بودن.
‫-نه بابا. ‫-هوم
‫و تو هم یه مرد خانواده‌دار بودی، پس...
‫وای خدا. ‫تصور می‌کردم.
‫چه چیزا که تصور می‌کردم.
‫اوه.
‫شاید اون... ‫که شاید دزدیدنش
‫و... و یه جایی زندانیش کردن.
‫یا شاید دارن جایی ازش سوءاشتفاده می‌کنن.
‫یا شاید تونسته... تونسته ‫از دست هر کسی که...
‫هر کسی که دزدیدتش فرار کنه، ‫اما اون... شاید...
‫شاید یادش نمیومده کیه.
‫یا... یا شاید حق با پلیس بوده.
‫شاید حق با اونا بوده.
‫شاید از دست من فرار کرده.
‫اون سال‌ها، دل‌نگرانیا، ‫زمانش، تلاشم،
‫انرژیم، اون وبسایت و کاغذبازیا
‫و... و... و... ‫و اون تماسای تلفنی!
‫اون...
‫اون تماسای تلفنی.
‫تک تکشون رو ضبط کردم
‫تا دستگاه ضبطش از کار افتاد.
‫مردم تمام ساعات روز و شب ‫باهام تماس می‌گرفتن،
‫من رو وسط شب بیدار می‌کردن
‫تا درباره خوابی بگن ‫که دیده بودن.
‫یا گاهی یه روان‌بینایی بودن
‫و با جزئیات برام داستانای ‫وحشتناک تعریف می‌کردن.
‫اون همه سال لعنتی، ‫به این تماسا گوش می‌دادم،
‫سعی می‌کردم یه راهنمایی کوچیک پیدا کنم،
‫چیزی که بهم یه جواب میداد.
‫و تمام این مدت... ‫تمام این مدت... کار تو بود!
‫کار خود تو بود!
‫تو بودی!
‫تو.
‫اینو یادت میاد؟
‫آره.
‫تقریباً هر روز شعر می‌نوشت.
‫خدایا.
‫با عجله از مدرسه برمی‌گشت خونه
‫و در اتاقشو می‌بست.
‫و من... با نوک پنجه راه می‌رفتم و من...
‫به شعراش گوش می‌دادم.
‫و فکر نمی‌کرد کارش اصلاً خوب باشه.
‫اما کارش واقعاً خوب بود.
‫اوه، خدای من. ‫کارش واقعاً خوب بود.
‫اون فکر نمی‌کرد،
‫پس هیچوقت... هیچوقت ‫هیچکدومشون رو نگه نداشت.
‫فقط ضبطشون می‌کرد.
‫دوباره و دوباره روی همون
‫یه نوار... ضبط می‌کرد.
‫فقط روی همین نوار. ‫این چیزیه که من...
‫این چیزیه که دارم.
‫این آخرین شعریه که ‫ضبط کرد قبل از اینکه تو...
‫تو ناامیدش کردی.
‫خدایا. ‫اون عاشق موسیقی بود.
‫مطمئنم اونو یادت میاد.
‫بالاخره دختر خواهرزنت بود.
‫از وقتی به دنیا اومد ‫اونو می‌شناختی.
‫لیسا فقط دختر خاله سالی نبود.
‫اون بهترین دوست سالی بود.
‫بهترین دوست دخترت رو ازش گرفتی.
‫پرسیدی که تصوری از انتقام دارم یا نه.
‫یادته؟
‫خوب، دروغ گفتم.
‫تمام مدت دارم درباره این خیالبافی ‫می‌کنم که قاتلشو بیارم این پایین،
‫تا اونو پاره پاره کنم.
‫دارلین، من خیلی...
‫خیلی...
‫بیخیال کولی.
‫التماسم کردی که دوباره بیارمت بیرون. ‫داری چی کار می‌کنیم؟
‫داریم چی کار می‌کنیم؟ ‫انگار داری معطل می‌کنی.
‫بیا.
‫آی! لعنتی.
‫لعنت.
‫-آخ! ‫-وای خدا.
‫آخ لعنتی.
‫آره.
‫اون... اون تصادفی بود.
‫هیچ..
‫هیچ وقت جرات نکن. ‫جرات نکن که...
‫دیگه جرات نکن... ‫که اون حرفو به من بزنی...
‫دیگه نه.
‫نگو.
‫صبر کن.
‫-داری چی کار میکنی؟ ‫-نمیدونم.
‫داری... داری کجا میری؟
‫-نمیدونم. ‫-دارلین.
‫دارلین...
‫دارلین، نکن... ‫منو این پایین ول نکن.
‫خواه... خواهش می‌کنم. ‫دار... دارلین.
‫منو توی... ‫منو این پایین ول نکن.
‫لطفاً دارلین. ‫خواهش. خواهش می‌کنم...
‫نه. ‫دارلین، لط... لطفاً...
‫دارلین، لطفاً! ‫دارلین!
‫من حمله ترس بهم دست میده!
‫جدی میگم! ‫واقعاً جدی میگم!
‫وای شکر خدا!
‫خدا رو شکر.
‫ممـ... ممنون.
‫ممنون. ‫ممنون.
‫لذتی نداره که داد بزنی و داد بزنی
‫و کسی صدات رو نشنوه، نه؟
‫تو یه مدت کمی حمله‌های پنیکم شروع شدن.
‫قبلاً هیچوقت چنین حالتی نداشتم.
‫میدونی چیه یه مرد ‫قراره ستون قدرت باشه
‫یعنی باید احساساتش رو... ‫احساساتش رو برای خودش نگه داره
‫کاری که لازمه رو برای خانواده‌ش ‫انجام میده. میدونی؟
‫اما میدونی، همون موقع هم ‫داشتم از هم می‌پاشیدم.
‫یعنی میدونی که شرایط ‫زندگی با جین چطوره.
‫خودت خواهرتو می‌شناسی.
‫تو خونه‌م سر هیجی بهم اعتماد نداشت
‫جز اینکه پول بیارم خونه.
‫احساس می‌کردم...
‫احساس می‌کردم ‫باهاشون ارتباطی ندارم.
‫آها درسته.
‫چون همه چی تقصیر همه‌ست، نه؟
‫تو کاری که تو کردی، بقیه مقصرن.
‫من، جولی، پدرت.
‫سالی چطور؟
‫تقصیر سالی هم هست؟
‫تقصیر سالی هم بود؟
‫هست؟
‫شاید... شاید به نظرت ‫عجیب و غیرممکن بیاد...
‫-خفه شو. ‫-اما اون موقع دوستت داشتم،
‫-اما هنوز دوستت دارم ‫-خفه شو!
‫وای!
‫وای خدا جون. ‫بهت شلیک کردم!
‫اوه اینجا رو.
‫این همون زنیه که ‫می‌شناختم و دوست داشتم.
‫ها؟
‫سلام. ‫دارلین هیگن هستم
‫و شما با پیغامگیر صوتی ‫کاملاً جدی من تماس گرفتین.
‫ممنون و خدانگهدار.
‫سلام. سلام منم.
‫تو هم همین الان صدای شلیک گلوله... ‫یا رعد و برقی چیزی شنیدی؟
‫برق خونه تو هم رفته؟
‫خوابی؟
‫خوابت برده؟
‫داری منو نادیده میگیری خوشگل خانوم؟
‫ببخشید. میدونم خوشت نمیاد ‫وقتی اینطوری صدات می‌کنم
‫با اینکه فقط یه اصطلاحه ‫که محبتم بهت رو
‫می‌رسونه... گرچه، برسیم به لب کلام
‫می‌تونی این اصطلاح رو ‫مودبانه کنی و بهم بگی... کلیک!
‫یعنی تا اونجا برم؟ ‫زیادی روداربازی درنمیارم؟
‫زنگ می‌زنم به تلفن خونه‌ش.
‫قراره به تلفن خونه‌ش زنگ بزنیم کولی.
‫عجیبه.
‫پیپی کردی ‫حالا برمیگردیم تو خونه.
‫کولی بیا.
‫بیا. بیا بریم گرمت کنیم.
‫باشه.
‫باشه. من آماده‌م.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫ازم می‌خوای تو رو بکشم؟
‫خب، مگه خودت نمی‌خوای؟
‫نه.
‫راستش...
‫نه.
‫البته که می‌خوای. ‫البته که می‌خوای.
‫-وای خدا. ‫-انتقام می‌خوای
‫و من نمی‌خوام صبح فردا رو ببینم.
‫دیگه بهم نگو چی می‌خوام.
‫و اهمیتی نمیدم که تو چی می‌خوای.
‫تو حتی یه ذره هم ‫مسئولیت کارت رو قبول نکردی.
‫حالا می‌خوای تو رو بکشم؟
‫نمی‌تونی مجبورم بکنی این کار رو بکنم.
‫خب، جک...
‫به گمونم برگشتیم سر تصمیم اشتراکی.
‫من که میگم بیا بریم ‫سراغ یه نقشه دیگه.
‫باشه.
‫دارلین!
‫من تو رو می‌شناسم!
‫چیزی که می‌خوای همینه؟
‫دارلین!
‫وای خدا.
‫ای لعنتی.
‫آخ!
‫دارلین!
‫اگر امشب اینجا با یه خودکشی بمیری،
‫برای هیچکس سوال نمیشه!
‫تک و تنها تو شب کریسمس،
‫با دختری که 20 ساله گم شده.
‫بیا ببینم!
‫هاه.
‫بیا بیرون.
‫یه شانس دیگه بهت میدم.
‫اسلحه رو میدم دستت ‫و می‌تونیم این کارو تموم کنیم!
‫یا با یه چاقو.
‫چاقو بهتر نیست؟ ‫ها؟
‫اوه.
‫آره.
‫ببین چی پیدا کردم!
‫یه چیز یه کم... فرانسوی!
‫بالاخره چیزی که می‌تونم بسوزونم.
‫کاری نکن تو رو هم بکشم.
‫آی!
‫چرا؟ ‫چرا مجبورم می‌کنی این کارو بکنم؟
‫آی!
‫دارلین مراقب باش!
‫-خدای من! ‫-گرچن؟
‫به عمرم از دیدنت ‫اینقدر خوشحال نبودم.
‫برام یه نواری چیزی بیار. ‫باید محکم ببندیمش.
‫-بیا. ‫-دو تیکه بهم بده.
‫-باشه، باشه! ‫-مچشو ببند و مراقب باش
‫-خیلی خیلی محکم باشه. ‫-چه خبره؟
‫-گرچن... ‫-بله. چیه؟
‫اون ضربه خیلی خوبی بود.
‫خدای من!
‫-لعنت بهت! ‫-خفه شو بابا. خفه شو.
‫لازم نیست عالی بشه! ‫فقط گره بزن بره.
‫-گفتی محکم باشه! ‫-دستش که شکسته!
‫-باشه؟ ‫-باشه!
‫بیا سر این کمکم کن. ‫باشه.
‫آها، در ضمن گرچن... ‫گرچن این جکه.
‫جک با گرچن آشنا شو.
‫همون جک معروف؟ آره
‫خودشه.
‫اینا نگهش نمیداره. ‫ای لعنت.
‫خدایا. دارم چی کار می‌کنم؟ ‫دارم چی کار می‌کنم؟
‫-باشه. ‫-نه!
‫-داری کجا میری؟ ‫-هی. هی، خانم. خانم.
‫این... عقلشو از دست داده.
‫-اون... اون دست و پامو بست... ‫-خفه شو.
‫و بهم شلیک کرد.
‫اینجا چه خبره؟
‫گرچن...
‫سالی مرده.
‫چی؟
‫چطوری؟ ‫تو... تو از کجا میدونی...
‫اون بهم گفت.
‫-اون بهم گفت. ‫-اوه.
‫اوه... عزیزم. چی کار از دستم برمیاد؟ ‫چی کار می‌تونم بکنم؟
‫باید یه چیز دیگه پیدا کنم ‫که باهاش دست و پاشو ببندم.
‫-نکن. خواهش می‌کنم. ‫-و تو هم اونو بگیر.
‫-بگیر! ‫-اوه.
‫باشه. ‫و اگر تکون خورد بهش شلیک کن.
‫-اما کشکک زانوش رو بزن. خب؟ ‫-باشه.
‫-همین الان برمی‌گردم. ‫-باشه.
‫فقط چون ترسناکی دلیل ‫نمیشه بهت شلیک کنم.
‫آها. جدی؟
‫خب، ضامنش کجاست؟!
‫اینجاست عوضی.
‫دارلین!
‫دارلین خودتو برسون!
‫تمومش کن! اونو ول کن!
‫ولش کن!
‫نه!
‫آخ! آی!
‫وای خدا.
‫-بیا. ‫-وای
‫خدای من. ‫حالت خوبه؟
‫-نه. تو خوبی؟ ‫-نه!
‫خدای من.
‫اوه!
‫اوه عزیزم. ‫سالی.
‫-اوه. ‫-میدونم. میدونم. میدونم.
‫میدونم اما برای این کار وقت نداریم.
‫نرو. نرو!
‫فقط مراقب باش.
‫-باشه. باشه. ‫-مراقب باش.
‫باشه.
‫باشه. فقط نگاه می‌کنم ‫نفس می‌کشه یا نه.
‫باید با پلیس تماس بگیریم.
‫نه. ‫گرچن نه.
‫-آره! ‫-نه.نه. ششش!
‫نمی‌تونیم با پلیس تمایس بگیریم. ‫اون به پلیس چیزی نمیگه.
‫-نمیگه. ‫-ما می‌تونیم.
‫-ما با پلیس حرف میزنیم. ‫-نه. به حرفم گوش بده.
‫می‌تونیم بهشون بگیم ‫که اون بهت گفته.
‫نه. ‫اون برام یه داستان تعریف کرد
‫اما داستان واقعی رو برام نگفت. خب؟
‫تمام داستان رو برام تعریف نکرد.
‫فقط بهم گفت یه تصادف بوده.
‫-همین. ‫-قراره یانجا ولش کنیم
‫تا وقتی بقیه فردا صبح ‫برای کریسمس میان ببیننش؟
‫-گوش کن. گوش کن! ‫-از این کارا بلد نیستیم.
‫گرچن خواهش می‌کنم ‫بهم گوش کن. خب؟
‫من لازمش دارم. ‫لازم دارم این کارو بکنم.
‫و فقط لازم دارم که ‫بهم اعتماد کنی. خب؟
‫-لطفاً. ‫-باشه.
‫-لطفاً همراهم باش. ‫-باشه. باشه. باشه.
‫البته که می‌مونم. ‫باشه.
‫باشه. باشه.
‫خیلی خب. باشه.
‫این قراره خیلی سنگین باشه.
‫آره. میدونم.
‫هر کاری از دستم برمیومد ‫با هر چیزی که دم دست بود، کردم
‫اما احتمالاً الان درد زیادی داری.
‫ضربانش که مشکلی نداره.
‫فکر نکنم تو شوک باشه.
‫از کجا میدونی؟
‫پرستار اورژانسم. تازه بازنشسته شدم.
‫آها.
‫جک؟
‫می‌خوام بهت یه پیشنهاد بدم.
‫می‌خوام کاری که ازم خواستی رو بکنم.
‫اینو برات تموم میکنم.
‫اما می‌خوام برام یه کاری بکنی.
‫باشه.
‫داستان واقعی رو برام بگو.
‫بهت گفتم.
‫جک... من می‌خوام بشنوم
‫همون قدر که میدونم ‫تو هم می‌خوای برام بگی.
‫داری با گوشی اون ضبط می‌کنی مگه نه؟
‫فقط می‌خوای... ‫می‌خوای منو لو بدی.
‫نه. ‫نه، نه، نه.
‫ببین. ببین. ‫همینجا.
‫با پلیس تماس نمیگیرم،
‫با خانواده‌ت تماس نمیگیرم، ‫ضبط نمی‌کنم.
‫هیچی. قبول؟
‫خاموشش می‌کنم.
‫میذارمش اینجا.
‫همینه.
‫فقط خودمونیم.
‫گفتی می‌خوام درک کنم.
‫اما می‌خوام... ‫هر دوتامون درک کنیم.
‫پس بهم بگو با سالی چی کار کردی...
‫و چرا.
‫چرایی در کار نیست.
‫یهویی شد.
‫حتی طوفانم از یه جایی شروع میشه.
‫یهویی از ناکجا پیداش نمیشه.
‫خب، کی قراره بهش بگه، ها؟
‫از اونجا که صداقت بهترین سیاسته.
‫ببخشید جک.
‫اون همه چی رو درباره ما میدونه.
‫خیال می‌کنی این 19 سال دووم ‫میاوردم اگر بهش نمی‌گفتم؟
‫فکر می‌کنی من قضاوتش می‌کردم؟
‫-چقدر غم‌انگیزی آخه؟ ‫-باشه.
‫هرگز قضاوتش نمی‌کردم.
‫آها؟
‫خب، شاید یه دلیل دیگه داشته
‫که برای دارلین کاری می‌کنی.
‫یعنی باور کن. درک می‌کنم.
‫اون... همه رو شیفته می‌کنه.
‫و الان داره تو رو یادم میاد.
‫تو زن دان سالیوان بودی، درسته؟
‫تو زن اون بودی. ‫جای تعجبی هم نداره.
‫یعنی مجبور باشی ‫با چنین چیزی زندگی کنی.
‫با چنین مردی زندگی کنی و ‫بچه‌دار بشی، براش زن خوبی باشی.
‫تو این شهر هیچ وقت شانسی نداشتی، نه؟
‫-ها؟ ‫-هی گوش کن.
‫منو ببین. این حرفا رو میزنه ‫که آبروی منو ببره.
‫-اینطوریا نیست. ‫-خب، می‌خوای از چراییش حرف بزنیم؟
‫-چون و چرا نداره. ‫-می‌خوای از چراییش حرف بزنیم؟
‫پس بیا از این که چرا سالی ‫سوار ماشینم شد حرف بزنیم.
‫باشه. بگو ببینم.
‫تمام مدت حالت خراب بود.
‫-اوهوم. ‫-اد هم که کلاً خودشو زده بود به بی‌خیالی.
‫با کسی حرف نمیزد.
‫اگر تو انقدر اوضاعت داغون نبود، شاید..
‫خوبه. عالیه. اینجا ‫بهترین جا برای شروعه.
‫باشه. ‫سوار ماشینت شد.
‫و بعدش بهم گفتی
‫پیشنهاد دادی ببریش لب دریاچه.
‫یه پتو انداختی رو زمین،
‫و بعد شروع کرد و ‫درباره من حرف زد.
‫-چی گفت؟ ‫-دارلین.
‫نه ‫مشکلی نیست.
‫حرفاش رو کلمه به کلمه یادت میاد؟
‫آره یادم میاد.
‫واقعاً یادم میاد.
‫یادم میاد می‌گفت
‫"ای کاش زنی که ما دیدیم رو میدید.
‫"بعدش شاید دست برمیداشت و ‫به خود واقعیش تبدیل میشد."
‫من تو رو می‌شناسم دارلین، ‫و می‌دونم چی لازم داری.
‫جک این راه رو ادامه نده.
‫تمام این سالا داشتی ‫تو ذهنت تمرین می‌کردی
‫که با کسی که سالی رو ‫برده چی کار می‌کنی.
‫حالا این کاریه که می‌تونی براش بکنی.
‫من اینجام پس انجامش بده.
‫گوشاتو باز کن ببین چی میگم.
‫داستان رو کامل برام تعریف می‌کنی... ‫و منظورم با تمام جزئیاته...
‫با تک به تک جزئیات برام میگی... ‫و بعد تو میمونی و اسلحه‌ت.
‫اما اگر برام ناز و ادا بیای ‫و منو سر بدوونی،
‫گوشی رو می‌گیرم دستم و زنگ می‌زنم.
‫پس نتیجه کار دست خودته.
‫انتخاب با توئه.
‫گفتی اومدی که به من کمک کنی.
‫چیزی که لازم دارم اینه.
‫اینطوری بالاخره می‌تونم ‫با سالی خداحافظی کنم.
‫پس کمکم کن.
‫بهم قول بده که ماشه رو می‌کشی.
‫آره. قول میدم.
‫بهت... قول میدم.
‫باشه.
‫واقعاً باور می‌کنی...
‫که سالی ازت خوشش میومده؟
‫نه.
‫اما فکر می‌کردم مشکلی نباشه.
‫و واقعاً فکر می‌کنی تو شرایط ‫عادی باهات کنار میومد؟
‫میومد. ‫اوایل که میومد.
‫و مـ... من... من واقعاً خیلی ‫به این موضوع فکر می‌کنم.
‫می‌دونی چرا این کارو کرد؟
‫این کار... فقط از روی غریزه بود؟
‫میدونی، وقتی کنار یکی می‌شینی
‫و تو... تو هم... ‫تو هم باهاش کنار میای.
‫چون حسابی ترسیده بوده.
‫بعدش چی کار کرد؟
‫اون...
‫کتش رو درآورد.
‫برای دسامبر زیادی گرم بود.
‫و یه لباس گشاد تنش بود
‫و من... منم ازش تعریف کردم.
‫و... و... و...
‫و من...
‫بهش گفتم راحت باشه ‫و اونم روی پتو دراز کشید.
‫و بعد منم کنارش دراز کشیدم ‫و...
‫و من...
‫می‌دونی...
‫نه.
‫نه، نمی‌دونم.
‫خواستم دستشو بگیرم.
‫که خواست ازم ‫فرار کنه و جیغ کشید،
‫و به جای اینکه بکشم کنار، ‫سعی کردم ساکتش کنم.
‫باهاش گلاویز شدم.
‫بعد خواستم باهاش منطقی حرف بزنم.
‫لیسا.
‫اونم همچنان لگد میزد و ‫تکون می‌خورد و جیغ می‌کشید.
‫پس منم دستمو گذاشتم ‫رو دهنش تا ساکت بشه.
‫و مدام فشار می‌دادم و...
‫و بعد اون صداش شکستن ‫افتضاح رو... شنیدم.
‫صدای... گردنش بود.
‫فکر نمی‌کردم انقدر محکم فشار بدم.
‫اون یه... اون یه...
‫روز بدی بود.
‫اون روز خیلی خیلی خیلی بد بود.
‫جک.
‫سالی رو نبردم اون بالا ‫که بلایی سرش بیارم، دارلین.
‫قول میدم سالی رو نبردم اون بالا ‫که از عمد بلایی سرش بیارم.
‫عمدی نبود.
‫دخترم کجاست؟
‫همون‌جا کنار دریاچه دفنش کردم.
‫واقعاً چرا کشتیش؟
‫چرا؟
‫وقتی داشت جیغ می‌کشید ‫می‌تونستی تمومش کنی.
‫می‌تونستی تمومش کنی ولی نکردی.
‫چرا؟ ‫چرا انقدر پیش رفتی؟
‫اون... تا اون موقع ‫اونطوری بهم نگاه نکرده بود.
‫با چنان ترسی.
‫همه چیز تغییر کرد.
‫دیگه تو حال خودم نبودم.
‫اون مثل... ‫یه کار غریزی بود.
‫من... من هول کردم.
‫جدی هول کردم.
‫و از... همون موقع تا حالا ‫دارم تو هول زندگی می‌کنم.
‫و تو فقط کنار دخترم ‫دراز نکشیدی، مگه نه؟
‫من...
‫بهش چشم داشتم.
‫الان وقتشه ازم عذرخواهی کنی.
‫من متـ... متاسفم دارلین.
‫من واقعاً متاسفم.
‫برای چی متاسفی؟
‫برای...
‫برای... اینکه قصد بد به دخترت ‫سالی داشتم و اونو کشتم.
‫و برای اینکه بهت دروغ گفتم.
‫ممنون.
‫نه. ازم... تشکر نکن.
‫ازم تشکر نکن.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫-چیزی نیست. ‫-چرا هست.
‫داری... داری چی کار می‌کنی؟
‫خدایا. وای خدا.
‫نکن... آی!
‫نکن. نزن. ‫خواهش می‌کنم نزن. نزنی.
‫نزن. نزن. لطفاً نزن. ‫خواهش می‌کنم. لطفاً نزن.
‫نه. نه!
‫-آره. ‫-نه!
‫ممنون. خدایا ممنون.
‫اما من... من که ‫همه چی رو بهت گفتم.
‫من تمام رازهامو بهت گفتم!
‫ممنون!
‫خدایا. خدایا. خدایا.
‫من کوچکترین دینی بهت ندارم.
‫وای.
‫خدای من.
‫روی خوندنش ضبط کردی.
‫نوار دیگه‌ای نداشتم.
‫خدای بزرگ.
‫وای خدا، بچه جون.
‫برای چی متاسفی؟
‫برای...
‫برای... اینکه قصد بد به دخترت ‫سالی داشتم و اونو کشتم.
‫میدونی چیه، مدام ‫می‌گفتی من باهوشم.
‫همه حرفات رو لازم داشتم.
‫لطفاً فقط اون اسلحه رو بهم بده.
‫لطفاً. انجامش میدم. ‫خودم انجامش میدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫دیگه گلوله نداره...
‫بچه جون
‫همین الان این یکی رو نوشتم.
‫منظورم اینه که یه سری کلمه نوشتم.
‫اینطور نیست که خیلی محشـ... ‫من خیلی...
‫نمی‌دونم شعر حساب بشه یا نه.
‫باشه.
‫الان می‌بینی... ‫می‌بینی چقدر کارت درسته؟
‫چون من که فکر نمی‌کنم ‫خودم می‌تونستم
‫چنین مباحثه‌ای رو جور کنم.
‫هی. من که بحث نمی‌کردم.
‫در ضمن، تو همراهم بودی، ‫تمام مدت کنارم بودی.
‫همیشه.
‫گرچن.
‫به نظرت اون کوچکترین ‫اهمیتی به این موضوع میده؟
‫لیسا؟ ‫تو؟
‫جوابی براش ندارم.
‫اون دختر.
‫من خیلی خوش شانس بودم.