‫خیلی لطف کردی.
‫می‌دونم اقوامت ‫پراکنده شدن.
‫خوشحال می‌شیم بهت سر بزنیم.
‫مطمئنی حالت خوب می‌شه؟
‫آره، خوب می‌شم. ‫ممنون.
‫پروازم به دیترویت امشبه، ‫احتمالا دیروقت برسم،
‫ولی اگه لازم بود ‫بهم زنگ بزن. هرموقع که بود.
‫اوهوم، اوهوم. ‫خوب می‌شم.
‫می‌دونم که می‌شی. ‫مراقب خودت باش، عزیزدلم.
‫هستم، خداحافظ.
‫خط زرد یا همون خردلی ‫مال دو سال پیشه.
‫آبی مال پارساله.
‫صورتی مال امساله.
‫ "بث" اومده.
‫بهش زل نزنید.
‫صورتی مال امساله.
‫خب، معنیش چیه؟
‫نسبت معلم به شاگرد.
‫می‌دونم، ولی کلاس ها توی ‫کل ایالت همین اندازه هستن.
‫ما نباید چیزی رو سرزنش کنیم ‫وقتی بحث ما...
‫ببخشید.
‫ سلام. ‫ سلام.
‫فکر نکنم لزومی داشت بیای. ‫کسی سرزنشت نمی‌کرد.
‫اما بازم باید ‫نمرات رو وارد می‌کردم.
‫من می‌تونستم انجام بدم. ‫فقط کافی بود بخوای.
‫چیزی نیست.
‫حداقل فعلا یه کاری ‫برای انجام دادن دارم.
‫ما که نمی‌خواییم ‫همچین مدرسه‌ای باشیم.
‫اوضاع خوبه؟
‫منم نمی‌خوام مدیر اونجا باشم.
‫آره، خوبم.
‫فقط دیشب خوب نخوابیدم.
‫باورم نمی‌شه اصلا خوابیده باشی، ‫مخصوصا اونجا.
‫خیلی‌خب، به همه شما
‫قول استراحت ده دقیقه‌ای دادم، ‫پس برید استراحت کنید.
‫برید دستشویی، قدم بزنید، ‫اون پشت دونات هست،
‫از کلیسای مونتویل باپتیست ‫لطف کردن آوردن،
‫ولی راس ساعت 8:40 برگردید.
‫خانم "پارچین"؟
‫سلام.
‫ببخشید، من فقط...
‫ببخشید. سعی کردم در بزنم، ولی...
‫ما قبلا آشنا شدیم.
‫من مامان "هانتر" ام.
‫ "هانتر"... ‫ "مک‌لافلین".
‫معلم زنگ دومش شما هستین.
‫من "بکی مک‌لافلین" هستم. .چند ماه پیش همدیگه رو دیدیم
‫درسته، البته.
‫من...امسال کلی ‫ "هانتر" دارم توی کلاس.
‫ اوه، چند نفر؟ ‫ هوم؟
‫چند تا دانش آموز ‫با اسم "هانتر" دارین؟
‫همم...سه تا.
‫لطفا، بفرمایید.
‫مطمئنم می‌دونید ‫واسه چی اینجام.
‫من وبسایت رو بررسی کردم.
‫ "هانتر" توی مهارت ‫گویایی 15 گرفته.
‫اوه، درسته. ‫گمون کنم.
‫بذار ببینم.
تو کارنامه اینطور نوشته بود
‫بذار ببینم.
‫آه...آره، درسته.
‫نوشته آخرین ارائه‌اش ‫رو انجام نداده.
‫ولی اینم گفت که ‫شما گفتین بازم فرصت داره.
‫درسته.
‫آره، اون...بازم ارائه نداد.
‫گفت پنجشنبه گذشته ‫اومده بود ارائه بده.
‫که آخرین روز مدرسه بود.
‫گفت که شما اینجا نبودین.
‫آره، یه چند روزی نبودم. ‫مسئله شخصی بود.
‫خب، اونم گفت روزی که شما اون ‫پروژه هارو دادین اونم نبود.
‫پیش میاد که هممون ‫مسائل شخصی داشته باشیم.
‫خیلی‌خب...
‫می‌دونی چیه؟ اصلا بیا ‫یه نمره واسش رد کنیم...
‫...برای اون ارائه.
‫آه...
‫بفرما. اینم 18.
‫من که اینو نمی‌خواستم.
‫پس چی می‌خواستی؟
‫ببخشید؟
‫وقتی اومدی این داخل ‫چی می‌خواستی؟
‫می‌خواستم بدونم چرا پسرم...
‫پنجشنبه گذشته شوهرم ‫با اسلحه به جمجمهِ خودش کرد.
‫من خبر نداشتم.
‫نداشتی، چون مسئله شخصی بود.
‫پس آره.
‫آره، اگه می‌خوای بدونی...
‫با یه قایق رفت ‫توی دریاچه.
‫یه اسلحه کمری داشت که ‫من نمی‌دونستم اصلا داریم.
‫و بووم! تو دهنش شلیک کرد.
‫پس، اینکه کدوم "هانتر" ‫توی کدوم کلاس،
‫توی کدوم مهارت گویایی ‫کدوم مدرسه،
‫واقعا اونقدر هم برای من مهم نیست.
‫پس، اگه 18 می‌خوای. ‫منم 18 میدم.
‫من...من عذر می‌خوام.
‫آها، نکنه 20 می‌خوای؟
‫خیلی‌خب، اجی مجی!
‫همون 18 خوبه.
‫به روی چشم.
‫کار دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫نه.
‫ممنون.
‫واقعا تسلیت میگم.
‫ اوه، سلام "مل". ‫ سلام.
‫انگار قرار بود بارون بیاد،
.پس محضِ اطمینان رفتم رویِ قایق رو پوشوندم
‫حالا لزومی نداشت اینکارو بکنی.
‫این دیگه دروغ شاخ‌داریه.
‫دارم جبران می‌کنم، فقط همین.
‫تو و "اوون" وقتی "شلی" فوت کرد ‫خیلی بهم لطف داشتین.
‫ممنونم.
‫می‌خوای اونو از جلو چشم دور کنم؟
‫فقط لب تر کن.
‫چیزی نیست. ‫می‌ذارم بمونه.
‫با خونه بفروشمش بره.
‫می‌خوای بفروشیش؟
‫شاید.
‫آخه اون اینجارو ساخته، ‫منم متنفرم که بخوام برم ولی...
‫آره.
‫اینجا خیلی آرومه، ‫ولی حس تنهایی هم داره.
‫هی، "مل" ، امروز تو ‫داشتی تیراندازی می‌کردی؟
‫نزدیک های ساعت 7:30؟
‫چیزی نشنیدی؟ ‫صدای شلیک اومد.
‫فکر کردم هوا گرم شده،
‫و مار ها اومدن بیرون...
‫نزدیک خونه یه ‫مار سرمسی دیدم،
‫که مطمئنم قراره بزنمش، ‫ولی امروز که نزدم.
‫درسته.
‫اگه بازم شنیدی، ‫منو خبر کن، خب؟
‫ باشه، بهت میگم. ‫ خیلی‌خب.
‫ منم دیگه میرم. ‫ اوهوم.
‫خب، این پایین هم ‫قراره دفتر باشه،
‫و اینجا قراره ‫آشپزخونه باشه.
‫یا شاید هم اینجاست.
‫و بعد...و بعد در اینجا...
‫آه...
‫بازو داریم. کلی بازو...
‫ایشون هم جناب شوهر هستن.
‫سلام، "اوون"...حالت چطوره؟
‫داری کار می‌کنی؟
‫می‌دونی مردم پول می‌گیرن ‫اینکارو بکنن، نه؟
‫مجبور نیستی همشو ‫خودت انجام بدی.
‫اوهوم.
‫نه، نه، نگران نباش، ‫جدی که فیلم نمی‌گیرم.
‫ اوهوم؟ ‫ اوهوم.
‫ولی مگر اینکه بخوای بگیرم.
‫بذار ببینم.
‫نه، تمومش کن.
‫بده دیگه.
متن: برای اووِن...اَزَش خوب استفاده کن
متن: دوبلکسِ حیاط دار
‫متن: الگو های گیج کننده
متن:‫ فریبش بده، به حرفش گوش نکن
‫متن: کاردرویا (یه نوع مارپیچ)
متن: خونمون
متن: کفسازیِ معکوس
متن: بیا پایین
متن: تو کی هستی؟
متن: لازم نیست بترسی
‫تو کی هستی؟
‫ "بث"؟
‫ "اوون" ، خودتی؟
‫می‌دونم که می‌تونی...
‫صداتو نمی‌شنوم. ‫نمی...
‫چرا، می‌شنوی.
‫از پنجره بیرون رو نگاه کن.
‫این الآن چیه؟
‫تو بهم بگو.
‫این یه عکس از توئه.
‫جدی؟
‫آره.
.خب...چه لباس قشنگی
‫ببین...از نزدیک تر ببین.
‫این منم؟
‫آره، گمون کنم. ‫آخه دیگه کی ممکنه باشه؟
‫منم همینو می‌خوام بدونم.
‫خب، یا خودتی ‫یا یه خانمی که...
‫خیلی شبیه خودته.
‫عزیزدلم، گمونم خودت باشی.
‫بلوزش قشنگه؟ ‫من همچین بلوزی ندارم.
‫خدایا، "بث".
‫اینکارو با خودت نکن.
‫اون خودتی، خب؟
‫و اگه خودت هم نباشی ‫باور کن...
‫کلی چیز بدتر دیگه ممکن بود ‫توی گوشی شوهرت پیدا کنی،
‫به جای زن‌هایی که لباس تنشونه ‫و دقیقا شبیه خودت هستن.
‫هوم، آره. خب، گمونم ‫از زن های شبیه من خوشش میومد.
‫بی‌خیال، "اوون" عاشقت بود.
‫عاشقت بود. ‫تورو می‌پرستید.
‫من...
‫آخه با چیز هایی ‫که تو ازش گفتی،
‫دلیلی نداشته که ‫بخواد خیانت کنه.
‫اصلا از کجا می‌دونی که ‫این عکسو خودش گرفته؟
‫اون که اینجا نیست تا ‫توضیح بده یا از خودش دفاع کنه.
‫ببین، قراره امشب با چند نفر ‫بریم بیرون و نوشیدنی بخوریم.
.همه میریم، بجز "کلارک" الیته
‫ولی تو هم باید بیای. ‫خودتو از اینا دور کنی.
‫ببینم چی می‌شه.
‫اصلا چرا رفتی سراغ گوشیش؟
‫لعنتی.
‫ببخشید.
حرفم
‫حرفم خیلی احمقانه و بی‌عاطفه بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫گمون نکنم ما ‫رازی بینمون باشه.
‫هرکسی راز داره.
‫نذار روی خودت سنگینی کنه.
‫فقط...
‫فقط اووِنِ خودت رو به خاطر داشته باش.
‫اونی که عاشقش شدی.
.چون هر کی که بوده، کسی که تو عاشقش شدی هم بوده
‫اسمش چیه؟
‫ "مگی مونرو".
‫اون بهترین مشتریمه.
‫بهم گفت من مهارت ‫تدریس کردن ندارم.
‫در عینِ حال میدونست ‫که خودش توی ‫خیلی چیز ها مهارت داره.
‫از دست تو.
‫خب، قراره کتابی که ‫بهمون داد رو بخونیم؟
.معلومه که نه
‫من لازم نیست 300 صفحه کتاب بخونم تا یادبگیرم چطوری ‫دانش‌آموزم رو "فعال و ماثر" کنم.
‫آره، بذار همونطوری روی ‫میزشون وایستن، یا هرچی.
‫زندگیشون رو تغییر بده.
‫تو خوبی، "بی"؟
‫شما ها به روح اعتقاد دارین؟
‫آه...مثلا چه روحی؟
‫من...من باور دارم.
‫واقعا؟
‫خب، باور که...
‫فکر می‌کنم یه چیزی تو خونه هستش.
‫مثل یه...یه حضور.
‫بی‌خیال.
.خودمم نمیدونم
‫حس می‌کنم یه چیزی هست.
‫انگار یه چیزی ‫داره تماشام می‌کنه.
‫و کلی چیز عجیب.
‫یه خواب هایی می‌بینم.
‫که انگار خواب هستن ولی...
جوری احساسشون میکنم که انگار واقعیته
‫مثل فلج حین خواب؟ ‫(بختک)
‫نه.
‫می‌دونی فلج شدن ‫حین خواب چطوریه؟
‫آره، "گری" ، می‌دونم ‫فلج حین خواب چطوریه.
‫من نمی‌دونم.
‫وقتیه که مغزت بیداره ولی بدنت خوابه، درسته؟
‫شما هم اون مستند رو دیدین که...
‫یه رفیقی توی مدرسه داشتم ‫که میگفت...
‫وقتی بهت حمله عصبی ‫دست میده، کاملا طبیعیه که حس کنی...
‫یکی دیگه اونجا پیشت هست.
‫مثل یجور حضورِ خصمانه.
‫برعکسش چی؟
منظورت حضور دوستانست؟
‫نه، وقتی بدنت بیداره ‫ولی مغزت نیست.
‫مگه این همون ‫تو خواب راه رفتن نیست؟
‫آره. تو خواب راه رفتن.
‫اون ممکنه مسری باشه؟
‫نه، چرا؟
‫ "اوون" تو خواب راه می‌رفت.
‫منم یادمه.
‫یکی دو سال بعد اینکه ‫خونه رو ساخت شروع شد.
‫حالا تو هم انجامش میدی؟
‫آره.
‫این دیگه عجیبه.
‫چند وقت بود ‫ازدواج کرده بودین؟
.آمم...اوه
‫بذار حساب کنم.
‫چهارده سال.
‫امسال...با این سال ‫می‌شد پونزده.
‫واو.
‫چه جوون ازدواج کردی.
‫یکم زود بود، یکم زود.
وقتی چنین زمانِ طولانی ای رو با یکی بگذرونی .حس میکنی پیشت حضور دارن، حتی اگه نباشن
‫ولی کی می‌دونه، درسته؟
‫کی می‌تونه بگه ‫چه اتفاقی قراره بیفته .‫وقتی از این دنیای فانی نقلِ مکان میکنیم
تا سالِ آینده دیگه به شکسپیر اشاره نکنین (اشاره به یک نمایشنامه از شکسپیر که توسطِ خانومه بهش اشاره شد)
‫واقعا می‌خوای منو با ‫نطق خودکشی خوشحال کنی؟
‫لعنتی...خدای من.
‫خدای من، من نمیخواستم‌...
‫خیلی متأسفم.
‫شوخی کردم.
‫شوخی بود.
‫نباید درموردش شوخی کنی.
‫ "هدر"؟
‫اوه...
‫واقعا خودت نمی‌دونستی یه مشکلی وجود داره؟ (اشاره به خودکشیِ شوهرش)
‫ "گری"!...بچه ها؟
‫نه، اشکالی نداره.
‫نه، نمی‌دونستم.
‫من اونیم که درگیر این مسائل شد.
.افسردگی
‫افکار تاریک.
‫اون بود که ازشون دوری می‌کرد.
‫شاید بالأخره کم آورد.
نمیدونم...شایدم با حرف هایِ مسخره ای که .بهش میزدم باعث شدم خودکشی کنه
‫نه...نه، این...
.اینطور نیست
نیست؟
‫هیچ متنی نذاشت؟
‫خیلی‌خب.
.ببخشید
.خودش میخواد راجبش حرف بزنه
‫گمونم وقتشه این ‫مکالمه رو تموم کنیم.
‫چرا گذاشت.
‫ "بث"؟
‫گذاشت.
‫خدایا.
‫توی کیفت میزاریش؟
‫خیلی‌خب.
.درست می‌گفتی
‫هیچی نیست.
‫هیچی دنبالت نیست.
‫دیگه جات امنه.
‫همین.
‫همین؟
‫همین.
‫ایموجیِ نذاشت یا مثلاً . "انتهای نامه نگفت" شوهرِ عزیزت
‫هیچی.
‫خب یعنی چی؟
‫نمی‌دونم. ‫اصلا نمی‌دونم.
‫به جز اینکه نمی‌دونستم ‫دارم با یه آدم ‫روانی زندگی می‌کنم.
‫واسه آدم سوال می‌شه، مگه نه؟
‫دیگه از چی خبر نداشتم؟
‫می‌خوام خبردار بشم.
‫خیلی‌خب، فکر کنم وقتشه ببریمت خونه.
‫حتما، آخه منم دوست ندارم ‫زیاد منتظرش بذارم.
‫خب دیگه.
‫بیا بریم.
‫باشه، خوبه...بریم.
‫شب بخیر، بچه ها. ‫خیلی ممنون.
.بیا بریم
‫واقعا خونه رو خیلی قشنگ کردی.
‫اوهوم.
نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه، "بث" ، نوشیدنی نمی‌خورم.
‫و فکر کنم بهتره تو هم نخوری.
.اوکی
ولی این روزا باهاش
.ولی این روزا باهاش جوش خوردم
‫بجنب، برو طبقه بالا.
‫نه، اینجا می‌خوابم.
‫خیلی‌خب، می‌خوای منم بمونم؟
‫خودت بچه داری.
‫چیزی نیست، ‫می‌تونم فقط...
‫به "باب" زنگ بزنم و بهش بگم که ‫ممکنه دیر برسم خونه.
‫می‌تونم زنگ بزنم و...
‫نه.
‫خب، باید یه سری بهمون بزنی.
‫واسه شام یا هرچیزی. ‫ "باب" غذا درست می‌کنه.
‫دوست ندارم اینجا ‫تک و تنها باشی.
‫دروغ گفتم.
‫در موردِ نامه منظورمه.
‫ای آشغال!
‫خدای من!
‫خدای من، واقعاً هممون رو فیلم کرده بودی.
‫فکر می‌کردم واقعی بود.
‫قیافه "گری" رو دیدی؟
.نامه که واقعیه
.ولی وقتی معنیشو ازم پرسید دروغ گفتم
‫می‌دونی، من...
‫من اون زمان توی تنسی مُردم.
‫واست داستانش رو گفته بودم؟
‫دبیرستانی بودم، هیفده سالم بود.
‫دوستم رانندگی می‌کرد،
‫و کنار یه کوه چپ کردیم.
.پخت شده بودیم
.ماشین لِه شده بود
.مجبور شدن با هلیکوپتر بیرونمون بکشن
‫قلبم ایستاد. واسه چهار دقیقه.
‫خدای من.
‫بعدش که همه متوجه شدن ‫فقط ازم می‌پرسیدن،
‫ "چطوری بود؟"
‫ "چی دیدی؟"
‫منم نمی‌خواستم ناامیدشون کنم، ‫پس می‌گفتم...
‫نمی‌دونم، یادم نیست.
‫ولی یادمه.
ولی فقط به "اوون" گفتم
‫هیچی نبود.
‫منظورت از "هیچی" چیه؟
‫کاش می‌تونستم ‫همون حرفارو بهت بزنم.
‫همون نوری که انتهایِ تونله.
‫ولی اونجا فقط تونله.
‫اگه باعث می‌شه آروم بشی، ‫باید بگم "اوون" باورش نمی‌شد.
‫آره، درمورد خیلی چیز ها ‫موافق بودیم، ولی توی این مورد اینطور نبود.
‫روی اینکه بعد مرگ چی می‌شه. ‫اون می‌خواست به یه جای بهتر باور داشته باشه.
‫و تقریبا کاری کرد که منم باورم بشه.
‫ولی هیچکس نمیتونه چیزی که ‫می‌دونی رو فراموش کنی.
‫"راست می‌گفتی. ‫هیچی نیست.
‫هیچی دنبالت نیست.
‫دیگه جات امنه."
‫بهم گفت درست می‌گفتم.
ولی حالا دیگه زیاد مطمئن نیستم.
‫گفت جات امنه.
‫امن از چی؟
‫گمونم قرار نیست بفهمیم، ‫مگه نه، "کلر"؟
‫واقعا به روح اعتقاد داری؟
‫نه. فقط می‌خواستم مهربون باشم.
‫اهوم...
.ولی باور داری
.خیلی خیلی مهربونی
‫مطمئنی نمی‌خوای بمونم؟
‫شاید فقط تا وقتی خوابم ببره.
‫ "بث"؟
‫ "بث" ، بیدار شو.
‫درب.
‫ "بث" ، بیدار شو.
‫ "کلر"؟
‫سمتِ درب.
.اگه میخوای حرفی بزنی به خودم بگو
‫هی!
‫هی! هی!
‫هی!
‫چی؟
‫صبر کن، نه! نه!
‫قایق.
‫چی گفتی؟
‫قایق.
‫ "اوون"؟
‫واقعا اینجایی؟
‫اگه پیشمی خودتو نشون بده.
‫واقعا خودتی؟
‫یه رویاست.
‫داری خواب می‌بینی.
‫ "بث"؟
‫سلام.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫قدم می‌زنی؟
‫نه...نه، دنبال یه چیزی بودم.
‫کمک میخوای؟
‫دنبال چی هستی؟
‫آمم...یه خونه.
‫ یه خونه؟
‫ اوهوم.
‫اینجا که خونه‌ای نیست.
.ساخت و ساز تو این اراضی ممنوعه
‫آره، منم خل شدما.
.فکر کردم دیشب بچیزی اینجا دیدم
‫مثل یه چراغ توی پنجره.
‫یه خونه؟
‫اوهوم.
‫بهرحال، خوب شد یه هوایی هم خوردم.
‫اگه اشکالی نداره برم.
‫واقعیتش اشکال داره.
‫ببخشید، چی؟
‫تو حالت خوب نیست، "بث".
‫اخیرا خیلی سختی کشیدی.
‫اصلا حقت نبوده.
‫و حداقل برای آرامش خاطر ‫خودم هم که شده...
‫ترجیح میدم اینطوری توی جنگل ‫واسه خودت پرسه نزنی.
‫باید پیش دوستات و خانواده‌ات باشی.
‫کسی رو داری؟
‫هی. چطوره واسه ناهار ‫بیای خونه من؟
‫ ساندویچ درست می‌کنم.
‫ اوهوم.
‫آره، فکر خویبه.
فقط قبلش یکم وقت لازم دارم، باشه؟
‫کسی اینجاست؟
‫ "مل"؟
‫صبر کن!
‫خیلی‌خب.
‫ این چه کوفتیه؟
‫ چی؟
‫این چه کوفتیه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫مزخرف نگو، تو می‌خواستی ‫من تو جنگل نباشم.
‫چون نگرانت بودم.
‫ داشت چی می‌ساخت؟
‫ چی؟
‫یه خونه اونجاست.
‫خونه ما.
.خونه من
‫چه کوفتی داشت می‌ساخت؟
‫نمی‌دونم...من که خونه‌ای ندیدم.
‫فقط می‌دیدم نصف شبا ‫گاهی اوقات میره ‫اونجا پرسه بزنه.
‫چی؟...بعد به من نگفتی؟
‫اون ازم خواست نگم.
‫ "مل".
‫ببین، "بث"...
‫گمون نکنم الان بتونی ‫باهاش کنار بیای.
‫اوه.
‫هرچی می‌دونی بهم بگو.
‫یه بار مچشو گرفتم.
‫همونطور که امروز ‫مچ تورو گرفتم.
‫همون مسیر رو به ‫سمت دریاچه می‌رفت.
‫یه زنی همراهش بود.
‫فکر می‌کردم تو باشی، بعد که ‫صداش کردم اون برگشت و...
‫و من نبودم.
.صحیح
‫همون شب اومد پیشم.
‫در خونه رو زد، دیروقت بود.
‫اصلا هم حالش خوب نبود.
‫بوی الکل می‌داد، لباس و دستاش ‫گِلی بود، انگار زمین خورده بود.
‫و می‌دونم الان ‫چطوری بنظر میاد،
‫ولی اونموقع ‫هرچی گفت رو باور کردم.
‫و؟...اون چی گفت؟
‫که یه نیازی داشت.
‫نیاز های خجالت آوری که...
‫می‌خواست ازشون دوری کنه.
‫گفت یه راهی پیدا کرده ‫که از اونا دور بمونه.
‫چه جور نیاز هایی؟
.‫باید منو ببخشی چون ازش نپرسیدم
‫ببین...فکر نکن که خودم ‫درگیر این نبودم، خب؟
‫ولی به خاکِ "شلی" قسم...
‫دیگه همچین چیزی رو ‫ازش ندیدم...هیچوقت.
‫خیلی پیش اومد که ‫می‌خواستم بهت بگم...
امّا فقط
.انگار حالش خوب شده بود
‫جفتتون بنظر خوب بودین.
‫خب، گمونم اشتباه می‌کردی.
‫اون با رفتنش ‫یه حفره تو زندگیت گذاشت.
‫حفره‌ای که نمی‌تونی پرش کنی.
‫مسئله هم همینه.
‫ببین، اگه...
‫اگه من اجازه نظر دادن داشته باشم می‌خوام بگم...
‫که لازم نیست این حفره رو ‫با چیز های تاریک پر کنی.
‫بیشتر از همیشه به مرگ نزدیکی.
‫خب، این حرف کاملا درست نیست.
‫متن: کائردروییا
متن: ترفند های اساسی
متن: عروسکِ لوور
‫متن: هدف از مارپیچ های ساده یا معکوس ‫گیج کردن یا تضعیف نیرو های تاریک است
‫متن: فروشگاه کتاب و موسیقی
‫خیلی‌خب.
‫برگرد.
‫یه ثانیه وایسا.
‫من نمی‌خوام اینارو بخرم ‫فقط یه سوال کوچیک داشتم.
‫شوهرم اینارو ‫از شما خریده.
‫فقط می‌خواستم بهم بگید که...
چیزِ دیگه هم خرید یا نه؟
‫یا سفارش کتابی داده بود؟ ‫یه همچین چیزی؟
‫ما این تاریخچه ها رو ‫ذخیره نمی‌کنیم.
باشه، پس...میتونی بهم بگی کِی اینارو خرید؟
‫شاید موجودی داشته باشین؟
‫ اینم نداریم.
.درسته
‫می‌شه کتاب های دیگه ‫از این نویسنده رو معرفی کنید؟
‫بذار ببینم...
نویسنده: دایسون
‫احتمالا دنبالِ "استورژیس" باشی، ولی...
‫سلام.
‫اینجا کار می‌کنی؟
‫درسته. کمکی از دستم برمیاد؟
‫من "بث" ام.
‫ "بث پارچین".
‫ "مدلین".
‫فکر کنم شوهرمو می‌شناختی.
‫ نه، نمی‌شناختم.
‫ "اوون"؟..."اوون پارچین".
‫توی گوشیش عکسِ تو هست.
‫ "جونا"؟
‫نگران نباش...نمی‌خواد کمک خبر کنی.
‫من قرار نیست...
‫آخه...
‫مسئله حل شده.
‫گمون کنم.
.اوه
.آره
‫اون مُرده.
‫چی؟
‫خودکشی کرد.
‫خدای من.
‫محض اینکه اگه قرار بود برید جایی.
‫ اینطوری نبود.
واقعا؟
‫پس اگه اشکالی نداره ‫بهم بگو چطوری بود؟
باشه، آمم
.اون در طولِ سال چندین بار میومد اینجا
‫رفتارش همیشه دوستانه بود.
.یکم با هم حرف زدیم و اون شروع کرد به بیشتر اومدن به اینجا
‫یکم نوشیدنی خوردیم و فقط همین.
‫موهاتو باز کن.
چی؟
.موهاتو باز کن
‫بازش کن...پخشش کن.
‫چرا؟
‫چون تو با شوهرم همکار بودی و ‫دارم محترمانه درخواست می‌کنم.
‫من باهاش...
‫ما با هم همکار نبودیم.
.اصلاً به زور میشناختمش
‫گفت حتی نمی‌شناختش.
‫تو چی گفتی؟
.تکرارش کردم
.گفتم...منم نمیشناختمش، دختر (اشاره به خودکشی)
‫باورش کردی؟
‫چیو؟...اینکه باهاش همکار نبوده؟
‫آره.
‫باور کردم.
‫خب، اینم چیزِ خوبیه.
‫چیزِ خوبی نیست.
.‫آخه داشتنِ رابطهِ چیزیه که با عقل جور در میاد
‫فقط این نبود...همسایه اونو با یکی دیده بود.
‫جدی؟
.منم کامپیوترش رو چک کردم وکلّی عکسِ دیگه پیدا کردم
‫یعنی کلّی زنِ دیگه.
‫همشون ته چهره ای از من داشتن ‫ولی شبیهِ من نبودن.
اگه باهاشون در ارتباط نبوده پس
چه غلطی داشته میکرده؟
‫اون شب یه خوابی دیدم.
‫توی خونه ما بود، ‫ولی نبود.
‫برعکسش بود.
‫من اونو با یکی دیدمش...
‫بسه...تمومش کن.
‫انقدر تو وسایلش سرک نکش.
‫هرچیزی پیدا کنی ‫قرار نیست حالتو بهتر کنه.
‫یعنی حرفم واضح نیست؟
‫اون یه زندگی مخفیانه داشت.
‫بعد تو می‌خوای برای من سخنرانی کنی که...
بعد از مرگش هم حریمِ شخصیش رو رعایت کنم؟
‫درک می‌کنم که داری .خیلی چیزارو تجربه می‌کنی
‫ولی من نگرانتم.
‫شاید بهتر باشه ‫یکم عقب بکشی.
‫نمی‌دونم.
‫من حسش کردم.
‫شوهرمُ حس کردم.
‫"راست می‌گفتی. ‫هیچی نیست."
‫چرا باید بگه هیچی نیست درحالیکه خودش هم اینو باور نداشت؟
‫افکار تغییر می‌کنن.
‫خودتو ببین.
‫تو دیرباور ترین ‫آدمی هستی که دیدم،
‫بعد برگشتی میگی ‫یه روح تو خونه‌ات هست.
‫آره، وقتی اینطوری میگی یکم احمقانه بنظر میاد.
‫نرو خونه.
‫یکم از اون دریاچه دور باش.
‫حتی می‌تونی اینجا بمونی.
‫هرچقدر خواستی اینجا بمون.
‫تموم نشده.
‫همه چیز قرار نیست تموم بشه.
‫شاید هیچ‌وقت نفهمی ‫چی تو سرش بوده.
‫اون رفته ولی تو نرفتی.
‫هنوز از عمرت باقی مونده.
‫نه، راست میگی.
‫این فاصله واسم خوبه.
‫میرم وسایلمو جمع کنم.
‫واسه چند شب ‫تو یه اتاق می‌خوام.
‫ نمی‌دونم الآن جدی هستی یا نه.
‫ هستم.
.یه سری نکاتِ عالی بهم گوشزد کردی
‫دوستت دارم.
‫فقط بهم زنگ بزن، خب؟
‫باشه.
‫دارم میرم.
‫گمونم...امشب.
‫پس اگه قراره چیزی بهم بگی ‫بهتره الآن بگی.
‫شنیدی چی گفتم؟
.عوضی
‫هی؟
‫ببخشید، فکر نمیکردم خونه‌ باشین.
‫خونه‌ام.
‫فکر کنم بهتره من برم.
‫از کجا اینجارو بلد بودی؟
‫خب، من قبلا اینجا اومدم.
‫احتمالا باید توی کتابفروشی ‫بهت می‌گفتم،
‫ولی واقعیتش رو بگم ‫یکم منو ترسوندی.
‫متأسفم اینطوری شد.
‫نه، کاملاً درک میکنم.
‫احتمالا منم بودم ‫همینکارو می‌کردم.
‫واقعیتش بامزه هم هست.
‫بعد تموم شدن کارم یه دقیقه دراز کشیدم و...
‫یه خوابی دیدم.
‫خواب دیدم که تبدیل به تو شدم.
‫خب، خودم بودم، ‫ولی تو هم بودم،
‫یه چیزی دنبالت بود، ‫و اطرافت بود،
‫خب...اطراف ما بود.
‫دستش بهمون رسید؟
‫مطمئن نیستم چون همون موقع ‫از خواب پریدم.
‫بعدش نتونستم دیگه ‫بهت فکر نکنم.
‫گفتم شاید باید ‫یه سری چیز هارو بدونی.
‫یه چیزایی که پیش اومد.
‫بهت گفتم که با شوهرت ارتباط نداشتم.
‫آره، ولی اسمش رو بگو. ‫واسه تو که "شوهرت" نبود.
‫درسته.
‫خب، جدی گفتم.
‫من باهاش ارتباط نداشتم.
‫ولی ممکن بود بخوابم.
یعنی قرار بود ولی
‫یه روز بعدظهر اومد.
‫موقع تموم شدن شیفتم بود.
‫منو به اینجا دعوت کرد.
‫در شرایط عادی من قبول نمی‌کردم.
‫ولی اون باهوش بود، ‫مهربون بود و...
‫نمی‌دونم. یه جورایی ‫باهاش احساس امنیت کردم، می‌دونی؟
‫می‌دونم.
‫آره.
‫خب...منو آورد اینجا.
‫بعد یه نوشیدنی خوردیم.
‫تا دریاچه قدم زدیم ‫و اون یکی خونه رو نشونم داد.
‫وایسا، تو اونجارو دیدی؟
‫خب، چیز زیادی برای دیدن نبود، ‫ولی خیلی بهش افتخار می‌کرد.
‫تقریبا یکم گیج بود.
‫اطراف رو اتاق به اتاق ‫نشونم می‌داد.
‫بعد یه مجسمه عجیب رو نشونم داد .و ازم خواست که نگهش دارم
‫و تو هم نگه‌داشتی؟
‫دقیقا باهات چی کار کرد؟
‫هیچی.
‫یه جورایی...
‫برام آبمیوه خرید.
‫چونه‌اش رو گذاشت ‫روی شونه من و...
‫ببین، من می‌دونم گفتنش ‫یکم عجیب بنظر میاد،
‫ولی تو اون لحظه...
‫حسِ خوبی داشت.
‫که یکی نزدیکت باشه.
‫حضورش رو حس میکنی.
‫من...
‫حس کردم ناراحته.
‫داشت یکم گریه می‌کرد و ‫منم نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫باهات چی کار کرد؟
‫ما فقط همکار هم بودیم و...
‫اولش خیلی خوب بود.
من...من...من
‫وقتی دستشو گذاشت پشتم ‫جلوشو نگرفتم.
‫وقتی دستشو گذاشت رو گردنم ‫جلوشو نگرفتم.
‫تا اینکه کم کم ‫فشار داد.
‫خدای من.
‫احتمالا من بد برداشت کردم، می‌دونی؟
‫هرکسی علایق خودشو ‫توی این مسائل داره.
‫اذیتت کرد؟
‫خدایا، نه.
‫ازش خواستم تمومش کنه و اونم کرد.
‫ولی فکر می‌کردی ‫کار خودشو بکنه؟
‫ولی نکرد.
‫منو رسوند خونه.
‫بهم گفت تقصیر خودشه، نه من.
‫اون خسته و گیج بود.
.نمیدونست چه بلایی سرش اومده
.رابطمون دیگه جواب نمیداد
‫ترسیده بود که دیگه ‫نمی‌تونست دور نگهش داره.
‫چیو دور نگه داره؟
‫دقیقا نمی‌دونم.
‫ولی تهش...
‫گفت می‌دونست ‫باید چیکار کنه.
‫به صلاح همه‌ست که تمومش کنه.
‫ببین...
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که...
‫اونم بابت خیانتی که کرد ‫احساس گناه داشت.
‫منظور خودش هم همین بود دیگه، نه؟
‫باید حرف بزنیم.
‫تا حرف نزنیم قرار نیست برم.
‫تو خواستی، منم اومدم.
‫نمی‌خوای باهام حرف بزنی؟
‫با اون که حرف زدی.
‫من اینجام، هنوز اینجام.
‫هرجا هستی...
‫بیا منو بگیر.
‫بیا منو بگیر دیگه!
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی...
‫خیلی‌خب...خیلی‌خب.
‫بجنب، جواب بده.
‫ "کلر وودوارد"...
‫لعنتی!
‫...در دسترس نیست، ‫با صدای بوق...
‫پیغام خود را بگذارید.
‫معذرت می‌خوام ‫الآن...دیروقته.
‫و من...
‫باید به حرفت گوش می‌دادم.
‫یه کاری کردم ‫که نباید می‌کردم.
‫رفتم سمت دریاچه، ‫و یه چیزی دیدم.
‫یه چیزی دیدم و...
‫نمی‌دونم واقعی بود یا نه.
‫من شوهرمو می‌شناسم.
‫می‌دونم چه آدمیه.
‫و حاضر نیستم باور کنم که اون...
‫نمی‌دونم.
‫کاش الان اینجا بودی.
‫کاش الان صبح بود.
‫نه.
‫تمومش کن.
‫ "اوون"؟
‫کجایی؟
‫من فقط...
‫من نمی‌فهمم.
‫لطفا برگرد.
‫وای خدا.
‫دلم خیلی تنگ شده.
‫این واقعیه؟
‫تو واقعا اینجایی؟
‫بغلم کن.
‫ "اوون"؟
‫نه.
‫من "اوون" نیستم.
‫لعنتی...لعنتی.
‫نه، تمومش کن.
‫قایم شو.
‫چی؟
‫ "اوون"؟
‫تو رفتی.
‫چی؟
‫شبی که آشنا شدیم.
‫تو "اوون" نیستی.
‫من چیزی هستم که وقتی ‫قلبت ایستاد حس کردی.
‫نه، من...
‫هیچی حس نکردی.
‫یادت میاد؟
‫منو دیدی.
‫و من از همون موقع ‫همراهت بودم.
‫با شوهرم چی کار کردی؟
‫من رفتم پیشش.
‫در گوشش زمزمه کردم.
‫بار ها و بار ها.
‫که تورو برگردونه.
‫ولی اینکارو نمی‌کرد.
‫به جاش واسم ‫اونارو می‌فرستاد.
‫فریبت میداد.
.تا یه حدی، آره
‫لعنتی.
‫وایسا.
‫تقلا نکن.
‫نه!
‫ "بث"؟
‫آهای؟
‫ "بث" ، اینجایی؟
‫دارم میام بالا.
‫ "بث"؟
‫ "بث"!
‫اون کجاست؟
‫رفته.
‫ولی خودت اینو می‌دونی.
‫وای خدا.
‫ "بث"!
‫فکر کرد می‌تونه ازت محافظت کنه.
‫اشتباه می‌کرد.
‫حق با تو بود.
‫ "بث"!
‫هیچی نیست.
‫ "بث"!
‫فقط من هستم.
‫برگرد پیشم.
‫ "بث"!
‫اهمیتی نداره.
‫رها کن.
‫برگرد پیش من.
‫ "بث"!
‫وای خدایا.
‫من اینجام.
‫سرتو بالا بگیر.
‫از این طرف.
‫ حالش خوبه؟
‫ نمی‌دونم.
‫چی شد؟
‫نمی‌دونم...نمی‌دونم.
‫ "بث" ؟ خوبی؟
‫خوبی؟
‫حالم خوبه...خوبم.
‫خوبم.
‫چیزی نیست.
.من اینجام
‫چیزی نیست...چیزی نیست.
‫من اینجام.
‫من پیشتم.
‫فقط نفس بکش.
‫دیگه جات امنه.
‫چیزی نیست، ‫حالت خوب می‌شه.
چیه؟
.اونجا هیچی نیست
‫می‌دونم.