.
‫- سلام. سلام به همگی. ‫- سلام استیو.
‫- ممنون که اومدین. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- اونجا بشین لطفاً. ‫- باشه.
‫انگس الان میکروفون رو بهت وصل می‌کنه.
‫ببخشید، ‫فقط می‌خوام این رو بهتون وصل کنم.
‫- بعدش این رو می‌ذارم تو جیب بغلتون. ‫- باشه.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب. ‫ببخشید بابت این استیو.
‫- یه لحظه هم طول نمی‌کشه. ‫- آره.
‫- داریم ضبط می‌کنیم. ‫- فقط باید از شر این خلاص بشم.
‫مشکلی با این کار نداری؟
‫راستش فکر نکنم خیلی باهاش راحت باشم.
‫می‌شه لطفاً ‫یه لحظه فیلم‌برداری رو متوقف کنید؟
‫- آره. ‫- آره، حتماً.
‫- واقعاً مجبور نیستیم الان انجامش بدیم. ‫- نه، نه، نه.
‫باید... باید... ‫تا اینجاییم. باید انجامش بدیم.
‫- بیا انجامش بدیم. ‫- آره. مطمئنی؟
‫آره.
‫باشه.
‫خب، فقط یه‌کم ‫در مورد «استنتون وود» بهمون بگو.
[استیو]
‫باشه.
‫اگه «جنی» می‌خواد ‫بعد از جلساتش اینجا بمونه،
‫اون‌وقت شاید بتونیم همگی با هم یه گپی بزنیم
‫سعی کنیم یه جا با هم جمعشون کنیم.
‫رایلی به یه جلسه جدی احتیاج داره، استیون.
‫لعنتی، به بابای نبیل زنگ نزدم.
‫خب، چهارم، زنگ زدن به بابای نبیل.
‫خلاصه که، استیون، ‫جمع و جورش کن.
‫امروز رو بگذرون. تو 48 سالته.
‫آدم‌ها کارشون همینه.
‫تو یه آدم بزرگسالی.
‫یه رویارویی بزرگ در پیشه...
‫بین دو دوست و هم‌تیمی باشگاه.
‫یه دعوای خانوادگی قدیمی، ‫انگلیس در مقابل اسکاتلند،
‫که بازنده‌هاش ‫به احتمال زیاد از یورو 96 حذف می‌شن.
‫لعنتی! خدای من!
‫- صبح به‌خیر، شای. ‫- اوه!
‫استیوِ یواشکی، مگه نه؟
‫این اصلاً خوب نیست، هست؟
‫- چی؟ ‫- بی‌خیال، شای.
‫بگو که خودتم می‌دونی این درست نیست ‫که اول صبح بیای اینجا...
‫و حسابی بالا باشی.
‫این رو بگیر.
‫آره.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- نه، من...
‫تاریکه، آره.
‫- یه‌کم سنگینه، نه؟ ‫- سنگین. آره، خیلی سنگینه.
‫من... من وقتی بیشتر... ‫وقتی فضایی‌تر می‌شه، بیشتر دوست دارم.
‫- فضایی. عاشقشم. ‫- سینتی سایزر و این حرف‌ها.
‫با این یکی واقعاً می‌تونم حال کنم.
‫خب، چطوری؟
‫نگرانت بودم.
‫فقط حس می‌کنم یه‌کم بیشتر، مثل...
‫سیم خاردارم تا... یه چیز روان، می‌دونی؟
‫آره.
‫می‌فهممت.
‫امروز تو اولویت اول لیستمی، باشه؟ ‫پس یه وقتی پیدا می‌کنیم با هم حرف بزنیم.
‫یکی تو لیوانم تف کرده بود ‫و منم کلی ازش خوردم.
‫احتمالاً کار جیمی بوده.
‫چی؟ خنده‌دار بود؟
‫- نه، وحشتناکه. ‫- دوست داری دهنت مزه‌ی گند بگیره؟
‫باید این چیزها رو بهم بگی، شای. ‫این خیلی بده.
‫هی، استیو.
‫این رو ببین.
‫آره.
‫آره، عجب چیزی‌ـه، نه؟
‫- آره داداش. ‫- عاشقشم.
‫نه، مال خودت.
‫من می‌شینم رو کاپوت، ‫تو هم خیلی آروم من رو تا مدرسه برسون!
‫نه، عمراً. پیاده شو، شای.
‫- گروه فیلم‌برداری می‌تونن از رسیدنمون فیلم بگیرن. ‫- چی گفتی؟
‫گروه فیلم‌برداری می‌تونن وقتی وارد می‌شیم ‫از رسیدنمون فیلم بگیرن.
‫لعنتی، امروز پنج‌شنبه‌ست! ‫لعنتی، دیرم می‌شه. پیاده شو!
‫- می‌خوام بیشتر حرف بزنیم! ‫- پیاده شو!
‫- بی‌خیال استیو. اینجوری نباش دیگه. ‫- گندش بزنن. نه، شای.
‫- همه دارن مثل احمق‌ها رفتار می‌کنن... ‫- پیاده شو!
‫پیاده شو!
‫- بی‌خیال داداش. ‫- شای... باشه.
‫باشه. پیاده شو، پیاده شو!
‫باشه!
‫حالا، گوش کن.
♪ روی پله‌های جلوی خونه نشستم و فکر می‌کنم یه حرکتی بزنم ♪
♪ حرکت -♪ ♪ جذبه -♪
♪ آره، توجه همه رو به خودم جلب کردم ♪
♪ انگار پاتریک سوویزی هستم ♪
♪ سوویزی -♪ ♪ همه رو دیوونه می‌کنم -♪
‫وایسا، وایسا. ساکت. صبر کن.
♪ همه رو دیوونه می‌کنم، برعکس جیمی که هم بچه‌ست هم عوضی ♪
‫تو چه غلطی کردی؟
‫سلام، مامانِ «کالِ» پولدار. ‫ما «کالِ» پولدار رو دزدیدیم.
‫اون پنجاه هزار تا می‌ارزه، پنجاه...
‫هی، پنجاه هزار تا، مامانی! پنجاه هزار تا!
‫انگس، یه لحظه...
‫تارون، خوبی؟
‫- اوون. ‫- هی، پیداش شد.
‫عالیه. ‫شما باید همون استیو معروف باشید.
‫- استیو، هر وقت آماده بودی، رفیق. ‫- بله. باشه.
‫- استیو، کامیلا هستم از «پوینتس وست». سلام. ‫- بله. سلام.
‫بچه‌ها، بچه‌ها! بچه‌ها، بی‌خیال. ‫تمومش کنید، تمومش کنید.
‫جیمی، یه لحظه بهمون فرصت بده. ‫یالا. همین الان برید اتاق استراحت.
‫ببخشید بابت جیمی، اون فقط می‌خواد...
‫برید کنار، بچه‌ها. ببخشید. مشکلی نیست.
‫استیو، ایشون جف هستن، ‫که این برنامه رو کارگردانی می‌کنه.
‫- از دیدنتون خوشوقتم. ‫- اوه. کارگردانی؟
‫بهم گفته بودن قراره یه چیز معمولی باشه ‫فقط در مورد مدرسه و کاری که می‌کنیم.
‫می‌دونید، مثلاً، یه برنامه پنج دقیقه‌ای ‫آخرِ...
‫تیکه تیکه‌ات می‌کنم!
‫یه برنامه پنج دقیقه‌ای ‫آخر اخبار و این حرف‌ها؟
‫خب، آره، «پوینتس وست» هست، ‫پس یه بخش بعد از اخباره.
‫- ولی بازم باید روش فکر بشه. ‫- آره.
‫- اینم انگس‌ـه. کارش درسته. ‫- سلام.
‫- و کلیر هم فیلم‌برداره. ‫- سلام. ببخشید بچه‌ها، یه لحظه.
‫- هی، شولا. ‫- سلام.
‫می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫- بیا بریم اتاق معلم‌ها. ‫- حتماً.
‫ببخشید، امروز صبح خیلی شلوغ پلوغه...
‫تو خوبی؟ همه چی خوبه؟
‫همه چی خوبه، آره...
‫راستش، استیو، ‫می‌شه در مورد چندتا موضوع حرف بزنیم؟
‫- تارون، می‌دونی... ‫- بله.
‫سلام، استیو. می‌تونم سریع بپرسم، اجازه داریم ‫بریم طبقه بالا و چندتا نما رو ببینیم؟
‫- و بیرون تو باغ؟ ‫- نه، نه. نه، نه.
‫اتاق پسرها نه.
‫آره، می‌تونید این اطراف بگردید، ‫ولی اتاق پسرها نه، اگه اشکالی نداره.
‫شولا، آره، آره، صد در صد. آره، حرف می‌زنیم.
‫- تو اولویت لیستمی. قول میدم. ‫- باشه.
‫ببخشید بچه‌ها. با اجازه.
‫دست از سرم بردار، عوضی کثافت!
‫- بچه‌ها! ‫- می‌کشمت!
‫- جیمی! کافیه! ‫- می‌کشمت!
‫رایلی، رایلی، رایلی!
‫- چی؟ ‫- جیمی!
‫ولم کن!
‫- بیا اینجا، بزدل! ‫- گم‌شو!
‫- بچه‌ها، بچه‌ها. بچه‌ها. ‫- چیه؟
‫احمق چاقالِ عوضی!
‫- رایلی، بس کن! کافیه! ‫- ولم کن استیو!
‫- هی. رایلی. ‫- یالا دیگه!
‫نه، نه، نه.
‫نه، یالا، این کار رو نکن.
‫- عوضی احمق. ‫- جیمی. جیمی، یالا.
‫- صورتم رو چنگ زدی، پست فطرت. ‫- گم‌شو بابا، بچه ننه!
‫- خیلی‌خب. ‫- عوضی!
‫- با چاقو می‌زنمت! ‫- امتیاز استفاده از میز بیلیاردت پرید. باشه.
‫- کافیه دیگه. ‫- احمق عوضی.
‫رایلی، رایلی!
‫همیشه گند می‌زنه...
‫رایلی، این چه کاری بود؟
‫نه.
‫نه داداش. اون یه روانی به تمام معناست.
‫باشه، بیا یه‌کم آرومش کنیم، باشه؟ ‫نفس عمیق بکش.
‫اون یه روانی به تمام معناست، استیو. یه آشغاله
‫همه‌تون می‌بینیدش، ‫ولی ما مجبوریم باهاش زندگی کنیم!
‫- اون هر روز خدا رو مخ ماست! ‫- نه، نه.
‫یالا، باید الان آروم باشی. ‫آروم باش، باشه؟
‫تو و جیمی در واقع با هم دوستین. ‫خودت نمی‌دونی، ولی دوستین.
‫نمی‌تونید همه‌ش این جنگ‌های کوچیک رو داشته باشید. ‫فایده‌ای نداره.
‫اون صورتم رو خیس کرد، استیو. ‫تو دهنم تف کرد.
‫این آزار و اذیته.
‫باشه، رایلی، می‌خوام یه چیزی بگم، ‫و تو هم قراره برام چشم و ابرو بیای.
‫- «تو بهتر از این‌هایی، رایلی.» ‫- آره!
‫خب، تقریباً همینه.
‫ولی اگه یه بار دیگه مشتت رو جلوی من ‫یا هر کدوم از کارمندهای دیگه بالا ببری،
‫اون‌وقت... اون‌وقت دیگه رفتی.
‫از اینجا میری.
‫باشه؟ من هوات رو دارم، خب؟ ‫من هوات رو دارم. باشه؟
‫ممنون، استیو.
‫خب. خب، بیا بریم.
‫تمرکز بیشتر، دعوای کمتر، آره؟
‫بیا بریم.
‫- بعضی‌ها بهش می‌گن آخرین شانس. ‫- آره!
‫نه، رایلی. رایلی، رایلی!
‫- لعنتی... ‫- وایسا. نه، دوباره.
‫- نه، راستش خیلی خوشم اومد. ‫- ببخشید، ببخشید.
‫اگه می‌شه از عقب‌تر شروع کنی ‫و قبل از اینکه حرف بزنی، بیشتر راه بری.
‫وقت زیاد داریم.
‫بعضی‌ها بهش می‌گن آخرین شانس.
‫بعضی‌ها بهش می‌گن ‫یه تبعیدگاه خیلی گرون...
‫برای تفاله‌های جامعه.
‫یک مداخله آموزشی ‫رادیکال و پیشرو...
‫یا یه اتاق انتظار برای دارالتأدیب؟
‫شاید اینجا، تو عمارت «استنتون وود»،
‫همه این‌ها باشه.
‫- آره. ‫- آره، عالیه.
‫بریم یه جای دیگه امتحان کنیم؟
‫- داریم ضبط می‌کنیم؟ ‫- آره.
‫لعنتی! گندش بزنن! عوضی! مزخرف!
‫رایلی، 17 ساله.
‫و نه ماهه.
‫و، می‌تونی خودت رو تو سه کلمه توصیف کنی؟
‫یک، یه افسانه از کورنوال.
‫دو، سرسخت.
‫و سه، شیطون.
‫جیمی چی گفت؟
‫جیمی، گفت،
‫«جذاب، خوش‌تیپ، و خواستنی.»
‫- عجب احمقیه. ‫- سوال آخر.
‫اگه «رایلیِ» سال 1996 می‌تونست یه چیزی ‫به «رایلیِ» سال 1990 بگه، فکر می‌کنی چی می‌گفت؟
‫سلام رایلی.
‫هیچوقت نذار کسی بهت بی‌احترامی ‌کنه.
‫یادت باشه کی هستی، ‫و سرت رو بالا بگیر.
‫چون تو رایلی هستی، آره؟ ‫تو خود رایلی هستی!
‫لعنتی.
‫...اینجوری جیمی میفته کنار رایلی.
‫...با جیمی، چون اینجوری ‫جیمی میفته کنار رایلی.
‫شاید نبیل و شای جابه‌جا بشن.
‫اینجوری که فایده نداره.
‫مامان، بی‌خیال شو. ‫من فقط... من فقط کنترلم رو از دست دادم.
‫همین بود. مثلاً...
‫شای، حرف نزن و گوش کن.
‫کارت اصلاً درست نبود، شای.
‫من واقعاً، واقعاً ناراحت شدم، و ما...
‫من و ایان، خب، دیگه نمی‌تونیم.
‫این دیگه تیر آخر بود برای ما.
‫پس ما تصمیم گرفتیم ‫تا وقتی تو «استنتون وود» هستی، ما...
‫باهات کاری نداشته باشیم.
‫چی... داری چی می‌گی؟
‫دیگه نه تماس تلفنی، نه ملاقات.
‫چی داری می‌گی؟
‫نمی‌تونی ارتباطت رو با من قطع کنی. ‫من پسرتم.
‫ساکت شو و گوش کن.
‫تموم شد.
‫اینکه زنگ بزنی و سرم داد بکشی،
‫بهمون توهین کنی، تهدیدمون کنی، ‫داره زندگیمون رو خراب می‌کنه، شای. تموم شد.
‫زندگیتون رو خراب می‌کنه؟
‫مامان، تو دیوونه شدی. چی؟
‫من هیچوقت تهدیدتون نکردم. ‫این فقط...
‫من بعضی‌ وقت‌ها اینجوری می‌شم، ‫می‌دونی، و...
‫آره، دقیقاً.
‫منظورم همینه.
‫من... من دارم خواب می‌بینم؟
‫اینجوری بهتره. ‫باشه؟ برای همه‌مون.
‫ا... اگه...
‫اگه... اگه من... من... من بهتون احتیاج داشته باشم چی؟
‫شای. من 17 سالمه.
[شای]
‫شای اسم واقعیه توئه؟
‫الان دیگه هست.
‫و اگه بخوای خودت رو ‫تو سه کلمه توصیف کنی؟
‫افسرده.
‫عصبانی و بی‌حوصله.
‫متأسفم که این رو می‌شنوم.
[ساعت 9 و 7 دقیقه]
‫پاول پپه، می‌دونم صدام رو می‌شنوی!
‫- پاول پپه‌ی عوضی! ‫- نبیل؟
‫میام تو ‫و می‌کشمت!
‫نبز.
‫دو ساعته اون توئه. ‫شوخی نمی‌کنم. پاول پپه‌ی عوضی!
‫نه، نکن... اگه خیلی گیر کردی، ‫از اون یکی استفاده کن.
‫از اون یکی دستشویی استفاده کن. پاول، یالا. بیا بیرون
‫گندش بزنن.
‫رپ، جانگل، درام اند بیس، ‫فانکی هاوس، مد.
‫با دخترها هم خوبم، نمی‌تونم دروغ بگم.
‫تو کار استایل زدنم. ‫بدم نمیاد مدل بشم، می‌دونی؟
‫مردم می‌گن می‌تونم وارد مدلینگ بشم، پس...
‫نمی‌تونم سرزنش‌شون کنم. ‫می‌فهمم از کجا این رو می‌گن.
‫صبح به‌خیر همگی.
‫- اینجایی استیون. خوبه. ‫- اون بیرون همه چی خوبه؟
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- همه چی خوبه.
‫امروز یه افتضاح به تمام معناست. ‫هیچ راه دیگه‌ای برای توصیفش نیست. باشه؟
‫این گروه مستندساز ‫قراره فیلم‌برداری کنن...
‫حداقل تا آخر کلاس‌های امروز، ‫که کمک خیلی بزرگیه. ممنون استیو.
‫این برای مدرسه خوبه. ‫فکر کنم یه تبلیغ خوب می‌شه. می‌دونی؟
‫- باید ازش استقبال کنیم. ‫- حتماً، حتماً.
‫به نظر آدم‌های خوبی میان. ‫من باهاش مشکلی ندارم.
‫ولی، استیون، وقت فیزیوتراپیه. ‫برو دراز بکش.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بهشون گفتم ‫باید تا ساعت 5 کارشون تموم بشه.
‫- و نمی‌تونن تو کار کلاس‌ها دخالت کنن. ‫- آره.
‫- می‌دونی، نباید حواس بچه‌ها رو پرت کنن. باشه؟ ‫- آره.
‫- قرص‌هات رو خوردی؟ ‫- بله.
‫فقط پنج دقیقه وقت دارم، بچه‌ها. ‫بعدش باید برم به کارهای جیمی رسیدگی کنم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، مهم‌ترین چیز اینه که، ‫ساعت 11 صبح، جلسه هیئت امنا رو داریم...
‫با جولین و شارلوت.
‫آره، می‌دونم.
‫میان اینجا و ورّاجی می‌کنن،
‫و بهمون می‌گن نمی‌تونیم ‫زمستون بعدی شوفاژ رو روشن کنیم. باشه.
‫دوست دارم با هم ‫پرونده بچه‌ها رو بررسی کنیم...
‫و یه وقتی پیدا کنیم ‫که در جریان کارها قرار بگیریم، خب؟
‫و بفهمیم ‫که هر کس کجای کاره،
‫و جنی به کجا رسیده، ‫و برنامه‌هامون برای ترم بعد چیه.
‫- بیا فعلاً رو امروز تمرکز کنیم. ‫- بله.
‫سخنرانی خوبی بود، رئیس.
‫- هوو! ‫- هی!
‫آره، ممنون.
‫یالا، بگو رو تخته چی نوشته. ‫ببینیم چی می‌گی.
‫خب، اول از همه، اندی و اوون، ‫متأسفم، ولی شما جایگزین هستید.
‫- امروز، حتماً، فردا، احتمالاً. ‫- آره.
‫- شولا. ‫- بله؟
‫برای تو همه چی مرتبه، تغییری نیست.
‫تارون برگشته سر کلاس، ‫برگشته پیش جنی.
‫اگه از نظر تو مشکلی نداره،
‫امروز قراره برگرده ‫فوتبال بازی کنه.
‫این... این خیلی خوبه.
‫اگه... اگه موقع فوتبال مشکلی پیش اومد ‫به اوون خبر میدم.
‫ولی راستش رو بخوای، ‫همین که اون بچه‌ها بازی من رو ببینن...
‫کیه؟ می‌تونیم کمک‌تون کنیم؟
‫آره، فقط می‌خوام از اون برق استفاده کنم، ‫اگه اشکالی نداره، برای پاوربانک‌هام.
‫حتماً.
‫شولا، تو چطوری، ‫با اون... چطور پیش میری؟
‫کتاب‌های صوتی «استیو صدای فراگیر»؟
‫نوارهاش رو آماده کرده؟
‫آره. خیلی مفید بود، استیو.
‫خب، اسم من شولا مارشاله.
‫من 28 سالمه.
‫و آره، یه ماه و خورده‌ای هست ‫که تو «استنتون وود» هستم.
‫داریم از مردم می‌خوایم ‫خودشون رو تو سه کلمه توصیف کنن.
‫می‌تونم بگم متمرکزم.
‫متعهد.
‫انعطاف‌پذیر.
‫حالا گوش کنید، یادتونه اون موقع که ‫سعی کردن نماینده محلی رو بیارن...
‫تا بیاد و یه عکس یادگاری با «لات و لوت‌ها» بگیره؟
‫اسمش چی بود؟
‫جناب آقای فارکر ‫علاقه‌مند به حیوانات مزرعه.
‫- هی. ‫- لعنتی.
‫لعنتی، جیمی! من یه...
‫اسمش، استیون، ‫هیو مونتاگ-پاول هست.
‫که «پول» تلفظ می‌شه.
‫- که اینطور. ‫- خیلی‌خب. بله.
‫خب، اون... اون امروز ساعت 12 ظهر میاد...
‫تا به عنوان بخشی از برنامه «پوینتس وست» ‫ازش فیلم‌برداری بشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫اون با گروه فیلم‌برداری در تماس بوده، ‫خواسته که مدرسه رو بهش نشون بدیم،
‫و همه‌مون باید جلوی دوربین ‫باهاش دست بدیم،
‫و ازش تشکر کنیم ‫که کشورمون رو به دو نیم تقسیم کرده.
‫اگه «جیمیِ» سال 1996 می‌تونست یه چیزی ‫به «جیمیِ» سال 1990 بگه، چی می‌گفت؟
‫گندش بزنن، این رو تو کلاس انگلیسی داشتیم. خب
‫خوبه.
‫جیمی، توله سگ خوش‌تیپ، ‫مادربزرگت رو بغل کن.
‫حواست به این خائن‌های عوضی ‫و پست‌فطرت اینجا باشه.
‫به هیچ‌کدومشون نمی‌شه اعتماد کرد.
‫چاقو همراهت باشه.
‫می‌دونی چیه؟ گور بابای پلیس، ‫به اون‌ها هم نمی‌شه اعتماد کرد.
‫نوار «صورت زخمی» رو به ‫پاول هاوارث قرض نده!
‫- عالی بود. ‫- یه لحظه وایسا، هنوز تموم نشده.
‫جیمی، خونه فریا مهمونی نرو. ‫مواد نزن. تو اهل قرصی.
‫می‌تونم یه کتاب بنویسم. اون مواد آشغالی که ‫داداش نیتن بهت میده رو مصرف نکن.
‫- با کله نزن تو صورت دختر مو زنجبیلی‌ـه... ‫- و کات.
‫منتقدان مدارسی مثل این ‫اغلب به هزینه‌ها اشاره می‌کنند.
‫بالأخره، سالی 30 هزار پوند برای هر بچه ‫مستقیماً از جیب مالیات‌دهندگان.
‫آیا ما پول می‌دیم تا جوانان بدرفتار ‫به یک مدرسه خصوصی لوکس بروند؟
‫یا داریم روی ‫یک جراحی اجتماعی رادیکال سرمایه‌گذاری می‌کنیم،
‫و سیب‌های گندیده را به میوه‌های باارزش تبدیل می‌کنیم؟
‫منتقدان جایی مثل این ‫می‌گن که خیلی گرونه،
‫پیدا کردن کارمند براش سخته، خیلی خطرناکه.
‫پلیس اینقدر اینجا میاد ‫که یه افسر مخصوص بهشون اختصاص داده.
‫همیشه برام خیلی عجیبه، ‫جیمی، که مردی با سلیقه تو،
‫مردی با تخصص تو ‫در زمینه موسیقی خوب،
‫توپاک رو یه رپر درست و حسابی بدونه.
‫عمراً.
‫خب، کال... کال با من موافقه، ‫اَش با من موافقه، شای موافقه...
‫حالا دیگه مطمئن شدم داری سر به سرم می‌ذاری. ‫باشه؟
‫کالِ پولدار هیچی از هیچی نمی‌فهمه.
‫باشه؟ پرسیدن از اَش ‫مثل اینه که از یه... بپرسی.
‫می‌دونی؟ و شای هم توپاک رو ‫از گری بارلوی عوضی تشخیص نمیده.
‫- اون فقط هر چی بنی بگه انجام میده! ‫- جیمی، دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫فهمیدم. باهات موافقم.
‫استیو، تو یه احمقی.
‫می‌دونی، جیمی، نمی‌تونی... ‫قضیه اینه.
‫نمی‌تونی همینجوری هی به من ‫بگی احمق و بچه ننه.
‫نمی‌تونی... نمی‌تونی.
‫باشه.
‫لعنتی، تو بردی. باشه؟
‫و متأسفم که تو دهن زشتِ رایلی تف کردم
‫ادامه بده.
‫می‌دونم که سر به سر رایلی گذاشتن کمکی نمی‌کنه
‫مخصوصاً وقتی به تو و جنی ‫گفتم که این کار رو نمی‌کنم.
‫می‌دونم امروز روز شلوغی داری،
‫و من بدترین موقع رو برای ‫شروع کردن دعوا انتخاب می‌کنم.
‫اینم می‌دونم که این آخرین اخطارمه،
‫و اگه دوباره تکرار بشه نمی‌تونی من رو ‫از اتهامات جنایی نجات بدی.
‫- خودشه. ‫- آره.
‫دقیقاً خودشه. ‫و، جیمی، خیلی ساده‌ست.
‫دست از سر شای بردار، باشه؟ ‫چون داری داغونش می‌کنی.
‫اینقدر سعی نکن رایلی رو بکشی ‫چون یه روز موفق می‌شی.
‫آخه اون به من می‌گه «تپلی»، استیو.
‫آره، می‌دونم. می‌فهممت.
‫ولی گوش کن، من یه‌کم ‫از نسبت توهین‌ها تو این خونه خبر دارم،
‫و تو، دوست من، صدر جدول هستی.
‫اگه همه‌ش تیکه بندازی، ‫بعضی‌ وقت‌ها هم یه چیزهایی در جواب می‌شنوی، درسته؟
‫منصفانه‌ست.
‫- هر چی. ‫- هر چی.
‫فقط... فقط با گول نخوردن ‫و جواب ندادن، غافلگیرمون کن.
‫عمراً.
‫وای، عجب آموزشی، استیو. ‫تو واقعاً خیلی حکیمی، نه؟
‫من از تو دست نمی‌کشم، جیمی. ‫هیچوقت از تو دست نمی‌کشم.
‫یالا. حالا برو سر کلاس انگلیسی.
‫خب. به این، می‌گن بدن.
‫و خیلی هم زیباست.
‫خب، این رو داریم. بهش می‌گن عضله دوسر. ‫دو بخش داره، بلند و کوتاه.
‫پشتش، عضله سه‌سر رو داریم.
‫می‌خوای یه چیز ‫واقعاً عالی ببینی؟
‫باشه.
‫- این... بهش می‌گن یه شاهکار به تمام معنا. ‫- داداش، چرا لباست رو درمیاری؟
‫یه عالمه مواد زده بودم.
‫اون موقع‌ها خیلی تو فاز مواد بودم، ‫مخصوصاً با اون نوشیدنی‌ها.
‫می‌دونی، نه؟ می‌دونی! دوران خوشی بود.
‫خلاصه، بخوام داستان رو کوتاه کنم،
‫با ماشین رفتم تو باجه بلیت‌فروشی ‫یه ایستگاه مترو...
‫و نزدیک بود یه عالمه آدم رو ‫به کشتن بدم، ولی ندادم!
‫شیشه‌کاری اصل.
‫- نه، نیستن. ‫- هستن.
‫- باید صدها سال قدمت داشته باشن. ‫- آره. ثبت ملی درجه یکه.
‫انتخابی که به شوالیه داده شد ‫نماد چیه،
‫و چاسر چطور از کنایه برای ‫پروراندن شخصیت‌ها و درون‌مایه‌هاش استفاده می‌کنه؟
‫- خب، کجای مقدمه بودیم؟ ‫- اَش!
‫- و کی... ‫- چی؟
‫رایلی، اَش، چه خبره؟
‫- یا خدا! ‫- بچه‌ها.
‫هی!
‫- خیلی پول زیادیه. ‫- وایسا.
‫خدایا، اون پنجره‌ها رو نشکنید، رفیق.
‫من می‌گیرمش!
‫- چی؟ فکر خوبیه. ‫- اون‌ها اجازه نمیدن...
‫- من می‌گیرمش. ‫- اجازه نمی‌گیریم.
‫دارید مثل یه مشت حیوون ‫تو باغ وحش رفتار می‌کنید.
‫- حیوون تو یه باغ وحش لعنتی، مگه نه؟ ‫- تارون، خوشحالم برگشتی.
‫- اون برای چی بود؟ ‫- بریم سر کارمون؟
‫باشه، خیلی خوب. بفرمایید. خب، شای.
‫- می‌شنوی؟ ‫- هی، گم‌شو.
‫اینجا همه چی خوبه، رفیق؟
‫اگه خواستی حرف بزنی ‫فقط بهم بگو، باشه؟
‫باشه، همگی، ‫ده دقیقه دیگه، و بعد...
‫بی‌شعور عوضی!
[ساعت 11 و دو دقیقه]
‫- هی، خودشونن. ‫- ناخن‌هاتو نجو.
‫یعنی، این...
‫چیزی که من هر بار عاشق اینجام، ‫اینه که مثل یه کپسول زمانه.
‫اوناهاشن. «سه شیر روی پیراهن. ‫جام ژول ریمه هنوز می‌درخشد.»
‫سلام اوون. چطوری؟
‫نگران چای، قهوه، بیسکوئیت نباشید، ‫از این سوسول‌باز‌ی‌ها نه.
‫نه، چیزی نیست.
‫هرچند یه نوشیدنی خنک هم ‫بد نمی‌شد. می‌دونی؟
‫به هر حال، فقط... ‫حال و هواش فوق‌العاده‌ست.
‫هر بار که میام اینجا، ‫حس می‌کنم که...
‫بوم، می‌دونی؟ ‫اینجاست که اتفاق‌های واقعی میفته.
‫آره. خوش اومدید. خوشحالم می‌بینمت، شارلوت. ‫جولین، ممنون که اومدی.
‫- البته. ‫- بله.
‫هر وقت بگی.
‫- آره. جولین، این جلسه... ‫- بله؟
‫اگه می‌شه زودتر شروع کنید. ‫فکر کنم اون واقعاً می‌خواد شما...
‫- اگه می‌تونستیم... بی‌ادبی کردم. ‫- آره، حتماً. نه، نه.
‫مشکلی نیست. مسئله‌ای نیست...
‫خب، باشه، بذارید با گفتن این شروع کنم، ‫مثل همیشه...
‫دمتون گرم.
‫استیو، می‌دونی، و همه شماها.
‫چیزی... چیزی که شما اینجا به دست آوردید...
‫خب، اون...
‫داشتم تو ماشین به شارلوت می‌گفتم که...
‫...چیزی که این‌ها به دست آوردن...
‫دارم هذیون می‌گم. شارلوت، لطفاً.
‫آره... باشه.
‫خب، ما قبلاً در مورد ‫دو مرحله مجزا صحبت کرده بودیم،
‫آخرین باری که هم رو دیدیم.
‫و در واقع، ‫به نظر می‌رسه، به دلایل مختلف،
‫اون دو مرحله می‌تونن یکی بشن.
‫پس، اینکه «استنتون وود» برای ...فروش گذاشته شده
‫باعث شده که...
‫پس ما تو دسامبر محل رو تخلیه می‌کنیم.
‫ببخشید، می‌تونم یه لحظه حرفت رو قطع کنم؟
‫- داری... داری چی می‌گی؟ ‫- چی؟
‫- داری... داری چی می‌گی؟ ‫- «تخلیه محل»؟
‫داری در مورد فروش مدرسه ‫توسط هیئت امنا حرف می‌زنی؟
‫بله.
‫اتفاقی که افتاده اینه ‫که ما تونستیم...
‫وایسا. نه، یه لحظه وایسا.
‫واقعاً نمی‌تونم چیزی که می‌شنوم رو ‫باور کنم، پس...
‫یه لحظه وایسا. ما...
‫شماها، در موارد مختلف،
‫به صورت فرضی بحث کردید ‫که چطور یه... یه... یه تعطیلی...
‫ممکنه در بلندمدت، ‫از نظر لجستیکی انجام بشه.
‫همین. آره؟
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫- درسته؟ حالا یهو می‌گی...
‫چی؟ ‫فقط داری می‌گی که دارید انجامش می‌دید؟
‫من دارم...؟
‫شارلوت، تو گفتی... تو گفتی، ‫تخلیه محل تو... تو دسامبر.
‫پس، داری... داری...
‫داری در مورد تعطیل کردن مدرسه ‫تو... تو کمتر از 18 ماه دیگه حرف می‌زنی؟
‫- این چیزی‌ـه که داری می‌گی؟ ‫- خدای من.
‫استیو...
‫داریم در مورد دسامبر 1996 حرف می‌زنیم.
‫- ما قراره... ‫- چی، شش ماه دیگه؟
‫- وسط سال تحصیلی؟ ‫- باشه! باشه، باشه، بچه‌ها.
‫- شوخیتون گرفته! ‫- اگه فقط اجازه بدید من حرف بزنم.
‫اگه فقط اجازه بدید من حرف بزنم.
‫یه‌کم در مورد «استنتون وود» بهمون بگو. [استیو - مدیر مدرسه]
‫یه جورایی مثل یه نمونه اولیه‌ست، می‌دونی؟ [استیو - مدیر مدرسه]
‫تا یه جورایی یه رویکرد ‫توانبخشی بیشتری رو بیاریم به...
‫به مدارس شبانه‌روزی، می‌دونی؟ ‫راستش، بر اساس یه مدل فنلاندی ساخته شده.
‫ببخشید، استیو. ببخشید. ‫می‌شه دوباره بگیم؟
‫هنوز خیلی احساساتی به نظر می‌رسی و...
‫نه، نه. اینطوری‌ام؟ من خوبم.
‫تو شرایط امروزه به طرز فجیعی ناپایداره.
‫خفه شو بابا.
‫- ببخشید؟ ‫- فقط خفه شو.
‫استیو، یالا، رفیق. ‫می‌دونستیم این روز می‌رسه...
‫حرف نزن. فقط حرف نزن.
‫حرف نزن!
‫وگرنه از روی این میز میام اون‌ور ‫و با دست‌های خودم خفه‌ات می‌کنم!
‫- نظرت چیه، جولین؟ ‫- تهدید به مرگ یه‌کم زیاده‌رویه!
‫خفه شو!
‫- خفه شو! خفه شو! ‫- هی! استیو! استیو!
‫خفه شو!
‫وای.
‫- خدای من. ‫- خدا... استیو...
‫من هوات رو دارم.
‫این... این... این پسرها، جوون‌های ‫فوق‌العاده پیچیده‌ای هستن.
‫فوق‌العاده پیچیده.
‫و همونطور که می‌دونید، ما ‫هیچ اختیار قانونی برای نگه داشتن‌شون اینجا نداریم.
‫پس، علاوه‌ بر هر فاجعه اخلاقی، و... ‫و لجستیکی، و احساسی، و...
‫و... و... و آموزشی که ‫قراره سرشون بیارید،
‫فکر می‌کنم که اگه... اگه...
‫اگه شما بگید مدرسه وسط ‫ترم تحصیلی تعطیل می‌شه،
‫اون‌وقت اون‌ها میرن.
‫ما باید از این بچه‌ها مراقبت کنیم.
‫اینجا خونه‌شونه.
‫اینجا جاییه که داره ‫زندگیشون رو نجات میده.
‫می‌دونی؟
‫یه عالمه اتفاق‌های شلوغ، درهم و برهم ‫و به شدت پیچیده اینجا و اونجا در جریانه.
‫هر روز، هر روز خدا.
‫یعنی، شما...
‫شما نمی‌تونید...
‫همینجوری متوقفش کنید.
‫نمی‌تونید یه دکمه رو فشار بدید ‫و بگید، «دیگه بسه.»
‫می‌دونی؟ یعنی، ‫ما به زمان خیلی، خیلی بیشتری نیاز داریم.
‫باشه.
‫شارلوت، ادامه بده.
‫این...
‫دیگه خیلی دیره.
‫کار از کار گذشته. ما «استنتون وود» رو فروختیم
‫- خدایا... ‫- متأسفم.
‫- یه لحظه بهم فرصت بدید. نمی‌تونم هضمش کنم. ‫- آره.
‫چطوره با خلاصه‌ای از ‫رابطه‌ات با پسرها شروع کنیم؟
‫نظرت در موردشون چیه؟
‫جواب رسمی.
[آماندا - معاون مدرسه]
‫اون‌ها انسان‌های به شدت پیچیده ‫و درهم‌تنیده‌ای هستن...
‫که به مقدار بسیار زیادی از چیزی که ‫الان بهش می‌گیم مراقبت آموزشی ویژه، نیاز دارن.
‫این یه کار طاقت‌فرسا، پیچیده، ‫و پرزحمته، و داره ما رو از پا درمیاره.
‫حقوقمون کمه، تعداد کارمندهامون کمه،
‫و به طور مزمنی کمبود منابع داریم.
‫من هم زندانبانم، هم پرستار،
‫هم یه زن غرغروی بداخلاقم، هم مامانشون.
‫هم... می‌دونی، خودت می‌فهمی.
‫آره، می‌فهممت.
‫- جواب غیر رسمی؟ ‫- بگو.
‫من دیوونه‌وار عاشقشونم.
‫لعنتی.
‫منظورت چه کوفتیه؟ ‫اون‌ها داشتن از من می‌پرسیدن...
[اکسی‌کدون]
‫چندتا غریبه بیکار عوضی، می‌دونی؟
‫- می‌دونم، ولی ما الان اینجاییم. ‫- و بعد...
‫تا کریسمس وقت داریم...
‫ما الان اینجاییم، آماندا.
‫- احتمالاً دیگه هیچوقت نمی‌بینیمشون. ‫- بفرما.
‫اگه کمک خواستی صدام کن.
[ساعت 12 و یازده دقیقه]
‫خب، شای و بنی، آره؟ ‫مرکز فرماندهی «درام اند بیس»، اینطور که شنیدم.
‫نه، گوش کن، گوش کن، خب؟
‫شرکت «اتمیک بیس»، آره، از هر چیزی ‫که تا حالا دیدی بزرگتر می‌شه.
‫شای رو می‌بینی؟ اون مدیرعاملشه. ‫اون بخش مثلاً لیبل و این‌ها رو می‌گردونه.
‫من رو می‌بینی؟ ‫من رئیس روزمره‌ی باشگاه هستم.
‫- باشگاه شبانه؟ ‫- آره، همه‌اش تو یه ساختمون بزرگه.
‫طبقه بالا دفترها، مغازه و استودیو، ‫و بعدش یه باشگاه تو زیرزمینه.
‫گلخونه‌های پلاستیکی روی پشت‌بوم ‫برای کاشت محصول.
‫- آره، البته. ‫- این تو لندنه، آره؟
‫- آره، آره، آره. صد در صد. ‫- آره، گوش کن.
‫همچنین، باید مثل یه قلعه بسازیمش، ‫چون، ببین، شای،
‫اون تو شهر خودش یه جورایی تحت تعقیبه. ‫پس باید از رئیس محافظت کنیم،
‫از «شایِ خودمون»، «شایِ جنگلی ما».
‫چرا؟ ‫ببخشید، اشکالی نداره بپرسم؟
‫شای تحت تعقیبه. ‫صورت یه پسره رو با بطری پاره کرده.
‫- هیس! ‫- نبیل، حرف نزن.
‫حرف نزن. این... این درست نیست.
‫- استیو. ‫- فیلم‌برداری نکنید.
‫خواهش می‌کنم. ما... شما گفتید...
‫حتی اگه صورت‌هاشون رو تار کنید، ‫قانوناً، نمی‌تونید بذارید حرف بزنن...
‫- اومد! ‫- این کار مناسبی نیست.
‫- می‌فهمم. ‫- من فکر کردم ما...
‫- تو راهرو منتظرتونن. ‫- ممنون. دارم میام.
‫بچه‌ها، می‌شه لطفاً فیلم‌برداری رو متوقف کنید؟
‫- ببین، من... نمی‌تونم... ‫- من از این کار راضی نیستم.
‫هیچ‌کدوم از این‌ها تو فیلم نمی‌مونه.
‫- من راضی نیستم. این‌ها تو فیلم نمی‌مونه. ‫- می‌فهمم.
‫استیو، استیو... من خیلی متأسفم. ‫خب، مشکلی نیست...
‫من خیلی متأسفم. راستش، مشکل هست.
‫- ما به شما اطمینان کامل می‌دیم... ‫- استیو، منتظره!
‫نه، نه. این آقا الان داره میاد. ‫اون فقط به خاطر اینکه شماها اینجایید، اینجاست.
‫پس، ازش فیلم بگیرید، و بعدش کارمون تمومه!
‫لعنتی.
‫- سلام. سلام. من... استیون هستم. ‫- سلام، استیون.
‫سلام، از دیدنتون خوشوقتم. ‫از این طرف بیاید.
‫کافیه دیگه!
‫- ایشون آماندا هستن. ‫- به «استنتون وود» خوش اومدید.
‫- آماندا. ‫- من آماندا هستم، معاون مدرسه.
‫هنری هاروی.
‫ایشون سارا هستن. ‫بخشی از تیم فوق‌العاده‌ی ما.
‫سارا.
‫بیاین از این طرف بریم.
‫اینجا... واقعاً عجب چیزی‌ـه.
‫خب، فکر می‌کنم اینجا یه جورایی ‫یه فضای اجتماعیه، فضای تفریحی.
‫ببین، اونجاست. داره میاد.
‫و... همه منتظرن! ‫خب رسیدیم.
‫خب، همگی، بشینید. ‫باید به اندازه کافی صندلی باشه.
‫عالیه.
‫خب، همگی، ایشون هیو مونتاگ...
‫- ببخشید، مطمئن نیستم درست... ‫- سِر هیو مونتاگ...
‫پاول. مونتاگ-پاول.
‫«پاول» نوشته می‌شه، «پول» تلفظ می‌شه.
‫- مثل آنتونی. ‫- «پول».
‫ولی کی اهمیت میده؟
‫- خب، به «استنتون وود» خوش اومدید. ‫- ممنونم.
‫خب، آقای «پول»، ‫سِر بنجامین گریفیت در خدمت شماست.
‫بسیار خوب. خوشوقتم از دیدارت، بنجامین.
‫خب، بچه‌ها، شماها این رو می‌دونید ‫چون همه‌تون جوون‌های باهوشی هستید،
‫ولی من نماینده پارلمان ‫محلی شما هستم،
‫نماینده‌تون تو مجلس.
‫پس، من تو وست‌مینستر ‫سخت کار می‌کنم و تصمیم می‌گیرم...
‫در مورد همه چیز، از جنگ‌های خارجی...
‫گرفته تا قیمت لوبیا،
‫تا حقوق معلم‌ها.
‫و خیلی زود، شماها هم حق رأی پیدا می‌کنید،
‫البته به شرطی که پاتون به زندان باز نشه،
‫و اون موقع باید ‫که از اون رأی خیلی عاقلانه استفاده کنید.
‫باید فکر کنید ‫که کی از پول شما محافظت می‌کنه،
‫اموالتون، آزادی‌هاتون.
‫ولی ما که هیچ‌کدوم از این‌ها رو نداریم.
‫ببخشید، دوباره بگو؟
‫مهم نیست.
‫بچه‌ها داشتن در مورد ‫دموکراسی مطالعه می‌کردن.
‫می‌دونید، فقط، بحث در مورد... دموکراسی...
‫و باز کردن این مفهوم ‫تو درس روسیه و کمونیسم‌شون بود.
‫خب، اینم از این.
‫من کار می‌کنم...
‫وقتی که این‌ور و اون‌ور ‫در حال ملاقات با آدم‌هایی مثل شما نیستم،
‫سخت کار می‌کنم تا مطمئن بشم ‫که ما به اون مسیر نمی‌ریم.
‫بریتانیای کمونیستی اون سرزمین ‫سبز و دلپذیری نخواهد بود...
‫که در حال حاضر همه‌مون ازش لذت می‌بریم.
‫عالیه.
‫باشه، عالیه. خیلی خوب بود.
‫برای بچه‌ها الهام‌بخش بود. ‫چندتا عکس بگیرید...
‫سوالی در مورد اینکه اون بالا ‫تو پایتخت چه خبره، ندارید؟
‫یالا، بچه‌ها، شماها که معمولاً ‫تو حرف زدن خجالتی نیستید.
‫شایعات پرنسس دایانا؟ اسرار دولتی؟
‫یالا، آقایون، بپرسید.
‫بله، پسر جوان؟
‫می‌خواستم بدونم، قربان،
‫این بخشی از آموزش برای، مثلاً، ‫نماینده مجلس شدنه،
‫یا همیشه همینقدر آدم عوضی بودی؟
‫- چی... ‫- شای!
‫این هر چی به دهنش بیاد می‌گه.
‫چه کوفتی بود؟
‫قربان.
‫ولی من می‌خواستم این رو بدونم.
‫از اون استفاده نمی‌کنید.
‫من می‌خواستم... سوالم رو بپرسم.
‫ما می‌تونیم سوال بپرسیم. ‫شما گفتید اون می‌تونه سوال بپرسه.
‫- می‌تونم ازتون یه سوال بپرسم؟ ‫- «پول»!
‫شما گفتید من می‌تونم بپرسم...
‫باشه، همگی.
‫«پول»!
‫لطفاً به سوال جواب بدید، ‫آقای پاول.
[ساعت 12 و 31 دقیقه]
‫این مزخرفه. ‫این نژادپرستی محضه.
‫جالبه، تارون. ‫چرا فکر می‌کنی نژادپرستانه‌ست؟
‫نمی‌دونم. تو بگو.
‫باشه، اگه این چیزی‌ـه که می‌خوای، خیلی‌خب.
‫شاید ایده خوبی باشه...
‫شاید حس می‌کنی...
‫که اگه یکی از پسرهای دیگه ‫با شولا حرف زده بود...
‫جوری که تو باهاش حرف زدی، ‫اون حرف‌ها رو بهش زده بود،
‫به شکل متفاوتی تنبیه می‌شدن.
‫می‌فهمی چی می‌گم
‫چون من سیاه‌پوستم، و اون سیاه‌پوسته، ‫و اون‌ها نمی‌دونن چه غلطی کنن،
‫و فکر می‌کنن من ...یه آدم عجیب غریبم، یه آزارگر
‫باشه، همین‌جا حرفت رو قطع می‌کنم. ‫من شدیداً مخالفم.
‫البته که مخالفی، جنی. ‫چون همه‌تون دقیقاً مثل همین.
‫مواظب باش، تارون.
‫بگم از اینجا چطور به نظر میاد. اجازه هست؟
‫بگو ببینم.
‫یک ماه بازداشت ویژه ‫و جلسات اضافی با من...
‫به خاطر موارد مکرر ‫کنایه‌های نامتعارف، آزار و اذیت،
‫و یک مورد رفتار ‫بسیار نامناسب با شولا.
‫می‌دونی، اگه تو رو از اینجا بیرون کرده بودن ‫و به پلیس زنگ زده بودن...
‫آره.
‫...اون‌وقت شاید تعجب می‌کردم ‫که آیا منصفانه رفتار می‌کنن یا نه.
‫ولی رایلی رو ببین.
‫جیمی رو اوایل امسال ببین.
‫به نظرم تنبیه‌ها ‫بسیار منصفانه‌ست.
‫فکر شده. حتی ملایم.
‫تو یه مدرسه معمولی،
‫اگه اون حرف‌ها رو به شولا زده بودی، ‫اخراج می‌شدی، بدون شک.
‫و شولا می‌تونست شکایت کنه.
‫سارا، به نظر عالی میاد.
‫- ممنون، سارا. ‫- عالی به نظر میاد.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫- مال منم برداشت. ‫- یالا، ولش کن دیگه.
‫تو که آلن شیرر نیستی. ‫فقط یه گل زدی.
‫- مال منه. ‫- نه.
‫همچین غلطی نکردی. چه کوفتیه؟
‫مثل یه بچه ‫اون رو ازت دزدید.
‫نه داداش. من می‌گیرمش.
‫- شروع نکن. ‫- لعنتی!
‫آره، گوش کن.
‫آفرین که امروز دوباره ‫با شولا رفتار بدی نداشتی.
‫چی؟
‫آره. هرچند خیلی بچه‌ی خوبیه، ‫مگه نه؟
‫اوه...
‫- لعنتی! ‫- گندش بزنن، آره؟
‫جمعش کن!
‫گندش بزنن. یالا، چیه؟ ‫چیه، بزدل؟ چیه؟
‫از آشپزخونه برو بیرون!
‫بزنش!
‫- بس کن! ‫- بگیر که اومد!
‫چند بار بهت گفتم؟
‫گندش بزنن.
‫بگو. چرا فرار می‌کنی، پسر؟ ‫چرا فرار می‌کنی، جیمی؟
‫اوه!
‫بی‌شعور عوضی!
‫لعنتی!
‫یالا!
‫- برو کنار! ‫- هی، بزنش!
‫نه! بس کنید!
‫همگی، آروم باشید!
‫- آشغال کوچولو! ‫- لعنتی!
‫لعنتی.
‫چرا باید همیشه ‫اینقدر بی‌شعور باشی؟
‫چی؟
‫چرا باید همیشه ‫یه آدم بی‌شعور باشی؟
‫- می‌کشمت، شای! ‫- نه!
‫- می‌کشمت! ‫- کافیه! کافیه!
‫اگه «شایِ» سال 1996 می‌تونست چیزی ‫به «شایِ» سال 1990 بگه، چی می‌گفت؟
‫راستش، اصلاً حوصله‌ش رو ندارم.
‫باشه، بیا تمومش کنیم.
‫نه، می‌خوام این کار رو بکنم. ‫منظورم خودم بودم. از خودم متنفرم.
‫از... از خودم، بعضی‌ وقت‌ها.
‫خب، باشه. پس بیا تمومش کنیم.
‫می‌خوام انجامش بدم.
‫باشه.
‫من همه‌ش تو فکر پیدا کردن مواد ‫و سیگار بودم،
‫و نوشیدنی‌های مختلف، و...
‫و این کارها.
‫می‌خواستم همه‌ش بالا باشم...
‫و با مامانم و ناپدریم پرخاشگری کنم.
‫به یه بچه، خیلی بد آسیب زدم.
‫و ناپدریم رو با چاقو زدم.
‫لعنتی.
‫فقط انگشتش. حالش خوبه.
‫راستش...
‫آخرش...
‫آخرش باعث شد رابطه‌مون بهتر بشه.
‫و به هر حال انگشت‌هاش تپله.
‫آره، اون یه آدم عوضیه.
‫استیو مشخصاً بهمون گفت این کار رو نکنیم.
‫فکر کنم منظورش وقتی بود ‫که پسرا تو اتاقن.
‫- من با این کار راحت نیستم. ‫- مشکلی نیست، اتاق‌ها خالی‌ان.
‫بیا اینجا، کلیر. ‫از این کارهای هنری چندتا عکس بگیر.
‫- کلیر، از این فیلم نگیر! ‫- مشکلی نیست.
‫دوست نداره در موردش حرف بزنه، ‫ولی استیو یه تصادف جدی داشت...
‫حدود دو...
‫راستش، الان دیگه ‫بیشتر از سه سال پیشه،
‫و اصلاً خوب نبود.
‫یعنی، رسماً، می‌دونی، ‫سر میدون از ماشین پرت شد بیرون.
‫خدایا.
‫- «شای.» ‫- شای.
‫- شبیه یه بچه خوب به نظر می‌رسه. ‫- آره.
‫- جف، می‌شه از کادر بری بیرون؟ ‫- من...
‫مطمئن نیستم گشتن ‫تو کشوها کار درستی باشه.
‫- شاید فقط چیزهایی که رو قفسه‌ست. ‫- داره می‌شکنه.
‫- لعنتی! این تو چیه؟ ‫- «شرکت اتمیک بیس.»
‫دیدی چقدر سنگینه؟
‫یالا، یه نگاه بنداز.
‫رسماً یه کیسه سنگه.
‫ممنونم.
‫لطفاً اونقدر بهم احترام بذار ‫که به حرف‌هام گوش بدی.
‫می‌دونی، راستش، دارم فکر می‌کنم،
‫اگه دنبال دلیلی هستیم ‫که خواب عمیق نداری،
‫لازم نیست جای دوری بریم ‫به جز این موسیقی، درسته؟
‫خیلی سریع و بریده بریده و متالیکه.
‫خیلی رو دور تنده.
‫اینطور نیست، شای؟
‫ما اخیراً داشتیم ‫پیشرفت خیلی خوبی می‌کردیم.
‫خدای بزرگ. باشه.
‫اتفاقی بین تو و ‫مامانت و ایان افتاده؟
‫مشکلی پیش اومده که ‫من ازش بی‌خبرم؟
‫با بنی همه چی خوبه؟ ‫برنامه‌ها برای لیبل؟
‫هنوز از علوم لذت می‌بری؟
‫زمین‌شناسی؟
‫چطوره یکی از نمودارهات رو بیاریم؟
‫اینقدر تظاهر نکن من رو می‌شناسی!
‫تو من رو نمی‌شناسی!
‫تو فقط چیزهایی رو می‌دونی که من بهت می‌گم!
‫باشه، شای.
[ساعت 15 و 23 دقیقه]
‫- کال، کارت تمومه، راستی. ‫- ترکوندمش.
‫بزن دیگه اون بچه سوسوله رو!
‫مثلاً، بوم!
‫اینقدر مثل دخترها نباش. یالا، کال.
‫جوابش رو بده.
‫شای. شای، می‌تونم...
‫- می‌تونم دو دقیقه وقتت رو بگیرم؟ ‫- ولی می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫یالا، فقط بیا بیرون تو راهرو. ‫دو ثانیه.
‫می‌گه من خیلی دخترم، داداش. ‫دارم اون صحنه رو از دست میدم.
‫خب...
‫شنیدم با جنی چی شده.
‫خبر خوب اینه که، ‫صندلیه شکایت نمی‌کنه.
‫خیلی بامزه‌ای، رفیق.
‫شای...
‫باشه، شوخی بدی بود.
‫درسته؟ یه... یه شوخی بی‌مزه بود.
‫گوش کن، فکر می‌کنم ما همیشه ‫با هم صادق بودیم.
‫می‌تونم بگم یه چیزیت شده،
‫و تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫اینه که از ما استفاده کنی.
‫می‌دونی، از آدم‌هایی که اینجا ‫بهت اهمیت میدن، استفاده کن.
‫با ما حرف بزن.
‫با من، یا آماندا، ‫یا حتی بچه‌ها. هر کی.
‫چون تو تنها نیستی، شای. ‫تمام هدف همینه.
‫یالا.
‫یا به مامانت زنگ بزن، ‫و بعدش اون می‌تونه با ایان بیاد،
‫و همگی می‌تونیم با هم یه بحثی داشته باشیم
‫- خدای من. ‫- حرف بزنیم حلش کنیم.
‫واقعاً دست از سرم بردار، استیو!
‫رفیق، من نمی‌خوام حرف بزنم. ‫از حرف زدن خسته شدم.
‫از جنی خسته شدم.
‫و از تو هم خسته شدم.
‫آره، می‌فهمم. می‌فهمم.
‫- درک می‌کنم. ‫- تو چی، استیو؟
‫بیا در مورد تو حرف بزنیم.
‫تو چرا اصلاً اهمیت میدی؟
‫آدم عجیب.
‫- شای. ‫- تو اصلاً چی هستی؟
‫تو یه معتاد عوضی یا یه همچین چیزی هستی؟
‫خب، کاری که داریم می‌کنیم ‫اینه که از همه می‌پرسیم...
‫که خودشون رو تو سه کلمه توصیف کنن.
‫باشه.
‫خیلی، خیلی خسته.
‫و، در مورد پسرها چی؟
‫اون‌ها در مورد تو چی فکر می‌کنن؟
‫کال، یه کاری بکن! ‫بزن لهش کن!
‫خیلی‌خب، آقایون. بشینید. ‫بچه‌ها، لطفاً بشینید.
‫باشه، خب امروز به دلایل مختلفی ‫از کنترل خارج شده...
‫فکر کنم فکر می‌کنن من آدم خوبی‌ام.
‫اَش، خوبی؟ رایلی؟
‫یعنی، من یه احمقم، و یه بی‌شعور، ‫و یه نفهم، و یه کله‌پوکم، و...
‫می‌تونستم همه‌شون رو به خاطر ‫توهین کلامی دستگیر کنم.
‫و تعصبات ضد ایرلندی.
‫ولی فکر می‌کنم که اون‌ها شاید... ‫امیدوارم که بهم اعتماد داشته باشن.
‫یادتونه در مورد ‫سن سیاره حرف می‌زدم؟
‫خب، این خطی که اینجا کشیدم، بچه‌ها، ‫باشه، خب این،
‫کل این مسیر مثل سن سیاره‌ست، ‫کل این مسیر، دور تا دور.
‫درسته، کل مسیر، کل مسیر. ‫تا آخر، آخر، آره؟
‫می‌دونی، تو درگیر ‫بعضی موقعیت‌های انفجاری می‌شی...
‫چون بچه‌ها از دست ‫همدیگه عصبانی‌ان،
‫یا از دست مسئولین عصبانی‌ان، یا...
‫اینجا...
‫...مامان و باباشون.
‫- این بشریته. می‌فهمید؟ ‫- یا خدا.
‫خب، این چیزی‌ـه که سعی می‌کنم...
‫آدم‌ها به دلایل مختلف ‫اون‌ها رو رها کردن.
‫پس، همه کارمندهای من اینجا هستن ‫چون می‌خوان اینجا باشن.
‫می‌دونید؟ این چیزی‌ـه که سعی می‌کنم...
‫و فکر می‌کنم که این یه معنایی داره.
‫- فکر می‌کنیم این سنگ‌ها چقدر قدمت دارن؟ ‫- مزخرفه.
‫نه، گچ، جیمی، گچ. ‫فقط گچ... گچ معمولی قدیمی.
‫- کسی هست؟ ‫- پنجاه میلیون!
‫- نه. ‫- آره، بنی. آره.
‫- چی؟ ‫- و...
‫کسی می‌تونه... ‫کسی می‌دونه گچ از چی ساخته شده؟
‫- کسی هست؟ ‫- تو خیلی احمقی.
‫- خفه شو بابا. ‫- خفه شو.
‫میلیاردها تیکه خرد شده کوچیک، مثل...
‫- چی، شای؟ ‫- میلیاردها تیکه خرد شده کوچیک...
‫- آره، خودشه. ‫- نه، نمی‌دونم.
‫نه، درست گفتی.
‫نه، نمی‌دونم.
‫درست گفتی.
[حکاکی‌های ساحلی]
‫خب، اساساً مثل میلیون‌ها و میلیاردها ‫فسیل کوچیک خرد شده‌ست.
‫مثل، مثل صدف‌های کوچیک...
‫اگه معلم‌هات می‌تونستن ‫تو رو تو سه کلمه توصیف کنن،
‫فکر می‌کنی چی می‌گفتن؟
‫همین رو می‌گم. از این روز ‫به اون روز خیلی فرق می‌کنه.
‫مثلاً، بعضی روزها، ‫می‌گفتن پرحرف، باهوش، آروم.
‫و بعد، روز بعدش، می‌گفتن...
‫بدبخت و دردسرساز، رو مخ.
‫به نظر میاد کسی هستی که ‫هوش هیجانی خیلی بالایی داره،
‫اگه اشکالی نداره که این رو می‌گم.
‫می‌دونم. مثل اینه که به آسمون شب نگاه کنی ‫و سعی کنی همه‌ش رو تو ذهنت نگه داری.
‫- خیلی‌خب، گریه نکن، استیو. ‫- چی؟
‫خودتون دیدید. ‫یعنی، آشفته‌ست، درسته؟
‫ولی ما... ما فکر می‌کنیم داره جواب میده.
‫می‌تونید این بچه‌ها رو زندانی کنید ‫و کلید رو دور بندازید،
‫ولی ما حس می‌کنیم داریم کاری می‌کنیم.
‫یه راه جایگزین وجود داره.
‫- گم‌شو! ‫- بی‌شعور! بیا اینجا، احمق.
‫آتیش!
‫استیو! استیو!
‫آتیش!
‫استیو، کی کشیدش؟
‫کشیده شده بود.
‫می‌تونی همکارهات رو ‫تو سه کلمه توصیف کنی؟
‫عالیه... غیر رسمی؟
‫آره، آره، کاملاً. ‫فقط برای سرگرمی و تراپیه.
‫باشه.
‫استیو...
‫اصیله.
‫اون از آدم خوب‌هاست، ‫می‌دونی؟
‫اون واقعیه.
‫آره. اون رئیسه.
‫می‌فهمم.
‫باشه؟
‫من از کلاس متنفرم، آره؟
‫خیلی استرس داشتم.
‫از دست دادن امتیاز میز بیلیارد ‫اساساً زندگی لعنتیم رو خراب کرد!
‫دلم برای مواد تنگ شده. دلم برای تفریح تنگ شده
‫- کاش از این مدرسه لعنتی بیرون بودم! ‫- باشه، ممنونم.
‫هی.
‫می‌دونی، ‫شاید واقعاً از این خوشت بیاد، جنی.
‫داشتم با «شایِ جنگلی» حرف می‌زدم.
‫- شای. ‫- آره.
‫و داشت می‌گفت که چطور مامان‌هامون ‫همیشه سرمون خراب می‌شدن.
‫می‌دونی؟
‫اذیتمون می‌کردن.
‫«این کار رو نکن. اون کار رو نکن.»
‫«تو این خانواده رو نابود کردی.»
‫و بهم گفت، «داداش، دلم برای اون روزها تنگ شده»
‫بهش گفتم، «ببین، من...»
.‫«منم دلم برای اون روزها تنگ شده، خب «دلم براش تنگ شده
‫مامانم.
‫من زندگیش رو خراب کردم، مگه نه؟
‫ولی همینه که هست، جنی.
‫همینه.
‫جنی. جنی پنی منی.
‫این رو بگیر، بذارش تو مغزت ‫و هضمش کن.
[ساعت 17 و 21 دقیقه]
‫این تقریباً همون چیزی‌ـه ‫که امروز بعد از ظهر به تارون گفتم.
‫تو یه مدرسه معمولی...
‫دستگیر می‌شد، ببخشید که رک می‌گم.
‫خب، کاملاً. ‫این چیزی‌ـه که سعی داشتم بهت بگم.
‫ولی از دیدگاه شولا، ما...
‫وقتی می‌گم «ما»، منظورم تویی،
‫مدرسه، تا حد سهل‌انگاری ‫کوتاهی کرده در اینکه...
‫ببخشید. ببخشید، جنی.
‫گروه فیلم‌برداری لعنتی اینجا قایم شدن؟
‫فکر کنم کارشون تموم شده.
‫- خدایا، همه‌جا بودن. ‫- امیدوارم.
‫سلام، استیو. ‫چه روزی داشتید همگی.
‫بله. آره.
‫شای به زور از فرستاده شدن ‫به برج لندن فرار کرد...
‫به خاطر توهین کلامی به یه لرد، یا یه سِر.
‫اون سِره؟ آره سِره.
‫- آره، آماندا داشت بهم می‌گفت. ‫- لعنتی.
‫من تو کل زندگیم از هیچ‌کس ‫به این اندازه بدم نیومده.
‫و زمان‌بندیش، می‌دونی.
‫شای بیچاره. یه لحظه خوبه، یه لحظه بده، ‫و بعد بوم، یه نابغه کمدی می‌شه.
‫آره، ‫واقعاً می‌خوام در مورد اون بحث کنیم.
‫یا، استیو، تو می‌خوای...
‫نه، تو بگو. تو بگو.
‫خیلی‌خب. خب، من داشتم...
‫من امروز بعد از ظهر یه جلسه فاجعه‌بار ‫باهاش داشتم. یه...
‫به یه صندلی حمله کرد، ولی فکر کنم ‫باید از اونم عقب‌تر برم...
‫به پنج‌شنبه گذشته، ‫یا حتی پنج‌شنبه قبلش.
‫من متوجه یه تغییر مشخص ‫تو پذیرا بودنش شدم...
‫نسبت به کارهایی که ما هر هفته ‫اینجا انجام می‌دیم.
‫خاطره‌نویسیش رو کاملاً متوقف کرده.
‫جملات صبحگاهیش، تمرین تنفسش رو ‫کاملاً متوقف کرده.
‫می‌گه همه‌اش بی‌فایده‌ست.
‫و اون قبلاً اینقدر شیوا ‫در مورد وحشت‌های شبانه‌اش حرف می‌زد...
‫و اون...
‫حس سیم خاردار بودنش.
‫و درست تو ماه گذشته...
‫آره، حس می‌کنم ‫انگار از اتاق رفته بیرون.
‫آره، استیو، همینطوره.
‫- و من نگرانم. ‫- آره.
‫یعنی، فکر می‌کنم اوضاع ‫داخل گروه خوبه.
‫- می‌دونی، گروه «درام اند بیس». آره؟ ‫- آره، به نظر که خوبه.
‫نه.
‫داره سیل میاد، اون رو نگاه کن.
‫آره، اون... ‫اون چیزها رو به دل می‌گیره، ولی اون...
‫یعنی، اون و بنی خوبن، ‫اون و کال خوبن.
‫می‌دونی، یعنی، ساکت بوده.
‫آره... اون...
‫اون...
‫پرسیدم خانواده‌اش می‌خوان ‫برای آخر هفته بیان یا نه،
‫و به اون خیلی بد واکنش نشون داد.
‫ولی بیشتر وقت‌ها خیلی خیلی ساکت بوده. ‫تا قبل از ماجرای اون حرف زشت.
‫اوه.
‫می‌دونی، می‌دونم که شما اینجا ‫سیاست نادیده گرفتن رو در پیش گرفتید.
‫منظورم مواده.
‫گندش بزنن، ‫من تا اون حد پیش نمی‌رم. ما تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫- بیشتر پسرها تفریحی مصرف می‌کنن. ‫- نمی‌شه سر هر چیزی جنگید.
‫ولی فکر کنم شای ترجیح میده تنها مصرف کنه.
‫موضوع مواد رو می‌تونیم تأیید کنیم. ‫من و اوون می‌تونیم بهتر عمل کنیم.
‫داریم روش کار می‌کنیم... ولی این همیشه ‫یه جنبه دردسرساز این مکان بوده.
‫آره، اون یه تمایل واقعی داره.
‫می‌دونی، ‫و من واقعاً براش ناراحتم.
‫اون یه تمایل واقعی داره ‫تا از این پیله‌ی خودش بیاد بیرون.
‫اوون، خطای هَند بود!
‫ببینید، من...
‫قول میدم اینجا شخصاً ‫از کسی انتقاد نمی‌کنم، ولی...
‫من قبلاً هیچوقت تو «استنتون وود» ‫این حس رو نداشتم.
‫من دو هفته پیش ازت خواستم ‫در مورد شای باهات حرف بزنم،
‫و این هفته هم دوباره دو بار ازت خواستم.
‫این وظیفه اولیه ‫و اساسی مراقبتی توئه.
‫جنی، اوضاع یه‌کم قمر در عقرب بوده.
‫می‌دونی که من عاشق اومدن به اینجام، ‫و خیلی به کاری که همه‌تون می‌کنید احترام می‌ذارم،
‫ولی استیو، تو نمی‌تونی همه‌ش رو تنهایی انجام بدی
‫و با کسی مثل شای...
‫چرا یهویی چندتا کارمند دیگه ‫ظاهر نمی‌کنی، جنی؟
‫ببین، ‫من قصد توهین ندارم، ولی استیو...
‫شاید یه حدی برای کاری که تو...
‫همین‌جا حرفت رو قطع می‌کنم ‫قبل از اینکه به کسی توهین کنی.
‫به هر حال دیگه تموم شده.
‫منظورت چیه که ‫«تموم شده»، آماندا؟
‫دارن مدرسه رو می‌بندن.
‫من می‌خوام اینجا باشم، ‫مثلاً، تو «استنتون وود»،
‫ولی بعضی‌ وقت‌ها فقط می‌خوام ‫چهار ساله باشم، و...
‫از اول شروع کنم و گند نزنم بهش.
‫یه بار دیگه امتحانش کنم، ‫ولی نه تو ذهنم.
‫اینقدر گند نزنم به همه چی،
‫اینقدر حس نکنم همه گندهایی که می‌زنم ‫تقصیر خودمه.
‫انگار، بهم چسبیده.
‫تو چی، استیو؟
‫بیا در مورد تو حرف بزنیم. ‫تو چرا اصلاً اهمیت میدی؟
‫- شای. ‫- تو اصلاً چی هستی؟
‫تو یه معتاد عوضی یا یه همچین چیزی هستی؟
‫تموم شد. ‫دیگه نه تماس تلفنی، نه ملاقات.
‫نمی‌تونی ارتباطت رو با من قطع کنی. ‫من پسرتم.
‫ساکت شو و گوش کن.
‫این تقصیر توئه، استیو.
‫این تقصیر توئه.
‫باید به کارهام برسم. ‫به زودی می‌بینمت، جنی، باشه؟
‫استیو.
‫متأسفم.
‫اشکالی نداره.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫گم‌شو!
[ساعت 20 و 47 دقیقه]
‫شما همه خوبید؟ ‫تو خوبی، شولا؟
‫آره. آره، من خوبم.
‫باشه. آماندا، ‫می‌تونی لطفاً این رو امضا کنی؟
‫باشه. بله.
‫موقع فوتبال هیچ گندی بالا نیومد؟
‫نه.
‫آره، فکر کنم یه جورایی بهشون درس دادم، ‫راستش رو بخوای.
‫مگه اینکه ساده‌لوح باشم،
‫ولی همه خیلی خوب رفتار کردن، ‫و تارون حتی یه کلمه هم با من حرف نزد.
‫خیلی‌خب، من میرم یه دوری بزنم ‫و یه سیگار بپیچم و بکشم.
‫باشه. بله.
‫آره.
‫همونطور که یه شاعر بزرگ گفته،
‫«باید سیگار بکشیم ‫تا وقتی که هنوز دهنی برای پک زدن داریم.»
‫شولا. شولا؟
‫می‌تونی یه لحظه وایسی؟ ‫شاید بتونیم اون صحبته رو بکنیم؟
‫همین الان؟
‫اگه اشکالی نداره، آره.
‫البته.
‫آره، بیا تو دفتر من.
‫عجب روز لعنتی بود.
‫آره، خب، ‫تا قبل از اون میدون جنگ شنیسل مرغ،
‫همه‌چی خیلی خوب پیش می‌رفت. ‫فکر کنم روز آرومی بود.
‫خیلی‌خب، پس... اول از همه.
‫آره. خب، این... نوارهای مسخره، ‫می‌دونم خیلی احمقانه‌ان،
‫ولی وقت برای جلسه توجیهی نداشتیم، ‫برای همین دارم این‌ها رو ضبط می‌کنم.
‫اون‌ها... اون‌ها عالی‌ان، استیو.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫شولا می‌گه واقعاً از ‫نوارها خوشش میاد، استیو.
‫شولا می‌گه ‫واقعاً از نوارها خوشش میاد، استیو.
‫خوبه، و برنامه... برنامه کاریت بهتره؟
‫آره. عاشق روزهای جدیدم، ‫پس ممنونم.
‫می‌دونم...
‫می‌دونم آماندا فکر نمی‌کنه من...
‫برای این کار ساخته شدم، یا آماده‌ام، یا...
‫منظورت چیه، «ساخته شدم»؟
‫این، تدریس، این مکان.
‫نه، این نیست. این نیست.
‫یعنی، اون رسماً این رو گفت.
‫نه، آماندا...
‫آماندا، اگه استرس داشته باشه ‫حرف مفت می‌زنه، می‌دونی.
‫مثلاً، هیچ‌کدوم‌مون...
‫هیچ‌کدوم‌مون به اندازه کافی حقوق نمی‌گیریم ‫یا به اندازه کافی آموزش ندیدیم یا به اندازه کافی خوب نیستیم.
‫هیچ‌کدوم‌مون. پس...
‫این دلیل کافی نیست... ‫این دلیلی برای...
‫نمی‌تونی همینجوری ولش کنی بری.
‫همه‌چی داغونه.
‫آره، فقط، من...
‫من واقعاً می‌خوام اینجا باشم، استیو. من...
‫من واقعاً تو این کار خوبم.
‫تو واقعاً خوبی، شولا.
‫کل ماجرای تارون، ‫فقط زمان‌بندیش بد بود.
‫و حس می‌کنم اگه شاید ‫یه سال پیش اینجا بودم،
‫جور دیگه‌ای باهاش برخورد می‌کردم.
‫و ببین، اگه من...
‫حس می‌کنم به اندازه کافی سریع ‫به اون موضوع نرسیدم.
‫و اگه تو حس کردی حمایت نشدی ‫یا... هر لحظه تنها بودی،
‫من واقعاً، واقعاً متأسفم.
‫لعنتی، استیو، ‫داری اشکم رو درمیاری.
‫همه چی خوبه. ‫این یه تجربه خیلی بزرگه.
‫خب، ما واقعاً خوش‌شانسیم ‫که تو رو داریم. جدی می‌گم.
‫ممنونم.
‫یه چیز دیگه‌ای هست که می‌خوام بپرسم، ‫اگه اشکالی نداره.
‫شاید ندونی یا...
‫چه کوفتیه؟
‫دسامبر؟
‫آره.
‫این... ‫این دقیقاً یعنی چی؟
‫- باید شروع کنیم دنبال کار بگردیم یا...؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم، شولا.
‫نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫خب، حداقل...
‫حداقل یه نماینده مجلس دیدیم.
‫- یه نماینده مجلس واقعی. ‫- آره.
‫این یه افتخار واقعی بود.
‫یه نماینده مجلس واقعی.
‫چ... چیز دیگه‌ای بود که تو...
‫- نه. ‫- نه، باشه...
‫- خوبه. خب... ‫- خوبه.
‫من دیگه میرم. فردا صبح زود می‌بینمت؟
‫آره. می‌بینمت.
‫تو شب می‌مونی؟
‫آره، من و آماندا و اوون. آره.
‫- خوبه. باشه، استراحت کن. می‌بینمت. ‫- همه چی خوبه، آره.
‫باشه. زنگ بزن به مامان و ناپدری شای،
‫و... یادداشت برای پرونده، افشای کامل...
‫در مورد رفتارش... ‫...و نگرانی‌هامون.
‫یه گزارش کتبی کامل از جنی ‫و یه عذرخواهی کامل از طرف من...
‫تنظیم مجدد داروها با پزشک عمومی.
‫س... س... سعی کن... ...مسئله‌ی اتاق‌های لعنتی رو حل کنی
‫و فقط جمعش کن، استیون.
‫تو داری تو این دور باطل...
‫این دور باطل لعنتی، ‫می‌چرخی.
‫تو...
‫دارن مدرسه‌ات رو می‌بندن، استیون.
استیون
‫داری تو این دور باطل لعنتی، ‫می‌چرخی.
‫دارن مدرسه‌ات رو ‫می‌بندن، استیون.
‫دارن مدرسه‌ات رو می‌بندن، استیون.
‫استیون.
‫داری سخت کار می‌کنی؟
‫ها.
‫- تو... داری می‌نوشی؟ ‫- آره.
‫- داری می‌نوشی؟ ‫- آره.
‫فقط دارم یه لیوان نوشیدنی می‌خورم.
‫چیز مهمی نیست. دارم... ‫کلی از اون‌ها اونجاست.
‫از اون نوشیدنی‌های کریسمسه. ‫تو هم باید یه لیوان بخوری، آماندا.
‫- چیزی مصرف کردی؟ ‫- نه!
‫- ها! ‫- نه، آماندا. یالا. فقط من رو...
‫فقط دارم یه لیوان نوشیدنی می‌خورم.
‫جدی می‌گم. من فقط دارم یه لیوان نوشیدنی می‌خورم. ‫تو هم باید یه لیوان بخوری.
‫می‌دونی، هیچ‌کدوم از این‌ها تقصیر تو نیست.
‫استیو.
‫آره، ولی هست.
‫نه، نیست.
‫- ولی هست. ‫- نه، نیست!
‫استیون، تقصیر تو نیست.
‫بسته شدن مدرسه، تقصیر تو نیست.
‫اون تصادف ماشین.
‫- مُردن اون دختر کوچولو. ‫- لطفاً، لطفاً، لطفاً.
‫- نه. یعنی، ببین، من... ‫- لطفاً.
‫- چرا در موردش حرف نمی‌زنی؟ ‫- نه، نه، آماندا، من الان این کار رو نمی‌کنم.
‫- یکی مُرده، و اگه داری خودت رو بی‌حس می‌کنی... ‫- من الان این کار رو نمی‌کنم.
‫- به افتخار تو. یالا. ‫- نه، نه.
‫- لیوانت رو... ‫- نه، نه.
‫من می‌خوام در موردش حرف بزنی.
‫می‌خوام بگی تقصیر تو نیست. ‫می‌خوام این رو بپذیری.
‫می‌خوام بهم نگاه کنی ‫و این رو بپذیری!
‫چون داری زجر می‌کشی، رفیق. ‫داری بدجور زجر می‌کشی!
‫واقعاً، و نمی‌تونی بی‌حسش کنی،
‫و نمی‌تونی متوقفش کنی...
‫چون باهاش کنار نمیای، ‫استیو!
‫تو باهاش کنار نمیای!
‫من و استیو، می‌دونی، ما انتظار ‫یه چیز کاملاً متفاوتی رو اینجا داشتیم.
‫دو تا گروه سال تحصیلی کامل، ‫می‌دونی، شصت و خورده‌ای بچه،
‫و تقریباً به همون تعداد معلم.
‫و قرار بود اینجا ‫یه مرکز عالی باشه.
‫و کاهش بودجه پشت کاهش بودجه، ‫و ما به حداقل رسیدیم،
‫و فقط داریم لنگ‌لنگان پیش می‌ریم...
‫تو یه جور حالت بحران دائمی.
‫و...
‫استیو در موردش حس بدی داره، ‫و نباید داشته باشه، می‌دونی؟
‫و من درکش می‌کنم چون منم در موردش حس بدی دارم، ‫و نباید داشته باشم،
‫ولی فکر کنم برای همینه که ما با هم کار می‌کنیم، ‫چون هر دومون، می‌دونی،
‫ما واقعاً به این مکان گره خوردیم ‫چه خوب، چه بد،
‫و تقریباً همیشه بده.
‫لعنتی...
‫واقعاً دست از سرم بردار، استیو.
‫رفیق، من نمی‌خوام حرف بزنم. ‫از حرف زدن خسته شدم.
‫از جنی خسته شدم.
‫تو چی، استیو؟
‫تو چرا اصلاً اهمیت میدی؟
‫نه، نه.
‫نه!
‫نه، نه، نه.
‫- آماندا. آماندا! ‫- چیه؟
‫- آماندا، شای رفته. ‫- چی شده؟
‫- شای رفته. ‫- چی؟
‫شای رفته. یه یادداشت گذاشته.
‫- چی؟ ‫- بچه‌ها رو بیدار نکن.
‫- اونجا نیست، رفته! ‫- می‌خوایم چی کار...
‫- یالا، باید بریم پیداش کنیم. ولی اون... ‫- اشکالی نداره.
‫- چی مصرف کردی؟ ‫- فقط چند لیوان نوشیدنی خوردم.
‫بهم دروغ گفتی. ‫بهم دروغ گفتی، تو ضعیف، احمق...
‫بهم دروغ گفتی. تو پیداش می‌کنی.
‫تو دروغ گفتی.
‫شای!
‫شای؟
‫شای!
‫شای.
‫شای!
‫- می‌خوام به پلیس زنگ بزنم. ‫- نه، نه، نه.
‫اتاق زیر شیروونی رو بگرد، زیرزمین رو بگرد. ‫من این اطراف رو می‌گردم.
‫شای!
‫اگه می‌تونستم برگردم عقب...
‫فقط...
‫می‌رفتم خونه مادربزرگم ‫و فقط... وقت می‌گذروندم.
‫می‌نشستم...
‫تو خونه مادربزرگم.
‫و فقط به... حرف زدنش ‫گوش می‌دادم.
‫حرف زدنش.
‫فقط بوی خونه‌ش رو حس می‌کردم.
‫بیسکوئیت‌های نرم و وارفته‌اش رو می‌خوردم.
‫فقط...
‫شاید فقط همه‌چی رو جمع می‌کردم و...
‫می‌ریختمشون تو یه کاروان، ‫می‌زدم به جاده. می‌دونی؟
‫کلاس جغرافی به سبک تلما و لوئیز.
‫با تمام سرعت به سمت ناکجاآباد.
[ساعت 8 و 11 دقیقه]
‫بابا! بابایی!
‫- سلام! سلام! ‫- بابایی!
‫- بابا! ‫- بابایی!
‫چطورید؟ همه چطورن؟
‫بابایی.
‫- بابا. ‫- آره.
‫- بابا! ‫- خیلی گِلی شدی.
‫- می‌دونم. خیلی گلی. ‫- چرا گلی شدی؟
‫به نظر خیلی کثیف میاد.
‫اه.
‫- یالا، دخترها. ‫- ممنون، مامان.
‫امروز کیک داریم!
‫- خدایا، بابا سرحال به نظر می‌رسه. ‫- کیک داریم.
‫- صبح به‌خیر. ‫- شب سختی بود؟ آتیش‌سوزی؟ قتل؟
‫- همه خوبن؟ ‫- همه چی خوبه.
‫چرا گلی شدی؟
‫فقط... چیزی نیست.
‫- همه خوبن؟ ‫- آره.
‫- از اون شب‌ها بود؟ ‫- آره، از اون شب‌ها.
‫- یالا. دیرمون می‌شه. ‫- یالا، دخترها. بریم.
‫یادتون باشه، خوب باشید، مهربون باشید، باهوش باشید، ‫تو همه‌چی عالی باشید، مخصوصاً...
‫- دویدن. ‫- نه، مخصوصاً...
‫نقاشی خیلی ویژه.
‫نه، مخصوصاً علوم، آره؟ ‫و اختراعات.
‫بخواب. کل روز بخواب. هیچی کار نکن.
‫خیلی‌خب، پس، شولا، استیوم.
‫اینکه خودت می‌دونی، ‫پس غیره و غیره.
‫ببین، هر طور دوست داری به این ‫گوش کن یا نادیده‌اش بگیر.
‫هیچ فشاری از طرف من نیست. ‫خب، اَش. درسته... تو عاشق اَش می‌شی.
‫اون از اون بچه‌هاست ‫که همه‌اش کلک و حقه‌ست،
‫و مثلاً، ‫وسایلت رو هم می‌دزده.
‫اون یه لات عوضی به تمام معناست، ‫ولی خیلی باهوش و بامزه‌ست.
‫و خیلی هم باحاله.
‫بنی. بنی حضور پررنگی ‫تو خونه داره.
‫بعضی‌ وقت‌ها بیشتر... یه جورایی بیشتر ‫شبیه کارمندهاست تا یه دانش‌آموز.
‫و تو یه بحران به بنی ‫احتیاج داری...
‫چون می‌تونه کارها رو راست و ریست کنه، می‌دونی؟
‫اون یه مدتی پیش باباش رو از دست داد، ‫و هیچوقت نتونست خداحافظی کنه.
‫فکر کنم باباش زندان بود.
‫پس، اون تو، ‫فقط یه بچه داغ‌دیده‌ست، می‌دونی؟
‫رایلی، رفیق، این بچه. این بچه.
‫رایلی با یه موتور متفاوت ‫نسبت به بقیه ما کار می‌کنه.
‫اون یه بچه جذاب و زیباست، ‫و اون... اون بی‌وقفه‌ست.
‫همیشه داره با خودش ‫یا با بقیه می‌جنگه.
‫یه جور انرژی دیوانه‌وار داره.
‫همیشه حمله، حمله، حمله‌ست. ‫همیشه رو دور تنده.
‫اون پسر وحشیه، می‌دونی؟
‫دانش دایره‌المعارفی. ‫اهل کورنوال و مغرور. خیلی باهوش.
‫نبیل. تو عاشق نبیل می‌شی، شولا.
‫اون آقای باحال، آقای خوش‌برخورده.
‫و وقتی تلاش کنه از نظر درسی ‫خیلی قویه.
‫جیمی. من حقوقم رو ‫فقط به خاطر سروکله زدن با جیمی می‌گیرم.
‫اگه دعوایی باشه، اون شروع کرده.
‫اگه ضعفی باشه، پیداش می‌کنه. ‫ولی من عاشقشم.
‫خیلی با بصیرت و عاقله، ‫و می‌تونه فکر آدم‌ها رو بخونه.
‫اینطوریه که رو نقطه حساس‌شون دست می‌ذاره
‫دوست دارم تمرکز کنه، مشخصاً. ‫می‌تونه نتایج خیلی خوبی بگیره.
‫در مورد مدیریت بازرگانی ‫یا یه همچین چیزی حرف می‌زنه.
‫می‌تونه جزئیات دیوانه‌واری رو به یاد بیاره. ‫هر چی در مورد هیپ هاپ ازش بپرس. هر چی.
‫خیلی‌خب، شای.
‫انگار از ازل شای رو می‌شناختم.
‫از کجا شروع کنم؟
‫- اون چیه؟ لعنتی! بچه‌ها! ‫- پسر.
‫یا خدا!
‫- کی داره اون رو پرت می‌کنه؟ ‫- لعنتی.
‫- چه کوفتیه؟ ‫- همه‌جا شیشه ریخته!
‫لعنتی! لعنتی، شای‌ـه!
‫شای! شای!
‫شای، چه غلطی می‌کنی؟
‫یه جورایی یه ‫ذخیره غم تو وجود شای هست.
‫انگار تمام حقیقت تلخ و ‫تاریک جهان رو دیده.
‫و حق با اونه.
‫مثلاً، وقتی شای بهت می‌گه ‫چرا اوضاع داغونه،
‫سخته... سخته باهاش مخالفت کنی.
‫شای!
‫ولی وقتی بخواد خیلی تیز و ‫بصیرت‌منده.
‫و یه جورایی... نمی‌دونم.
‫فقط، یه جورایی... یه درد عظیم داره،
‫اگه بفهمی چی می‌گم.
‫و من فقط دعا می‌کنم ‫که هوای تو سرش مهربون باشه.
‫که یه‌کم صاف بشه، می‌دونی؟
‫خیلی شانسی. چون وقتی شای ناراحته،
‫انگار یه بمب ‫تو خونه منفجر شده.
‫و این وحشت‌های شبانه هولناک رو داره، ‫و اون‌ها یه جورایی به روزهاش سرایت می‌کنن،
‫و خودت می‌بینی.
‫ولی قضیه اینه، من درکش می‌کنم، می‌دونی؟
‫من واقعاً درکش می‌کنم، ‫و فقط می‌خوام بهش بگم،
‫«خیلی چیزها هست، ‫و خیلی زیاده، ولی طاقت بیار،
‫چون همیشه این حس رو نخواهی داشت.»
‫می‌دونی، و البته دارم بهش دروغ می‌گم.
‫می‌فهمی چی می‌گم، ‫من می‌خوام همه این بچه‌ها،
‫و بچه‌های خودم، دخترهای کوچولوم، ‫می‌دونی، همه‌اش یکیه،
‫می‌خوام بدونن ‫که یه چیز دیگه‌ای هم هست.
‫چیزهای بی‌نهایتی هست،
‫موسیقی‌هایی که حتی نمی‌تونی ‫تصور کنی تو جاهای دیگه،
‫و آب و هوا، و عشق، ‫و شاید هیچی جز ویرانی، ولی کی می‌دونه؟
‫کی می‌دونه؟
‫فاجعه شکلش رو عوض می‌کنه، ‫و تبدیل می‌شه به شادی فردا یا هر چی.
‫و یه... یه کسی هست ‫که هنوز ندیدیش، و این...
[حکاکی‌های ساحلی]
‫این، می‌دونی... خودت می‌فهمی چی می‌گم.
‫به هر حال، دارم هذیون می‌گم.
‫ولی کافیه، مگه نه؟
،اگر شما یا نزدیکانتان با سلامت روان درگیر اید] [.همیشه منابعی برای کمک وجود دارند