‫ما دو نفر بودیم...
‫...و نفر سوم سرنوشتمون بود...
‫که فکر کنم از ما ناراحت بود ‫و برگشته بود به پوست خودش.
‫تو بمبئی شلوغ بود
‫ما مهندس شدیم...
‫...و با بقیه همراه شدیم تا تو این ‫شهر وحشی یه شغل پیدا کنیم.
‫به جای حقوق یک و نیم میلیون...
‫...یه شغل با حقوقی که ‫به زور 15000 تا میشد پیدا کردیم.
‫وقتی درگیر زندگی بودیم زمانی رسید که...
‫...فهمیدیم لیاقت این رو داریم جایی باشیم ‫که چشم همه رو ما باشه.
‫"این هفتمین حادثه شهر بمبئی هستش..."
‫"...جایی که یه مهندس با پریدن ‫جلوی قطار خودکشی میکنه."
‫"میگن که به خاطر بی‎کاری دست به این کار زده."
‫"به توجه به منابع نامه خودکشی میگه که..."
‫میدونی، این شبکه‎های خبری دیوونه شدن.
‫چی؟
‫هیچ مشکلی نداره.
‫داره اتفاق میفته.
‫حتما پدر بهش گفته یه شغل خوب پیدا کن.
‫و پسر گفت ‫"نه، خودکشی انتخاب بهتریه."
‫این نسل جدید شماست.
‫درسته
‫و نسل شما همه‌اش مهاران پراتاپ (جنگجو) بودن
‫- بله... ‫- عجب نسلی.
‫...ما این کار رو کردیم.
‫و تو جنگ‌هامون میبردیم...
‫...خلاف شماها.
‫شما حتی نمیتونید یه شغل درست و حسابی پیدا کنید.
‫شغل درست و حسابی.
‫فکر میکنی هر روز میرم بیرون و چی کار میکنم؟
‫حقوقت چقدره؟
‫13000... ‫توقع داری چی کار کنم؟
‫مهمونی بگیرم؟
‫قسط ماهیانه وام دانشجوییت چقدره؟
‫میتونی پولش رو بدی؟
‫به درد نخور.
‫تولید ناخالص داخلی به 3.8...
‫فقط من نیستم که یه شغل ‫درست و حسابی نداره.
‫دارم بهت میگم که با استارت آپم بهم کمک کن...
‫...اون وقت همه چیز درست میشه.
‫فایده‌اش چیه؟
‫نمیتونی یه یه نمایش کوچولو راه بندازی...
‫... و فکر کنی که میتونی یه سیرک رو بچرخونی.
‫میبینی...
‫- پسر آقای شارما رو ببین. ‫- درسته
‫و حقوق تپلی میگیره.
‫پس چرا اون رو به فرزندی قبول نمیکنی؟
‫همیشه به مامانش نگاه میکنی.
‫- ببین... ‫- بذار اول صبحونه‌اش رو تموم کنه.
‫این رو صبح شروع نکن.
‫عالیه
‫اون اینجا میشینه صبحونه بخوره...
‫...وقتی همه دارن میرن ماه.
‫عالیه
‫باشه. صبحونه نمیخورم. ‫خوشحال شدی؟
‫بهش توجه نکن.
‫برو سر کار.
‫و این رو تو راه بخور. باشه.
‫چرا یه دونه سیب؟
‫کلید کمدمون رو بهش بده.
‫این یه چیزی رو یادم انداخت.
‫چی؟
‫ببین... این‌ها رو برای زنت درست کردم.
‫سر راهت این‌ها رو بذار تو کمد.
‫مامان، من یه شغل درست و حسابی ندارم...
‫...پس انقدر به عروسی من فکر نکن.
‫در ضمن، این طرح به بابا میاد.
‫درسته، بابا. ‫میدونی چیه، من ازدواج میکنم...
‫...و جهیزیه زیادی میگیریم. ‫و از اون برای بازپرداخت وام استفاده میکنیم.
‫صورتش روشن شد.
‫- خداحافظ مامان. ‫- خداحافظ
‫به نظر نقشه خوبی میاد.
‫بیا دنبال موارد در دسترس بگردیم.
‫تلوزیونت رو ببین.
‫نگاهش میکنم.
‫حداقل تلوزیون به من گوش میده.
‫هرچی که بخوام میبینم.
‫"در اخبار اخیر یه پسر ‫پدر خودش رو خفه کرد."
‫گوروجی، این هفته، هفته‌ی ترفیع هاست.
‫اگه فقط بتونی کمکم کنی، خواهش میکنم.
‫همه شروع ها رو برای ساع 8 بذار.
‫موفقیت باید برای تو باشه.
‫گوروجی، باید جواب این رو بدم. ‫واقعا متاسفم.
‫آره، عزیزم. بگو.
‫تو راه اداره. ‫تو ادامه بده.
‫نمیتونم بیام عزیزم. ‫من تو راهم.
‫باید زرد بپوشی. ‫تا بختت رو آروم کنی.
‫اما آخرین بار گفتی آبی.
‫آبی؟ هیچوقت این رو نگفتم.
‫با تو صحبت نمیکردم.
‫باشه، خداحافظ. ‫به من زنگ نزن.
‫عصبانی نشو...
‫باشه. یه راهی پیدا میکنم. ‫میام. باشه.
‫نه، تو بهم بگو.
‫میخوای چی کار کنی؟
‫چی کار؟
‫البته که ازدواج. ‫ما قراره ازدواج کنیم.
‫حتی جلوی خانواده‌ام وایستادم...
‫اما من نمیتونم جلوی خانواده‌ام بایستم.
‫اگه میخوای با من ازدواج کنی...
‫...پس باید بیای خونه‌مون و ‫ازم خواستگاری کنی.
‫پدرم الان هم دنبال یه شوهر مناسبه.
‫یه تاجر یا خلبان...
‫رئیس منطقه‌ یه شرکت چند ملیتی بودن پست کمی نیست.
‫این هفته، هفته‌ی ترفیع هاست.
‫حتی وقتی به پدر تو میگم باید افتخار کنه.
‫- میفهمم... ‫- و بعد دستت رو تو عروسی بگیره.
‫سمیر، زندگی فیلم شاهرخ خان نیست.
‫به هر حال امشب باهاش شام میرم بیرون.
‫و تو هم باید بیای.
‫- امشب؟ ‫- بله
‫به همدیگه معرفیتون میکنم.
‫اما عزیزم، میدونی ترفیعم میتونه...
‫کی؟
‫8 شب، کاخ بزرگ.
‫ساعت 7:30 اونجام.
‫دنبال چی هستی؟
‫ولش کن.
‫بیا بریم دل درد بگیریم.
‫سلام بروس لی. چایی.
‫- ممنونم. ‫- پس دی جی...
‫اصلا میتونی یه فنجون چایی داغ بگیری؟
‫به اندازه کافی تو زندگیت گند نزدی؟
‫گم شو.
‫فقط اگه استارت آپم راه اندازی میشد...
‫چرا با مشتری‌های شرکتت حرف نمیزنی؟
‫دیوونه شدی گوتام؟
‫از نظر اخلاقی اشتباهه.
‫اگه مشتری‌های شرکتم رو بدزدم...
‫...مستقیم میرم به جهنم.
‫اینجا هم دقیقا بهشت نیست.
‫نه...
‫خب، اطلاعات مشتری‌ها رو برات میفرستم.
‫سلام... هیتلره. ‫سیگار رو پرت کن.
‫سیگارت رو پرت کن.
‫سلام بچه‌ها.
‫چه خبر؟
‫ببخشید قربان. ‫واقعا متاسفم.
‫خب آجی، این روزها ‫تو دفتر کم میبینمت.
‫نه قربان، همین اطرافم.
‫- بالا میبینمتون. ‫- بله قربان.
‫چرا سیگارت رو دور ننداختی؟
‫- اما این کار رو کردم... ‫- چرا زودتر دورش ننداختی؟
‫باید بدونه که بهش احترام میذاریم.
‫اگه زودتر دور مینداختیش میفهمید؟
‫- تو آدم عجیبی هستی. ‫- همیشه بودم.
‫گوش کن، با یه مشتری‌ای جلسه دارم. ‫باید زودتر برم.
‫داری از بابات به عنوان بهونه استفاده میکنی.
‫نمیتونم کاری کنم که یه نابغه‌ام.
‫فقط چهار ساعت طول میکشه کاری که ‫تو توی هشت ساعت انجام میدی رو انجام بدم.
‫مریضی پدرت خیلی طولانی نشده؟
‫اون روز چیترا میپرسید پدرت ایدز داره یا نه.
‫به چیترا بگو مراقب پدر خودش باشه.
‫این رو بگیری، من میرم.
‫خداحافظ
‫- آقای آجی ‫- بله
‫قربان سراغتون رو میگیره. لطفا بیاید.
‫کاری که امیدوارم انجام بدم اینه که ‫تا جایی که میشه از کارگرهای کم استفاده کنم.
‫"برونیکال"رو تقدیمتون میکنم.
‫باند مکانیکی برای ایجاد تغییر.
‫این ارائه منه بچه‌ها. ‫نظرتون چیه؟
‫ارائه‌ات خوبه.
‫ممنونم
‫اما باید سرمایه گذاری اولیه رو بذاری.
‫باشه
‫پس باو، ما قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫و گفتی اگه پول لازم داشتم ‫تا کار خودم رو راه بندازم...
‫...باید بهت بگم.
‫این رو گفتم، مگه نه؟
‫- بله گفتی. ‫- خب چی شده؟
‫خب... دارم استارت آپ خودم رو راه میندازم.
‫همه چیز سر جاشه.
‫کدوم استارت آپ؟
‫کار. کار خودم.
‫این یه مشاوره ست.
‫سرمایه گذاری اولیه دو میلیون...
‫که با توجه به مشتری تو ماه اول جبران میشه.
‫میفهمم...
‫- دو میلیون ‫- بله
‫همینه؟
‫- کافیه. ‫- فقط اونجا واینستا. بشین.
‫ممنونم باو.
‫انجام شده بدونش.
‫نگران نباش.
‫ممنونم باو.
‫دو میلیون چقدره؟
‫- درست نیست بچه؟ ‫- دقیقا باو.
‫برای اون یه تغییر ضعیفه.
‫باو تو شهر برای خودش یه شهرتی داره، میدونی.
‫- درسته. درسته. ‫- مگه نه؟
‫کاتیا لعنتی.
‫- بهت پول میدم که کار کنی. ‫- باشه برادر.
‫این تموم چیزیه که میگی.
‫داشتی چی میگفتی؟
‫درباره استارت آپم.
‫دو میلیون برای کارم لازم دارم.
‫همونطور که گفتم... ‫لازم نیست نگران باشی.
‫هفته بعد بیا دو میلیون ازم بگیر.
‫خجالت نکش.
‫اما الان نه.
‫اول به خدا خدمت کن
‫- آره... ‫- بعد پاداش میگیری.
‫البته. البته.
‫این قرار رو یادت باشه.
‫این حتما بهترین باپا پاندال شهره.
‫البته باو، میدونم که همینطوره.
‫این بلا سر ما نمیاد.
‫نباید کمکمون کنی؟
‫البته باو.
‫- داوطلب میشی؟ ‫- بله
‫یا فقط پاداش رو میگیری.
‫نه نه...
‫پس فقط اونجا واینستا. ‫برو سر کار.
‫از امروز شروع میشه، ‫تو یکی از داوطلب‌های منی.
‫- میشه بیام داخل. ‫- بله.
‫بیا تو. ‫بیا تو سمیر.
‫سمیر... گوش کن...
‫من این پرونده‌ها رو میدم به پریانکا.
‫فقط کمکش کن.
‫و محض اینکه زمان ببره...
‫...اون وقت یه ذره دیرتر برو.
‫این خیلی مهمه.
‫و به هر حال همه تو اداره ‫به کمک تو نیاز دارن.
‫فقط امیدوارم چیزی که ‫لیاقتش رو دارم رو بگیرم قربان.
‫تو لیاقت بهترین رو داری سمیر.
‫چی؟ نامزد؟
‫آره. قراره همدیگه رو ببینیم ‫اما باید این کار رو انجام بدی.
‫نگران نباشید، انجامش میدم قربان.
‫طوری نیست. انجامش میدم.
‫گوش کن...
‫باشه، هر چی تو بگی.
‫"بیدار شو و چشمات رو باز کن..."
‫"امروز یه روز تازه ست، ‫آرزوی خوش شانسی کن."
‫"چرا گوشی رو جواب نمیدی ‫اگه دیر کنی میکشمت."
‫"خورشید داره میدرخشه."
‫"سرنوشتت رو رقم بزن."
‫"یه نفس عمیق از هوای تازه بکش..."
‫"... و استرس رو رها کن."
‫"آماده نگرانی‌های روزانه‌ات باش."
‫"برام سواله کی این زندگی قرضی تغییر میکنه."
‫"زندگی ظالمانه."
‫"این زندگی ظالمانه من رو گیج میکنه."
‫"زندگی ظالمانه."
‫"زندگی ظالمانه من رو با یه لبخند بیچاره میکنه."
‫آماده ترفیعی.
‫با تلاش زیاد دنبال ترفیع بیشتری؟
‫بیا یه فنجون چایی بخوریم.
‫عصر میریم.
‫"داداشم، داداشم... ‫بیچاره شدی، داداشم."
‫"برام سواله که کی از شانس من استفاده میکنه"
‫"بین جهنم و طوفان آویزونم."
‫"داداشم... داداشم..."
‫سلام عزیزم، تا پنج دقیقه دیگه میرسم. ‫تو راهم.
‫لازم نیست بیای. ‫شام تموم شد.
‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫شیلپا دوباره ازم عصبانیه.
‫یه فکری دارم.
‫شیلپا دیگه هیچوقت ازت عصبانی نمیشه.
‫- جدی‌ای؟ ‫- شیلپا رو بپیچون.
‫"با یه لیوان روغن تو یه دست ‫و کره تو دست دیگه."
‫"با یه چمدون خالی میره."
‫"امیدواره که زندگی درست شه."
‫"با مدارک فراوان..."
‫"...و دانش زیادش."
‫"با صورت تقلبی ای که قلب‌ها رو میبره..."
‫"...همیشه آماده لبخنده."
‫"برام سواله کی این زندگی داغون تغییر میکنه."
‫باو، یه جایی رو برای دفتر پیدا کردم.
‫اما باید از پیش پولش رو بدم.
‫دارم دو میلیون رو استارت آپت سرمایه گذاری میکنم.
‫و نمیتونی پیش پرداخت بدی.
‫نه نه. ‫پیش پرداخت 150000 روپیه ست.
‫که ندارم.
‫ترتیبش رو بده. ‫فقط برای یه هفته ست.
‫تو مثل بچه خودمی.
‫راستش تو بچه‌می.
‫زودباش، برو. ‫برو صدا رو چک کن.
‫پول جایی نمیره. ‫بال نداره.
‫برو صدا رو چک کن.
‫بله...بله...
‫"زندگی ظالمانه."
‫گوش کن وینود، میشه لطفا ‫پیش پرداخت رو هفته دیگه بدم؟
‫نه خواهش میکنم. ‫اینطوری نباش.
‫مشتری‌های دیگه‌ای دارم که ‫حاضرن همه‌اش رو یه جا بدن.
‫اگه تا فردا پیش پرداختش رو ندی ‫اون جا رو از دست میدی.
‫"زندگی ظالمانه."
‫"این زندگی ظالمانه با یه لبخند بیچاره‌ام میکنه."
‫- شیلپا ‫- سلام سمیر.
‫حتی جواب زنگ‌هام رو نمیدی.
‫همه‌اش رو فراموش کن.
‫برای بار آخر، برای دیدن بابا میای یا نه؟
‫کی همدیگه رو ببینیم؟
‫پس بیا دهلی.
‫دارم میرم عروسی پسر عموم.
‫دهلی؟
‫- نمیای ‫- میام. میام.
‫آدرس رو برات میفرستم.
‫باید برم دهلی.
‫چرا دهلی؟
‫شیلپا این بار بهم هشدار داده.
‫میگه اگه این بار باباش رو نبینم، اون وقت...
‫بیا
‫- کجا؟ دهلی؟ ‫- نه
‫با دوییدن بین دفتر و محل دارم دیوونه میشم.
‫کدوم دهلی؟
‫باو پول رو بهت میده؟
‫البته که میده. باید بده.
‫اون پولداره.
‫تو جانمشتمی قبلی یک و نیم میلیون داد.
‫اما یکی دیگه رو هم داشته باش.
‫فقط دارم پیشنهاد میدم. ‫یکی دیگه رو هم داشته باش.
‫دو شیشه روغن خردل.
‫بخور خورده
‫آره... کشیش.
‫حداقل کشیش خودت رو بگیر.
‫- پس شاهزاده گیج من. ‫- ترتیبش رو میدم.
‫از استارت آپت چه خبر؟
‫هیچی. هنوز دارم هر کاری میتونم میکنم.
‫اما چیز قطعی‌ای نیست.
‫کاش دولت یه راهی برای راحت پول دراوردن بگه.
‫دولت غیرقابل پیشبینیه ‫اما من یکی رو میشناسم.
‫اگه به دردت بخوره ‫اون یکی آدمت رو پیدا کردی.
‫اون یکی؟ ‫کیه؟
‫بیلو بای، تو دهلی زندگی میکنه.
‫آدم عالی‌ایه آجی. ‫باور کن.
‫عموم پول میخواست.
‫اون به همه رو انداخت ‫اما فایده‌ای نداشت.
‫اما برای این آدم فقط یه روز طول کشید.
‫ارتباطات زیادی داره.
‫گوش کن... درخواست کردی ‫کس دیگه‌ای باهات بیاد دهلی؟
‫دنبال همراه دیگه‌ای نیستم. ‫تو تنها کسی هستی که ازش پرسیدم.
‫باشه. من هم میام.
‫اونجا چی پس؟
‫یکی دیگه مراقبشه. ‫پس دوست‌ها به چه دردی میخورن؟
‫فقط ترتیب بلیط‌ها رو بده.
‫- باشه. بهت زنگ میزنم. ‫- باشه.
‫لازم نیست نگران اینجا باشی. ‫همه چیز رو درست میکنم.
‫- کار و رئیس. ‫- ممنونم پسر.
‫و اگه برگشتنی بیلو بای چیزی بهت داد...
‫...فقط بگیرش.
‫بیلو بای؟
‫بیلو بای
‫به لطفتون موفق بودیم آقای دیواکار.
‫میدونی چقدر خوش شانسی؟
‫حالا داری خجالتم میدی.
‫3 میلیون میفرستم.
‫فقط سر وقت برش گردون.
‫خداحافظ
‫پس...
‫سلام قربان.
‫من آجی هستم.
‫با گاتوم یه صحبتی داشتم. ‫اون گفت شما میتونید ترتیب پول رو بدید.
‫دارم استارت آپ خودم رو راه میندازم...
‫... و یه سرمایه گذاری کوچیک دو میلیونی میخوام.
‫اگه بتونید ترتیبش رو بدید...
‫بگیرش. ‫گاتوم مثل خانواده ست.
‫میتونم قربان؟ ‫واقعا میتونم بگیرمش؟
‫قربان خیلی ممنونم.
‫تشریفات چیه؟
‫چندتا نقشه دارم.
‫میفهمم... این نقشه‌ها چی هستن؟
‫خب اولی از همه آسون تره.
‫باشه
‫گزینه‌هایی مثل دزدی، سرقت و کلاهبرداری رو داری.
‫مثل اینکه از یه بانک ‫یا شرکت دزدی کنی...
‫...حتی از یه ای تی ام دزدی کنی.
‫- همه‌اش؟ ‫- آره
‫از هر دزدیت 15 درصد کم میکنیم...
‫... و سودی نمیگیریم.
‫به نظر خوب میاد قربان. خوبه.
‫- اما وقت گیره. ‫- برش سفید
‫سفید...
‫نقشه سفید یه نقشه مستقیمه. ‫قتل...
‫قربان
‫ماشه رو بکش...تمومه.
‫تموم
‫بعد فقط از شهر برو.
‫برای سه شب میفرستیمت گوا...
‫...تو یه جای پنج ستاره.
‫رایگانه. ‫کل شب مهمونیه.
‫و همه‌اش رایگانه.
‫هر چی که تو خونه ست.
‫مشتاقیم که نقشه‌ات رو بشنویم.
‫چه وضوحی داره.
‫پس این درسته.
‫متاسفانه همه‌اش به نظر سخت میاد قربان.
‫- نقشه‌های دیگه‌ای هم دارم. ‫- باشه...
‫یه نقشه دیگه. خیلی ساده‌ست.
‫هر کاری که تقاضا داشته باشه انجام میدیم.
‫همه‌اش همین. خیلی ساده. ‫خواسته و تقاضا.
‫- چی عرضه میکنیم قربان؟ ‫- دخترها رو.
‫دخترها...
‫چندتا دختر قشنگ رو بدزد.
‫اون‌ها رو میفرستیم دوبی. ‫اونجا تقاضا بالاست.
‫چی میگی؟
‫خب انقدر بهم گزینه مختلف دادید که گیج شدم.
‫- پاکت رو میگیریم... ‫- عالیه
‫من یه نقشه ساده میگیرم.
‫از این خوشم میاد.
‫قربان خواهش میکنم جزئیات بیشتری بهمون بدید.
‫کار سختی نداره.
‫فقط باید دختر باباهای پولدار رو بدزدید.
‫ما یه هتل ترتیب میدیم.
‫و فیلم میگیریم.
‫چی میگی؟
‫همه وام‌هات پرداخت میشه.
‫نه... ‫نه قربان.
‫این کار از نظر اخلاقی مشکل داره.
‫باشه، ممنونم.
‫قربان، پاکت رو قبول میکنیم و از اینجا میریم.
‫باشه داداش.
‫- بفرما ‫- ممنون
‫- شرا... ‫- بله رئیس.
‫جمعش چقدر شد؟
‫14 دقیقه رئیس.
‫پس 1000 روپیه برای هر دقیقه... ‫جمعش میشه 19000تا.
‫دو فنجون چای هر کدوم 60 تا.
‫بهم 19900 تا بدهکارید.
‫چی؟
‫ما بهت پول میدیم؟
‫دیگه کی؟
‫اما به چایی دست هم نزدیم.
‫چایی همون جا بود. ‫تقصیر خودتونه که نخوردید.
‫الان بخور. ‫داری پولش رو میدی، حتی پول بیسکوییت رو هم میدی.
‫بیسکوییت نمیخوایم.
‫اگه به جاش استخون شکسته میخواید...
‫- ...یا دوست دارید کتک بخورید... ‫- پول میدیم.
‫- شرا... ‫- پول میدیم قربان.
‫- ما ترسیدیم. ‫- پول میدیم قربان.
‫بده بیاد.
‫شیلپا اون حلقه رو بهم داده بود.
‫و این اون یکی نفرت بود.
‫حق با توئه.
‫باو خیلی آدم بهتریه.
‫حداقل اون میخواد بهم پول بده...
‫...بدون اینکه ازم یه قاتل بسازه.
‫به اون گاتوم نشون میدم.
‫تو پاکت چی بود؟
‫- مواد مخدری چیزیه؟ ‫- فقط کوکائینه.
‫بندازش دور. نباید این چیزها دستت باشن.
‫و وقتی داشت نقشه رو میگفت ‫داشتی من رو نگاه میکردی.
‫فکر میکردم خوشت اومده.
‫میفهمم... پس خوشم اومده؟
‫- ریکشاو ‫- انگار همین جاست.
‫200 روپیه؟ ‫شماها دزدید.
‫گوش کن مرد جوون.
‫پول خرد نداریم.
‫پول ریکشاو رو بده و من بهت برمیگردونم.
‫آفرین
‫عالیه
‫پسر، شیلپا کجاست؟
‫اینجایی تا خواهر شیلپا رو ببینی؟
‫آره پسر. ‫از کجا میتونم پیداش کنم؟
‫- اون خواهر تو هم هست؟ ‫- نه پسر.
‫اون عزیز دل اونه و ‫اون دامادتونه.
‫یه داماد دیگه.
‫یه داماد دیگه اینجاست. ‫یه داماد دیگه اینجاست.
‫چی؟
‫یعنی یکی شکستت داده رفیق.
‫سونو چرا بهش میگی داماد؟
‫از من خوشت نمیاد؟
‫راستش بهش گفتیم دامادش میاد ‫خواهرش رو ببینه.
‫نمیدونستیم به همه میگه داماد.
‫نه مامان، اون اینطوری گفت.
‫نه پسر. گفتیم دوست‌های خواهرتیم.
‫درسته
‫و پیگیر دوست‌های دانشگاه بودن ‫این روزها راحت نیست.
‫آره
‫اینجا جاهاییه که همدیگه رو میشه دید.
‫درسته
‫راست میگم عزیزم؟
‫درسته بابا.
‫نه بابا.
‫قربان، من یه حرکتی میکنم.
‫باشه پس.
‫شیلپا
‫راجات رو تا دم در همراهی کن.
‫میخوای باهاش یه کم تنها باشی.
‫باشه پسر.
‫- از دیدنتون خوشحالم قربان. ‫- ممنون که اومدی.
‫کاپیتان
‫پسر شیرین.
‫لطفا بشین.
‫- ممنون قربان ‫- بشین
‫نوشیدنی میخوای؟
‫نه ممنونم قربان.
‫سمیر چیزی نمیخوره ‫اما من یکی میخوام.
‫حتما...
‫قربان، از خودم پذیرایی میکنم.
‫پس این آدم‌هایی که برای دیدنت اومده بودن کی بودن؟
‫- کاپیتان... ‫- راجات
‫کاپیتان راجات
‫اون برای دیدن شیلپا نیومده.
‫برای دیدن اون اومده.
‫راستش قربان چیز مهمی دارم که بهتون بگم.
‫بگو
‫من شیلپا عاشق همدیگه هستیم.
‫و میخوایم باهمدیگه ازدواج کنیم.
‫ببخشید
‫باهمدیگه؟
‫بله قربان
‫میدونم که تو میخوای
‫میفهمم چون که چرا نخوای؟
‫شیلپا تحصیل کرده ست ‫خوشگله...
‫... و تنها دختر صادرکننده عمده ‫ محصولات کشاورزی کشوره.
‫نه قربان. برای این نیست.
‫ما عاشق همدیگه هستیم.
‫عشق
‫چی کار میکنی؟
‫یه شرکت چند ملیتی به اسم سیوینرز هست...
‫آره...
‫شیلپا درباره‌اش بهم گفته.
‫تو رئیس منطقه‌ای یه جور شرکت چند ملیتی هستی.
‫نه قربان راستش ‫تا دو روز دیگه ترفیع میگیرم.
‫پس...
‫پس انقدر زود اینجا چی کار میکنی؟
‫بعد از دو روز بیا دیدنم...
‫ببین...
‫شیلپا اینجاست.
‫به نظر خوشحال میاد.
‫دارید درباره چی صحبت میکنید؟
‫هیچی عزیزم.
‫اون اصرار میکنه که بره و من میگم بمونه.
‫درسته سمیر.
‫بله...
‫دوستت رو تا دم در راهنمایی کن، من داخلم.
‫باشه
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫حتما قربان.
‫چه مرد خوب و مهربونی.
‫پدرت
‫با بابا صحبت کردی؟
‫وقت گوش دادن داری...
‫... یا میخوای یکی دیگه رو ببینی؟
‫بچه‌ها، من میرم سریع یه سیگاری بکشم.
‫شما‌ها صحبت کنید.
‫سمیر سعی کن بفهمی.
‫من چاره‌ای ندارم.
‫من یه دخترم، باید تعادل همه چیز رو حفظ کنم.
‫حتی داشتم سعی میکردم تعادل رو حفظ کنم.
‫برای همین داشتم بهت میگفتم تا صبر کنی.
‫بد از ترفیعم پدرت رو میبینم.
‫اما تو...
‫اما دفعه بعدی آماده میام.
‫تا بتونم با پدرت صحبت کنم.
‫تا اون موقع میتونی بری پیش راجات.
‫بهم دو روز وقت بده.
‫تا اون موقع بله نگو.
‫برمیگردم. قول میدم.
‫پیرهن زد.
‫- گوروجی این پیرهن رو پیشنهاد داد. ‫- درسته
‫ترفیع‌ها امروز اعلام میشن. ‫شیرینی‌ها رو آماده نگه دار.
‫دعا کن.
‫همه‌اش جوره. ‫بهترین‌ها رو آرزو میکنم.
‫آجی، برگشتی.
‫عالیه
‫از بیلو باز چی سفارش دادی؟
‫کجاست؟ ‫نشونم بده.
‫صبر کن...
‫فرض کن دستگیر شده بودم.
‫اما نشدی.
‫کدوم نقشه رو انتخاب کردی؟
‫داری من رو تو چه دردسری میندازی؟
‫فکر کردی برای پول کسی رو میکشم؟
‫میخواستی راحت پول دربیاری.
‫اگه به جاش میرفتم پیش پلیس چی؟
‫هر چی نباشه دوستیم.
‫- قربان، رئیس داره صداتون میکنه. ‫- داره صدات میکنه.
‫- خوب شد که دیدمت. ‫- بعدا میبینمت.
‫بیا تو.
‫صبح بخیر قربان.
‫صبح بخیر. ‫بیا تو. بیا تو. بیا تو.
‫امروز دیر نیومدی؟
‫قربان؟
‫آره، حال پدرت خوب نیست.
‫الان حال پدرت چطوره؟
‫الان خیلی بهتره.
‫راستش صبح ها میره پیاده روی...
‫چقدر از استارت آپت رو تو این شرکت پیاده کردی؟
‫ببخشید، نفهمیدم...
‫چندتا از مشتری‌هامون رو برای استارت آپت دزدیدی؟
‫همچین کاری نکردم. ‫اشتباه میکنید.
‫خفه شو.
‫حالا تو به من گوش بده.
‫از اینجا برو، همین الان.
‫- از اینجا برو. ‫- قربان خواهش میکنم بهم گوش بدید.
‫بسه
‫چطور جرئت میکنی به شرکتی که ‫توش کار میکنی خیانت کنی؟
‫خدارو شکر که همه پرونده‌هات رو پیدا کردم.
‫و خیلی سریع بود.
‫چون مشتری‌ای دیگه نمونده بود.
‫از اینجا برو.
‫این شرکت دیگه به تو نیاز نداره.
‫بیرون
‫- قربان... ‫- الان
‫لعنتی
‫گاتوم
‫بله...
‫چیه؟
‫کار تو بود، مگه نه؟
‫چی؟
‫من لیست مشتری‌ها رو خواستم يا تو بهم دادی؟
‫من...
‫اون دوست منه.
‫سلام به همگی.
‫سلام ‫سلام
‫میدونم که همه‌تون مشتاق این روز بودید.
‫همه بهترین کارشون رو انجام دادن.
‫اما... اونی که ترفیع میگیره...
‫...به عنوان رئیس منطقه‌ای شرکتمون...
‫حدس بزنید. ‫زودباشید.
‫باشه، بهتون میگم.
‫اسمش...
‫پریانکا کورانا
‫تو لیاقت بهترین رو داری سمیر.
‫چی کار میکنی؟
‫فقط دو روز دیگه... ‫بعد از اینکه ترفیع گرفتم.
‫ترفیع برای توئه.
‫رئیس منطقه
‫دفعه بعد آماده میام...
‫...تا با بابات صحبت کنم.
‫وقتی به پدرت بگم افتخار میکنه.
‫اسمش... پریانکا کورانا.
‫- من شیرینی نمیخورم... ‫- فقط یه گاز کوچیک.
‫- یه گاز کوچیک... ‫- سمیر
‫قبل از اینکه وارد شی باید اجازه بگیری.
‫دوباره بگو.
‫قبل از اینکه وارد شی باید اجازه بگیری.
‫قبل از اینکه بهم اضافه کاری بدی ازم اجازه گرفتی؟
‫ما اضافه کاری انجام دادیم. ‫کی پولمون رو میده، عوضی؟
‫درست صحبت کن.
‫درست صحبت نمیکنم ‫دیگه رد دادم.
‫رفتن به دانشگاه مهندسی کار بزرگیه.
‫بعد چهار سال بدبختی.
‫بعد از خوندن کتاب‌هایی که چاپ محدود دارن، ‫جایگشت - ترکیب، معادله
‫مسئله، راه حل، تتا، گاما...
‫...بالاخره مهندس میشیم و ‫شما بهمون کار میدید.
‫مجبورمون میکنید محصولتون رو بفروشیم.
‫انجام مناقصه‌های شما کار من نیست.
‫که با این حال انجام دادم...
‫و همه دستوراتت رو انجام دادم.
‫با کار سخت و دانشم.
‫شب‌ها تا دیروقت کار کردم، ‫به خانواده‌ام اهمیت ندادم...
‫...حتی زندگی شخصیم رو به خطر انداختم.
‫و کی رو ترفیع دادی؟
‫این عوضی رو.
‫چه غلطا سمیر؟
‫خفه شو، وگرنه بیچاره‌ات میکنم.
‫دیگه هیچوقت آرایش نکن.
‫سمیر، بی ادب نشو.
‫بی ادب... ‫بی ادب رو نشونت میدم.
‫شیرینی بخور.
‫- این دیگه زیاده رویه. ‫- زیاده روی رو نشونت میدم.
‫زیاده روی
‫این ترفیع رو نمیخواستم چون مادرم مریضه
‫این ترفیع رو میخواستم چون لیاقتش رو دارم.
‫و این رو میدونی.
‫تو هم همینطور.
‫برو بیرون. ‫همین الان از این دفتر برو بیرون.
‫نه...
‫با پاچه خواری ترفیع گرفتی.
‫تو من رو اخراج نمیکنی، من استعفا میدم.
‫نمیفهمی؟
‫صدات رو نبر بالا.
‫برو بیرون. برو بیرون.
‫پایین رو نگاه کن.
‫- جرئت نداری برگردی... ‫- تو
‫خدایا
‫امسال خیلی سخت کار کردی.
‫سلام
‫میدونی باو، محل برگزاری موفقه.
‫درباره پول حرف زدیم.
‫آره... پول تو.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫پول تو
‫بیا...
‫اینم از پولت.
‫این چیه باو.
‫با روزی 300 تا میتونی بری.
‫این چیزی نیست که درباره‌اش صحبت میکنم باو.
‫دارم درباره پول سرمایه گذاری حرف میزنم. ‫دو میلیون روپیه.
‫نه... امسال نه.
‫امسال پول زیادی خرج باپا کردم.
‫سال بعد بهش فکر میکنیم.
‫پدرو، سریع‌تر کار کن.
‫چیزی نخوردی؟
‫باو... بهت اعتماد کردم.
‫حتی 150000 تا پیش پرداخت دفتر رو دادم.
‫از شغلم استعفا دادم.
‫بعد میگی که تو این دنیا به من اعتماد داری.
‫برو. من سرم شلوغه.
‫به اون یارو چادریه زنگ بزن. ‫بگو سریع بیاد اینجا.
‫بله باو.
‫چی؟
‫این درست نیست باو.
‫من رو تهدید نکن.
‫تو خونت غرقت میکنم.
‫فهمیدی؟
‫خوشتیپ، بندازش بیرون.
‫یه ذره بهت محبت کردم پر رو شدی.
‫اصلا خودت تا حالا برای خودت پول دراوردی؟
‫پول عرق ریختن میخواد.
‫گم شو.
‫بندازش بیرون.
‫بیرون
‫خدایا
‫وینود، سعی کن بفهمی.
‫پیش پرداخت رو نمیشه پس داد.
‫من هم یه کار و کاسبی دارم.
‫نمیتونم خرابش کنم.
‫وقتی زندگی تو رو به تله میندازه...
‫...فقط اطرافت تاریکی رو میبینی.
‫همچین اتفاقی برای من و سمیر هم افتاد.
‫کل امید و آرزوهامون تو یه روز نابود شد.
‫میبینی، مهمون‌ها با پن پراگ پذیرایی میشن.
‫- درسته. ‫- ببین، آجی هم اینجاست.
‫- بیا آجی ‫- زودباش.
‫یه صندلی بردار.
‫اون پسرم آجیه.
‫ببین پسر، رادیکاست.
‫رادیکا نه. ‫اون گیتیکاست.
‫باشه، گیتیکا.
‫وقت بذار تا اسمش رو حفظ کنی.
‫این پسر منه.
‫تو دبیرستانه.
‫میخواد مهندس بشه.
‫خیلی متاسفم.
‫پسر، اگه میخوای میتونی سوال بپرسی.
‫اون هم یه مهندسه.
‫نه...
‫چه سوالی. ‫چیزی برای پرسیدن نیست.
‫من هیچ ایده‌ای درباره این چیزها ندارم.
‫چی میخوای بپرسی؟
‫من چه مرگمه؟
‫داری چی میگی آجی؟
‫هیچی. چی گفتم.
‫حقیقت مامان.
‫بذار از اول شروع کنیم.
‫من آجی‌ام.
‫تخصصم مهندسیه.
‫و یه بی مصرفم.
‫از تنها کارم اخراج شدم.
‫چون میخواستم استارت آپ خودم رو راه بندازم.
‫اما مچم رو گرفتن.
‫و حالا حتی استارت آپم رو هم ندارم.
‫چون کسی که میخواست ‫تو استارت آپم سرمایه گذاری کنه...
‫قبل از اینکه من رو بندازه بیرون تحقیرم کرد.
‫پس نه کاری دارم، نه استارت آپی...
‫1.6 میلیون وام داریم.
‫یه وام تحصیلیه... ‫که نمیتونیم پولش رو بدیم.
‫برای همین بابام مدام بهم طعنه میزنه.
‫پدرم میخواد ازدواجم رو ببینه...
‫...تا بتونه با پول جهیزیه ‫پول وامم رو بده.
‫راستی مامان، اون النگوهایی که ‫برای عروست درست کردی رو یادت باشه.
‫باید بفروشمشون.
‫باید پیش پرداخت دفترم رو بدم.
‫پس من برشکسته‌ام.
‫کاملا برشکست.
‫و اگه هنوز میخواید مهندسش کنید...
‫... و بذارید دخترتون زن من باشه
‫اون وقت به عقلتون شک میکنم.
‫آجی
‫بسه
‫بذار راحت باشه، چیز اشتباهی نگفته.
‫راستش، اون حقیقت رو گفت.
‫گولمون نزد.
‫میتونستی ما رو تو تاریکی ‫نگه داری و جهیزیه رو بگیری.
‫بیاید بریم. چطوری میتونی ‫ما رو بیاری پیش همچین آدم‌هایی؟
‫بیاید بریم.
‫زود باش
‫خداحافظ آنتی.
‫- اون پسرمه یا دشمنم؟ ‫- اون ها دخترشون رو جا گذاشتن.
‫باید ببرمش خونه. ‫این موقع شب چطوری میتونه تنهایی بره.
‫آنتی، دارم میام.
‫بلند شو
‫در اونجاست.
‫برو بیرون.
‫برای همیشه... ولمون کن.
‫دیگه لازم نیست خودت رو به ما نشون بدی.
‫برو
‫تو من رو تحقیر کردی.
‫کل زندگیت فقط دردسر بودی...
‫...و حالا جلوی غریبه‌ها من رو خجالت دادی.
‫من رو تبدیل به یه هیولایی کردی ‫که دنبال جهیزیه ست.
‫این دیگه آخرش بود.
‫چرا الان اومدی اینجا؟
‫چرا به جاش نمردی؟
‫خودت رو غرق میکردی ‫یا میپریدی جلو قطار...
‫دخالت نمیکردی.
‫وگرنه شما دوتا میتونستید تو این خونه زندگی کنید.
‫و به جاش من میرفتم.
‫اگه میخوای من رو مرده ببینی.
‫زودباش، برو بیرون.
‫گم شو.
‫و دیگه برنگرد.
‫وسایلش رو از پنجره پرت کن بیرون.
‫دیگه راهش نده تو.
‫برو و بمیر. ‫فقط بمیر.
‫"خودم رو غریبه کردم"
‫"من رو جمعم کن خدایا"
‫"از مسیرم منحرف شدم."
‫"راه رو نشونم بده خدایا."
‫"خطوط تاریک تو مسیرم..."
‫"...من رو از این وضعیت بیرون بیار."
‫"همه رویاها نابود شدن..."
‫"...یه راهی برای دوباره زندگی کردن نشونم بده."
‫"خدایا..."
‫"رویای این رو داشتم که هر جور ‫شده والدینم رو خوشحال کنم."
‫"نمیدونستم که رویام قراره اینطوری نابود شه."
‫"چشمم پر از اشکه..."
‫گوشی رو بردار لعنتی.
‫ترفیعت چی؟ ‫باید با پدرم حرف بزنم.
‫خدایا
‫همه‎اش تمومه.
همه‌چی تمومه
دنیا خیلی تند پیش رفت و ما رو به غلط کردن انداخت
الان کسی میتونه ما رو راهنمایی کنه؟
هیچ‌کس نیست؟
همه یه مشت سرمایه‌دار کوفتین
همه اونا، جیب مردمی که پول دارن رو خالی میکنن
‫واسه همین ما خیلی زحمت کشیدیم.
من خیلی زحمت کشیدم
و...
دختری که دوسش داشتم...
‫نتونستم بهش ثابت کنم که لایقشم.
همه‌چی بی‌ارزشه
‫ما بازنده‌ایم! بازنده!
بهش گفتم دیگه نمیخواد نگران باشی
من دیگه بزرگ شدم. من دیگه حواسم هست بهت
‫ازت مراقبت میکنم.
‫مراقبت میکنم!
‫من حتی نتونستم از خودم مراقبت کنم.
‫و حق با بابامه!
‫من بی‌مصرفم!
‫به هیچ دردی نمیخورم!
‫بابامو شرمنده کردم، مامانمو آزار دادم
‫من...
‫بیا بمیریم سمیر
‫بیا بمیریم
‫میدونی،
‫داشتم بهش فکر میکردم
‫ولی اگه پایه‌ای،
‫من کوتاه نمیام
‫حق با توئه.
‫بیا بمیریم
‫سمیر
‫چرا نپریدی؟
‫تو هم نپریدی
‫شما دوتا نمیتونین این‌کار رو بکنین
‫به من نگاه نکنین
‫تمرکزتون از بین میره.
‫ببینین، قطار بعدی داره میاد
‫این یکی رو هم مثل 5تای قبلی، ‫از دست میدین
‫کی گفته دخالت کنی تو کار ما؟
‫چطور دخالت کنم؟ ‫من کیلومترها از شما دورم
‫داری دخالت میکنی. ‫چرا خودت نمیپری؟
‫خب، من خیلی وقته دیگه ‫بیخیال این چیزا شدم
‫و ببینین، فقط 2 تا دلیل ‫واسه خودکشی وجود داره
‫عشق یا کار
‫دلیل شما چیه؟
‫گوش کن، عقل کل، چرا ‫اصلا اهمیت میدی تو؟
‫خصومت شخصی نیست که. ‫فقط دارم نظرمو میگم
‫سال‌ها پیش، اومدم این‌جا دنبال کار
‫وقتی پیدا نکردم، فکر کردم از ‫این‌جا بپرم و خودمو بکشم
‫ولی بعدش بیزینس خودمو شروع کردم...
‫که الان هرسال 600 هزار روپیه، درآمد داره
‫یعنی تقریبا 50 هزار روپیه تو هر ماه
‫بدون مالیات بر ارزش افزوده
‫خب... وقتشه برم سرکار.
‫خدایا...
‫نصیحت‌های اون بی‌خانمان، ‫ما رو سر عقل آورد باز
‫بعدش از رو پل اومدیم کنار
‫به چیزهایی فکر میکردیم ‫که الان میخندیم بهش
‫دارم فکر میکنم که چرا ‫این‌قدر جلب‌توجه میکنم؟
‫اگه این‌جا بمیریم، ‫عکسمون میره تو همه روزنامه‌ها...
‫همه خبرها حول محور جسدهای ما میشه.
‫چرا انجامش بدیم؟
‫بیا بریم یه جای خیلی دور
‫و تو آرامش بمیریم
‫هیچ‌کسم نمیفهمه.
‫و همه هم فکر میکنن فرار کردیم.
‫درسته
‫نقشه خوبیه.
‫چرا فردا ساعت 8 صبح نمیریم؟
‫ولی چرا 8؟
‫گوروجی گفت که این هفته، ‫هر کار جدیدی رو ساعت 8 صبح شروع کنم
‫خوش یمنه.
‫چی میگی؟ بیخیال گوروجی شو
‫جشن عروسیت نیست که ‫دنبال ساعت خوش‌یمن باشی!
‫بحث عروسی نیست
‫درباره‌ش فکر کن.
‫اگه تو زمان خوش‌یمنی بمیریم...
‫شاید دفعه بعد که به دنیا میایم، ‫باباهامون خرپول باشن
‫وگرنه، توی این زندگی آشغال گیر میکنیم
‫راست میگیا.
‫کجا میریم؟
‫پس ما یه زمانی واسه مردن داشتیم
‫یه بسته سم و سفری به ناکجاآباد...
‫که قرار بود ساعت 8 صبح تموم بشه.
‫ولی نمیدونستیم اتفاقی می‌افته، ‫که ما رو شوکه میکنه.
‫این‌جا جای منه.
‫- باشه. ‫- پاشو!
‫آجی. این یکی بازه.بیا
‫بلیط!
‫ابله
‫بلیط! بلیط!
‫مشغولم!
‫باید بلیطتونو ببینم.
‫تو دستشویی هستما!
‫میدونم...
‫تمومش کن، منتظرم
‫آجی.
‫بلیط محلی بمبئی
‫محلی بمبئی
‫تمومه
‫تمومش کن. بیا دیگه
‫الان میام قربان، تقریبا کارم تمومه
‫کثیف‌ترش کن
‫بفرمائید قربان.
‫افتاد تو توالت.
‫بلیطمه.
‫مردک کثیف!
‫بگیرش
‫باشه واسه خودت
‫آقایون...
‫گوش کن...
‫جای ناشناخته‌ای هست. ‫دوباره فکر کن
‫متوجه نشدی، بابا
‫کشاورزی آینده‌ای نداره
‫دارم میرم شهر. یه کاری دست و پا میکنم
‫واسه‌تون پول میفرستم.
‫مراقب باش.
‫خداحافظ.
‫بریم.بریم. بریم.
‫بیا بریم.
‫به چی فکر میکنین؟ بیاین بریم
‫-کجا؟ ‫-هرجا که آخرین تاکسی بره
‫فقط این‌که این‌جا نایستین. ‫امشب یخبندونه
‫شما دوتا تا حد مرگ یخ میزنین
‫عجله کنین.
‫بیاین بریم. بیاین بریم. بیاین بریم.
‫جا باز کنین. جا باز کنین
‫اینم از این.
‫کی داره یه‌کاری میکنه نتونیم نفس بکشیم؟
‫کی سوهاضمه داره؟
‫بیاین بریم.
‫بابان.
‫بازم پیاده میری که.
‫بپر تو تاکسی من
‫بیا دیگه.
‫ازت پول نمیگیرم.
‫بیا دیگه. بیا دیگه.
‫بپر بالا
‫بچه‌ها، جا باز کنین. ‫واسه یه نفر دیگه جا باز کنین
‫اینم از این...
‫آخرین ایستگاه سلامتپور.
‫20 روپیه میشه
‫سمیر
‫کرایه منو بده
‫ما اصلا پول نداریم
‫کسی جیبتونو زده یا از اول پول نداشتین؟
‫یه چیزی شبیه اون.
‫نمیتونستین زودتر بگین؟
‫این تاکسی با آب کار نمیکنه که
‫با گازوئیل کار میکنه و کلی خرج داره
‫در واقع قبل از این‌که ما چیزی بگیم، ‫ما رو تو هوا زدی...
‫اگه بگم بپرید تو چاه، میپرین؟
‫قبل سوار شدن باید فکر میکردین.
‫انگاری تحصیل‌کرده هم هستین که.
‫هستیم.
‫باشه، خوبه.برید
‫ادامه بدین
‫از خیر 20 روپیه شما گذشتم
‫در عوضش واسه سلامتیم دعا کنین.
‫-حالا برید ‫-ممنونیم. ببخشید
‫بابان هنوز خوابه. برو خونه
‫پولی دارین که غذا بخرید یا ‫دارید ضعف میکنین؟
‫گوش کن، برادر
‫نگهش دار.
‫یه غذایی گیر بیارین و بخورین
‫هیچکس تا حالا بدون هیچ ‫قید و شرطی، بهم پول نداده.
‫آره.
‫ولی...چرا قبول کردیم؟
‫گوش کن... گوش کن...
‫-سمیر! سگ! ‫-بدو! بدو!
‫هنوز دارن میان دنبالمون!
‫بدو! سریعتر سمیر. سریعتر
‫سریعتر! سریعتر!
‫بدو! سریعتر سمیر. سریعتر
‫سگ کیه؟
‫آب. آب جلومونه
‫آجی.
‫آجی! خل شدی که تو این هوای سرد ‫میخوای حموم کنی؟
‫میکشه تو رو!
‫اومدیم این‌جا که بمیریم
‫تو هم باید بیای. خیلی عالیه سمیر
‫همیشه دوست داشتم ‫زیر آبشار حموم کنم.
‫بالاخره خدا دعای منو مستجاب کرد
‫خدایا شکرت.
‫زمان خوش‌یمن رو از دست میدیم
‫چی؟
‫زمان خوش‌یمن رو از دست میدیم
‫هنوز وقت هست
‫اگه قبل مردن حموم کنیم، ‫تمیز به دنیا میایم
‫بیا دیگه.
‫نه دستت درد نکنه.
‫بیا دیگه.
‫وقت تلف نکن. یالا
‫باشه. باشه. دارم میام
‫بیا دیگه.
‫احساسی شبیه پری دریایی دارم
‫جالب بود!
‫میدونی، من نصف عمرمو حین حموم کردن توی ‫تشتک پرنده‌های بمبئی گذروندم
‫کلی باحال بود
‫حالا گرسنمه.
‫انگاری تو مود خوبی هستی
‫اومدیم این‌جا پیکنیک یا اومدیم بمیریم؟
‫حموم میکنی، غذا میخوری، دسشویی میری
‫ما توافق نکردیم که از گشنگی بمیریم که
‫ما 20 روپیه داریم. ‫بیا ببخشیمش به یکی
‫اون روغن رو عوض کن
‫دست از کشتی گرفتن باهاش بردار.
‫قیمت یه پرس چنده؟
‫20 روپیه
‫20...
‫پس یکی بده بهمون
‫ولی شما دو نفرین که.
‫ولی فقط 20 روپیه داریم.
‫بفرمایید آقا
‫در عوض واسه سلامتی من دعا کنین.
‫یالا، بخورید. برشدارین.
‫اون روغن رو عوض کن
‫مردک عجیب
‫بچه‌ها همین‌جان. ‫بیا پایین.
‫درباره این موضوع، ‫میخوام یه چند کلمه حرف بزنم...
‫- تشویق، لطفا... ‫- البته، رئیس.
‫من مخاطبای خودمو دارم و ‫به کسی وابسته نیستم
‫شما مثل فصل بهار وارد زندگی من شدین...
‫ما سه نفر این‌جاییم تا پذیرایی کنیم ازتون، ‫و چهار تایی برمیگردیم
‫ولی ما 5 نفریم
‫نشمار. احساسات رو بفهم
‫پس سلامت‌پور، مقدم ‫شما رو خیر مقدم میگه
‫من یه سوال دارم، شما دوتا ‫چطور این‌قدر زود رسیدین؟
‫با موتور اومدین؟
‫شما...
‫با ما حرف میزنی؟
‫کس دیگه هست؟
‫شما دو تا از شهر میاید؟
‫آره. چرا مگه؟
‫فقط خدا میتونه جواب بده چرا
‫میدونیم از شهر میاین و خیلی وقت ندارین.
‫چطور...
‫میدونی؟
‫من حتی میدونم کاتپا ‫چطور باهوبالی رو کشت.
‫مثل این!
‫از اون‌جایی که مهمون ما هستین، ‫تو پذیرایی ازتون سنگ تموم میذاریم
‫پوران، بهشون خوشبو کننده دهان بده ‫و بزن به حساب من
‫اون نمیدونه کی باید سکوت کنه ‫و این اصلا منطقی نیست
‫نمیتونم بفهمم چه خبره
‫انرژی هسته‌ای نیست که
‫بالوا گفت دو نفر از شهر میان عروسی.
‫باید پذیراشون باشیم.
‫شما این‌جایین، عروسی هم این‌جاست...
‫ما هم این‌جاییم تا شما رو ببریم. بریم
‫آدم عجیبیه
‫ولش کن. ما داریم زمان ‫خوش‌یمن رو از دست میدیم
‫زمان خوش‌یمن عصره
‫میخواین تا اون موقع بمونین این‌جا؟
‫تشریفات عروسی شروع شده. ‫عجله کنین.
‫بیا، وگرنه باید کولتون کنیم.
‫آره. بیاین بریم.
‫اون کیه؟
‫-فراموشش کن... ‫-میدونم...
‫داره ما رو با یکی دیگه اشتباه میگیره
‫حالا بیا بریم، بعدا فلنگ رو میبندیم
‫وگرنه، اون دست از حرف زدن برنمیداره
‫-مجبورم نکن. بیخیال ‫-لطفا...داریم میایم
‫خیلی لاغرن. مواظبشون باش.
‫یه چیز دیگه.
‫این قارقارک با سوخت کار میکنه. ‫پس کمربندتونو ببندین
‫و ایرشاد، این بچه‌ها ‫یه ذره لباسشون نازکه
‫ژاکتتو بده بهشون وگرنه سرما میخورن
‫بزن بریم.
‫خان قربان، ما رو ببخش.
‫اجازه بده رد شیم.
‫پروفسور روستای ماست.
‫اون زیادی درس خونده
‫خودشم نمیدونه چقدر درس خونده
‫نمیتونم بگم که اون واقعا دیوونه‌س ‫یا ما رو دست میندازه. یالا بچه‌ها
‫چند کلمه با زندگی حرف زدم، ‫یه پک به سیگار زدم
‫...و به راه رفتن ادامه دادم.
‫با زندگی مثل حلقه‌های دود ‫سیگار برخورد کردم.
‫آفرین. آفرین
‫جشن الانشم شروع شده عمو
‫ولی تو داری از دستش میدی
‫اونا بمب‌افکن میزنن این‌جا. ‫همه‌شو بو میکنم
‫مواظبشون باشید
‫انگاری لوزه‌ها صدا میدن
‫ما با لبخند زندگی میکنیم.
‫شگفت‌انگیزه. شگفت‌انگیزه.
‫ما با لبخند زندگی میکنیم.
‫شگفت‌انگیزه. شگفت‌انگیزه.
‫ما غصه نمیخوریم
‫بامزه، بامزه
‫آماده شید و هرکدومشو بکوبید زمین
‫مثل یه آدم اهل مهمونی
‫"گودو، پاپو، بیتو، گولو، ‫مینتو، سونو، ویکی..."
‫بیا بزرگنمایی کنیم
‫بیا روشو کم کنیم. ‫امروز اجازه هرچیزی دارین
‫- چه خبره؟ ‫- بیا این‌جا.
‫چیکار میکنی؟
‫به خاطر تو زمان خوش‌یمن رو از دست دادیم
‫اون چیزی که میبینم رو میبینی؟
‫فقط میدونم به خاطر تو، ‫زمان خودکشی رو از دست دادیم
‫بازم خودکشی
‫درباره زندگی که این‌جا چریان داره چی؟
‫تو از روز اول میترسی.
‫تو روی پل میترسیدی ‫و الان هم میترسی.
‫اگه نمیخواستی بمیری باید میگفتی!
‫من روی پل میترسیدم ‫و الانم میترسم.
‫و تو نمیترسی
‫اینم بسته سم. قورتش بده و بمیر
‫برو بمیر.
‫غیر قابل تحملی
‫چرا میخواستیم بمیریم؟
‫چون شهر واسه‌مون خفقان‌آور بود
‫نه من و نه تو، نتونستیم ‫فشار رو تحمل کنیم
‫ما بین تبلیغات تو و ‫استارت‌آپ من گیر کردیم
‫یه نگاه به این‌جا بنداز...
‫هوای این‌جا کلا متفاوته
‫این چیه... ‫این لباسا رو ببین.
‫تا حالا چیزی شبیه این ‫واسه‌مون اتفاق افتاده؟
‫بهشون نگاه کن
‫اونا نگران چندغاز پول نیستن
‫نگران آینده نیستن
‫و ما میخواستیم به خاطر ‫زمان حالمون بمیریم
‫فقط چهره‌شونو ببین
‫میبینمش.
‫چهره‌شونو و همچنین ‫دختری که چهره‌شو دیدی
‫و این آرامشیه که توی شهر دنبالش بودیم
‫چون ما خیلی زندگی رو جدی گرفتیم...
‫و نباید میگرفتیم.
‫مثل آدم‌های عاقل حرف میزنی
‫چه آرامشی. چه تحولی.
‫رقص شیطان
‫رقص شیطان رو انجام بده
‫چیکار کردی؟
‫کی مراقب ماست؟
‫کسی دوباره اومد؟
‫آره...
‫اونا مردم کرانه باختری بودن
‫گفتن امروز، روز آخره
‫و خودشو دار زد
‫نتونست 10 هزار روپیه رو پس بده
‫شاهد یه خودکشی واقعی بودن ‫خیلی وحشتناک بود.
‫ما اصلا نمیتونستیم درد و ‫اندوه اون کشاورز رو درک کنیم.
‫چون ما گیج شدیم و تصمیم گرفتیم ‫توی یه زمان خوش‌یمن خودکشی کنیم
‫تماشای اون بدن آویزون شده...
‫یه چیزی بهمون تلنگر زد.
‫یه چیزی گیر کرده بود.
‫ببینید بچه‌ها،
‫مرگ یه کشاورز خیلی راحت شده.
‫فقط با 10000 روپیه...
‫طناب رو بردار، یه لحظه ‫غفلت و تمام. اون رفته
‫به کرزاپور خوش اومدید!
‫خودکشی میانگین 8 کشاورز ‫در 4 سال گذشته،
‫ در ایالت نگران کننده‌س
‫و این آمارهای رسمیه
‫شماره‌ای که گرفتین، خاموش است
‫لطفا بعداً دوباره امتحان کنید.
‫خوبی عزیزم؟
‫آه...
‫چرا گوشیش خاموشه؟
‫هنوز در دسترس نیست.
‫تمام روز داشتم باهاش تماس میگرفتم
‫از جات پا میشی و میری دنبالش یا نه؟
‫شاهزاده چارمینگ نگران نیست
‫و ملکه مادر داره توی کل قصر قدم میزنه
‫جای نگرانی نیست، اون برمیگرده.
‫ناهار رو سرو کنید.
‫و شما هم باید بخورید.
‫خیلی دیره. یالا
‫نگران نباش. اون به زودی برمیگرده.
‫ولی اگه به ثبت‌های قبلی نگاه کنیم،
‫بعد از فهمیدن شوکه میشین
‫پس روستایی‌ها میدونن که ‫ما اون دوستای بالوایی نیستیم.
‫ولی ما کل داستانمونو گفته بودیم.
‫اونا گفتن که بشقاب‌هاشون دزدیده شده.
‫و وادارشون کردن که از جاشون پاشن
‫درسته
‫این فوق‌العاده نیست؟
‫آرزو دارم که آخرین نفس‌هام ‫توی آغوش تو باشه
‫پس مرگم میتونه به یاد موندنی باشه
‫کسی که نگران زمان خودکشیه.
‫امیدی واسه زندگی نیست ‫و اینا میخوان بمیرن
‫ببین، آقا، ما یه قانون داریم.
‫ما همیشه با مهمانانمون خوب رفتار میکنیم.
‫و مهمون‌های ناخواسته...
‫حتی بهتر باهاشون رفتار میشه...
‫پس تا زمانی که این‌جا هستید، ‫مهمون مایید.
‫خب، بالوای،
‫تو عروسی رو میچرخونی.
‫من حواسم به این بچه‌هاست
‫یالا بچه‌ها.
‫خب بچه‌ها، برنامه‌تون چیه؟ ‫نقشه خاصی دارین؟
‫داریم فکر میکنیم که این‌جا بمونیم...
‫... البته با اجازه شما.
‫سوالی که هنوز مطرحه اینه که چیکار میکنین
‫ما هر کاری میکنیم
‫پاپان، تو قبلا به ما ‫لباس دادی تا بپوشیم.
‫ما حاضریم هر کاری، هر کاری بکنیم.
‫اصلاً هر چیزی!
‫کار پیدا میکنین ولی کجا میمونین؟
‫و چی میخواین بخورین؟
‫قبل از این‌که این سوالا ‫به ذهنتون بیاد حتی،
‫باید بدونین که درهای پاپان ‫همیشه به روتون بازه
‫فقط باید با مادربزرگ کنار بیاین
‫ببرینش حموم
‫یا توی حیاط براش چاله بکنید
‫پاپان...
‫دارم میام. فقط موهامو شونه کنم
‫زود بیا.
‫شماها حتی نمیذارین موهامو شونه کنم...
‫به چی خیره شدی؟
‫سبیل خودمه.
‫شبیه داکویتی‌هاست. ‫(داکویتی: دسته دزدان)
‫اونا از ما دزدی میکنن
‫چه گنجی قایم کردی که غارت کنن؟
‫حین نمایش، سه تا اسکناس 500 ‫روپیه‌ای انداخت بیرون
‫ولی این‌قدر طول داد که ‫دیگه فایده‌ای نداشت
‫بهتون گفتم که دوستای من از شهرن
‫بچه‌ها ببینین، بیخیال مامان‌بزرگ
‫یه ذره سیم‌کشی‌های سرش مشکل داره
‫واسه همین که گاهی از دست میره
‫-سر و کله بابات دیشب پیدا شد ‫-متوجهم...
‫میگفت مامانت خیلی گریه میکنه
‫پس بهش زنگ بزن
‫بابا مامانت یه جا دیگه زندگی میکنن
‫نه بچه‌ها، بابام کشاورز بود.
‫زیر بار بدهی سنگینی بود
‫خانواده هم کمرش شکست زیر بار این بدهی
‫به زور صورت خودمونو با ‫سیلی سرخ نگه میداشتیم
‫یه روز بابا خیلی عاشقانه ‫رفت سراغ مامانم...
‫عزیزم، بیا خودمونو دار بزنیم.
‫اون درخت رو ببین
‫اونا خودشونو اون‌جا دار زدن
‫و موندم با مامان بزرگم...
‫از اون روز، من و مامان بزرگم ‫یه خانواده بزرگ شادیم
‫مادربزرگ و پاپان
‫از اونجایی که مامان بزرگ لوسه، ‫اونم بداخلاقه
‫مهم نیست.
‫به چی خیره شدین؟
‫داستان مرگ همینه
‫باعث میشه ملتهب بشین
‫و واسه مردن چی لازمه؟
‫دقیقا هیچی!
‫حالا ساعت‌ها حرف میزنی
‫چرا به جاش یه آهنگ نمیخونی؟
‫میخوای آوازمو گوش کنی و ‫ازش به عنوان یه بهونه استفاده کنی
‫چه آوازی؟
‫ده بار شنیدین
‫هرچی دوست داری بخون.
‫آهنگ مورد علاقه‌ت چطوره عزیزم؟
‫البته.
‫ستاره‌ها تو آسمون و این پایین بین شمان
‫تشویق.
‫ستاره‌ها تو آسمون و این پایین بین شمان
‫این پایین...
‫به زیبایی من حسودی نکن
‫واسه قایم کردن صورتت چیکار کردی؟
‫نه، نه... اون مامان بزرگ راست ‫میگفت که ما شبیه داکویتیم؟
‫گاهی منو هم با یه داکویت اشتباه میگیره
‫ولش کن
‫سیم‌کشی مغزش قاطی کرده
‫- بیا بریم. ‫- نه، درست نیست.
‫صادقانه بگم، مامان بزرگ عزیزدله
‫یه چیزی بگو بهم.
‫آوازمو دوست دارین؟
‫واقعا خوب نمیخونم؟
‫واقعا خوب میخونی
‫هیچوقت فکر نکردی بری بمبئی؟
‫فقط فکر نکردم...
‫رفتم به بمبئی در واقع.
‫دریا یه وره و دریای مردم یه سمت دیگه
‫و همه‌چی این بین اتفاق افتاد
‫متأسفانه هیچ کس منو نشناخت.
‫پس بیخیال شهر شدم...
‫چون خیلی قلب شکننده‌ای دارم.
‫به مقصد رسیدیم
‫پاپان، من نمیتونم یه چیزی رو هضم کنم.
‫همه میرن شهر تا پولی به دست بیارن
‫و تو جهت مخالف حرکت میکنن
‫بیایید در مورد شهر صحبت نکنیم،
‫شهرها مثل چوب سیگار میسوزن.
‫ماشین‌ها و کارخونه‌ها هم ‫تبدیل به دودکش شدن
‫حتی نفس کشیدنم سخته
‫و این‌قدر شلوغه که میای سرتو بخارونی
‫ولی سر نفر بعدیو میخارونی!
‫اونا بچه‌های خوب، صادق و ‫پرتلاشی هستن کیشان
‫بهشون پیشنهاد دادم با من غذا بخورن
‫ولی گفتن خودشون چلاغ نیستن
‫خودمون یه چیزی پیدا میکنیم
‫گفتم فقط یکی میتونه بهتون ‫کمک کنه و اونم شمایین
‫خب بچه‌ها، شماها چیکار میتونین بکنین؟
‫حتی نپرس.
‫این‌قدر با استعدادن که میتونن ‫کارای غیرممکن هم انجام بدن
‫پاپان...
‫آقا، ما هرکاری میتونیم بکنیم.
‫هرکاری
‫سخته بچه‌ها. به اندازه کافی ‫حس قوی بودن نداره
‫این دست‌ها توی شهر پرورش پیدا کردن
‫ظریف و شکننده‌ن.
‫این کارا به درد شما نمیخوره
‫این‌جا باید پادو باشین
‫این کار مناسب شما دوتاست
‫شما دوتا تحصیل کرده‌اید
‫میتونین حسابدارم بشین
‫روزانه 120 روپیه میدم بهتون
‫نرخ نیروی کار تو این‌جاست
‫معامله‌مون میشه؟
‫منظورم اینه که از کی میتونن شروع کنن؟
‫چرا کار رو به تعویق بندازیم؟
‫- بیا دیگه. ‫- گاتا
‫دارم میام، دارم میام رئیس
‫سریعتر بیا.
‫شما دوتا با اون برید و ‫تجهیزات کشاورزی بخرید
‫فروشگاه رو هم بررسی کنین
‫منم میرم دکتر توی بوپال
‫از دیشب احساس بیماری میکنم تو شکمم
‫-گفت بیماری ‫-گفت بیماری
‫منظورش حالت تهوع ‌ایناست
‫ترشی معده
‫دقیقا.
‫-بیماری... ‫-آره...ترشی معده
‫تصور کنین، بیماری
‫-اونا متفاوتن. ‫-جای شگفت‌انگیزیه
‫آقای دوبی
‫آقای دوبی، ما به این موارد ‫توی لیست نیاز داریم
‫آقای دوبی، ما این چیزا نیاز داریم
‫به موقع میرسی؟
‫عجله واسه چیه
‫باتاول.
‫بله رئیس.
‫این‌جا...
‫این چیزا رو واسه گات بگیر
‫بانکی، از صبح داری یکی از ‫گوشا رو پاک میکنی
‫یکی دیگه چه گناهی کرده؟
‫میزنم تو گوشتا.
‫زودتر دیگه
‫مگه شبیه سابو نیست؟
‫و اون چاچا چاودهاری
‫بفرمایید.
‫450 روپیه
‫چقدر؟
‫ولی سیب‌زمینی خیلی ارزون‌تره
‫چطور میتونه 450 باشه؟
‫چی؟
‫دولت به کشاورزا یارانه میده.
‫چطور میشه که بیشتر ازمون پول بگیرین؟
‫- اونا کین؟ ‫- تازه اومدن این‌جا
‫دوستای پاپان تازه اومدن تو این‌کار.
‫فقط دولت یارانه میده...
‫... به روستایی‌ها
‫اینا نرخ‌های آقای دوبی هست
‫یا بگیرش یا بیخیالش شو.
‫خب نگهش دار
‫میدونی چیه، باید بهمون رسید بدی.
‫رسید میگیریم
‫بیل، ها؟
‫چرا حلالشون نمیکنم برای شما؟
‫نرخ هنوزم همونه
‫بذار به خودم بگم
‫هر قبض یه عدد داره...
‫و اسم مغازه روش چاپ شده...
‫- درسته. ‫- ما به اون صورت حساب نیاز داریم.
‫سعی میکنه بهم یاد بده
‫- فکر کنم بهش نیاز داری ‫- بابا
‫من دارم میرم نمایشگاه
‫با کی میری؟
‫دوستام. پس پول میخوام
‫بشین همون‌جا. خودم میگیرم
‫- زیاد خرج نکنی. ‫- اون...
‫درباره این حرف میزنم
‫ادامه بده
‫از همین کمپانیه...
‫شما دوتا...
‫تو عروسی برادر بالوا نبودین؟
‫آره.
‫بابا، اون مثل عروس خجالتیه
‫هنوز نرفتی؟
‫کجا؟
‫خونه
‫واسه دیدن نمایشگاه برگشتی؟
‫نمایشگاه هم هست؟
‫آره...
‫باید ببینی.
‫نمایشگاه‌های این‌جا خیلی باشکوهن.
‫ببینش
‫واسه نمایشگاه دیرت نمیشه؟
‫ببینمت بابا
‫چیکار میکنی؟ دیر نکن.
‫خب...چی میگفتی؟
‫میگفتیم که باید قبض بگیریم...
‫بهش بدین. مبلغ قبض چقدره؟
‫450 روپیه بدین بهش
‫بعدا درباره‌ش صحبت میکنیم
‫- حداقل قبض... ‫- یاد یه چیز مهم افتادم.
‫-گات، پول رو بده بهش ‫-میدونم چی خیلی مهمه
‫هنوز تموم نشده
‫- یالا. ‫- عمو، ما به اون صورت حساب نیاز داریم.
‫البته.
‫اونا ازم ترسیدن
‫پس چه خوابی دیدی برامون؟
‫دختر دوبی به شاهزاده جذاب یه اشاره کرد
‫پس قرارها عملی میشه
‫وقتی زیبایی‌ها صدا میزنن، ‫یکی باید جواب بده
‫- کاملا. ‫- بزن دنده سه.
‫"یک...دو...سه...یک...دو...سه...چک..."
‫خانوما و آقایون، همکار و رفقا و همه
‫مواظب باشید که باد از کدوم ور میوزه
‫به پریدنش از قلبتون نگاه کنین
‫ببینین حسینای من، همه شما رو زمین میزنه
‫نه، نه، نه... این‌جا نه.
‫تو درجه یکی
‫پول دارین که بیاین نمایشگاه
‫ولی نمیتونین واک بانکی رو پرداخت کنین
‫دخترمو آوردم این‌جا چون ‫خیلی اصرار میکرد
‫هیچ پولی ندارم، فقط آوردمش این‌جا
‫رمداس عمو.
‫بستنی میخواست ولی پول نداشتم.
‫راسکا...
‫گوش کن مرد، بچه رو ببر یه گوشه‌ای.
‫لباس زیرتو نشونم بده. ‫چی زیرش قایم میکنی؟
‫- هی... ‫- یه لحظه وایسا. بس کن
‫فکر میکنی داری چیکار میکنی؟
‫از بانک وام گرفته و حال پس نمیده
‫ولی دلیل نمیشه این‌جوری بزنیش
‫پسرک، بازوهات تکون میخوره؟
‫قوانین و مقرراتی وجود داره.
‫داری سعی میکنی بهم یاد بدی
‫بیا یادم بده
‫ول کنین
‫دستاشو چک کنین
‫پولشو چک کنین
‫نترس. نترس.
‫چرا شما؟ این‌جوری گوش نمیدین
‫عقب وایسا. پشتیبانی...
‫پاپان، برگشتن.
‫سعی میکنین پشتش باشین، نه؟
‫شما رو زنده زنده این‌جا خاک میکنم
‫تنهاش بزار.
‫یه هفته دیگه برمیگردم
‫اگه پول رو پس ندین...
‫میدونین که چجور پولمو پس میگیرم...
‫ازشون بگذر، یالا
‫بیا بریم. بیا دیگه.
‫باهاشون در می‌افتم
‫برو لطفا. برو
‫- رمداس ‫- احمق‌های لعنتی!
‫حالت خوبه؟
‫کی گفته تو چیزی که بهتون ‫مربوط نیست دخالت کنین؟
‫هیچ‌وقت نمیدونی چی میشه
‫یکی نجاتش بده
‫ماشین رو نگه دار. وایسا...
‫نجاتش بده
‫-وایسا. وایسا ‫-چی شده خاله؟
‫در رو باز نمیکنه
‫چی شده خاله
‫-چیکار میکنی؟ ‫-در رو از داخل قفل کرده
‫در دیگه‌ای وجود داره؟
‫در پشتی داری؟
‫بله، اون‌جاست.
‫از اینور
‫سعی کنین بیارینش پایین
‫آجی خودشو دار میزنه. در رو بشکون
‫چرا تو...
‫رمداس!
‫-یه ذره آب بیار ‫-بشین
‫یه ذره آب بیارین
‫بشین
‫یه ذره آب بخور. بخور
‫حالت خوبه؟
‫داشتی چیکار میکردی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫میمیریا، ولی بقیه چی؟
‫به هرحال که اتفاق خوبی نمیفته براشون
‫یه مشت گندم شبیه کیسه طلاست.
‫من نه مزرعه دارم نه محصول.
‫ما چه کشاورزایی هستیم؟
‫هر روز بیدار شدن
‫انگاری که یه کار بزرگه.
‫نون سر سفره نیست
‫روزا میگذره
‫و امیدهام ناامید میشه
‫و...
‫هنوز واسه هم زنده‌ایم
‫باید مثل یه حیوون زحمت بکشم...
‫واسه یه وعده غذای درست حسابی
‫ولی هیچ تضمینی نیست
‫که اون روز غذا داریم یا نه
‫این بدهی، زندگیمو سیاه کرده
‫این زندگی به چه دردی میخوره؟
‫این چیه؟
‫هر مسیری تهش میرسه به مرگ
‫الان دیگه خسته شدم
‫من خسته‌ام
‫بابا لطفا گریه نکن
‫من گرسنه نیستم. ‫من میخوابم.
‫عمو جان، مردن چاره نیست.
‫لااقل یکی دلش بسوزه و بهشون غذا بده
‫نمیتونم ببینم که هر روز گرسنگی بکشن
‫نگو اینو
‫نمیتونیم بدون تو زندگی کنیم
‫حتی اگه باشه، ‫هر روز باهات گرسنگی میکشیم
‫ببین آقا، من کاملا منظورتونو میفهمم
‫ولی نمیتونم بهتون کمک کنم
‫اگه قرضی گرفته میشه، باید پس داده بشه
‫ولی اون از پس دادن پول سر باز میزنه آقا
‫باید دلیلی واسه پرداخت نکردن باشه
‫ما هم درمانده‌ایم
‫ما یه بانک داریم که باید بچرخونیم
‫آقا، کشاورزان دارن خودکشی میکنن
‫هر هفته خبرش میاد. مردم دارن ‫زندگیشونو بیخیال میشن
‫چیکار میتونم بکنم براش؟
‫من بهشون نمیگم خودکشی کنن
‫مدام میگن امسال نه محصولی ‫داشتن نه سود...
‫پس نباید وام میگرفتن...
‫ولی چون گرفتن، باید پس بدن
‫چرا تو نمیفهمی؟
‫اون الکی بازپرداخت رو عقب نمیندازه
‫ولی نباید اینقدر غیرانسانی ‫باهاشون برخورد کنی
‫میدونی چقدر چهره رمداس زشت شده؟
‫ببین آقا، من دارم مودبانه ‫باهاتون رفتار میکنم
‫دیگه چطور میخواین حرف بزنین؟
‫میندازمت بیرون
‫و بانکتونو آتیش میزنم
‫- میتونی امتحان کنی. ‫- من این کار رو میکنم.
‫سعی نمیکنی بفهمی...
‫گوش کن آقا، حد خودتو بدون.
‫فکر نکن که ما ترسوییم.
‫نگهبان، اونا رو بنداز بیرون.
‫جرات نداری به من دست بزنی!
‫با دستام خفه‌ت میکنم
‫وایسا عقب. برو بیرون
‫خوب ما میریم ‫زیاد هیجان زده نشو.
‫- برو بیرون. ‫- منم مودب بودم.
‫خب برو بیرون
‫- ما داریم میریم. ما داریم میریم. ‫- آره بریم بیرون
‫- زیاد هیجان زده نشو. ‫- داستان درست کردن این‌جا.
‫به روستایی‌ها نشون میدم ‫چیکار میتونم بکنم
‫واسه این نیومدیم این‌جا
‫منو سرزنش نکن سمیر.
‫اونو سرزنش کن.
‫نمیدونیم بعدش چیکار میکنه
‫باهاش مقابله میکنیم
‫گاومون زاییده
‫ببین، همه میدونن که بانک ‫همیشه دلسوز بوده
‫و بهتون کمک کرده...
‫ولی امروز این دوتا...
‫...و مخصوصا این یکی...
‫تو بانک خودم، منو متهم کرد
‫بانک تصمیم گرفته...
‫اگه این 55 کشاورز،وامشون رو با سود 6 ماهه پس ندن، ‫بانک زمین‌هاشون رو میگیره ‫اگه این 55 کشاورز وام رو با سود شش ماهه پس ندن
‫بانک زمیناتون رو مطالبه میکنه
‫نمیفهمم ‫نمیدونم
‫ببین اون مکالمه بین ما صورت گرفت
‫و ما رفتیم اونجا حرف بزنیم نه این که بجنگیم
‫حتی منم فقط دارم حرف میزنم پرنس چارمینگ
‫فقط حرف
‫اما اگه وام رو تو یه هفته بدین
‫بانک هم از بهره چشم پوشی میکنه
‫چه طور ممکنه؟
‫ما ظرف شش ماه محصول مناسبی نداشتیم
‫اون دیگه مشکل من نیست ‫من میرم
‫گوش کن لطفا بشین
‫اون میگه که محصول درست حسابی نداشتن
‫و کشاورزا تنزل داشتن
‫میخوای بانک هم با تنزل داشتن اذیت بشه؟
‫میخواین بانک هم با تنزل داشتن اذیت بشه؟
‫این دو تا رو برای کمک دارید
‫بگیریدشون و وام رو پرداخت کنید
‫من میرم
‫مدیر بهمون گوش کن
‫اجی کی بهت گفت بری باهاش بجنگی؟
‫ما نرفتیم که بجنگیم کیشان برای صحبت رفتیم
‫و اون یارو کاملا برخلاف ظاهرش عمل میکنه
‫ساکت
‫نه حتی یه ذره
‫تو اونی که اومدی مغازه م باهام دعوا کردی نیستی؟
‫تو ذاتشونه
‫باور کنید
‫احتمالا مدیر بانک رو اذیت کردن
‫مطمئنم
‫همه چیز آروم بود
‫الان یه مشکل جدید داریم
‫چه جوری این مشکل رو حل کنیم الان؟
‫همه چیز آروم نبود کلانتر روستا
‫اون ماموراش رو که داشتن رمداس رو ‫تو نمایشگاه میزدن فرستاد
‫خفه شو ‫کتک زدن رمداس
‫پاپان چه شیاطینی رو به روستا آوردی؟
‫این روستا رو نابود کردن
‫دوبی من دارم با اونا حرف میزنم
‫ببین پسرم همه چیز از کنترل خارج شده
‫شاید شده باشه اما ما فقط 6 ماه وقت داریم
‫تو 6 ماه میتونیم چی کار کنیم؟
‫رو برداشت محصول و مزارع کمک میکنیم یه کاری میکنیم
‫مزرعه
‫الان به اجازه تو برای کار تو مزرعه نیاز داریم؟
‫اگه میخواستیم خودمون حلش میکردیم
‫اینجوری ناامید شدن فایده ای نداره
‫وایسا شما نیازی نیست دخالت کنین
‫شما کی هستین که دخالت میکنین؟
‫فقط مهمونای ناخونده
‫تنها کارتون دعوائه
‫میدونم تنتون برای دعوا میخواره
‫میخواین مسابقه بدیم؟
‫به چه جرئتی اینا وارد روستای ما میشن؟
‫بندازیدشون بیرون
‫بشین بشین عمو
‫بشین عمو ‫بندازشون بیرون از اینجا
‫آروم باشین
‫میخواید رو مزرعه کار کنید
‫تا حالا به یه گیاه آب دادین؟
‫الان میخواین کشاورز شین
‫تنها که نیستیم همه با هم انجامش میدیم
‫همه با صد تا مهارت به دنیا نمیان
‫یه آدم میتونه هر کاری بکنه
‫اگه اینجوریه که پس منم رئیس جمهور کشور میشم
‫ما این روستا رو از همه بدهی ها پاک میکنیم
‫شنیدی کدخدا چی گفت؟
‫اگه برداشت محصول فایده ای داشت
‫اونا میتونستن خیلی وقت پیش واما رو پرداخت کنن
‫حق با پسرا ست
‫خودت دیدی
‫خرید کود و دونه گرونه
‫و پولی که باید اونا رو باهاش بخری
‫پاپان این دو تا بانک زدن؟
‫نزدن اما یه دعوتنامه به دزدا فرستادن
‫قبل این که نیازی باشه خیلی زود بدجنس شدی مرد
‫میتونم یه چیزی بگم؟
‫ما کود و دونه رو حل میکنیم
‫چه جوری؟
‫بابام
‫اونا رو با قیمتای بالا میفروشه و ‫کود و دونه ها رو نگه میداره
‫اینجوری
‫بابات خیلی خسیسه جومانکی به دل نگیر
‫کی میخواد بهش بگه؟
‫من کلیدای مغازه رو دارم
‫هر چی میخواین بردارین
‫عالیه
‫عجب صحبت خوب و مفیدی داریم نه؟
‫الان هم که قراره دزدی کنیم
‫میدونم که میتونید
‫از اونجایی که خونه خودت رو هم زدی...
‫سمیر
‫داری قضیه رو شخصی میکنی
‫این اصلا صحبت حرفه ای نیست
‫اینجا همه چیز شخصیه
‫این حرکت رو اینجا نمیبینید؟
‫ما اومدیم اینجا تا بمیریم
‫و الان این روستایی ها میمیرن به خاطر شما
‫اومدین اینجا تا بمیرین؟
‫هیچی اون شوخی میکنه
‫بهش بگو
‫بهش بگو اومدیم اینجا تا خودکشی کنیم
‫خودکشی؟
‫بیا یه کاری کنیم
‫میخوای خودکشی کنی نه؟
‫میتونی رو یکی از صخره های روستا بپری و بمیری
‫تازه اون پشت خونه ما هم هست
‫ساکت شو مامان بزرگ
‫این حرفا از مرگ چیه؟
‫پس یه کاری کنیم
‫ما از اونجا میپریم شاید گنج پیدا کردیم
‫و تونستیم واما رو بدیم
‫بعدش اونا تو مسیر پیشرفت حرکت میکنن
‫بچه ها تحصیلات درست پیدا میکنن به خاطر مهندسا
‫و تو شهر مثل ما از این ستون به اون ستون میپرن
‫چی میگی سمیر؟
‫محض رضای خدا چی میگی؟
‫دارم سعی میکنم راه حل پیدا کنم
‫و شما هم با چیز خودتون شروع کنید
‫و اگه نخواستید انجامش بدید پس به من رحم کنید
‫من خودم انجامش میدم
‫تو تنها کسی نیستی که درد بقیه براش مهمه
‫خودم انجامش میدم
‫خواستی با مدیر خودت حرف بزنی
‫و حتی با روستایی ها
‫و تو مومبای هم میخواستی خودت حلش کنی تنهایی
‫چه فایده ای برات داشت؟
‫تو چی؟
‫بگو
‫تو به یکی مثل من حتی برای مرگ هم نیاز داری
‫اجی
‫تو بدشانسی خودتی
‫برگرد پیش ستاره شناست تو مومبای و ‫بهش بگو یه حلقه دیگه بهت بده
‫برو
‫حالا که من بد شگونم
‫بهم نگاه کن و بگو
‫آره تو بد یمنی
‫- پس میدونی چی... ‫-وایسا
‫از الان به بعد زندگیت رو با این شانس بد ادامه بده
‫- میدم ‫- حالا برو
‫دارین چی کار میکنین؟
‫- من اون رو نمیخوام بذار بره ‫- گفتم برو
‫تو یه آدم جدیدی
‫من خیلی وقته دارم تحملش میکنم
‫اجی
‫پاپان یکیشون با غارت فرار کرد
‫اون یکی ام میره
‫سرکار امروز پول داری یا نه؟
‫دوستت کجاست؟
‫باید یه راهی برای بخشش باشه
‫بهمون رحم کن
‫از اون دو تا پسر بخواه بهت رحم کنن
‫من کاری نمیتونم بکنم
‫الان هم برو
‫گفتم برید
‫سلام
‫سلام کلانتر
‫کدخدای ویلا من متاسفم بابت کارایی که کردم
‫- اما لطفا گوش کن ‫- ما نیازی به عذرخواهیت نداریم
‫- برو ‫- قربان
‫اگه هممون تو زمینا به هم ملحق شیم
‫ما نمیخوایم زمینا و مزرعه هامون رو بهتون بدیم
‫برو گمشو
‫بهمون کشاورزی یاد بده ویسگو
‫برو
‫الان هم کلی دردسر داریم و اون میخواد بهمون یاد بده
‫مزرعه
‫بگیر
‫حقوق 6 ماهه
‫میتونی تو ویلا کار کنی
‫این آخرین کاریه که میتونم برات بکنم
‫چیزی نیاز بود تعارف نکن
‫باشه
‫باید یه دلیلی باشه که خدا از مرگ نجاتمون داده
‫باید باشه
‫خب فقط اراده خدا مهمه
‫سوال اینه که حکمتش چیه؟
‫اون یکی دزد پول من رو دزدید
‫چرا متوقفش نکردی اون دزد رو؟
‫من الان تو این دردسرم چون نذاشتم برن
‫مردم برای خودشون دردسر درست ‫ میکنن اما من احمق نیستم
‫نمیتونم برم به همه توضیح بدم
‫همه ازش عصبی ان
‫پس بهش بگو خودش رو تو دریاچه غرق کنه
‫کل روستا خیلی احساساتی ان
‫روستا چیزی نمیفهمه تا اون نمیره
‫چی چی گفتی مامانبزرگ؟
‫دوباره بگو
‫میگم اون سال پیش ‫چه طور هنوز یادمه؟
‫نه منظورم اینه چیزی که گفتی رو تکرار کن
‫خدایا
‫اذیتش نکن
‫وگرنه عصبی میشه
‫آروم باش داداش مامانبزرگ گاهی احساساتی میشه
‫درسته اون گفت احساسات
‫مسئله احساساته
‫و احساسات بهمون کمک میکنن پاپان
‫مامان‌بزرگ یه ایده عالی دادی بهم عزیزم
‫من هیچی بهت ندادم پاپان
‫اون داره دروغ میگه
‫لباساش رو دربیارید و تفتیشش کنید
‫بریم پاپان
‫من لختش میکنم
‫نه نه
‫چی میگی؟
‫من نمیتونم انجامش بدم اجی
‫کیشان داری میزنی زیر حرفت
‫وقتی داشتم بوفالو هات رو حموم ‫میکردم گفتی کمک میکنی
‫من قول دادم کمک کنم
‫اما این مسئله مرگ و زندگیه
‫اگه یه چیزی اشتباه پیش بره چی؟
‫هیچی نمیشه کیشان من مسئولیتش رو قبول میکنم
‫فقط مودب باش
‫اشتباه کنم چی؟نه من از پسش بر نمیام
‫کیشان حالا که داره اصرار میکنه لطفا بگو باشه
‫فقط بهم بگو کی داخل شم
‫من میام داخل و همه چیز رو حل میکنم
‫نه پاپان رو من حساب نکن
‫- دارم بهت میگم ‫- جامکی
‫جامکی میخواد یه چیزی بگه ‫بهش بگو جامکی
‫لطفا بگو باشه برادر کیشان ‫این برای کل روستا مهمه
‫نه نه نمیتونم
‫- اون گفت باشه ‫-عالیه عالیه
‫حالا گوش کن دقیقا طبق گفته من پیش میریم
‫بیارش اینجا
‫-اون سعی داشت رهبرمون بشه ‫- چی میگی؟
‫برنامه ریخته تا همه اهالی روستا رو بکشه
‫به جاش خودش رو آویزون میکنیم
‫- بیاریدش ‫- چی میگی؟
‫گوش کنید اهالی فرار دوست اون همه‌مون ‫رو تو دردسر انداخته
‫اما ما بهش رحم نمیکنیم
‫از این درخت آویزونش میکنیم
‫کیشان چی میگی؟
‫من رو بیارید پایین
‫کمکش کنید لطفا
‫واقعا داره آویزونش میکنه؟
‫مشکلی هست؟
‫نه ولم کنید
‫چرا دارن آویزونش میکنن؟
‫کیشانلا داره کار درست رو میکنه
‫خیلی وقت پیش باید این کار انجام میشد
‫این خوش گذرونی رو تماشا کنیم
‫بیا ببینیم چی میشه
‫زود باش
‫بهم یه شانس بدید با روستاییا صحبت کنم
‫خفه شو راسکال میخواد الان عذرخواهی کنه
‫تو هیچ چاره ای برای روستاییا نذاشتی
‫- آویزونش کنید الان ‫- یه لحظه صبر کنید
‫چک کنید طنابا قوی ان یا نه
‫من رو نگاه نکنید طنابا رو چک کنید
‫لطفا روستاییا طنابا خراب شدن
‫محکم بگیریدش
‫طناب اینجاست
‫جهامکی لطفا به بابات توضیح بده
‫چه خبره؟
‫- چرا هیچکس جلوش رو نمیگیره؟ ‫- ساکت ساکت
‫چه جوری اومدی اینجا؟بگیریدش
‫کیشانلال
‫برعکس آویزونش کنید و وزنش رو چک کنید
‫بکشید
‫داره چی کار میکنه؟
‫این چه کار ظالمانه ایه؟
‫اون دوستم رو به طناب کشیده
‫پاپان نجاتم بده
‫ببین چی کارم کردن
‫التماست میکنم
‫ولش کنید بره وگرنه خدا میدونه چه بلایی سرتون میاد
‫آزادش کنید
‫ببین پاپان این برای کل روستا مهمه
‫نمیتونم فقط به خاطر درخواست تو ولش کنم
‫کلانتر بهش دستورات رو بده متوقفش کن
‫کلانتر من بر اساس میل اهالی روستا برنامه ریختم
‫ولی اگه نمیخواید بشنوید پس بذارید بمیرم
‫- طناب رو بکشید ‫- سعی میکنی یادمون بدی
‫ریشه همه مشکلاتی
‫کیشانلال بذار بشنویم پسره چی میخواد بگه
‫چی برای گوش دادن هست؟
‫ما کل عمرمون تو این مزرعه زحمت کشیدیم
‫و اون ادعا میکنه تو 6 ماه میتونه محصول برداشت کنه
‫من هنوزم میگم ما میتونیم ما میتونیم
‫چون من ریشه مشکلاتتون رو میدونم
‫خفه شو طناب رو بکشید
‫نه بیاریدش پایین
‫این دفعه بندازید دور گردنش
‫برادر کیشان چرا یه بار به حرفش گوش نمیدی؟
‫من الان سر تا پا گوشم
‫مردم ویلا همینجوری دارن میمیرن
‫کیشانلال چرا هنوز آویزونش کرده
‫چرا؟
‫جهامکی راست میگه بذار بشنویم چی میگه
‫- زود باش ‫- درست میگم؟
‫کیشان بیا بشنویم چی میگه
‫کیشان ما اهل کشتن کسی نیستیم
‫بیا اول حرفاش رو بشنویم
‫من بهت به خاطر کلانتر یه شانس میدم
‫هر چی میخوای بگی بگو
‫میخوای بگی؟
‫چرا زل زدی تو صورت همه؟
‫بله
‫راستش بزرگ ترین مشکل این روستا
‫اینه که جوونا رفتن به شهر
‫برای کار پیدا کردن
‫این آدمای پیر چه طور میتونن محصول برداشت کنن؟
‫به خاطر همین برداشت هیچوقت خوب نیست
‫بهم بگو کلانتر مگه پسرت نمیرفت
‫به شهر روزی که من رسیدم؟
‫مشکل دوم اینه که
‫یه سری روشای جدید برای کشاورزی هست
‫کسی تو این روستا اون روشا رو میدونه؟
‫میدونید؟
‫الان هم میخواد بهمون روش یاد بده
‫چرا نمیتونم بهتون روش یاد بدم رمداس؟
‫من مهندسم دانشم رو میخوام به کار ببرم
‫این حرفا رو میزنی بعد دردسر ‫درست کردن برای کل روستا
‫من ادعایی نمیکنم کیشان
‫دارم یه نکته کوچیک رو میگم
‫مشکل کشاورزامون ناتوانی
‫یا کمک نکردن دولت بهشون نیست
‫بزرگ ترین مشکل بازدهیه
‫ما محصول کافی نداریم
‫رمداس تو چند کیلو تو یه زمین پرورش میدی؟
‫تقریبا 900 کیلو تو یه هکتار زمین
‫900 کیلو
‫میدونین بقیه کشاورزا تو یه هکتار چند کیلو میکارن؟
‫- چه قدر؟ ‫- 3000 کیلو
‫الان چشماتون باز شد؟
‫3000 کیلو
‫تصور کنید اگه تو یه هکتار میتونید 3000 کیلو بکارید
‫بعدش دیگه نیازی به کمک دولت ندارید
‫کسی تا حالا زیر قرض بوده؟
‫نه
‫یه کم برنامه ریزی میخوایم که من حلش میکنم
‫چون شما الان هم مهم ترین چیز برای کاشت رو دارید
‫زمین
‫زمین؟
‫اما اون مهم نیست
‫ما هممون رو زمین میکاریم
‫چه فایده ای داشت؟
‫و هیچوقت هم نخواهد داشت کلانتر روستا
‫چون تو این کشور ما تو زمینای جدا میکاریم
‫باید زمینامون رو به هم وصل کنیم ‫به یه تکه بزرگ تبدیلش کنیم
‫بعدش میتونید نتیجه رو ببینید
‫به من اعتماد کنید اهالی
‫بهم یه شانس بدید
‫همین
‫شنیدید
‫حالا الان میخواد رهبرمون هم بشه
‫هیچکس به حرف تو گوش نمیده
‫نمیبینی همشون ساکتن؟
‫تازه دونه کود و آفت کش هم میخوایم
‫کی اینا رو برامون تهیه میکنه برای چنین زمینای بزرگی؟
‫چه طور؟
‫جهامکی فکر کنم میخواستی یه چیزی بگی
‫- بگو ‫- بله
‫بابای من همه چیز رو تهیه میکنه
‫- عالیه ‫- کدوم بابا؟
‫دونه کود و آفت کش با نصف قیمت
‫کدوم پدر؟
‫تو
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫ندادم بابا
‫دارم سابقه‌ت رو درخشان میکنم
‫اهالی موافقت نمیکنن
‫دوبی قول داد بهمون کود و دونه بده
‫تراکتور هم میده بهمون
‫الان بهم قول بدید برید سر زمیناتون
‫و منم بقیه چیزا رو حل میکنم
‫نرگ دوبی دروغ نمیگم
‫حق با پسره ست
‫از وقتی پسرم از روستا رفته زمینم پسرفت کرده
‫ومن نمیتونم تو این سن کشاورزی کنم
‫من زمینم رو میدم بهش
‫ممنون
‫میخوای رو زمینت موشک بکاری؟
‫- بگو آره ‫- نه
‫خیلیا انجام نمیدن
‫همه باید بخشی از زمینشون رو بدن
‫چون یه نفر تا همه کمک نکنن تنهایی نمیتونه
‫دستاتون رو ببرید بالا
‫چرا کسی دستش رو بالا نمیبره؟
‫حتی کلانتر هم تاییدش رو نشون داده
‫میدونی چیه
‫- مردن اون هیچ ایرادی نداره ‫- بابا
‫داشتم میگفتم اگه زنده بمونه چی میشه؟
‫کسی دیگه درباره مرگ حرف نمیزنه
‫درباره زندگی حرف میزنیم دستا بالا
‫دستاتون رو بیارید بالا
‫یعنی
‫هیچ وظیفه ای نیست که تو این جهان نتونید انجام بدید
‫اینم یه حرف از رامایان
‫این...
‫من تو حسابداری این کتاب رو میخوندم
‫حسابداری
‫تو حرفاش رو نمیفهمی
‫چون بهش عادت کردی
‫اما اگه امروز به حرفش گوش نکنید
‫به زودی همتون از طناب آویزون میشید
‫همتون میمیرید
‫چون هر چیزی که میگه تو این کتاب نوشته شده
‫همشون تو این کتاب هستن
‫چی میگفت؟
‫زمینای جدا هزینه های جدا
‫کود دونه آفت کش تراکتور روغن
‫یه زمین یه خرج
‫یه زمین هزینه کمتر
‫اونم این رو نمیگفت مگه؟
‫خرج من چیه؟
‫ دو تا سیگار چای دو تکه نون
‫نه سیگار باعث سرطان میشه من نیستم
‫بکشیدش
‫فرار کن فرار کن
‫فرار کن اینجا نمون
‫این رو بگیر و فرار کن
‫وگرنه یا میکشنت یا مثل من دیونه‌ت میکنن
‫فرار کن
‫من حتی صاحب زمینی هم نیستم
‫پدر حتی اهل رامایان هم ‫ همیشه از آدم خوبا حمایت میکنن
‫رامایان
‫پسر شهری لعنتی
‫یه هفته اینجا بود
‫و تو اون رو تبدیل به خدا کردی
‫و پدرت که بزرگت کرده الان شرور شده
‫عالیه
‫خودت داری میگی
‫خوب بهم گوش کن
‫برو بهشون بگو
‫من چیزی بدون سود نمیفروشم
‫و خوب گوش کن
‫دست از شوخی و چرخیدن دور اون پسر بردار
‫- من اطراف اونم؟ ‫- آره
‫ببین بابا تو مرگ زیاد دیدی
‫و بی احساس شدی
‫اما من نمیتونم تحمل کنم
‫من از اون پسر حمایت میکنم میتونی جلوم رو بگیر
‫من باباتم
‫میتونی جلوم رو بگیر آره
‫نشونت میدم
‫خوب گوش کنید
‫اون مرد یه نکته حیاتی رو گفت
‫همه جوونا رفتن شهر
‫و حق با اونه
‫میپرسه کی میره تو زمینا کار کنه
‫اما این احمقا نمیدونن
‫که زنای این روستا ممکنه حنیفی باشن
‫اما با مردا تو کار کردن مساوی ان
‫و نیاز باشه همه کارای مردا رو انجام میدیم
‫پس کی با منه
‫این بهتر شد
‫- گوش کنید ‫- چی شد؟
‫شما اینجا جشن میگیرید وقتی دوبی کلی گند زده
‫سریع بیاید ترتیب جلسه داده
‫- سریع بیاید ترتیب جلسه داده ‫- زود باشید همگی بریم
‫اون شرایط رو برای همه سخت کرده
‫باید قبل این که با نقشش موفق شه جلوش رو بگیریم
‫کلانتر روستا داشتم بهت میگفتم
‫اون دو تا پسر عوضی ان
‫برای هیچی خوب نیستن
‫دارن میان
‫اون یکی دوستت کو؟
‫فرار کرد؟
‫تو چرا فرار نکردی؟
‫به خاطر این دختر؟
‫بابا
‫چی میگی؟
‫شما بهش زمیناتون رو دادید
‫باشه
‫من سودم رو هم حساب نکنم
‫بازم برای خرید کود دونه و آفت کش پول میخواید
‫پول از کجا میاد؟
‫اجی جوابی داری؟
‫اجی
‫درباره‌ش فکر نکردی؟
‫خب من جوابی ندارم
‫ولی با هم میتونیم یه کم پول جور کنیم
‫هیاهوی زیادی برای هیچ
‫اینجا سرزمین طلا نیست
‫این ملت الانش هم بی پولن
‫یه زمین خیلی بزرگه
‫کلی پول میخوایم
‫حداقل سیصد هزار روپیه
‫شنیدین؟
‫گوش کن کلانتر روستا با اراده ‫ خدا هر غیرممکنی ممکن میشه
‫من 40 هزار تا میذارم
‫و چه طور پرداخت میکنی؟
‫این ماشینی که اینجا ست 60 هزار تا می ارزه
‫هر کسی با 40 هزار تا برش میداره
‫من میفروشمش
‫پاپان چی میگی؟
‫پاپان تو حتی زمینم نداری؟
‫چرا داری شریک میشی؟
‫حتی روستای اونا هم نیست
‫پس چرا داره انقدر براش تلاش میکنه؟
‫40,000 کافی نیست
‫میدونی چیه دوبی تو هم حیله گر و هم تقلبی
‫ما حتی پول هم داشتیم سر حرفت نمیموندی
‫مسخره‌ست
‫به جون جهامکی قسم نه نمی آوردم
‫من سودی نمیگیرم
‫شهرت و سابقه روستا از همه مهم‌تره میفهمم
‫حقیقت اینه که کی پول خریدا رو میده
‫بهم بگید
‫بهم بگو اجی
‫دیدین
‫و
‫کی قراره کار کنه؟
‫این آدمای پیر
‫که انگار آخرای عمرشونه
‫عالیه
‫پس
‫کی حمایتشون میکنه؟
‫کسی هست
‫کسی میکنه؟
‫کسی هست
‫کسی حرفی میزنه؟
‫شما رو نمیدونم بچه ها
‫ولی من میدونم زنای روستا حمایتش میکنن
‫ما کار میکنیم
‫کمک شما به تنهایی حساب نیست
‫کل روستا هم باشن کافی نیست
‫اما مسئله اینجا پوله ‫پول کجا ست؟
‫نکنه دوبی اسکناس میده؟
‫واقعا فکر کردی تنها ولت کردم؟
‫هنوز جسد اون کشاورز که آویزون بود یادمه
‫نتونستم عقب نشینی کنم
‫اما نفهمیدی
‫میخواستی تنهایی قهرمان شی؟
‫نه من
‫فقط چیزای خوب برای اهالی این روستا میخواستم همین
‫و چه طوری؟
‫مثل روش همیشگی تو
‫حرف بزنم و رو به جلو برم
‫نیاز به برنامه ریزی داریم
‫باید یه طرح کلی داشته باشیم
‫شروع هر چیزی نیاز به سرمایه گذاری داره
‫350,000 روپیه
‫برای شروع و تنظیم ما
‫ 350 هزار روپیه از کجا آوردی؟
‫اول پول پیشم رو از صاحب خونه پس گرفتم
‫از اف دی ام کل پولم رو گرفتم
‫زنجیر طلسم و حلقه هام رو فروختم
‫اون پول برای ماه عسلت بود
‫امکان ماه عسل ررفتنم اون روز نابود شد
‫و حق با تو بود
‫ستاره شناسی هیچوقت برای هیچکس فایده ای نداره
‫بدون طلسم
‫ما خودمون شانس خوبمون میشیم
‫پس دوبی
‫به کود و دونه هات نیازی نداریم
‫جهامکی
‫بد برداشت نکن
‫اون همیشه حامی حرفای منه
‫حتی به خاطر خودمون رو به روی باباش هم در اومد
‫و اولین نفر تو روستا هم ازمون حمایت کرد
‫فکر کردی من چی کار میکردم ؟
‫این تنها چیزیه که مونده تا انجام بدم
‫نه نه پاپان بیا
‫شروع کن
‫اما از آشغال فروشت که تراکتور رو نبرد هم تشکر کن
‫دوباره داره کار میکنه
‫کشور من
‫هر روز یه شروع جدیده
‫دویل تو هر قلبی هست
‫اسم کشور من به تنهایی باعث تعجب همه میشه
‫سحر به این سرزمین سلام میکنه
‫اسم کشورم به تنهایی باعث شگفتی همه میشه
‫از شهر تا روستا همه هماهنگ بگید
‫خاک کشورم
‫خاک کشور من
‫مهم ترین بخش فهم خاکه
‫مثلا چه قدر آب نیاز داره و چه کودی میخواد
‫و چه آفت کشی میخواد
‫بهترین آفت کش رو میشه از کجا گرفت؟
‫از پشکل گاو
‫باید کل پشکلای روستا رو جمع کنیم
‫اما تبدیل شدنش به کود زمان میبره پسر
‫نمیخواد این کارا رو بکنیم کلانتر
‫پس چی کار کنیم
‫من یه سری دوست دارم
‫کل روستا یه طرفن من رو تنها میذارن
‫بیا
‫کلیدای انبارم
‫هر چی میخواید بردار
‫مرد حتی مغزم هم خسته ست
‫چاق شدی
‫چی؟چاق شدم
‫این فنجون چای من نیست بس کن
‫میدونی دخترای شهری برای متناسب موندن چی کار میکنن؟
‫چی کار میکنن؟
‫من تو این خاک رویاهام رو پرورش دادم
‫با تلاش زیادم به طلا تبدیل کردمش
‫اگه زندگیم رو میخواد با لبخند میدمش
‫باید بدهی این سرزمین رو پرداخت کنیم
‫این مزارع دوباره تبدیل به بهشت میشن
‫ما عرق میریزیم و خون میریزیم
‫ما تو جهان اون رو بهترین میکنیم
‫کلمه ها رو گانگا و جاموانا نوشته شدن
‫خب آب برای محصولاتمون مهمه
‫اما آب اضافی اونا رو زرد میکنه
‫این نانوگانشه
‫با اینترنت مدیریت میشه
‫مقدار آب محصولات رو مشخص میکنه
‫پس دیگه خبری از شب بیدار شدن و زمین آب دادن نیست
‫وقتی محصولاتتون کرم زده یا آفت زده ‫میشن چی کار میکنید؟
‫میریم تو مزرعه دنبالش
‫تو زمینای کوچیک کار سختیه
‫اما تو زمینای بزرگ دنبال کرم و علف ‫ رفتن یه عمر طول میکشه
‫تازه محصولات رو هم خراب میکنیم
‫پس از هواپیما نگاه کنیم؟
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم الماس و طلا میده
‫خاک کشور من
‫خاک کشور من طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫نرخ امروز 1500 تا ست
‫چه قدر دارین؟
‫کیشان این مبارزه تو نیست
‫خودشون باید توش مبارزه کنن
‫برو رامداس
‫1500 تا خیلی کمه
‫حتی نرخ دولت هم
‫1950 تا ست
‫پس بفروشش به دولت
‫نمیدونی ترازوی دولت 15 ساله بسته شده؟
‫نرخ امروز اینه
‫و باید به این نرخ بفروشید
‫1500 تا
‫باید ترازو رو ببندی
‫چی؟
‫آها
‫باشه بگیم که کردیم
‫میخوای چی کار کنی؟
‫دیگه چی؟
‫ما به این نرخ نمیفروشیم
‫بازار نرخ رو این طور گفته اجی
‫خودکشی هم این طوری اتفاق میفته
‫زود باش میخوای چی کار کنی؟
‫این فقط تصمیم تو نیست رمداس
‫برای همه کشاورزا ست
‫-ما نمیخوایم بفروشیم ‫- چی؟
‫نمیخوایم بفروشیم
‫بلندتر حرف بزن
‫نمیخوایم بفروشیم
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫برو خودت رو آویزون کن
‫اگه تو این بازار کسی پول بیشتری داد
‫من پوتینت رو لیس میزنم
‫بچه ها اینا حشراتی ان که خون کشاورزا ‫ رو تو شیشه میکنن
‫بیاید گنده‌ش نکنیم
‫چی میگی پاپان؟ با این قیمت کم نمیفروشیم
‫محصولات فاسد میشن خیلی عمرشون طولانی نیست
‫الان نمیتونیم ضعیف باشیم کیشان
‫گندمت رو بگیر
‫از اینجا تمیزش کن
‫ گندم شربتیه چک کردم بهترین کیفیته
‫آها
‫گوش کن
‫حتی اگه این گندم رو پس بگیرید هم میپوسه
‫بیاید درستش کنیم
‫به خاطر خوبی همه
‫یه چیزی بهم بگو
‫وقتی یه چیزی از بازار میخری
‫هر چیزی مثل لباس کفش موبایل
‫نرخ رو کی تعیین میکنه؟
‫خریدار یا اون شرکتی که اون رو ساخته؟
‫شرکت
‫پس این محصولاتی که کشاورزا میکارن رو ‫ کی نرخشون رو تعیین میکنه؟
‫تو یا کشاورزا؟
‫2200/تا
‫یه قیمت ‫ اون نرخ بازاره
‫قبول کن یا...
‫2200?
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫میخوایم یه کم بیشتر پرداخت کنیم برای منافع بیشتر
‫رمداس گندم رو جمع کن نمیفروشیم
‫- باشه ‫- بریم زود باشید
‫بریم عمو
‫دفعه بعد که اومدید محصولتون رو بفروشید
‫یه قرون هم نمیدم
‫فکر کنید درباره‌ش
‫ولش کن
‫بریم زود باش
‫روستاییا باور دارن باید گندم رو تو بازار بفروشیم
‫اما اگه این رو باور میکردیم و انجام میدادیم...
‫اونا به اندازه کافی در نمی آوردن ‫ تا بدهی هاشون رو بدن
‫اما خب میترسیدیم هم که محصول فاسد بشه
‫من و سمیر مصمم بودیم رو تصمیمون
‫اما خیلی ام نگران بودیم
‫سمیر فکر میکرد همه تلاشامون حیف شد
‫اما همیشه میگن وقتی یه در ‫ بسته میشه یه در دیگه باز میشه
‫پس این پایان داستان نبود
‫کلی تشویق کنید سمیر و اجی رو
‫این شانس دوم با آنا کاپوره
‫تو این نمایش ما داستانای موفقیت مردم رو نشون میدیم
‫که از دومین شانسشون بهترین استفاده رو کردن
‫بهش یه معنی جدید دادن
‫ممنون ممنون
‫داستان موفقیتشون تغییر جالبی کرده
‫این حماسه موفقیت ادامه داره اما الان ‫ وقت استراحت کوتاه برای تبلیغه
‫اجی
‫کجا رفتی پسر؟
‫چه طور میتونی از دست خانواده‌ت ‫ عصبی باشی و اینجوری بری؟
‫میدونی مامانت تو چه وضعیت بدی بود؟
‫- ببخشید بابا من ‫-تقصیر من بود پسرم
‫پس چرا مامانت رو تنبیه میکنی؟
‫سمیر گفت بیام
‫وگرنه هرگز صورتامون رو نمیدیدی
‫یکی باید ببخشه وقتی پدر و مادرا اشتباه میکنن پسرم
‫نه بابا اشتباهی نکردین
‫هیچکس اشتباهی نکرده
‫من تو فاز بدی بودم بابا
‫الان دیگه به حرف کسی گوش نمیدم بریم خونه
‫نمیخوام چیزی بشنوم بریم
‫قربان صحنه تون آماده‌ست
‫یه دقیقه
‫برمیگردم
‫به شانس دوم با آنا کاپور خوش اومدید
‫والان داستان موفق سمیر و اجی رو میشنویم
‫خب بعدش چی شد؟
‫من ترسیدم که تلاشای زیادمون هدر بشه
‫این اتفاقیه که همیشه میفته
‫ما باید گندم رو تو بازار بفروشیم
‫هیچ خریداری نیست
‫وقتی تو دنبال امیدی اونا سمتت هم نمیان
‫ما بلاخره تونستیم یه راهی پیدا کنیم
‫- و به هر حال ‫- من یه خریدار میشناسم
‫میشناسم
‫زود باش
‫قربان اون روز ازم پرسیدی چی کار میکنم
‫الان جواب دارم
‫من تاجرم
‫و خیلی تصادفی تو یه تجارت مشترکیم با هم
‫واقعا؟
‫من سازنده کالایی ام که صادر میکنید
‫قربان اینا نمونه هان
‫ممنون
‫ببینید
‫نظرتون چیه؟
‫خب کیفیت واقعا خوبی داره
‫وقتی این رو از بازار از طریق مامورا ‫میخری 2300 تا میدی
‫با ما توافق کن
‫بدون واسطه
‫به تو 2200 تا میدیم
‫2200 تا؟
‫قبول نمیکنم
‫چون
‫فقط با کسایی که میشناسم معامله میکنم
‫شیپلا به راجات نه گفت
‫اما اگه میخوای من رو از این معامله مطمئن کنی
‫باید فامیلم بشی
‫یه قرار بهتر هم میشه
‫امروز نوشیدنی میخوریم؟
‫مطمئنم سمیر میگه امروز نه
‫نوشیدنی؟
‫امروز روز یه نوشیدنی دیگه‌ست
‫آره اون نوشیدنی خوبه
‫-ممنون قربان ‫- و اینجوری بود
‫سمیر شیلپپا رو بدون زمان بندی مناسب گرفت
‫و کشاورزا به حقشون برای محصولاتشون رسیدن
‫ما بدهی ها رو دادیم وحتی بعدا سود ‫ بیشتری هم به دست آوردیم
‫این داستان شروع کشاورزی ما بود
‫خاک کشورم
‫خانما و آقایون
‫میدونستین که کشور ما در زمینه زمین کشاورزی
‫دومین کشور برتر جهانه
‫اما باز هم گندم از خارج وارد میکنیم
‫چرا؟
‫دولتا پیشنهاد کمک میدن
‫و باز کشاورزای کشور ما مجبورن خودکشی کن
‫چرا؟
‫اجی و سمیر امروز بهمون یاد دادن
‫که کشاورزای کشورمون باید ‫کشاورزی بدون واسطه رو تمرین کنن
‫با استفاده از روشای جدید
‫میتونن کیفیتشون رو بالا ببرن تا به ‫استانداردای بین المللی برسن
‫و اینجوری کشاورزا متکی به خودشون میشن
‫وقتی کشاورزامون به خودشون اتکا کنن
‫کشورمون هم متکی به خودش میشه
‫و این مردای جوون بهمون یه درس دادن
‫جوونا تو کشورمون از لحاظ کاری و ‫کشاورزی نقش بسیار مهمی دارن
‫ممنون
‫دوست دارین چیزی بگین؟
‫تنها چیزی که میخوام بگم اینه که ما کل ‫ سیستم رو برعکس اجرا میکنیم
‫مثل مردم شهر که تعطیلات میرن روستا
‫ما هم مثل اونا تو روستا کار میکنیم و ‫ برای تعطیلات میایم شهر
‫با خانواده‌مون
‫یه چیز دیگه
‫خاک کشورمون میتونه طلا بده
‫فقط باید عاشقش باشیم
‫خوبه
‫مثل بارونای موسمی رو مزارع ببار
‫رایحه‌ت رو تو کل کشور پخش کن
‫مردم تو زمیناشون طلا پرورش میدن
‫و حتی تو بیابونا هم مروارید رشد میکنه
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫من رویاهام رو تو این خاک پرورش دادم
‫با تلاش زیادم تبدیلشون کردم به طلا
‫اگه زندگیم رو بخواد با یه لبخند تقدیمش میکنم
‫ما بدهی ها رو تو این سزمین دادیم
‫این مزارع دوباره تبدیل به بهشت میشن
‫از خون و جونمون مایه میذاریم
‫تا اون رو بهترین تو جهان کنیم
‫این حرفا تو موجای گانگا و جاموانا نوشته میشن
‫از مزارع تا مرزها
‫از شهر تا روستا همه با هم بگید
‫خاک کشورم
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشور من
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫خاک سرزمین من
‫خاک کشورم طلا و الماس میده
‫خاک کشورم
‫از خاک سرزمینم طلا و الماس بیرون میاد
‫خاک سرزمینم