‫بعضیا میگن ارواح وجود دارن.
‫بعضیا میگن ارواح وجود ندارن.
‫اما میگم... هوی بو یه روحه.
‫و من عجب روحیم.
‫چیزی ترسناک‌تر از من وجود نداره.
‫خب شاید بجز...
‫من با جادوگرا یه مشکلی دارم.
‫شاید حتی بشه گفت
‫نمی‌تونم اونا رو تحمل کنم.
‫و وقتی با جادوگرا فامیل باشی ‫[پاریس، مونماتر]
‫رفتارشو بدترم میشه. ‫[پاریس، مونماتر]
‫-وایسا! تکون نخور. ‫-از این طرف.
‫لعنتی! هر دفعه.
‫برو داخل.
‫برو جلو.
‫چپ.
‫گیر افتادیم!
‫الان دیگه تو باید مراقبش باشی. ‫چیزیت نمیشه.
‫من...
‫برو قایم شو!
‫زیر تخت.
‫برو سراغ هویی بو ‫توی قصر بورگک.
‫تو چی؟ داشتیم با همدیگه می‌بردیمش
‫پیش دیاندرا تو جنگل جادوگرا.
‫اونجا خیلی خطرناکه. ‫نمی‌تونی تنهایی بری.
‫من اونا رو به مسیر اشتباه می‌کشونم. ‫بهم قول بده میری پیش هوی بو.
‫ارلا، از ملاقاتت خوشحالم.
‫از روی در زدن آرومت ‫حدس زدم تو باشی.
‫-اونو بده به من. ‫-پیش من نیست.
‫دخترت کجاست؟
‫تا الان دیگه باید ‫رسیده باشه پیش دیاندرا.
‫اینجا داری وقت تلف می‌کنی.
‫هر دومون میدونیم ‫زمانت داره تموم میشه.
‫مهم نیست از چه طلسمی ‫استفاده کنی.
‫ببرینش!
‫ممنون.
‫25 کیلومتر تا قصر بورگک ‫ترسناک‌ترین محل تسخیرشده
‫شب افتتاحیه شام تسخیرشده!
‫[هوی بو و قصر جادوگر]
‫[قصر بورگک ‫ترسناک‌ترین محل تسخیرشده]
‫[تنها روح رسماً تاییدشده ‫در قصر بورگک]
‫-تقصیر من بود. ‫-وایسا! وایسا آرته!
‫گفتم که قبل از زوزه کشیدن
‫سرت رو جدا کنی.
‫اوه بله. البته. ‫اول سرم و بعد زوزه کشیدن.
‫-بله! ‫-برای افتتاحیه یه کم مضطربم.
‫آره بذار بگیم مضطرب‌کننده‌ست.
‫درسته. حالا راستشو بگو چارلز. ‫کارم چطور بود؟
‫مثل تایتانیک بود. ‫یه فاجعه به تمام معنا.
‫آها، ممنون!
‫چه خبره؟
‫گندش بزنن. اولین مهمونا رسیدن.
‫اعلا حضرت کجاست؟
‫هی جولیوس داره شروع میشه. ‫-اولین مهمونا رسیدن.
‫ای وای بر من.
‫جول! لعنتی! داری چی کار می‌کنی؟
‫افتتاحیه بزرگمون در راهه!
‫آماده‌ای که جلوه شاهانه ‫از خودت نشون بدی؟
‫نه اما از اینم آماده‌ترم نمیشم.
‫-چرند میگی. ‫-بی‌خیال.
‫حسابی هیجان‌انگیز میشه. ‫ترسناک‌ترین شام دنیا!
‫بهتون اجازه میدم ‫یه بار امتحان کنین.
‫اگه خراب بشه ‫دیگه شانسی ندارین.
‫نگران نباش. افتتاحیه ‫مثل آب خوردن می‌گذره و میره.
‫می‌تونم تیتر روزنامه‌ها رو ببینم.
‫"هوی بوی ترسناک چنان به یادماندنی بود ‫که چیزی به پایش نمی‌رسد."
‫اگه تو میگی باشه. ‫تمرینت چطور پیش رفت؟
‫خیلی خوب.
‫چرا خودمو وارد این کارا کردم؟
‫در ضمن شاید خیلی لازم نباشه ‫از صندلیا برای گرم کردن استفاده کنیم.
‫البته که درست میگی چارلز.
‫مگه چی برای از دست دادن دارم؟
‫زندگی مشترکم تموم شده. ‫اسباب و اثاثیه‌م از بین رفته.
‫هنوز منو داری.
‫-و هنوز تو رو دارم. ‫-آره.
‫باشه. بیاین قبل از این که نظرم رو ‫عوض کنیم کار رو تموم کنیم.
‫بعداً ازم تشکر می‌کنین. ‫یادتون باشه چی گفتم.
‫ببخشید! تقصیر من بود!
‫اگه تو جوونیم انقدر ‫سالم زندگی نکرده بودم
‫شاید می‌تونستم امیدوار بشم ‫که زود بمیرم.
‫-بیا چارلز. ‫-خدای من.
‫خوبم.
‫باید باشم.
‫مهمانان...
‫عذر می‌خوام. مهمانان محترم.
‫این رویداد برای افراد بزدل نیست.
‫در چند دقیقه دیگر...
‫عذر می‌خوام.
‫در چند دقیقه دیگر ‫ساعات هول و هراس شروع میشه.
‫ساعت 5 دقیقه از هفت گذشته.
‫-جدی؟ ‫-مرد جوان...
‫این بخشی از نمایش بزرگه، ‫یه عنصر دراماتیک.
‫-بیرون هنوز روشنه. ‫-اون ماهی هم تازه نیست.
‫حتی با اینکه تو منو این طور نوشته. ‫این واقعیته.
‫بهش عادت کن.
‫عالیه. یادم رفت کجا بودم.
‫آه... کجا بودم؟
‫-شوالیه بالدوین. ‫-بله. درسته.
‫بیش از 500 سال پیش
‫شوالیه بالدوین مغرور ‫در این قصر به قتل رسید.
‫از اون روز تا به حال ‫به شکل روحی به نام هوی بو
‫این دیوارها رو به تسخیر خودش درآورده.
‫هر شب... ‫در ساعت هول و هراس پدیدار میشه.
‫[تبرزین‌ها/ چلچراغ]
‫[در]
‫این قرار بود ترسناک باشه؟
‫با یه کم سوپ چطوری؟
‫-اون کدو رو بده ببینم. ‫-سرم!
‫سرمو پس بده جونور شرور!
‫-شوخی تمومه. پسش بده. ‫-باشه. بیا.
‫ای لعنتی! ‫جولیوس از اول شروع کنم؟
‫خیلی خب. خودم برات میارمش.
‫جولیوس؟ تویی؟
‫حداقل بدتر از این نمیشه.
‫کجام؟
‫جولز!
‫گیر کردم...
‫میشه یکی بهم کمک کنه؟
‫ببینین. اینجا تسخیرشده نیست.
‫این یه حقه‌ست.
‫-این همه راه رو برای این اومدیم؟ ‫-شرم‌آوره.
‫ما چنین چیزی رو تحمل نمی‌کنیم. ‫بیا پسرم. از اینجا میریم.
‫یه لحظه! یه کم مونده برسم.
‫-نمایش، ارزش صبر کردنش رو داره. ‫-خدای من!
‫به عمرم کمتر چیزی ‫به این رقت‌انگیزی دیدم.
‫ناسلامتی پادشاهی!
‫آره من... تازگیا طلاق گرفتم. ‫از خودم دست کشیدم.
‫بذار این طور بگم ‫که به پولش نیاز دارم.
‫... طلاق گرفتی؟ ‫-هوم.
‫سگرمه‌هات رو باز کن. ‫حالت خوب میشه.
‫شرایط درست میشه.
‫من کجام؟ جولیوس؟
‫بیا. بهت که گفتم. ‫همه‌شون رو ترسوندم و فرار کردن.
‫گرچه بار بعدی باید ذکر کنی
‫که من تنها روم تایید شده اینجام.
‫بار... بار بعدی؟
‫آره.
‫بار بعدی باید از همون اول ‫من رو بکشی.
‫روحت رو قیمه قیمه می‌کنم.
‫بله؟
‫-اینجا قصر تسخیر شده هوی بوئه؟ ‫-ببخشید عزیزم.
‫نمایش تمومه.
‫پدر و مادرت کجان؟
‫منم برای همین اینجام. ‫به کمکش نیاز دارم.
‫کمک نیاز داری؟ کمک هوی بو رو؟ ‫بیا داخل...
‫-نذار بیاد داخل! ‫-آه...
‫اون یه دختر بچه‌ست ‫که به کمک ما نیاز داره.
‫چه مرگت شده؟
‫اونو ندیدی؟ چشماش رو؟
‫-اون یه جادوگره! ‫-یه جا...
‫-الان دیگه همه چیز درست میشه. ‫-ولم کن.
‫تو کی هستی؟ نمیتونی به زور وارد ‫بشی و روح‌های غریبه رو بغل کنی.
‫فقط خوشحالم که تو رو پیدا کردم.
‫من افیلیام. خواهرزاده‌ت.
‫خواهر‌زاده؟
‫یعنی هوی بو داییته؟
‫فکر کنم آره.
‫دایی هوی.
‫یه قرنه که خبری از ماریا ندارم.
‫خب این موضوع عجیبی نیست.
‫اما الان تو تنهایی ‫سر و کله‌ت پیدا میشه.
‫و ادعا می‌کنی که دختر خواهرمی. ‫انگار یه کاسه‌ای زیر این کاسه‌ست.
‫-اون مادرمه و اونم منم. ‫-اون ماریاست.
‫این چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫اگه ماریا مادر تو باشه ‫باید بدونی
‫تاریخ تولدش چیه.
‫13 مارس 1373.
‫-غذای مورد علاقه‌ش؟ ‫-پای سیب.
‫-گروه خونیش؟ ‫-آ‌ ب منفی.
‫-گروه پولکای مورد علاقه؟ ‫-سوال انحرافیه.
‫-اون از پولکا متنفره. ‫-بیا. همه رو حفظ کرده.
‫-داره یه چیزی رو قایم می‌کنه. ‫-خب، خواهرت جادوگره؟
‫بچه ناخلف فامیله. ‫تو بازی تقلب می‌کنه.
‫این طوری بود که وارد ‫مدرسه جادوگری شد.
‫پس این ویژگی رو خانوادگی دارین و...
‫مادرت الان کجاست؟
‫مجبور شدیم از دست ‫ارلای پلید فرار کنیم.
‫اما ما رو پیدا کرد ‫و مادرم رو دزدید.
‫-ماریا رو دزدید؟ از چی حرف می‌زنی؟ ‫-باید کمک کنین نجاتش بدم.
‫البته که بهت کمک می‌کنیم.
‫این ارلا کیه و از مادرت چی می‌خواد؟
‫اگه قول بدین بهم کمک ‫کنین بهتون نشون میدم.
‫خدای من!
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫و این خانم جوان کیه؟
‫چارلز مهمون داریم.
‫میتونی یه چیزی ترتیب بدی ‫که بخوریم؟
‫-احتمالاً گرسنه‌ای. مگه نه؟ ‫-البته اعلا حضرت.
‫مشکلی نیست. ‫بعد از شما.
‫بفرمائید.
‫-قول بدین به کسی چیزی نگین. ‫-انقدر ما رو تو تعلیق نگه ندار.
‫به شرافت پادشاهیم.
‫من ساکت میمونم به ‫اندازه... این نون باگت.
‫چمدون روسی. بدک نبود.
‫تقریباً به خوبی ‫صندوق کپک زده منه.
‫می‌بخشید خانم. میدونم ‫به موضوع ارتباطی نداره.
‫-اما از کجا میتونم چنین چمدونی بخرم؟ ‫-چارلز!
‫مادرم اینو تو روسیه به دست آورده. ‫اون... اینو برنده شده.
‫البته. البته که "برنده شده."
‫-و این ارلا که گفتی دنبال اونه؟ ‫-نه.
‫-اینو می‌خواد. ‫-و داخلش چیه؟
‫مادرم و چندتا جاودوگر دیگه ‫چند سال پیش اینو از ارلا گرفتن.
‫-نباید پسش بگیره. ‫-اون...
‫-کتاب بازگردانی مردگانه ‫-کتاب بازگردانی مردگان؟
‫-کتاب جادوی معروف؟ ‫-میتونم بهش دست بزنم؟
‫خواهش می‌کنم. تو رو خدا. لطفاً.
‫-ممنون. ‫-مراقب باش. میتونه...
‫تمام دنیا رو در تاریکی فرو ببره.
‫-ترس و وحشت رو پخش کنه. چه قشنگ! ‫-به نظر خوب میاد.
‫آره یه سری ایرادات داره.
‫مگه داری خواستگاری می‌کنی؟ ‫نمی‌تونم نفس بکشم!
‫متاسفم. میتونم خودم رو ‫معرفی کنم؟ بو هستم، هوی بو.
‫هوی چی؟
‫هوی بو. تنها روح ‫رسماً تایید شده اینجا.
‫من بزرگترین طرفدارنم. ‫تو یه افسانه‌ای.
‫اینو زیاد می‌شنوم. ‫"تو یه افسانه‌ای.
‫"تو سیاهترین کتاب جادویی. ‫من بزرگترین طرفدارتم."
‫اما من واقعاً طرفدارتم. ببین!
‫کارت گروه طرفداری بازگردانی مردگان،
‫شال گردن، دستمال توالت ‫و آلبوم برچسب.
‫-آلبوم برچسبم داری؟ ‫-قطعاً.
‫به عنوان بزرگترین طرفدارم، ‫بهت اجازه میدم یه راز رو بدونی.
‫صفحه 666 رو ببین.
‫این جادویی رو بهت میده ‫که لازم داری
‫اگه بخوای کمتر خوشحال ‫دیده بشی و ترسناکتر بشی.
‫ترسناکتر؟
‫ترسناکتر از هر موجودی ‫در این دنیا یا در دنیای بعدی.
‫-نظرت چیه؟ ‫-اون این خیلی خو...
‫هرگز نباید از این کتاب استفاده کنی.
‫تو رو از راه منحرف می‌کنه ‫و بیچارگی میاره.
‫فقط یه سرک می‌کشم...
‫-درسته. یه سرک که آسیبی... ‫-تمومش کن.
‫جاودی توی این کتاب ‫خیلی قدیمی و شیطانیه.
‫ارلا ازش برای گرفتن جون ‫جادوگرای دیگه استفاده می‌کرد.
‫و از اونجایی که کتاب رو از ‫دست داده زمانش داره تموم میشه.
‫و...
‫-و مضطرب میشه؟ ‫-برای پس گرفتنش هر کاری می‌کنه.
‫[قصر بورگک]
‫اون چی بود؟
‫شبیه صدای شکستن پنجره بود.
‫اگه خودش اینجا نبود...
‫حدس می‌زدم کار ‫تنها روح ساکن قصره.
‫بامزه نبود.
‫-ارلا و جادوگراش. ‫-شاید تو رو تعقیب کردن.
‫وایسا! جادوگرا؟ ‫یعنی بیشتر از یکین؟
‫-بهتون گفته بودم از جادوگرا می‌ترسم؟ ‫-چی؟
‫از جادوگرا می‌ترسم. ‫بین روحا خیلی متداوله.
‫فقط اونا می‌تونن به ما آسیب بزنن.
‫از وقتی بچه بودین ‫مامان یه جادوگر بود.
‫دقیقاً. باعث شد بچگی ‫سختی داشته باشم.
‫احساس می‌کنین ‫یکی ما رو تحت نظر داره؟
‫پشت سرت!
‫جادوگرا! فرار کنین!
‫-سریع! ‫-راه فراری نیست!
‫-افیلیا! ‫-کمک!
‫هوی بو!
‫بریم دنبالشون! دارن به سمت ‫برج ناقوس پرواز می‌کنن.
‫سریعتر چارلز!
‫جادوگرا، جادوگرا! ‫باید چی کار کنم؟
‫البته! ‫اونا رو جادو می‌کنم!
‫مادرم کجاست؟
‫اگه همین الان بهم ‫نگی کتاب کجاست
‫تا عمر داری دیگه نمی‌بینیش.
‫بالسوکو پراسیدو موروک!
‫-بامزه بود مگه نه؟ ‫-حسابی وحشتناک بود!
‫-دیوونه شدی؟ ‫گفتم یه "طلسم دفاعی کوچیک" می‌خوام.
‫مردم چی میگن؟ ‫ "نتیجه، دمل رو توجیه میکنه."
‫عمل رو. اما در هر حال ‫کاملاً درست میگی، بزرگترین طرفدارم.
‫بیا اینو...
‫گوش ندادی؟ ‫نباید از این کتاب استفاده کنی.
‫-ای لعنت! ‫-جادوگرا؟
‫اونا رو ترسوندم و فرار کردن.
‫از پرسیدنش پشیمون میشم ‫اما چه اتفاقی بریا دیوار افتاد؟
‫اون از کتاب استفاده کرد. حالا ‫ارلا میدونه که کتاب دست ماست.
‫براش همه چیز رو خرد و خاکشیر می‌کنه.
‫خرد و خاکشیر می‌کنه؟ ‫قصر منو؟
‫نه، نه. اعلا حضرت. ‫تا آخرین مرد مبارزه می‌کنیم.
‫برخورد خوبی بود چارلز. چندتا ‫جادوگر عصبی تو رو نمی‌ترسونن.
‫-پس من کتاب رو برمیدارم... ‫-آروم بگیر پسرک ترسناک!
‫چطور می‌تونیم ارلا رو شکست بدیم؟
‫نقطه ضعف داره؟ ‫دشمن خیلی قوی داره؟
‫دیاندرا.
‫-دیاندرا؟ ‫-ملکه جادوگرای خوب.
‫توی جنگل جادوگرا یه قصر داره.
‫فقط اونه که می‌تونه ‫ارلا رو شکست بده.
‫-باید من رو ببرین پیشش. ‫-همینه. یه لحظه...
‫الان پیداش می‌کنم. نه. نه.
‫نه.
‫-بفرما. از صمیم قلب. ‫-یه جاروی قدیمی؟
‫این تو رو تو سه ثانیه به جنگل ‫جادوگرا... و دیانا می‌رسونه.
‫-دیاندرا. ‫-خودشه.
‫این یه کلیشه توهین‌آمیزه.
‫-ماها سوار جارو نمیشیم. ‫-شاید باید بیشتر تلاش کنین.
‫حالا هر چی. با پای پیاده برو. ‫من حواسم به کتاب هست.
‫هی!
‫-من فقط می‌خوام که... ‫-هی!
‫-من روی دختر بچه‌هه شرط می‌بندم. ‫-منم همین طور.
‫اگه بهم کمک نکنین مامانم ‫رو نجات بدم تک و تنها میرم.
‫-و کتاب رو هم با خودم می‌برم. ‫-وایسا. البته که بهت کمک می‌کنیم.
‫به شرافت روحیم قسم.
‫-مگه نه جولیوس؟ ‫-آها. الان شرافتم داری؟
‫نمی‌تونیم کتاب رو تنها بذاریم.
‫منظورم افیلیاست.
‫افیلیا و کتاب.
‫-و خواهر عزیزم رو. ‫-دیگه تمومش کن.
‫جاروسواری راحت نیست. ‫به نقشه بهتر دارم.
‫پس می‌خواین بهم کمک کنین؟
‫کسی خواهر روح ساکن ‫قصر من رو نمی‌دزده
‫و تهدید نمی‌کنه که قصر ‫من رو خرد و خاکشیر می‌کنه.
‫بله!
‫اونجاست. ‫توی انبار.
‫اعلا حضرت اگه اجازه هست بگم.
‫می‌دونم که هنوز دلتون ‫تنگ خانم کنستانزیاست.
‫چرند میگی. خوشحالم که ‫از شرش خلاص شدم.
‫یه پادشاه باید آزاد باشه چارلز.
‫که مثلاً به امور مملکتش برسه.
‫و برای اینکه... که...
‫که... خودت میدونی دیگه.
‫-البته اعلا حضرت. ‫-می‌خوای چمدونت رو بیارم؟
‫مطمئنم باید... سنگین باشه.
‫-انقدر بزرگ شدم که مراقب خودم باشم. ‫-البته.
‫-چند سالته؟ ‫-99 سالمه. تو دسامبر 100 سالم میشه.
‫هوم. خوب موندی.
‫برای یه جادوگر سن کمیه.
‫ -عجب. ‫-هواپیمای دوباله.
‫یه کارخونه هواپیمایی سلطنتی اس‌ای5.
‫200 اسب بخار، ‫طول بال 8 متر و 11 سانت،
‫نهایت سرعت 222 کیلومتر در ساعت.
‫ما دوتایی با هم کلی ماجراجویی کردیم.
‫متاسفانه این هواپیما ‫فقط دو تا صندلی داره.
‫کاپیتان من! ‫نمی‌تونین بدون من پرواز کنین!
‫-یکی باید مراقب قصر باشه. ‫-اما سرورم!
‫کی مراقب شما می‌مونه؟
‫زود برمی‌گردم.
‫من چی؟ منو به عنوان ‫ساک دستی با خودت می‌بری؟
‫خب، میشه گفت... ‫بخش درجه یک مخصوص ارواح.
[بورگک]
‫[جنگل جادوگران]
‫-اون بالا همه چیز مرتبه؟ ‫-منظره‌ش بی‌نظیره.
‫نمیدونستم جنگل انقدر بزرگه.
‫آره. منظره اینجام بی‌نظیره.
‫من به خدمات این خط هوایی ‫امتیاز خوبی نمیدم.
‫-بهتره روی صندلیت بمونی. ‫-آره، آره، آره.
‫جادوگرا زیر پامونن.
‫-اینجا حاشیه جنگل جادوگراست. ‫-عجیبه.
‫حتماً صدامون رو می‌شنون ‫اما بهمون توجهی نمی‌کنن.
‫تا جایی که ممکنه ‫بالا می‌مونم.
‫یه خبراییه.
‫معمولاً فقط تو موقعیت‌های ‫خاص دور هم جمع میشیم.
‫مثل شب والپورگیس.
‫هوی بو.
‫-شنیدی؟ ‫-چیو؟
‫خب اون... هیچی.
‫-هی بزرگترین طرفدار. ‫-بله؟
‫میدونم چی می‌خوای.
‫که از همه ترسناکتر باشی. ‫-آره. همینو می‌خوام.
‫-دوستات رو بی‌خیال شو. ‫-دوستام رو بی‌خیال شم؟
‫درسته.
‫-یعنی که چی؟ ‫0ای وای.
‫-وای نه. ‫مخزن که پر بود.
‫موتور!
‫افیلیا یه ورد بخون.
‫مووره لویوسا!
‫-ای وای. ‫-عینکا به چشم و سفت بگیرین.
‫فرود اضطراری!
‫-عجیب بود. ‫-همین طوره.
‫-حالت خوبه؟ ‫-خوبم.
‫بار بعدی بالش گردنی میارم.
‫ببخشید نازنین. ‫دوباره تعمیرت می‌کنم.
‫اینجا حسابی ترسناکه.
‫-شاید بد نباشه نامرئی بشی. ‫-فکر خوبیه.
‫دیگه جادو نداریم.
‫نمی‌خوایم یه دسته از رعایا
‫با مشعل و چنگک دنبالمون بیفتن.
‫درسته. ‫درویدنش آدم رو از پا میندازه.
‫و به چوب بسته شدن و سوختن ‫اونقدرا که به نظر میاد جالبی نیست.
‫براتون عجیب نیست
‫که اینجا کسی به تصادف ‫هوایی ما اهمیت نداده؟
‫خیلی عجیبه.
‫اون پشت یه مهمون خونه‌ست. ‫بیاین بریم.
‫ "ستاره پنج‌پر زنگ زده"
‫چه خوش‌آمدگویانه.
‫ستاره پنج‌پر برای دور کردن شیاطینه.
‫-و همین طور یان علامتا. ‫-ختماً مردم اینجا خرافاتین.
‫بذارین من صحبت کنم.
‫من بلدم با مردم عادی صحبت کنم.
‫منتظر چی وایسادین؟ ‫غذای خوبی دارن.
‫پس بتره بربم داخل. ‫قبل از اینکه اون دردسر درست کنه.
‫آقایون عصر همگی به خیر.
‫روستای زیبایی دارین.
‫از ملاقات باهاتون خوشوقتم. ‫باید مهمون‌خونه‌چی باشین.
‫جای خوب و راحتی دارین.
‫متاسفانه هواپیمامون سقوط کرد.
‫اتفاق ناخوشایندی بود.
‫و حالا یه وعده غذا ‫و یه اتاق می‌خوایم.
‫پس برای اینکه سوءتفاهمی نشه ‫دارم درباره ماشین هوایی صحبت می‌کنم
‫و نه جادو.
‫که اگه سوارش نباشیم ‫خود به خود پرواز نمیکنه.
‫متوجه صحبتم هستین؟
‫جادوگرا مادرم رو دزدیدن.
‫-افیلیا. ‫-خدای من. چی گفتی؟
‫-جادوگرا دزدیدنش؟ چه بد. ‫-بله.
‫مادرمم جادوگره. اما جادوگر خوبه.
‫ما می‌خوایم نجاتش بدیم.
‫باید بریم پیش دیاندرا ‫و از اون کمک بخوایم.
‫چندتا جادوگر خوبم از اینجا ناپدید شدن.
‫عجیبه. مگه نه؟
‫اون بیرون تو جنگل یه خبراییه.
‫به همین دلیله که اینجا ‫بیشتر از قبل مراقبیم.
‫خیلی خب دیگه.
‫بیاین داخا. ‫بشینین. بیاین.
‫براتون غذا میارم.
‫و بعد می‌تونین برام تعریف کنین.
‫اسمم آندریه و امروز ‫عصر بهتون خدمت می‌کنم.
‫بفرمائید. برای وعده اصلی ‫پای اردک رو توصیه می‌کنم.
‫با مریم گلی و سس لیمو طعمدار شده.
‫اما دوست دارم با دسر غافلگیرتون کنم.
‫خب...
‫عالیه.
‫خیلی خوبه! ‫دسر شکلات سفید و موس نعناییه.
‫-نخود تو دهنم خیس نمی‌خوره. ‫-آره منم همینطور.
‫آها. راستی به روحت بگو ‫می‌تونه بیاد بشینه رو صندلی.
‫سلام! چرا ماتتون برده؟
‫ما تو حاشیه جنگل جادوگران ‫زندگی می‌کنیم.
‫اون اولین مهمون نامرده‌مون نیست.
‫چه خوبه. اینجا خیلی قشنگه.
‫راحت باشین عزیزای دلم.
‫این خط نمک دم پنجره نیروهای ‫شیطانی رو دور نگه میداره.
‫-ممنون. ‫-یه کم نمک می‌تونه جادوگرا رو دور کنه؟
‫نباید یه کم فلفلم بهش اضافه کنیم؟
‫یا چیلی؟
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫مراقب باشین خط نمکی ‫باز نشه. باشه؟
‫یه مورد دیگه. هواپیمامون اون بیرونه.
‫نمی‌خوایم جادوگرا بدونن ‫حین اومدن به اینجا سقوط کردیم.
‫چندتا از پسرای قوی رو می‌فرستم
‫که بیارنش توی حیاط.
‫هوی بو مراقب افیلیا باش. ‫و کسی رو نترسون.
‫-به شرافت روحیم قسم. ‫-راستش فکر کنم برعکسش درسته.
‫-افیلیا مراقب هوی بو باش. ‫-ممنون جولیوس.
‫-تو حیاط. ‫-بابت این کار ممنون. خیلی...
‫اونو شنیدین؟
‫مامان درباره تو صحبت کرده. ‫-جدی؟
‫آره. میگفت بی‌عرضه و پدرسوخته‌ای.
‫اما میشه اندازه سر سوزن ‫بهت اعتماد کرد.
‫بهت گفته من چقدر ترسناکم؟
‫نه. گفت که تو بانمک‌ترین روح دنیایی.
‫این...
‫بامزه‌ست.
‫-چیز اشتباهی گفتم؟ ‫-اوه. نه...
‫منظورم اینه که...
‫راستش رو بگم احتمالاً ‫حق با ماریاست. من...
‫مایه خنده‌م.
‫هوی بو چنین منظوری نداشتم.
‫اهمیت نمیدم ترسناکی یا نه. ‫تو روح مورد علاقه منی.
‫ممنون اما...
‫درک نمی‌کنی. من...
‫-اون چی بود؟ ‫-باید به توله سگا غذا بدم.
‫توله سگا تو چمدونن؟
‫همیشه توله سگا رو ‫با خودم می‌برم مسافرت.
‫این طوری احساس تنهایی نمی‌کنم.
‫باهاشون آشنا شو، بروتوس، ‫نرپس، رونیا، اوسکار، اوت و او...
‫اووه؟
‫همیشه فرار می‌کنه.
‫اووه!
‫اووه! این بار کجا رفتی؟
‫بانمک‌ترین روح دنیا.
‫شاید نگه داشتن چند تا ‫توله سگم ایرادی نداشته باشه.
‫هوی بو.
‫سلام بزرگترین طرفدار.
‫دیگه کسی نمی‌تونه ‫بین ما دو تا قرار بگیره.
‫نمی‌تونم. قول دادم.
‫فقط یه سرک کوچیکه. ‫لازم نیست کسی باخبر بشه.
‫-فقط انجامش بده. ‫-یه سرک کوچولو که به کسی آسیب نمی‌زنه.
‫تو باید...
‫-اینجاست. ‫ -کی؟
‫-اووه! ‫رفته بود تو محوطه نهارخوری.
‫چه شیطون.
‫-اووه از همه‌شون شیطون‌تره. ‫-اووه شیطون.
‫باید برم دستشویی ارواح.
‫باشه.
‫انقدرام سخت نبود مگه نه؟
‫-هوی بو! کمک! ‫-افیلیا!
‫هوی بو! کمک!
‫افیلیا!
‫-افیلیا کجاست؟ ‫-اونجا! نمی‌تونم از در رد بشم.
‫-به خاطر نشانه‌هاست. ‫-کمک!
‫جی؟ اوه.
‫-کمک! ‫-افیلیا!
‫-کمک! ‫-نه!
‫از سر راهم برین کنار!
‫-ارلا! ‫-چمدونی که کتاب رو...
‫اگه می‌خواین زنده بمونین ‫اون دختر رو فراموش کنین.
‫فطق یه لحظه رفتم بیرون.
‫قرار بود حواست بهش باشه.
‫تو به اون گفتی که مراقب من باشه.
‫حالا افیلیا رفته ‫و کتابم که دست ارلاست.
‫آخ... خب کتاب...
‫خب کتاب... آه...
‫-خب؟ ‫-در حال حاضر اهمیتی نداره.
‫تنها چیزی که اهمیت داره افیلیاست!
‫جادوگرا چطور تونستن از خط رد بشن؟
‫الان هیچ کدوم از اینا اهمیت ندارن.
‫همین الان باید بریم دنبالشون.
‫بالاخره یه بار درست گفتی. ‫ارا ممکنه اونو کجا برده باشه؟
‫کسی نمی‌دونه کجا میشه ‫ارلا رو پیدا کرد.
‫هیچ کدوم از اونایی که ‫تلاش کردن برنگشتن.
‫الان تنها کسی که می‌تونه ‫بهمون کمک کنه دیاندراست.
‫راه پشت دروازه‌ها به سمت ‫جنگل جادوگرا کشیده میشه.
‫قصر دیاندرا اونجاست.
‫مکان زیباییه.
‫اما اینو بدون.
‫تو جنگل جادوگرا خطرات ‫بی‌شماری وجود داره.
‫نترس! اونجا که من ازش میام ‫برای خودم یه پا مایه وحشتم.
‫حرف نداری! ‫این مرد فسقلی باورکردنی نیست!
‫گوش کن چی میگم بی‌فرهنگ.
‫به نظرم دیگه وقتشه راه بیفتیم.
‫می‌تونی این تلگراف رو برای ‫چارلز بالمین تو قصر بورگک بفرستی؟
‫-البته. ‫-ممنون.
‫-موفق باشین پسرا! ‫-آره.
‫دوباره برگردین.
‫هر یکشنبه ‫چاشت وگان لذیذی داریم.
‫خداحافظ!
‫-خداحافظ! ‫-خداحافظ!
‫-آره خداحافظ.
‫بجنب! زمانم داره تموم میشه.
‫صبرم تموم شده.
‫-کتاب بازگردانی مردگان کجاست؟ ‫-صبر منم تموم شده.
‫مادرم کجاست هیولا؟
‫هر بار که گستاخی کنی
‫مادرت بهاش رو میده.
‫ای وای بر من.
‫-به گمونم یه جا رو اشتباه پیچیدیم. ‫-عالیه.
‫-خب، حالا چی؟ ‫-سوال خوبیه.
‫ "قصر دیاندرا"؟
‫یکی داره تلاش می‌کنه ‫مردم پیداش نکنن.
‫فکر کنم داره تلاش می‌کنه ‫ما پیداش نکنیم.
‫وایسا!
‫تو هم این بو رو احساس می‌کنی؟
‫یه خونه از نون زنجبیلی؟
‫عالیه.
‫فکر کردم چندتا کلوچه کش رفتی.
‫شاید پناهگاه ارلا رو پیدا کردیم.
‫-بیا بریم نزدیک‌تر. ‫-فقط نگاش کن.
‫-البته. ‫-از اون خونه گاز نمی‌گیریا.
‫-مفهومه؟ ‫حتی یه گاز کوچولو؟
‫بیا بریم دنبالش. ‫قبل از اینکه در بره.
‫-یعنی که چی؟ ‫-آخ!
‫لعنتی! اینم که باز ضد روحه!
‫تو تله افتادیم.
‫آهاً تله‌ای که جادوگر زنجبیلی ‫خوب پیر گذاشته.
‫ما رو چاق می‌کنه ‫و بعد کبابمون می‌کنه!
‫ساکت شو. ‫دیگه از این کارا نمی‌کنم.
‫چاق و چله کردنو میگی ‫یا کباب کردنو؟
‫با بخش اولش مشکلی ندارما.
‫کباب کردنو میگم. ‫این فقط سر آدم بلا میاره.
‫داشتم یه کتابی می‌خوندم.
‫توش نوشته بود کباب کردن آدما ‫نمیذاره دوست پیدا کنم.
‫شاید حق با اون ‫نویسنده عقل کلش بوده.
‫پس قفس برای چیه؟
‫برای این که از خودم ‫محافظت کنم خنگول.
‫تازگیا تو جنگل جادوگران ‫داره اتفاقات عجیبی میفته.
‫حتماً باز کار اون زنیکه ارلاست ‫که داره آتیش می‌سوزونه.
‫اون زنیکه ارلا؟
‫اطلاع داری کجا می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫باهاش چی کار دارین؟ ‫به زبون بیاین!
‫ارلا خواهرم و خواهرزاده‌م رو دزدیده.
‫-می‌خوایم از دیاندرا درخواست کمک کنیم. ‫-شما راه قصرش رو بلدین؟
‫باهاتون یه معامله می‌کنم.
‫راه قصر دیاندرا رو بهتون میگم
‫به شرطی که برگردین ‫با هم کیک و قهوه بخوریم.
‫-خیلی برام مهمون نمیاد. ‫-کیک داری؟
‫معلومه که دارم احمق! ‫مگه خونه‌مو ندیدی؟
‫-کیک داره! ‫-اینجا کیک نباشه دیگه کجا پیدا میشه؟
‫از پاهای کلبه‌م خوشتون اومد؟
‫این کلبه رو توی بازی بینگوی جادوگرا
‫از اون بابا یاگای تازه‌کار بردم. بفرمائید.
‫ "دوستیابی به زبان آدمیزاد"
‫اگه می‌خوای دوست پیدا کنی ‫شاید بد نباشه کمتر توهین کنی؟
‫ما خانوادگی سندرم تورت جادوگری ‫داریم، کله فندقی!
‫آها متوجه شدم.
‫چرا ارلا دختره و مادرش رو دزدیده؟
‫کتاب بازگردانی مردگان رو می‌خواد. ‫-ای وای این جا رو باش!
‫-نباید دستش به اون کتاب برسه. ‫-متاسفانه همین الانم رسیده.
‫این خوب نیست. ‫اصلاً خوب نیست. وحشتناکه.
‫اصلاً خوب نیست. ‫خوب نیست.
‫ببخشید داری چی کار می‌کنی؟
‫به نظر میاد دارم چی کار می‌کنم؟ ‫خونه رو آماده می‌کنم که راه بیفته.
‫وقتی شروع به دویدن کنه همه چیز رو هواست! ‫-آماده می‌کنه؟
‫-شروع به دویدن می‌کنه؟ ‫-شما دوتا!
‫نمی‌فهمین چی در خطره!
‫کتاب دست ارلاست ‫زندگی خیلی سخت میشه.
‫در دنیای زیرزمینی رو باز می‌کنه
‫و انرژی زندگی رو ‫از همه افراد اینجا می‌دزده.
‫من از جنگل جادوگران میرم. ‫شما هم باید همین کار رو بکنین.
‫در دنیای زیرزمینی رو باز می‌کنه؟
‫هر چی بیشتر می‌شنوم ‫کمتر خوشم میاد.
‫به خواهر و خواهرزاده‌تم بگو.
‫اول از اونا شروع میشه. ‫یه کم شکر لازم دارم.
‫خب...
‫تو هم گرمته یا فقط منم؟
‫یه کم هوای تازه لازم دارم.
‫سلام بزرگترین طرفدار.
‫باید بهم کمک کنی. ‫ارلا، ماریا و افیلیا رو دزدیده.
‫-می‌خواد انرژی زندگیشون رو بدزده! ‫-خب؟ مشکل کجاست؟
‫نمیشه اونا رو با جادو بیاری اینجا؟
‫باید روی این رفتارت کار کنیم رفیق.
‫میخوای از همه ‫ترسناک‌تر باشی یا نه؟
‫-به یه طرز غیرطبیعی. ‫-پس گوش کن.
‫بقیه سر راهت وایسادن. ‫اونا تو رو پایین نگه داشتن.
‫اما خودتم همین الان ‫متوجه این موضوع شدی.
‫اما جولیوس دوستمه.
‫جدی؟ دوست آدم میذاره ‫خودشو با دست از هواپیما نگه داره؟
‫این فقط یه مسئله‌ای بین دوستاست.
‫-من ناراحت نمیشم. ‫-آها.
‫پس فقط تفریح بود که سر شام
‫نگفت که تو ترسناکترین ‫روح قصر بورگکی؟
‫درست میگی. اون بدجنسی بود.
‫وایسا. اینو از کجا میدونی؟
‫من جادویی‌ترین کتاب دنیام. ‫اما تو چی هستی؟
‫دیگه وقتشه آدما با احترام ‫باهات رفتار کنن.
‫درست میگی. برای خودم یه کم ‫احترام از سر ترس جور می‌کنم.
‫-هوی بو؟ ‫-جولیوس!
‫داشتی با کسی صحبت می‌کردی؟
‫صحبت می‌کردم؟ من؟
‫چرا هیچ وقت بهم اعتماد نداری؟
‫چون هر کاری که انجام میدی ‫به خرابکاری ختم میشه.
‫برای همه کسایی که اطرافتن.
‫تو فقط می‌خوای من رو ‫پایین نگه داری!
‫اسمتو گذاشتی دوست من؟
‫هی شاسگولا. ‫می‌خواین برین قصر دیاندرا؟
‫-تمام شب رو که فرصت ندارم. ‫-شاسگولا که گفت من پایه‌م.
‫خب اینجاست. ‫حالا دیگه گورتون رو گم کنین.
‫با کمال میل.
‫-واقعاً ممنونیم که... ‫-دهن گشادت رو ببند.
‫موفق باشین.
‫فکر می‌کنی ما رو راه بدن داخل؟
‫-از جذابیت شاهانه‌م استفاده می‌کنم. ‫-منم خودمو نامرئی می‌کنم.
‫بهتر از اینه که شلوارم رو خیس کنم.
‫لباسمو عوض نکردم. ‫نمیدونم چرا.
‫آها. بیا برگردیم ‫و چمدونامون رو ببندیم.
‫نه؟
‫این حسابی ترسناک بود.
‫انگار خیلی به امنیتشون اهمیت میدن.
‫سلام... بر همگی.
‫ما... من می‌خوام دیاندرا رو ببینم.
‫جادوگرا. جادوگرا همه جا هستن.
‫سلام.
‫از ملاقاتتون خوشحالم.
‫-هوی بو. می‌خوای اینجا باشی. ‫-جولیوس نمی‌تونم.
‫-همین الان. ‫-توه از این کار بد پشیمون میشم.
‫دیاندرا کدومه؟
‫انتظار دارم پیر و چروکیده ‫و پر از زگیل باشه.
‫بوی نفسش انقدر گند باشه ‫که چشمات بسوزه.
‫پس امیدوارم خیلی هم ناامید نشین.
‫عجب.
‫اصلاً اولیا حضرت.
‫-من... ‫-پادشاه ژولیوس صد و یازدهم.
‫-و هوی بو، روح بورگک. ‫-منو میشناسه.
‫-اینجا رو داشته باش. ‫-خوش اومدین.
‫به ندرت ملاقاتی سلطنتی داریم.
‫بیاین به همین مناسبت ‫یه نوشیدنی بخوریم.
‫نوشیدنی خوشامدگویی چطوره؟
‫البته. ممنون.
‫خب غافلگیر شدم.
‫چه خوشمزه.
‫باید اقرار کنم ‫خوب اطلاع دارین.
‫به عنوان یه ملکه وظیفه‌مه.
‫جولیوس عزیز باید بهت بگم
‫خیلی تعریفت رو شنیدم.
‫-اما این داستان‌ها حق رو ادا نمی‌کنن. ‫-تعریفتون مایه خرسندیه.
‫-مجردی؟ ‫-بله.
‫نه. گرچه... ‫بله. هستم. در حال حاضر.
‫حواستو بده به کار رفیق. ‫مسائل مهم‌تریم هست.
‫آره. البته که درست میگی.
‫-ما اینجاییم چون ارلا... ‫-افیلیا کوچولو رو دزدیده.
‫خبرش خیلی سریع پخش شد.
‫و مادر افیلیا رو هم داره. ‫که خواهر تو میشه.
‫از همه چی خبر داره. نه؟
‫می‌تونی بهمون بگی ‫ارلا اونا رو کجا برده؟
‫متاسفانه نه.
‫سوال مهمتر اینه که کتاب ‫بازگردانی مردگان کجاست؟
‫برای متوقف کردن ‫نقشه‌های ارلا بهش نیاز دارم.
‫اووه؟
‫مشکلی هست؟
‫نه. نه. همه چیز مرتبه.
‫خب برگردیم سر کتاب.
‫اون کتاب نباید به دست ارلا بیفته.
‫بخشی از مشکل همینه. ‫وقتی ارلا افیلیا رو برد، کتاب رو هم برد.
‫درسته. امان از ارلا.
‫همیشه آدم رو غافلگیر می‌کنه.
‫اما دیگه وقتشه ‫که رفع زحمت کنیم.
‫-عجله برای چیه؟ ‫-هه هه! یادش رفته.
‫ما یه قراری داریم با...
‫-اووه. ‫-اووه؟ اووه دیگه کیه؟
‫میدونی که. اووه. ‫تو راه برات توضیح میدم.
‫شما رو بدرود میگم. ‫بایت نوشیدنی ممنون.
‫نوشیدنی...
‫معجون حقیقته.
‫معجون...
‫یه... اوه آره...
‫البته. یه احساس عجیبی دارم.
‫هی. این عادلانه نیست.
‫بازی رو تموم کنین.
‫اربلا.
‫حالا حقیقت رو بهم بگین.
‫باشه.
‫اگه من جای تو بودم ‫خودمو شکل دیاندرا در میاوردم.
‫-تو خیلی زشتی. ‫-کلمه درستش زشت نیست.
‫کسی که نگاهش بهت بیفته ‫می‌خواد چشماش رو دربیاره.
‫این حرفا رو من زدم؟
‫اون معجون حقیقت داره کار می‌کنه.
‫خب...
‫کتاب کجاست؟
‫فکر کردم دست خودته.
‫اگه دست خودم بود برای چی ‫از شما دوتا احمق میپرسیدم؟
‫نکته خوبیه. ‫با اینکه ادبیات خوبی نداری.
‫همین حالا باید به نظرش جذاب بیای.
‫-جادوگرا... ‫-جادوگرا...
‫چی رو نمیگی؟
‫جولیوس؟
‫خیلی چیزا رو.
‫بیشتر از همه این که ‫از زمانی که کنستانزیا رفته
‫چقدر احساس تنهایی و پوچی می‌کنم.
‫به همه میگم خوشحالم که رفته.
‫و اینکه از آزادیم خوشم میاد ‫اما اینا دروغه.
‫من هنوز دوستش دارم. آخه ببین...
‫اون زیبا نیست؟ ‫ملکه من.
‫خورشید من.
‫این چرندیات احساسی رو جمع کن! ‫همین الان می‌خوام بدونم...
‫چطور مسیرمون جدا شد؟ ‫همه‌ش تقصیر من بود.
‫خیلی کار کردم و زمان ‫کمی براش می‌ذاشتم.
‫-حالا زندگیم از هم پاشیدده. ‫-اه!
‫از خودم دست کشیدم ‫تمام دار و ندارم رو به باد دادم.
‫-این خزعبلات چیه داری بلغور می‌کنی؟ ‫-حقیقت! همه‌ش حقیقت محضه.
‫تنها چیزایی که منو سر پا نگه ‫داشتن چارلز و بوی هیو هستن.
‫راست میگی جولیوس؟
‫البته.
‫خیلی رو اعصابی.
‫و یه روح کاملاً رقت‌انگیز. ‫اما بهترین دوستمی.
‫و اگه تو نبودی چندین سال ‫پیش از بورگک رفته بودم.
‫کاملاً درست میگی.
‫من بزرگترین بازنده توی دنیای ارواحم.
‫اما گیر من افتادی و همینه که هست.
‫تو بهترین دوستمی ‫و بهت افتخار می‌کنم
‫که رقت‌انگیزانه در حضورت ‫قصر رو تسخیر کردم.
‫-بیا بغلم روح پیر. ‫-آره.
‫هر دوتاتون خفه شین.
‫تو بگو احمق ترسالو!
‫کتاب کجاست؟
‫اوه. اون اینجاست.
‫از افیلیا گرفتمش و تمام این مدت ‫توی زرهم قایمش کرده بودم.
‫چرا از همون اول بهم نگفتی؟
‫تو... تو... تو چی کار کردی؟
‫فکر کردم فکر خوبیه.
‫-کاملاً برعکس. ‫-اینا رو ببرین به سیاه‌چال.
‫بیا!
‫نه! وای!
‫اگه دست من بود می‌کشتمت ‫اما همینم از دستم برنمیاد!
‫آره!
‫ارلا، شیطونک خودم. بالاخره.
‫انتظار داشتم ‫اون روح بازنده رو ببینم.
‫-جولیوس می‌تونم برات توضیح بدم. ‫-نمی‌خواد حرف بزنی.
‫درک می‌کنم. باشه.
‫-با سه شماره؟ ‫-باشه. برای بار آخر. سه.
‫-هنوز عصبانی هستی؟ ‫-عصبانی نیستم.
‫کله!
‫-از عصبانیت دارم آتیش می‌گیرم! ‫-جدی؟
‫بیا! جبران می‌کنم جولیوس. بجنب!
‫سوار شو.
‫بیا!
‫-لعنتی! ‫-وایسا!
‫محکم بگیر!
‫بوی هو!
‫گذاشتیم کف دستشون.
‫-گروه خوبی هستیم. ‫-گروه؟
‫ما...
‫آخه ما... ‫آخه ما چه گروهی هستیم؟
‫تو بهم دروغ گفتی!
‫تقصیر توئه که کتاب ‫دست ارلای شروره
‫و زندگی جادوگرای خوب رو میگیره!
‫-همه دوتایی همه اونا رو نجات میدیم. ‫-دوتایی؟
‫تو به افیلیا، ماریا یا من اهمیت ندادی.
‫-فقط می‌خواستم... ‫-آره می‌خواستی ترسناک باشی.
‫-می‌خوای بگم واقعاً چی هستی؟ ‫-نه.
‫احمق!
‫خودخواه!
‫بی‌مسئولیت!
‫و بدتر از همه ‫یه دوست خیلی بدی.
‫کار گروهیمون از این ‫به بعد این طور پیش میره.
‫من افیلیا و ماریا رو نجات میدم ‫و تو سر راهم سبز نمیشی.
‫دیگه نمی‌خوام تو رو ببینم. ‫ناامیدم میکنی.
‫شما بازنده‌ها اگه کنار هم نمونین
‫هرگز ارلا رو شکست نمیدین.
‫-جادوگر نون زنجبیلی. ‫-فکر کردم می‌خواستی از جنگل بری.
‫خفه بشین و گوش کنین نادونا.
‫توی این کتاب مسخره یه چیزی خوندم.
‫نوشته "دوست کسیه که وقت نیاز به دوستش کمک کنه." ‫[دوستیابی به زبان آدمیزاد]
‫منم با خودم فکر کردم
‫اگه به شما دوتا بی‌کس‌وکار کمک کنم
‫یه چیزی بین ماها رخ میده
‫که اسمشو نمیدونم. یه...
‫پیوند. میدونین؟
‫-و بعدش دوستای واقعی میشیم. ‫-دیدی جولیوس؟
‫"دوست کسیه که وقت نیاز ‫به دوستش کمک کنه."
‫نکته اینجاست که منبع نیاز خود تویی.
‫-درسته. ‫-خنگول خان همین طوری ما رو نذار و برو.
‫فقط در صورتی می‌تونیم ‫ارلا رو شکیت بدیم
‫که همه با هم کار کنیم.
‫یا...
‫یا می‌خوای وقتی دستشون ‫به جایی بند نیست رهاشون کنی؟
‫فارغ از این که ارلا دنیا رو ‫در تاریکی فرو می‌بره.
‫باشه. اونا رو نجات میدیم ‫و کتاب رو به دست میاریم.
‫بعد از اون من از بورگک میرم و ‫یه زندگی جدید رو شروع می‌کنم.
‫می‌تونی موی دماغ یکی دیگه بشی.
‫انقدرام سخت نبود. مگه نه کودنا؟
‫بیاین بریم ارلا رو له‌ولورده کنیم!
‫له‌ولورده، آره.
‫بیا! این زشت‌ترین لباسیه که دارم.
‫-من که میگم جواب نمیده. ‫-درست میگی.
‫جادوگرای بد تو رو ‫شرحه‌شرحه می‌کنن.
‫باید خوش‌بین‌تر باشیم.
‫اگه ارلا ازش بخواد یه ورد بخونه چی؟
‫-به اینش فکر کردی زرنگ خان؟ ‫-آسونه.
‫توی نمایش ترس و وحشتمون ‫یه کار مشابه داریم.
‫جولیوس یه ورد بخون.
‫بگو دیگه!
‫اگه اون هوو هووش رو بذاری کنار ‫ممکنه جواب بده.
‫ممکنه این کمکت کنه.
‫این آخریشه که دارم.
‫چیه؟
‫این که...
‫-کولوچه جادوییه؟ ‫-چرا لفتش میدی؟ برو بالا.
‫مزه بدی داره.
‫به خاطر اینه که بیشتر موادش ‫پشکل خفاشه.
‫-اما یه کم دارچینم بهش اضافه کردم. ‫-بابتش ممنون.
‫پشکل خفاش کلی قدرت داره.
‫نه. همه رو بخور. ‫و خوبم گاز بزن.
‫یا جادوش کار نمی‌کنه.
‫جادو برای حرفه‌ای‌هاست.
‫این آشغال‌ترین چیزیه ‫که به عمرم خوردم.
‫-چی؟ ‫-این...
‫به نفعته جادوش خوب جواب بده.
‫آبنبات نعنایی می‌خوای؟
‫فکر کنم شروع شد.
‫به گمونم.
‫-خب این... ‫-شگفت‌انگیزه.
‫شگفت‌انگیز زشته.
‫میشه؟
‫-این طوری بیشتر ازت خوشم میاد. ‫-جدی؟
‫آره اما الان عجله کنین.
‫معمولاً جادوش چند ساعت می‌مونه.
‫اما اون کولوچه بیات شده بود.
‫-پس آدم چه میدونه. ‫-آره. این طور به نظر میاد.
‫انقدر نق نزن بچه جون.
‫-بیا. ‫-عالیه.
‫بریم. تو مسیر درباره جزئیاتش صحبت می‌کنیم.
‫خب یواشکی میریم داخل.
‫سیاه‌چال رو پیدا می‌کنیم
‫و افیلیا و ماریا رو پیدا می‌کنیم.
‫از عنصر غافلگیری استفاده می‌کنیم
‫کتاب رو قاپ می‌زنیم و تموم میشه.
‫شماها قراره بمیرین.
‫-من از بیرون مراقبم. ‫-نقشه دوم نداریم؟
‫نقشه دوم؟ خب...
‫اگه تا یه ساعت دیگه خبری ‫ازتون نشد من جیغ می‌کشم.
‫-خب بریم به امید ناامیدی! ‫-منم از همینش می‌ترسم.
‫دوباره می‌بینمت.
‫شما احمقا قبلاً جادوگر ندیدین؟
‫انقدر زل نزنین و بذارین برم تو!
‫بدک نبود! می‌تونی راحت خودتو ‫خواهر جادوگر زنجبیلی جا بزنی.
‫ساکت. این درا فقط چهارتا چشم ندارنا.
‫حتماً باید غرغر کنی ‫که یه کاری انجام بشه.
‫جمجمه مار.
‫-خاکستر جنازه. ‫-داره چی می‌پزه؟ معجون جادوییه؟
‫نه یه وعده غذایی کامله.
‫آره. معجون جادوییه. احتمالاً ‫برای دستیابی به دنیای زیرزمینیه.
‫و اون همه بچه خوک رو ‫برای چی می‌خوان؟
‫چه میدونم.
‫بیا.
‫قبل از این که اثر اون کلوچه ‫تموم بشه دست به کار بشیم.
‫یه مهمون جدید داریم.
‫خواهر، افتخار میدی ‫که خودت رو بهمون معرفی کنی؟
‫کی...
‫-کی؟ من؟ ‫-اسمت چیه؟
‫-خواهر جادوگر محترم. ‫-اسمم...
‫اسمم؟
‫اسمم.
‫اسمم...
‫چیزی...
‫-جادوزه. ‫-چیزی جادوز؟
‫چیزی جادوز.
‫فکر مادرم بود. ‫خیلی فراموشکار بود.
‫قبلاً اسمت به گوشم نخورده ‫خواهر چیزی جادوز.
‫-خب. ‫-بیا...
‫جلوتر.
‫بیا جلوتر.
‫البته.
‫با کمال میل.
‫و حالا پیشکش رو بنداز.
‫پیشکشم. البته.
‫یه جایی گذاشتم. پیشکشم همراهمه...
‫-حالا. ‫-میدونی تو این سن... آها!
‫نه.
‫اینجاست.
‫ممکنه چند ساعت طول بکشه.
‫آها...
‫آبنبات با طفم سوسیس سالامی.
‫این قطعاً درهای ‫جهنم رو باز می‌کنه. نه؟
‫این جا که چیزی ننوشته.
‫چیزی رو جا انداختیم؟
‫بندازش تو. ‫ضررزی که نداره.
‫بندازش تو.
‫یه... چیزی...
‫درباره تو هست که ازش ‫خوشم نمیاد خواهر چیزی جادوز.
‫بذارین برم بی‌مغزا.
‫من حق جادوگری دارم.
‫نمی‌تونین من رو ‫نگه دارین پخمه‌ها.
‫اینو پیدا کردیم ‫که بیرون پرسه می‌زد.
‫داشت قصر رو دید میزد.
‫اینجا رو.. این که ‫دوست قدیمی منه.
‫جادوگر زنجبیلی. ‫اون بیرون چی کار می‌کردی؟
‫تو جنگل ول می‌گشتم. ‫خودت چی کار می‌کنی؟
‫-بوی جاکفشی منو میده. ‫-تو چت شده؟
‫ببخشید. دل و روده‌م دیگه کفاف نمیده.
‫باید برم. ‫مستراح جادوگرا.
‫قبل از اینکه اینجا رو به گند بکشم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫منم همین سوال رو ‫از تو دارم کلاغ سیاه.
‫-کم مونده بود. ‫-آره کم مونده بود.
‫بیا بریم سیاه‌چال رو پیدا کنیم.
‫نمیتونی از وسط دیوارا ‫رد بشی و نگاه بندازی؟
‫این دیوارا ضد روحن. ‫نمی‌تونم جادو رو شکست بدم.
‫دیاندرا کجاست؟
‫بگو ببینم... چند سالته؟
‫به گمونم هنوز بتونی ‫چند سال دیگه عمر کنی.
‫من که میگم چهارصد، ‫پونصد سال دیگه جا داری.
‫هیچ وقت از یه خانم سنش رو نپرس.
‫برو به درک!
‫خودش می‌خواست بره پیش دیاندرا.
‫اونو ببر پیش بقیه.
‫عجوزه بی‌ریخت. جادوگر خوبا رو ‫به خوک تبدیل می‌کنه.
‫چندانم احمق نیست.
‫این طوری دیگه براش خطری ندارن.
‫افیلیا و مادرش رو بیارین.
‫تقریباً آماده‌ایم.
‫-اون در. ‫-چی شده؟
‫بقیه زندانیا رو بیارین. ‫منتظر می‌مونم.
‫اونجاست.
‫من حواس نگهبانا رو پرت می‌کنم.
‫تو نامرئی شو و اونا رو نجات بده.
‫-بعدش؟ ‫-بعد من برمیگردم و...
‫-یه طوری سر همش می‌کنیم. ‫-سرهم بندی تخصص خودمه.
‫-سلام؟ ‫-ببینیم چطور جواب میده.
‫-از در فاصله بگیر. ‫-وگرنه چی میشه؟
‫-تا ارلا نگه هیچ کاری نمی‌کنی. ‫-زود یه چیزی میگه.
‫-افیلیا! ‫-مامان!
‫-افیلیا! ‫-ارلا می‌خواد هر دوتاتون رو ببینه.
‫-مامان! ‫-افیلیا!
‫-خوبی؟ ‫-نگرانت بودم.
‫برو بیرون. ارلا خوشش نمیاد ‫منتظرش بذارن.
‫-چیزیمون نمیشه. ‫-ببخشید خانما.
‫من اومدم تو سرداب ‫که دنبال نوشیدنی بگردم.
‫اما فقط شما دوتا انگور ‫چروکیده رو پیدا کردم.
‫چه بی‌ادب. ‫برو تو!
‫-بریم بگیریمش! ‫-منو می‌بخشید.
‫بریم دنبالش!
‫اون پادشاه جولیوسه. الان ‫دیگه همه چیز مرتب میشه.
‫اگه اون اینجاست پس هوی بو... ‫-نمیتونه خیلی دور باشه!
‫هوی بو!
‫-طبق معمول تو دردسری. ‫-میدونستم بهمون کمک می‌کنی.
‫به یه طرز غیرطبیعی.
‫وایسا!
‫-ممنون بوی هو. ‫-باید یه چیزی بگم.
‫قبل از اینکه جولیوس برگرده.
‫-منظورت چیه؟ ‫-تقصیر منه که اون کتاب دست ارلاست.
‫وقتی رفتی اووه رو بیاری ‫برش داشتم.
‫-چی؟ ‫-فقط می‌خواستم قرض بگیرم.
‫اما بعدش ارلا ‫پیداش شد و... خب...
‫-از خواهرزاده‌ت دزدی کردی. ‫-میدونم. همه رو ناامید کردم.
‫فقط برای اینکه بتونم ترسناکتر باشم.
‫اهمیت نمیدم ترسناکی یا نه.
‫همیشه روح مورد علاقه منی.
‫-جدی؟ ‫-جدی.
‫باید از اینجا بریم بیرون! سریع!
‫-بریم! ‫-اعلا حضرت؟
‫ "جولیوس" خالی کفایت می‌کنه. ‫نگهبانا دارن میان.
‫نمیدونم چقدر زمان داریم. ‫-هیچی.
‫کسی جلوتر نیاد. ‫الان دیگه شما رو گرفتیم.
‫-نمی‌تونی جادو کنی؟ ‫-بدون چوبه جادوم؟
‫وایسین. ‫اون بالا رو!
‫چارلز!
‫-پس پیامم بهت رسید! ‫-البته کاپتان.
‫-امیدوارم خیلی دیر نکرده باشم. ‫-طبق معمول کاملاً به موقع رسیدی.
‫نه. نه. فقط...
‫اعلا حضرت، میدونم توی اون ‫کاپشن خلبانی چقدر عرق می‌کنین.
‫یادتون رفت دئودورانت بردارین.
‫اوه این خیلی... این خیلی خیلی...
‫بلندنظریت رو می‌رسونه.
‫-خدای من! ‫-دروازه‌های دنیای زیرزمینی!
‫-باید بریم بیرون! ‫-زمان نداریم.
‫-بیاین بریم بیرون! ‫-برین، برین!
‫این لازممون میشه.
‫برو!
‫-راه خروج دیگه‌ای هست؟ ‫-من که راه دیگه نمی‌شناسم.
‫یه فکری دارم. ‫همه شاماها باید بمیرین.
‫روح میشین و نامرئی میشین. ‫-همین کار رو می‌کنیم.
‫شوخی بود. خب؟
‫نامرئی. ‫هوی بو این فکر خوبیه.
‫نگهبانا پودر جادویی منو گرفتن.
‫من پودر لازم ندارم.
‫بچه که بودم با چوبه جادوم ‫نامرئی می‌شدم.
‫عجب. اما این تو سطح خیلی بالاییه.
‫-وایسا ببینم. این کال کی بوده؟ ‫-آم...
‫-وقتی آشپزخونه رفت هوا رو یادته؟ ‫-چی؟ کار تو بود؟
‫-افیلیا من چند بار... ‫-خانما!
‫برای این کارا فرصت نداریم.
‫-زندانیا کجان؟ ‫-یه لحظه ارلا.
‫از کجا مطمئن باشیم
‫سهم خودمون رو از این ‫انرژی زندگی ازت می‌گیریم؟
‫درسته. ‫افیلیا، ما رو نامرئی کن.
‫ما اون خوک‌ها رو ‫برمیداریم و هوی بو...
‫-به محض این که ما رفتیم کتاب رو بردار. ‫-گرفتم.
‫بله.
‫هر چی نباشه تک تک ما پیشکش دادیم
‫پس سال‌های عمر بیشتری می‌خوایم.
‫درست میگی.
‫کی گفته شماها می‌تونین ‫به من اعتماد کنین؟
‫تک تک شماها همونی رو می‌گیرین ‫که لیاقتش رو دارین.
‫-جواب داد! ‫-اون موفق شد.
‫اووه! برو کنار!
‫ساکت!
‫وای.
‫دیگه دارین میرین رو اعصابم.
‫پس این کار رو کوتاه می‌کنم.
‫اونا رو بندازین تو دیگ!
‫بیا. راه بیفت. بیا!
‫-دوباره از ملاقات باهات خوشحالم. ‫-تو.
‫-تو رو اول میندازیم. ‫-افیلیا!
‫-نه! ‫-وایسا!
‫همینه. مگه این که اهمیت بدی ‫که چه بلایی سر این کتاب میاد.
‫سلام بزرگترین طرفدار. ‫داری چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوام کاری کنم که ‫گرما رو احساس کنی.
‫-بذار دوستام برن. ‫-چی؟
‫-جیگرش رو نداری. ‫-احتمالاً درست میگی.
‫اما خیلی دست و پا چلفتیم ‫و ممکنه بندازمش تو آتیش.
‫من اینو تایید می‌کنم. ‫به هیچ کاری نمیاد.
‫ببند دهنتو! ‫داریم مذاکره می‌کنیم.
‫اول از همه، اون کتاب رو به من بده
‫بعد میذارم دوستات برن.
‫-نکن! داره دروغ میگه. ‫-کتاب رو داشته باشه دیگه نمیشه جلوش رو گرفت.
‫انگار پیشنهاد خوبیه.
‫به عنوان بزرگترین طرفدارم ‫توصیه می‌کنم قبول کنی.
‫-دوستات رو نجات بده! ‫-الان باید نجاتشون بدم؟
‫خیال کردم گفتی اونا جلوم رو ‫گرفتن که پیشرفت نکنم؟
‫اما اگه از دستم بیفتی تو آتیش
‫به یه وحشت واقعی تبدیل میشم.
‫وایسا! خیلی خب!
‫یه ورد می‌خونم و تو رو به ‫ترسناک‌ترین روح تبدیل می‌کنم.
‫بزرگترین رویات همینه دیگه. ‫همه چیزی که همیشه می‌خواستی.
‫-و دوستام می‌تونن برن؟ ‫-قسم می‌خورم به نیروهای تاریکی.
‫آره البته چون "قسم به نیروهای ‫تاریکی" خیلی قابل اعتماد به نظر میاد.
‫-موافقم. ‫-اوه!
‫کتاب رو بدم به من!
‫با کمال میل ولی قبلش اون ورد ‫رایگانی رو که قول داد می‌خوام.
‫حالا گوش کن...
‫جدی که نمیگی!
‫-البته که میگم. ‫-خیلی خب. وردت رو قبول می‌کنم.
‫خیلی ممنونم. بیا ارلا. ‫می‌تونی کتاب رو بگیری.
‫کلاتو وراتا نکتو!
‫الان چه خبره؟
‫به چی زل زدین؟
‫اونا رو بگیرین!
‫این چیه؟
‫این چطوری اتفاق افتاد؟
‫همه جادوهای شیطانی ‫به جادوی خوب تبدیل شدن.
‫ورد رایگانم. این همون چیزیه که ‫اگه افیلیا بود درخواست می‌کرد.
‫کاری از دیتم برنمیاد.
‫راست میگه و این همیشگیه.
‫پس تو فقط یه مشت کاغذپاره‌ای.
‫تبریک میگم. ‫اینم از ترسی که دنیالش بودی.
‫حالا دیگه مضحکه خاص و عامی.
‫ایرادی نداره.
‫دوستام فکر می‌کنن ‫من بامزه‌ترین روح دنیام.
‫بیشتر از این چی می‌خوام؟
‫اون بزرگترین رویاش رو ‫برای ما مصرف کرد.
‫بیاین خواهرا! ‫این هنوز تموم نشده.
‫منم داشتم به همیمن فکر می‌کردم.
‫اون مال منه.
‫خواهرم.
‫جادوی ارلا تموم شد. ‫تو خیلی خوبی هوی بو.
‫خب. این جا رو باش.
‫بیا اینجا جادوگر کوچولو. بیا برای تو.
‫هر چیز بانمکی میخوای ‫با این انجام بده.
‫-وایسا! ‫-ممنون.
‫-من یه تک‌شاخ صورتی می‌خوام. ‫-نه!
‫وای خدا!
‫خب... انگار تنها کسی که تو رو ‫دست کم گرفته بود من نبودم.
‫-دوباره دوستیم؟ ‫-دیگه به جون کی غر بزنم؟
‫بیا بغلم.
‫ببرینش تو سیاه‌چال. ‫-بلند شو.
‫نه! ولم کنین!
‫بذارین برم!
‫دستای کثیفتون رو از من بکشین. نه!
‫خب اینم از بهترین دوستای جدیدم!
‫من سه تا خوک ‫خوش شانس بودیم مگه نه؟!
‫همیشه میدونستم میشه ‫به این دوتا بی‌کله اعتماد کرد.
‫همه جادوگرای خوب ‫بهتون یه تشکر مدیونن.
‫-چه اتفاقی برای ارلا میفته؟ ‫-تنبیه میشه.
‫اعلا حضرت دیگه باید بریم. ‫توی فر خوراک مرغ و قارچ گذاشتم.
‫درست میگی چارلز. ‫دیگه وقتشه... چیز من کو؟
‫دنیال این می‌گردی؟
‫ممنون دوست قدیمی. خب...
‫خب دیگه اولیا حضرت.
‫امیدوارم به قصر بورگک هم سر بزنین.
‫چنین فرصتی رو از دست نمیدم.
‫-داستان ساعته چیه؟ ‫-یه نقشه دارم خواهر. می‌تونی بهم کمک کنی؟
‫[قصر بورگک ‫قصر تسخیرشده بامزه‌ترین روح]
‫همگی بیاین! ‫بگین پنیر! آره.
‫آفرین. دو نفر بعدی.
‫جمع نشین.
‫-همه‌تون می‌تونین با بامزه‌ترین روح عکس بندازین! ‫-هی اووه!
‫بجنب بجنب دختر خانم! ‫بیا توی عکسشون.
‫آفرین و...
‫هوی بو!
‫-آره ‫-آفرین!
‫بعدی. بیاین جلو.
‫اعلا حضرت می‌تونم ‫یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
‫البته.
‫در طی این سفر ‫متوجه یه موردی شدم.
‫من... البته. درست میگین. ‫کور که نیستم.
‫زن زیبایی هستین و من...
‫خب پادشاهم.
‫-هب اگه راستش رو بگم... ‫-خواهش میکنم بیشتر از این نگین.
‫واقعاً لطف دارین.
‫و تحت شریط متفاوتی ‫بی‌میل نبودم اما...
‫اما قبلم مال یکی دیگه‌ست.
‫میدونم.
‫همه میدونن دوست ناراحت من. بازم...
‫اونم دلش برات تنگ شده.
‫اما... اما... اما... ‫چطوری... چطوری...
‫فکر هوی بو بود. ‫منم باهاش تماس گرفتم.
‫به هر حال یکی باید ‫قدم اول رو برمیداشت.
‫جک! جک!
‫-من خیلی... ‫-من خیلی...
‫-فقط می‌خواستم... ‫-فقط می‌خواستم...
‫-تو اول بگو. ‫-نه تو بگو.
‫چطوری تونستی؟
‫-حتماً یه حقه تو کارت بوده. ‫-آره.
‫توی این خانواده این طوری ‫کارا رو تموم می‌کنیم.
‫جک بیا این صحنه رو بگیریم!
‫ملکه من!
‫-و فلش! ‫-هوی بو!
‫دوربین هنوز داره فیلم می‌گیره؟
‫-جادوگرا کجان؟ ‫-ای لعنت!
‫دوباره بگیریم؟
‫ببخشید. اول بگو "ای لعنت". ‫فیلم رو قطع نکنین.
‫-ای لعنت! ‫-جادوگرا کجان؟
‫این واقعاً وحشتناک نبود؟
‫-ببخشید. جمله‌م یادم رفت. ‫-تقصیر منه.
‫-دقیقاً. ‫-نمایش وحشت ما هم همچین چیزیه.
‫میشه دوباره بگیریم؟ ‫من اینجا وایمیسم.
‫ای لعنتی!
‫جولیوس از اول شروع کنم؟
‫گیر کردم. ‫میشه یکی بهم کمک کنه؟
‫میدونین راه قصر دیاندرا از کدوم طرفه؟
‫این یه آزمون احمقانه‌ست؟
‫من عاشق خودم شدم.
‫-چطور ممکنه؟ ‫-من فکر کنم هوی... یلذئدذبدلیذ...
‫اعلی حضرت. متاسفانه باید بریم...
‫ببخشید چیزم مونده رو اجاق.
‫زبونم برای سر خود می‌چرخه. ‫ببخشید.
‫نقطه ضعف داره؟ ‫دشمن خیلی قوی داره؟
‫-دشمن قوی. ‫-بیاین دوباره بگیریم.
‫من خیلی قویم بچه‌ها.
‫این به خاطر اون سبزیجاتیه ‫که از کشور چک اومده.
‫اگه اون کتاب بزگشایی مردگان به دست ارلا... ‫اسمش چی بود؟
‫من... اوه! آخ. ببخشید. ‫عذر میخوام.
‫همینه.
‫این جا رو باش!
‫یتلانبیتال. بیاین از اول بگیریم.
‫می‌خوام رقصان بیام تو کادر!
‫نمی‌دونستم چی کار کنم.
‫می‌خوام ستون فقراتم رو ماساژ بدی.
‫باشه.
‫همه با بامزه‌ترین روح ‫یه عکس می‌گیرن!
‫گفتی چطوری کار می‌کنه؟ ‫از این تکنولوژی متنفرم!
‫آفرین!
‫و؟ چطور بودم؟