‫اوه، برای منه؟
‫از سر راهم برو کنار!
‫برو اونور!
‫جادوگر بدجنس!
‫اوه، هی.
‫اوه!
‫خب، امروز دیگه برای من کافیه.
‫اونجا رو ببین!
‫چطور جرأت میکنی؟
‫اوه، وینیفرد سندرسون.
‫- سوپرایز. ‫- سوپرایز.
‫امروز بدترین روز زندگیمه.
‫اوه، اوه.
‫ولی وینی، ببین ما چی درست کردیم.
‫من تازه کشف کردم اگر سم خوک رو با آب مخلوط کنی،
‫یه ژله مرموز ایجاد میکنه.
‫بعد مری یه ایده عالی داد که یه ‫قطره‌ از خون بز رو هم ترکیب کنیم.
‫و ببین تکون میخوره، بیا.
‫امتحانش کن، وینی.
‫این الهیه!
‫نمیتونم بخورم، کلی مشکل دارم.
‫بازم پسران ترنر دوباره تو رو توی ‫انباری اصطبل زندانی کردن؟
‫بدتر.
‫بهم گفتن که دارم پیر میشم،
‫و من باید با جان پریچت
‫... ازدواج کنم.
‫کشیش تراسک اون رو ترتیب داده.
‫اون گفت از زمانی که پدر فوت کرده این وظیفه اونه.
‫- تو گفتی نه؟ ‫- البته.
‫بعدش هم دو بار نام خداوند رو بیهوده بردم.
‫تو واقعا بدترینی، وینی.
‫فقط یک مرد واقعاً بدبخت میتونه منو ‫مجبور به گفتن همچین چیزهایی کنه.
‫اون بشقاب مورد علاقه من بود.
‫اونجا، اونجا، اونجا، وینی.
‫بیا کشیش و جان پریچت رو فراموش کنیم.
‫دوست داری کادوهات رو باز کنی؟
‫عاشق‌شون میشی.
‫ما دنبال بزرگترینش گشتیم.
‫- چقدر دوست داشتنیه. ‫- اسمش رو چی بذاریم؟
‫کشیشه.
‫قایم شو، طوری رفتار کن که انگار اینجا نیستیم.
‫در رو باز کن.
‫ما اینجا نیستیم.
‫آره؟
‫- روح بدبخت! ‫- بهش نگاه کن!
‫وینیفرد سندرسون.
‫من با مهربانی به شما یه فرصت دیگه میدم، اوه.
‫حرفای حال به هم زنت رو تموم کن ‫و با جان پریچت ازدواج کن.
‫- یک لحظه به من اجازه بده تا تجدید نظر کنم. ‫- بله حتما.
‫- نه. ‫- اوه خدای بزرگ.
‫- اوه، خدا. ‫- اون چی گفت؟
‫- ای کافر! ‫- معذرت میخوام کشیش.
‫فقط اون خیلی زشت و بد ریخته.
‫- موافقم. ‫- اون وقت تو خیلی خوبی؟
‫دندون شیطان!
‫او، درسته اون خیلی عجیبه، ‫ولی چطور جرأت میکنی این حرف رو بزنی.
‫اون نمیتونه با یه مرد اینطوری صحبت کنه.
‫من با اون خل و چل ازدواج نمیکنم.
‫اگر بخوام با کسی ازدواج کنم، ‫با بیلی بوچرسون ازدواج میکنم.
‫اوه، بیلی؟
‫- چی؟ چرا من؟ ‫- کی؟
‫چون ما نیمه گمشده‌ایم.
‫- از کی تا حالا؟ ‫- چی؟
‫از وقتی که توی قبرستون هم رو بوسیدیم.
‫اوه، خدای من.
‫اون از بد اخلاقی خودش خوشش میاد.
‫درسته، خداحافظ.
‫تو از خواست کلیسا سرپیچی کردی.
‫اگر میخوای اینطوری ادامه بدی،
‫و مقدسات ما رو ندیده بگیری،
‫جای تو اینجا نیست.
‫چون یک سیب گندیده به سرعت ‫همسایه خودش رو آلوده میکنه.
‫و ما دیگه کسی شبیه تو رو نمیخوایم.
‫من تو رو از سیلم تبعید میکنم.
‫برای همیشه.
‫- دخترا رو ببر. ‫- چی؟
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه.
‫تو نمیتونی این کار رو بکنی؛ ‫دستت رو به خواهرام نزن.
‫نه! بس کن!
‫اما اینجا خونه ماست.
‫اوه، دیگه نیست.
‫اسمیت‌های مهربون قبول کردن تا خواهرهات رو ببرن
‫و اونا رو درست کنن!
‫- بس کن! تو نمیتونی خواهرهای من رو ببری! ‫- نه! بس کن!
‫- نه. ‫- نه، نه.
‫وینی، لطفا!
‫- همین الان دستم رو ول کن. ‫- باید ایمان داشته باشی.
‫- باید ایمان داشته باشی. ‫- نه!
‫- نه! ‫- این برای
‫خدای من.
‫- اوه خدای من. ‫- ببینش!
‫- کشیش. ‫- نه، این دست شیطانه.
‫- کشیش، حالت خوبه؟ ‫- نه حالم خوب نیست.
‫اون سعی کرد کشیش رو بکشه.
‫- وینی، وینی. ‫- اوه، وینی، وینی
‫سریع برید به جنگل ممنوعه.
‫- اما اون ممنوعه. ‫- پس اونا دنبال‌مون نمیکنن؛ برو!
‫با گناهان بزرگ!
‫- تقصیر من بود! ‫- اونا شرورن! همه‌شون!
‫پیداش کنید!
‫به من دست نزن!
‫ادامه بدید.
‫نزدیک بمونید.
‫- ما کجاییم؟ ‫- نمیدونم.
‫من تا حالا انقدر داخل جنگل نرفته بودم.
‫من اینجا رو دوست ندارم.
‫شاید باید یک دایره آرامش تشکیل بدیم.
‫باشه.
‫به افکار آرامش بخش فکر کنید.
‫بوی گل و لای تازه.
‫فریاد کشیش وقتی عنکبوت رو دید.
‫افکار آرامش بخش.
‫اون چی بود؟
‫نه سارا!
‫- نه! بس کن! ‫- نه! نکن!
‫- به نظر تشنه میای بچه. ‫- بذار بره!
‫- چرا به جنگل من اومدید؟ ‫- چاره‌ای نداشتیم.
‫میخواستن خواهرهام رو ببرن.
‫تو با بقیه بچه‌هایی که من میخورم فرق داری
‫منظورم دیدنه.
‫اونا میترسیدن که فاسد میشدن.
‫دنیای جدید، داستان همیشگی.
‫اما حق داشتند که از تو بترسن؛
‫از خلق و خوی تو.
‫من که خلق و خوی خاصی ندارم.
‫قدرت
‫تو.
‫میدونید چرا مردم عادی از این جنگل‌ها می ترسن؟
‫اینجا جای بسیار مقدسی برای جادوگرانه.
‫ما به اینجا اومدیم تا جادومون رو شارژ کنیم.
‫تا ما رو قوی‌تر کنه،
‫قدرتمندتر کنه.
‫این محراب چیزیه که شهر سیلم رو بسیار خاص میکنه.
‫خاص؟
‫- سیلم وحشتناکه. ‫- فقط به این خاطر که توسط احمق‌ها اداره میشه!
‫اما یک روز سیلم متعلق به ما خواهد بود.
‫ما؟
‫جادو راهی برای متحد کردن ‫چیزهایی داره که باید با هم باشن.
‫تولد 16 سالگیت مبارک بچه.
‫- اما... ‫- من یک جادوگرم، یه چیزهایی رو میدونم.
‫ادامه بده.
‫تبدیل به گربه، طلسم شناور.
‫این یه کتاب داروییه، مثل یکی از کتاب‌های پدر.
‫نه، این یک کتاب طلسمه.
‫«جادوی بی‌نهایت» طلسم قدرت.
‫اوه، بیاید این یکی رو انجام بدیم.
‫جادوی بی‌نهایت یه جادوگر رو ‫به طور کامل قدرتمند میکنه.
‫این ناپسندترین طلسمه.
‫جادوگر محکوم به تباهی از این طلسم استفاده میکنه.
‫قول بده که هرگز این کار رو نکنی.
‫چرا؟
‫چون من میگم.
‫علاوه بر این، کتاب این رو دوست نداره.
‫نگران نباش، آقای کتاب.
‫من اون طلسم رو انجام نمیدم، قول میدم.
‫اونی که گربه داشت چطوره؟
‫خوب میشه روی جان پریچت اجراش کنیم.
‫شماها خوش شانسید که همدیگه رو دارید.
‫یک جادوگر بدون محفلش هیچی نیست.
‫- محفل تو کجاست؟ ‫- متأسفانه، خیلی وقته مردن.
‫دنیا خیلی به جادوگران علاقه نداره.
‫نمیفهمم چرا.
‫شاید به این دلیل که تو بچه‌ها رو میخوری؟
‫پس چطوری میتونیم جوون و زیبا بمونیم؟
‫چطوری میتونم ازت تشکر کنم؟
‫اون تبدیل به برگ شد.
‫باهاش چکار کنیم، وینی؟
‫ادامه بدید!
‫خب آقای کتاب، موافقی یه کم انتقام بگیریم؟
‫«طلسم دود و شعله».
‫در خانه‌ی شما که پر است از دروغ
‫- «ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا». ‫- «ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا».
‫خشم مرا بخوان تا آتش بلند شود!
‫کار کرد، کار کرد.
‫اوه خدای من.
‫آتیش! بیدار شید.
‫بیدار شید!
‫حالا دیگه اونا هرگز دستشون به ما نمیرسه.
‫حالا ما برای همیشه باهم میمونیم.
‫این کار شیطانه! بجنبید! آب بریزید!
‫آه، این کار عنکبوته!
‫میتونید اون رو حس کنید؟
‫دور و برمون رو گرفته. ‫این شیطانه، این شیطانه!
‫تولدت مبارک.
‫- سوپرایز شدی؟ ‫-آره سوپرایز شدم.
‫اوه مادرم، از اینکه امشب میخوای ‫پیش من بخوابی، هیجان‌زده‌ست.
‫- خب، سوزان عاشق این دورهمی‌هاست. ‫- بله، واقعاً هست
‫اوه، داره میاد.
‫- هی، تولدت مبارک. ‫- ممنونم.
‫آه
‫خب شما بچه‌ها امشب چه کاره‌اید؟
‫مراسم تولد، دیدن فیلم ترسناک. ‫میدونی مثل هر سال؟
‫آره.
‫هی عزیزم، ببخشید دیر کردم.
‫تصمیم گرفتم دوتا صبحونه بخورم.
‫اوه، و باید بیای ماشین برایان رو ببینی.
‫همه‌اش رو با فویل پوشوندیم.
‫چرا؟
‫چون بامزه‌ست.
‫مایک، بجنب بیا بریم.
‫- بیا دیگه. ‫- فعلا.
‫خب، اینم یه شروعه دیگه، مگه نه؟
‫چرا اون در مورد برنامه‌های ما میپرسه؟ ‫اون که میدونه ما چه کار میکنیم.
‫شاید اون امیدوار بود که دعوتش کنی؟
‫ایز، اگر اون بخواد تو روز تولد من با ما بچرخه،
‫احتمالاً تو چهار ماه گذشته ‫حداقل یکبار باهامون بیرون میومد.
‫میدونم، اما با این حال، این رسم ماست.
‫آره شاید.
‫برای چیبه شانس نیاز داری؟
‫- سر ده دلار میبندم امروز امتحان داریم. ‫- اوه.
‫هی، کسی؟
‫- برای امشب، من میخواستم... ‫- رفیق، عالی میشه.
‫- چی عالی میشه؟ ‫- مهمونی‌مون.
‫خونه کسی، شماهم میاید، درسته؟
‫ما کل کلاس رو دعوت کردیم.
‫حتی گلن رو.
‫هی، گلن
‫- گلن. ‫- چی؟
‫- گلنه دیگه. ‫- امشب مهمونی دارید؟
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫بابات هرگز اجازه این کار رو بهت نمیده.
‫ایده من بود.
‫بهت گفتم که میخوام خودم اول ‫در موردش با اونا صحبت کنم.
‫اوه الان میخواید حرف بزنید؟
‫نه مشکلی نیست، ‫حرفی برای گفتن نداریم.
‫- مهمونی خوش بگذره. ‫- بکا بیخیال.
‫مشغول این کارهای جادوگری‌اید؟
‫چیه؟ شما سه نفر هر هالووین ‫کارهای جادوگری انجام میدادید.
‫- کارهای جادوگری نیست. ‫- پس اون چیه؟
‫یک طلسم خوش شانسی برای وقتی که امتحان داریم.
‫خب، امیدوارم که نداشته باشیم، ‫چون من چیزی نخوندم.
‫صبح بخیر، غول‌ها و جن‌ها.
‫به خاطر هالووین، من ترسناک‌ترین ‫کلاس ممکن رو آماده کردم.
‫- اون یه موزه؟ ‫- امتحان داریم.
‫البته.
‫تو میدونستی که قراره این اتفاق بیافته.
‫آقای ویلکی یه عوضیه،
‫معلومه که تو هالووین ازمون امتحان میگیره.
‫من فقط استنباط کردم.
‫- این یه طلسمه؟ ‫- خب، بیاید شروع کنیم.
‫تمرکز کنید.
‫تمپه، سویریزو، آکوافابا، گاربانزو،
‫کاکائو، اسپیرولینا، کریمینی، شیطان!
‫چه کار کردی؟
‫همه ساکت باشید.
‫- امتحان تو اینجاست. ‫- اون داشت یه ورد عجیب،
‫با یه زبان ترسناک زمزمه میکرد، درسته عزیزم؟
‫تو اونو شنیدی.
‫به نظر میومد گفتی «شیطان».
‫گفتم «سیطان»، من به معنای واقعی ‫کلمه داشتم غذاهای گیاهی رو لیست میکردم.
‫دیدید، اون اون اعتراف کرد.
‫بسه دیگه. ‫مایک، بکا، دفتر مدیر، همین الان.
‫مچشو گرفت!
‫- عالی شد. ‫- ساکت باشید.
‫میخوای مطمئن بشی که مایک گم نمیشه؟
‫ببین، پدرت بالاخره از مهمونی تو باخبر میشه.
‫و وقتی بفهمه، تو حداقل
‫تا دانشگاه تنبیه میشی.
‫برای تو چه اهمیتی داره؟ تو حتی نمیای.
‫من نمیام چون الان از طریق مایک شنیدیم.
‫حالا چه فرقی میکنه؟
‫هی، امتحانت رو خیلی سریع تموم کردی.
‫باورم نمیشه شماها هنوز در ‫حال انجام مراسم تولد هستید.
‫ما این کارو از...5 سالگی شروع کردیم؟
‫فهمیدیم، کیسی.
‫برای این کارها تو دیگه زیادی باحال شدی.
‫بچه‌ها بیخیال.
‫شنبه رو تنبیه شدم.
‫خیلی ممنون.
‫مدیر الان آماده‌ست تا شما رو ببینه، بکا.
‫آره نمیتونم صبر کنم.
‫این جشن هر سال دیوونه‌کننده‌تر میشه.
‫اوه وای.
‫کسی این بار رفته روی بیلبورد.
‫عجب.
‫میدونی، نسل خانواده کسی ‫به زمان محاکمه جادوگران برمیگرده.
‫حتماً به همین دلیله که این ‫تعطیلات مورد علاقه آقای تراسکه.
‫کارش تو تزئینات خوب بوده.
‫- قشنگ به نظر میاد. ‫- بکا؟
‫- یه جورایی... ‫- ایزی؟
‫سلام.
‫- آقای تراسک، اوضاع چطوره؟ ‫- سلام.
‫حالتون چطوره؟
‫درسته؟
‫- آره. ‫- دارید میرید به محفل مقدس‌تون؟
‫راستش دیگه بهش نمیگیم محفل مقدس.
‫- یه کم حس دراماتیک داشت. ‫- اوه، چه بد.
‫وای خدای من.
‫یادتون میاد که کسی 10تا چراغ قوه آورده بود؟
‫درسته.
‫10تا.
‫گفتی 10؟
‫- آره، واقعا خنده داره. ‫- آره.
‫اوه خیلی خوب بود.
‫اوه، اون بهترینه.
‫اوه، کسی کجاست؟
‫اوه...خب
‫اون...دیر میرسه.
‫- اون یه... ‫- اوه.
‫- بحران ریمل داشت. ‫- درسته.
‫ریمل؟ همه چیز خوبه؟
‫- اوه نه، چیزیش نشده. ‫- باشه.
‫گوش کنید، شماها داری میرید
‫- به مغازه سحر و جادو؟ ‫- آره.
‫میتونی چنتا از این آگهی‌های ‫تبلیغاتی رو برای من پخش کنید؟
‫- واقعا لطف میکنید. ‫- حتما، آره.
‫امشب شما رو تو جشنواره ‫میبینم، اینجا رو ببینید.
‫اینجا میبینمتون؟
‫آره؟ باشه. ‫این یکی خوب میشه،
‫میتونید حدس بزنید چرا؟
‫حدس بزنید کی داره از بوستون برمیگرده.
‫شکلات فروشی سندی.
‫چی؟
‫شما شکلات فروشی ‫سندی رو به خاطر نمیارید؟
‫اوه بیخیال، اون بهترین بود.
‫و بعدش اون خیلی سرش شلوغ شد ‫چون به برنامه‌ای به نام GMA رفت.
‫که مثل مخفف برای افراد شیکه.
‫- من خیلی سر در نمیارم، اما، میدونی. ‫- صبح بخیر آمریکا؟
‫اما من اون رو مجبور کردم که بگرده.
‫و گوش کنید، شما باید یکی از ‫سیب‌های کاراملی اون رو امتحان کنید.
‫زندگی‌تون رو تغییر میده.
‫به من قول میدید؟
‫- حتما. ‫- بله، قطعا.
‫خوبه، میشه لطفا بقیه اینا رو بردارید؟
‫- البته. ‫- ممنون بچه‌ها.
‫خیلی خب، فعلا آقای تراسک.
‫- بچه‌ها بعدا میبینمتون. ‫- به امید دیدار.
‫- اون واقعاً خوب ترین مرد روی زمینه. ‫- میدونم.
‫خیلی غم‌انگیزه که اون متوجه ‫نمیشه که کسی قید ما رو زده.
‫ای مردم سیلم دور هم جمع بشید.
‫من «گیلبرت کبیر» هستم،
‫اینجام برای ترسوندن و متعجب کردن شما.
‫با استخوان سوزترین افسانه شب هالووین،
‫از خواهران سندرسون.
‫خواهران سندرسون قدرتمندترین محفلی بودند
‫که تو کل جهان زندگی کردن.
‫با تشکر از کتاب طلسم‌های وینیفرد.
‫تو واقعا نمیخوای مردم اون کتاب رو باز کنن، مگه نه؟
‫این برای جلوگیری از مردم نیست،
‫نه، این برای جلوگیری از انتشار کتابه.
‫اوه.
‫اون کتاب حاوی دستور العمل معجونیه
‫که خواهران برای کشتن امیلی بینکس،
‫در شب هالووین، سال 1693 استفاده کردن.
‫در همون شب، سه جادوگر به دار آویخته شدن.
‫اما نه قبل از اینکه نفرین رو اجرا کنن!
‫آه! احمق‌ها، همه‌تون احمقید.
‫که اگر یک باکره شمع شعله سیاه رو در شب هالووین،
‫با ماه کامل در آسمان روشن کنه،
‫خواهران سندرسون عهد بستن که یه روزی
‫برای انتقام گرفتن از تمام سیلم برمیگردن.
‫باکره یعنی چیه؟
‫اوه، به کسی میگن که هرگز
‫شمع روشن نکرده.
‫اما شاید خواهرها همین الان برگشته باشن.
‫29 پیش، در شب هالووین،
‫یه عده قسم میخورن که سه نفر رو ‫دیدن که بر روی ماه پرواز میکردن.
‫به نظر می رسد که یکی زیاد آب‌نبات خورده.
‫خوب، پس اینو چطور توضیح میدی؟
‫ببین، شمع شعله سیاه تا آخرش سوخته.
‫اوه، پس جادوگران 29 ساله که در بین ما راه میرن.
‫- همه مواظب باشید. ‫- نه، مرد.
‫جادوی شمع فقط برای یه شب اونا رو برمیگردونه.
‫و با طلوع آفتاب ناپدید میشن، باشه؟
‫فقط، میذارید تمومش کنم؟
‫متشکرم.
‫اما اگر شمع ذوب شده، ‫هیچ کس نمیتونه اون رو روشن کنه.
‫و اونا نمیتونن برگردن.
‫- درسته؟ ‫- حق با توئه.
‫اونا نمیتونن برگردن.
‫مگه اینکه شمع دیگه‌ای وجود داشته باشه.
‫جادوگرها واقعین، ما همه میمیریم.
‫و اگر شما دو نفر دوست دارید شانس خودتون رو
‫در احیای خواهران ساندرسون امتحان کنید،
‫شمع‌های شعله سیاه، برای هالووین نصف قیمت هستند.
‫خب.
‫چکار میتونم برای مشتری‌های ‫مورد علاقه‌ام انجام بدم؟
‫اوه
‫- فقط همین. ‫- چی؟ همین؟
‫اما امروز تولدته.
‫نمیتونی مثل هرهفته فقط برای یه کریستال بیای اینجا.
‫میدونی، افسانه‌ها میگن،
‫در 16 سالگیه که یه جادوگر ‫قدرت خودش رو به دست میاورد.
‫و مثل اکثر افسانه‌ها، ‫فکر میکنم که بر اساس
‫نوعی ترس مردسالارانه از پیر شدن زن‌هاست.
‫آره احتمالا همینطوره.
‫اما در هر صورت،
‫- برای قدرتمند شدنت یه هدیه دارم. ‫- اوه.
‫فقط برای یک عارف جوان.
‫- انگار غرق شده. ‫- خب، ظاهر همه چیز نیست.
‫بعدشم، من اون شمع رو با یک جادوی ‫بسیار قدرتمند فقط برای تو شارژ کردم.
‫برای مراسم تولدت عالیه.
‫مهمون منی.
‫و صحبت از غول‌ها شد
‫میدونید، اگر قبل از برنامه‌های ‫تولدتون دنبال یه کم وقت کشی هستید
‫ما تور ارواح رو انجام نمیدیم.
‫- اوه، خب... ‫- متأسفم.
‫فقط اینکه ما اساسا اینو از بریم.
‫اوه چیزهای مجانی، اینا چیه؟
‫برگ گلپر اونا رو میسوزونید تا نفرین رو بردارید.
‫باید یه کم ببرید.
‫چون هرگز نمیدونید چه زمانی ‫ممکنه در هالووین نفرین شوید.
‫- سلام. ‫- برش دار.
‫- نباید کتاب شیطان رو مسخره کنید. ‫- بسه، بس کن آماندا.
‫میدونی، من هنوز نمیفهمم چرا
‫وحشتناک ترین قسمت جنگل رو ‫برای برگزاری مراسم انتخاب کردی.
‫من فقط یه جورایی به سمتش کشیده میشم.
‫در ضمن، خوبه که تو آرامش طبیعت باشی.
‫پارک پشت خونه ما هم طبیعت عالی‌ای داره.
‫اما میدنی کی این کار رو کرده؟ گلن.
‫- اون یک رقصنده فوق‌العاده‌ست. ‫- رقصنده فوق‌العاده.
‫بله دقیقا. واقعا خیلی زیباست.
‫آها.
‫مامانم در حال خرید تنقلات برای فیلم دیدنه،
‫و مدام عکس‌های تار از ‫شیرینی‌ها رو برای من میفرسته.
‫اون فقط سعی میکنه کمک کنه.
‫میدونم، اما میخوام بگم
‫«شیرینی‌ها رو بخر، سوزان. کی اهمیت میده؟»
‫چیه؟
‫حس ‌کردم که به حضور اون هم نیاز داریم.
‫- خیلی خب، آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫- سالی دیگر از نو آغاز میشود ‫- سالی دیگر از نو آغاز میشود،
‫- دوشیزه، مادر و کرون هم همینطور. ‫- دوشیزه، مادر و کرون هم همینطور.
‫- تو را با یک درخواست فرا میخوانیم، ‫- تو را با یک درخواست فرا میخوانیم.
‫- کمک کنید تا نیت ما آشکار شود. ‫- کمک کنید تا نیت ما آشکار شود.
‫خاموش نمیشه.
‫- بکا. ‫- صبر کن.
‫خیلی ممنون، گیلبرت.
‫تقریباً داشتیم جنگل رو آتیش میزدیم
‫اوه، باشه.
‫باشه.
‫چطور
‫چطور ممکنه؟
‫ایزی؟
‫بکا.
‫چرا همه چیز انقدر آرومه؟
‫نمیدونم.
‫اون چیه؟ اون چیه؟ ‫چرا همه چی داره...چی
‫- برو که رفتیم. ‫- داره چه اتفاقی میافته؟
‫- برو که رفتیم. ‫- ایزی!
‫خدای من، خدای من، خدای من.
‫نه.
‫برو، برو، برو!
‫- هنوز اینجایی؟ ‫- آره آره.
‫اونجا یه ماه نبود؟
‫- چیشده...جریان چیه؟ ‫- من نمیدونم، نمیدونم.
‫- رعد و برقه، رعد و برقه. ‫- رعد و برقه.
‫رعد و برقه، درسته؟ آره.
‫- رعد و برقه، رعد و برقه. ‫- آره.
‫بچه‌هاتون رو تو خونه حبس کنید.
‫آره، سیلم ما برگشتیم.
‫اونا خواهران سندرسونن؟
‫ما برگشتیم، ما برگشتیم، ما برگشتیم.
‫- چکار کنیم؟ چکار کنیم؟ ‫- من نمیدونم.
‫اما به معنای واقعی کلمه ‫نمیتونم چشم ازشون بردارم.
‫ایزی، به خودت بیا.
‫چطور ممکنه؟
‫شمع، باکره، ماه.
‫- فرار کن! ‫- فرار کن!
‫- مراقب باش. ‫- حالا همه با هم دخترا.
‫برای کی دارن اجرا میکنن؟
‫برای تو.
‫سلام.
‫- اوه، خب، خب، خب. ‫- سلام.
‫کارتون خوب بود خواهران.
‫چقدر راحت، دوتا آدم فانی کوچک برای شکار رسیدن.
‫بیاید خواهرها.
‫اگر قصد داریم پس از طلوع خورشید بریم،
‫ما باید معجون زندگی دم کنیم و روح اونا رو بدزدیم.
‫کتاب!
‫آه، فانوس نور اون کجاست؟
‫نکنه من طرد شدم؟
‫من نمیتونم بدون اون روح اونا رو بدزدم.
‫- خواهر ماری کمکم کن، کمکم کنید. ‫- بله.
‫بله، بله، بله، خواهر وینیفرد.
‫- نه. ‫- خیلی خوب.
‫آخرین بار کجا دیده شد؟
‫- رد مسیرمون رو بگیر. ‫- باشه.
‫اوه، باشه آها یادم اومد.
‫اگر حافظه‌ام اشتباه نکنه، ما تو کلبه بودیم.
‫پسرها تو قفس بودن و اون وقت ‫بود که طلوع خورشید ما رو فریب داد.
‫طلوع خورشید تقلبی
‫این بار هیچ دیگه خبری از فریب دادن نیست.
‫- به هیچ وجه. ‫- بدون حقه.
‫اگر نوجوونی رو ببینیم اون رو میکشیم.
‫آره!
‫صبر کنید، صبر کنید، ما نوجوون نیستیم.
‫- نه. ‫- ما فقط جوون به نظر میرسیم،
‫اما واقعاً ما...40 سال‌مونه.
‫40؟
‫- اوه، 40؟ ‫- پس پیرید، ها؟
‫- چه خوب موندید. ‫- آره واقعا.
‫- من فکر میکنم جنس... ‫- سن‌شون بالاست.
‫- رنگ و پوستشون خوبه. ‫- آره.
‫آره منظورم اینه که ما همیشه ‫روح‌های جوونا رو میخوریم.
‫ما هم مثل خودتونیم ‫برای همین شما رو برگردوندیم.
‫شماها الگوهای ما هستید.
‫- الگو؟ ‫- واقعا؟
‫- کلمه مورد علاقه من، تو ما رو می پرستی؟ ‫- بیشتر بگو.
‫البته.
‫کدوم‌مون رو بیشتر دوست دارین؟
‫نگو، نگو.
‫- میدونم، میدونم، میدونم. ‫- تو صف واستید.
‫و یه خبر عالی،
‫دیگه حتی لازم نیست معجون‌ها رو دم کنید.
‫میتونید اونا رو بخرید.
‫آره.
‫اونا رو بخریم؟
‫- اونا رو بخرم؟ ‫- فکرشو بکن.
‫بله، ما یه صنعت برای جوان‌سازی و زیبایی داریم،
‫میدونید، مغازه‌هایی هست که میتونید ‫ازشون، انواع سرم‌ها و لوسیون‌ها رو بخرید.
‫- لوسیون‌ها؟ ‫- آره
‫اوه، لوسیون، مثل معجون.
‫معجون.
‫بله، بله درست مثل معجون.
‫حتی بهتر، چون روح‌ها قبلاً اون تو مخلوط شدن.
‫دیگه بچه‌ها رو برای خوردنشون فریب نمیدن؟
‫- نه، از اونایی که قبلا مردن استفاده میکنن. ‫- نه
‫به حق چیزهای نشنیده، ‫از لطفتون متشکرم.
‫من از فریب دادن اونا لذت میبردم.
‫این تنها کار من بود.
‫- افسوس. ‫- افسوس.
‫- آه، بله. ‫- خواهران، بیاید مشورت کنیم.
‫اوه، پچ پچ.
‫- داروساز، دارویی، دارو؟ ‫- بطری‌ها و شیشه‌ها آره.
‫و تمام.
‫ما رو به سمت داروخانه‌تون هدایت کنید.
‫- همین الان. ‫- سریع لطفا.
‫- آره. ‫- آره.
‫- رسیدیم. ‫- آره.
‫این واقعا قدرتمنده.
‫ببینید خواهران.
‫از درون با نور‌های مریض میدرخشه.
‫آره، بهشون میگن فلورسنت.
‫- فلورسنت؟ ‫- آره.
‫- میدونی، فکر کنم ما اون رو میشناختیم. ‫- آره.
‫من فکر میکنم اون تو محفل پاریس بود.
‫- اوه، اون خشن بود. ‫- چه دروغا.
‫اوه وینی، دروازه‌ها، اونا برای اون باز شدن.
‫اون باید خیلی قدرتمند باشه.
‫خب منم هستم.
‫البته وینی.
‫اوه، مراقب باش.
‫اوه.
‫دیدی؟ بهش نگاه کن.
‫- من فقط... ‫- امتحانش میکنم.
‫چقدر زیبا.
‫- بهش نگاه کن، این داروخونه نیست. ‫- ببین ملکه.
‫این حتی یه ذره هم
‫- مثل داروخانه پدر نیست. ‫- روشنه.
‫مثل ماه.
‫- داروخونه‌ی مادرت نیست. ‫- اون عوضی‌ها کجان؟
‫و خیلی هم بزرگه.
‫بسیار خب، پس روح بچه‌ها.
‫- روح بچه‌ها. ‫- اوه بله.
‫- روح بچه‌ها. ‫- توی راهروی چهارمه.
‫- راهرو؟ راهرو چیه؟ ‫- راهرو؟
‫- راهرو؟ راهرو، راهرو؟ ‫- مری، ایسل؟ راهرو؟
‫- نه چی میگی؟ ‫- من تو رو زنده زنده پوست میکنم.
‫معجون‌ها کجان؟
‫به اعداد تو آسمان نگاه کنید.
‫- اوه، در آسمان. ‫- اوه، اونجا.
‫نه احمق.
‫منظورش اون علامته.
‫اونا راهنمایی‌تون میکنن، خواهران.
‫آره. ما درست پشت سرتونیم.
‫فقط دنبال هر چیزی که نوشته جوونی بگردید.
‫جوونی، جوونی، جوونی.
‫جوونی، جوونی، جوونی، جوونی.
‫- خیلی خب، بیا از اینجا بریم. ‫- باشه.
‫پخ!
‫عاشقشم، هر بار کار میکنه.
‫شما دوتا لقمه خوشمزه کجا میرید، ها؟
‫- هیچ‌جا. ‫- نه نه نه، فرار نمیکنیم.
‫اوه، نه ما فقط بهتون یه کم فضا میدیم.
‫اوه، نه، من فضا نمیخوام.
‫اوه، دوستان من، بیاید نزدیک‌تر.
‫نزدیک‌تر، درسته؟
‫بنابراین اگر تصمیم بگیرم شما رو ‫بخورم میتونم به اندازه کافی نزدیک باشم.
‫وقت سوپه.
‫میشه بریم؟
‫اوه، شام سه نفره.
‫- خوبه. ‫- خوشمزه‌ست.
‫گلدار با روکش چوبی.
‫مزه نرمی داره.
‫احساس مورد علاقه من.
‫یعنی داره کار میکنه.
‫نگاه کن، این صورت یه کودکه.
‫یک نوزاد تازه متولد شده.
‫اوه خواهر، مزه‌اش مثل چیه؟
‫تمشک.
‫-میشه یه گاز از صورته بخورم لطفا؟ ‫- بله بفرمایید.
‫- بچه بیچاره. ‫-بهشون بگیم؟
‫نه.
‫اوه، «رتینول».
‫چه اسم جذابی برای بچه‌ست.
‫- باشه، باید نمک بخوریم. ‫- اوه، رتینول کوچولو.
‫چرا؟ چون وقتی ما رو میخورن طعم بهتری داشته باشیم؟
‫نه، چون ازت در مقابل جادوی تاریک محافظت میکنه.
‫حداقل، این چیزیه که گیلبرت ‫میگه تا مردم اون رو بخرن.
‫گیلبرت؟ واقعا؟
‫شما خواهران سندرسون هستید؟
‫- وقتشه، خوبه، حالا برو برو. ‫- خیلی خب.
‫خودشونن؟
‫ما عاشق قیافه‌هاتون هستیم.
‫میتونیم عکس بگیریم؟
‫- عکس؟ عکس؟ ما زنده میخوریمشون. ‫- عکس؟ من
‫- این یه نقاشیه. ‫- آره.
‫- باید چکار کنیم؟ ‫- اوه، الان خیلی نزدیکن.
‫- خیلی خوبه. ‫- عالیه.
‫اینو نگاه، چقد دلرباییم.
‫- ما خیلی... ‫- خوبیم.
‫- خوب. ‫- مکار.
‫- مکار. ‫- مکار.
‫آره، دیدید؟ لوسیون‌ها کار میکنند.
‫چرا این بچه‌ها مثل ما لباس پوشیدن؟
‫چون اونا هم شما رو میپرستن.
‫البته.
‫- آره. ‫- ازت ممنونم.
‫اگر چه این چاپلوسی‌ها تو رو نجات نمیده.
‫وقتی ‫نوبت به دیدنت می رسد
‫اوه اوه، وینی
‫جعبه کوچک دروغ گفت.
‫روح چند کودک تو اون معجون‌هاست؟
‫- کی؟ ‫- چندتا روح؟
‫صفر؟
‫- نوجوون. ‫- نه نه.
‫اون فقط گیج شده. ‫به حرفش گوش ندید، باشه؟
‫به من اعتماد کن خیلی فوق‌العاده‌ای.
‫معجون ها کار میکنن، ‫فقط، اینجا نور بده.
‫نفرین بر روشنایی.
‫- اوه، جدیه؟ ‫- اوه، اوه.
‫این خوب نیست. باشه، باشه، باشه.
‫تو کجایی؟
‫و نفرین بر تو.
‫آره!
‫- حالت خوبه؟ خیلی خب. ‫-آره، آره، آره.
‫نمیدونستم چی بردارم پس همه چی رو برداشتم.
‫اوه، اونا اونجان.
‫از طرف من به شیطان سلام برسون.
‫اوه!
‫- نمک واقعا میتونه این کار رو بکنه؟ ‫- برو بریم.
‫اوه خدای من. ‫ما باید از اینجا برویم
‫- یا لوسیفر مقدس، اون چطور این کارو کرد؟ ‫- یعنی چی
‫چه اهمیتی داره،
‫ما به کتابم نیاز داریم.
‫ما باید معجون زندگی رو دم کنیم وگرنه ‫سرنوشت ما با طلوع خورشید به پایان میرسه.
‫- دوباره طلوع. ‫- دوباره.
‫اوه ماری یک دقیقه دیگه هم نمیتونم تحمل کنم.
‫-میخوای منو بزنی؟ ‫- نه. وینی، وینی، وینی.
‫ما همین الانم معجون زندگی رو نوشیدیم.
‫ای ساده، اینا یه فریب بودن.
‫- داریم وقت تلف میکنیم، ما باید پرواز کنیم. ‫- پرواز.
‫با چی؟
‫درست مثل گذشته‌ها.
‫اوه، خب، پس ما چی؟
‫فقط یدونه هست.
‫خفاش‌ها و سوسک‌ها، ‫هرچی گیرتون اومد.
‫ما باید پرواز کنیم
‫وینی، جاروهای من خوب نیستن.
‫اوه اوه وینی، من شناورم.
‫کوابونگا.
‫وینی.
‫چه رقص نامقدسی داری انجام میدی؟
‫من نمیدونم، اونا تنها جاروهای باقی مانده بودن.
‫مرده گفت:
‫«مواظب باش، اونا برای خودشون عقل دارن.»
‫راست میگه.
‫بس کن، بشین.
‫خواهران تمرکز کنید.
‫ما باید به کلبه اجدادی‌مون پرواز کنیم، ‫کتابو بگیریم و معجون‌مون رو دم کنیم.
‫بعدش چی، وینی؟
‫- بعدش چی؟ ‫- بعد ما سیلم رو اداره میکنیم.
‫بس کن.
‫مجبورم نکن با این جارو بیام اونجا.
‫گیلبرت اون شمع رو از کجا آوردی؟
‫ما باید کتاب رو از اینجا ببریم.
‫جادوگران هر لحظه ممکنه برسن.
‫کتاب زنده‌ست.
‫اون بیدار شد؟
‫هی، رفیق.
‫بچه ها همدیگر رو می شناسید؟
‫هی، منو یادته؟
‫آره، گیلبرتم.
‫گیلبرت کبیر چون، بله، الان این عنوان رو
‫با دانشم از جادو و اسرار به دست آوردم، اما
‫آهان، آره.
‫اوه خدای من.
‫باورنکردنیه، نمیتونم اینو باور کنم.
‫- باورم نمیشه کار کرد. ‫- ببندش.
‫- چه شکلی بودند؟ ‫- نه، منظورت چیه «کار کرد»؟
‫آواز خوندن؟ چون میدونی، ‫اونا عاشق آواز خوندنن.
‫صبر کن، تو میدونستی ‫که اون شمع شعله سیاهه؟
‫ببین، من خیلی متأسفم ‫که مجبور شدم تو رو فریب بدم، اما
‫یعنی خودم نمیتونستم شمع رو روشن کنم.
‫- چواب نمیداد. ‫-خب چرا نمیداد؟
‫اوه، اییی.
‫چرا میخوای چنین کاری بکنی؟
‫اونا شرورن.
‫خب، فقط به این دلیل که باید باشن.
‫میدونی، اونا از زمان خودشون جلوتر بودن و درک نشدن.
‫بعد تمام دنیا علیه اونا بود.
‫اما حالا ببین، همه اونا رو دوست دارند. ‫به همه این چیزها نگاه کن.
‫- اوه خدای من. ‫- بالاخره.
‫برگشتیم به خونه‌ی هولناک و مخروبه خودمون.
‫هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.
‫نه
‫اون همه تار عنکبوت و دم موش‌های من کجان؟
‫اوه اوه وینی، منو بگیر.
‫اوه دیگه بوی مرگ نمیده.
‫الان بوی
‫تمیزی میده.
‫آره، ما یک وسیله برای اون داریم.
‫یک پسر.
‫سلام، من گیلبرت کبیرم و بزرگترین طرفدار شما هستم.
‫کتاب من.
‫اوه.
‫- اوه عزیزم اونا اذیتت کردن. ‫-حالش خوبه؟
‫-چیزیش شکسته؟ ‫- اوه، خدایا بزرگ.
‫آه عزیزم اوه
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫کتاب زیبای من، چشمت چطوره؟
‫- دم موش‌های شانس من کجان؟ ‫- اوه، اوه.
‫وینی ببین، من اون دو نوجوان 40 ساله رو پیدا کردم.
‫- اوه، وینی، حالا میتونیم اونا رو بکشیم؟ ‫- هر چیزی به موقعش.
‫مرگ سریع برای این دوتا لطف بزرگیه.
‫بیا، کتاب عزیزم رو نگه دار.
‫- و مثل همین الان نندازش. ‫- متشکرم.
‫اونا رو تو سیاهچال بنداز.
‫- باعث افتخارمه. ‫- سیاهچال؟
‫خداحافظ.
‫آه، کارت خوب بود، ماری.
‫- اوه، اوه صبر کن، میتونیم در این مورد صحبت کنیم؟ ‫- نه.
‫هیچکس تو رو نمیبینه و صداتو نمیشنوه، ‫به حرف های من گوش کن که راه فراری نیست.
‫این یه ترس بزرگه.
‫- نه، نیست. ‫- اوه خواهران،
‫جذبه‌ام رو از دست ندادم.
‫- نه، وینی. ‫- میدونی،
‫هر کاری که اون دوتا ممکنه انجام داده باشن، ‫من مطمئنم که این فقط یه سوء تفاهمه.
‫- چکار کنیم؟ ‫- من نمیدونم، نمیدونم.
‫اوم، شاید بتونیم...یه پنجره اینجا باشه.
‫- پنجره، پنجره پنجره. ‫- پنجره، پنجره.
‫- نه خیلی خب، باشه. ‫- باشه.
‫آره، از زمانی که تو رو دیدم، ‫سعی کردم تو رو برگردونم.
‫اون شب؟
‫چه شبی؟
‫هالووین، 1993.
‫سال خوبی برای من نبود.
‫دسته‌ای از پسرا تمام آب‌نبات‌های منو دزدیدن.
‫اما بعد
‫تو رو دیدم.
‫من تو رو تا قبرستون تعقیب کردم.
‫خداحافظ.
‫- وای... ‫- خداحافظ.
‫اما من خیلی دیر کردم.
‫ای وای، تو خیلی نزدیکی، آره.
‫اوه خانم، پس من...میدونی، ‫من میخوام به طور قطع بدونم.
‫پس رفتم ببینم شمع روشنه یا نه و کتاب رو پیدا کردم.
‫اون بیدار بود.
‫اون به من نشون داد که چطور یه شمع دیگه درست کنم.
‫- منظورم اینه قشنگ نبود اما... ‫- اوه، کتاب عزیز من.
‫میدونستم که یه برنامه‌ برای ‫برگردوندن مامان خواهی داشت.
‫لا، لا، لا. و الان بالاخره، ‫زمان اونه که یک بار دیگر با هم تداعی کنیم.
‫و ما دقیقاً چه چیزی رو تداعی میکنیم؟ ‫شاید یه چیز سرگرم‌کننده.
‫- شاید... ‫- سکوت.
‫اوه اوه، وینی
‫چیشده؟
‫این کشیشه.
‫- اون... اون زنده‌ست؟ ‫- البته که نه.
‫باید از نسل اون باشه.
‫- این مرد کیه؟ ‫- اوه، این شهرداره.
‫غیر قابل درکه.
‫سیصد سال گذشته و ابر تاریک تراسک
‫هنوز بالای سر سیلمه.
‫بهت که گفتم باید
‫وقتی این فرصت رو داشتیم ‫تمام خانواده رو داشته باشیم.
‫ما تلاش کردیم، اما خیلی جوون و ضعیف بودیم.
‫مادر گفت روزی جادوگران بر سیلم حکومت میکنن.
‫و در عوض ما چکار کردیم؟
‫مردیم؟
‫اوه نه، نه، نه، وینی. ‫اوه، اوه، برگرد.
‫برگرد پیش مامان داری خیلی مشغول میشی.
‫- نفس عمیق. ‫- میدونی شاید
‫یه دایره آرامش بخش خوب باشه
‫- از کجا در این مورد مطلع شدی؟ ‫- من مجلات کشیش تراسک رو خوندم.
‫- اون همه چیز رو در مورد شما نوشته. ‫- همه چیزهای خوب رو، امیدوارم.
‫- نه واقعا. ‫- میدونی، فقط نظره،
‫- اما شاید بتونیم یه معجون زندگی درست کنیم؟ ‫- اون نمیخواد؟
‫- من از معجون‌های قلابی خسته شدم. ‫- باشه.
‫اگر ما قدرتمندترین جادوگران روی زمین ‫بودیم، هیچ چیز نمیتونه ما رو متوقف کنه.
‫نه نوجوون‌ها، نه تراسک، نه خورشید جهنمی.
‫خواهران، تصمیم گرفته شد؛
‫ما جادوی بی‌نهایت رو اجرا میکنیم.
‫طلسم قدرت.
‫اوه اما وینی، تو قول دادی که ‫هرگز اون طلسم رو انجام ندی.
‫300 سال پیش بود، اون وعده منقضی شده.
‫- منقضی شده؛ اوه، این منطقیه. ‫- به نظر خطت رو عوض کردی.
‫تونستی.
‫- فکر نمیکنم اجازه اون طلسم رو بده. ‫- آره، فکر میکنم حق با اونه.
‫- شاید یه دقیقه بهش فرصت بدیم... ‫- کتاب نظر میده؟
‫- ...تا نظرش رو بگه. ‫- حواست رو جمع کن.
‫اوه، نه، نه دندونات نه.
‫- اونا کارت ویزیت توان. ‫- به من کمک کن ماری.
‫من هنوز تو کمک کردن بهت شک دارم.
‫- فقط، این طلسمیه که من... ‫- دستم رو ول کن، احمق.
‫متأسفم.
‫چه اتفاقی داره میافته؟
‫مقاومت بی‌فایده‌ست.
‫طلسم قدرت رو به من نشون بده.
‫حالا، طلسم قدرت.
‫«مواظب طلسم قدرت باشید زیرا خطرناک ترین است.»
‫اوه، ما برای اخطار وقت نداریم.
‫آه!
‫چه عجب.
‫اوه، با میخ لوسیفر.
‫فحش باید هفت بار خونده بشه.
‫از اونا متنفر نیستی؟
‫منظورم اینه که یه اشتباه و باید از اول شروع کرد.
‫مثل اینه که وارد شیار میشی،
‫- و بعد چی... میدونم. ‫- درسته؟ کی همچین وقتی داره؟
‫«باید در یک مکان مقدس انجام شود...» ‫اوه، مکان مقدس.
‫ما اجازه ورود به اونا رو نداریم.
‫نه یکی از مکان‌های مقدس اونا، ای احمق.
‫- یکی از مال خودمون. ‫- مال ما.
‫- یکی از ما. ‫- جنگل ممنوعه.
‫اون پاتوق ماست.
‫- مقدسه؟ ‫- بذار ببینم،
‫دیگر چی نیاز داریم؟
‫سر یک عاشق.
‫اوه، آره، این خوب نیست، ‫چون همه عاشقان ما مردن.
‫اوه، اما میتونیم جدیدش رو پیدا کنیم.
‫مزخرفه، ما به سادگی معشوق قدیمیم، ‫بیلی بوچرسون رو پیدا میکنیم.
‫باشه حتما. اما میدونی، بیلی عاشق من بود.
‫اوه سارا تو فقط دم دستیش بودی، ‫بذار ببینیم دیگه چی؟
‫- کره جادوگر... ‫- کره.
‫-آب یک توت آرالیا... ‫- توت.
‫- یک عنکبوت متحجر و... ‫- و یک قطره از خون دشمنت.
‫خدایا عاشق وقتی نیستی که دستورش خون میخواد؟
‫این من رو به یاد...گیلبرت؟
‫- بله. ‫- تو ساعت شنی سندرسون رو دارید؟
‫اومم
‫نه...در واقع
‫- نه، فکر نکنم داشته باشم. ‫- بی دست و پا.
‫اصلا مشکلی نیست
‫و چون تو اون رو نداری، ما فقط باید تو رو بکشیم.
‫اوه، «ساعت شنی» رو با «ث» گفتی. ‫بله، در واقع دارم.
‫آره، فکر میکنم دفعه قبل که گفتی، اشتباه شنیدم،
‫فکر کردم من و تو
‫پسر بینکس، اون زنده‌ست؟
‫این فقط کووبه، گربه منه.
‫- من میدونم که واقعا تویی، ثکری. ‫- بمیر، بمیر گربه بدبخت.
‫نه، نه، نه، اونو نکش.
‫من ساعت شنیت رو دارم.
‫شیشه
‫الان هرچی میخوام برای من انجام بده، ‫زندگیت به این وظیفه بستگی داره.
‫اوه!
‫- اون چی بود؟ ‫- بیا اسمش رو یه قرارداد ضروری بذاریم.
‫تو باید همه مواد رو جمع ‫کنی و به جنگل ممنوعه بیاری.
‫و ما خون دشمن‌مون رو میاریم.
‫- کشیش. ‫- شهردار.
‫کشیش شهردار.
‫و اگر از پسش بر نیای، زندگیت رو از دست میدی
‫با افتادن آخرین دونه شن
‫اوه
‫- آرزوی موفقیت دارم برات، گیلبرت. ‫- اوه، و ویلبرت، من برات یه فهرست تهیه کردم.
‫زندگیت به اون بستگی داره.
‫اوه، فقط باید اون ساعت شنی ‫رو نگه میداشتی، اینطور نیست؟
‫حالا منتظر باش تا من برم ‫اون تراسک بدبخت رو پیدا کنم.
‫و عزیزم وقتی صدات زدم حتما بیا پیشم.
‫خواهران، بیاید خون شهردار در انتظاره.
‫اوه خدای من. ‫اونا میخون آقای تراسک رو بکشن.
‫وقتی اون طلسم قدرت رو اجرا کنن، ‫فکر کنم همه رو میکشن.
‫باشه، نه اینکه ترسیده باشم، اما فکر اینکه
‫تبدیل شدن یه دیوونه انتقام جو که وسواس ‫زیادی برای انتقام گرفتن از سیلم داره،
‫به یک موجود شکست ناپذیر و قدرتمند،
‫که وسواس زیادی برای انتقام گرفتن از سیلم داره،
‫برای سیلم خیلی بد به نظر میرسه.
‫- باید به کسی بگیم. ‫- باشه.
‫فکر میکنی اون اصلا جواب میده؟
‫بجنب، بجنب، بجنب.
‫هی بکا؟
‫خواهران سندرسون برگشتن و دارن میان دنبال پدرت.
‫هی بکا نمیشنوم...صدامو داری؟
‫فکر کنم دوربینت رو پوشوندی، نمیتونم ببینمت. ‫داری میای اینجا؟
‫- هی، عزیزم. ‫- سلام، میتونی بری یه سر به اون بزنی عزیزم؟
‫- آره. ‫- ممنونم.
‫بکا؟ هی، بک؟
‫اون صدای ما رو نمیشنوه.
‫اینجا آنتن نداره، عالی شد.
‫خیلی خب، حدس میزنم این ‫نفرین تلفن‌ها رو هم پوشش میده.
‫- میدونم. ‫- راهی برای خروج از اینجا نیست.
‫چرا هست.
‫برگ گلپر.
‫نفرین رو برمیدارن.
‫هی، اگر شمع ها میتونن مرده‌ها رو برگردونن، ‫چرا برگ‌ها نتونن نفرین رو برگردونن؟
‫باشه.
‫سر یک عاشق.
‫چطور میتوانم یک قبر کامل رو به موقع حفر کنم؟
‫من حتما میمیرم.
‫آه
‫اینکه یه متر هم نشد.
‫تو کی هستی؟
‫- زامبی، زامبی قاتل. ‫- نه بس کن، من زامبی خوبی هستم.
‫- من حتی دنبالت نمیکنم. ‫- عقب بمون.
‫و سعی نکن مغزم رو بخوری.
‫چرا من
‫من فقط میخوام بدونم چرا قبر من رو میکندی.
‫و من فقط میخوام بدونم چرا تو زنده‌ای؟
‫خوب، چون بیدار شدم و دیگه هرگز نخوابیدم.
‫خب من از اون موقع بیدارم
‫سال 93 چند وقت پیش بوده؟
‫صبر کن تو اون شب اونجا بودی؟ ‫با خواهران ساندرسون؟
‫- اوه... متاسفانه. ‫- خب حدس بزن چیشده؟
‫اونا دوباره برگشتن.
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه، نه، صبر کن.
‫من به کمکت نیاز دارم.
‫من این طلسم رو برای کشتن وینیفرد اجرا میکنم
‫برای همیشه.
‫منظورم اینه که نمیخوای به خاطر مسموم کردنت،
‫و دوختن دهنت ازش انقام بگیری؟
‫- تو میدونی من چطوری مردم؟ ‫- آره.
‫همه افسانه بیلی بوچرسون رو میدونن
‫تو معشوقه وینیفرد بودی،
‫و با سارا بهش خیانت کردی و اون تو رو کشت.
‫چی؟ نه، نه.
‫نه، نه، نه، این چیزی نیست که اتفاق افتاده.
‫من یک بار وینیفرد رو بوسیدم.
‫فقط یکبار.
‫آه، اون اسم منو تا ابد لکه دار کرده.
‫خب، اگر به من کمک کنی همه چیزهایی ‫رو که برای طلسم نیاز دارم جمع کنم،
‫من حقیقت رو در مورد تو به همه میگم.
‫ها؟
‫خب نظرت چیه؟
‫همکاری کنیم؟
‫شرمنده.
‫بفرما، درست مثل روز اولش.
‫ذرت، بوی ذرت میاد.
‫- عجله کن. ‫- صبر کن.
‫- ما دنبال شهرداریم. ‫- اوه، آره.
‫- تو اینجایی. ‫- ممنونم.
‫قبلا اینا رو داشتی؟
‫اوه، آماده شو، آماده شو.
‫ای وای.
‫شما شهردار رو ندیدید؟
‫بجنب، اون سیب رو بگیر، مرد!
‫آره بیا، من بیشتر از این دارم!
‫- اوه نگاه کن. ‫- ببین، دارن یه مرد رو غرق میکنن.
‫چقدر جذاب.
‫من این جشنواره رو دوست دارم.
‫اوه نگاه کن، اون یه سیب تو دهنش داره.
‫شاید میخوان روش تف کنن.
‫اوه، جاروهای من عاشق این میشن.
‫بذار دخترا رو بیارم، کجان
‫- اوه، اونجان. ‫- اوه عزیزم.
‫- اونا ذهن خودشون رو دارن. ‫- چی؟
‫حالا چی؟
‫سیب مسموم.
‫یه سیب مسموم میخواید؟
‫اوه، هرگز نباید اعلام کنی ‫که اونا مسموم شدن، خواهر.
‫اگر فکر کنه کشنده‌ست، هیچ کس اونا رو نمیخوره.
‫آماتور.
‫به نظر خوشمزه میاد.
‫- شاید بتونم فقط یک گاز بزرگ بزنم... ‫- تا زمانی که شهردار رو پیدا نکنیم، غذا بی‌غذا.
‫باشه، متأسفم.
‫سارا بیا.
‫- اوه! ‫- بیا.
‫اوه، شاید باید مثل جادوگرا دستمون رو تکون بدیم؟
‫نفرین رو بردار و بذار ما بریم بیرون.
‫تو.
‫- نفرین رو بردار و بذار ما بریم بیرون. ‫- نفرین رو بردار و بذار ما بریم بیرون.
‫- نفرین رو بردار و بذار ما
‫اوه، خدای من، کار کرد.
‫باورم نمیشه که کار کرد.
‫اوه، من همیشه فکر میکردم گیلبرت ‫در مورد این چیزها دروغ میگه.
‫ما باید آقای تراسک رو به یه جای امن ببریم.
‫احتمالاً باید اون کتاب رو از دست جادوگرا بگیریم.
‫باشه، من بهش زنگ میزنم
‫- و تو کتاب رو پیدا کن. ‫- حله.
‫- الو؟ ‫- سلام، آقای تراسک،
‫- اومم، بکا هستم. ‫- اوه سلام، بکا.
‫ببخشید مزاحم میشم، اما
‫- کسی داره یه مهمونی میگیره. ‫- اوه، چه باحال، کجا؟
‫- تو خونه‌تون. ‫- چی؟
‫با پسرها.
‫شما باید هر چه زودتر به خونه برگردید.
‫شرمنده، میشه جای من رو تو صف نگه دارید؟
‫دخترم داره آینده‌اش رو خراب میکنه.
‫خیلی خب، اون الان در امانه.
‫کتاب، کتاب، کتاب، کجا میتونه باشه؟
‫کووب، ای نابغه.
‫پیداش کردم، بیا، بیا.
‫ایزی! نه.
‫اوه دارم میام، دارم میام!
‫اوه لطفا به من لگد نزن، به من لگد نزن.
‫خدایا این خیلی سخت‌تر از ‫اون چیزیه که به نظر میرسه.
‫- میدونم. ‫- چطور این کتاب انقدر قویه؟
‫مشکل این کتاب چیه؟
‫دارم لیز میخورم، نه!
‫اونا دیگه چی بود؟
‫اونا باید یک طلسم ‫تو کتاب یا چیز دیگه‌ای گذاشته باشند.
‫حالا چی؟
‫ما باید قبل از جادوگران به کسی برسیم.
‫- یادت باشه، قوی بمون. ‫- قوی باش.
‫دیگه هیچ مزاحمتی نخواهد بود. بگو بعد از
‫هی، اینا خواهران سندرسون هستن. ‫بسیار خب، ظاهرا همه چی خوبه.
‫شرط می بندم که تو همیشه دنبال صحنه بودی.
‫همیشه.
‫و من گفتم: «ساندرسون؟ تو ساندرسون، تو برنرسون.»
‫اوه اینو ببین.
‫آخرین رقیب در مسابقه لباس ‫خواهران سندرسون ظاهر میشه.
‫خوب به نظر میرسه بچه‌ها، قابل قبوله.
‫مرسی مرسی.
‫فقط کاش...اگه اینا همه نمازگزار باشن
‫من این شکلیم؟
‫لعنتی، ما مکار به نظر میرسیم.
‫اوه، سلام من سلام من.
‫چرا فکر میکردیم ‫گرفتن واگن برقی گیلبرت ایده خوبیه؟
‫این سریعترین راه برای رسیدن به اونجاست، خب؟
‫بهتره تا زمانی که من برگردم ‫همه تمیز باشن، خانم جوان.
‫دوستت دارم.
‫هی بچه‌ها چرا ایقدر آهسته پیش میرید؟
‫روستاییان بدبخت حتی زمانی
‫- پیداش کنید. ‫- پیداش کنید.
‫شهردار رو پیدا کنید.
‫- از خونه من برو بیرون! برو اونور، استیو. ‫- خفه شو
‫باشه. بجنب، کسی.
‫اوه، خدای من، ‫اگر فقط کسی تلفنش رو جواب بده.
‫لطفا، لطفا، لطفا، لطفا.
‫واقعا؟
‫بیا پیش بیلی.
‫ببین چی پیدا کردم.
‫کارت عالی بود رفیق.
‫وینی.
‫وینی
‫ما... همه جا رو گشتیم.
‫من تسلیم شدم، خسته‌ام، وینی. ‫من به یک میان وعده و دستشویی نیاز دارم.
‫- اوه، میتونیم از کسی پرس و جو کنیم. ‫- از کی؟
‫چه کسی انقدر احمقه که سه جادوگر ‫رو به سمت شهردار هدایت کنه؟
‫کسی، باز کن.
‫جادوگرای دیوونه می‌خوان پدرتو بکشن.
‫کسی.
‫- بچه‌ها چکار میکنید؟ ‫- بابات کجاست؟
‫خوب، بعد از اینکه اون منو تا آخر عمر تنبیه کرد
‫چون تو منو لو دادی؛
‫به جشنواره برگشت تا سیبش رو بگیره.
‫مایک؟
‫- من بهت گفتم ‫- اوه بیخیال.
‫این فقط از شانس بود که ‫به یه احمق روستایی برخورد کردیم.
‫- اونا... ‫- ما توضیح میدیم اما همین الان برو داخل.
‫- اوه خدای من. ‫- برو برو برو.
‫اونا خواهران ساندرسون بودن؟
‫آره، تو اونا رو در حال پرواز دیدی، درسته؟ ‫بنابراین ما نیازی به توضیح اون برات نداریم.
‫- برو برو برو. ‫- اوه، چه اتفاقی می افتد؟
‫یک زن کوچیک تو اون جعبه گیر افتاده.
‫- نه. ‫- بله.
‫من هنوز نمیفهمم.
‫کار دیگه‌ای وجود داره که ‫بتوانم برای شما انجام بدم؟
‫- ممنون سندی، خیلی ممنونم. ‫- هی، های.
‫- ها؟ ‫- هی، های.
‫من همیشه اینا رو تو تلوزیون تماشا میکنم.
‫یا یوتیوب، من عاشقشونم. ‫ای کاش مراحلش رو میدونستم.
‫هی.
‫وای، هی، من کلی حرکت بلدم، مرد.
‫- من تعداد زیادی روتین داشتم. ‫- من اینجا چکار میکنم؟
‫- تموم شد؟ رقص تمومه؟ ‫- چیشد؟
‫هی سندی. نه، نه. ‫اوه، بیخیال نه، نه، نه.
‫بریم توکارش خیلی خب.
‫- قراره برامون عنکبوت ببری. ‫- بله درسته.
‫- متحجر نیست، اما... ‫- شرط میبندم که نمیفهمن.
‫- تفاوت، دقیقا. ‫- اونا تفاوت رو نمیدونن.
‫باشه، باشه، باشه.
‫آه! آره، آره.
‫اوه، میدونی، من...تو از پسش بر میای. ‫فقط یه جورایی به خودت ایمان داشته باش.
‫- میگیریمش. ‫- خیلی خب، باشه.
‫همه تو پاها، همه تو
‫بوی بچه‌ها رو حس میکنم.
‫وینی، نگاه کن.
‫اوه، اگه این
‫- اسمش چی بود؟ ‫- اوه
‫شیشکا عزیزم؟ شیشکا
‫اوه، ادوارد، ادوارد.
‫چطور ممکنه ادوارد باشه، ای زن احمق؟
‫بکا هستم.
‫اوم، بکا.
‫-خب خداحافظ بکا. ‫- نه، نه، نه، صبر کن.
‫برای طلسم‌تون به آب یک ‫توت آرالیا نیاز دارید، درسته؟
‫خوب، این همه آب میوه آرالیا در سیلمه.
‫بذار زنده از اینجا برم وگرنه اون رو بیرون میریزم.
‫چرا اینقدر آفتی؟
‫باید برای سیلم بمیری؟
‫سیلم تا به حال برای تو چکار کرده؟
‫هیچ کس در سیلم هرگز سعی نکرده دوستان منو بکشه.
‫آه، بیخیال بابا.
‫کینه توزی جذاب نیست.
‫آره.
‫شما به معنای واقعی کلمه برای قرن‌ها کینه دارید.
‫چرا نداشته باشیم؟
‫اون تراسک ظالم سعی کرد خواهرانم رو بگیره.
‫- ای خواهران عزیزم. ‫- ما خیلی ضعیفیم که بمیریم.
‫-حالا اون آب آرالیا رو...؟ ‫- حالا!
‫بهمون حمله شده!
‫- هیاهو! ‫- ما مورد حمله هستیم!
‫چی؟
‫بکش‌شون، وینی.
‫نمک جادوی تاریک رو مسدود میکنه.
‫با توجه به اینکه شما اساساً یک جادوی ‫تاریک در شکل انسانی هستید، به دام افتادید.
‫غیر ممکنه.
‫اوه، اوه.
‫اوه، نه، نه، نه.
‫اوه، این؟
‫اوه، نه، این فقط آبه. ‫شما توسط نوجوانان فریب خوردید.
‫دوباره.
‫اجازه بدید اونا رو با آهنگ جادو کنیم.
‫و ما اونا رو فریب خواهیم داد تا ما رو آزاد کنن.
‫ایده خوبیه، ایده خوبیه. چطوره که
‫هنوز گلوم گرم نشده.
‫بس کن!
‫دفعه بعد به مردم نگید که
‫- قراره اونا رو جادو کنیم. ‫- بله، وینی.
‫ها!
‫اون تو رو نفرین کرده.
‫تو قصد کشتن اونا رو نداری، بلکه به اونا کمک میکنی.
‫دروغگو.
‫نه.
‫نه، صبر کن بیلی!
‫لطفا، واستا.
‫من به سرت نیاز دارم.
‫یکی از سر اونا رو بردار.
‫باید تو باشی تو معشوقه‌اش بودی.
‫ما یکبار همو بوسیدیم.
‫لطفا، بذار توضیح بدم.
‫- بدش به من... ‫- سرم.
‫اوه، دوباره نه.
‫بس کن، آزادم کن.
‫همینجوری اونجا نمون اونو بگیر.
‫صدای من رو دنبال کن ای کیسه شن.
‫من خوبم عزیزم.
‫من استنباط میکنم
‫که شما مسئول زنده بودن خواهران سندرسون هستید.
‫باشه، استنتاج یک اسمه نه فعل
‫کی اهمیت میده؟
‫به همین دلیله که شما نباید ‫با جادوگری درگیر بشید.
‫هی، من فکر نمیکنم اون این کار رو عمدی نکرده.
‫نکردی، درسته؟
‫شوخی میکنی؟ البته که نکردم.
‫گیلبرت ما رو فریب داد تا شمع رو روشن کنیم.
‫گیلبرت این کار رو کرد؟
‫آره، یه جورایی شب دیوونه‌کننده‌ای بود.
‫که اگر اونجا بودی میفهمیدی.
‫اوه شرمنده، من خیلی احساس استقبال نکردم.
‫میدونی، شما بچه‌ها باهام سرد برخورد کردید.
‫تو... ما رو ول کردی.
‫چی میگی تو؟
‫من مدام از شما بچه‌ها میخواستم که با هم بریم بیرون ‫و شما فقط رد میشدید یا جواب نمیدادید.
‫چون هر کاری که میخواستی ‫بکنی شامل مایک و دوستاش میشد.
‫آره، مثل این بود که تو یهویی یه همراه داشتی.
‫و ما نمیتونستیم بدون اینکه با اونا ‫همنشینی کنیم، با تو معاشرت کنیم.
‫من نمیدونستم شما بچه‌ها ‫از این موضوع عصبانی هستید.
‫چطور ممکنه ندونی؟
‫چون به من نگفتید.
‫کسی، چرا باید بخوایم با افرادی که فقط ‫ما رو مسخره میکنند معاشرت کنیم؟
‫من شما رو مسخره نمیکنم.
‫آره، تو ما رو جادوگر خطاب ‫میکنی و میگی که ما عجیبیم.
‫بله، چون شما در فروشگاه جادویی وقت میگذرونید، ‫و همیشه سنگ‌های رنگارنگ با خودتون میارید.
‫و من فکر میکنم عجیبه، ‫اما من شما رو مسخره نمیکنم.
‫خودت میشنوی چی میگی؟
‫خیلی خب، به تفاوت‌های مردم اشاره کردن
‫و گفتن اینکه اونا عجیبن مسخره کردن اوناست.
‫واقعاً اینو نمیدونستی؟
‫نه، فکر میکردم فقط دارم مکالمه میکنم.
‫- افراد زیادی هستن که باید از اونا عذرخواهی کنم. ‫- مشکلی نیست.
‫- اوه، خدای من، بابا واستا! ‫- صبر کن آقای تراسک!
‫- آقای تراسک، نه! ‫- یک لحظه به من فرصت بده، دست نگه دار!
‫نه کجا میری؟
‫خورشید، وای نه. ‫من نمیخوام بمیرم.
‫اوه، ببخشید اشتباه من بود. ‫این فقط یه اتوبوس بسیار کوچیکه.
‫تو.
‫سلام.
‫من عاشق چهره جادوگر خسته‌ام.
‫میخواید منم بازی کنم؟ من
‫من میتونم نقش کشیش رو بازی کنم، میدونی.
‫من از خواهران سندرسون متنفرم.
‫نه، اونقدرها هم عالی نبود.
‫راستی من خیلی میزبان خوبی نیستم.
‫من حتی به طور رسمی خودم رو معرفی نکردم.
‫- من شهردارم... ‫- صبر کن بابا.
‫اوه
‫یک تراسک کوچیک دیگه.
‫نسل‌شون ادامه داره.
‫این خانما کین؟
‫بدترین کابوس تو.
‫آه، اگر فقط ما به دام نمیافتادیم.
‫چی؟
‫جدی، چه خبره؟
‫چه دنیای بی‌رحمی.
‫ما بالاخره خون رو روی بیخ گوشمون داریم،
‫با این حال تو نمک گرفتار شدیم، ‫مثل یک تخته گوشت ذرت.
‫- چکار میکنی؟ چکار میکنی؟ ‫- خب، برای امنیت شماست.
‫منظورت چیه برای امنیت من؟
‫- بسه، بسه، بسه. ‫- دنیای بی‌رحمیه.
‫- چه دنیای بی‌رحمی. ‫- این هرچی هست، حالش رو ندارم.
‫من روز بدی رو پشت سر گذاشتم، میدونستید؟
‫خدا میدونه چه جور مهمونی‌ای ‫تو خونه برگزار میکردی.
‫و بعد به خونه میام تا دختران ‫طلایی گوتیک رو در گاراژم میبینم.
‫یعنی چی؟ ‫این هالووین بسیار بدی بوده.
‫خب، حداقل سیب کاراملت رو گرفتی، درسته؟
‫اوه، باشه.
‫در واقع نگرفتم، ‫چون بعد از اینکه مال من رو دزدیدن،
‫برگشتم و سندی همه سیب‌هاش رو داده بود.
‫که به نظر من واقعا غیرحرفه‌ایه، ‫درسته؟
‫بنابراین سیب نگرفتم،
‫پس بعد به سراغ تعدادی والگرین رفتم ‫که چراغ‌هاشون رو خاموش کردن.
‫که با عقل جور در نمیاد. ‫کدوم والگرینی چراغ‌های خودش رو خاموش میکنه؟
‫باشه؟ اما میدونی چی گیرم اومد؟ ‫میدونی تو تاریکی چی گیرم اومد؟
‫این چیز رقت انگیز، این، بهش نگاه کن.
‫من حتی نمیدونم که یک سیب تو اون وجود داره یا نه.
‫نه، این احتمالاً یک توپ ‫ماتزا پوشیده شده با کارامله.
‫اما میدونی چیه؟ ‫من میخورمش و خوشم هم میاد.
‫احساس خیلی بدی دارم.
‫اون هفته‌ها در مورد اون سیب کاراملی صحبت میکرد.
‫من فقط خوشحالم که جاش امنه.
‫وینی.
‫وینی، نگاه کن.
‫نمیتونم.
‫چشمام مه گرفته.
‫با اشک‌های غم انگیز یک عمر شکست.
‫ببین، جاروهای من؛ ‫اونا از کثیفی متنفرن، اینو میبینی؟
‫بیا پیش مامان اوه، بیا.
‫بهش نگاه کن.
‫ببینید، ببینید چی میشه، اونا عاقش هستن.
‫درسته، بجنب، اون رو بخور. ‫درسته آره، همون جا.
‫پدرت عصبانیه؟
‫خیلی اون میخواد همه برن.
‫خوب، ما میتونیم همینجا بمونیم،
‫اومم، تا طلوع آفتاب مراقب خواهران سندرسون باشیم.
‫آره، به مادرم میگم که ما خونه کسی میخوابیم.
‫- اون خیلی خوشحال میشه، دلش برای تو تنگ شده. ‫- اوه، سوزان.
‫بذار برم!
‫نه!
‫- واستا! ‫- نه!
‫نه! بذار برم!
‫اون چی بود؟
‫من نمیدونم.
‫نه، ما باید کسی رو بگیریم.
‫- اونا به جنگل میرن. ‫- باشه.
‫بیا بریم.
‫سر یک عاشق، کره جادوگر، آب توت آرالیا،
‫و یک عنکبوت متحجر، حدس میزنم.
‫خب من انجامش دادم، من قرار نیست بمیرم.
‫اوه، اونا هنوز هم تو رو میکشن.
‫نه اگر اول اونا رو بکشم.
‫اون شمع چیزیه که اونا رو زنده نگه میداره.
‫تا آفتاب طلوع نکنه خاموش نمیشه.
‫خب، نیازی به بردن اسم نیست.
‫کسی؟
‫- اوه گیلبرت، زمان بندیت عالی بود. ‫- سلام.
‫سلام بیلی.
‫آره.
‫سلام بیلی.
‫سلام ای خنگ به درد نخور.
‫خب، اگر حرف خوبی برای گفتن نداری
‫آفرین، وینی. حالا همه ‫چیزهایی که نیاز داریم رو داریم.
‫نه همه چیز.
‫کتاب!
‫اینجایی عزیزم.
‫صبر کن تو گفتی به خون دشمنت هم نیاز داری.
‫منظورم اینه که اون دشمن شما نیست.
‫نه، اما اون خون دشمن ما رو داره.
‫اوه این باید درد داشته باشه.
‫خب باشه به نظر میرسه شما ‫هر چیزی که لازم داشتید رو دارید؛
‫بنابراین فکر میکنم شما فقط
‫-شاید بذاری بره، باشه؟ ‫- بشین و راحت باش.
‫این ایده خوبیه، گیلبرت، ‫اما بعدش، چطوری اون رو شکنجه کنیم، ها؟
‫حالا، از کمکت متشکرم ، گیلبرت.
‫اما تو الان دیگه کاری نداری.
‫اوه.
‫خداحافظ.
‫باید بریم دنبالش؟
‫- نه، کسی. ‫- کسی.
‫طلسم رو آشکار کن.
‫خواهران.
‫من این سرزمین مقدس را فرا میخوانم.
‫- Itchita copita، melaka mystica. ‫- Itchita copita، melaka mystica.
‫برای بالا بردن قدرت در دستم.
‫- Itchita copita، melaka mystica. ‫- Itchita copita، melaka mystica.
‫از شمال، شرق، جنوب، غرب.
‫- Itchita copita، melaka mystica. ‫- Itchita copita، melaka mystica.
‫بیشتر از چیزی که دارم به من بده
‫- Itchita copita، melaka mystica. ‫- Itchita copita، melaka mystica.
‫زیر نور ماه کامل
‫خواهد شد
‫امشب فدای عشقم
‫و در عوض از تو می خواهم.
‫بزرگترین جادو
‫به من بدهید.
‫من این سرزمین مقدس رو فرا می خوانم.
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫برای بالا بردن قدرت
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫از شمال، شرق، جنوب، غرب.
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫- بیش از آنچه دارم به من بده. ‫- باشه.
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫بکا؟
‫اوه خدای من.
‫اینطوری بود که
‫نمک در والگرین، برگ‌های زیرزمین،
‫خونه کسی، تولد 16 سالگی.
‫تو یه جادوگری.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫هیچ کدوم از اتفاقات امشب با عقل جور در نمیاد.
‫باشه ببین، متأسفم که باید انقدر
‫تو لحظه بسیار مهمی در زندگیت عجله کنیم، اما
‫فکر میکنی میتونیم از جادوی تو برای ‫متوقف کردن اونا و نجات کسی استفاده کنیم؟
‫فکر کنم متوجه میشیم.
‫خیلی خب، برو کسی رو بیار.
‫بیا انجامش بدیم.
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫از شمال، جنوب، شرق، غرب.
‫هی، وینیفرد!
‫- ادوارد یه جادوگره؟ ‫- میدونستم، اون بوی بدی میداد.
‫این جادوگر کوچک در برابر قدرتمندترین محفل تاریخ.
‫خواهران، به نظر شما کی برنده میشه؟
‫بذار ببینم، ممکنه ما باشیم؟
‫آخ.
‫هی، اون محفل خودش رو داره، ای جادوگر.
‫- حمله کردن! ‫- اوه موهام وینی، اوه!
‫- اوه، به ما حمله شده. ‫- من رو به جای خودم برد.
‫بهشت به مورگاتروید.
‫اوه!
‫- بس کنید. ‫- بکش‌شون، وینی. بکش‌شون.
‫من ناگهان قدرتمند شدم.
‫نگاه کن وینی من هم همینطور.
‫من خودمم، ناگهان قدرتمند شدم.
‫نگاه کن.
‫کیو، کیو، کیو.
‫اوه.
‫- به من نگاه کن. ‫- از اینجا برو.
‫بس کنید.
‫دست از مسخره بازی بردارید احمق‌ها. ‫اونا رو بگیرید، اونا رو بگیرید.
‫ببخشید؟
‫من احمق نیستم.
‫من خواهر خوب و وفاداری هستم ‫و انتظار دارم اینطوری دیده بشم.
‫اوه، اون همه چیو گفت.
‫- اون خواهر خوب و وفاداریه و اون... ‫- خفه شو و راه بیافت!
‫البته وینی با کمال میل.
‫- برو برو برو! ‫- عجولانه! همانطور که خواست شماست.
‫من بابت اون عذرخواهی میکنم، اون میتونه
‫بلند نشو.
‫تو نمیخوای این طلسم رو انجام بدی.
‫میدون ممکنه اینطور حس نکنی، ‫اما، تو یک انتخاب داری.
‫و اون چه انتخابی خواهد بود؟
‫من با کتاب صحبت میکنم.
‫کتاب؟
‫نه، نه، نه!
‫- خواهران! ‫اون اونجاست.
‫سلام، اوه، بکا تو خوبی.
‫خیلی متأسفم، فقط باید بهت میگفتم.
‫نه، خیلی متأسفم، نباید تصور میکردم.
‫- تو بهترین دوست منی. ‫- نه، نه، نه، اما من اونی بودم
‫این خیلی خوبه و من خیلی خوشحالم ‫که الان داره اتفاق میافته،
‫ولی میشه لطفا یه نقشه بکشیم؟
‫- درسته. ‫- درسته.
‫باشه، کاری هست که بتونیم انجام بدیم؟
‫اوه، جادوی بی‌نهایت.
‫نه نه نه، من مثل وینیفرد نیستم.
‫نمیخوام، نمیخوام قادر مطلق باشم. ‫من فقط میخوام جلوی اونا رو بگیرم، باشه؟
‫فکر میکنم ازت میخواد که هشدار رو بخونی.
‫اوه در ضمن، کتابه زنده‌ست.
‫اوه.
‫«مراقب طلسم قدرت باشید، چون خطرناک ترینه.»
‫قدرت برای به اشتراک گذاشته شدنه.
‫برای گرفتن همه‌اش، باید بهایی پرداخت.
‫چیزی که گران‌ترین ارزش رو داره، باید معامله کنی.
‫اون برای چه چیزی بیشتر ارزش قائله؟
‫مراقب باش!
‫اوه خواهران توجه کنید اون یک ترفند جدید یاد گرفته.
‫میشه یه کم خوش بگذرونیم؟
‫- اوه، من عاشق تفریحم. ‫- مثل این.
‫آهان.
‫قدرت برای به اشتراک گذاشته شدنه. ‫بکا، دستت رو به من بده.
‫الان یه جورایی وسط یه کاریم.
‫جادوگر کوچولو، تو نمیتونی از قدرت ما مخفی بشی.
‫قدرت برای به اشتراک گذاشته شدنه.
‫بکا، دستت رو به من بده بجنب.
‫- کسی بجنب! ‫- پشتیبانی!
‫حتی با خواهر‌هات هرچقدر ‫قوی باشید، تو بازم نمیتونی ببری.
‫این طلسم منه.
‫اونا فقط انگلن، زالوهایی که از غنایم لذت میبرن.
‫من قوی‌ترین باقی میمونم.
‫تو حتی نتوستی طلسم قدرت ‫رو تموم کنی و الان دیگه خیلی دیره.
‫کتابت دست ماست.
‫من به کتاب نیازی ندارم.
‫خواهران بیاید، ما بدون کتاب طلسم رو کامل میکنیم.
‫و وقتی تموم کنیم، قدرت‌های بی‌اهمیتت
‫از تو یا دوستان کوچیکت محافظت نمیکنه.
‫یا تمام سیلم از خشم ما.
‫- خواهران، بریم. ‫- بریم.
‫من متأسفم.
‫ما الان جادو کردیم؟
‫صبر کنید، هشدار؛ ‫فکرک نم میدونم چطور جلوشون رو بگیرم.
‫- باید بهشون بگیم. ‫- باشه.
‫ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.
‫خواهران،
‫وقتشه.
‫طلسم آخر.
‫من این سرزمین مقدس را فرا میخوانم؛
‫برای بالا بردن قدرت در دستم.
‫از شمال، جنوب، شرق و غرب.
‫بجنبید، ما باید قبل از اینکه ‫دیر بشه جلوشون رو بگیریم.
‫- آرومتر برید بچه‌ها ‫- بجنب کسی.
‫زیر این نور ماه کامل، امشب عشقم را فدا میکنم.
‫و در عوض ما از تو
‫جادوی نهایی رو میخواهم، به من بده!
‫شمع، خواهران.
‫شعله خاموش شده ولی هنوز
‫ما اینجاییم.
‫کارت خوب بود وینی، درخشان بود.
‫- این یه چیز دیگه‌ست. ‫- آره، خیلی قشنگ بود وینی.
‫- اوه ممنونم خواهران. ‫- این یکی،
‫- ترکوند... ‫- و الان ما هرگز نمیمیریم.
‫و تمام سیلم تقاص پس میده!
‫خانم، تشریف میارید اینجا؟
‫- اجازه هست؟ ‫- با کمال میل.
‫اوه، نگاه کن.
‫خب، خب، خب.
‫جادوگر کوچولو با نوچه‌هاش برگشته، ‫اینجا چی میخوای؟
‫باید هشدار رو میخوندی.
‫چرا؟ کتاب میخواد برام چکار کنه؟
‫هیچکدوم رو نخوندم.
‫طلسم قدرت؟
‫چیزی که برات از همه چی ‫ارزشمندتره رو ازت میگیره.
‫- ساکت. ‫- وینی.
‫تو جادوگر نیستی، تو فقط یه بچه‌ی احمقی.
‫تو هیچی نمیدونی.
‫وینی.
‫وینی؟
‫- نه. ‫- باد
‫داره انگشتام رو از بین میبره.
‫- وینی. ‫- خواهرها.
‫تموم شد؟ اوه، نه.
‫اوه وینی خواهش میکنم ما رو فراموش نکن.
‫اوه، من میدونم که محبوبت بودم.
‫اوه، بسه، صبر کنید.
‫کجا دارید میرید؟
‫صبر کنید، لطفا منو تنها نذارید.
‫تو با ما نمیای؟
‫اوه.
‫- به امید دیدار خواهرانم. ‫- آره.
‫آره، و وینی غم دوری شیرینه.
‫خداحافظ.
‫جادوی بی‌نهایت، پسش میدم.
‫طلسم رو باطل کن.
‫کاری که کردم رو باطل کن، التماست میکنم.
‫اونا بهایی بودن که پرداخت کردی.
‫اوه، خواهرام نه.
‫خواهر‌های رو مخ و عزیز من؟
‫چرا؟ اونا خانواده من بودن.
‫البته من خوشگل‌شون بودم.
‫ولی اون توی شرارت‌هام همکارهای خوبی بودن.
‫اوه، چقدر خوش گذروندیم.
‫اوه، کتاب.
‫به خاطر گذشته‌ها
‫هیچ کار نمیشه کرد؟
‫کاری که کردم نابودی خودم بود.
‫حماقتم، سرنوشتم.
‫اوه، این چه حسیه؟
‫اوه.
‫فکر کنم قلبمه.
‫میترسم شکسته باشه.
‫اوه، من طاقتش رو ندارم.
‫باید یه راهی پیدا کنم.
‫خواهرام، خواهرام.
‫- کتاب؟ ‫- باید یه راهی پیدا کنم.
‫تو جادوگر جدیدی.
‫فقط یه جادوگر ومحفلش میتونه ‫چیزی که نوشته شده رو آشکار کنه.
‫لطفا، کمکم میکنی؟
‫صبر کن، تو حاضری که قدرت‌هات رو تسلیم کنی؟
‫قدرتم بدون خوارهام هیچی نیستن.
‫بکا، کتاب تورو انتخاب کرد.
‫ما باهاتیم.
‫- باشه، طلسم برای اتحاد دوباره. ‫- باشه.
‫گم شده و رفته دور از چشم.
‫«ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.»
‫باشه.
‫ما طلسم رو برای اتحاد دوباره اجرا میکنیم.
‫«ایچیتا، کپیتا، ملکا، میستیکا.»
‫چیزی که قرار بوده باهم باشه، الان تا ابد باهمه.
‫ولی
‫چیشد؟ اونا کجان؟
‫طلسم رو درست خوندی؟
‫طلسم اونا رو برنمیگردونه.
‫تو رو میفرسته پیش اونا.
‫اوه، چه با شکوه.
‫ممنونم.
‫چقدر خوش شانسید که همدیگه رو دارید.
‫خواهران.
‫خب الان اونا برای همیشه رفتن؟
‫یعنی دیگه هیچوقت برنمیگردن دیگه، درسته؟
‫آره، فکر کنم
‫بس کنید خواهران سندرسون.
‫نگران نباشید، ما اومدیم کمک.
‫آره، شما
‫یه کم دیر رسیدید.
‫اونا رفتن؟
‫اوه، خدا رو شکر.
‫نمیدونستم قراره چکار کنیم؛
‫فقط گفتم ورودم باید پررنگ باشه.
‫مثل «بس کنید خواهران سندرسون.»
‫و بعدش، میدونی...نه، اوه آره.
‫کل روز همینطوری بوده.
‫این طرف، گونی خاک اسکلتی.
‫حرف زد.
‫اوه.
‫من میتونم حرف بزنم.
‫بیا رفیق دارم بدنت رو میارم اینجا پیش سرت.
‫با تو نبودم، حالا استخوان‌هام رو پس بده.
‫- باشه، منو نندازی. ‫- اوه نه، نه، نه.
‫نمیندازم.
‫- وایسا، وایسا، وایسا. ‫- اون داره
‫- وقتش رسیده. ‫- آره.
‫خب، به نظر میرسه نابودی نهایی اونا،
‫تمام طلسم‌های جادوگر بدبخت،
‫وینیفرد سندرسون رو باطل میکنه.
‫تو بیلی بوچرسون هستی.
‫نامزد وینیفرد.
‫- اوه خدای من، آره. ‫- در واقع اینطور نیست.
‫- ولی این دقیقا چیزیه که بهمون گفتی. ‫- آره همینو بهمون گفتی.
‫نه داستان این نیست، و من مطمئن میشم
‫که همه حقیقت رو بدونن بیلی.
‫قول میدم.
‫ممنونم، اونقدری که فکر میکردم هم پست نیستی.
‫- آره. ‫- ولی الان باید به همتون شب بخیر بگم،
‫برا استراحت ابدیم.
‫بالاخره.
‫- خواب‌های خوب ببینی. ‫- شب بخیر.
‫بکا من یه عذر خواهی بهت بدهکارم؛
‫در واقع به همه‌تون بدهکارم.
‫میدونید، برای
‫همه چی.
‫میدونی چیه گیلبرت؟
‫اتفاقاً خیلی خوب تموم شد.
‫فقط دیگه شمع جادویی‌ای در کار نباشه، قبوله؟
‫شمعی در کار نیست، قبوله.
‫خب، فکر کنم کتاب رو به مغازه برگردونم.
‫احتمالا خودم نگهش دارم.
‫کتاب از یه خونه جدید بدش نمیاد.
‫اوه، خندید درسته؟
‫باشه، فکر کنم باید یه سر به کووب بزنم،
‫اون بیشتر از کل ‫عمرش امروز اکشن دیده.
‫مطمئنم خیلی ترسیده.
‫گیلبرت؟
‫چیشده؟
‫تو مغازه میبینیمت؟
‫بله حتما.
‫ تخفیف، تخفیف.
‫- اوه، وای. ‫- 20 درصد تخفیف.
‫10 درصد تخفیف.
‫خب، امشب میخواید چه فیلمی ببینید؟
‫صبر کنید شرمنده، ولی قرار نیست
‫راجب اتفاقی که الان ‫افتاد صحبت کنیم؟
‫چون من حس میکنم خیلی چیزها رو از دست دادم.
‫آره، فکر کنم اگر احیای جادوگران شیطانی،
‫و فهمیدن اینکه بهترین دوستت جادوگره،
‫و کمک بهش برای اجرای ‫طلسمی که از دستشون خلاص بشه،
‫ رو از دست دادن در نظر بگیری، ‫پس آره کاملا از دست دادی.
‫یا میدونی، این فقط هالووین معمولیته.
‫اوه آره، حتما.
‫فکر میکنی سوزان چیزی از شیرینی‌ها گذاشته؟
‫اوه، آره من دارم از گشنگی میمیرم.
‫اوه، منم همینطور.
‫چه روز دیوانه‌واری بود.
‫- بچه‌ها داریم چکار میکنیم؟ ‫- نمیدونم.
‫چی؟ صبر کن ببینم؛ ‫این پیاده‌روی والگرین‌هاست.
‫- این پیاده‌روی والگرین‌هاست. ‫- باشه، خب مگه چکار کردن؟
‫- اوه خدای من، آره. ‫- این کارو بکن.
‫«ترجمه از محسن»