‫نتفلیکس ارائه می‌کند
‫«رژه قلب‌ها»
‫دعوتنامه‌ها؟
‫تأیید شد.
‫سیستم صدا؟
‫ماگدا، آروم باش. ‫همه‌چی از 4 روز پیش حاضره.
‫زولا چی؟
‫مضطربه؟
‫نه هنوز، ولی به‌زودی ‫شروع می‌شه احتمالاً.
‫چندتا قهوه خورده؟
‫سومیشه.
‫گوش کن، فقط یادت باشه...
‫لاتریکانین کرزیستوف ‫ ماکوفسکی، کراکوف
‫ماگدا؟ الو؟
‫باز این سگ‌های مزخرف. ‫زودی میام اونجا.
‫ممنون. مثل همیشه نجات‌بخشی.
‫خواهش می‌کنم.
‫زمان باارزشه.
‫- واقعیت داره؟ ‫- چی؟
‫درمورد رئیس. ‫امروزه واقعاً؟
‫هیچی نمی‌دونم من.
‫امیدواریم!
‫گزارش.
‫آروم باش، درست به ‫موقع رسیدی برا نجاتمون.
‫- این دفعه چی شده؟ ‫- همه‌چی.
‫- خودت گفتی. ‫- چرت نگو! مهمونی برا بچه‌هاس؟ بالاخره!
‫زولا، کاملاً حق با توئه.
‫همین الان بادکنک‌ها رو ببر. ‫چی؟
‫بده اون رو به من.
‫کجا بودی؟ ‫یادت رفت تاد رو به ‫فهرست افراد خاص اضافه کنی.
‫اسپرسوی دوبل با عسل برا کارگردان و ‫آب یخچال‌های طبیعی آلپ برا تاد.
‫آقایون. ‫فضا بدید لطفاً.
‫فضا احمق!
‫من برنامه تاد رو امروز ‫صبح برات ایمیل کردم.
‫اون تو این فهرست نیست ‫چون فهرست خودش رو داره.
‫- دیدیش امروز؟ ‫- خیلی خوش‌هیکل شده.
‫- سنش بهش نمیاد. ‫- و طرز حرکتش!
‫به‌جز دیسک کمر، دیابت، ‫ فشار خون بالا و امراض کلیوی،
‫و یه کبد ورم‌کرده، اون کاملاً سالمه.
‫اون خیلی ضعیفه.
‫و خوشتیپ.
‫- گنج من! ‫- آب یخچال‌های طبیعی آلپ برای آقا پسر.
‫- سلام. ‫- کی پسر بامزه‌ منه؟ سلام کن.
‫خودشه. عالیه. ‫نمی‌دونم بدون تو می‌خواستم چه کنم.
‫نمی‌خوام تصورش کنم حتی. ‫ماگدا کسی جای تو رو نمی‌گیره.
‫- هیچ‌کی به‌اندازه تو با تاد خوب نیست. ‫- با تاد؟
‫با هرچی. ‫اینجا بدون تو از هم می‌پاشه.
‫می‌دونم. همه‌چی رو می‌بینم. ‫و تاد هم می‌تونه ببینتش، نه؟
‫بیا بوسم بده لطفاً.
‫درسته. داره دوروبر رو نگاه می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫کارت رو کردی؟ ‫زود باش!
‫- اینجا یا اونجا؟ ‫- هی.
‫سلام.
‫برنامه رو یادته؟
‫عزیزم، تو هم پیامکش کردی ‫ هم ایمیلش کردی بهم.
‫به تقویم اشتراکی اضافه‌ش کردی ‫و رو یخچال هم چسبوندیش.
‫حالا یادته یا نه؟
‫شوخی می‌کنم. یادمه.
‫اگه امروز بی‌نقص نباشه ‫و خدای نکرده ترفیع نگیری
‫اون‌وقت میزان بازدیدکننده کانال ‫اصلی رو تو دو سال 8% نمی‌کشی بالا
‫عضو هیئت مدیره نمی‌شی ‫و عروسیمون رو باید به تعویق بندازیم.
‫همین‌طور بچه‌دار شدنمون رو
‫چون دقیقاً 18 ماه بعد ‫از عروسی اقدام می‌کنیم.
‫می‌بینی؟ ‫برنامه‌ت رو حفظم کامل.
‫- ببخشید. ‫- برنامه من رو؟
‫برنامه خودمون رو. مهم‌ترین چیز اینه که ‫بی‌برنامه هیچ‌وقت کاری رو نمی‌کنیم.
‫درسته.
‫لاتریکانین کریستوف ‫ماکوفسکی، کراکوف
‫- چرا این‌قدر زود بیدار شدی؟ ‫- می‌تونیم بریم مدرسه الان؟
‫زبونت رو نشونم بده. ‫اینجوری نه. مثل وقتی می‌ری دکتر.
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- بررسی می‌کنم که آیا واقعاً خودتی یا نه.
‫بی‌خیال بابا.
‫"پنج دقیقه بیشتر بابا" چی شد؟
‫یا "بابا می‌شه خونه ‫بمونم و با ترومبون بازی کنم" چی شد؟
‫من هم کارهای خودم رو دارم.
‫از کی تاحالا تو هم کار داری؟
‫مثل یه مرد واقعی.
‫مواظب باش مرد واقعی. ‫غذا رو سبیلت نمونه.
‫این خجالت‌آوره. ‫بهم می‌خندن باز.
‫مجبوری من رو برسونی مدرسه؟
‫مجبور نیستم. ‫ولی خیلی دوست دارم این کار رو.
‫از اینجا تنها می‌رم.
‫- برا همین می‌خواستی زودتر بیای؟ ‫- هیس بابا!
‫من رو معرفی می‌کنی؟
‫ترومبون. ‫خیلی‌خب موفق باشی.
‫کجاست این؟
‫چه خبرا فسقلی؟
‫باباجونت نمی‌رسونتت تا کلاست؟
‫بدبخت.
‫با تشکر از مهمون‌هامون، ‫ اعضای هیئت مدیره،
‫خبرنگارها، شرکاء و کارگردان‌ها.
‫و صدالبته، حامی‌های مالی‌مون.
‫دقیقاً.
‫چه رویی داره.
‫به‌همراه کارگردان برنامه‌ریزی‌مون، زولا کوت، ‫ ازتون تشکر می‌کنیم که ما رو تماشا کردین.
‫عزیزانم!
‫برای بهترین رئیس دنیا. ‫تقریباً به زیبایی خودته.
‫خیلی سخت کار کردی. ‫لیاقتش رو داری.
‫عزیزانم واقعاً انتظارش رو نداشتم.
‫- از کی شصتش خبردار شد؟ ‫- حداقل یک هفته پیش.
‫چی می‌تونم بگم؟ ‫کار گروهی بود.
‫همه‌مون موفق شدیم. ‫کار اشتراکی بود.
‫ما بدون تو نمی‌تونسیتم انجامش بدیم زولا.
‫تو این شرایط
‫بعد از همچین شروع باشکوهی ‫برا برنامه جدید
‫من یه حرفی دارم باهاتون.
‫همون‌طور که می‌دونین
‫تلویزیون... کل زندگی منه.
‫همه‌چیم رو پاش ریختم.
‫اما همه‌چی یه روزی ‫تموم می‌شن بالاخره.
‫برا همین امروز می‌خوام ‫بگم که وقتشه که...
‫به جوون‌ترها میدون بدم.
‫وقتشه که...
‫یه استراحت کوتاهی بکنم.
‫و 50 سالگی بهترین موقع‌ست برای
‫اینکه بالاخره به فرزندآوری فکر کنم!
‫- بالاخره تاد به یه خواهر یا برادر نیاز داره. ‫- آره، تاد!
‫اما نگران نباشین عزیزانم. ‫تنهاتون نمی‌ذارم.
‫اینجا کسی هست که ‫کاملاً لیاقت جانشینی من رو داره.
‫ماگدا.
‫ماگدا، فقط تو می‌تونی ‫ جای من رو بگیری.
‫کاغذبازی.
‫اوه نه!
‫چی شده؟
‫همین‌طوری وانستین! ‫احیاش کنین! اوه خدای من!
‫- تو باید مراقبش می‌بودی! ‫- بودم.
‫تو مراقبش بودی؟ ‫مراقبش بودی؟
‫تو می‌دونستی اگه کاریش بشه ‫ قلبم می‌شکنه.
‫تو اخراجی. ‫بندوبساطت رو جمع کنی و برو!
‫اما زولا...
‫با من حرف نزن!
‫کاری می‌کنم دیگه هیچ‌وقت ‫تو تلویزیون کار نکنی.
‫کارت تو این صنعت تمومه جانم.
‫ببخشید.
‫- ماگدا! ‫- چیه؟
‫- معذرت می‌خوام اینطوری شد. ‫- معذرت می‌خوای؟
‫منظورم جریانت با زولاس.
‫متأسفم که جور نشد برات. ‫فکر کنم برنامه‌ت بهم ریخت.
‫برنامه‌م؟
‫یه لحظه.
‫ماگدا فقط تو برنامه نداشتی.
‫تو برنامه من، جایی برا ‫یه کارگردان احتمالی وجود نداشت.
‫می‌فهمی دیگه نه؟
‫ببخشید ماگدا.
‫متأسفم. به‌خاطر تاد.
‫شنیدم هنوز داشت نفس می‌کشید. ‫شاید زنده بمونه.
‫ماشین کو؟
‫ببخشید نمی‌تونم بدمش بهت.
‫تماس گرفتن باهام. ‫ماشین می‌مونه اینجا.
‫- اسمش چیه؟ ‫- مهم نیست.
‫- کارول. ‫- تاشا.
‫کوتاه شده آنتونینا، چه قشنگ. ‫باهات حرف می‌زنه؟
‫اون حتی نمی‌دونه من کی هستم.
‫- نگران نباش. می‌فهمه بالاخره. ‫- چطوری؟
‫چون تو یه پسر فوق‌العاده‌ ‫ با یه سگ فوق‌العاده‌ای.
‫چی کار باید بکنم؟
‫هیچی. بهش فرصت بده.
‫اگه... متوجهم نشه چی؟
‫پس خیلی ارزش ‫دوستی رو نداره.
‫هرچی که هست، هست ‫و هرچی صلاح باشه اتفاق میفته.
‫مثل همیشه.
‫- می‌خوای بریم بازی کنیم؟ ‫- حوصله‌ش رو ندارم.
‫- نگران نباش. یادت می‌ره. ‫- تو مرگ مامان رو یادت رفته؟
‫- اون فرق داره. ‫- کس دیگه‌ای رو که پیدا نکردی.
‫من هنوز آدم مناسبش رو پیدا نکردم. ‫اما تو هنوز جوونی.
‫بابا باید به فکر خودت باشی.
‫چرا؟
‫تو که نمی‌تونی بعداً با ‫من و تاشا زندگی کنی.
‫باید برات زن بگیریم.
‫هرکی زودتر رسید پایین!
‫ترومبون داره می‌بره!
‫ترومبون!
‫بیا بالا! راست، چپ!
‫راست، چپ.
‫سلام پسرها! خوشحالم می‌بینمتون.
‫واسه شام بیاین اینجا. ‫گوشت کبابی می‌خوام درست کنم.
‫می‌دونین که مردها به مواد غذایی ‫درست و حسابی نیاز دارن.
‫- می‌دونم. ‫- بابا سرآشپز خوبیه.
‫بابایی همه کارش خوبه. ‫اما برا انجام دادن بعضی کارهای دیگه هم وقت لازم داره.
‫- ایرنا. ‫- تو مسئولیت‌های زیادی داری.
‫یه کاریش می‌کنم.
‫من به بابا کمک می‌کنم.
‫دارم درمورد چیز دیگه‌ای صحبت می‌کنم.
‫اگه واقعاً می‌خوای کمک کنی، ‫ترومبون رو ببر پیاده‌روی.
‫امروز دل و روده‌ش بهم ریخته.
‫آره.
‫شاید بهتر باشه تو ‫ببریش پیش دامپزشک.
‫ممنون.
‫حالا واقعاً می‌خوای برام همسر پیدا کنی؟
‫بابا خونه‌مون چند متره؟
‫137.5 متره. ‫با ایوون و بدون کارگاه.
‫اتاق مهمون چی؟
‫اون 20 متره. ‫برا چی می‌خوای بدونی؟
‫تکلیفه.
‫شام حاضره پسر.
‫ترومبون از حیوون‌‌های دیگه خوشش میاد؟
‫از گربه‌ها نه.
‫این هم جزو تکالیفته؟
‫بعداً تمومش کن.
‫اتاق برای اجاره. ‫آشپزخانه و حمام مشترک.
‫ذخیره/ویرایش
‫ویژه بانوان. ‫به‌جز اهالی ورشو.
‫تموم شد.
‫چیه این؟
‫کاسرول معروف زیگموت.
‫زولا چطوریه؟ ‫زولا دوست داره حق با اون باشه
‫من به‌خاطر تاد اخراج شدم. ‫شاید بتونم کارم رو پس بگیرم به لطف اون؟
‫رژه داشهوندها
‫واستا ببینم.
‫فکر کنم فهمیدم.
‫می‌تونم از کامپیوترتون استفاده کنم؟
‫حتماً. ‫تو پذیرشه.
‫رژه داشهوندها یک ‫رویداد سالانه‌ است که...
‫رژه داشهوندها تو کراکف. ‫تاد یه بار نزدیک بود برنده بشه توش.
‫مثل اینکه با فاصله کمی باخت.
‫از اون‌موقع زولا می‌خواسته یه گزارش ‫تهیه کنه از بی‌کفایتی برگزارکننده‌هاش.
‫اما نمی‌ذارن هیچ دوربین و خبرنگاری بیاد. ‫خیلی بسته‌س فضا.
‫و می‌خوای واردش بشی؟
‫به‌نظر میاد خیلی سرّیه، ‫اما من تحقیقاتی انجام دادم.
‫برگزارکننده‌ها رو پیدا کردم و... ‫ایناهاشن!
‫خوش‌شانسی.
‫یه اتاق برا اجاره هست تو همون ‫محل تو سایت کوچ‌سرفینگ.
‫" ویژه بانوان. به‌جز اهالی ورشو."
‫به‌نظر میاد خوراک خودته.
‫ایستگاه مرکزی قطار کراکف
‫بخونش.
‫"اگر در خوابت حس کردی
‫که چشم‌های من دیگر ‫با عشق نگاهت نمی‌کنند...
‫بدان که من مُرده‌ام."
‫زیباست، ولی طولانیه.
‫منظورت چیه "طولانیه"؟
‫حروف رو بشمر و ‫بالاترین نرخ رو بده.
‫ببخشید!
‫سلام.
‫استراحت می‌کنین بین کارتون آقایون؟
‫ما رو قهوه‌مون کار می‌کنیم خانم.
‫می‌تونین من رو به این ‫نشونی راهنمایی کنین؟
‫خانم جان خیلی نزدیکه که.
‫پیاده برو. ‫هوا خوبه.
‫ایرنکا؟
‫عشق
‫اوه عالیه.
‫سلام میزبان گرامی!
‫محمد نتونست بیاد به کوه، ‫پس کوه اومد سراغ محمد.
‫- سلام عمو! ‫- سلام!
‫این برا ماست؟
‫دست نزن بهش. مال یه مشتریه. ‫ببین امروز همه‌ش در همین مورده.
‫- این واسه تو. ‫- چی می‌گی؟
‫سلام.
‫بچه‌ها لازم نبود واقعاً.
‫- مشکلی نیست. دوست‌ها برا همینن دیگه؟ ‫- همه جایزه می‌گیرن.
‫- واستا! ‫- ترومبون!
‫- چی‌کار می‌کنی اون زیر؟
‫ببرش! محکم بگیرش!
‫کجا داره می‌ره؟
‫سفت بگیرش!
‫کمک!
‫- محکم بچسبش! ‫- کمک!
‫- بیا اینجا. ‫- بسه دیگه شربازی.
‫عشق
‫سلام می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ببخشید آقا!
‫یه لحظه.
‫- دوباره گم شدی آقای آلبرت؟ ‫- می‌شناسم شما رو؟
‫- با من بیاین سریع! ‫- نمی‌بینی سرمون شلوغه؟
‫اما یه بچه جونش در خطره!
‫و یه سگ.
‫بهش رسیدگی کن.
‫آروم برو. عجله کار شیطونه.
‫می‌شه کمی تندتر بیاین؟
‫انگار داری با دیوار حرف می‌زنی.
‫مردم وقتی حس می‌کنن زندگیشون رو ‫کردن، یه زندگی جدید رو شروع می‌کنن.
‫گفتی "در خطر"؟
‫- سلام آقایون. ‫- سلام ریموند.
‫و دخترها.
‫سلام ببخشید. ‫چی‌کارت کنم حالا؟
‫کمی نوشیدنی بنفش می‌خوای؟ ‫زیگمونت از فرانسه آورده.
‫سلام زیگمونت. ‫نه باید برم سر کار.
‫یه قاب گل بود اینجا. ‫و اینجا...
‫اون مال یه مشتری بود دخترجان. ‫ما تو قبرستون کار می‌کنیم.
‫از قدیم گفتن: "کار عار نیست."
‫البته از یه نظر بخوای نگاه کنی ‫بهش، بستگی داره.
‫- سر حرفت هستی هنوز هم؟ ‫- خب... می‌دونم چی دیدم اینجا.
‫منطق تو رو از نقطه ‫الف به ب می‌رسونه.
‫تخیل همه‌جا می‌برتت.
‫هزیود؟
‫نه انیشتین.
‫خانم شما به‌واسطه تبلیغ اومدین اینجا؟ ‫چرا هیچی نگفتین؟
‫- نگران نباشین. یه شوخی مسخره‌س. ‫- کارول!
‫شما همیشه از مهمون‌هاتون با ‫صحنه‌های وحشتناک پذیرایی می‌کنین؟
‫مهمون‌ها؟
‫تقصیر منه.
‫دیروز حساب قدیمیت تو سایت ‫اجاره اتاق رو دوباره فعال کردم.
‫و اجاره‌ش کردم. ‫اما اگه مشکلی هست...
‫نمی‌تونه تو ایستگاه قطار بخوابه که.
‫- بهتره برم. ‫- راست می‌گه. لطفاً بمونین.
‫- نمی‌خوام مزاحم بشم. ‫- اصرار می‌کنم.
‫- نمی‌خوام یه مزاحمت باشم. ‫- و من واقعاً... دعوتتون می‌کنم به خونه‌م.
‫پس اون‌وقت نمی‌تونم نه بگم که.
‫نه نمی‌تونین.
‫اهل کجایین؟
‫- ورشو. ‫- بیاین داخل. خوش اومدین.
‫خوشش میاد ازتون.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫این جاذبه خونه ماست.
‫نوشیدنی بنفش؟
‫اسمش چیه واقعاً؟ زیگمونت؟
‫یک اسم با ماهیتش فرق داره.
‫به قول پُرفیری، نقطه شروع ‫باید یه موضوع خاص باشه.
‫سلب اسامی، به ما...
‫گونه‌ها رو می‌ده.
‫و سلب گونه‌ها...
‫جنس رو می‌ده.
‫و همین‌طور تا وقتی که به ‫ گسترده‌ترین مفهوم برسیم.
‫چطوره با همین مفهوم ماهیت بریم جلو؟ ‫اسم من ماگداس.
‫خوشوقتیم.
‫از سگ‌ها خوشتون میاد؟
‫بله البته. خیلی زیاد.
‫- بهش چی می‌گین؟ ‫- ترومبون.
‫"بهش نمی‌گیم". ‫اسمش همینه. اون یه عضوی از خونواده‌س.
‫اسم خیلی خوبیه.
‫می‌شه تا شنبه بمونین؟ ‫یه رژه داریم.
‫همون رژه معروف؟
‫خودشه. همه‌مون توشیم. ‫ترومبون و من هم کمک می‌کنیم. مگه نه ترومبون؟
‫فکر نمی‌کنم مهمونمون ‫ علاقه‌مند باشه به این کار.
‫من قبلاً سر کارم زیاد از این کارها می‌کردم. ‫برنامه‌ریزی، استراتژی، برگزاری مراسم.
‫- دوست دارم کمک کنم. ‫- عالیه!
‫نیازی نیست.
‫تازه دوست خوبم و ‫داشهوندش تاد
‫یه بار نزدیک بود جایزه ‫بهترین زوج رو بگیرن.
‫- تاد؟ درسته؟ ‫- آره.
‫- یادته تاد رو؟ ‫- آره.
‫خیلی تلاش کرد طفلی. ‫اما موفق نشد.
‫- همه‌چی ردیفه؟ ‫- آره.
‫ممنون بابت پیشنهادت ‫اما نیازی نداریم به کمک.
‫منظورت چیه "نیازی نداریم به کمک"؟ ‫معلومه که داریم. خیلی عقبیم.
‫آخ!
‫حالا که بحث شد، ‫می‌خوام یه دسته دیگه رو هم پیشنهاد بدم.
‫درسته.
‫- هنر حیوانات. ‫- واقعاً؟
‫نقاشی‌ها و کلاژها رو ‫می‌تونن ثبت کنن.
‫اما مجسمه‌ها ‫بیشترین امتیاز رو می‌گیرن.
‫بامزه‌س.
‫شرط و شروط ‫مشخصی می‌ذاریم.
‫ما نمی‌خوایم کسی به امید ‫یه نمایشگاه تو ورشو باشه
‫وقتی چیزی که نیازه ‫فقط هنر کاربردیه.
‫برا سگ‌ها.
‫لاتریکانین‌هایی این‌شکلی تو ورشو هست.
‫واقعاً مزخرفن.
‫می‌تونم ببینم؟
‫- خیلی مسخره‌ست. ‫- آره.
‫حالا می‌دونیم از هنر سر در میاری
‫واقعاً شاید به کمک نیازی داریم.
‫پیشنهاد می‌کنم دوست جدیدمون ‫ از خانم باشیا اجازه بگیره.
‫- از خانم باشیا؟ ‫- خودش.
‫عالیه. گفتی کارت تو برنامه‌ریزی و ‫مرتب‌کردن چیزها خوبه.
‫آره. تا کی وقت دارم؟
‫دیروز.
‫ببخشید.
‫شهر کراکف
‫برنامه‌ها
‫شهرداری کراکف
‫واحد پرونده‌های سخت و خیلی سخت
‫- صبح بخیر. ‫- یه لحظه.
‫ساعت از 9 گذشته.
‫خانم...
‫شما اهل اینجا نیستین، نه؟
‫مربوطه؟
‫چقدر عجله داری. ‫چای می‌خوری؟
‫- نه ممنون. ‫- نه؟ بیسکوییت چی؟
‫بازم نه ممنون.
‫من مجوز ورود ماشین‌ها به میدون ‫اصلی رو می‌خوام برا رژه سگ‌ها.
‫رژه داشهوندها...
‫5 روز دیگه‌ست که.
‫خیلی‌خب.
‫باید فرم دال رو پر کنی...
‫فرم دال 125، نه؟
‫درسته، ولی چیزی که ‫اینجا نیست...
‫این هم فرم اف45.
‫چهل...
‫خب
‫مجوز چی شد؟
‫برا همین اینجام.
‫مجوز ورود ماشین به خیابون‌ها.
‫خانم شما باید بری به اونجا.
‫برونی تا میدون اصلی.
‫درست می‌گم؟
‫بدون این، دست من بسته‌س.
‫عالیه. ناخن‌هام خراب شد.
‫خانم لطفاً با مجوز برگرد، خب؟
‫باشه. تشکر.
‫انگار بیکارم.
‫شهرداری و شورای شهر کراکف ‫شهردار کراکف
‫چقد دیگه مونده؟
‫عجله کار شیطونه.
‫از موعد تاریخ باخبر هستین؟
‫چای می‌خورین؟
‫گرفتم.
‫بله.
‫درست.
‫متأسفانه نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫ببخشید؟؟
‫به مجوز عبور از جدول نیاز دارین.
‫اون‌ها آثار باستانی‌ای هستن.
‫بهتره مستقیم برین سراغ ‫ بایگانی شهر که توی...
‫باشه. خودم پیداش می‌کنم.
‫در.
‫ببخشید.
‫استراحت 10:30 تا 10:50
‫زیاد وقتتون رو نمی‌گیره کارم.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫مجوز عبور از روی جداول ‫برای میدان اصلی شهر لطفاً.
‫عجله چرا دارین؟ ‫چای می‌خورین؟
‫- چای نمی‌خوام. ‫- چرا این‌قدر عصبانی هستین؟
‫عصبانی نیستم. ‫می‌شه برسیم سر اصل مطلب؟
‫- و مجوز ورود به میدان اصلی‌ کو؟ ‫- ببخشید؟
‫بدون اون نمی‌تونم مجوز عبور ‫از روی جداول رو صادر کنم.
‫عضو مهمی از میدون اصلی‌ان.
‫پس برای ورود به میدون اصلی، ‫به مجوز عبور و مرور در خیابان‌های مجاز دارم؟
‫و برای ورود به خیابون‌های مجاز، ‫ نیاز به مجوز عبور از روی جداول دارم.
‫برای عبور از روی جداول، ‫نیاز به مجوز عبور و مرور در میدان اصلی دارم.
‫درسته. چیش قابل فهم نیست؟
‫برین واحد ارتباطات، ‫اتاق 102 و دنبال...
‫دقیقاً می‌دونم دنبال کی باشم.
‫شهرداری کراکف
‫واحد پرونده‌های سخت و خیلی سخت
‫- ببخشید. ‫- دیدی چی شد؟
‫باز برگشتی خانم؟ ‫این‌قدر زود؟
‫مجوز عبور و مرور در میدان اصلی لطفاً.
‫خانم من خیلی متأسفم ‫ولی دستم بسته‌س.
‫اگه این‌طوریه می‌خوام دستی بنویسین ‫که مجوز رو رد کردین.
‫ببخشید؟
‫با امضا و مهر رسمیتون.
‫صاف می‌برمش پیش مدیرتون ‫و بعد به گوش رسانه می‌رسونم. محلی و ملی.
‫خانم.
‫نمی‌فهمم چرا این‌قدر عجله داری.
‫امروز صبح یه تماس داشتم ‫از سمت موسسه‌تون.
‫این مجوز اصلاً ضروری نیست.
‫کی زنگ زد؟
‫یه خانمی بود.
‫- فکر کنم اسمش... ‫- ایرنکا؟
‫ایرنکا، خودشه. ‫ذهنم رو خوندی.
‫درمورد رنگ کارت‌های شناسایی ‫ صحبت کردیم. بگذریم ازش...
‫تمام. زودتر هم می‌تونستم انجامش ‫بدم ولی کمی مانع سر راهم بود.
‫- آفرین. ‫- آره، آفرین.
‫- چی گفتی؟ نفهمیدم. ‫- خوشحالم به خیر گذشت.
‫کارت درسته.
‫ویکتور.
‫دعوتنامه‌ها؟
‫حدود 20 تا تماس و 10 تا ملاقات رودررو.
‫- انجام شد. ‫- چرا ایمیل نمی‌زنین؟ راحت‌تره که.
‫ما دوست داریم شخصی‌سازی کنیم.
‫به‌نظر میاد دوست ‫دارین وقت تلف کنین.
‫بله. غذاها؟
‫تمام.
‫تقریباً.
‫هی! ولش کن! ‫بده‌ش به من!
‫سلام.
‫خوب...
‫خوب هواییه. امروز خوب هواییه.
‫ساندویچ می‌خوری یا ‫خاگینه یا اوتمیل؟
‫قهوه. معمولاً صبحانه نمی‌خورم.
‫عالیه که.
‫کارول. شاید همه دوست ندارن.
‫داشتم به حامی مالی فکر می‌کردم. ‫اجازه هست؟
‫حتماً.
‫از اونجا که هیچ حامی‌ی ندارین، می‌تونیم یه ‫ ویدیوی تبلیغاتی درست کنیم برا رویداد.
‫می‌تونم براتون انجامش بدم.
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫ما حامی نداریم چون نیازی نداریم بهشون.
‫کاری که می‌کنیم رو دوست داریم.
‫برا همین مجانی انجامش می‌دیم ‫و نمی‌خوایم عوضش کنیم.
‫و برا همین هیچ دوربین و رسانه‌ای نیست اونجا.
‫فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫متشکرم. بازم ‫شیرکاکائوی داغ می‌خوری؟
‫شیرکاکائو دارین؟
‫چرا؟ می‌خوای؟
‫نه.
‫باشه.
‫خب امروز چی‌کار کنم؟
‫ممنون که می‌پرسی. ‫امروز تا قبل از ظهر واقعاً دوست دارم که
‫هیچ‌کاری نکنی.
‫شیرکاکائوی داغ می‌خوای؟
‫این چطوره برا یه خبر؟
‫به زولا ‫این چطوره برا یه خبر؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌تونم اونجا رو ببینم؟
‫یعنی نه.
‫گرسنه‌ای؟
‫اسباب‌بازی خاصی داری؟
‫نه؟
‫بریم بیرون؟
‫ترومبون! واستا! ‫آروم برو!
‫ترومبون! خواهشاً!
‫می‌شه برگردیم خونه؟
‫اوه نه رفیق! عمراً...
‫اصلاً.
‫نه!
‫خب حالا فهمیدم.
‫باشکوه زندگی کن ‫زیبا بمان
‫از کریستوف: ‫گوشه دفتر ما در بوزگو سیالا و میزلز
‫5 دقیقه یا 10 دقیقه ‫تأخیر رو درک می‌کنم، ولی...
‫کریسی دیگه همینه که هست هست.
‫بی‌خیال، بس کن...
‫این دفتر توئه؟
‫آره. خوشت میاد؟ ‫قشنگه، نه؟
‫قشنگه.
‫نوشیدنی می‌خوری؟ ‫ما داریم می‌خوریم.
‫نه، میل ندارم فعلاً.
‫ما منتظر یه مهمونیم. ‫دیر کرده.
‫- ایناهاش. سلام استاد. ‫- سلام.
‫هنرت چطوره کریستوف؟
‫بهتر از این هم می‌تونه باشه.
‫ناامید نشو.
‫همیشه می‌گم ‫هیچ‌کس نباید ناامید بشه.
‫خانم، این مسئله خیلی جدیه. ‫باید سریع بریم سراغ اصل مطلب.
‫- نوشابه لطفاً. ‫- بله قربان.
‫کل شب رو داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫باید تصمیم بگیریم چه معیارهایی رو باید برا ‫داشهوندها خرگوشی درنظر بگیریم.
‫چی؟
‫دمشون رو ببین آخه.
‫می‌دونم بحث‌برانگیزه و خیلی غیرمتعارفه
‫ولی باید دم رو درنظر بگیریم.
‫اندازه‌گیری داشهوندها ‫یه مسئله پیچیده و حساسه.
‫چه اندازه‌گیری‌ی؟
‫استاد یه فوق‌متخصص ‫ زمینه سگ‌شناسی‌ان.
‫همین الان به من گفتن که مرکز درمان و ‫پیشگیری بیماری‌ها مقداری نگرانی دارن.
‫یکی باید برسه همین الان‌ها.
‫من نمی‌تونم برم.
‫ماگدا من نمی‌تونم برم مدرسه ‫ دنبال کارول، می‌شه تو...
‫- می‌خوای من برم الان؟ ‫- نشونی رو برات پیامک می‌کنم. ممنون.
‫زودی... برمی‌گردم.
‫تو بیرونی.
‫سه، دو، یک...
‫5 تا از خطرناک‌ترین ‫هیولاهای جنگلی رو نام ببر.
‫تو هم سوختی.
‫یکی دیگه بریم.
‫بهترین قدرت‌های ‫ابرقهرمان‌ها رو نام ببر.
‫بی‌خیال. یه چیز ساده بهش بدین. ‫سنش نمی‌رسه به فیلم‌های ابرقهرمانی.
‫فیلم‌های پرنسسی ‫نگاه می‌کنه با باباش.
‫شروع کن.
‫پرواز کردن.
‫سرعت بالا.
‫چشم‌های لیزری!
‫قدرت ماورایی.
‫ذهن‌خوانی.
‫این دفعه... کارت خوب بود.
‫فقط این دفعه.
‫چه باحال. از کجا می‌دونستی؟
‫تو شغلم...
‫منظورم شغل قبلیمه، باید کلی چیز درمورد ‫ فیلم‌های تلویزیون و سینما می‌دونستم.
‫و باید از ابرقدرت‌هام استفاده می‌کردم.
‫اون دختره‌ای که بهم لبخند می‌زد کی بود؟
‫- بهم لبخند زد؟ واقعاً دیدی تو هم؟ ‫- آره!
‫اون تاشاس. ‫یه روزی با هم ازدواج می‌کنیم.
‫تو هم فکر می‌کنی ‫ من زیادی بچه‌م؟
‫نه.
‫هرکاری بخوای تو زندگی بکنی، باید ‫خیلی زود برنامه‌ بریزی براش. بریم.
‫بابا می‌گه باید صبر کنم. ‫اینجور چیزها رو نباید براش عجله کرد.
‫برا همین کسی رو پیدا نکرده هنوز.
‫بابا برا این تنهاست چون مامانم ‫ وقتی من به‌دنیا اومدم مرد.
‫- منظورم اینه که... آخه اگه اون دختره... ‫- تاشا.
‫تاشا.
‫اگه واقعاً خوشت میاد ازش، ‫ باهاش حرف بزن. صبر نکن.
‫کمکم می‌کنی؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫بریم.
‫برو داخل.
‫در این صورت باید باز هم مشورت کنیم.
‫- بازرس بهداشت اومد؟ ‫- همین الان رفت.
‫بشین بچه.
‫- مشکلیه؟ ‫- هیچی. همه‌چی ردیفه.
‫- هیچی؟ ‫- هیچی. این خوبه، مگه نه؟
‫خیلی خوبه.
‫- تمرکز کن کریستف. ‫- معذرت می‌خوام.
‫با دکتر گز و دکتر گزمن صحبت می‌کنم.
‫فکر کنم واجبه که مسئله ‫ اندازه‌گیری فقط دم رو حل کنیم.
‫منم همین فکر رو می‌کنم.
‫- چی‌کار می‌کنه؟ ‫- می‌خواد اجرا کنه.
‫حالا؟ حین کار؟
‫استراحتی می‌کنیم دیگه.
‫- نوشیدنی لطفاً. ‫- الان میارم.
‫ممنونم استاد.
‫- ممنونم. خوشحال شدم. خداحافاظ. ‫- خداحافظ.
‫- مدرسه چطوره؟ ‫- خوبه.
‫"خوبه"؟
‫یادم نبود که نباید از مردهای ‫بزرگ این رو بپرسیم.
‫می‌شه بریم خونه دیگه؟
‫- خونه؟ خل شدی؟ امروز سه‌شنبه‌س. ‫- سه‌شنبه‌ها چه خبره؟
‫سه‌شنبه‌ روز پدروپسریه.
‫تو میدون نووی زاپیکانکی می‌خوریم. ‫بعد هم مرگ.
‫چی؟!
‫- شعرخونی. ‫- مرگ. می‌خوای بیای؟
‫مطمئنم ماگدا برنامه‌های ‫ خودش رو داره. تو گوشیش.
‫راستش آره برنامه دارم. ‫اما... دفعه بعد میام باهاتون.
‫حتماً.
‫- هرکی آخر برسه، کچاپ بهش نمی‌رسه! ‫- بابا!
‫عزیزم تو رفتی اونجا که یه گزارش تهیه کنی.
‫حس می‌کنم آخرش این رژه ‫رو تو برگزار می‌کنی.
‫خوب می‌شناسی من رو.
‫کسی چیزی شک نکرد؟
‫سگشون. واقعاً شک کرده.
‫اوه خدایا.
‫ماگدا؟
‫آناتول، تکون نمی‌خوره.
‫چی شده؟
‫تورمبون حرکت نمی‌کنه. ‫فکر کنم مرده.
‫دوربین رو روشن کن.
‫همون‌طور که فکر می‌کردم. ‫گرفتگی عضلانیه.
‫مدت زیادی واستاده بوده. ‫باید ماساژش بدی.
‫آخه چطوری؟
‫بهت نشون می‌دم. ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫اینجا رو لمس کن. ‫کنار ستون فقراتش.
‫نمی‌تونم.
‫می‌تونی. تمرکز کن. ‫وقت زیادی نیست.
‫ولی دردش میاد.
‫زود باش ماگدا. ‫همینجا.
‫نمی‌تونم!
‫زود باش.
‫«لهستان جوان» خود مرگه. ‫تاشا رو نمی‌تونستم اونجا ببرم.
‫خب کجا می‌خواستی ببریش؟ ‫گوش می‌دم.
‫یه فیلم ابرقهرمانی ببینیم.
‫با پروازکردن و سرعت ماورایی ‫و چشم‌های لیزری و ذهن‌خوانی.
‫خیلی زود نیست دیدن ‫این فیلم‌ها برا شما؟
‫ماگدا! ترومبون!
‫ماگدا!
‫- همه‌چی ردیفه؟ ‫- آره.
‫ترومبون!
‫خب راستش ترومبون...
‫ترومبون رو بردم برا پیاده‌روی...
‫خب چی شد؟
‫خیلی خوش گذشت.
‫خوشحالم خوش گذشته.
‫ببینین کی اینجاس.
‫- باباجونت برات سیبت رو پوست کنده؟ ‫- و درمورد اسب‌های تک‌شاخ داستان خونده برات؟
‫اذیتش نکن وگرنه پوست ‫ سیب ممکنه بپره تو گلوش.
‫تو سیبت رو خوردی؟
‫بدجنس نباش اگه کسی ‫برات ساندویچ درست نمی‌کنه.
‫چی؟
‫یه چی بگو آدام.
‫من دیگه گرسنه نیستم.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫- سلام آقای کریستوف! ‫- سلام.
‫آلو تازه دارم. ‫خوراک پایه.
‫می‌تونم امتحان کنم؟
‫معلومه می‌تونی. ‫همه‌ش طبیعیه.
‫سلام خانم یانکا.
‫- سلام آقای کریسیو. ‫- یک کیلو سیب‌زمینی لطفاً.
‫5 و نیم شد.
‫اونجا می‌ده 4 و نیم.
‫اما مال من بهترینه.
‫راست می‌گه.
‫5 چطوره؟
‫چه تعریف عجیبی.
‫باید با
‫رنگ چشم‌های فندقیت ‫ در نور آفتاب شروع می‌کردم.
‫اما نگفتم چون همه تو این شهر که شاعر نیستن. ‫نه خانم دوروتا؟
‫همه نه. چه می‌شه کرد؟
‫- اما... ‫- همه نه.
‫همه هنرمند که هستن، نه؟
‫داشتم فکر می‌کردم راجع به لاتریکانین. ‫نباید ازش خجالت بکشی.
‫خودت که دیدیش.
‫خب که چی؟ ‫همه تو ورشو می‌دونن چیه.
‫دنبال همچین شهرتی نبودم.
‫همه باید از یه جایی شروع کنن بالاخره.
‫خالق یه مجسمه ‫مشهور بودن که شروع خوبیه.
‫- آندره! ‫- چیه؟
‫بیا اینجا!
‫باجه‌ها باید هر دو طرف قرار بگیرن.
‫همیشه همین‌طوری بوده عزیزم.
‫- اما طبق برنامه جدید... ‫- همیشه همین بوده. خوبشه.
‫می‌تونه بهترم باشه.
‫ماگدا چرا تو همه‌چی ‫دخالت می‌کنی؟
‫- کریسی! یه لحظه دست نگهدار. ‫- بله؟
‫می‌شه بیای اینجا یه دقیقه؟
‫کریسی، خانم ماگدا می‌خواد ‫ همه‌چی رو عوض کنه.
‫آخه مسیر بهتر می‌شه ‫اگه باجه‌ها دوطرف باشن و ...
‫می‌بینی؟
‫فضای بهتری برای ‫ راه رفتن ایجاد می‌شه و...
‫و هیچکس پاش گیر نمی‌کنه. ‫به‌عنوان مثال توسط یه سگ.
‫کریس.
‫درست. آقایون! ‫نصف باجه‌ها برن اون سمت.
‫میکائیل، می‌تونی؟ ‫ممنون.
‫کریس...
‫بشین. پسر خوب!
‫ویکتور، ببین. کارول ‫ چطور با اضطراب کنار میاد؟
‫نمی‌دونم جانم. ‫چه سوالای عجیبی می‌پرسی.
‫چرا؟ تاحالا رو صحنه ‫جلو مردم اجرایی کرده؟
‫مثلاً تو یه نمایش یا مسابقه شعرخونی؟
‫نمی‌دونم. چطور؟
‫یه فکری دارم.
‫یه لحظه واستا، باشه؟
‫الو؟
‫سلام ماگدا. اولام. ‫واستا، قطع نکن. درمورد زولاس.
‫ماگدا، تو کراکفی، نه؟
‫درمورد گزارشه. ‫زولا چراغ سبز داد بهت.
‫می‌شناسیش که. غرورش اجازه نمی‌ده زنگ بزنه. ‫خوشبختانه من بهت زنگ زدم.
‫ماگدا برگشتی تو پیشمون. ‫تبریک!
‫تاد چی شد؟
‫نمی‌دونم.
‫زیر نظر بهترین متخصص‌هاس. ‫نگرانش نباش.
‫ماگدا حالا که داریم باهم حرف می‌زنیم، ‫کل این ماجرا با دیوید...
‫پارسال از منگنه استفاده نکردین. ‫برا همین...
‫- جابجا شد؟ ‫- آره.
‫بیین.
‫- تو همه‌چی رو داری ثبت می‌کنی. ‫- نه.
‫تو یه خبرنگاری.
‫- از روزنامه ورشو. یه نیم‌قطع. ‫- نه.
‫- دنبال داستانی؟ ‫- نه.
‫چی شده؟
‫نگران نباش. با بابات ‫صحبت می‌کنم. کریستوف!
‫ولی بابا که همه‌چی رو می‌دونه.
‫- ببخشید؟ ‫- می‌خواست که ماگدا همه‌چی رو ثبت کنه.
‫بله. جمع‌آوری داده برای سال بعد. ‫برا مصرف شخصی.
‫بابا هی می‌گه ‫برنامه‌ریزی ماگدا چقدر خوبه.
‫- نمی‌خواد هیچ خرابکاری‌ی بشه. ‫- آره.
‫- می‌خوای بریم قدمی بزنیم؟ ‫- حتماً. کجا؟
‫- تا اونجا. ‫- بریم.
‫- فعلاً. ‫- خداحافظ.
‫ممنون.
‫- حالا برا چی می‌خوایشون؟ ‫- هیچی واقعاً.
‫تو توی تلویزیون کار می‌کنی. ‫وقتی درخواست کردی آمارت رو دراوردم.
‫کسی هستی برا خودت.
‫دیگه نه. ولی می‌تونم دوباره بشم.
‫این گزارش برگ برنده شانس منه. ‫مهم‌ترین چیزه برا من دیگه.
‫مثل تاشا برا من؟
‫دقیقاً.
‫اگه به من کمک کنی به بابا نمی‌گم.
‫- حله. ‫- حله.
‫بگو جریان چیه.
‫می‌دونم چطوری می‌تونی ‫خودت رو به دختره نشون بدی.
‫- من رو نمی‌بینه. ‫- چرا به‌زودی می‌بینه.
‫یه‌کم تشویقی می‌دی بهم؟
‫بیا.
‫ممنون.
‫اونجا وایستا.
‫این کار رو بکن. بشین.
‫سگ خوب.
‫بندش رو باز کن.
‫- صداش بزن. ‫- ترومبون، بیا اینجا!
‫بیا ترومبون!
‫بخواب!
‫سگ خوب!
‫خوبه. ترومبون!
‫حرف بزن!
‫بیا.
‫صداش بزن.
‫بیا اینجا ترومبون!
‫تو رژه باهاش اجرا کن تا ‫تاشا خوشش بیاد ازتون.
‫دعوتش کن.
‫از همین می‌ترسم.
‫چی‌کار می‌کنین؟ ‫ترومبون.
‫بابا می‌خوام تو رژه شرکت کنم!
‫می‌خوای کمکم کنی ‫برا مراسم افتتاحیه؟
‫نه ترومبون و کارول باهم ‫می‌خوان نمایش داشته باشن.
‫- چیه جریان؟ شرط‌ گذاشتین؟ ‫- دوست دارم امتحان کنم.
‫لازم نیس هیچی رو به ‫هیچ‌کس اثبات کنی.
‫کلی آدم اونجاست که سال‌ها تجربه دارن ‫و تو کوچیکی...
‫- مرسی که بهم اعتماد داری. ‫- ترومبون گوش می‌ده.
‫- کارول می‌دونه داره چی‌کار می‌کنه. ‫- می‌دونم؟
‫عالی می‌شه. ‫می‌بینین.
‫- اما اون... ‫- "اما اون" چی؟
‫چه سگ نازی.
‫ای بابا! ولش کن!
‫- بینگو! ولش کن! نابودش می‌کنه. ‫- آروم باشین خانم.
‫- بینگو! ‫- اوه نه!
‫اوه خدای من!
‫- اوه نه! ‫- اوه خدای من!
‫ماگدا!
‫رو چی کار می‌کنی؟ ‫رژه دیگه تقریباً آماده‌س.
‫فقط دارم دوباره بررسی می‌کنم.
‫طبق معمول. خیلی‌خب.
‫می‌شه مراقب ترومبون باشی؟ ‫می‌خوام کارول رو پیش ویکتور ببرم.
‫دارن می‌رن سر یه اجرا و ‫بعد هم کارول می‌مونه اونجا.
‫امشب فقط یا کل هفته رو؟
‫فقط برا صبحانه و چندتا چیز دیگه‌س.
‫صبحانه؟
‫آره، برا فردا. ‫چی می‌گی حالا؟
‫- مشکلی نیست. ‫- ممنون. کارول!
‫- می‌تونم خودم برم؟ ‫- نه نمی‌تونی.
‫بالشم!
‫چی؟
‫بالشش.
‫کارول عجله کن. ‫ویکتور تا همیشه صبر نمی‌کنه.
‫آها، بالش.
‫کارول! آروم برو!
‫کارولک! آروم برو لطفاً.
‫به خودت آسیب می‌زنی.
‫ماگدا؟
‫چرا در رو باز گذاشتی؟
‫چی؟
‫ترومبون!
‫ترومبون کو؟
‫- ترومبون! ‫- ترومبون!
‫ترومبون!
‫یه داشهوند ندیدین با ‫یه ریش کوچولو...
‫نه ندیدیم. ‫شرمنده.
‫- من ازت خواستم مراقبش باش! ‫- بودم!
‫- چرا در رو نبستی؟ ‫- خودت نبستی در رو!
‫چطور می‌تونی اون همه مجوز رو تو یه روز بگیری ‫ ولی یه سگ رو در عرض ده دقیقه گم کنی؟
‫- گوشیت رو بذار کنار. مفید باش! ‫- می‌خوام تو گروه‌ها اعلانیه بذارم.
‫گروه مروه چی!
‫- واستا! ‫- ترومبون!
‫شنیدی؟
‫شندیم. یه تصادف با یه ‫ سگ تو خیابون ریمونت.
‫- ببخشید! ‫- زنگ بزنم به آمبولانس یا دامپزشک؟
‫کجا؟
‫تو خیابون ریمونت.
‫آقای آلبرت. باز دوباره؟
‫می‌شناسم شما رو؟
‫ماگدا نفس بکش. ‫بشین.
‫چی شده؟
‫از سگ‌ها می‌ترسم.
‫از کی تاحالا؟
‫از همیشه.
‫وقتی بچه بودم، یه داشهوند ‫گازم گرفت جلو بقیه بچه‌ها و خندیدن بهم.
‫از اون‌موقع همیشه حس می‌کردم سگ‌ها ‫می‌خوان آسیب بزنن بهم.
‫اما به‌نظر میاد این منم که ‫ بهشون آسیب می‌زنم.
‫نه اینطور نیست. این یه اتفاق بود.
‫من یکیشون رو کشتم. ‫یا شاید هم نزدیک بود بکشم، کی می‌دونه؟
‫و حالا هم ترومبون. ‫معذرت می‌خوام!
‫شاید زیادی دغدغه داری.
‫من همینم.
‫بهانه بدیه. ‫من که یه پدر مجردم.
‫اگه مثل تو بود زندگیم، ‫ دیوانه شده بودم تاحالا.
‫خب پس چی‌کار کنم؟
‫گاهی باید قبول کنی جریان زندگی رو ‫ و مبارزه نکنی باهاش.
‫تو نمی‌تونی همه‌چی رو کنترل کنی.
‫همین کافیه؟
‫متأسفانه نه.
‫باید از پل دبنیکی بپری تو رودخونه
‫شمشیر رو برداری ‫و باهاش اژدها رو بکشی.
‫پشت اژدها یه صندوق طلاییه ‫با راه‌حل‌های تمام مشکلاتت.
‫خیلی‌خب. فراموش کن هرچی گفتم رو. ‫ازت می‌خوام که... کاری بکنی.
‫باید ترومبون رو پیدا کنیم.
‫"یه شاهوند ولگرد هست تو پارک جردن." ‫بریم؟
‫این پارک جردنه!
‫ترومبون!
‫- یه داشهوند ندیدین که... ‫- نه ببخشید
‫ترومبون!
‫ترومبون عزیزم! چی شد؟
‫کجا رفتی؟ ‫خدایا!
‫کجا بودی ترومبون؟
‫دیگه نترس.
‫راحت باش. نترس.
‫ترومبون، بریم اون ‫جای خاص رو به ماگدا نشون بدیم؟
‫بریم.
‫سگم تمیز بشه. ‫کی بود کثیف شده بود و حالا تمیز شده؟
‫خدایا، مراقب باش!
‫شناکردن دوست داره؟ ‫غرق که نمی‌شه، می‌شه؟
‫نه بابا. فقط آب‌بازی می‌کنه.
‫تابلو رو ندیدین؟
‫ما که کاری نمی‌کنیم.
‫سگ بیچاره.
‫می‌دونی چندتا جریمه من دادم ‫برا تف‌انداختن و کارهای دیگه؟
‫- ولش کن. ‫- رو تابلو عکس آدمه، نه سگ. نه؟
‫قانون قانونه. من که ننوشتمشون.
‫خیلی معذرت می‌خوایم. متوجه نشدیم. ‫لطفاً جریمه رو بنویسین و...
‫سگ رو برمی‌دارم و می‌ریم.
‫- هیس لطفاً. ‫- عمراً. پولی نمی‌دیم ما.
‫پس ترجیح می‌دی باهام بیای؟
‫ترومبون!
‫می‌دونی که مجبور نیستی بپردازی، نه؟
‫سعی می‌کنم از دردسر دوری کنم.
‫داشتم به چیزی که درمورد ‫ مجسمه‌م گفتی فکر می‌کردم.
‫شاید خیلی هم شروع بدی نباشه.
‫معلومه که نیست.
‫اما اگه در آینده تو هر ‫مسابقه‌ای شرکت کردی
‫اول شرایط و ضوابطش رو بخون.
‫وقتش رو نداشتم.
‫یکی بهم پیشنهادش داد ‫ منم سریع رفتم سراغ کار.
‫اشتباه فهمیدم...
‫باشه. دفعه بعد واسه تو ‫ شرایط و ضوابطش رو می‌خونم.
‫- البته اگه باز هم ببینیم هم رو. ‫- البته.
‫- چون... من تو قراردادها واردم. ‫- شکی نیست درش.
‫- یه کاراموزی گرفتم تو وین. ‫- تو وین.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫وین. شهر هنرمندها و سلطنت امپراتوری.
‫تبریک! کی می‌ری؟ ‫منتظر چی هستی؟
‫گمونم منتظر یه نشونه ‫که هنوز هم دیر نیست برام.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه نفر یه بار بهم گفت که نمی‌تونی ‫همه‌چیز زندگی رو کنترل کنی.
‫که... باید ول کنی بعضی چیزها رو ‫ و مبارزه نکنی باهاشون.
‫- چه عاقل به نظر می‌رسه هرکی بوده. ‫- آره واقعاً.
‫مطمئنم اهل کراکف بود.
‫متأسفانه بله.
‫تو دستیار پخت اردک کراکفی هستی.
‫- زیباست. ‫- تقریباً حاضره.
‫خیلی گرسنه‌م.
‫تا کمتر از سه ساعت دیگه حاضره.
‫راز آشپزی خوب رو می‌دونی؟ ‫صبر.
‫من صبور نیستم.
‫هیچ دستور کراکفی‌ی نیست ‫که تو 15ثانیه آماده بشه؟
‫ببخشید.
‫تو کل 15 ثانیه رو صبر کردی برا انتخاب این.
‫تاحالا این‌قدر صبور ندیده بودمت.
‫ویژگی خاصمه.
‫خیلی‌خب.
‫گاهی
‫و فقط گاهی...
‫خوبه عجله داشتن.
‫تو واقعاً هیچ‌وقت آروم نمی‌گیری؟
‫هیچ‌وقت نرفتی به یه کلاس یوگا ‫تو جنگل که توش موبایل هم غدغنه؟
‫فکر می‌کردم تو ورشو ‫یه زندگی آروم محبوبه.
‫یه‌جورایی من ‫هیچوقت فرصتش رو نداشتم.
‫پس باید یه دوره فشرده برداری.
‫چی؟ نه.
‫نشستی رو یه تراس. ‫آروم نوشیدنیت رو می‌خوری.
‫به کراکف نگاه می‌کنی.
‫مسخره‌م می‌کنی ولی... ‫من وابسته‌م به شغلم.
‫هیچی دیگه ندارم.
‫اگه هدف نداشته باشم، اون‌وقت...
‫حس می‌کنم وجود ندارم و... ‫هیچ‌کی بهم نیاز نداره.
‫اما درست می‌گی. گاهی خوبه که ‫از یه منظر دیگه دنیا رو ببینی.
‫باهام بیا.
‫تموم شده؟
‫بله.
‫گمونم...
‫آره فکر کنم.
‫چرا؟
‫اجازه هست؟
‫مواظب باش، سنگینه.
‫- چطوری؟ ‫- اینطوری.
‫جور شد.
‫پیش به سوی عشق
‫می‌دونستم.
‫من که دیگه رفتم.
‫منظورت چیه زیگمونت؟
‫درخشان شدی. ‫یه هاله نور دورته.
‫حالت خوبه!
‫ببخشید؟
‫گوش کن. بعد می‌تونیم ‫ درباره معنی عشق صحبت کنیم.
‫اما نمی‌تونی پنهونش کنی. ‫برنامه‌ت برا امروز چیه؟
‫باید برنامه‌ای داشته باشم؟
‫همیشه مقداری دیوانگی هم وجود داره تو عشق.
‫و در دیوانگی، همیشه یه دلیلی وجود داره.
‫برا همین من امیدم رو از دست نمی‌دم.
‫واستا! برنامه رو چی‌کار کنم؟
‫حداقل گل بخر!
‫ای مجسمه‌ساز!
‫- اوه فسقلی! ‫- فسقلی!
‫صبحونه چطور بود؟
‫سگ دوست داری؟
‫- آره. ‫- وقتت آزاده شنبه؟
‫ماگدا!
‫قشنگ شدی.
‫لباست باحاله.
‫ممنون.
‫کارول می‌خواد یکم دیگه تمرین کنه. ‫دیشب مدام درموردش صحبت می‌کرد.
‫باشه. می‌رم... حاضر بشم.
‫ماگدا.
‫باید مراقب باشی.
‫خیلی وقته باکسی آشنا نشده ‫و از تو خوشش اومده.
‫یا که به مشکل می‌خوریم.
‫باشه. یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ سلام.
‫بله؟ چیزی می‌خواین؟
‫- یه دسته گل می‌خوام. ‫- خب. چه نوعی؟
‫چیزی تو مایه‌های...
‫مدل ورشویی.
‫چه مدلی؟
‫ترومبون!
‫تمرکز کن. یه بار دیگه.
‫ترومبون!
‫ترومبون! بیا اینجا.
‫داره بهت می‌پره چون خوشحاله.
‫اگه برگردی و بهش محل ندی، ‫راحت‌تر آروم می‌شه.
‫ترومبون!
‫بی‌فایده‌س.
‫چرا؟
‫همه به من نگاه می‌کنن. ‫تاشا هم میاد.
‫دعوتش کردی؟
‫و مضطربی؟
‫نه، اما بهترین بهترین‌ها نمی‌شم.
‫اما هنوز وقت داری. ‫حین مراسم هستم اونجا تا کمکت کنم.
‫- قول می‌دی؟ ‫- قول.
‫پس؟ یه بار دیگه؟
‫شروع کن پس. ‫صداش کن.
‫ترومبون!
‫محشره!
‫سلام.
‫سلام. پس شناختی من رو. مشکلی نیست. ‫من برا یه کار خصوصی اومدم اینجا.
‫- ببخشید؟ ‫- دیویدم.
‫کریستوف. جریان چیه؟
‫- اومدم ماگدا رو ببینم. ‫- منظورت چیه؟
‫خب من نامزدشم.
‫بله.
‫بیا داخل.
‫پس ازم بهت نگفته.
‫ازش برمیاد این کار.
‫زن داری؟
‫فوت کرده.
‫متأسفم.
‫- تو چی‌کار می‌کنی اینجا؟ ‫- باید می‌دیدمت عزیزم.
‫- به من نگو عزیزم. ‫- ما می‌ریم. بیا بریم کارول.
‫- نه کریسی واستا. ‫- ممنون رفیق.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫چطور پیدام کردی اصلاً؟
‫می‌دونی که تمام گذرواژه‌هات رو بلدم. ‫رزروت رو دیدم. همین جانم.
‫به من نگو این رو.
‫جای خوبیه.
‫خوب.
‫باز هم موفق شدی ماگدا.
‫همه سر کار دارن ازت صحبت ‫می‌کنن. حتی زولا. نمی‌تونه
‫ازت حرف نزنه و من هم نمی‌تونم بهت فکر نکنم.
‫من یه کار احمقانه کردم.
‫بیا فراموشش کنیم.
‫برا توئه.
‫من ترسیدم.
‫از احساساتم برا خودم و خودت ترسیدم.
‫ از اینکه آیا می‌تونم جایی برا خودم تو ‫تلویزیون محکم کنم یا نه.
‫و تو... ‫تو همیشه پشتم بودی ماگدا.
‫بدون تو گم شدم.
‫تو گفتی هیچ جایی ندارم تو برنامه‌ت.
‫حالا داری.
‫یعنی
‫همیشه داشتی. ‫به این راحتی ازمون ناامید نشو عزیزم.
‫باشه.
‫گوش کن دیوید.
‫نمی‌خوام باهات زندگی کنم. ‫اصلاً ازت خوشم نمیاد.
‫برگرد ورشو و به زندگیت که هیچ جایی ‫برا کس دیگه‌ای جز خودت نداره.
‫عزیزم بی‌خیال.
‫برو. دیگه بهم نگو "عزیزم". ‫کافیه.
‫مطمئنی؟
‫این واقعاً تویی؟
‫بله.
‫شما رو تو تلویزیون دیدم من.
‫بردار دیگه.
‫می‌خوای بریم پیاده‌روی؟
‫مشکلی نیست.
‫بیا.
‫اونجا.
‫چطوره که کلیدش رو داری؟
‫- تو هیچ‌وقت گلدون‌های همسایه‌ت رو آب نمی‌دی؟ ‫- نه.
‫فرستادن به درایو خارجی
‫کپی کردن
‫چطوره؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫بابا، اجازه هست؟
‫- حتماً. ‫- آخ جون!
‫ببین کی زنگ می‌زنه.
‫اون باید برداره.
‫درموردش فکر می‌کنم.
‫کارول!
‫زود قطع می‌کنه. ‫اون باید برداره.
‫درست فکر نمی‌کنی.
‫دختره بهش دروغ گفت. ‫برا همین باز هم می‌تونه بهش دروغ بگه.
‫ما همه اتفاقات رو نمی‌دونیم
‫چون یکی ترسید گوشی رو برداره.
‫حتی اپی‌کوروس می‌گه که ‫ خوشحالی همون عدم وجود درده.
‫عدم وجود درد، نه دنبال کردن چیزی...
‫دنبال کردن کورکورانه؟ فلسفه‌ معروفت ‫درمورد امید چی شد پس؟
‫اون در هر صورت باید از دردکشیدن دوری کنه.
‫" آیا می‌خوای اینطور باشی؟ ‫یک موجود بی‌چهره، بی‌عقل و بی‌قلب؟"
‫" آیا می‌خواهی مرگ را ‫قبل از مرگ تجربه کنی؟"
‫این‌قدر بوکوفسکی‌بازی ‫درنیار وگرنه قاطی می‌کنم.
‫عین بچه‌ها شدین شما.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫خوبه. خیلی‌خب.
‫گوش کن، هیچ‌کدوم از این‌ها مهم نیست.
‫می‌دونی که از ماگدا خوشت اومده، ‫و باید براش بجنگی.
‫موافقم. اما باید مثل ‫من برای تاشا سخت تلاش کنی.
‫اگه نامزد نداشت شاید.
‫چیزی که هست، هست ‫و چیزی که صلاحه اتفاق بیفته، میفته.
‫این فلسفله "آروم گرفتن" تو خوبه
‫ولی این دفعه کاملاً معکوس عمل می‌کنه!
‫- گفتنش برا تو آسونه! ‫- نه نیست.
‫می‌دونی من چرا با ‫کسی ازدواج نکردم تاحالا؟
‫من واقعاً می‌خوام کسی رو ‫پیدا کنم که برام بجنگه.
‫اما با دیدن تو می‌گم شاید ‫ همچین کسی وجود نداره.
‫اگه نمی‌خوای برا خودت ‫براش بجنگی، به فکر کارول باش!
‫اون واقعاً خوشش میاد ازش و بهش نیاز داره.
‫آره.
‫بابا، من مطمئنم ‫دلایلی داشته برا کارش.
‫می‌شناسیش که.
‫تو از کجا می‌دونی؟ ‫ایرنا، اگه این یکی از حقه‌هات باشه...
‫ساکت. یه‌لحظه با من بیا.
‫کارولک بیا.
‫در طبقه سی‌ام، بهترین برنامه ‫صبحگاهی رو در ورشو داریم.
‫یه منظره زیبا، مردم ‫زیبا و خبرهای زیبا.
‫زندگی زیبا، اما نه همیشه ساده.
‫برمی‌گردیم به تو اولا.
‫ممنونم دیوید.
‫امروز یه خبر خاص داریم از کراکف.
‫چه خبره تو این شهر زیبا؟
‫کراکف، شهر حلقه‌ها.
‫پادشاه‌ها.
‫قانون‌گزارها. و اوبوارزانک، ‫هنرمندها و اژدهای واول.
‫درست اینجا، تو این شهر ‫دانشگاهی، مهد زیرزمین‌ها
‫هرساله رژه ‫داشهوندها برگزار می‌شه.
‫البته "برگزار" که چه عرض کنم.
‫برگزارکنندگان این رژه ‫انگار تصمیم دارن
‫صبر شرکت‌کننده‌ها رو به آزمایش بذارن.
‫اگه داشهوندها رژه رو برگزار می‌کردن ‫کارشون بهتر می‌بود.
‫دُم‌ رو هم درنظر بگیریم!
‫مردم کراکف می‌گن برگزارکنندگان
‫آزمایش‌های توانمندی رو انجام دادن ‫ولی آزمایش هوش رو نه.
‫- رژه داشهوندها؟ ‫- بهتره بگیم "رژه داشخنگ‌ها".
‫حیوون‌های بیچاره. ‫این مراسم باید متوقف بشه.
‫- نباید اینطوری می‌شد. ‫- نه؟ چطور باید می‌بود؟
‫سرتاپا گوشیم.
‫می‌خوای بگی خبرنگار نیستی ‫یا این‌ها رو ضبط نکردی تو؟
‫- من ضبط کردم ولی... ‫- من فکر می‌کردم خوشت میاد از ما.
‫خیلی هم خوشم میاد ازتون.
‫اگه این‌قدر خوشت میاد ازمون، ‫بساطت رو جمع کن و برگرد ورشو.
‫بیا صبحونه رو تموم کنیم. ‫چیزی نمی‌خوای برا مسیر برگشتت؟
‫کریستوف!
‫بابایی نمی‌خوره چیزی. ‫مشکلی نیست، بیشتر موند برا ما.
‫از زولا: ‫اتاق کنفرانس، فردا ساعت 9
‫ایمیل جدید
‫برای: کریستوف ‫موضوع: ویدیو
‫می‌خواستم این‌طوری باشه.
‫ویدیو پیوست شد
‫ارسال
‫از: ماگدا ‫موضوع: ویدیو ‫می‌خواستم این‌طوری باشه.
‫بیا اینجا.
‫ویدیو پیوست شده
‫الو؟ عصر بخیر استاد. ‫منم. ببخشید دیروقت زنگ زدم.
‫بله. تصمیمم رو گرفتم.
‫ممنونم، شبتون بخیر.
‫ترومبون.
‫این برا جفتمون بود. ‫حالا چه کنیم؟
‫حداقل خوب بود؟ ‫بریم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همه درموردت حرف می‌زنن.
‫یه لحظه واستا. ‫تغییر کردی.
‫یه چیزیت تغییر کرده.
‫آره. خیلی چیزهام.
‫بفرمایید.
‫شروع کنیم بچه‌ها.
‫یک، دو، سه.
‫ویکتور، ای بابا. ‫این چه آهنگیه؟
‫خوب بود. ‫یکی دیگه لطفاً.
‫خیلی‌خب.
‫نگران نباش. مشکلی پیش نمیاد.
‫ترومبون.
‫پس...
‫بیا.
‫ترومبون.
‫- چرا قایم شدی؟ ‫- عمو، نمی‌تونم.
‫منظورت چیه؟ ‫مطمئنم خوب می‌شه.
‫نوبتم نزدیکه. جا می‌زنم. ‫کسی هم متوجه نمی‌شه.
‫نه، واسه جا زدن دیگه دیره.
‫فقط...
‫همه‌چی درست می‌شه. ‫فقط یه‌کم زمان بیشتری احتیاج داریم. خب؟
‫اوهوم.
‫ترومبون!
‫- بالاخره. عالیه، بشین. ‫- سلام.
‫بچه‌ها، اول از همه بگم که
‫داستان برگزاری مراسم ‫برای رژه داشهوندها عالی بود.
‫بازدید و بازخورد شبکه‌های ‫اجتماعی دوبرابر شد تقریباً.
‫- دیوید. ‫- ممنون.
‫- بساطت رو جمع کن. دیگه اینجا کار نمی‌کنی. ‫- ببخشید؟
‫- تصویربرداری تو نبود. همه می‌دونیم این رو. ‫- ولی...
‫- خدافظ. ‫- ولی...
‫دوماً که: ماگدا!
‫کارت عالی بود. خودت رفتی اونجا، بدون ‫حامی و از پسش براومدی.
‫من احساسی شدم.
‫تو بهترین کسی برا این کار.
‫برمی‌گردی. تو مراسم بعد اعلام می‌کنیم که ‫تو جانشین من می‌شی.
‫ببخشید.
‫تاد زنده موند. ‫نگران نباش حالش خوبه.
‫برا اینکه بهتر بشه، فرستادمش به یه ‫ مرکز آسایشی سگ‌ها تو تیرول جنوبی.
‫تماست رو جواب بده. ‫مشکلی نیست.
‫ماگدا؟ ‫می‌شنوی صدام رو؟
‫ویکتور، بلندتر صحبت کن.
‫نمی‌تونم بلندتر صحبت کنم. ‫یه جمعیتی اینجان.
‫درمورد کاروله. ‫می‌خواد جا بزنه.
‫چی؟
‫تلاش کردم برا مسابقه کمکش کنم ‫اما بدتر کردم اوضاع رو.
‫می‌گه عمراً نمی‌تونه انجامش بده ‫و همه‌چی پوچه.
‫حتی ترومبون هم عجیب رفتار می‌کنه. ‫به هیچ‌کی گوش نمی‌ده!
‫سعی کردی...
‫گوش کن. منظورم اینه که
‫اون‌ها به تو احتیاج دارن اینجا!
‫و یه مسئله بغرنج‌تر دیگه هم هست.
‫ماگدا، برمی‌گردی؟
‫گوش کن.
‫کریستوف امشب ‫می‌خواد کراکف رو ترک کنه.
‫همه‌ منتظریم.
‫الو؟ می‌شنوی؟
‫نیازی نیست. ‫من استعفا می‌دم.
‫ببخشید؟
‫موفق باشین.
‫ایناهاش!
‫صبح بخیر رفیق.
‫آتش کجا رو بخوابونیم؟
‫کریستوف داره بعد رژه می‌ره وین. ‫باید عجله کنیم.
‫رژه داشهوندها
‫یه صحنه درست کردن ‫برا دوستام اینجا پشت سرم.
‫این یه نشونه‌س که داریم به انتهای برنامه نزدیک ‫ می‌شیم. به‌زودی نتایج رو می‌فهمیم. جایزه...
‫قبل از اینکه نتایج رو ‫اعلام کنیم، یه آهنگ دیگه بشنویم.
‫خانم‌ها و آقایان!
‫قبل از اینکه به پایان برسیم، ‫ یه اجرای محلی دیگه ببینیم.
‫اجرایی از کارول و ترومبون!
‫کارول و ترومبون لطفاً بیاین اینجا!
‫بیاین.
‫کارول؟
‫بذار انجامش بده.
‫ترومبون، بیا.
‫این همه تحقیر کافی نیست؟ ‫میارمش پایین.
‫کارول داره برا چیزی که می‌خواد می‌جنگه. ‫این رو نگیر ازش.
‫بشین.
‫کارول!
‫بشین.
‫خوبه.
‫- قول دادم بیام. ‫- می‌دونم.
‫بیا ترومبون.
‫حرف بزن!
‫دست بده!
‫ترومبون.
‫تمام!
‫- برنامه خوبی بود. مال توئه؟ ‫- آره. اسمش ترومبونه.
‫این هم توباس. ‫چندتا کار بهم یاد می‌دی؟
‫تو مدرسه قرار می‌ذاریم.
‫هروقت برگشتم. ‫یه مدتی دور می‌شم.
‫مشکلی نیست. ‫صبر می‌کنم.
‫خیلی خیلی خفن و حرفه‌ای بود!
‫ماگدا راست می‌گفت. ‫اونقدر هم سخت نبود.
‫عالی بودی. تبریک.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم و ‫ببخشید که بهت شک داشتم.
‫- من رو معرفی می‌کنی حالا؟ ‫- بابا!
‫من تاشا ام. سلام.
‫کریستوف، باباش. ‫و این هم ویکتوره.
‫- سلام تاشا. ‫- سلام خانم.
‫عموشه.
‫خب پس قرار می‌ذاریم.
‫بریم توبا.
‫قراره ببینین هم رو؟
‫آفرین.
‫محشر بود.
‫ویکتور.
‫راست می‌گفتی. ‫ممنون.
‫باید به قطارمون برسیم. ‫بریم.
‫آناتول؟
‫- بله. ‫- سلام.
‫- من ویکتورم. ‫- چطوری؟
‫ماگدا گفت شهر رو بهت نشون بدم.
‫ایول.
‫خوبه؟
‫یه اجرا دارم تو کازیمیرز. ‫می‌خوای بیای؟ همراه با شعره.
‫گیتار برقی رو هم با خودت میاری؟
‫واستین.
‫من مثل یه احمق رفتار کردم.
‫البته همیشه ‫همین‌طوری رفتار می‌کنم.
‫اما از وقتی اومدم اینجا، ‫همه‌چی واقعاً تغییر کرد.
‫و...
‫تا الان زندگیم خیلی زود می‌گذشت.
‫و... خیلی خالی بود
‫بدون تو.
‫معذرت می‌خوام.
‫نرو.
‫می‌خوای با ما بیای؟ ‫این آخرهفته رو اونجا می‌گذرونیم.
‫کدوم آخرهفته؟
‫ویکتور گفت واسه یه ‫سال می‌خواین برین.
‫یه سال چیه؟
‫این حتماً نقشه‌ش بوده. ‫نه، فقط برا مصاحبه می‌رم فعلاً.
‫تا ببینیم چی می‌شه.
‫نظرت؟
‫این آخرهفته رو با ما می‌گذرونی؟ ‫و... تمام آخرهفته‌های دیگه رو هم؟
‫فکر کردم دوست داری ‫همه‌چی رو آروم پیش ببری.
‫همه‌چی رو نه.
‫برگرد.
‫با سگمون می‌تونیم ‫بیایم داخل؟ عالیه.